Overig
alle pijlers
Schamen voor geloof
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:23
Echt geen idee waar ik hem onder moet plaatsen dus zet het hier maar neer.
Ik ben gelovig (Nederlands Hervormd) opgevoed, maar in de praktijk vanaf dat ik het huis uit ging tot een tijd terug niks meer mee gedaan en dat vond ik wel best.
De laatste jaren ben ik over het algemeen me wat meer in spiritualiteit gaan verdiepen en de laatste maanden ben ik ook weer meer met mn geloof bezig.
(Echter wel anders dan mn opvoeding, ben er ook anders over gaan denken. Ben niet erg streng gelovig opgevoed maar ik ben er nog wat liberaler in geworden. Ook ga ik sinds kort naar een Rooms katholieke kerk ondanks dat ik zo niet opgevoed ben. Echter er heerst daar nogal een gemengde, internationale sfeer en dat vind ik erg prettig.
Vandaag gesprek met priester gehad omdat ik me er nog wat meer in wil verdiepen, en misschien zelfs vormsel wil)
Ik werk met vluchtelingen en kom dus veel verschillende geloven tegen, vooral islamitisch en katholiek. (Daarom ben ik er ook wel anders overxgaan denken en in gaan zien dat het om 1 god gaat)
Ik merk echter dat zij hun geloof veel meer 'uitdragen' dan dat we in Nederland/west europa doen. Hierdoor zijn ze ook veel spiritueler (ipv materialistisch), ietsxwat ik heel prettig vind, ik probeer het zelf ook toe te passen.
Hier ben je best wel een uitzondering (zeker tussen 25-45 jaar denk ik) en moet je je bijna schamen als je gelooft, en gaan mensen er denk ik bijna vanuit dat je streng christelijk bent als zoiet belangrijk voor je is. (En dat is in mijn geval toch echt niet zo, nooit geweest)
En eigenlijk vind ik het wat vreemd dat dat zo'n taboe is, en dat (denk ik) vooral de vooroordelen de bovenhand hebben.
Ik ben benieuwd naar jullie mening en kijk hierop.
Overdrijf ik wat? Zie ik het ietwat te negatief?
Ik ben gelovig (Nederlands Hervormd) opgevoed, maar in de praktijk vanaf dat ik het huis uit ging tot een tijd terug niks meer mee gedaan en dat vond ik wel best.
De laatste jaren ben ik over het algemeen me wat meer in spiritualiteit gaan verdiepen en de laatste maanden ben ik ook weer meer met mn geloof bezig.
(Echter wel anders dan mn opvoeding, ben er ook anders over gaan denken. Ben niet erg streng gelovig opgevoed maar ik ben er nog wat liberaler in geworden. Ook ga ik sinds kort naar een Rooms katholieke kerk ondanks dat ik zo niet opgevoed ben. Echter er heerst daar nogal een gemengde, internationale sfeer en dat vind ik erg prettig.
Vandaag gesprek met priester gehad omdat ik me er nog wat meer in wil verdiepen, en misschien zelfs vormsel wil)
Ik werk met vluchtelingen en kom dus veel verschillende geloven tegen, vooral islamitisch en katholiek. (Daarom ben ik er ook wel anders overxgaan denken en in gaan zien dat het om 1 god gaat)
Ik merk echter dat zij hun geloof veel meer 'uitdragen' dan dat we in Nederland/west europa doen. Hierdoor zijn ze ook veel spiritueler (ipv materialistisch), ietsxwat ik heel prettig vind, ik probeer het zelf ook toe te passen.
Hier ben je best wel een uitzondering (zeker tussen 25-45 jaar denk ik) en moet je je bijna schamen als je gelooft, en gaan mensen er denk ik bijna vanuit dat je streng christelijk bent als zoiet belangrijk voor je is. (En dat is in mijn geval toch echt niet zo, nooit geweest)
En eigenlijk vind ik het wat vreemd dat dat zo'n taboe is, en dat (denk ik) vooral de vooroordelen de bovenhand hebben.
Ik ben benieuwd naar jullie mening en kijk hierop.
Overdrijf ik wat? Zie ik het ietwat te negatief?
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:32
Je overdrijft...bij ons in het dorp is een heel actieve geloofsgemeenschap. Ik hoor daar zelf niet bij, maar iedereen moet lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:35
Tja...
Mensen die de bijbel (of koran of ander heilig boek ) letterlijk nemen, vind ik wel een beetje dom.
Mensen die bepaalde normen en waarden (heb uw naaste lief bijvoorbeeld ) dat boek halen en daarnaar leven vind ik al veel fijner.
Gelovigen die me proberen te bekeren of bij tegenslag beweren dat het een straf van god is vind ik oervervelend.
