Kinderen
alle pijlers
Schaamteloos stoomafblazen 2.0 *Puber Editie*
vrijdag 11 september 2015 om 14:14
Naar aanleiding van het topic van Bambi waarin er schaamteloos stoom afgeblazen mag worden over je kinderen is hier nu ook de puber versie!
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
maandag 24 oktober 2016 om 00:13
quote:Ceylon schreef op 23 oktober 2016 @ 23:23:
[...]
Dat is waar .
Maar als veertiger kun je altijd nog cursussen volgen. Aan rotte tanden doe je niet veel meer.
Mijn dochter had een heel slecht kindergebit, die zat vier keer per jaar bij de tandarts en bijna elke keer moest er wel weer wat gevuld worden. Dus die poetst wel.
Toekomst is echt ver weg voor een puber, ik herinner me nog dat ik als 12 jarige heilgymnastiek kreeg (zal tegenwoordig wel fysio heten) en de lerares zei me goed mijn best te doen, want anders stond ik met een kromme rug in mijn bruidsjurk. Dat was dus echt geen argument voor mij, trouwen was iets voor oude mensen , daar dacht ik nog niet eens aan. ( Heb nooit een bruidsjurk gedragen, maar dat lag niet aan mijn rug voor zover ik zelf kan beoordelen)
Maar kan me voorstellen dat ouders wel eens gillend gek (denken te) worden. Maar ik vind het wel grappig om te lezen
[...]
Dat is waar .
Maar als veertiger kun je altijd nog cursussen volgen. Aan rotte tanden doe je niet veel meer.
Mijn dochter had een heel slecht kindergebit, die zat vier keer per jaar bij de tandarts en bijna elke keer moest er wel weer wat gevuld worden. Dus die poetst wel.
Toekomst is echt ver weg voor een puber, ik herinner me nog dat ik als 12 jarige heilgymnastiek kreeg (zal tegenwoordig wel fysio heten) en de lerares zei me goed mijn best te doen, want anders stond ik met een kromme rug in mijn bruidsjurk. Dat was dus echt geen argument voor mij, trouwen was iets voor oude mensen , daar dacht ik nog niet eens aan. ( Heb nooit een bruidsjurk gedragen, maar dat lag niet aan mijn rug voor zover ik zelf kan beoordelen)
Maar kan me voorstellen dat ouders wel eens gillend gek (denken te) worden. Maar ik vind het wel grappig om te lezen
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 24 oktober 2016 om 09:14
stiekem toch wel beetje vermakelijk
dochter wil allerlei piercings..... en tattoo maar pas 17, ze telt de dagen tot 18 jr., ik houd het nog even af.
ok nu dus gezwicht voor een soort piercing, aan de voorkant in de ring van je oor, is dat kraakbeen,
ja mam, ik wil er drie.... ok
nu zit er dus eentje in, en dat doet dus gewoon erg pijn, kan er na een week nog niet op slapen.
weer een les geleerd......
dochter wil allerlei piercings..... en tattoo maar pas 17, ze telt de dagen tot 18 jr., ik houd het nog even af.
ok nu dus gezwicht voor een soort piercing, aan de voorkant in de ring van je oor, is dat kraakbeen,
ja mam, ik wil er drie.... ok
nu zit er dus eentje in, en dat doet dus gewoon erg pijn, kan er na een week nog niet op slapen.
weer een les geleerd......
--
maandag 24 oktober 2016 om 09:59
Oh, die heeft Lon ook. Een helix noemen ze dat geloof ik. Dat hebben er zoveel, dat vind ik wel oke. En ze heeft een navelpiercing.
Nu moet ze voor school een snuffelstage zoeken. En buurvrouw heeft een vriendin met een tattoo-shop die daar eventueel wel voor openstaat.....
Ga ik dan echt zeggen dat het niet mag?? Goed, ik heb de plaatjes gezien van wat ze mooi vindt, een heel fijn bloemetje of een veertje, op de enkel. Mwah, er zijn ergere dingen. Ze komt gelukkig niet aan met een enorm kruis over haar rug, met slangen en doodshoofden, dus laat gaan dan.
Wij trokken echter de grens bij een neus- en wenkbrauwpiercing. Dingen in je gezicht doe je maar als je het huis uit bent. Als alternatief heeft ze wel wimperlijm en nageldiamantjes. Dat houdt prima op haar neus (langer dan je zou denken). Dus voor een feestje kan dat wel. En het lijkt net echt.
