Kinderen
alle pijlers
Schaamteloos stoomafblazen 2.0 *Puber Editie*
vrijdag 11 september 2015 om 14:14
Naar aanleiding van het topic van Bambi waarin er schaamteloos stoom afgeblazen mag worden over je kinderen is hier nu ook de puber versie!
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
dinsdag 1 november 2016 om 08:25
quote:Keuken1987 schreef op 31 oktober 2016 @ 21:16:
[...]
Heb die band ook niet met mijn zus. Ik vind dat ontzettend jammer. Jullie?
Ja en nee.
Ik heb maar één zus. En haar twee kinderen zijn daarmee het enige neefje en nichtje dat mijn dochter heeft.
Maar mijn zus is nogal... apart in haar denken.
Zo leende ze haar box uit aan een vriendin. Ging hem zelfs brengen en later weer halen. Ze kreeg er niks voor, zelfs geen stikkervelletje voor de kinderen, en daar was ze best een beetje verontwaardigd over, wat ik goed kan begrijpen.
Maar later wilde mijn dochter wel eens van het roze af, dus kamer geverfd, nieuwe dekbedovertrekken gekregen van de sint, en de stapel roze konden mooi door naar Nichtje. Het waren er zeker vijf.
Nog geen stikkervelletje...
Haar dochter was jarig. Op een donderdag. Maar Lonneke had destijds op donderdag zwemles en had die dag proefzwemmen voor haar zwemdiploma. Zwemles was van drie tot half vier, dus dan nog doorrijden, zou het kwart voor vijf-vijf uur worden. Feestje was echter om vijf uur echt wel afgelopen en Zus had verder ook ´geen tijd voor uitzonderingen´, dus ik ben toen niet geweest, voor minder dan een kwartiertje rijd ik geen uur.
Mijn dochter is een maand later jarig. Die was dat jaar op een vrijdag jarig. Zus belt op en zegt; Wij kunnen vrijdag niet dus dan komen we op zaterdag.
Ehm................
En zo heb ik honderden voorbeeldjes. Dus tegenwoordig wacht ik wel af wat zij wil en ik pas me dan wel aan, want als we dan een keer samen zijn is het wel altijd heel gezellig en wordt het ook met gemak drie uur ´s nachts. Maar van mij uit gebeurt er niet zoveel meer, want ze heeft alleen maar tijd als zij tijd heeft.
[...]
Heb die band ook niet met mijn zus. Ik vind dat ontzettend jammer. Jullie?
Ja en nee.
Ik heb maar één zus. En haar twee kinderen zijn daarmee het enige neefje en nichtje dat mijn dochter heeft.
Maar mijn zus is nogal... apart in haar denken.
Zo leende ze haar box uit aan een vriendin. Ging hem zelfs brengen en later weer halen. Ze kreeg er niks voor, zelfs geen stikkervelletje voor de kinderen, en daar was ze best een beetje verontwaardigd over, wat ik goed kan begrijpen.
Maar later wilde mijn dochter wel eens van het roze af, dus kamer geverfd, nieuwe dekbedovertrekken gekregen van de sint, en de stapel roze konden mooi door naar Nichtje. Het waren er zeker vijf.
Nog geen stikkervelletje...
Haar dochter was jarig. Op een donderdag. Maar Lonneke had destijds op donderdag zwemles en had die dag proefzwemmen voor haar zwemdiploma. Zwemles was van drie tot half vier, dus dan nog doorrijden, zou het kwart voor vijf-vijf uur worden. Feestje was echter om vijf uur echt wel afgelopen en Zus had verder ook ´geen tijd voor uitzonderingen´, dus ik ben toen niet geweest, voor minder dan een kwartiertje rijd ik geen uur.
Mijn dochter is een maand later jarig. Die was dat jaar op een vrijdag jarig. Zus belt op en zegt; Wij kunnen vrijdag niet dus dan komen we op zaterdag.
Ehm................
En zo heb ik honderden voorbeeldjes. Dus tegenwoordig wacht ik wel af wat zij wil en ik pas me dan wel aan, want als we dan een keer samen zijn is het wel altijd heel gezellig en wordt het ook met gemak drie uur ´s nachts. Maar van mij uit gebeurt er niet zoveel meer, want ze heeft alleen maar tijd als zij tijd heeft.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 1 november 2016 om 20:20
quote:Mietrot schreef op 30 oktober 2016 @ 17:05:
[...]
