Overig
alle pijlers
Bizarre acties medisch personeel
dinsdag 6 december 2016 om 08:05
TO trapt af: voor een opname zat ik in de wachtkamer te wachten tot ik werd opgehaald. Na ongeveer 10 minuten (geloof ik) was ik aan de beurt. Er werd van 10 meter afstand geroepen of ik mw. die-en-die was. Toen ik ja zei, ordonneerde de verpleegkundige dat ik mee MOEST komen! Aber jawohl riep ik even hard terug.. Vond ze niet zo grappig.
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
dinsdag 6 december 2016 om 16:14
quote:Gelukspopje schreef op 06 december 2016 @ 16:09:
[...]
Wat goed van je!
Eerlijk gezegd heb ik heel lang rondgelopen met het idee om een klacht tegen mijn huisarts in te dienen. Maar ik durf het niet. Ik ben bang dat ik dan met hem wordt geconfronteerd. Ik zie dat gewoon heel erg niet zitten.
Ik heb wel over anderen zaken vaak terugkoppeling gegeven, maar helaas daar niet altijd goede ervaringen mee gehad.
Zo ging de juf op school van mijn dochter echt ver buiten haar boekje, maar het heeft alleen opgeleverd dat ze nog meer de pik kreeg op mijn kind.
Klacht indienen tegen je huisarts zou ik ook niet goed durven, eerlijk gezegd. 1 van de huisartsen in de praktijk vind ik ook niet vriendelijk naar mij toe, maar daar ben ik dan te schijterig voor om dat te zeggen.
Rot voor je dochter, zeg.
[...]
Wat goed van je!
Eerlijk gezegd heb ik heel lang rondgelopen met het idee om een klacht tegen mijn huisarts in te dienen. Maar ik durf het niet. Ik ben bang dat ik dan met hem wordt geconfronteerd. Ik zie dat gewoon heel erg niet zitten.
Ik heb wel over anderen zaken vaak terugkoppeling gegeven, maar helaas daar niet altijd goede ervaringen mee gehad.
Zo ging de juf op school van mijn dochter echt ver buiten haar boekje, maar het heeft alleen opgeleverd dat ze nog meer de pik kreeg op mijn kind.
Klacht indienen tegen je huisarts zou ik ook niet goed durven, eerlijk gezegd. 1 van de huisartsen in de praktijk vind ik ook niet vriendelijk naar mij toe, maar daar ben ik dan te schijterig voor om dat te zeggen.
Rot voor je dochter, zeg.
dinsdag 6 december 2016 om 16:18
Tijdens mijn bevalling kreeg ik trouwens ook een sneer. Ik zat al dik een uur in een heftige weeenstorm, inclusief rug en beenweeen en wist echt niet meer hoe ik de weeen moest opvangen. Een verpleegster zei op verwijtende toon: 'heb je dan helemaal geen cursus gevolgd?'
Ik heb geroepen dat ik al die K@%$#%#tcursussen had gevolgd, maar er geen %^*##%#%@ aan had. Ik heb haar daarna niet weer gezien. Ik vraag me af waarom dat soort mensen daar rondlopen.
Ik heb geroepen dat ik al die K@%$#%#tcursussen had gevolgd, maar er geen %^*##%#%@ aan had. Ik heb haar daarna niet weer gezien. Ik vraag me af waarom dat soort mensen daar rondlopen.
dinsdag 6 december 2016 om 16:22
quote:Magneet schreef op 06 december 2016 @ 15:54:
[...]
In elke handleiding van elke zwangerschapstest die ik ooit heb gedaan staat dat je bij een positieve uitslag contact op moet nemen met je huisarts.Ik ben ook eerst bij de ha geweest. En van de ha kreeg ik een formulier om bloed af te nemen omdat ze dan allerlei dingen willen weten (bloedgroep en resusfactor bijvoorbeeld, hb-gehalte en nog wat dingetjes).
[...]
In elke handleiding van elke zwangerschapstest die ik ooit heb gedaan staat dat je bij een positieve uitslag contact op moet nemen met je huisarts.Ik ben ook eerst bij de ha geweest. En van de ha kreeg ik een formulier om bloed af te nemen omdat ze dan allerlei dingen willen weten (bloedgroep en resusfactor bijvoorbeeld, hb-gehalte en nog wat dingetjes).
dinsdag 6 december 2016 om 16:24
Wat een bizarre verhalen Vallen die van mij bij in het niet.
