Het Stamcafé XXIV
zaterdag 5 november 2016 om 20:39
Gelukig was de recet in de verwarmingsketel voor nu voldoende. Afwachten en hopen dat het daarmee klaar is. Jaren gelden staakte de ketel vlak voor we Kerstdiner bij ons hadden. En het vroor. Was niet leuk. Mensen die van ver komen niet behaagelijk kunnen onthalen
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zaterdag 5 november 2016 om 21:23
quote:Philae schreef op 05 november 2016 @ 21:12:
Ik zit hier ook goed op drie hoog in het hoge noorden
Hier zal eerst de binnenstad onder lopen en daarna pas de wijk waar ik woon. Die wijk ligt namelijk 35 meter hoger dan het centrum.Ik woon op een heuveltje dat scheelt nog. 35 meter is een flink verschil.
Ik zit hier ook goed op drie hoog in het hoge noorden
Hier zal eerst de binnenstad onder lopen en daarna pas de wijk waar ik woon. Die wijk ligt namelijk 35 meter hoger dan het centrum.Ik woon op een heuveltje dat scheelt nog. 35 meter is een flink verschil.
zaterdag 5 november 2016 om 22:03
Vandaag was gedeeltelijk een succes... fijn bijgekletst met nicht.
Moeders was redelijk helder en vond het fijn dat ik er weer was en nieuwe kleding meegenomen had
Maar alledrie de broeken die ze paste waren te klein, ook die al expres een maatje minder waren... ze is echt ernstig afgevallen
Moeders was redelijk helder en vond het fijn dat ik er weer was en nieuwe kleding meegenomen had
Maar alledrie de broeken die ze paste waren te klein, ook die al expres een maatje minder waren... ze is echt ernstig afgevallen
The owls are not what they seem
zaterdag 5 november 2016 om 22:15
zaterdag 5 november 2016 om 22:19
zaterdag 5 november 2016 om 22:37
zaterdag 5 november 2016 om 22:39
quote:LadyL0101 schreef op 05 november 2016 @ 22:37:
Ze is er weer aardig bovenop gelukkig. Alleen denkt ze dan ook dat ze alles weer zelf kan en dat is helaas niet zo. Ze heeft echt extra hulp nodig, met wassen en kleding enzo. Maar dat vindt ze lastig te accepteren. Logisch wel...
Dat snap ik wel, ik zie met angst en beven tegen de dag op dat ik hulpbehoevend word.
De zorg zal dan helemaal versoberd zijn. Dan moet ik afhankelijk zijn van mijn zoon.
Dat wil je toch niet
Ze is er weer aardig bovenop gelukkig. Alleen denkt ze dan ook dat ze alles weer zelf kan en dat is helaas niet zo. Ze heeft echt extra hulp nodig, met wassen en kleding enzo. Maar dat vindt ze lastig te accepteren. Logisch wel...
Dat snap ik wel, ik zie met angst en beven tegen de dag op dat ik hulpbehoevend word.
De zorg zal dan helemaal versoberd zijn. Dan moet ik afhankelijk zijn van mijn zoon.
Dat wil je toch niet