Ik lig op mijn 32 nog altijd in de clinch met mijn 28-jarige zus.
Die band ... die komt er hier niet. Het werkt gewoon niet tussen ons.ik kon totaal niet opschieten met mijn oudste zus, sprak haar bijna nooit meer en had er ook geen behoefte aan. tot ons jongste zusje overleed aan kanker. een hele trieste tijd maar het heeft ons wel samen gebracht....
[...]
Ik lig op mijn 32 nog altijd in de clinch met mijn 28-jarige zus.
Die band ... die komt er hier niet. Het werkt gewoon niet tussen ons.ik kon totaal niet opschieten met mijn oudste zus, sprak haar bijna nooit meer en had er ook geen behoefte aan. tot ons jongste zusje overleed aan kanker. een hele trieste tijd maar het heeft ons wel samen gebracht....
The past may be in tatters
But today is all that matters
But today is all that matters
woensdag 2 november 2016 om 14:33
quote:gruffalo schreef op 01 november 2016 @ 20:20:
[...]
ik kon totaal niet opschieten met mijn oudste zus, sprak haar bijna nooit meer en had er ook geen behoefte aan. tot ons jongste zusje overleed aan kanker. een hele trieste tijd maar het heeft ons wel samen gebracht....
Mijn zus heeft die rotziekte ook gehad. Is er dus wel van genezen.
Maar het heeft ons net nog harder uit elkaar geduwd. Ze wou mij nergens bij hebben, wou mij niet zien in 't ziekenhuis, zette dat ook zo op mail, ... maar verweet mij later wel dat ik van niets wist, mij nooit liet zien en "het mij niet interesseerde wat zij meemaakte".
Die periode heb ik haar dus echt nauwelijks gezien.
Als ze thuis was en ik kwam bij mijn ouders (waar ze toen nog half woonde - ze zweefde tussen mijn ouders, haar vriend en haar studentenkamer) ging ze ook gewoon in een andere kamer zitten bijvoorbeeld om maar niet met mij te moeten spreken.
Geregeld krijg ik dat verwijt overigens nog altijd. "Jij weet niets daarvan."
Tja, als ze mij zo overduidelijk uit haar leven bant ...
Maar we zijn ook gewoon 2 totaal verschillende karakters.
Zet ons 3 uur aan één familietafel en het is ruzie.
Zet ons 2 uur met ons 2 op 1 terras en zij begint de dominerende psycholoog uit te hangen die alles beter weet.
De grootste vergissing die ik ooit heb begaan, is een week samen met haar (alleen haar) op reis toen ze 18 was.
Het was net uit met haar vriendje (met wie ze op reis ging gaan), onze ouders betaalden alles, ik studeerde ook nog en ik had toch nog geen zomervakantie geboekt ...
Nooit meer hebben we allebei tegen mijn moeder gezegd!
[...]
ik kon totaal niet opschieten met mijn oudste zus, sprak haar bijna nooit meer en had er ook geen behoefte aan. tot ons jongste zusje overleed aan kanker. een hele trieste tijd maar het heeft ons wel samen gebracht....
Mijn zus heeft die rotziekte ook gehad. Is er dus wel van genezen.
Maar het heeft ons net nog harder uit elkaar geduwd. Ze wou mij nergens bij hebben, wou mij niet zien in 't ziekenhuis, zette dat ook zo op mail, ... maar verweet mij later wel dat ik van niets wist, mij nooit liet zien en "het mij niet interesseerde wat zij meemaakte".
Die periode heb ik haar dus echt nauwelijks gezien.
Als ze thuis was en ik kwam bij mijn ouders (waar ze toen nog half woonde - ze zweefde tussen mijn ouders, haar vriend en haar studentenkamer) ging ze ook gewoon in een andere kamer zitten bijvoorbeeld om maar niet met mij te moeten spreken.
Geregeld krijg ik dat verwijt overigens nog altijd. "Jij weet niets daarvan."
Tja, als ze mij zo overduidelijk uit haar leven bant ...
Maar we zijn ook gewoon 2 totaal verschillende karakters.
Zet ons 3 uur aan één familietafel en het is ruzie.
Zet ons 2 uur met ons 2 op 1 terras en zij begint de dominerende psycholoog uit te hangen die alles beter weet.