Jaren geleden, ik was een jaar of 16/17, stuurde de huisarts me vanwege bepaalde klachten door naar een specialist. Eenmaal bij de specialist werd ik totaal niet serieus genomen, want was veel te jong voor dat soort klachten, dus volgens haar was het stress en ze wilde niks doen. Gelukkig was m'n moeder mee en die is assertiever dan ik toen was, dus die drong aan op onderzoeken. Specialist vulde zuchtend een formulier in voor een simpel onderzoek, schreef letterlijk op het aanvraagformulier 'ter geruststelling van moeder van patiënt'. Onderzoek paar dagen later gehad, zou na een week telefonisch de uitslag krijgen van de specialist, maar de verpleegkundige die het onderzoek deed zag blijkbaar iets afwijkende en ze ging ter plekke met de specialist bellen want ze durfde me niet naar huis te laten gaan. Was gelukkig niet direct reden voor alarm, maar moest wel verder onderzocht worden. Onderzoeken gehad, kwam een duidelijke aandoening naar voren. Toen nam de specialist me ineens wel serieus Als m'n moeder niet had aangedrongen op onderzoeken waren de klachten onomkeerbaar verergerd, terwijl er nu gelijk ingegrepen kon worden om het met medicatie stabiel te houden. En de specialist bleef maar zeggen dat ze er niks van snapte, want dit had ze nog nooit gezien op mijn leeftijd. Ja dus wordt het gelijk afgedaan als stress
Gelukkig nu bij een andere specialist die super fijn is.
Zelfde ziekenhuis, ik ga half jaarlijks op controle bij de betreffende specialist. Na de controle maak ik gelijk een afspraak voor over een half jaar. Laatste keer hadden ze mijn afspraak een week vervroegd, want de specialist had vakantie de week dat ik gepland stond. Kan natuurlijk, als je een afspraak een half jaar van tevoren plant weet je dat het kan wijzigen. Beetje jammer alleen dat het ziekenhuis mij daar niet over informeerde... Stond ik daar, een week te laat. 'Nee mevrouw, u staat niet op de planning vandaag, u had vorige week moeten komen'. Dus ik laat m'n afsprakenkaart en bevestigingsbrief zien, secretaresse vond het ook raar en zorgde dat ik bij een andere arts ertussen gezet kon worden zodat ik niet voor niks was gekomen. Was heel vriendelijk. Kreeg ik een maand later een rekening voor een niet nagekomen afspraak Dus ik uiteraard bellen, maar ik moest gewoon betalen want ik was immers niet gekomen op het geplande tijdstip. Dat ik vertelde dat zij zelf m'n afspraak hadden verzet zonder mij te informeren vonden ze geen goede reden. Uiteraard niet betaald en uiteindelijk nooit meer wat van gehoord....
Nog eentje die gewoon grappig is (om het topic een beetje op te vrolijken )
Ik kwam bij de apotheek nieuwe medicatie ophalen voor m'n astma.
Apothekersassistente: Dit is een ontstekingsremmer met luchtwegverwijderaar.
Ik: Ik mag hopen dat u een luchtwegverwijder bedoelt.
Zij: Nee, want het verwijdt de luchtwegen.
Ik: Dus een luchtwegverwijder.
Zij: Nee, het verwijdt de luchtwegen dus het is een luchtwegverwijderaar.
Collega die het gesprek opving corrigeerde haar collega en zij dat ik gelijk had, dat het niet best zou zijn als het m'n luchtwegen zou verwijderen. We hebben er met z'n 3en om gelachen.
(wel zo netjes om erbij te zeggen dat ik zelf ook in de zorg werk en deze fout aan het begin ook maakte)
Jaren geleden, ik was een jaar of 16/17, stuurde de huisarts me vanwege bepaalde klachten door naar een specialist. Eenmaal bij de specialist werd ik totaal niet serieus genomen, want was veel te jong voor dat soort klachten, dus volgens haar was het stress en ze wilde niks doen. Gelukkig was m'n moeder mee en die is assertiever dan ik toen was, dus die drong aan op onderzoeken. Specialist vulde zuchtend een formulier in voor een simpel onderzoek, schreef letterlijk op het aanvraagformulier 'ter geruststelling van moeder van patiënt'. Onderzoek paar dagen later gehad, zou na een week telefonisch de uitslag krijgen van de specialist, maar de verpleegkundige die het onderzoek deed zag blijkbaar iets afwijkende en ze ging ter plekke met de specialist bellen want ze durfde me niet naar huis te laten gaan. Was gelukkig niet direct reden voor alarm, maar moest wel verder onderzocht worden. Onderzoeken gehad, kwam een duidelijke aandoening naar voren. Toen nam de specialist me ineens wel serieus Als m'n moeder niet had aangedrongen op onderzoeken waren de klachten onomkeerbaar verergerd, terwijl er nu gelijk ingegrepen kon worden om het met medicatie stabiel te houden. En de specialist bleef maar zeggen dat ze er niks van snapte, want dit had ze nog nooit gezien op mijn leeftijd. Ja dus wordt het gelijk afgedaan als stress
Gelukkig nu bij een andere specialist die super fijn is.