Nu moet ze voor school een snuffelstage zoeken. En buurvrouw heeft een vriendin met een tattoo-shop die daar eventueel wel voor openstaat.....
Ga ik dan echt zeggen dat het niet mag?? Goed, ik heb de plaatjes gezien van wat ze mooi vindt, een heel fijn bloemetje of een veertje, op de enkel. Mwah, er zijn ergere dingen. Ze komt gelukkig niet aan met een enorm kruis over haar rug, met slangen en doodshoofden, dus laat gaan dan.
Wij trokken echter de grens bij een neus- en wenkbrauwpiercing. Dingen in je gezicht doe je maar als je het huis uit bent. Als alternatief heeft ze wel wimperlijm en nageldiamantjes. Dat houdt prima op haar neus (langer dan je zou denken). Dus voor een feestje kan dat wel. En het lijkt net echt.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 24 oktober 2016 om 10:00
Oh, die helix doet een paar weken écht pijn en daarna nog bijna een half jaar. Leuke bijkomstigheid; de kans is groot dat er een soort van wild vlees bij komt (daarom is dat staafje ook zo raar groot, die ruimte wordt nog volledig opgevuld) en dat moet ze dan wegmasseren...
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 24 oktober 2016 om 10:01
quote:liza schreef op 23 oktober 2016 @ 18:42:
@kaasmadam: ik vind dat soort opmerkingen wel heel ver gaan hoor. Misschien puberen die van mij nog niet erg genoeg maar ik zou dat flink bestraffen. Ze mogen best kritiek hebben, en dochter heeft soms heel gegronde kritiek op haar vader, maar we blijven respect voor elkaar hebben.Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.
@kaasmadam: ik vind dat soort opmerkingen wel heel ver gaan hoor. Misschien puberen die van mij nog niet erg genoeg maar ik zou dat flink bestraffen. Ze mogen best kritiek hebben, en dochter heeft soms heel gegronde kritiek op haar vader, maar we blijven respect voor elkaar hebben.Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.
maandag 24 oktober 2016 om 10:08
quote:kaasmadam schreef op 24 oktober 2016 @ 10:01:
[...]
Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.
Nou, normaal gesproken is een puber net als een peuter, ze zoeken de grenzen op. En waar je bij een peuter nog ijskoud ´mag niet, mama boos´ kan roepen om hem tot de orde te roepen, moet je met een puber wel in overleg.
Ik heb een poetsadres waar de zoon zijn moeder (en stiefvader) verbaal nogal pittig aanpakte. Tot hij dat op een dag deed waar ik bij was. Ik heb gedreigd de politie te bellen, zo erg. Dat hadden ze zelf niet eens in de gaten, omdat het dus begon zoals nu bij jouw stiefzoon en er steeds een beetje bij kwam. Gelukkig zat er nog voldoende gevoel in deze jongeman om zich heel diep te schamen, zijn gedrag te veranderen en een appartementje te zoeken (hij is 27).
Als je stiefzoon ook zijn goede momenten heeft, zou ik eens met een pot thee en een doos koekjes om de tafel gaan zitten. Als hij die niet heeft...
Dan weet ik het eerlijk gezegd ook niet. Een kind dat écht niet wil, daar heb je een harde dobber aan.
[...]
Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.
Nou, normaal gesproken is een puber net als een peuter, ze zoeken de grenzen op. En waar je bij een peuter nog ijskoud ´mag niet, mama boos´ kan roepen om hem tot de orde te roepen, moet je met een puber wel in overleg.
Ik heb een poetsadres waar de zoon zijn moeder (en stiefvader) verbaal nogal pittig aanpakte. Tot hij dat op een dag deed waar ik bij was. Ik heb gedreigd de politie te bellen, zo erg. Dat hadden ze zelf niet eens in de gaten, omdat het dus begon zoals nu bij jouw stiefzoon en er steeds een beetje bij kwam. Gelukkig zat er nog voldoende gevoel in deze jongeman om zich heel diep te schamen, zijn gedrag te veranderen en een appartementje te zoeken (hij is 27).
Als je stiefzoon ook zijn goede momenten heeft, zou ik eens met een pot thee en een doos koekjes om de tafel gaan zitten. Als hij die niet heeft...