De grootste vergissing die ik ooit heb begaan, is een week samen met haar (alleen haar) op reis toen ze 18 was.
Het was net uit met haar vriendje (met wie ze op reis ging gaan), onze ouders betaalden alles, ik studeerde ook nog en ik had toch nog geen zomervakantie geboekt ...
Nooit meer hebben we allebei tegen mijn moeder gezegd!
maandag 7 november 2016 om 18:52
Mijn zusje leidt een heel ander leven dan ik. Ze is 30 en net afgestudeerd voor haar mbo. Ze heeft een vriendengroep waar ik niets mee heb (allemaal lamzakken die geen diploma's hebben en vooral zoveel mogelijk uitkering proberen te trekken en het liefst door de boel op te lichten. Vroeg mijn zusje vorig jaar of ik tegen de sociale dienst wilde zeggen dat die en die -een vriend dus- regelmatig bij mij logeert omdat ie anders geen uitkering zou krijgen. Daar werk ik dus niet aan mee. Wil niet weten wat dat voor gevolgen kan hebben voor mijn kinderen. Daarnaast is ze zelf ook onbetrouwbaar. Je kan niets met haar afspreken omdat ze 11 van de 10 keer haar afspraken niet nakomt. Mijn kinderen zijn vaak teleurgesteld geweest omdat ze er toch niet was op hun verjaardag. Ik maak dus geen afspraken meer met haar. Helaas. Als we bij elkaar zijn is het prima hoor maar je kan niet op haar bouwen.
Mijn broertje kan je echt op bouwen. Die paste op zijn veertiende al op mijn oudste twee kinderen (wij schelen acht jaar). Helaas woont ie nu aan de andere kant van het land.
Mijn broertje kan je echt op bouwen. Die paste op zijn veertiende al op mijn oudste twee kinderen (wij schelen acht jaar). Helaas woont ie nu aan de andere kant van het land.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
woensdag 9 november 2016 om 18:10
Pffffffffffffffffffffffffffffffffff.......ik ga even niet uitleggen waarom (want dan heb ik 3 pagina's nodig), maar ik moet even heel hard stoom afblazen. Dus nogmaals.....pfffffffffffffffffffffff......
Deels doe ik zelf ook het e.e.a. niet goed. Het lijkt wel of we soms niet meer normaal kunnen communiceren en het eindigt snel in stemverheffing/schreeuwen. Hij kan me zo het bloed onder de nagels vandaan halen. Eerst blijf ik rustig, vertel hem wat ik ervan vind en wat ik van hem verwacht, maar als hij dan zo egoïstisch of onverschillig blijft reageren dan......oeehhhh.....dan ontplof ik. Zeker als ik al een drukke (werk)dag heb gehad. Hoe lossen jullie dat op?
Deels doe ik zelf ook het e.e.a. niet goed. Het lijkt wel of we soms niet meer normaal kunnen communiceren en het eindigt snel in stemverheffing/schreeuwen. Hij kan me zo het bloed onder de nagels vandaan halen. Eerst blijf ik rustig, vertel hem wat ik ervan vind en wat ik van hem verwacht, maar als hij dan zo egoïstisch of onverschillig blijft reageren dan......oeehhhh.....dan ontplof ik. Zeker als ik al een drukke (werk)dag heb gehad. Hoe lossen jullie dat op?
woensdag 9 november 2016 om 18:23
Ik meestal door mn mond helemaal te houden, heb best een kort lontje en dat icm een flink takenpakket en een rouwende puber is soms gewoon teveel.
Endan laat ik dingen gaan ....ik zeg dan ok en verder niks..... en dan wacht ik tot de spanni g is weggevloeid anders kan ik compleet uit mijn dak gaan en sluit ik niet uit dat ik haar ook nog een duw oid geef.
Tegen de tijd dat de spanning weg is, zijn er alleen altijd weer allerlei nieuwe incidenten....
Dus of dit pedagogisch verantwoord us? Wrs niet....is het goed voor mijn stresslevel? Ja
Helpt t wat bij de sfeer in huis ? Ja
En ik neem aan dat ze ook zonder mijn mening wel weet dat ik bepaald gedrag afkeur en toch wel weet dat er grenzen overschreden zijn......
Endan laat ik dingen gaan ....ik zeg dan ok en verder niks..... en dan wacht ik tot de spanni g is weggevloeid anders kan ik compleet uit mijn dak gaan en sluit ik niet uit dat ik haar ook nog een duw oid geef.