Zelfde ziekenhuis, ik ga half jaarlijks op controle bij de betreffende specialist. Na de controle maak ik gelijk een afspraak voor over een half jaar. Laatste keer hadden ze mijn afspraak een week vervroegd, want de specialist had vakantie de week dat ik gepland stond. Kan natuurlijk, als je een afspraak een half jaar van tevoren plant weet je dat het kan wijzigen. Beetje jammer alleen dat het ziekenhuis mij daar niet over informeerde... Stond ik daar, een week te laat. 'Nee mevrouw, u staat niet op de planning vandaag, u had vorige week moeten komen'. Dus ik laat m'n afsprakenkaart en bevestigingsbrief zien, secretaresse vond het ook raar en zorgde dat ik bij een andere arts ertussen gezet kon worden zodat ik niet voor niks was gekomen. Was heel vriendelijk. Kreeg ik een maand later een rekening voor een niet nagekomen afspraak Dus ik uiteraard bellen, maar ik moest gewoon betalen want ik was immers niet gekomen op het geplande tijdstip. Dat ik vertelde dat zij zelf m'n afspraak hadden verzet zonder mij te informeren vonden ze geen goede reden. Uiteraard niet betaald en uiteindelijk nooit meer wat van gehoord....
Nog eentje die gewoon grappig is (om het topic een beetje op te vrolijken )
Ik kwam bij de apotheek nieuwe medicatie ophalen voor m'n astma.
Apothekersassistente: Dit is een ontstekingsremmer met luchtwegverwijderaar.
Ik: Ik mag hopen dat u een luchtwegverwijder bedoelt.
Zij: Nee, want het verwijdt de luchtwegen.
Ik: Dus een luchtwegverwijder.
Zij: Nee, het verwijdt de luchtwegen dus het is een luchtwegverwijderaar.
Collega die het gesprek opving corrigeerde haar collega en zij dat ik gelijk had, dat het niet best zou zijn als het m'n luchtwegen zou verwijderen. We hebben er met z'n 3en om gelachen.
(wel zo netjes om erbij te zeggen dat ik zelf ook in de zorg werk en deze fout aan het begin ook maakte)
dinsdag 6 december 2016 om 16:24
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.
dinsdag 6 december 2016 om 16:28
quote:mama_lin schreef op 06 december 2016 @ 16:24:
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.Sjemig. Groot gelijk dat je om een andere huisarts vraagt! Moet niet gekker worden.
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.Sjemig. Groot gelijk dat je om een andere huisarts vraagt! Moet niet gekker worden.
dinsdag 6 december 2016 om 16:36
Vriend heeft pijn op zijn borst en rug,is misselijk en moet overgeven.Zijn eigen huisarts is 25 min verderop,ik heb toch gebeld en ik moest maar een afspraak bij mijn huisarts maken.Uurtje later konden we daar terecht,bloeddruk iets verhoogd maar verder was alles in orde en hij moest maar naar huis met een paracetamol.Toen ik vertelde dat dit al 13uur aan de gang was en ik het niet vertrouwde werden we toch duurgestuurd naar het ziekenhuis.
Op de eerste harthulp een cardioloog aan bed die zei dat vriend een paniekaanval had.Een verpleger die erbij was ging tegen haar in en heeft een andere cardioloog opgeroepen die een echo maakte en binnen 5 min lag vriend op de ok,wel een hartfinfarct en er zijn meteen 2 stents geplaatst.
Cardiologe die een verkeerde inschatting had gemaakt wilde niet haar excuus aanbieden want een vergissing was menselijk..
Op de eerste harthulp een cardioloog aan bed die zei dat vriend een paniekaanval had.Een verpleger die erbij was ging tegen haar in en heeft een andere cardioloog opgeroepen die een echo maakte en binnen 5 min lag vriend op de ok,wel een hartfinfarct en er zijn meteen 2 stents geplaatst.
Cardiologe die een verkeerde inschatting had gemaakt wilde niet haar excuus aanbieden want een vergissing was menselijk..
dinsdag 6 december 2016 om 16:36
Toen mijn jongste 6 dagen oud was had hij koorts. Wij gebeld met de HAP, zegt de assistente nee je hoeft niet langs te komen het was warm vandaag daar zal het wel van komen:S
Daarna de verloskundige gebeld, die de HAP gebeld en toen konden we ineens wel langs komen.
De arts bij de HAP stuurde ons direct door naar het zh, daar bleek dat zoon hersenvliesontsteking had...
Daarna de verloskundige gebeld, die de HAP gebeld en toen konden we ineens wel langs komen.
De arts bij de HAP stuurde ons direct door naar het zh, daar bleek dat zoon hersenvliesontsteking had...
You know my name, not my story!
dinsdag 6 december 2016 om 16:37
quote:mama_lin schreef op 06 december 2016 @ 16:24:
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.
doet me denken: toen ik nog thuis woonde. Mijn moeder ging haar medicatie ophalen bij de apotheek waarbij de vriendelijke apotheker had gevraagd of ze het anti vaginale schimmel crèmepje voor mij ook niet gelijk kon meenemen.
daar zit je op te wachten als 16 jarige.
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.
doet me denken: toen ik nog thuis woonde. Mijn moeder ging haar medicatie ophalen bij de apotheek waarbij de vriendelijke apotheker had gevraagd of ze het anti vaginale schimmel crèmepje voor mij ook niet gelijk kon meenemen.
daar zit je op te wachten als 16 jarige.
dinsdag 6 december 2016 om 16:39
quote:007washere schreef op 06 december 2016 @ 15:34:
[...]
