Kinderen
alle pijlers
Schaamteloos stoomafblazen 2.0 *Puber Editie*
vrijdag 11 september 2015 om 14:14
Naar aanleiding van het topic van Bambi waarin er schaamteloos stoom afgeblazen mag worden over je kinderen is hier nu ook de puber versie!
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
Komen de volgende quotes jou bekend voor?
- waarom word je altijd gelijk zo boos?
- dat snap jij toch niet!
- dit is echt heel belangrijk!
- ik haat jullie!
- maar iedereen uit de klas mag...
- maar niemand uit de klas hoeft...
- ja duuuuh!
- ik ben geen baby meer hoor!
Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.
Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.
(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.
Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.
Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
zondag 4 december 2016 om 15:38
Ik (samen met een bejaarde vriendin trachtend een enorme koffer op de weegschaal te sleuren): Hee, zoon, kun je even helpen?
Zoon (op telefoon kijkend): Hoezo?
Ik (koffer overeind houden terwijl bejaarde vriendin over de vloer kruipt om de weegschaal af te lezen): Kun je ff helpen tillen?
Zoon (nog steeds in beeldscherm starend): Wat?
Ik (proberend de koffer niet het hoofd van vriendin te laten pletten): Joh, sta even op?
Zoon (in beeldscherm pratend): Huh? Hoezo?
Ik: Ja, ff helpen tillen, sta ff op nu!
Zoon: Hoezo?
Ik: STA OP!
Zoon: JA ALS JE ZO TEGEN MIJ PRAAT DAN...ooooohhh straks valt die koffer om hoor! (Spontaan opstaat om te helpen tillen)
*telefoon van zoon zoemt*
Zoon: Oh, ff kijken hoor! (Koffer weer loslaat)
Ik: NIET LOSLATEN!
Hij: JA NU WORDT JIJ ZOMAAR INEENS BOOS!
De koffer woog 31 kilo, overigens.
Zoon (op telefoon kijkend): Hoezo?
Ik (koffer overeind houden terwijl bejaarde vriendin over de vloer kruipt om de weegschaal af te lezen): Kun je ff helpen tillen?
Zoon (nog steeds in beeldscherm starend): Wat?
Ik (proberend de koffer niet het hoofd van vriendin te laten pletten): Joh, sta even op?
Zoon (in beeldscherm pratend): Huh? Hoezo?
Ik: Ja, ff helpen tillen, sta ff op nu!
Zoon: Hoezo?
Ik: STA OP!
Zoon: JA ALS JE ZO TEGEN MIJ PRAAT DAN...ooooohhh straks valt die koffer om hoor! (Spontaan opstaat om te helpen tillen)
*telefoon van zoon zoemt*
Zoon: Oh, ff kijken hoor! (Koffer weer loslaat)
Ik: NIET LOSLATEN!
Hij: JA NU WORDT JIJ ZOMAAR INEENS BOOS!
De koffer woog 31 kilo, overigens.
zondag 4 december 2016 om 22:51
Hier ook puberzoon in brugklas havo en vlgs mij wordt het hem niet
Nooit huiswerk maar wel 4 onvoldoendes...
Vrijdag bij mentor na 2 telefoongesprekken al eerder
Nieuwe afspraken gemaakt.. maar kost me een hoop energie.. het stormt zi in zijn hoofd en lijf....hij is onwijs onrustig.
Weet niet hoe dit gaat lopen... weinig vertrouwen in....
Nooit huiswerk maar wel 4 onvoldoendes...
Vrijdag bij mentor na 2 telefoongesprekken al eerder
Nieuwe afspraken gemaakt.. maar kost me een hoop energie.. het stormt zi in zijn hoofd en lijf....hij is onwijs onrustig.
Weet niet hoe dit gaat lopen... weinig vertrouwen in....
--
maandag 5 december 2016 om 08:00
Dat huiswerk kan wel hoor Tinnifin. Lonneke heeft ook maar zelden huiswerk, ze krijgen op school bij veel docenten in de les tijd daarvoor en zij was zo slim om daar gebruik van te maken, dus ze hoefde thuis nog maar heel weinig te doen. In ruil daarvoor zit ze overigens wel veel langer op school dan bijvoorbeeld onze buurjongen, die is eerder thuis maar moet dan wel nog flink aan de bak.