Tegen de tijd dat de spanning weg is, zijn er alleen altijd weer allerlei nieuwe incidenten....
Dus of dit pedagogisch verantwoord us? Wrs niet....is het goed voor mijn stresslevel? Ja
Helpt t wat bij de sfeer in huis ? Ja
En ik neem aan dat ze ook zonder mijn mening wel weet dat ik bepaald gedrag afkeur en toch wel weet dat er grenzen overschreden zijn......
--
woensdag 9 november 2016 om 19:07
quote:kaatjekakel schreef op 09 november 2016 @ 18:10:
Pffffffffffffffffffffffffffffffffff.......ik ga even niet uitleggen waarom (want dan heb ik 3 pagina's nodig), maar ik moet even heel hard stoom afblazen. Dus nogmaals.....pfffffffffffffffffffffff......
Deels doe ik zelf ook het e.e.a. niet goed. Het lijkt wel of we soms niet meer normaal kunnen communiceren en het eindigt snel in stemverheffing/schreeuwen. Hij kan me zo het bloed onder de nagels vandaan halen. Eerst blijf ik rustig, vertel hem wat ik ervan vind en wat ik van hem verwacht, maar als hij dan zo egoïstisch of onverschillig blijft reageren dan......oeehhhh.....dan ontplof ik. Zeker als ik al een drukke (werk)dag heb gehad. Hoe lossen jullie dat op?
Denk aan de volgende dingen:
-Het is niet tegen jou, ze moeten zich los maken.
-Ze doen het vooral daar waar het veilig is om zo te doen.
-Ook dit gaat weer voorbij.
Pffffffffffffffffffffffffffffffffff.......ik ga even niet uitleggen waarom (want dan heb ik 3 pagina's nodig), maar ik moet even heel hard stoom afblazen. Dus nogmaals.....pfffffffffffffffffffffff......
Deels doe ik zelf ook het e.e.a. niet goed. Het lijkt wel of we soms niet meer normaal kunnen communiceren en het eindigt snel in stemverheffing/schreeuwen. Hij kan me zo het bloed onder de nagels vandaan halen. Eerst blijf ik rustig, vertel hem wat ik ervan vind en wat ik van hem verwacht, maar als hij dan zo egoïstisch of onverschillig blijft reageren dan......oeehhhh.....dan ontplof ik. Zeker als ik al een drukke (werk)dag heb gehad. Hoe lossen jullie dat op?
Denk aan de volgende dingen:
-Het is niet tegen jou, ze moeten zich los maken.
-Ze doen het vooral daar waar het veilig is om zo te doen.
-Ook dit gaat weer voorbij.
maandag 14 november 2016 om 06:57
Pfffff wanneer stoppen die puberbuien? Dacht dat ik het inmiddels wel een beetje had gehad hier.
Zoon (18) studeert. Heb gezegd dat als hij voor dramaqueen studeert, hij zeker zijn studiepunten gaat halen.....
Zes uur eruit. Ik heb zó slecht geslapen. Ik bén zo moe. Zucht. Steun. Kreun.
Ik deed net of ik hem niet hoorde. Toen ging hij kastdeurtjes hard dichtslaan.
Soort van nep huilen.
Zichzelf op de wangen slaan om zogenaamd beter wakker te kunnen worden. En dat ging maar door.
Toen ik me na twintig minuten écht niet meer kon inhouden en zei dat hij zich iets volwassener moest gedragen (hij kon in het weekend nl wél met vrienden de hort op) richtte de bui zich op mij.
Ik ben zó moe en ik rij straks vast iemand aan op weg naar de trein. (Dat was omdat ik niet aanbood om hem weg te brengen. Hij heeft zelf rijbewijs en auto tot zijn beschikking, ik vind dat als hij gebracht wil worden, hij dat netjes kan vragen aan me) Dus ik kreeg ook nog even een schuldgevoel aangepraat.
Over het algemeen heeft hij niet veel van die buien meer maar af en toe steekt er toch weer een de kop op. Meestal vroeg in de ochtend.
Dus.
Dames met oudere pubers. Wanneer stopt dit?
Zoon (18) studeert. Heb gezegd dat als hij voor dramaqueen studeert, hij zeker zijn studiepunten gaat halen.....