Je mag ook gewoon meteen zeggen dat je in je hand geprikt wil worden hoor. En als ze dat niet willen halen ze maar iemand anders. Het blijft jouw lijf. Ik ben overigens zelf iemand die bloedafneemt. Ik heb geleerd om naar de patiënt te luisteren.)Dat zeg ik letterlijk elke keer, waarop zij zeggen dat ze het toch even in de arm proberen eerst. Echt irritant.
[...]
Je mag ook gewoon meteen zeggen dat je in je hand geprikt wil worden hoor. En als ze dat niet willen halen ze maar iemand anders. Het blijft jouw lijf. Ik ben overigens zelf iemand die bloedafneemt. Ik heb geleerd om naar de patiënt te luisteren.)Dat zeg ik letterlijk elke keer, waarop zij zeggen dat ze het toch even in de arm proberen eerst. Echt irritant.
dinsdag 6 december 2016 om 16:42
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
dinsdag 6 december 2016 om 16:45
dinsdag 6 december 2016 om 16:50
quote:Mydwryl schreef op 06 december 2016 @ 15:31:
[...]
Ik ben geboren zonder het vermogen precies te weten hoe het oerwoud van medische hulpverleners werkt en doorgaans is de huisarts dan je eerste aanspreekpunt.
Leek me gewoon logischer dan de loodgieter.
Voor de volgende keer: Had ik de bakker moeten bellen?
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.
[...]
Ik ben geboren zonder het vermogen precies te weten hoe het oerwoud van medische hulpverleners werkt en doorgaans is de huisarts dan je eerste aanspreekpunt.
Leek me gewoon logischer dan de loodgieter.
Voor de volgende keer: Had ik de bakker moeten bellen?
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.
dinsdag 6 december 2016 om 16:54
quote:VanilleNoire schreef op 06 december 2016 @ 16:39:
[...]
Dat zeg ik letterlijk elke keer, waarop zij zeggen dat ze het toch even in de arm proberen eerst. Echt irritant.Jeetje wat vervelend! Ik zou luisteren hoor. Blijf op je strepen staan! Gewoon zeggen; nee, dat wil ik niet. ik wil in mijn hand geprikt worden. Jij bepaalt hoor, niet zij!
[...]
Dat zeg ik letterlijk elke keer, waarop zij zeggen dat ze het toch even in de arm proberen eerst. Echt irritant.Jeetje wat vervelend! Ik zou luisteren hoor. Blijf op je strepen staan! Gewoon zeggen; nee, dat wil ik niet. ik wil in mijn hand geprikt worden. Jij bepaalt hoor, niet zij!
dinsdag 6 december 2016 om 16:58
quote:mama_lin schreef op 06 december 2016 @ 16:24:
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.Hier moet je een klacht over indienen. Dit mag absoluut niet. De huisarts gaat ver buiten zijn boekje.
Over huisartsen gesproken, mijn huisarts besprak mijn bezoek met mijn schoonmoeder!
Mijn schoonmoeder was erover begonnen en wilde het naadje van de kous weten en mijn huisarts, die bevriend met haar is, gaf haar doodleuk antwoord.
Man was woest en wilde naar een andere huisartsenpraktijk.
Aangezien we dus geen andere huisartsenpraktijk in het dorp hebben zitten we hieraan vast. Dus als we naar de huisarts moeten, vragen we specifiek om de andere huisarts in dezelfde praktijk.Hier moet je een klacht over indienen. Dit mag absoluut niet. De huisarts gaat ver buiten zijn boekje.
dinsdag 6 december 2016 om 16:58
quote:permis schreef op 06 december 2016 @ 16:50:
[...]
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.Je zal ze allemaal een euro moeten geven die denken dat je je zwangerschap bij de huisarts moet melden of een doorverwijzing nodig hebt voor de verloskundige. Dat het voor jou heldere koek is betekend niet dat je een ander belachelijk hoeft te maken, Tsk.
[...]
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.Je zal ze allemaal een euro moeten geven die denken dat je je zwangerschap bij de huisarts moet melden of een doorverwijzing nodig hebt voor de verloskundige. Dat het voor jou heldere koek is betekend niet dat je een ander belachelijk hoeft te maken, Tsk.
dinsdag 6 december 2016 om 17:04
God wat zijn we weer vriendelijk.
Ik meld dat soort dingen wel aan mijn huisarts omdat hij meer is dan iemand waar ik heen ga voor een ingegroeide teennagel. Een goede huisarts is betrokken bijje leven en gezin en dus vind ik dat een zwangerschap iets is om te melden.
En dus ook voor dat labformuliertje voor bloed. Waarschijnlijk kun je dat zo bij de assistente halen, maar wij deden dat in een persoonlijk consult. Als mijn ha dat niet wil had hij het ook niet in kunnen plannen want aan de telefoon had ik al gezegd waar het om ging.
Ik meld dat soort dingen wel aan mijn huisarts omdat hij meer is dan iemand waar ik heen ga voor een ingegroeide teennagel. Een goede huisarts is betrokken bijje leven en gezin en dus vind ik dat een zwangerschap iets is om te melden.