Nu, in haar examenjaar, heeft ze nog minder huiswerk en wat ze heeft maakt ze in tussenuren. Dus ik zie haar nog maar zelden met een boek.
Wat dus nu de nodige frustraties oplevert, want voorheen hadden ze tussendoor vaak korte toetsen, waar ze dan een goed punt voor haalde en de grote proefwerken vielen altijd een beetje tegen, maar het gemiddelde was wel altijd goed. Dit jaar heeft ze alleen nog maar de PTA´s. Grote toetsen dus...
De vieren worden sneller binnengeharkt dan de zevens , ik ga er vanuit dat ze dit niet gaat halen. Maar wie weet, gaat het lampje nog aan.
Nu, in haar examenjaar, heeft ze nog minder huiswerk en wat ze heeft maakt ze in tussenuren. Dus ik zie haar nog maar zelden met een boek.
Wat dus nu de nodige frustraties oplevert, want voorheen hadden ze tussendoor vaak korte toetsen, waar ze dan een goed punt voor haalde en de grote proefwerken vielen altijd een beetje tegen, maar het gemiddelde was wel altijd goed. Dit jaar heeft ze alleen nog maar de PTA´s. Grote toetsen dus...
De vieren worden sneller binnengeharkt dan de zevens , ik ga er vanuit dat ze dit niet gaat halen. Maar wie weet, gaat het lampje nog aan.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
maandag 5 december 2016 om 14:47
Lang leve de huiswerkperikelen . Dochter maakt hier ook nooit huiswerk thuis (wat ze doet doet ze kennelijk onder de les) en met een leerboek in haar hand zie ik haar ook nooit. Eens in de zoveel tijd wreekt haar chaotische aard haar en dan krijg ik weer een brief van school dat ze meerdere keren geen huiswerk van een bepaald vak heeft gemaakt.
Zoon zit nu in de brugklas en zit in een huiswerkarme klas. Maakwerk maken ze op school, leerwerk doen ze thuis. Dat leerwerk en de proefwerken vallen hem tegen, vooral stampwerk. Ik help hem zoveel mogelijk op weg, want zonder mijn hulp verzuipt hij nog.
Mijn stelregel is dat ik mijn kinderen altijd wil helpen met leerwerk en huiswerk en planningen, maar ik dwing ze niet en ik ga ook geen dingen controleren. Dat vind ik hun eigen verantwoordelijkheid. Ik vind het wel een enorm nadeel dat je tegenwoordig bijna meteen moet afstromen in plaats van een jaar over doen. Ik denk dat soms een jaartje ouder en wijzer zijn best veel kan helpen.
Ceylon, scooter betalen zou ik echt niet doen. Nou heb ik ook een enorme hekel aan scooters en vind ik het gevaarlijke dingen, dus ik ga het ook zoveel mogelijk ontmoedigen . Dan betaal ik liever mee aan het rijbewijs.
Nelladella, misschien moet zoon het gewoon zelf ondervinden? Ik kon op die leeftijd ook nog geen planningen maken en trouw elke dag huiswerk doen. Ik vond huiswerk stom en gemeen in de brugklas en ik deed gewoon niets. Einde tweede klas kwam ik er achter dat dat niet meer voldoende was en toen kwam er ook inzicht dat ik meer moest doen als ik over wou gaan en op school wou blijven. Vanaf dat moment had ik de truc door en heb ik nooit meer een slecht cijfer gehaald. Mijn ouders hebben zich hier nauwelijks mee bemoeid destijds, ik moest dat echt zelf ondervinden.
Zoon zit nu in de brugklas en zit in een huiswerkarme klas. Maakwerk maken ze op school, leerwerk doen ze thuis. Dat leerwerk en de proefwerken vallen hem tegen, vooral stampwerk. Ik help hem zoveel mogelijk op weg, want zonder mijn hulp verzuipt hij nog.