Dan weet ik het eerlijk gezegd ook niet. Een kind dat écht niet wil, daar heb je een harde dobber aan.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 24 oktober 2016 om 10:26
Wat goed zeg, Ceylon, hoe je op dat poetsadres hebt ingegrepen! Soms kan een reactie van een buitenstaander net wat meer effect hebben (zeker als je dreigt de politie te bellen )
In ons specifieke geval lopen er momenteel onderzoeken waarom dingen soms zo moeizaam gaan bij stiefzoon. We lopen vaker tegen dergelijke dingen aan en gebleken is dat hij absoluut niet tegen welke vorm van kritiek dan ook kan. Hij ontploft dan, stuift van tafel en in het ergste geval vernielt hij dingen. Aanspreken op zijn gedrag is dus een gevoelig punt. Hij zegt zelf niet anders te kunnen. Ook zegt hij dat hij niet over zijn gevoel kan (wil?) praten.
Omdat we met enige regelmaat stuklopen op dit soort dingen (en er nog een aantal andere zaken spelen) is er hulp ingeschakeld om te achterhalen wat er speelt en hoe hier het best mee om te gaan. Op dit moment lopen de onderzoeken nog, dus dat moeten we eerst afwachten. Maar het neemt niet weg dat ik bij mezelf bespeur dat mijn tolerantie richting hem steeds minder wordt, ik vind hem niet meer leuk en kan het maar moeilijk opbrengen om warm naar hem te zijn. Voor mij is er te veel gebeurd en gezegd en gaat dit maar door...
In ons specifieke geval lopen er momenteel onderzoeken waarom dingen soms zo moeizaam gaan bij stiefzoon. We lopen vaker tegen dergelijke dingen aan en gebleken is dat hij absoluut niet tegen welke vorm van kritiek dan ook kan. Hij ontploft dan, stuift van tafel en in het ergste geval vernielt hij dingen. Aanspreken op zijn gedrag is dus een gevoelig punt. Hij zegt zelf niet anders te kunnen. Ook zegt hij dat hij niet over zijn gevoel kan (wil?) praten.
Omdat we met enige regelmaat stuklopen op dit soort dingen (en er nog een aantal andere zaken spelen) is er hulp ingeschakeld om te achterhalen wat er speelt en hoe hier het best mee om te gaan. Op dit moment lopen de onderzoeken nog, dus dat moeten we eerst afwachten. Maar het neemt niet weg dat ik bij mezelf bespeur dat mijn tolerantie richting hem steeds minder wordt, ik vind hem niet meer leuk en kan het maar moeilijk opbrengen om warm naar hem te zijn. Voor mij is er te veel gebeurd en gezegd en gaat dit maar door...
maandag 24 oktober 2016 om 10:27
quote:kaasmadam schreef op 24 oktober 2016 @ 10:01:
[...]
Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.Het gaat over fatsoenlijk gedrag, zo ga je niet om met andere mensen. Ik zou het van niemand pikken, stiefzoon, eigen kind, een vreemde. Daar mag je hem beslist op aanspreken.
[...]
Ik vind het ook erg ver gaan, Liza. Het stoort mij ook enorm, maar het gaat hier om een puberende stiefzoon. Die combinatie maakt het net even wat lastiger. Was het mijn eigen kind geweest, dan had ik hier al lang tegen op getreden. Mijn partner zegt wel wat van dit gedrag, maar laat het toch redelijk gaan. Lastig, want de uitwerking is dat ik steeds minder van stiefzoon kan hebben. Ik weet ook niet of dit nu typisch bij de pubertijd hoort of dat het bij het bewuste kind hoort.Het gaat over fatsoenlijk gedrag, zo ga je niet om met andere mensen. Ik zou het van niemand pikken, stiefzoon, eigen kind, een vreemde. Daar mag je hem beslist op aanspreken.
Je bent zelf een theepot
maandag 24 oktober 2016 om 10:32
Heftig hoor Kaasmadam.
Wij hadden vorig jaar buren op de camping en de 11- en 13-jarige noemden hun ouders thyfuswijf en teringlijer, zeiktrut en klootzak. Gewoon omdat ma vroeg wie er even wilde afwassen. Er was daar echt de hele dag ruzie echt vreselijk. En hoewel onze kinderen zulke woorden nog nooit gebruikt hadden tegen ons hebben ze er wel iets van opgestoken. Dat zulke dingen echt de hele sfeer verpesten.
Ze noemen me nu wel eens liefkozend zeikwijf om de buurvrouw te chockeren.
Wij hadden vorig jaar buren op de camping en de 11- en 13-jarige noemden hun ouders thyfuswijf en teringlijer, zeiktrut en klootzak. Gewoon omdat ma vroeg wie er even wilde afwassen. Er was daar echt de hele dag ruzie echt vreselijk. En hoewel onze kinderen zulke woorden nog nooit gebruikt hadden tegen ons hebben ze er wel iets van opgestoken. Dat zulke dingen echt de hele sfeer verpesten.