En dus ook voor dat labformuliertje voor bloed. Waarschijnlijk kun je dat zo bij de assistente halen, maar wij deden dat in een persoonlijk consult. Als mijn ha dat niet wil had hij het ook niet in kunnen plannen want aan de telefoon had ik al gezegd waar het om ging.
dinsdag 6 december 2016 om 17:04
quote:rosings schreef op 06 december 2016 @ 16:58:
[...]
Je zal ze allemaal een euro moeten geven die denken dat je je zwangerschap bij de huisarts moet melden of een doorverwijzing nodig hebt voor de verloskundige. Dat het voor jou heldere koek is betekend niet dat je een ander belachelijk hoeft te maken, Tsk.
Wist ik ook niet toen, heb gewoon een afspraak bij de ha gemaakt en dat was prima. Niemand die daar raar van op keek of commentaar op had.
Toen kind eenmaal geboren was heb ik zelfs een afspraak gemaakt om ze kennis te laten maken met hun nieuwe patiëntje. Werd alleen maar leuk gevonden en op prijs gesteld (hoewel de ha het kind nauwelijks heeft gezien omdat de dames van de receptie met hem naar achteren verdwenen ).
[...]
Je zal ze allemaal een euro moeten geven die denken dat je je zwangerschap bij de huisarts moet melden of een doorverwijzing nodig hebt voor de verloskundige. Dat het voor jou heldere koek is betekend niet dat je een ander belachelijk hoeft te maken, Tsk.
Wist ik ook niet toen, heb gewoon een afspraak bij de ha gemaakt en dat was prima. Niemand die daar raar van op keek of commentaar op had.
Toen kind eenmaal geboren was heb ik zelfs een afspraak gemaakt om ze kennis te laten maken met hun nieuwe patiëntje. Werd alleen maar leuk gevonden en op prijs gesteld (hoewel de ha het kind nauwelijks heeft gezien omdat de dames van de receptie met hem naar achteren verdwenen ).
dinsdag 6 december 2016 om 17:07
quote:Yggdrasil- schreef op 06 december 2016 @ 08:38:
Bij mijn eerste bevalling nam een co assistent een deel op zich. Ik was zo van het padje af dat de halve stad wat mij betreft naar binnen had mogen kijken, maar deze jongeman was heel lief en schattig en rond mijn eigen leeftijd.
Ik grapte op een piek mijn mijn perswee, net gekotst, gekakt, de hele ratteplan, dat dit hopelijk niet zijn eerste bevalling was. Dat ie wel een beetje wist wat ie deed of kon verwachten zeg maar.
Was het dus wél! Hij vond het zó indrukwekkend.
En ik was op slag nuchter.
O.m.g dacht ik alleen maar, het is zijn EERSTE bevalling. Holy mary, mother of god, hoe moet dit goedkomen?
Maar het kwam goed. En hij is nog op de foto gegaan met de baby. Zijn eerste, mijn eerste. Staat in het plakboek, ik zal hem nooit vergeten.
Hij kwam de dag erna nog even om het hoekje sneupen, hoe het nu met me ging, even napraten. Hij vertelde me dat hij chirurg wilde worden ooit.
Járen later kwam ik hem tegen toen ik de ok in kwam rollen voor een operatie.
Leip van de dormicum vertelde ik hem het verhaal en hij wíst het nog!!!
(Oudste is inmiddels volwassen, zo lang was het dus geleden!) en hij was inmiddels dus idd chirurg.
Zo leuk om hem járen later nog eens terug te zien.
En dat hij gewoon zijn eerste bevalling nog herinnerde (toegegeven, het was een pittige )
Wat leuk!!!!
Elke dokter herinnert zich zijn/haar eerste bevalling hoor!
Bij mijn eerste bevalling nam een co assistent een deel op zich. Ik was zo van het padje af dat de halve stad wat mij betreft naar binnen had mogen kijken, maar deze jongeman was heel lief en schattig en rond mijn eigen leeftijd.
Ik grapte op een piek mijn mijn perswee, net gekotst, gekakt, de hele ratteplan, dat dit hopelijk niet zijn eerste bevalling was. Dat ie wel een beetje wist wat ie deed of kon verwachten zeg maar.
Was het dus wél! Hij vond het zó indrukwekkend.
En ik was op slag nuchter.
O.m.g dacht ik alleen maar, het is zijn EERSTE bevalling. Holy mary, mother of god, hoe moet dit goedkomen?
Maar het kwam goed. En hij is nog op de foto gegaan met de baby. Zijn eerste, mijn eerste. Staat in het plakboek, ik zal hem nooit vergeten.
Hij kwam de dag erna nog even om het hoekje sneupen, hoe het nu met me ging, even napraten. Hij vertelde me dat hij chirurg wilde worden ooit.
Járen later kwam ik hem tegen toen ik de ok in kwam rollen voor een operatie.
Leip van de dormicum vertelde ik hem het verhaal en hij wíst het nog!!!
(Oudste is inmiddels volwassen, zo lang was het dus geleden!) en hij was inmiddels dus idd chirurg.
Zo leuk om hem járen later nog eens terug te zien.
