Psyche
alle pijlers
Schizofrenie en nu?
vrijdag 7 oktober 2016 om 21:44
Lieverds van de Psyche,
Ik zit al een aantal dagen te twijfelen om dit topic te openen.. vooral omdat ik niet zo goed ben in het schrijven van een lang verhaal (Nederlands is niet mijn meodertaal en ben er niet zo goed in helaas).
Ik schreef graag mee met een topic wat nu al enige tijd stil is, maar daar kon ik veel steun vinden van mensen die er door heen zitten en kon ik hun ook een beetje steun geven. Vind het jammer dat dat niet meer zo is.
To the point;
Enige tijd heb ik in een gesloten instelling gezeten (gedwongen opname).. dit omdat het heel slecht met mij ging (gaat). Ik heb vele angsten, en sloot mij zelf op in mijn eigen huis.hier heeft mijn gezin erg onder geleden en daardoor ben ik alles eigenlijk kwijt geraakt..
Na vele onderzoeken, is er uit gekomen dat ik schizofrenie heb, angst stoornissen met vele paniekaanvallen .. ongedefinieerde angst, agorafobie ook wel straatvrees.. en met alles bij elkaar heb ik borderline.
Dit was voor mij erg hard en is als een bom aangekomen zo een 3 kwart jaar geleden.. ik wist niet wat mij overkwam en sindsdien is het bergafwaarts gegaan.. van instelling naar instelling.. hulpverlener naar hulpverlener.. psych naar psych .. en niemand meer over gehouden..
Maar uiteindelijk, ben ik de berg aan het beklimmen.. en ga ik hier uit komen,
En ik hoop met een beetje steun van alle mensen hier die op de psyche mee schrijven, of die zelf met problemen zitten en mee willen schrijven met mij..
Sorry voor de spelfouten etc..
vond het fijn dit even van me af te schrijven en hoop dat ik er veel steun uit kan gaan halen..!
Ik zit al een aantal dagen te twijfelen om dit topic te openen.. vooral omdat ik niet zo goed ben in het schrijven van een lang verhaal (Nederlands is niet mijn meodertaal en ben er niet zo goed in helaas).
Ik schreef graag mee met een topic wat nu al enige tijd stil is, maar daar kon ik veel steun vinden van mensen die er door heen zitten en kon ik hun ook een beetje steun geven. Vind het jammer dat dat niet meer zo is.
To the point;
Enige tijd heb ik in een gesloten instelling gezeten (gedwongen opname).. dit omdat het heel slecht met mij ging (gaat). Ik heb vele angsten, en sloot mij zelf op in mijn eigen huis.hier heeft mijn gezin erg onder geleden en daardoor ben ik alles eigenlijk kwijt geraakt..
Na vele onderzoeken, is er uit gekomen dat ik schizofrenie heb, angst stoornissen met vele paniekaanvallen .. ongedefinieerde angst, agorafobie ook wel straatvrees.. en met alles bij elkaar heb ik borderline.
Dit was voor mij erg hard en is als een bom aangekomen zo een 3 kwart jaar geleden.. ik wist niet wat mij overkwam en sindsdien is het bergafwaarts gegaan.. van instelling naar instelling.. hulpverlener naar hulpverlener.. psych naar psych .. en niemand meer over gehouden..
Maar uiteindelijk, ben ik de berg aan het beklimmen.. en ga ik hier uit komen,
En ik hoop met een beetje steun van alle mensen hier die op de psyche mee schrijven, of die zelf met problemen zitten en mee willen schrijven met mij..
Sorry voor de spelfouten etc..
vond het fijn dit even van me af te schrijven en hoop dat ik er veel steun uit kan gaan halen..!
vrijdag 7 oktober 2016 om 21:52
lieve zjarlot, allereerst een en complimenten voor je Nederlands hoor!
Die diagnose is nogal wat en het zal zeker rauw op je dak gevallen zijn maar je klinkt wel strijdvaardig om die berg te beklimmen en de top te halen.
Als je niet wilt antwoorden snap ik dat, maar vroeg me af wat je bedoelt met dat je gezin er erg onder geleden heeft en dat je alles bent kwijtgeraakt. Bedoel je letterlijk kwijtgeraakt, scheiding of zo?
Blijkbaar ben je op dit moment niet opgenomen, woon je zelfstandig en zit er nog hulp in de planning?
