Laag libido, sleur etc.

Ik zit in een lange relatie (+20 jaar), kinderen, the works. Standaard baan, geen spanning en sensatie. Gewoon 9 tot 5.



Partner is van zelfde leeftijd (50+, ik ben iets jonger), heeft een drukke baan (lees weinig thuis), moet veel aanwezig zijn in buitenlandse vestiging. Dat houdt in dat hij doordeweek vaak van huis is en in de het weekend thuis. (vrijdagavond laat thuis en heel vaak zondagavond al weer weg)



We hebben bewust gekozen voor die baan. In zijn branche is het lastig werk te vinden. Dus weloverwogen gekozen. Onze kinderen zijn al wat ouder en studeren allemaal, dus in die zin heb ik weinig zorg meer aan (zoals bij kleine kinderen).



Ons sexleven was op zich niet slecht. Zijn libidio is hoger dan de mijne, dat is altijd al zo geweest en is geen issue.

Ik ben zelf geen beest in bed, nooit geweest ook. Ik heb eea in mijn jeugd meegemaakt waardoor dat wat lastig is. Dat weet mijn partner. Hij is lief voor me in bed, zorgt dat ik altijd als eerste aan mijn trekken kom en zal nooit iets doen tegen mijn zin.



Wat is dan mijn probleem? Het probleem is dat het altijd "moet" in het weekend. Hij is dan thuis en hij verwacht het dan ook echt.. want ja.. hij moet zondag of maandag weer weg. En ik snap dat hij zijn behoeftes heeft, maar het is zo'n enorme dooddoener voor ons sexleven. Ik heb er zo geen zin in. Daarbij komt dat het eigenlijk meestal hetzelfde is, het verloopt volgens bepaald patroon en dat ken ik zo langzamerhand wel. Hij zal nooit iets romantisch doen of voordat we naar boven doen als "gezellig" doen. Hij is niet attent, vergeet gerust verjaardag, trouwdag , neemt geen initiatief tot leuke activiteiten (wacht af totdat ik iets verzin) etc.



Vroeger begon ons voorspel al beneden. Dan maakte hij opmerking, streelde me beetje stiekem in de keuken etc. etc. maar dat is er allemaal niet meer bij.



Ik stel regelmatig dingen voor maar hij heeft daar geen trek meer in, hij heeft die tijd wel gehad zegt hij dan. Speeltjes hebben we ook gehad maar ook daar is hij niet wild van. Initiatief nemen is voor mij best lastig, ik doe mijn best maar het is erg beladen. Ik vind het erg akward om zo open en bloot hardop te zeggen wat ik wil, ik heb een hele vervelende schaamte , daar werk ik wel aan, maar deels zal dit altijd wel een ding blijven. Ik ben wel aktief tijdens de sex overigens, lig niet als een dooie in bed.



Aantrekkingskracht is ook een ding. Ik ben uiteraard na 3 kinderen niet meer superstrak maar sport en ben op gewicht. Ik let er ook op en zie er netjes uit. Hij daarentegen is van een relatief slanke man naar een wat uitgezakte man gegaan met een enorme buik. Hij kan door zijn drukke baan minder bewegen natuurlijk maar ook zijn eetgewoontes zijn niet om over naar huis te schrijven. Ik merk dat ik hem minder aantrekkelijk vind. Ik vind dat heel erg lastig om te benoemen, want ik kwets hem daar mee, dat weet ik nu al, maar het is wel een factor.



Maar alles bij elkaar is het 1 grote sleur geworden en ik weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Mijn libido stort aan alle kanten in. Ik hou wel van hem, maar het kraakt. En om nu zomaar vanwege de sex de hele boel overhoop te gooien. We moeten dit doorbreken maar ik weet gewoon niet hoe.



Als ik erover praat dat snapt hij het, doet hij een soort van zijn best óf hij is boos, verdrietig, gekwetst.



We zitten nu in een patroon wat mij niet aanstaat en ik merk dat ik er tegenop zie dat hij straks weer het weekend thuis is. Want dan moet het weer, snappen jullie. Ik heb het verlangen niet meer op dit moment. En dat wil ik graag terug. Ik heb even een frisse blik nodig en ik hoop die hier even te vinden.



