Konijn oud en versleten :(

Vind het nogal sneu dat je hem laat lijden, het speelt dus al even en je bent nu pas naar de dierenarts gegaan.

Je weet dat het geen kwaliteit van leven is voor je konijn en toch wil je hem niet in laten slapen?



Wow, mag ik zeggen dat ik dat best egoïstisch vind?

Klinkt misschien een beetje hard maar het welzijn van mijn dieren heeft altijd boven alles gestaan.



Je beestje heeft toch een prachtig leven gehad?

Het is verdrietig, maar je weet ook dat dit geen waardig nijnen leven meer is. Het is enerzijds ook fijn dat jouw konijn niet onnodig hoeft te lijden omdat jij deze beslissing mag nemen.

Geniet nog even samen, maar wacht niet te lang. En sterkte hoor.

Je bedoelt Encephalitozoon cuniculi. Maar serieus, 'Juist omdat hij nog eet en verder gezond is vind ik het ontzettend moeilijk om hem in te laten slapen'? Hij is verre van gezond, en de kwaliteit van zijn leven is natuurlijk helemaal niets meer. Je houdt 'm nu alleen voor je eigen plezier in leven. Gun dat beestje een snelle dood!

Neem de juiste beslissing voor je konijn! Arm dier!

Niet laten lijden zou ik zeggen. 12 jaar is hartstikke oud voor een konijn, je moet je verantwoordelijkheid nemen, en ja... dat is best pijnlijk, dat kan ik me goed voorstellen.

Wat een rot situatie zeg, het is toch je maatje natuurlijk. Maar het diertje is stokoud en het kan E. cuniculi (dat bedoel je denk ik) zijn maar ook ouderdom zeker als hij al lang moeite heeft met staan. Een middel daartegen moet inderdaad snel aanslaan anders heeft het geen zin verder te behandelen. Wat het ook is, als hij niet zelfstandig kan gaan staan en eten dan is dat geen waardig leven voor het diertje en dan is inslapen het beste dat je kunt doen. Houden van is soms ook loslaten. Hoe moeilijk ook.



Sterkte

Wat mooi dat je konijn zo stokoud is geworden. Geef het beestje de rust die hij verdient..... Sterkte

Nee je laat hem inslapen omdat hij geen waardig leven meer heeft en dit alleen maar minder zal worden en je hem dat wilt besparen.

Ach, wat zielig. Twaalf jaar is een hele leeftijd voor een konijn.



Was de ziekte soms e-cuniculi? Hoe lang heeft hij de medicijnen nu? Zie je überhaupt iets van verbetering? Ik denk dat ik zelf een week lang zou vinden om een stokoud konijntje zo ziek te laten zijn als er niet veel kans op verbetering is. En het is voor jou op de lange termijn toch ook geen doen om er dag en nacht naast te zitten? Een paar dagen als hij eventjes ziek is is een anders verhaal. En alleen maar kunnen liggen is ook geen leven voor een konijn.



Hoe moeilijk ook, ik denk dat ik in jouw situatie (zoals ik het hier lees) er voor zou kiezen hem in te laten slapen als de medicijnen niet binnen enkele dagen werken. Maar dat is een hele moeilijke beslissing; jij kent je lieve knuffel het beste en weet wanneer hij geen fijn konijnenleventje meer heeft.



Sterkte!

Ach wat verdrietig to.. Ik kan me voorstellen hoe ontzettend moeilijk dat is. Je weet wat het beste is maar stelt het uit en ik snap heel goed waarom. Loslaten sucks

Maar het is niet in het belang van jouw konijn. Eten en drinken zegt niets, hij heeft geen qualiteit van leven meer, het is blijkbaar gewoon op en dat is niet raar voor een beestje van 12 jaar.

Echt, blijf het niet uitstellen en maak vandaag nog een afspraak. Anders zit je straks naast het verdriet om je konijn ook nog met een schuldgevoel omdat je hem onnodig lang hebt laten lijden..