Zes uur eruit. Ik heb zó slecht geslapen. Ik bén zo moe. Zucht. Steun. Kreun.
Ik deed net of ik hem niet hoorde. Toen ging hij kastdeurtjes hard dichtslaan.
Soort van nep huilen.
Zichzelf op de wangen slaan om zogenaamd beter wakker te kunnen worden. En dat ging maar door.
Toen ik me na twintig minuten écht niet meer kon inhouden en zei dat hij zich iets volwassener moest gedragen (hij kon in het weekend nl wél met vrienden de hort op) richtte de bui zich op mij.
Ik ben zó moe en ik rij straks vast iemand aan op weg naar de trein. (Dat was omdat ik niet aanbood om hem weg te brengen. Hij heeft zelf rijbewijs en auto tot zijn beschikking, ik vind dat als hij gebracht wil worden, hij dat netjes kan vragen aan me) Dus ik kreeg ook nog even een schuldgevoel aangepraat.
Over het algemeen heeft hij niet veel van die buien meer maar af en toe steekt er toch weer een de kop op. Meestal vroeg in de ochtend.
Dus.
Dames met oudere pubers. Wanneer stopt dit?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
maandag 14 november 2016 om 07:45
quote:lientje69 schreef op 14 november 2016 @ 06:57:
Dames met oudere pubers. Wanneer stopt dit?
Mijn pubers zijn net zo oud als de jouwe, dus ik weet nog niet wanneer het stopt. Hier staan ze wel fris en fruitig op, dus daar heb ik last van. Mijn oma zei altijd, 'Alles wat je aandacht geeft groeit.' Misschien heb je daar iets aan.
En hem dan bij terugkomst aanspreken over die kastdeurtjes. Op het moment zelf negeren en later uitleggen wat je morgen verwacht.
Dames met oudere pubers. Wanneer stopt dit?
Mijn pubers zijn net zo oud als de jouwe, dus ik weet nog niet wanneer het stopt. Hier staan ze wel fris en fruitig op, dus daar heb ik last van. Mijn oma zei altijd, 'Alles wat je aandacht geeft groeit.' Misschien heb je daar iets aan.
En hem dan bij terugkomst aanspreken over die kastdeurtjes. Op het moment zelf negeren en later uitleggen wat je morgen verwacht.
maandag 14 november 2016 om 07:52
Hier heeft middelste in de nacht van vrijdag op zaterdag in de huiskamer geslapen. Hij kan gewoon niet zachtjes doen. Hij had een feestje en zou pas om 1.30 thuis zijn. We wilden hem niet horen.
Maar, als je in de huiskamer slaapt dan is er de volgende dag om acht uur weer leven in de kamer/keuken als je zus moet werken.
Zaterdagavond moest hij oppassen zou het weer zo laat worden, en zachtjes dat hij deed .
Maar, als je in de huiskamer slaapt dan is er de volgende dag om acht uur weer leven in de kamer/keuken als je zus moet werken.
Zaterdagavond moest hij oppassen zou het weer zo laat worden, en zachtjes dat hij deed .
maandag 14 november 2016 om 08:23
Die van mij is 16 en heeft niet zoveel van die buien meer. Die had ze met 12. Een stuk handiger, want dan luisteren ze nog een beetje
Vanochtend echter was ze even heel erg boos. Ze kwam bij me omdat ze zich niet lekker voelde. En ze voelde zich het hele weekend al niet lekker. (Oja?? Waarom heb ik daar niks van gemerkt toen je ging paardrijden, optutten en netflixen???). Afijn. Geen koorts, dus hup, naar school. Zuchten en kreunen, het leek wel mannengriep zeg. Tjonge.
Voor de zekerheid heb ik school wel maar vast gebeld. Ze mogen namelijk alleen naar huis als thuis toestemming geeft en ik lig straks in het zwembad. Beetje lullig als ze echt wat onder de leden heeft en dan niet naar huis mag.
En Kaatje; dagelijks ontploffen is uiteraard niet handig. Maar in de OP kun je lezen; waarom word jij altijd gelijk zo boos?
En bij ons is dat omdat ik het eerst vriendelijk vraag, daarna wat dwingender, maar echt luisteren gebeurt pas als ik boos wordt. Dus bij de dingen die écht heel erg belangrijk zijn wil ik nog wel eens, als eenmalige actie, daadwerkelijk metéén boos worden. Dan komt de boodschap over zonder dat ik al opgefokt ben.