Vraag maar raak als er dingen niet duidelijk of niet compleet zijn.

quote:OmeHenk schreef op 21 september 2016 @ 08:49:

Andere koek bakken



Werk kan wel aangepast. TO, ik vind je erg zorgzaam als ik zie wat je allemaal doet en regelt. Hij mag in zijn handen knijpen.als er veel werk zou zijn in zijn branche zou het het overwegen waard zijn. Maar branche en leeftijd zijn een enorme lastige factor, dus dit blijft. Wel zit het er wel in dat hij een stap vooruit maakt en dan is het minder vaak en minder lang weg. Dat zit er aan te komen binnen nu en 2 jaar.

quote:elske77 schreef op 21 september 2016 @ 09:08:

[...]





Helemaal mee eens!Je hebt het echt mis. Er is zeker geen ander in het spel.

quote:elske77 schreef op 21 september 2016 @ 09:13:

Je kunt hem dit forum topic laten lezen. Misschien gaan dan zijn ogen open?

Wat wil hij in godsnaam met zijn leven? Zo door tot hij erbij neervalt? Tot hij dood in zijn hotel wordt gevonden zonder zijn gezin ooit aandacht en tijd te hebben gegeven? Want daar stevent hij wel op af. En jij dus ook. Wil jij dat voor de rest van je leven? Of heb je nog wensen en plannen voor jezelf? Zo ja, dan moet je nu echt actie ondernemen.Ik heb werkelijk geen idee wat hij wil. Hij vindt zijn werk echt heel erg leuk en doet het ook met veel plezier. Zegt ook wel dat het veel is, dat hij veel weg is. Maar ja, werk. Ik wil dat zeker niet en daar ben ik al eerder duidelijk in geweest naar hem toe. Ik heb geen plannen voor mijzelf, ik heb een leuke baan , kinderen zijn op de rit. Ik wil graag gezond oud worden en tzt leuke dingen doen (reizen) en tot die tijd doe ik andere dingen

quote:pamelacourson schreef op 21 september 2016 @ 09:30:

Hij staat om 6 uur op en is pas om 22 uur klaar met werken, krijgt geen beweging, geen wonder dat die man uitgeblust is en geen puf heeft om met jou of het gezin dingen te ondernemen.



Ik denk dat hij hier inderdaad geen leukere man van wordt en dat hier het achterliggende probleem wel eens kan liggen. Ik heb eens een fulltime baan gehad terwijl mijn man 70 uur per week werkte en ik dus nog het gele huishouden deed plus alles buiten mijn werk om met de (kleinere) kinderen. Ik had echt geen puf meer om te sporten, al zou ik de tijd hebben, op vakantie kon ik alleen maar op mijn ligbedje een boek lezen en denk maar niet dat ik nog energie had om erop uit te gaan.



Echt, die man zet met die baan zijn relatie en zijn gezondheid op het spel. Jammer dat hij dat niet inziet, misschien kun je dit op de een of andere manier toch tot hem door laten dringen?



Dit werk doet hij al een aantal jaren en het is pas sinds de laatste 1 1/2 jaar dat het zoveel is, daarvoor viel het wel mee. Mijn libido is ingestort toen het zo "moetje" werd. Dat is voor mij zo'n afknapper, ik kan geen zin maken op die manier. Dan komt daarbij de sleur natuurlijk en ik baal ervan dat hij dat niet oppakt, van mij werd en wordt verwacht dat ik echt mijn best doe voor een leuk sexleven, hij vond ook dat ik destijds maar naar een therapeut moest en hij is niet vies van commentaar maar omgekeerd is dat een stuk lastiger merk ik. Het voelt als 1 richtingsverkeer. En ik snap aan de andere kant ook wel dat het weekend ook het enige moment is dat het kan en dat het anders weer een week later is. Maar doe dan eens je best om leuk voor de dag te komen, ik doe dat toch ook ? Zorg dat het huis lekker aan kant is, slaapkamer fris en vrolijk. zelf ben ik lekker schoon en fris, alles is netjes en hij doet niets extra, gewoon zijn ding. Lekker motiverend.