Mensen die de bijbel (of koran of ander heilig boek ) letterlijk nemen, vind ik wel een beetje dom.
Mensen die bepaalde normen en waarden (heb uw naaste lief bijvoorbeeld ) dat boek halen en daarnaar leven vind ik al veel fijner.
Gelovigen die me proberen te bekeren of bij tegenslag beweren dat het een straf van god is vind ik oervervelend.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:35
Ik ben christelijk en schaam me absoluut niet voor mijn geloof. Ik denk dat als je je schaamt voor je geloof, je het verkeerde geloof hebt gekozen. Natuurlijk, een boel mensen zijn het niet met me eens of snappen het niet, ik heb zelfs vrienden die bijna tegen geloof zijn, maar toch respecteren ze mijn geloof, gewoon omdat ze weten dat het voor mij belangrijk is.
Sommige mensen hebben inderdaad vooroordelen, maar mijn ervaring is dat als je gewoon open bent over je geloof en wat dat betekent voor je dagelijkse leven dat ze dan vaak verrast worden met dat het allemaal wel mee valt.
Sommige mensen hebben inderdaad vooroordelen, maar mijn ervaring is dat als je gewoon open bent over je geloof en wat dat betekent voor je dagelijkse leven dat ze dan vaak verrast worden met dat het allemaal wel mee valt.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:35
Ik merk bij mezelf dat ik ervanuitga dat iemand niet gelovig is. Zelf ben ik atheïst en familie/vrienden ook, (blank/autochtoon) Amsterdam is weinig gelovig, dus meestal klopt het wel. Maar als iemand dan gelovig blijkt te zijn, prima. Dan ben ik even verbaasd, maar verder even goede vrienden. Zolang iemand me maar niet probeert te bekeren oid, maar dat is me nog nooit overkomen.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:38
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:39
Ik zie het helemaal niet als een taboe. Ik ben gelovig opgevoed, en heb daar heel positieve herinneringen aan. Ook werk ik veel samen met christenen, vind het vaak warme gemeenschappen met veel oog voor de maatschappij. In Amsterdam, waar ik woon, is nog geen 10% van de mensen christen, maar meer dan de helft van het vrijwilligerswerk, van opvang van daklozen tot vluchtelingenzorg, wijkwerk, taalbuddies, schuldhulpmaatjes, enzovoorts enzovoorts wordt door christelijke organisaties gedaan. Dat is echt heel goed en nuttig. En ja, ik weet ook wel dat daar ook veel niet-christenen meewerken, maar die structuur errachter, die organisatiekracht en ook die bereidheid om zich in te zetten, dat is echt waardevol!
Persoonlijk geloof, dat is iets persoonlijks. Maar als je door dat geloof gedreven wordt om iets te betekenen voor de mensen om je heen, prachtig. En als je dat geloof wil delen met mensen, daarin 'gevoed' wil worden in een kerk, of daar meer mee wil doen: doe dat vooral. Kerken genoeg waar je met open armen ontvangen wordt, of je nu alleen voor de koffie komt, of voor de gezeilligheid, of omdat je er echt iets leert.
Ik zou mezelf niet snel 'christen' meer noemen denk ik, maar niet uit schaamte, maar juist uit respect voor christenen. Die titel ben ik niet waard, ik ben maar een soort nep-gelovige.
Overigens snap ik niet zo goed waarom mensen altijd zo agressief reageren met 'als ze me maar niet proberen te bekeren'. Dat is net zoiets als 'je mag van mij best ajax-fan zijn, maar waag het niet om me een keer mee te vragen naar een wedstrijd'? Ik vind dat zo raar! Natuurlijk zal een christen enthousiast zijn en je vertellen dat 'zijn club' de beste is. Logisch toch?
Persoonlijk geloof, dat is iets persoonlijks. Maar als je door dat geloof gedreven wordt om iets te betekenen voor de mensen om je heen, prachtig. En als je dat geloof wil delen met mensen, daarin 'gevoed' wil worden in een kerk, of daar meer mee wil doen: doe dat vooral. Kerken genoeg waar je met open armen ontvangen wordt, of je nu alleen voor de koffie komt, of voor de gezeilligheid, of omdat je er echt iets leert.
Ik zou mezelf niet snel 'christen' meer noemen denk ik, maar niet uit schaamte, maar juist uit respect voor christenen. Die titel ben ik niet waard, ik ben maar een soort nep-gelovige.
Overigens snap ik niet zo goed waarom mensen altijd zo agressief reageren met 'als ze me maar niet proberen te bekeren'. Dat is net zoiets als 'je mag van mij best ajax-fan zijn, maar waag het niet om me een keer mee te vragen naar een wedstrijd'? Ik vind dat zo raar! Natuurlijk zal een christen enthousiast zijn en je vertellen dat 'zijn club' de beste is. Logisch toch?