Mijn stelregel is dat ik mijn kinderen altijd wil helpen met leerwerk en huiswerk en planningen, maar ik dwing ze niet en ik ga ook geen dingen controleren. Dat vind ik hun eigen verantwoordelijkheid. Ik vind het wel een enorm nadeel dat je tegenwoordig bijna meteen moet afstromen in plaats van een jaar over doen. Ik denk dat soms een jaartje ouder en wijzer zijn best veel kan helpen.
Ceylon, scooter betalen zou ik echt niet doen. Nou heb ik ook een enorme hekel aan scooters en vind ik het gevaarlijke dingen, dus ik ga het ook zoveel mogelijk ontmoedigen . Dan betaal ik liever mee aan het rijbewijs.
Nelladella, misschien moet zoon het gewoon zelf ondervinden? Ik kon op die leeftijd ook nog geen planningen maken en trouw elke dag huiswerk doen. Ik vond huiswerk stom en gemeen in de brugklas en ik deed gewoon niets. Einde tweede klas kwam ik er achter dat dat niet meer voldoende was en toen kwam er ook inzicht dat ik meer moest doen als ik over wou gaan en op school wou blijven. Vanaf dat moment had ik de truc door en heb ik nooit meer een slecht cijfer gehaald. Mijn ouders hebben zich hier nauwelijks mee bemoeid destijds, ik moest dat echt zelf ondervinden.
maandag 5 december 2016 om 14:52
Overigens vind ik het, ondanks dat ik me er weinig mee bemoei, soms best nog een gedoe al dat schoolwerk. Zo moeten er deze week surprises gemaakt worden (gelukkig klaar en superleuk geworden), heeft zoon vandaag een boekenbeurt, moet dochter morgen een spreekbeurt houden, en zijn er ook nog toetsen met leerwerk. En dan vanavond ook nog sinterklaasviering met de buren en dochter laat thuis. En dan moet ze ergens vanavond haar presentatie nog afmaken.
dinsdag 6 december 2016 om 12:18
Mag ik nog even reflecteren bij jullie? Onderhand begin ik bijna aan mezelf te twijfelen…
Inmiddels zijn we een ruime week verder. Mijn partner heeft een gesprek gehad met stiefzoon over het hele gebeuren. Ik heb later deze week ook een momentje met hem gepland staan.
Het zal voor altijd een mysterie blijven hoe hij in mijn mailbox beland is, maar nu de ergste emotie wat gezakt is wil ik stiefzoon in elk geval vertellen wat het met mij gedaan heeft en hoezeer ik vind dat je dit niet hoort te doen.
Daarnaast wil ik hem zeggen waar ik bij vlagen tegenaan loop bij hem en hoe moeizaam dingen worden als er niets benoemd mag/kan worden. Ik vertrouw er op dat het een open gesprek zal worden.
Bio-moeder en haar partner daarentegen zijn een ander verhaal. Zij blijven bij hun standpunt dat de enige die belangrijk is in dit verhaal stiefzoon is. Haar partner heeft aangegeven met mijn partner (bio vader) in gesprek te willen om stiefzoon te helpen samen. Mijn partner heeft echter te kennen gegeven dat hij eerst wat kwijt wil, over hoe dingen gelopen zijn tijdens ons gesprek en wat er gezegd is. Partner van bio-moeder heeft daar absoluut geen zin in. Zoals hij zelf zegt: ‘ik heb geen zin in deze ruis’ . De enige die telt is stiefzoon en hoe wij ons er onder voelen, dat is aan ons om op te lossen.
Hoe kijken jullie hier tegen aan? Wij vinden het onbegrijpelijk, zo’n houding. En het staat ook alle samenwerking in de weg om stiefzoon samen te helpen. Als er geen ruimte is voor gevoelens van anderen (of eigenlijk: geen interesse), dan werkt zo’n samenwerking toch niet? Het begint naar mijn idee bij openheid. Open en eerlijk naar elkaar benoemen wat er speelt en waar je tegenaan loopt. Zowel vanuit stiefzoon naar ons als (stief-)ouders en v.v. maar ook als (stief-)ouders onderling met elkaar. Of zie ik het nou helemaal verkeerd?
Inmiddels zijn we een ruime week verder. Mijn partner heeft een gesprek gehad met stiefzoon over het hele gebeuren. Ik heb later deze week ook een momentje met hem gepland staan.