Je kunt ook eens vooraf al waarschuwen (voor Tinnifin). Tijdens een rustig moment eens benoemen waar je mee zit, zeggen dat je heel dicht tegen overspannenheid aanzit en niet voor jezelf instaat als ze vandaag of morgen echt te ver gaat. De meeste pubers zijn dan best in staat om zich ietsje normaler te gedragen.
En wat hier goed werkt, is aandacht geven. En dan net zoals bij peutertjes, op het moment dat ze lief zijn. Dus als Lon huiswerk zit te maken, krijgt ze een kop thee met een lekker koekje. Of ik maak haar lievelingseten een keertje (kan niet altijd, want ze eet het allerliefst friet met ossehaas, niet het goedkoopste eten dus). Of iets lekkers tussen de middag. Even naar de stad lunchen of naar de kapper. Na zo´n actie is ze eigenlijk altijd wel een paar dagen heel erg aardig. Ook pubers willen lief gevonden worden.
Vanochtend echter was ze even heel erg boos. Ze kwam bij me omdat ze zich niet lekker voelde. En ze voelde zich het hele weekend al niet lekker. (Oja?? Waarom heb ik daar niks van gemerkt toen je ging paardrijden, optutten en netflixen???). Afijn. Geen koorts, dus hup, naar school. Zuchten en kreunen, het leek wel mannengriep zeg. Tjonge.
Voor de zekerheid heb ik school wel maar vast gebeld. Ze mogen namelijk alleen naar huis als thuis toestemming geeft en ik lig straks in het zwembad. Beetje lullig als ze echt wat onder de leden heeft en dan niet naar huis mag.
En Kaatje; dagelijks ontploffen is uiteraard niet handig. Maar in de OP kun je lezen; waarom word jij altijd gelijk zo boos?
En bij ons is dat omdat ik het eerst vriendelijk vraag, daarna wat dwingender, maar echt luisteren gebeurt pas als ik boos wordt. Dus bij de dingen die écht heel erg belangrijk zijn wil ik nog wel eens, als eenmalige actie, daadwerkelijk metéén boos worden. Dan komt de boodschap over zonder dat ik al opgefokt ben.
Je kunt ook eens vooraf al waarschuwen (voor Tinnifin). Tijdens een rustig moment eens benoemen waar je mee zit, zeggen dat je heel dicht tegen overspannenheid aanzit en niet voor jezelf instaat als ze vandaag of morgen echt te ver gaat. De meeste pubers zijn dan best in staat om zich ietsje normaler te gedragen.
En wat hier goed werkt, is aandacht geven. En dan net zoals bij peutertjes, op het moment dat ze lief zijn. Dus als Lon huiswerk zit te maken, krijgt ze een kop thee met een lekker koekje. Of ik maak haar lievelingseten een keertje (kan niet altijd, want ze eet het allerliefst friet met ossehaas, niet het goedkoopste eten dus). Of iets lekkers tussen de middag. Even naar de stad lunchen of naar de kapper. Na zo´n actie is ze eigenlijk altijd wel een paar dagen heel erg aardig. Ook pubers willen lief gevonden worden.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 14 november 2016 om 09:52
quote:Nelladella1 schreef op 30 oktober 2016 @ 10:33:
Ik ken wel meerdere volwassenen die vroeger jaren op de vuist gingen met hun broer/zus. Eentje was zelfs geslagen door z'n zus met een strijkijzer. Ik wist in het begin niet wat ik hoorde (ben zelf opgegroeid als enig kind). Maar het zijn heel leuke mensen geworden met een goeie band met hun broer/zus.Ow ja hoor. Toen ik 12,13 was en mijn broer 10,11 konden we echt met elkaar vechten. Is niet heel vaak gebeurd, maar ik weet het nog wel. Nu hebben we echt (al jaren) een toprelatie.
Ik ken wel meerdere volwassenen die vroeger jaren op de vuist gingen met hun broer/zus. Eentje was zelfs geslagen door z'n zus met een strijkijzer. Ik wist in het begin niet wat ik hoorde (ben zelf opgegroeid als enig kind). Maar het zijn heel leuke mensen geworden met een goeie band met hun broer/zus.Ow ja hoor. Toen ik 12,13 was en mijn broer 10,11 konden we echt met elkaar vechten. Is niet heel vaak gebeurd, maar ik weet het nog wel. Nu hebben we echt (al jaren) een toprelatie.
maandag 14 november 2016 om 19:34
Wat fijn ceylon! Veel succes. !