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:40
Beetje raar dat je vindt dat die mensen die hun geloof meer uit dragen minder materialistisch zijn. Ik zie daar helemaal niets van terug. Je bent zelf ook dus niet vrij van vooroordelen naar niet gelovigen.
Prima als je gelovig bent, maar verwacht er geen respect voor. En als je geloof zo sterk is, zou je dat ook helemaal niet verlangen toch? Als je iets uit draagt, kun je te maken krijgen met positieve en negatieve meningen. Net als je fan zegt te zijn van eh Justin Bieber. Fact of life.
Prima als je gelovig bent, maar verwacht er geen respect voor. En als je geloof zo sterk is, zou je dat ook helemaal niet verlangen toch? Als je iets uit draagt, kun je te maken krijgen met positieve en negatieve meningen. Net als je fan zegt te zijn van eh Justin Bieber. Fact of life.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:43
quote:babbelbet schreef op 04 oktober 2016 @ 18:29:
Nee ik vind het heel mooi als iemand een geloof heeft ... en open conversatie mogelijk is.
Ik ben 34
ik ook 34
Oww ik zie het helemaal niet als een taboe, ik denk gewoon soms dat dat een beetje zo heerst.
En wat betreft materialisme, dat is iets wat IK fijn vind om daar wat minder mee bezig te zijn.
Nee ik ga er niet van uit dat iedere gelovige dat vindt/niet is. (En dat hoeft ook niet wat mij betreft. Dat moet iedereen lekker zelf weten)
Nee ik vind het heel mooi als iemand een geloof heeft ... en open conversatie mogelijk is.
Ik ben 34
ik ook 34
Oww ik zie het helemaal niet als een taboe, ik denk gewoon soms dat dat een beetje zo heerst.
En wat betreft materialisme, dat is iets wat IK fijn vind om daar wat minder mee bezig te zijn.
Nee ik ga er niet van uit dat iedere gelovige dat vindt/niet is. (En dat hoeft ook niet wat mij betreft. Dat moet iedereen lekker zelf weten)
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:44
quote:handigmetgeld schreef op 04 oktober 2016 @ 18:39:
Ik zie het helemaal niet als een taboe. Ik ben gelovig opgevoed, en heb daar heel positieve herinneringen aan. Ook werk ik veel samen met christenen, vind het vaak warme gemeenschappen met veel oog voor de maatschappij. In Amsterdam, waar ik woon, is nog geen 10% van de mensen christen, maar meer dan de helft van het vrijwilligerswerk, van opvang van daklozen tot vluchtelingenzorg, wijkwerk, taalbuddies, schuldhulpmaatjes, enzovoorts enzovoorts wordt door christelijke organisaties gedaan. Dat is echt heel goed en nuttig. En ja, ik weet ook wel dat daar ook veel niet-christenen meewerken, maar die structuur errachter, die organisatiekracht en ook die bereidheid om zich in te zetten, dat is echt waardevol!
Persoonlijk geloof, dat is iets persoonlijks. Maar als je door dat geloof gedreven wordt om iets te betekenen voor de mensen om je heen, prachtig. En als je dat geloof wil delen met mensen, daarin 'gevoed' wil worden in een kerk, of daar meer mee wil doen: doe dat vooral. Kerken genoeg waar je met open armen ontvangen wordt, of je nu alleen voor de koffie komt, of voor de gezeilligheid, of omdat je er echt iets leert.
Ik zou mezelf niet snel 'christen' meer noemen denk ik, maar niet uit schaamte, maar juist uit respect voor christenen. Die titel ben ik niet waard, ik ben maar een soort nep-gelovige.
Overigens snap ik niet zo goed waarom mensen altijd zo agressief reageren met 'als ze me maar niet proberen te bekeren'. Dat is net zoiets als 'je mag van mij best ajax-fan zijn, maar waag het niet om me een keer mee te vragen naar een wedstrijd'? Ik vind dat zo raar! Natuurlijk zal een christen enthousiast zijn en je vertellen dat 'zijn club' de beste is. Logisch toch?
Mooi gezegd.
Ik vind het fantastisch als mensen positief hun geloof uitdragen en er zoveel uit halen . Kan er zelfs jaloers op zijn.
Ik zie het helemaal niet als een taboe. Ik ben gelovig opgevoed, en heb daar heel positieve herinneringen aan. Ook werk ik veel samen met christenen, vind het vaak warme gemeenschappen met veel oog voor de maatschappij. In Amsterdam, waar ik woon, is nog geen 10% van de mensen christen, maar meer dan de helft van het vrijwilligerswerk, van opvang van daklozen tot vluchtelingenzorg, wijkwerk, taalbuddies, schuldhulpmaatjes, enzovoorts enzovoorts wordt door christelijke organisaties gedaan. Dat is echt heel goed en nuttig. En ja, ik weet ook wel dat daar ook veel niet-christenen meewerken, maar die structuur errachter, die organisatiekracht en ook die bereidheid om zich in te zetten, dat is echt waardevol!