Het zal voor altijd een mysterie blijven hoe hij in mijn mailbox beland is, maar nu de ergste emotie wat gezakt is wil ik stiefzoon in elk geval vertellen wat het met mij gedaan heeft en hoezeer ik vind dat je dit niet hoort te doen.
Daarnaast wil ik hem zeggen waar ik bij vlagen tegenaan loop bij hem en hoe moeizaam dingen worden als er niets benoemd mag/kan worden. Ik vertrouw er op dat het een open gesprek zal worden.
Bio-moeder en haar partner daarentegen zijn een ander verhaal. Zij blijven bij hun standpunt dat de enige die belangrijk is in dit verhaal stiefzoon is. Haar partner heeft aangegeven met mijn partner (bio vader) in gesprek te willen om stiefzoon te helpen samen. Mijn partner heeft echter te kennen gegeven dat hij eerst wat kwijt wil, over hoe dingen gelopen zijn tijdens ons gesprek en wat er gezegd is. Partner van bio-moeder heeft daar absoluut geen zin in. Zoals hij zelf zegt: ‘ik heb geen zin in deze ruis’ . De enige die telt is stiefzoon en hoe wij ons er onder voelen, dat is aan ons om op te lossen.
Hoe kijken jullie hier tegen aan? Wij vinden het onbegrijpelijk, zo’n houding. En het staat ook alle samenwerking in de weg om stiefzoon samen te helpen. Als er geen ruimte is voor gevoelens van anderen (of eigenlijk: geen interesse), dan werkt zo’n samenwerking toch niet? Het begint naar mijn idee bij openheid. Open en eerlijk naar elkaar benoemen wat er speelt en waar je tegenaan loopt. Zowel vanuit stiefzoon naar ons als (stief-)ouders en v.v. maar ook als (stief-)ouders onderling met elkaar. Of zie ik het nou helemaal verkeerd?
dinsdag 6 december 2016 om 12:42
Kaas, ik vind dat die stiefvader gelijk heeft.
En ik snap dat je dat niet wilde horen, maar ik zal een poging doen om mijn gedachtengang uit te leggen.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik persoonlijk vind dat jouw man ook niet met de stiefvader in gesprek moet gaan. Het is wel of of.
Of jullie twee en zij twee. Of jouw man met de moeder. Niet zij tweetjes en jouw man alleen, want jij hebt er precies evenveel mee te maken als de stiefvader.
Maar de stiefvader heeft in principe niks met jou te maken. Wat jij vindt, voelt, wilt, zal hem bommen allemaal. En terecht ook, want hij heeft genoeg aan zijn eigen kop. Draai het eens om. Boeit het jou hoeveel van zijn salaris gebruikt wordt voor het betalen van GWL? En je weet hoeveel pubers kunnen verbruiken van dat spul. Hoe hij daar op de bank hangt, de tafel niet eens dekt, zijn kamer niet opruimt enzovoorts. Het gaat er jou om hoe hij zich bij jullie gedraagt en wat hij bij zijn moeder doet is haar pakkie an. Toch??
De moeder vindt dat jij haar prinsje zwaar hebt beledigd. Goed, het zij zo. Had prinsje maar uit jouw mail moeten blijven, maar het is gebeurd en dat kun je niet terug draaien. Dat jij daarover in gesprek gaat met prinsje is niet alleen je goed recht, ik zou zelfs benadrukken dat hem dit, als hij volwassen was geweest, een strafblad had kunnen opleveren. Maar dat het de stiefvader verder niet boeit hoe jij je voelt snap ik wel. Het doet er ook verder niet echt toe.
Ook dingen die gezegd zijn, laat het los. Eerlijk, het voegt niets toe aan een vervolggesprek. In de emoties zijn er dingen gezegd en gedaan die beter niet hadden kunnen plaatsvinden, maar je kunt de tijd niet terugdraaien. Het enige dat, in mijn ogen, echt belangrijk is, is het hacken van de mail en het gedrag. Ik zou dus zelf inzetten op het ´hoe nu verder´. En hoe lullig het ook mag klinken, dat is iets dat zijn eigen ouders moeten regelen/bepalen en zowel jij als de stiefvader staan daar (deels) buiten.