Ze noemen me nu wel eens liefkozend zeikwijf om de buurvrouw te chockeren.
maandag 24 oktober 2016 om 11:49
maandag 24 oktober 2016 om 12:08
Over het algemeen uit hij zijn kritiek en respectloze gedrag met name richting zijn vader. Ik zit er vaak wel bij en hoor wel wat er gezegd word. Soms zeg ik er iets van, maar ook niet altijd. Ik wil niet altijd degene zijn die met commentaar komt. Maar het stoort me mateloos!
Een opmerking als 'jij geeft niet veel om je uiterlijk, he pap? 'vind ik zó respectloos. Op een heel verkapte manier laat stiefzoon daar mee weten dat hij vindt dat zijn vader niet mooi gekleed gaat. Partner laat het meestal maar wat gaan, maar ik vind het ronduit onbeschoft.
En zo maakt hij meer van dit soort opmerkingen. Op een heel geniepige manier zijn ongenoegen uiten, waarbij hij mij het gevoel geeft op mij/ons neer te kijken.
Een opmerking als 'jij geeft niet veel om je uiterlijk, he pap? 'vind ik zó respectloos. Op een heel verkapte manier laat stiefzoon daar mee weten dat hij vindt dat zijn vader niet mooi gekleed gaat. Partner laat het meestal maar wat gaan, maar ik vind het ronduit onbeschoft.
En zo maakt hij meer van dit soort opmerkingen. Op een heel geniepige manier zijn ongenoegen uiten, waarbij hij mij het gevoel geeft op mij/ons neer te kijken.
maandag 24 oktober 2016 om 12:15
maandag 24 oktober 2016 om 16:52
quote:kaasmadam schreef op 24 oktober 2016 @ 10:26:
...
In ons specifieke geval lopen er momenteel onderzoeken waarom dingen soms zo moeizaam gaan bij stiefzoon. We lopen vaker tegen dergelijke dingen aan en gebleken is dat hij absoluut niet tegen welke vorm van kritiek dan ook kan. Hij ontploft dan, stuift van tafel en in het ergste geval vernielt hij dingen. Aanspreken op zijn gedrag is dus een gevoelig punt. Hij zegt zelf niet anders te kunnen. Ook zegt hij dat hij niet over zijn gevoel kan (wil?) praten.
....
Heeft hij dit altijd al gehad? En hoe is hij bij zijn moeder?
Mijn kinderen hebben een flinke dosis problemen en dochter kan heel agressief zijn. Niet om kritiek, maar bijvoorbeeld als dingen niet gaan zoals ze wil. Vanochtend had ze een moeilijk moment. Ze kreeg haar slot niet goed op haar fiets (haar ruimtelijk inzicht en motorische handigheid zijn niet zo goed). Ik mocht niet helpen en ze werd redelijk boos. Gelukkig kon ze zich dit keer inhouden, maar dat soort simpele dingen kunnen er dus voor zorgen dat ze dingen aan haar fiets vernielt gewoon omdat het even niet lukt en ze niet de tijd neemt om na te denken of hulp te vragen.
Zij heeft wekelijks therapie en wil absoluut niet praten over gevoelige zaken. Dat is heel lastig want ze heeft een heel verwrongen beeld van de werkelijkheid. Tegenover vreemden doet ze alsof haar vader en ik niks voor haar betekenen en nooit iets goed doen, en haar moeder is de heilige Maria. Maar moeder neemt vrijwel nooit contact op en in praktijk is ze dol op paps en mij.
Ik houd mijn hart vast voor als zij flink gaat puberen. Enige hoop die ik heb is dat ze op zich wel "wil". Ze wil goed doen op school, ze wil de wereld gaan verkennen, ze wil verder komen in dit leven. Daar blijven we altijd aan refereren als ze weer door een moeilijke periode gaat.
Ik hoop dat er iets uit jullie onderzoeken komt en dat er hulp komt.
Wat je samen met partner kan afspreken is om heel direct te reageren op dit soort opmerkingen. Iets van dat is geen aardige opmerking en zo gaan we in dit huis niet met elkaar om. Bij mijn kinderen helpt het om meteen op ongewenst gedrag te reageren. Dat is voor elk kind anders, sommige kinderen gedijen beter met een beetje ruimte, die van mij moeten meteen afgekapt worden anders escaleren ze. Het heeft bij hen erg te maken met grenzen opzoeken. Als die grens dan meegeeft dan gaan ze harder duwen tot ze er volledig overheen gaan. Als je meteen reageert bevestigt het voor hen de grens en houden ze op.