Echt zinnig advies kan ik je niet geven maar hoop oprecht dat je er uit gaat komen en je weer beter gaat voelen.
Hou je haaks
Die diagnose is nogal wat en het zal zeker rauw op je dak gevallen zijn maar je klinkt wel strijdvaardig om die berg te beklimmen en de top te halen.
Als je niet wilt antwoorden snap ik dat, maar vroeg me af wat je bedoelt met dat je gezin er erg onder geleden heeft en dat je alles bent kwijtgeraakt. Bedoel je letterlijk kwijtgeraakt, scheiding of zo?
Blijkbaar ben je op dit moment niet opgenomen, woon je zelfstandig en zit er nog hulp in de planning?
Echt zinnig advies kan ik je niet geven maar hoop oprecht dat je er uit gaat komen en je weer beter gaat voelen.
Hou je haaks
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:34
quote:silviaapje schreef op 07 oktober 2016 @ 21:52:
Wat naar zeg... Krijg je medicatie?
Oh en je Nederlands is prima hoor!
Lief van je dat je mijn nederlands prima vind !!
Ja gebruik al een aantal jaren medicatie maar heb dit zelf niet meer in beheer.. weet ongeveer wel welke medicatie maar dat is best een lange lijst .. zonder medicatie zou het nog slechter met mij gaan, heb hier zeker veel aan!!
Wat naar zeg... Krijg je medicatie?
Oh en je Nederlands is prima hoor!
Lief van je dat je mijn nederlands prima vind !!
Ja gebruik al een aantal jaren medicatie maar heb dit zelf niet meer in beheer.. weet ongeveer wel welke medicatie maar dat is best een lange lijst .. zonder medicatie zou het nog slechter met mij gaan, heb hier zeker veel aan!!
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:39
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:40
quote:thee schreef op 07 oktober 2016 @ 21:52:
lieve zjarlot, allereerst een en complimenten voor je Nederlands hoor!
Die diagnose is nogal wat en het zal zeker rauw op je dak gevallen zijn maar je klinkt wel strijdvaardig om die berg te beklimmen en de top te halen.
Als je niet wilt antwoorden snap ik dat, maar vroeg me af wat je bedoelt met dat je gezin er erg onder geleden heeft en dat je alles bent kwijtgeraakt. Bedoel je letterlijk kwijtgeraakt, scheiding of zo?
Blijkbaar ben je op dit moment niet opgenomen, woon je zelfstandig en zit er nog hulp in de planning?
Echt zinnig advies kan ik je niet geven maar hoop oprecht dat je er uit gaat komen en je weer beter gaat voelen.
Hou je haaks
Dankjewel lieve thee voor je reactie..! Dat doet mij veel goeds.
Vooral de diagnose schizofrenie is hard aangekomen en een tijdje ging het ook slechter met mij maar uit eindelijk helpt mij dit heel veel en vallen veel dingen op de plaats.. krijg goede behandelingen en heel veel hulp. Ik ben een lange tijd opgenomen geweest en in zou nog 2 jaar in de instelling moeten blijven maar het was beter om begeleid te gaan wonen.. heb nu een huisje voor mij zelf waar in 24/7 begeleiding heb.
Over mijn gezin .. ik had kinderen en een man maar deze ben ik dus kwijt geraakt. Voor mijn man was het zwaar, ik sloot me zelf soort van op en deed helemaal niets meer. Door mijn schizofrenie gebeuren er onverklaarbare dingen, die alleen ik door maak.. maar anderen zien het van een andere kant, zo ook mijn man die dus geen idee had van wat die er mee aan moet. Ook mijn kinderen hebben er veel te maken mee gehad. Ik mis ze zo mijn lieve dochtertjes..
Zinnig advies ? Je hebt echt een lieve reactie gezet waar ik heel veel aan heb.
Nogmaals bedankt
lieve zjarlot, allereerst een en complimenten voor je Nederlands hoor!
Die diagnose is nogal wat en het zal zeker rauw op je dak gevallen zijn maar je klinkt wel strijdvaardig om die berg te beklimmen en de top te halen.
Als je niet wilt antwoorden snap ik dat, maar vroeg me af wat je bedoelt met dat je gezin er erg onder geleden heeft en dat je alles bent kwijtgeraakt. Bedoel je letterlijk kwijtgeraakt, scheiding of zo?
Blijkbaar ben je op dit moment niet opgenomen, woon je zelfstandig en zit er nog hulp in de planning?