En ik snap dat je dat niet wilde horen, maar ik zal een poging doen om mijn gedachtengang uit te leggen.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik persoonlijk vind dat jouw man ook niet met de stiefvader in gesprek moet gaan. Het is wel of of.
Of jullie twee en zij twee. Of jouw man met de moeder. Niet zij tweetjes en jouw man alleen, want jij hebt er precies evenveel mee te maken als de stiefvader.
Maar de stiefvader heeft in principe niks met jou te maken. Wat jij vindt, voelt, wilt, zal hem bommen allemaal. En terecht ook, want hij heeft genoeg aan zijn eigen kop. Draai het eens om. Boeit het jou hoeveel van zijn salaris gebruikt wordt voor het betalen van GWL? En je weet hoeveel pubers kunnen verbruiken van dat spul. Hoe hij daar op de bank hangt, de tafel niet eens dekt, zijn kamer niet opruimt enzovoorts. Het gaat er jou om hoe hij zich bij jullie gedraagt en wat hij bij zijn moeder doet is haar pakkie an. Toch??
De moeder vindt dat jij haar prinsje zwaar hebt beledigd. Goed, het zij zo. Had prinsje maar uit jouw mail moeten blijven, maar het is gebeurd en dat kun je niet terug draaien. Dat jij daarover in gesprek gaat met prinsje is niet alleen je goed recht, ik zou zelfs benadrukken dat hem dit, als hij volwassen was geweest, een strafblad had kunnen opleveren. Maar dat het de stiefvader verder niet boeit hoe jij je voelt snap ik wel. Het doet er ook verder niet echt toe.
Ook dingen die gezegd zijn, laat het los. Eerlijk, het voegt niets toe aan een vervolggesprek. In de emoties zijn er dingen gezegd en gedaan die beter niet hadden kunnen plaatsvinden, maar je kunt de tijd niet terugdraaien. Het enige dat, in mijn ogen, echt belangrijk is, is het hacken van de mail en het gedrag. Ik zou dus zelf inzetten op het ´hoe nu verder´. En hoe lullig het ook mag klinken, dat is iets dat zijn eigen ouders moeten regelen/bepalen en zowel jij als de stiefvader staan daar (deels) buiten.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 6 december 2016 om 13:20
Dank voor je reactie Ceylon. Het is niet zozeer dat ik bijval zoek. Ik ben echt op zoek naar: waar zit de angel en wat mag je wel/niet verwachten over en weer? Ik snap dat in basis het gaat om het vinden van de juiste hulp voor stiefzoon, dat is ook het belangrijkst. Maar waar ik maar niet zo aan voorbij wil gaan is idd enerzijds het lezen van prive mail wat absoluut niet kan en anderzijds hoe dit maar zo van tafel wordt geveegd. Dit gedrag, maar ook ander gedrag van stiefzoon. Dat mag dus niet benoemd worden, dat doet er niet toe, volgens hen. Terwijl dat er voor mij wel degelijk toe doet.
dinsdag 6 december 2016 om 16:07
quote:kaasmadam schreef op 06 december 2016 @ 13:20:
Dank voor je reactie Ceylon. Het is niet zozeer dat ik bijval zoek. Ik ben echt op zoek naar: waar zit de angel en wat mag je wel/niet verwachten over en weer? Ik snap dat in basis het gaat om het vinden van de juiste hulp voor stiefzoon, dat is ook het belangrijkst. Maar waar ik maar niet zo aan voorbij wil gaan is idd enerzijds het lezen van prive mail wat absoluut niet kan en anderzijds hoe dit maar zo van tafel wordt geveegd. Dit gedrag, maar ook ander gedrag van stiefzoon. Dat mag dus niet benoemd worden, dat doet er niet toe, volgens hen. Terwijl dat er voor mij wel degelijk toe doet.
Ja, het doet er wel toe. Voor jou persoonlijk. Maar hoe jij je daarbij voelt doet er (voor hun) niet toe. En wat jij ervan vindt en hoe je ermee omgaat boeit hen ook niet. Logisch ook, want iedereen heeft genoeg aan zijn eigen deur.