Als dat niet helpt kan je ook eens een paar keer een rotopmerking naar hem toe maken. En dat meteen zeggen dat is is niet leuk he? Waarom doe je dat dan bij ons?
Ik heb dat een tijdje gedaan toen zoon nooit ergens zin in had. Bij alles wat ik voor hem moest doen zei ik, nee, heb ik geen zin in. Dan keek hij opeens heel beteuterd. Ik hoor "geen zin" nu niet meer zo vaak.
...
In ons specifieke geval lopen er momenteel onderzoeken waarom dingen soms zo moeizaam gaan bij stiefzoon. We lopen vaker tegen dergelijke dingen aan en gebleken is dat hij absoluut niet tegen welke vorm van kritiek dan ook kan. Hij ontploft dan, stuift van tafel en in het ergste geval vernielt hij dingen. Aanspreken op zijn gedrag is dus een gevoelig punt. Hij zegt zelf niet anders te kunnen. Ook zegt hij dat hij niet over zijn gevoel kan (wil?) praten.
....
Heeft hij dit altijd al gehad? En hoe is hij bij zijn moeder?
Mijn kinderen hebben een flinke dosis problemen en dochter kan heel agressief zijn. Niet om kritiek, maar bijvoorbeeld als dingen niet gaan zoals ze wil. Vanochtend had ze een moeilijk moment. Ze kreeg haar slot niet goed op haar fiets (haar ruimtelijk inzicht en motorische handigheid zijn niet zo goed). Ik mocht niet helpen en ze werd redelijk boos. Gelukkig kon ze zich dit keer inhouden, maar dat soort simpele dingen kunnen er dus voor zorgen dat ze dingen aan haar fiets vernielt gewoon omdat het even niet lukt en ze niet de tijd neemt om na te denken of hulp te vragen.
Zij heeft wekelijks therapie en wil absoluut niet praten over gevoelige zaken. Dat is heel lastig want ze heeft een heel verwrongen beeld van de werkelijkheid. Tegenover vreemden doet ze alsof haar vader en ik niks voor haar betekenen en nooit iets goed doen, en haar moeder is de heilige Maria. Maar moeder neemt vrijwel nooit contact op en in praktijk is ze dol op paps en mij.
Ik houd mijn hart vast voor als zij flink gaat puberen. Enige hoop die ik heb is dat ze op zich wel "wil". Ze wil goed doen op school, ze wil de wereld gaan verkennen, ze wil verder komen in dit leven. Daar blijven we altijd aan refereren als ze weer door een moeilijke periode gaat.
Ik hoop dat er iets uit jullie onderzoeken komt en dat er hulp komt.
Wat je samen met partner kan afspreken is om heel direct te reageren op dit soort opmerkingen. Iets van dat is geen aardige opmerking en zo gaan we in dit huis niet met elkaar om. Bij mijn kinderen helpt het om meteen op ongewenst gedrag te reageren. Dat is voor elk kind anders, sommige kinderen gedijen beter met een beetje ruimte, die van mij moeten meteen afgekapt worden anders escaleren ze. Het heeft bij hen erg te maken met grenzen opzoeken. Als die grens dan meegeeft dan gaan ze harder duwen tot ze er volledig overheen gaan. Als je meteen reageert bevestigt het voor hen de grens en houden ze op.
Als dat niet helpt kan je ook eens een paar keer een rotopmerking naar hem toe maken. En dat meteen zeggen dat is is niet leuk he? Waarom doe je dat dan bij ons?
Ik heb dat een tijdje gedaan toen zoon nooit ergens zin in had. Bij alles wat ik voor hem moest doen zei ik, nee, heb ik geen zin in. Dan keek hij opeens heel beteuterd. Ik hoor "geen zin" nu niet meer zo vaak.
maandag 24 oktober 2016 om 18:35
quote:Ceylon schreef op 22 oktober 2016 @ 10:47:
Op eten komt eigenlijk maar zelden écht commentaar. Ik kook niet slecht en ik houd ook wel rekening met ieders wensen. Zo houdt Lon bijvoorbeeld niet van uitjes in een gehaktbal. Kleine moeite om de hare dan gewoon uitjesloos te laten.
Spruitjes en rode kool lust ze écht niet, dan trek ik een blikje mais open, dat lust ik zelf niet. Wel grappig in de winkel, als zij ´yess, spruitjes´ roept .