En dat hij gewoon zijn eerste bevalling nog herinnerde (toegegeven, het was een pittige )
Wat leuk!!!!
Elke dokter herinnert zich zijn/haar eerste bevalling hoor!
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
dinsdag 6 december 2016 om 17:08
quote:permis schreef op 06 december 2016 @ 16:50:
[...]
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.hulp·ver·le·ner (de; m,v; meervoud: hulpverleners) 1iem. die medische, sociale hulp verleent
Ik vrees dat de verloskundige dan dus juist geen oplossing is, dat is namelijk een hulpverlener
En tja, als de bijsluiter aangeeft dat ik bij een bepaalde uitslag de huisarts moet contacteren, ben ik zo'n dwaas die dat ook doet. En gek genoeg verwacht ik dan van een huisarts dat die vaker heeft meegemaakt dat iemand uit zijn bestand contact opneemt omdat de bijsluiters van de zelfzorgmiddelen dat aanraden.
Ik ben blij voor je dat je nog nooit hebt meegemaakt dat je zoiets bijzonders als een doorverwijzing nodig hebt gehad. Het lijkt me echter maar vreemd als iedereen met kruisje op een plasstaafje zomaar binnen kan banjeren bij een verloskundige. Ook daarvoor moet je dus eerst langs de huisarts.
Misschien ontdek je ooit nog zoiets. Verder weet namelijk iedereen dat van de koppeling tussen zonder doorverwijzing binnenvallen en verzekeringen die moeilijk doen.
[...]
Nee, niemand. Waarom wilde je iemand bellen?! Bel je familie gezellig op.
Wat denk je dat medici doen als jij net zwanger bent? Je feliciteren en doei.
Is toch geen medische kwaal.
En 'het oerwoud van hulpverleners'...
Je had geen hulpverlener nodig en al dacht je van wel, werkelijk iedereen weet toch wel de koppeling zwanger & verloskundige.hulp·ver·le·ner (de; m,v; meervoud: hulpverleners) 1iem. die medische, sociale hulp verleent
Ik vrees dat de verloskundige dan dus juist geen oplossing is, dat is namelijk een hulpverlener
En tja, als de bijsluiter aangeeft dat ik bij een bepaalde uitslag de huisarts moet contacteren, ben ik zo'n dwaas die dat ook doet. En gek genoeg verwacht ik dan van een huisarts dat die vaker heeft meegemaakt dat iemand uit zijn bestand contact opneemt omdat de bijsluiters van de zelfzorgmiddelen dat aanraden.
Ik ben blij voor je dat je nog nooit hebt meegemaakt dat je zoiets bijzonders als een doorverwijzing nodig hebt gehad. Het lijkt me echter maar vreemd als iedereen met kruisje op een plasstaafje zomaar binnen kan banjeren bij een verloskundige. Ook daarvoor moet je dus eerst langs de huisarts.
Misschien ontdek je ooit nog zoiets. Verder weet namelijk iedereen dat van de koppeling tussen zonder doorverwijzing binnenvallen en verzekeringen die moeilijk doen.
"Wat heeft de wetenschap ooit voor ons gedaan?!" typte zij op haar blog.
dinsdag 6 december 2016 om 17:14
quote:007washere schreef op 06 december 2016 @ 16:58:
[...]
Hier moet je een klacht over indienen. Dit mag absoluut niet. De huisarts gaat ver buiten zijn boekje.
We hebben het er inderdaad over gehad om te doen, maar mijn schoonmoeder lag dwars. Die zou een scène gaan schoppen dat de huisarts dat helemaal niet had gedaan en dat ik het verzon. Het was niet de bedoeling dat ik het te weten kwam, maar mijn schoonmoeder versprak zich en toen vroeg ik hoe zij daar vanaf wist.
Waarom we het uiteindelijk niet hebben gedaan weet ik ook niet meer (was vorig jaar). Ze gaat geloof ik ook al stoppen aangezien er zo nu en dan al vervanging voor haar is en zij zelf steeds meer afwezig is. Ik wil haar iig niet meer zien.
[...]
Hier moet je een klacht over indienen. Dit mag absoluut niet. De huisarts gaat ver buiten zijn boekje.
We hebben het er inderdaad over gehad om te doen, maar mijn schoonmoeder lag dwars. Die zou een scène gaan schoppen dat de huisarts dat helemaal niet had gedaan en dat ik het verzon. Het was niet de bedoeling dat ik het te weten kwam, maar mijn schoonmoeder versprak zich en toen vroeg ik hoe zij daar vanaf wist.