Echt zinnig advies kan ik je niet geven maar hoop oprecht dat je er uit gaat komen en je weer beter gaat voelen.
Hou je haaks
Dankjewel lieve thee voor je reactie..! Dat doet mij veel goeds.
Vooral de diagnose schizofrenie is hard aangekomen en een tijdje ging het ook slechter met mij maar uit eindelijk helpt mij dit heel veel en vallen veel dingen op de plaats.. krijg goede behandelingen en heel veel hulp. Ik ben een lange tijd opgenomen geweest en in zou nog 2 jaar in de instelling moeten blijven maar het was beter om begeleid te gaan wonen.. heb nu een huisje voor mij zelf waar in 24/7 begeleiding heb.
Over mijn gezin .. ik had kinderen en een man maar deze ben ik dus kwijt geraakt. Voor mijn man was het zwaar, ik sloot me zelf soort van op en deed helemaal niets meer. Door mijn schizofrenie gebeuren er onverklaarbare dingen, die alleen ik door maak.. maar anderen zien het van een andere kant, zo ook mijn man die dus geen idee had van wat die er mee aan moet. Ook mijn kinderen hebben er veel te maken mee gehad. Ik mis ze zo mijn lieve dochtertjes..
Zinnig advies ? Je hebt echt een lieve reactie gezet waar ik heel veel aan heb.
Nogmaals bedankt
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:43
Ik kan je alleen begrip geven, ik heb een broer met deze ziekte en weet hoe heftig en naar dit is.
Een hele dikke knuffel en blijf goed je medicatie slikken!!
En heb je al goede psychoeducatie gehad? Zo niet vraag er naar. Al mag ik hopen dat het je meteen is aangeboden tijdens/ na de opname.
Is er familie of een gezinslid die zo'n cursus heeft gehad? Dat helpt vaak ook qua steun.
Dikke knuffel!
Een hele dikke knuffel en blijf goed je medicatie slikken!!
En heb je al goede psychoeducatie gehad? Zo niet vraag er naar. Al mag ik hopen dat het je meteen is aangeboden tijdens/ na de opname.
Is er familie of een gezinslid die zo'n cursus heeft gehad? Dat helpt vaak ook qua steun.
Dikke knuffel!
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:43
quote:Bugs_Bunny schreef op 07 oktober 2016 @ 22:01:
Ik heb enkele vrij nabije familieleden met schizofrenie. Ik denk dat ik me iets kan voorstellen bij de ellende die dat kan geven. Maar misschien kan het ook een beetje hoop geven dat ik ook gezien heb dat het best goed kan komen.
Dankje voor je reactie !
De hoop die ik heb zou altijd zeer laag blijven maar toch hoop ik een beetje dat ik er mee leer leven en op dit moment kan ik dat nog niet
Ik heb enkele vrij nabije familieleden met schizofrenie. Ik denk dat ik me iets kan voorstellen bij de ellende die dat kan geven. Maar misschien kan het ook een beetje hoop geven dat ik ook gezien heb dat het best goed kan komen.
Dankje voor je reactie !
De hoop die ik heb zou altijd zeer laag blijven maar toch hoop ik een beetje dat ik er mee leer leven en op dit moment kan ik dat nog niet
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:46
quote:zjarlot schreef op 11 oktober 2016 @ 08:43:
[...]
Dankje voor je reactie !
De hoop die ik heb zou altijd zeer laag blijven maar toch hoop ik een beetje dat ik er mee leer leven en op dit moment kan ik dat nog niet
En logisch, beter word je niet en dan gaat het dus om de kwaliteit van je leven en die is soms gewoon kut.
Ik hoop dat goed leert wat je triggers zijn, hoe je het beste je leven aan kan passen om die zo min mogelijk te hebben en wat je moet en kan doen mocht het mis gaan zodat je er snel weer wat beter aan toe bent.
Heb je nu helemaal geen contact met je kinderen? Of zie je nog wel?
[...]
Dankje voor je reactie !
De hoop die ik heb zou altijd zeer laag blijven maar toch hoop ik een beetje dat ik er mee leer leven en op dit moment kan ik dat nog niet
En logisch, beter word je niet en dan gaat het dus om de kwaliteit van je leven en die is soms gewoon kut.
Ik hoop dat goed leert wat je triggers zijn, hoe je het beste je leven aan kan passen om die zo min mogelijk te hebben en wat je moet en kan doen mocht het mis gaan zodat je er snel weer wat beter aan toe bent.