En voor de rest; ze eet regelmatig mee bij anderen en niemand klaagt over haar tafelmanieren. We hebben haar al heel vroeg bijgebracht dat het geen vergif is en dat smaken verschillen. Weet je niet of je iets lust, neem dan eerst een klein beetje. Vind je iets niet lekker, schep het dan niet op. Krijg je een vol bord aangereikt, eet dan gewoon wat je wel lust, de etiquette zegt dat je in zo´n geval gewoon mag laten liggen wat je niet opkrijgt.
Over het algemeen genomen heb ik eigenlijk een heel redelijk kind . Zeker nu ze wat ouder wordt, volgens mij hebben we het ergste wel gehad.Mijn pubers eten eigenlijk alles ook nooit gedoe mee gehad met eten. Mijn middelste (8) haar maag mist het signaal dat ze vol is volgens mij... echt niet gezond. Die had gisteren een feestje van twee vriendjes en daar heeft ze drie! Borden patat gehad. En thuis wilde ze met de verjaardagsvisite (jongste werd 5) ook nog mee-eten en had ze zichzelf nog een groot bord pasta opgeschept. En als je denkt dat ze dan wel moddervet moet zijn? Ze is heel lang voor haar leeftijd en dun. Geen spatje vet. De jongste twee miepen wel eens maar volgens mij komt dat vooral omdat mijn bonuskinderen altijd wat te miepen hebben over het eten...
Op eten komt eigenlijk maar zelden écht commentaar. Ik kook niet slecht en ik houd ook wel rekening met ieders wensen. Zo houdt Lon bijvoorbeeld niet van uitjes in een gehaktbal. Kleine moeite om de hare dan gewoon uitjesloos te laten.
Spruitjes en rode kool lust ze écht niet, dan trek ik een blikje mais open, dat lust ik zelf niet. Wel grappig in de winkel, als zij ´yess, spruitjes´ roept .
En voor de rest; ze eet regelmatig mee bij anderen en niemand klaagt over haar tafelmanieren. We hebben haar al heel vroeg bijgebracht dat het geen vergif is en dat smaken verschillen. Weet je niet of je iets lust, neem dan eerst een klein beetje. Vind je iets niet lekker, schep het dan niet op. Krijg je een vol bord aangereikt, eet dan gewoon wat je wel lust, de etiquette zegt dat je in zo´n geval gewoon mag laten liggen wat je niet opkrijgt.
Over het algemeen genomen heb ik eigenlijk een heel redelijk kind . Zeker nu ze wat ouder wordt, volgens mij hebben we het ergste wel gehad.Mijn pubers eten eigenlijk alles ook nooit gedoe mee gehad met eten. Mijn middelste (8) haar maag mist het signaal dat ze vol is volgens mij... echt niet gezond. Die had gisteren een feestje van twee vriendjes en daar heeft ze drie! Borden patat gehad. En thuis wilde ze met de verjaardagsvisite (jongste werd 5) ook nog mee-eten en had ze zichzelf nog een groot bord pasta opgeschept. En als je denkt dat ze dan wel moddervet moet zijn? Ze is heel lang voor haar leeftijd en dun. Geen spatje vet. De jongste twee miepen wel eens maar volgens mij komt dat vooral omdat mijn bonuskinderen altijd wat te miepen hebben over het eten...
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 24 oktober 2016 om 18:40
quote:suzyqfive schreef op 23 oktober 2016 @ 00:13:
[...]
Mijn oudste (17) heeft ADD, DCD en dyslexie en is hoogbegaafd. Zwaar onderpresteerder.
Mijn derde (8) heeft ook ADD en de vierde is waarschijnlijk ook hoogbegaafd. Mijn bonuszoon (10) word momenteel onderzocht.
(Tot nu toe lijken mijn oudste dochter (15) en jongste dochter (5, jarig vandaag, zondag) niets 'raars' te hebben.Oeps, zie nu pas dat zes tussen haakjes een duiveltje wordt! Ze is dus zes ????.
[...]
Mijn oudste (17) heeft ADD, DCD en dyslexie en is hoogbegaafd. Zwaar onderpresteerder.
Mijn derde (8) heeft ook ADD en de vierde is waarschijnlijk ook hoogbegaafd. Mijn bonuszoon (10) word momenteel onderzocht.
(Tot nu toe lijken mijn oudste dochter (15) en jongste dochter (5, jarig vandaag, zondag) niets 'raars' te hebben.Oeps, zie nu pas dat zes tussen haakjes een duiveltje wordt! Ze is dus zes ????.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 24 oktober 2016 om 18:42
quote:Tessa44- schreef op 23 oktober 2016 @ 10:22:
[...]