Waarom we het uiteindelijk niet hebben gedaan weet ik ook niet meer (was vorig jaar). Ze gaat geloof ik ook al stoppen aangezien er zo nu en dan al vervanging voor haar is en zij zelf steeds meer afwezig is. Ik wil haar iig niet meer zien.
dinsdag 6 december 2016 om 17:17
quote:Oudblond schreef op 06 december 2016 @ 16:42:
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Wat gruwelijk
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Wat gruwelijk
dinsdag 6 december 2016 om 17:21
*goor verhaal, sorry*
Verhaal van mijn moeder;
Na haar bevalling van mij moest zij een curretage. Na een paar dagen kreeg zij vreselijke pijn en had het idee dat er iets ontstoken was (hechting dacht ze, want ze was ook uitgescheurd en daarna gehecht), want ze rook heel vies en had pijn. Ze voelde constant druk van onderen,net alsof er nog een baby kwam. Ziekenhuis gebeld; 'pijn na een bevalling is normaal, drukkend gevoel komt vast van die hechting', that's it. Geen controle of niks; eerste kind dus zal wel niets gewend zijn, dachten ze volgens mij. Na de zoveelste nacht zonder slaap heeft ze m'n vader gevraagd om te kijken. Er kwam een verrotte tampon uit; achtergelaten na de curretage. Blijkbaar waren ze vergeten te tellen hoeveel erin gingen en hoeveel eruit gingen. Ziekenhuis gebeld; 'oh dat gebeurt soms' . Geen sorry of niks, geen aanbieding om te kijken of er iets beschadigd of ontstoken is etc.' Bij de eerstvolgende controle werd er onnozel gedaan en weer onverschillig.
Snap nog steeds niet waarom ze geen klacht heeft ingediend, ze had wel bloedvergiftiging kunnen oplopen met dat verrotte ding tegen die verse hechting aan
Mijn verhaal; dan wel over een dierenarts ipv mensenarts
Kat bleek kanker te hebben; grote tumor in oor. Daarna is besloten om de gehele gehoorgang incl tumor te verwijderen, operatie ging goed, kat knapte gelijk op (had neurologische klachten omdat tumor evenwicht aantastte). Kwam nog even langs om wat antibiotica te halen en te informeren naar het labonderzoek van het materiaal, want alles was opgestuurd; leek allemaal goed, om de tumor zat genoeg gezond weefsel, dus waren ze er 99% zeker van dat alles weg was, lymfklieren en bloed etc waren allemaal normaal, dus goed nieuws. Dierenarts was heel lief en betrokken, kreeg het labrapport ook zelf mee zodat ik alles kon nalezen etc. Kom uit de spreekkamer met recept voor antibiotica; begint assistente over kat. 'Sneu hoor, kanker. Naja, gelukkig heb je nog een paar maanden met hem'. Ik helemaal verbaasd (en van streek omdat de dierenarts NET had gezegd dat alles goed leek). Gezegd dat hij volgens de dierenarts een goede kans maakte op een lang leven omdat we er op tijd bij waren. 'Met kanker weet je t nooit, de meesten leven niet langer dan een jaar en hij was wel erg ziek he?' Zo bizar! Thuis heb ik het labrapport nog even helemaal doorgenomen, stond ook duidelijk in dat er veel gezond weefsel om de tumor heen zat, dat de prognose goed was etc.
Snap nog steeds niet waarom die opmerking nou nodig was...
Verhaal van mijn moeder;
Na haar bevalling van mij moest zij een curretage. Na een paar dagen kreeg zij vreselijke pijn en had het idee dat er iets ontstoken was (hechting dacht ze, want ze was ook uitgescheurd en daarna gehecht), want ze rook heel vies en had pijn. Ze voelde constant druk van onderen,net alsof er nog een baby kwam. Ziekenhuis gebeld; 'pijn na een bevalling is normaal, drukkend gevoel komt vast van die hechting', that's it. Geen controle of niks; eerste kind dus zal wel niets gewend zijn, dachten ze volgens mij. Na de zoveelste nacht zonder slaap heeft ze m'n vader gevraagd om te kijken. Er kwam een verrotte tampon uit; achtergelaten na de curretage. Blijkbaar waren ze vergeten te tellen hoeveel erin gingen en hoeveel eruit gingen. Ziekenhuis gebeld; 'oh dat gebeurt soms' . Geen sorry of niks, geen aanbieding om te kijken of er iets beschadigd of ontstoken is etc.' Bij de eerstvolgende controle werd er onnozel gedaan en weer onverschillig.
Snap nog steeds niet waarom ze geen klacht heeft ingediend, ze had wel bloedvergiftiging kunnen oplopen met dat verrotte ding tegen die verse hechting aan
Mijn verhaal; dan wel over een dierenarts ipv mensenarts
Kat bleek kanker te hebben; grote tumor in oor. Daarna is besloten om de gehele gehoorgang incl tumor te verwijderen, operatie ging goed, kat knapte gelijk op (had neurologische klachten omdat tumor evenwicht aantastte). Kwam nog even langs om wat antibiotica te halen en te informeren naar het labonderzoek van het materiaal, want alles was opgestuurd; leek allemaal goed, om de tumor zat genoeg gezond weefsel, dus waren ze er 99% zeker van dat alles weg was, lymfklieren en bloed etc waren allemaal normaal, dus goed nieuws. Dierenarts was heel lief en betrokken, kreeg het labrapport ook zelf mee zodat ik alles kon nalezen etc. Kom uit de spreekkamer met recept voor antibiotica; begint assistente over kat. 'Sneu hoor, kanker. Naja, gelukkig heb je nog een paar maanden met hem'. Ik helemaal verbaasd (en van streek omdat de dierenarts NET had gezegd dat alles goed leek). Gezegd dat hij volgens de dierenarts een goede kans maakte op een lang leven omdat we er op tijd bij waren. 'Met kanker weet je t nooit, de meesten leven niet langer dan een jaar en hij was wel erg ziek he?' Zo bizar! Thuis heb ik het labrapport nog even helemaal doorgenomen, stond ook duidelijk in dat er veel gezond weefsel om de tumor heen zat, dat de prognose goed was etc.