Veel sterkte

Huisdieren worden oud, ervaren de bijbehorende ouderdomsklachten, en gaan nou eenmaal dood. Dat is niet leuk nee, je hecht je aan het dier, het maakt deel uit van je leven. Accepteer dat de dood daar ook bij hoort, dat je mooie herinneringen hebt aan het dier, en dat het welzijn van het dier belangrijker is dan jouw verlies en verdriet.

quote:SinDudas schreef op 30 november 2016 @ 10:01:

Het voelt voor mij alsof hij dood moet zodat ik weer kan slapen en overdag zorgeloos de deur uit kan. Dus juist de andere kant op egoïstisch. Nee natuurlijk niet . Kijk naar je nijn. Hoe gedraagt hij zich normaal als hij happy is? Rondhuppen, gekke fratsen uithalen, graven? Kan hij dat nog? Is er een realistische kans dat hij dat weer gaat kunnen? Als het antwoord nee is dan laat je hem inslapen omdat hij geen konijnwaardig leven meer heeft, niet omdat jij weer de deur uit kunt.

Wat een verschrikkelijke beslissing. Je konijn heeft een super leven bij je als ik het zo lees!! Naast het hok slapen zodat je hem kan helpen.

Konijnen zijn sterke dieren. Zij laten pas wat zien als ze echt niet meer kunnen ( door welke rede dan ook)



Welke keuze je maakt je zal het doen omdat je van je nijn houd. Heel veel sterkte.

Neem je verantwoordelijkheid en gun 'm een waardig levenseinde.

Liefde is ook loslaten. Doe wat je moet doen en dat is hem een waardig einde geven. Dat ben je hem verplicht.

Is je dierenarts gespecialiseerd in konijnen?

Je zegt het zelf, dit is geen goede kwaliteit van leven meer. Dan rest nog maar één ding en zoals Maud al zegt, dat is je plicht als baasje.

quote:SinDudas schreef op 30 november 2016 @ 10:12:

Ja, ik bedoelde cuniculi. Maar heel waarschijnlijk is het dat niet eens. Hij kan nog wel zitten en zelfstandig eten. Maar uiteindelijk zakt hij weer onderuit en dan wacht ik tot ik merk dat hij overeind wil en help ik hem daarbij.

Het medicijn heb ik hem net voor de derde keer gegeven. Ik denk dat het weinig nut heeft eigenlijk. Ik weet ook wel wat er moet gebeuren, zie er gewoon erg tegen op....klinkt wel als e cuniculi. heeft tijd nodig voordat het medicijn aanslaat. geef het niet te snel op.

Het fijne van dier-zijn is dat je leven gewoon mag stoppen als je niet meer kunt. Jouw konijn is opperdepop, oud en versleten. Natuurlijk is een afscheid verdrietig maar onoverkomelijk.

En je mag ook gerust genieten van het feit dat je straks weer vrij bent, lekker in je eigen bed kan slapen en niet meer om het uur je nijn rechtop moet zetten. Win win situatie.

Schuldgevoel doet gekke dingen met de mens.

Lieve SinDudas,



Het is altijd vreselijk om afscheid te moeten nemen van een huisdier. Vanaf het moment dat je ze in je armen neemt en opneemt in je huis(houden), worden ze gewoon familie van je. Het feit dat hij 12 jaar oud is geworden, laat ook wel zien dat hij niks bij jou tekort is gekomen. En konijnen zijn meestal niet knuffelig uit zichzelf, dus je hebt een mooie vriendschap met hem kunnen opbouwen. Hij voelt dat jij van hem houdt en daarom knuffelt hij graag met je. Het beestje heeft het fantastisch bij je en hij is ook blij met jou!



Van familie en dus ook van je lieve knuffelkonijn wil je gewoon geen afscheid nemen. Nooit, als het even kan. Dat je daarom moeite hebt met het accepteren van zijn gezondheids- danwel ouderdomsklachten die mogelijk aangeven dat je knuffel nu echt zijn laatste levensfase in is gegaan, maakt je in mijn ogen niet egoïstisch, maar menselijk!