Wees dan toch maar erg blij met de hoogbegaafdheid, want mijn stiefzoon heeft ook ADD + dyslexie en heeft met moeite VMBO-basis gehaald, doet nu MBO-2. Hij is ook nog eens erg lui en ik vind de combinatie erg zorgwekkend, zeker in onze maatschappij waarbij "brains" steeds belangrijker worden. Zoon zelf lijkt er totaal geen zorgen om te hebben, dat zal ongetwijfeld normaal zijn als je 17 bent, maar wij als ouders maken ons wel zorgen over "wat moet hij straks gaan doen".Lui past heel erg bij ADD. Althans, voor ons komt het heel lui over maar de hersens draaien overuren
[...]
Wees dan toch maar erg blij met de hoogbegaafdheid, want mijn stiefzoon heeft ook ADD + dyslexie en heeft met moeite VMBO-basis gehaald, doet nu MBO-2. Hij is ook nog eens erg lui en ik vind de combinatie erg zorgwekkend, zeker in onze maatschappij waarbij "brains" steeds belangrijker worden. Zoon zelf lijkt er totaal geen zorgen om te hebben, dat zal ongetwijfeld normaal zijn als je 17 bent, maar wij als ouders maken ons wel zorgen over "wat moet hij straks gaan doen".Lui past heel erg bij ADD. Althans, voor ons komt het heel lui over maar de hersens draaien overuren
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 24 oktober 2016 om 19:04
Liza, ja stiefzoon is er altijd wel 1 geweest met een gebruiksaanwijzing. Ik ken hem nu bijna 7 jaar en ik ken de woede explosies en hoewel ze minder frequent zijn dan voorheen steken ze zo af en toe de kop nog op en is hij niet te bereiken.
We hebben veel gelezen en ik lees enorm veel herkenning bij Asperger. De dingen die daar over vermeld worden gelden bijna allemaal voor hem. Echter, de psycholoog bij wie de gesprekken wn onderzoeken lopen denkt niet heel uitgesproken hieraan. Voor mij heel verbazingwekkend, want ik zie enorm veel overeenkomsten. Wanneer hij deze diagnose wél zou krijgen, dan zou ik vanuit die achtergrond zijn gedrag beter kunnen plaatsen en van daaruit manieren zoeken hoe hier mee om te gaan. Maar volgens de psycholoog is het dit dus niet zo uitgesproken (komt met uitspraken als: hij is erg onzeker, erg gevoelig en kritisch naar zichzelf).
Lastig dus....
De tip die jij gaf door zijn gedrag te spiegelen en hem op eenzelfde manier te benaderen zal ik onthouden. Misschien kan ik dat eens proberen, mocht een situatie zich voordoen.
We hebben veel gelezen en ik lees enorm veel herkenning bij Asperger. De dingen die daar over vermeld worden gelden bijna allemaal voor hem. Echter, de psycholoog bij wie de gesprekken wn onderzoeken lopen denkt niet heel uitgesproken hieraan. Voor mij heel verbazingwekkend, want ik zie enorm veel overeenkomsten. Wanneer hij deze diagnose wél zou krijgen, dan zou ik vanuit die achtergrond zijn gedrag beter kunnen plaatsen en van daaruit manieren zoeken hoe hier mee om te gaan. Maar volgens de psycholoog is het dit dus niet zo uitgesproken (komt met uitspraken als: hij is erg onzeker, erg gevoelig en kritisch naar zichzelf).
Lastig dus....
De tip die jij gaf door zijn gedrag te spiegelen en hem op eenzelfde manier te benaderen zal ik onthouden. Misschien kan ik dat eens proberen, mocht een situatie zich voordoen.
maandag 24 oktober 2016 om 23:30
Pubers nemen gedrag over van de ouders. Zij zijn het voorbeeld.
In gezinnen waar respect voor elkaar is, zijn veel minder problemen. Ook relatieproblemen hebben grote invloed op pubers.
Kennis van mij heeft grote moeite met dochter. Huwelijk van ouders is ronduit slecht.
Puberdochter pikt dat feilloos op en vertoont enorm probleemgedrag.
Bij extreme puberproblematiek, kijk eerst eens naar de verhoudingen binnen het gezin. Hoe gaan jullie met elkaar om? Is er respect? Liefde?
In gezinnen waar respect voor elkaar is, zijn veel minder problemen. Ook relatieproblemen hebben grote invloed op pubers.