Zoon is net weer thuisgekomen na een lange dag op de uni en bood zijn excuses aan voor zijn gedrag van vanmorgen. Dat valt dus weer mee. Heb nog wel even duidelijk gemaakt dat zulk gedrag hem niks oplevert. Behalve dan ruzie. Dat zag hij nu hij afgekoeld was ook wel in.
Zoon is net weer thuisgekomen na een lange dag op de uni en bood zijn excuses aan voor zijn gedrag van vanmorgen. Dat valt dus weer mee. Heb nog wel even duidelijk gemaakt dat zulk gedrag hem niks oplevert. Behalve dan ruzie. Dat zag hij nu hij afgekoeld was ook wel in.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
maandag 14 november 2016 om 21:49
Vrijdagochtend.
Recruiter vorige week klonk goed (we hebben een gesprek van pakweg drie kwartier gehad) en de man van vandaag klonk op het eerste gehoor ook heel prima.
En ik heb stomtoevallig vrijdag vrij .
Maar ik heb nog steeds een probleem; wat trek ik aan?
En ja, ik weet wel wat ik eigenlijk aan zou moeten trekken. Het probleem is dat dat niet in mijn kast hangt. Ik ben poetsvrouw he, in mijn kast vind je stapels jeans. En aangezien al onze vrienden kinderen en/of huisdieren hebben, voldoen die jeans ook ruim in onze vrije tijd. Tel daarbij op dat we al meer dan vijftien jaar uit de bruiloften zijn en je snapt; de enige nette jurk die ik heb, is zwart. En die staat en past me prima, maar ja, het is dus wel zwart. En in de zomer draag ik ook wel veel jurkjes en rokjes, maar ik ga dus nu echt niet met een zomerjurkje over straat.
Dus dat is nog wel even een dingetje. Gelukkig heeft mijn buurvrouw dezelfde maat en ongeveer dezelfde lengte. Dus misschien moet ik eens in haar kast shoppen.
Recruiter vorige week klonk goed (we hebben een gesprek van pakweg drie kwartier gehad) en de man van vandaag klonk op het eerste gehoor ook heel prima.
En ik heb stomtoevallig vrijdag vrij .
Maar ik heb nog steeds een probleem; wat trek ik aan?
En ja, ik weet wel wat ik eigenlijk aan zou moeten trekken. Het probleem is dat dat niet in mijn kast hangt. Ik ben poetsvrouw he, in mijn kast vind je stapels jeans. En aangezien al onze vrienden kinderen en/of huisdieren hebben, voldoen die jeans ook ruim in onze vrije tijd. Tel daarbij op dat we al meer dan vijftien jaar uit de bruiloften zijn en je snapt; de enige nette jurk die ik heb, is zwart. En die staat en past me prima, maar ja, het is dus wel zwart. En in de zomer draag ik ook wel veel jurkjes en rokjes, maar ik ga dus nu echt niet met een zomerjurkje over straat.
Dus dat is nog wel even een dingetje. Gelukkig heeft mijn buurvrouw dezelfde maat en ongeveer dezelfde lengte. Dus misschien moet ik eens in haar kast shoppen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 15 november 2016 om 00:07
Lientje, ik moest wel lachen om die zoon. Wat me opvalt is dat ze zo aanwezig zijn. Waarom moet het hele huis op de hoogte zijn van een slechte bui? Wanneer leren ze eens dat ze een radertje zijn in het grote geheel?
Hier weet zoon al een week of vier dat hij morgen een boek uit moet hebben voor Nederlands. Hele weekend heb ik hem helpen herinneren aan dat boek. Ja hij dacht eraan, had het bijna uit enz. Kijk ik eens in z'n boek, heeft hij welgeteld twee bladzijden gelezen de afgelopen drie dagen! Moest hij dus om half acht alsnog beginnen. Rond half tien had hij het eindelijk uit.
Het gekke is... Zoon leest altijd heel erg veel. Zeker elke twee weken een boek. Al sinds hij kan lezen. Maar nu het moet voor school, stelt hij het steeds uit????