Er zijn vijf fasen van rouwverwerking en doordat je zoveel houdt van dat beestje treedt dat bij jou nu ook in. Ik vind het zeer bewonderenswaardig dat jij naast de kooi slaapt om hem overeind te zetten zodat hij toch kan blijven eten en drinken en dus in die zin niets te kort komt. Mogelijk zit je in de ontkenningsfase, omdat je er niet aan moet denken dat hij op den duur zal sterven en hoop je (onbewust) dit te kunnen vermijden door je niet met zijn (uiteindelijke) dood bezig te houden. Alle moeite die jij erin steekt om het beestje in leven te houden en proberen te redden, zouden ook kunnen wijzen op de onderhandelingsfase (als ik dit en dat doe, dan hoeft hij misschien niet te sterven).

In principe doet dat er niet heel erg toe, maar ik probeer aan te geven dat je gevoelens en je acties gewoon heel menselijk (en ook heel lief en zorgzaam) zijn! Jij laat je konijn niet expres lijden voor je eigen gewin, maar je wil niet loslaten totdat je alle mogelijkheden om hem te redden hebt benut. Dat is normaal als je zoveel van iets of iemand houdt! Ik vind je liefde en alle inzet voor hem juist zeer bewonderenswaardig! En om voor eeuwig afscheid te moeten nemen is uiteindelijk onvermijdelijk, maar blijft afschuwelijk en inderdaad heel moeilijk, dus dat wil je zo lang mogelijk uitstellen. Hele normale gevoelens, hoor!



Je dierenarts zal zelf wel aangeven wanneer het tijd is om inslapen serieus te overwegen. Tot die tijd mag je je knuffelkonijn zoveel mogelijk helpen en vertroetelen als je wil en zelfs daarna blijft het JOUW keuze of je daarmee instemt of hem liever mee naar huis neemt om hem nog zoveel mogelijk in je armen te houden in zijn laatste dagen. Die overweging mag je zelf maken en geen van die opties zijn bij voorbaat al fout, hoor! Zo te lezen ken jij je konijn door en door en kun je precies zelf inschatten wanneer de situatie onhoudbaar wordt, danwel voor hem óf voor jou als zijn verzorger.



Ik wens je ontzettend veel sterkte en wijsheid in de komende periode. Ik hoop voor jou dat je beestje deze week gewoon nog gaat opknappen met zijn medicijnen. Ik heb zelf ooit een kat gehad die zó ernstig ziek was, dat zijn overlevingskansen op nihil werden geschat. De dierenarts heeft hem toen opgenomen, vele soorten medicatie toegediend en onderzoeken verricht...en nu zit hij gewoon lekker te eten naast mij en er is er niets meer te zien van die ooit zo zieke kat. Ik gun jou en jouw hartendiefje ook zo'n wonder!

Houd je taai, hè? En je mag mij altijd een berichtje sturen als je even wil praten of van je af wil schrijven. Ik zal aan jou en je beestje denken deze week. Dikke knuffel voor jou en voor hem.

Hopelijk heeft je dierenarts veel verstand van konijnen.



Het behandelen van deze ziekte heeft tijd nodig en veel medicatie.

Ik hoop dat je naast panacur ook een antibiotica hebt gekregen om toe te dienen.

Vitamine b injectie kan het zenuwstelsel ondersteunen.



Hou je konijn op een warme tochtvrije plek.

En zorg voor zo min mogelijk stress ( al geeft medicijnen geven ook stress)



Ik zou nog niet over gaan tot inslapen.

De ziekte is niet te genezen maar wel de kop in te drukken.

Het zal helaas wel weer de kop op kunnen steken, dan heeft je konijn weer intensieve verzorging nodig ( ben er altijd zo snel mogelijk bij zodat snel medicatie gegeven kan worden )

Je konijn zal er wat restverschijnselen aan overhouden.



Zolang je konijn goed eet en drinkt, heeft ze levenslust.

Een konijn met pijn stopt met eten en drinken.

Gaat stil ( ongemakkelijk )in een hoekje zitten, tandenknarsen

Dus op zich heb je een aardige indicatie daarmee of je konijn echt lijdt. Is dat niet het geval, dan zou ik persoonlijk je konijn nog niet in laten slapen.