Je moet zien te voorkomen dat je vervalt in een ´en toen deed hij dit, en toen vond hij dat`. Het heeft geen zin. De puber in kwestie snapt het niet. Ik snap het wel want ik heb er middenin gezeten. Die houding, dat lamlendige gedrag, het totaal veranderen als er iemand mee komt, een uitdagende blik die zegt dat je nu vast niks doet want vreemden erbij. Het verhevene, ik zou bijna zeggen, de onterechte zelfverzekerdheid. Maar het is onmogelijk uit te leggen aan iemand die het niet zelf ziet, en ook niet aan de puber, want Lon snapte het ook echt niet. Nog steeds niet hoor. Dan krijg ik hooguit als commentaar ´maar ik zeg toch niks´. Nee, maar houding en blik spreken boekdelen.
Als deze puber dus bij zijn moeder een andere houding heeft snappen ze het niet. Echt niet. En eigenlijk, als hij het bij jou wel laat zien, is dat best een compliment, dat betekent dat hij jou genoeg vertrouwt om zichzelf te zijn. En nu, door die mails, is hij erachter dat dit geen goede houding is, maar omdat hij echt echt echt niet snapt wat er verkeerd aan is, zul je het niet kunnen uitleggen.
Bespaar je de moeite en focus op het hacken. Benoem eventueel, als hij er zelf op terugkomt, dat je het niet kunt uitleggen maar dat je vriendin het wél snapt omdat die hetzelfde heeft gezien bij haar eigen kinderen. Ofzo, want ik ben even kwijt hoe het precies zit met die mails.
Bereid je dus wel voor op dat gesprek, maar wat hier op het forum altijd en eeuwig heel hard geroepen wordt; Pick your battles.
En zoek wat info over briefgeheim. Print het uit. Laat zien dat je daarin niet alleen staat en dreig voor mijn part met aangifte. Dan word je heus wel serieus genomen. De vraag is alleen of je het op deze manier wilt spelen. En vergeet niet; als je zegt wat je gaat doen, moet je doen wat je zegt. Denk daar goed over na, want het is nogal wat.
Dank voor je reactie Ceylon. Het is niet zozeer dat ik bijval zoek. Ik ben echt op zoek naar: waar zit de angel en wat mag je wel/niet verwachten over en weer? Ik snap dat in basis het gaat om het vinden van de juiste hulp voor stiefzoon, dat is ook het belangrijkst. Maar waar ik maar niet zo aan voorbij wil gaan is idd enerzijds het lezen van prive mail wat absoluut niet kan en anderzijds hoe dit maar zo van tafel wordt geveegd. Dit gedrag, maar ook ander gedrag van stiefzoon. Dat mag dus niet benoemd worden, dat doet er niet toe, volgens hen. Terwijl dat er voor mij wel degelijk toe doet.
Ja, het doet er wel toe. Voor jou persoonlijk. Maar hoe jij je daarbij voelt doet er (voor hun) niet toe. En wat jij ervan vindt en hoe je ermee omgaat boeit hen ook niet. Logisch ook, want iedereen heeft genoeg aan zijn eigen deur.
Je moet zien te voorkomen dat je vervalt in een ´en toen deed hij dit, en toen vond hij dat`. Het heeft geen zin. De puber in kwestie snapt het niet. Ik snap het wel want ik heb er middenin gezeten. Die houding, dat lamlendige gedrag, het totaal veranderen als er iemand mee komt, een uitdagende blik die zegt dat je nu vast niks doet want vreemden erbij. Het verhevene, ik zou bijna zeggen, de onterechte zelfverzekerdheid. Maar het is onmogelijk uit te leggen aan iemand die het niet zelf ziet, en ook niet aan de puber, want Lon snapte het ook echt niet. Nog steeds niet hoor. Dan krijg ik hooguit als commentaar ´maar ik zeg toch niks´. Nee, maar houding en blik spreken boekdelen.