Ik heb al eerder gemeld dat ik best wel wat issues heb qua sex en ik heb werkelijk alles er aan gedaan om dat beter te laten worden (wat het ook is) en nu laat hij het erbij zitten, althans, hij doet wat hij doet zoals hij altijd doet en op gepaste tijden en daar word ik, plat gezegd, zo niet geil van.



We moeten twee dingen apart zien. Zijn werk situatie, wat niet zal veranderen, dus daar kunnen we kijken naar dingen om het prettiger te laten verlopen, maar andere baan is geen optie vooralsnog. Dat neemt vermoeidheid met zich mee en alles wat daarmee samenhangt waardoor het tweede punt de sex ook niet joepie is, zoals ik mijn openings bericht schreef, daar moeten we ook wat aan doen..



En ik heb, door het schrijven. natuurlijk ook wel eea op een rij gezet. Wil ik met deze man verder, hoeveel hou ik van hem, wat wil ik nu. En dat is best confronterend. Ik wil wel verder met hem maar niet zo, ik hou wel van hem maar op deze manier gaat het wel snel achteruit, ik weet niet wat ik wil, maar wel dat dit het niet is zo.

dit weekend heb ik ingepland voor goed gesprek, maandag is hij weer weg. Dus.. Ik weet niet wat er uit gaat komen.



Momenteel is idd prima als hij er niet is. Hij is nu een maand weg geweest en ik heb hem nauwelijks gemist, wat ik op zich wel raar vindt. Ik spreek hem wel dagelijks maar merk dat ik hem echt niets te vertellen heb, behalve kind gerelateerde dingen of als ik ergens heen ben geweest Hij praat alleen maar over werk.



We zijn , voor nu, uit elkaar gegroeid en ik hoop oprecht dat we dat op kunnen lossen.



Die baan moeten jullie los laten, daar veranderd voorlopig niets aan.

quote:Timetraveler schreef op 21 september 2016 @ 16:48:

Eh "wij" moeten niks loslaten hoor, jij zit ermee. En bij dit soort uitspraken als "baan wisselen is écht écht écht geen optie", vraag ik me dan altijd af wat er zou gebeuren wanneer jou iets zou overkomen.



Tja.. als mij iets overkomt is het wat anders, nood breekt wet denk ik. Geen idee, tot op heden is het altijd opgevangen als er nood aan de man was. Mijn ouders wonen op 15 minuten rijden en die vangen soort van noodgevallen (ziek, ziekenhuis ) nu op.



Maar van baan wisselen is idd geen optie. Er zijn nauwelijks vacatures in deze richting en zeker niet op het niveau van wat hij doet. Hij is specialist in zijn vak en die zijn zeldzaam maar de functies ook. Dus als je ergens zit, blijf je er vaak wel hangen. Hij werkt al jaaaaaren voor dit bedrijf en de laatste 8 jaar dus dit werk waarvan de laatste 1 1/12 - 2 jaar zo veel weg. Dus in die zin loslaten snap je.

quote:Jejoue schreef op 21 september 2016 @ 17:04:

Tis een aparte invulling van het huwelijk. Beiden gaan gewoon hun eigen gang en alleen af en toe wat noodzakelijke seks.Het is zo gelopen na een aantal jaren, dit is van beiden geen bewuste keuze. Soort van zomaar opeens zit je in die situatie, ik heb het te lang laten aanduren

quote:Mietrot schreef op 21 september 2016 @ 18:11:

[...]





Moet je hem dan persé dagelijks spreken? Kan je dan niet evengoed 2 of 3 keer per week bellen?

Of appen als er iets belangrijk besproken moet worden?



Misschien dat als je elkaar minder vaak hoort je na 3 dagen ietsje meer te vertellen hebt.

Of de kinderen bijvoorbeeld meer hebben meegemaakt.



Het is gewoonte. Eerst belde hij niet of nauwelijks en dat was ook weer te weinig. Nu belt hij standaard iedere dag. Soms kort, soms lang. Hij moet soms ook even spuien qua werk en aangezien ik snap wat hij doet doet hij dat bij mij. Komt niet zo vaak voor dat hij niet belt.