Persoonlijk geloof, dat is iets persoonlijks. Maar als je door dat geloof gedreven wordt om iets te betekenen voor de mensen om je heen, prachtig. En als je dat geloof wil delen met mensen, daarin 'gevoed' wil worden in een kerk, of daar meer mee wil doen: doe dat vooral. Kerken genoeg waar je met open armen ontvangen wordt, of je nu alleen voor de koffie komt, of voor de gezeilligheid, of omdat je er echt iets leert.
Ik zou mezelf niet snel 'christen' meer noemen denk ik, maar niet uit schaamte, maar juist uit respect voor christenen. Die titel ben ik niet waard, ik ben maar een soort nep-gelovige.
Overigens snap ik niet zo goed waarom mensen altijd zo agressief reageren met 'als ze me maar niet proberen te bekeren'. Dat is net zoiets als 'je mag van mij best ajax-fan zijn, maar waag het niet om me een keer mee te vragen naar een wedstrijd'? Ik vind dat zo raar! Natuurlijk zal een christen enthousiast zijn en je vertellen dat 'zijn club' de beste is. Logisch toch?
Mooi gezegd.
Ik vind het fantastisch als mensen positief hun geloof uitdragen en er zoveel uit halen . Kan er zelfs jaloers op zijn.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:46
quote:Damselindistress schreef op 04 oktober 2016 @ 18:32:
Je overdrijft...bij ons in het dorp is een heel actieve geloofsgemeenschap. Ik hoor daar zelf niet bij, maar iedereen moet lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.Ik vind van niet. Kijk maar eens hoe hier gereageerd wordt op topics over geloof. Ik merk dat in het dagelijks leven net zo.
Je overdrijft...bij ons in het dorp is een heel actieve geloofsgemeenschap. Ik hoor daar zelf niet bij, maar iedereen moet lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.Ik vind van niet. Kijk maar eens hoe hier gereageerd wordt op topics over geloof. Ik merk dat in het dagelijks leven net zo.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:49
quote:Damselindistress schreef op 04 oktober 2016 @ 18:32:
Je overdrijft...bij ons in het dorp is een heel actieve geloofsgemeenschap. Ik hoor daar zelf niet bij, maar iedereen moet lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.Ik vind het overdrijven en anderen ermee lastig vallen ook bloedirritant.
Je overdrijft...bij ons in het dorp is een heel actieve geloofsgemeenschap. Ik hoor daar zelf niet bij, maar iedereen moet lekker doen waar hij of zij zich goed bij voelt.
Ze slaan bij ons wel eens door moet ik eerlijk zeggen. Jaren terug bij de Kinderboekenweek kregen we problemen met ouders ivm de opgehangen posters. Het thema paste niet bij de christelijke school. Dan sla je wat mij betreft de plank mis maar verder lekker laten.Ik vind het overdrijven en anderen ermee lastig vallen ook bloedirritant.
dinsdag 4 oktober 2016 om 18:49
Ah, ik vind het lastig hoor. Ik ben RK opgevoed en heb een hekel aan de paus, hekel aan het paternalistische van het geloof, hekel aan hoe er werd gepredikt, hekel aan de regels. Heb ook nul met de rest van de christelijke stromingen overigens.
Maar. De laatste tijd bemerk ik wel een interesse in de bijbel. Heb er ook 1 gekocht.
Niet vanwege God, Jezus en de rest, want ik KAN niet geloven. Gaat niet. Lukt niet.
Maar wel vanwege wat er mogelijk aan inspiratie voor leven in staat. Vind het gek dat 'we' wel van alles uit boeddisme, hindoeïsme, taoïsme 'mogen' halen, maar dat als het om de bijbel gaat, er fronsend wordt gekeken van "naaaah, dat dóe je toch niet. Gekkie".
Dus ik snap je. Denk ik.
Maar. De laatste tijd bemerk ik wel een interesse in de bijbel. Heb er ook 1 gekocht.
Niet vanwege God, Jezus en de rest, want ik KAN niet geloven. Gaat niet. Lukt niet.
Maar wel vanwege wat er mogelijk aan inspiratie voor leven in staat. Vind het gek dat 'we' wel van alles uit boeddisme, hindoeïsme, taoïsme 'mogen' halen, maar dat als het om de bijbel gaat, er fronsend wordt gekeken van "naaaah, dat dóe je toch niet. Gekkie".
Dus ik snap je. Denk ik.