Heb je nu helemaal geen contact met je kinderen? Of zie je nog wel?
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:48
quote:Goede-Fee schreef op 11 oktober 2016 @ 08:43:
Ik kan je alleen begrip geven, ik heb een broer met deze ziekte en weet hoe heftig en naar dit is.
Een hele dikke knuffel en blijf goed je medicatie slikken!!
En heb je al goede psychoeducatie gehad? Zo niet vraag er naar. Al mag ik hopen dat het je meteen is aangeboden na de opname.
Is er familie of een gezinslid die zo'n cursus heeft gehad? Dat helpt vaak ook qua steun.
Dikke knuffel!
Lief !
Heftig ook voor jullie, over jou broer.. knuffel voor jou!
Mijn medicatie heb ik niet in eigen beheer, dus deze krijg ik op bepaalde tijden en dat gaat heel goed..
Mijn ex man heeft het een en ander gehad via de instelling. Helaas heb ik vrij weinig contact met hem. Mijn eigen familie is erg beperkt. Heb een oma en 2 tantes en ooms waar ik contact mee heb.
Heb al wel psycho educatie gehad maar zal een soort van herhaling krijgen omdat ik op dat moment niet veel bij bewustzijn was.. daardoor is dat miet heel goed verlopen.
Ik kan je alleen begrip geven, ik heb een broer met deze ziekte en weet hoe heftig en naar dit is.
Een hele dikke knuffel en blijf goed je medicatie slikken!!
En heb je al goede psychoeducatie gehad? Zo niet vraag er naar. Al mag ik hopen dat het je meteen is aangeboden na de opname.
Is er familie of een gezinslid die zo'n cursus heeft gehad? Dat helpt vaak ook qua steun.
Dikke knuffel!
Lief !
Heftig ook voor jullie, over jou broer.. knuffel voor jou!
Mijn medicatie heb ik niet in eigen beheer, dus deze krijg ik op bepaalde tijden en dat gaat heel goed..
Mijn ex man heeft het een en ander gehad via de instelling. Helaas heb ik vrij weinig contact met hem. Mijn eigen familie is erg beperkt. Heb een oma en 2 tantes en ooms waar ik contact mee heb.
Heb al wel psycho educatie gehad maar zal een soort van herhaling krijgen omdat ik op dat moment niet veel bij bewustzijn was.. daardoor is dat miet heel goed verlopen.
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:53
Dat is helemaal naar!
Ik hoop dat je je kan richten op de kennis van je ziekte en het opnieuw uitvinden van een leven met wat stabiliteit en enig kwaliteit.
Hoop dat je snel een nieuwe psycho-educatie kan krijgen en dat je een goede psychiater hebt en een goed behandel en signaleringsplan?
Is er een kans dat je ze wel mag zien over een tijdje? Dat zou dan je houvast kunnen zijn?
Hele hele dikke knuffel!!!
Ik hoop dat je je kan richten op de kennis van je ziekte en het opnieuw uitvinden van een leven met wat stabiliteit en enig kwaliteit.
Hoop dat je snel een nieuwe psycho-educatie kan krijgen en dat je een goede psychiater hebt en een goed behandel en signaleringsplan?
Is er een kans dat je ze wel mag zien over een tijdje? Dat zou dan je houvast kunnen zijn?
Hele hele dikke knuffel!!!
dinsdag 11 oktober 2016 om 09:05
Ik heb vergelijkbare psychische problemen. Ga niet zeggen wat precies in kader van herkenbaarheid. Ik weet dat het een hobbelige weg is, die je te gaan hebt. Soms is het met periodes leefbaar voor me geweest, andere tijden waren echt zwaar klote. Twee keer is mijn leven ingestort, en ben ik alles kwijtgeraakt.
Ik weet niet of je zit te wachten op advies, maar wat mij heel erg geholpen heeft zijn dingen die door, voor en met mensen zijn ontwikkeld die problemen hebben zoals ik (en jij?). Dat is hele andere kost dan "de reguliere psychiatrie/gesloten afdelingen".