De kinderen zijn nu stuk ouder dus de grote stappen hebben we beetje gehad nu. Nu studeren ze allemaal en heb ik hooguit studie gerelateerde dingen te vermelden . Maar misschien is het minder bellen wel iets wat werkt, zal het er in het weekend ook over hebben.

quote:blauwuiltje schreef op 21 september 2016 @ 18:07:

Mannen zijn altijd verbaasd aLs je een goed gesprek wil( want alles gaat toch vanzelf



Misschien is een cliche strandwandeling een goed idee, even letterlijk uitwaaien en uitpraten.....Dat was inderdaad het plan, even samen weg. Dat had ik al beetje gepland maar nu komt er weer iets werkgerelateerd tussen , dus mijn plan voor het hele weekend is al weer aan duigen. Daar baal ik wel van. Ik werd er wat door overvallen toen hij zojuist belde. Ik had eigenlijk al beetje het weekend weg willen gaan, maar dat gaat nu niet meer lukken. Dus misschien zaterdag maar even proberen.

quote:poldervrouw schreef op 21 september 2016 @ 19:38:

[...]



Ik lees dat to bedoelt dat een andere baan geen optie is omdat er weinig aanbod is.



Mijn partner heeft ook een baan waarvoor hij veel weg is. Minder dan die van jou. Wij proberen 2 x per jaar samen weg te gaan. Gewoon bijpraten. Dat werkt bij ons wel goed. Dan kom je echt aan elkaar toe



Leuk huisje of citytrip. Is dat nog een optie of kan hij moeilijk vrij krijgen



En met dit soort werk is het ook wel handig als je je eigen bezigheden hebt. Dus minder afhankelijk zijn van zijn gezelschap.



Ja dat bedoel ik. Ik hou wel monsterboard in de gaten etc. maar er komt eigenlijk nauwelijks iets op zijn niveau binnen. En dan moet het hem ook maar net aanspreken.



Hij kan niet heel makkelijk vrij krijgen, alles moet wel lange tijd van te voren worden aangeven. Bepaalde periodes van het jaar is het erg lastig. Ik had een leuke last minute hotel op het oog, maar helaas. Hij moet vrijdagavond ergens heen jammer genoeg. En zondagavond vertrekt hij weer naar midden oosten met rottige vluchttijd, dus niet veel aan de zondag. En dan blijft er alleen de zaterdag over. Maar aangezien hij vrijdagavond vast laat thuis is zal het zaterdag wel uitslapen worden.



Ik merk dat ik er kriegel van ben dat hij na deze lang trip niet gewoon thuis blijft. Ik heb dat niet zo uitgesproken maar ik ga hem wel even bellen morgen dat ik eigenlijk hier niet zo blij mee ben. Nu was ik beetje overvallen en kon niet praten omdat ik op de sportschool was.

quote:blauwuiltje schreef op 21 september 2016 @ 21:26:

Na de mededeling dat jij een goed gesprek wil heeft hij meteen iets werkgerelateerds??? Toeval??



Nee.. geen toeval. Ik wist al dat die activiteit er was maar had domweg niet verwacht dat hij daar ook heen zou gaan. Hij heeft er wel overgehad vorige week of zo, maar op zo'n manier dat ik dacht dat hij er niet heen hoefde/wilde. Maar blijkbaar is zijn aanwezigheid gevraagd. Zijn directe collega (man overigens zodat jullie daar niets bij denken ha ha) waar hij mee terug vliegt moet/gaat ook.

Dus gewoon ongelukkige samenloop.

Al ga ik wel vragen of hij dit wil skippen tenzij van enorm bedrijfsbelang. Hij is weken weggeweest, ik zou het fijn hebben gevonden als hij had geprobeerd om dan overdag vrij te zijn in plaats van direct vanaf Schiphol naar de vestiging te gaan. Hij had juist een relatief vroege vlucht waardoor hij in de middag thuis had kunnen zijn. Bah. Dat het niet zelf in hem opkomt maakt me eigenlijk wel verdrietig.