Snap nog steeds niet waarom die opmerking nou nodig was...
dinsdag 6 december 2016 om 17:26
Wat een heftige verhalen.
Een aantal jaren geleden was ik lang verkouden, had ook erg veel moeten hoesten. Op een gegeven moment kreeg ik een pijnlijke plek op mijn rug, bij mijn laagste ribben. Ik dacht "zal wel een spiertje zijn, vanwege het vele hoesten". Tot ik een keer hoestte en dacht dat ik mijn rib brak en dat hij door mijn long stak. Heel erg pijnlijk, echt verschrikkelijk.
Huisartsenpost gebeld, uitgelegd wat er was en die zeiden "zal wel spit zijn, ga maar plat op bed liggen". Erg rare diagnose want spit krijg je onder in je onderrug, helemaal niet de plek die bij mij zo'n pijn deed, maar weet ik veel.
Gedaan, maar gaandeweg kon ik niet blijven liggen want ik had zoveel pijn (en nog erger als ik hoestte) en ik kreeg het ook steeds benauwder. Op een gegeven moment werd ik er echt bang van. Huisartsenpost nog een keer gebeld. Tegen die tijd lag ik letterlijk kermend van de pijn aan de telefoon, proberen uit te leggen wat er was. Maar erg interessant was het niet. Die doos vroeg "goh mevrouw, kermt u nu van de pijn". Nee, joh, ik laat me tijdens die telefoontje beffen en kom net klaar. He liefst had ik haar door de telefoon getrokken, vooral toen ze zei "zal wel een spiertje zijn, neem maar een paracetamol".
Voelde me totaal niet serieus genomen. Omdat ik het zo benauwd had heb ik toen (in de nacht) mijn moeder gebeld of ze wilde komen, ik durfde niet alleen te blijven.
De volgende dag naar de huisarts die me gelijk doorstuurde naar de longarts, bleek ik longvliesonsteking te hebben. Dat is niet gelijk ernstig, maar ontzettend pijnlijk. Ik was zo boos dat de muppets die aan de telefoon zaten toen bij de huisartsenpost slecht naar me luisterden en mijn klachten zo gemakzuchtig afgehandeld hebben.
Een aantal jaren geleden was ik lang verkouden, had ook erg veel moeten hoesten. Op een gegeven moment kreeg ik een pijnlijke plek op mijn rug, bij mijn laagste ribben. Ik dacht "zal wel een spiertje zijn, vanwege het vele hoesten". Tot ik een keer hoestte en dacht dat ik mijn rib brak en dat hij door mijn long stak. Heel erg pijnlijk, echt verschrikkelijk.
Huisartsenpost gebeld, uitgelegd wat er was en die zeiden "zal wel spit zijn, ga maar plat op bed liggen". Erg rare diagnose want spit krijg je onder in je onderrug, helemaal niet de plek die bij mij zo'n pijn deed, maar weet ik veel.
Gedaan, maar gaandeweg kon ik niet blijven liggen want ik had zoveel pijn (en nog erger als ik hoestte) en ik kreeg het ook steeds benauwder. Op een gegeven moment werd ik er echt bang van. Huisartsenpost nog een keer gebeld. Tegen die tijd lag ik letterlijk kermend van de pijn aan de telefoon, proberen uit te leggen wat er was. Maar erg interessant was het niet. Die doos vroeg "goh mevrouw, kermt u nu van de pijn". Nee, joh, ik laat me tijdens die telefoontje beffen en kom net klaar. He liefst had ik haar door de telefoon getrokken, vooral toen ze zei "zal wel een spiertje zijn, neem maar een paracetamol".
Voelde me totaal niet serieus genomen. Omdat ik het zo benauwd had heb ik toen (in de nacht) mijn moeder gebeld of ze wilde komen, ik durfde niet alleen te blijven.
De volgende dag naar de huisarts die me gelijk doorstuurde naar de longarts, bleek ik longvliesonsteking te hebben. Dat is niet gelijk ernstig, maar ontzettend pijnlijk. Ik was zo boos dat de muppets die aan de telefoon zaten toen bij de huisartsenpost slecht naar me luisterden en mijn klachten zo gemakzuchtig afgehandeld hebben.
dinsdag 6 december 2016 om 17:28
quote:Oudblond schreef op 06 december 2016 @ 16:42:
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Zo iemand zou toch voor de tuchtcommissie moeten komen! Echt erg.
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Zo iemand zou toch voor de tuchtcommissie moeten komen! Echt erg.