Dat is bijvoorbeeld HEE (herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid). Heb ook nog wel wat linkjes: http://www.psychosenet.nl/ . Er is van alles te doen wat dat betreft in het kader van erkenning, herkenning en steun. Ook kun je cursussen volgen, bijvoorbeeld "herstellen doe je zelf", of je herstelverhaal schrijven. Daar kom je mensen tegen met vergelijkbare problemen, wat mij in ieder geval veel steun heeft gegeven
Als dat niets voor je is: mij heeft muziek altijd enorm geholpen en daar kan ik ook enorm van genieten. En bedenkt: "Niemand is een eiland".
Een lotgenoot
Ik weet niet of je zit te wachten op advies, maar wat mij heel erg geholpen heeft zijn dingen die door, voor en met mensen zijn ontwikkeld die problemen hebben zoals ik (en jij?). Dat is hele andere kost dan "de reguliere psychiatrie/gesloten afdelingen".
Dat is bijvoorbeeld HEE (herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid). Heb ook nog wel wat linkjes: http://www.psychosenet.nl/ . Er is van alles te doen wat dat betreft in het kader van erkenning, herkenning en steun. Ook kun je cursussen volgen, bijvoorbeeld "herstellen doe je zelf", of je herstelverhaal schrijven. Daar kom je mensen tegen met vergelijkbare problemen, wat mij in ieder geval veel steun heeft gegeven
Als dat niets voor je is: mij heeft muziek altijd enorm geholpen en daar kan ik ook enorm van genieten. En bedenkt: "Niemand is een eiland".
Een lotgenoot
dinsdag 11 oktober 2016 om 09:24
quote:20062016 schreef op 11 oktober 2016 @ 09:05:
Ik heb vergelijkbare psychische problemen. Ga niet zeggen wat precies in kader van herkenbaarheid. Ik weet dat het een hobbelige weg is, die je te gaan hebt. Soms is het met periodes leefbaar voor me geweest, andere tijden waren echt zwaar klote. Twee keer is mijn leven ingestort, en ben ik alles kwijtgeraakt.
Ik weet niet of je zit te wachten op advies, maar wat mij heel erg geholpen heeft zijn dingen die door, voor en met mensen zijn ontwikkeld die problemen hebben zoals ik (en jij?). Dat is hele andere kost dan "de reguliere psychiatrie/gesloten afdelingen".
Dat is bijvoorbeeld HEE (herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid). Heb ook nog wel wat linkjes: http://www.psychosenet.nl/ . Er is van alles te doen wat dat betreft in het kader van erkenning, herkenning en steun. Ook kun je cursussen volgen, bijvoorbeeld "herstellen doe je zelf", of je herstelverhaal schrijven. Daar kom je mensen tegen met vergelijkbare problemen, wat mij in ieder geval veel steun heeft gegeven
Als dat niets voor je is: mij heeft muziek altijd enorm geholpen en daar kan ik ook enorm van genieten. En bedenkt: "Niemand is een eiland".
Een lotgenoot
Bedankt voor je lieve reactie!! Zal er zeker even op kijken. Iets als het herstelverhaal daar ben ik helaas nog niet aan toe..
Maar dankjewel!
Ik heb vergelijkbare psychische problemen. Ga niet zeggen wat precies in kader van herkenbaarheid. Ik weet dat het een hobbelige weg is, die je te gaan hebt. Soms is het met periodes leefbaar voor me geweest, andere tijden waren echt zwaar klote. Twee keer is mijn leven ingestort, en ben ik alles kwijtgeraakt.
Ik weet niet of je zit te wachten op advies, maar wat mij heel erg geholpen heeft zijn dingen die door, voor en met mensen zijn ontwikkeld die problemen hebben zoals ik (en jij?). Dat is hele andere kost dan "de reguliere psychiatrie/gesloten afdelingen".
Dat is bijvoorbeeld HEE (herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid). Heb ook nog wel wat linkjes: http://www.psychosenet.nl/ . Er is van alles te doen wat dat betreft in het kader van erkenning, herkenning en steun. Ook kun je cursussen volgen, bijvoorbeeld "herstellen doe je zelf", of je herstelverhaal schrijven. Daar kom je mensen tegen met vergelijkbare problemen, wat mij in ieder geval veel steun heeft gegeven
Als dat niets voor je is: mij heeft muziek altijd enorm geholpen en daar kan ik ook enorm van genieten. En bedenkt: "Niemand is een eiland".
Een lotgenoot
Bedankt voor je lieve reactie!! Zal er zeker even op kijken. Iets als het herstelverhaal daar ben ik helaas nog niet aan toe..
Maar dankjewel!