Kennis van mij heeft grote moeite met dochter. Huwelijk van ouders is ronduit slecht.
Puberdochter pikt dat feilloos op en vertoont enorm probleemgedrag.
Bij extreme puberproblematiek, kijk eerst eens naar de verhoudingen binnen het gezin. Hoe gaan jullie met elkaar om? Is er respect? Liefde?
maandag 24 oktober 2016 om 23:39
quote:kaasmadam schreef op 24 oktober 2016 @ 20:47:
Ja, maar ik lees verreweg de meeste overeenkomsten met Asperger. Denk jij evt aan iets anders?
Nee hoor, maar: er zijn vele handicaps die weer veel overeenkomstige symptomen hebben. Ik ben maar een moeder en een docent met een gedrags- en leerproblemen specialisatie.
Mijn dochter van zes is vermoedelijk hoogbegaafd en daar passen sommige gedragskenmerken bij die, wanneer je niet weet dat iemand hoogbegaafd is, ook snel onder iets in het autistisch spectrum kan scharen, terwijl die kenmerken juist verdwijnen wanneer er de juiste begeleiding op zit en ze hebben leren omgaan met.
Ja, maar ik lees verreweg de meeste overeenkomsten met Asperger. Denk jij evt aan iets anders?
Nee hoor, maar: er zijn vele handicaps die weer veel overeenkomstige symptomen hebben. Ik ben maar een moeder en een docent met een gedrags- en leerproblemen specialisatie.
Mijn dochter van zes is vermoedelijk hoogbegaafd en daar passen sommige gedragskenmerken bij die, wanneer je niet weet dat iemand hoogbegaafd is, ook snel onder iets in het autistisch spectrum kan scharen, terwijl die kenmerken juist verdwijnen wanneer er de juiste begeleiding op zit en ze hebben leren omgaan met.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 24 oktober 2016 om 23:44
quote:Louise70 schreef op 24 oktober 2016 @ 23:30:
Pubers nemen gedrag over van de ouders. Zij zijn het voorbeeld.
In gezinnen waar respect voor elkaar is, zijn veel minder problemen. Ook relatieproblemen hebben grote invloed op pubers.
Kennis van mij heeft grote moeite met dochter. Huwelijk van ouders is ronduit slecht.
Puberdochter pikt dat feilloos op en vertoont enorm probleemgedrag.
Bij extreme puberproblematiek, kijk eerst eens naar de verhoudingen binnen het gezin. Hoe gaan jullie met elkaar om? Is er respect? Liefde?
Dat kan, maar is niet met stelligheid te zeggen.
Ik kom zelf uit een liefdevol gezin en mijn zusje was echt een verschrikkelijke draak als puber. Met ouders uitschelden, stelen, nachten wegblijven enz. Ik kon als puber best eens vervelend zijn maar dat, nee, en mijn broertje was ook heel makkelijk voor een puber.
Aan de andere kant: Ik ben zelf gescheiden maar mijn pubers zijn gewone pubers, niet extreem.
Dochter van een collega liep volledig uit de hand. 4e in een gezin. De oudste drie nauwelijks noemenswaardige problemen. Gewoon leuk gezin met ouders met een goede relatie.
Pubers nemen gedrag over van de ouders. Zij zijn het voorbeeld.
In gezinnen waar respect voor elkaar is, zijn veel minder problemen. Ook relatieproblemen hebben grote invloed op pubers.
Kennis van mij heeft grote moeite met dochter. Huwelijk van ouders is ronduit slecht.
Puberdochter pikt dat feilloos op en vertoont enorm probleemgedrag.
Bij extreme puberproblematiek, kijk eerst eens naar de verhoudingen binnen het gezin. Hoe gaan jullie met elkaar om? Is er respect? Liefde?
Dat kan, maar is niet met stelligheid te zeggen.
Ik kom zelf uit een liefdevol gezin en mijn zusje was echt een verschrikkelijke draak als puber. Met ouders uitschelden, stelen, nachten wegblijven enz. Ik kon als puber best eens vervelend zijn maar dat, nee, en mijn broertje was ook heel makkelijk voor een puber.
Aan de andere kant: Ik ben zelf gescheiden maar mijn pubers zijn gewone pubers, niet extreem.
Dochter van een collega liep volledig uit de hand. 4e in een gezin. De oudste drie nauwelijks noemenswaardige problemen. Gewoon leuk gezin met ouders met een goede relatie.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 24 oktober 2016 om 23:52