Hier weet zoon al een week of vier dat hij morgen een boek uit moet hebben voor Nederlands. Hele weekend heb ik hem helpen herinneren aan dat boek. Ja hij dacht eraan, had het bijna uit enz. Kijk ik eens in z'n boek, heeft hij welgeteld twee bladzijden gelezen de afgelopen drie dagen! Moest hij dus om half acht alsnog beginnen. Rond half tien had hij het eindelijk uit.
Het gekke is... Zoon leest altijd heel erg veel. Zeker elke twee weken een boek. Al sinds hij kan lezen. Maar nu het moet voor school, stelt hij het steeds uit????
dinsdag 15 november 2016 om 01:31
quote:Nelladella1 schreef op 15 november 2016 @ 00:07:
Lientje, ik moest wel lachen om die zoon. Wat me opvalt is dat ze zo aanwezig zijn. Waarom moet het hele huis op de hoogte zijn van een slechte bui? Wanneer leren ze eens dat ze een radertje zijn in het grote geheel?
Hier weet zoon al een week of vier dat hij morgen een boek uit moet hebben voor Nederlands. Hele weekend heb ik hem helpen herinneren aan dat boek. Ja hij dacht eraan, had het bijna uit enz. Kijk ik eens in z'n boek, heeft hij welgeteld twee bladzijden gelezen de afgelopen drie dagen! Moest hij dus om half acht alsnog beginnen. Rond half tien had hij het eindelijk uit.
Het gekke is... Zoon leest altijd heel erg veel. Zeker elke twee weken een boek. Al sinds hij kan lezen. Maar nu het moet voor school, stelt hij het steeds uit????
Dan was het boek dus niet interessant .
Ik las als kind en puber ook graag, maar als het "moest" of het boek interesseerde me niet, dan ging het ook voor geen meter vooruit. Bepaalde thema's, bepaalde boeken, ... zeiden me echt niets.
En als het dan toch écht moest, was het ook altijd kantje boord nipt. Vaak ook de laatste avond.
Ooit zo'n boek over de verre toekomst moeten lezen en er nadien een spreekbeurt over moeten geven.
Doodsaai boek, de avond voor de spreekbeurt eindelijk uit (het was een turf van 2 à 300 bladzijden) ... zowat de hele spreekbeurt dan maar ter plekke voor de klas verzonnen en er uiteindelijk een 19 op 20 mee gepakt, op dat moment de hoogste score van de klas .
Het voordeel was dat het boek nog fris zat en dat ik dus echt gedetailleerd kon gaan. Waar de leerkracht duidelijk wel van hield.
Lientje, ik moest wel lachen om die zoon. Wat me opvalt is dat ze zo aanwezig zijn. Waarom moet het hele huis op de hoogte zijn van een slechte bui? Wanneer leren ze eens dat ze een radertje zijn in het grote geheel?
Hier weet zoon al een week of vier dat hij morgen een boek uit moet hebben voor Nederlands. Hele weekend heb ik hem helpen herinneren aan dat boek. Ja hij dacht eraan, had het bijna uit enz. Kijk ik eens in z'n boek, heeft hij welgeteld twee bladzijden gelezen de afgelopen drie dagen! Moest hij dus om half acht alsnog beginnen. Rond half tien had hij het eindelijk uit.
Het gekke is... Zoon leest altijd heel erg veel. Zeker elke twee weken een boek. Al sinds hij kan lezen. Maar nu het moet voor school, stelt hij het steeds uit????
Dan was het boek dus niet interessant .
Ik las als kind en puber ook graag, maar als het "moest" of het boek interesseerde me niet, dan ging het ook voor geen meter vooruit. Bepaalde thema's, bepaalde boeken, ... zeiden me echt niets.
En als het dan toch écht moest, was het ook altijd kantje boord nipt. Vaak ook de laatste avond.
Ooit zo'n boek over de verre toekomst moeten lezen en er nadien een spreekbeurt over moeten geven.
Doodsaai boek, de avond voor de spreekbeurt eindelijk uit (het was een turf van 2 à 300 bladzijden) ... zowat de hele spreekbeurt dan maar ter plekke voor de klas verzonnen en er uiteindelijk een 19 op 20 mee gepakt, op dat moment de hoogste score van de klas .
Het voordeel was dat het boek nog fris zat en dat ik dus echt gedetailleerd kon gaan. Waar de leerkracht duidelijk wel van hield.