Als deze puber dus bij zijn moeder een andere houding heeft snappen ze het niet. Echt niet. En eigenlijk, als hij het bij jou wel laat zien, is dat best een compliment, dat betekent dat hij jou genoeg vertrouwt om zichzelf te zijn. En nu, door die mails, is hij erachter dat dit geen goede houding is, maar omdat hij echt echt echt niet snapt wat er verkeerd aan is, zul je het niet kunnen uitleggen.
Bespaar je de moeite en focus op het hacken. Benoem eventueel, als hij er zelf op terugkomt, dat je het niet kunt uitleggen maar dat je vriendin het wél snapt omdat die hetzelfde heeft gezien bij haar eigen kinderen. Ofzo, want ik ben even kwijt hoe het precies zit met die mails.
Bereid je dus wel voor op dat gesprek, maar wat hier op het forum altijd en eeuwig heel hard geroepen wordt; Pick your battles.
En zoek wat info over briefgeheim. Print het uit. Laat zien dat je daarin niet alleen staat en dreig voor mijn part met aangifte. Dan word je heus wel serieus genomen. De vraag is alleen of je het op deze manier wilt spelen. En vergeet niet; als je zegt wat je gaat doen, moet je doen wat je zegt. Denk daar goed over na, want het is nogal wat.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 10:14
Dank voor je inzichten, Ceylon.
Ik kan er niet in meegaan. Voor hem (stiefvader) mag dan alleen het belang van
stiefzoon tellen, voor mij (en mijn partner) werkt het anders. Ik kan niet maar zo om mijn eigen gevoel heen. Dat ga ik dus bespreken met stiefzoon.
De houding die stiefvader aan de dag legt naar mij (en inmiddels ook naar mijn partner) aan wie hij dezelfde boodschap heeft afgegeven recentelijk (‘jullie gevoelens interesseren me niet’) heeft er toe geleid dat de band die wij met hen hadden (of dachten te hebben) een flinke knauw heeft gekregen. En laat dat nou nét niet in het belang van stiefzoon zijn, volgens mij…
Maar goed, focus op het herstellen van de band met stiefzoon. Dat is waar het uiteindelijk om draait. Hoe biomoeder en haar partner het aan hun kant doen, is aan hen. Partner en ik doen het op onze manier. Vanavond eerst maar eens in gesprek met stiefzoon. Eens zien hoe hij dat gaat oppakken...
Ik kan er niet in meegaan. Voor hem (stiefvader) mag dan alleen het belang van
stiefzoon tellen, voor mij (en mijn partner) werkt het anders. Ik kan niet maar zo om mijn eigen gevoel heen. Dat ga ik dus bespreken met stiefzoon.
De houding die stiefvader aan de dag legt naar mij (en inmiddels ook naar mijn partner) aan wie hij dezelfde boodschap heeft afgegeven recentelijk (‘jullie gevoelens interesseren me niet’) heeft er toe geleid dat de band die wij met hen hadden (of dachten te hebben) een flinke knauw heeft gekregen. En laat dat nou nét niet in het belang van stiefzoon zijn, volgens mij…
Maar goed, focus op het herstellen van de band met stiefzoon. Dat is waar het uiteindelijk om draait. Hoe biomoeder en haar partner het aan hun kant doen, is aan hen. Partner en ik doen het op onze manier. Vanavond eerst maar eens in gesprek met stiefzoon. Eens zien hoe hij dat gaat oppakken...
woensdag 7 december 2016 om 10:24
Succes.
En mijn inzichten hoeven de jouwe niet te zijn. Ze zijn hooguit handig omdat ze blijkbaar wel raakvlakken hebben met de ´tegenpartij´. Ik hink er wat tussenin moet ik zeggen. Enerzijds snap ik hen heel goed, anderzijds vind ik het hele hack-gebeuren nogal apart.
Lonneke gaf trouwens aan dat ze ervan overtuigd is dat hij je mail wel degelijk gehackt heeft. Soms vraag ik wel eens naar haar inzichten en geef een eenvoudige versie, zonder details (niet dat je denkt dat hier alles besproken wordt ). Zij gelooft geen zak van perongelukjes, dat is namelijk alleen mogelijk als je de mail nog open hebt staan en zelfs dan hoor je het eigenlijk niet te lezen, maar soit, dat nieuwsgierigheid ook een rol speelt snapt ze dan wel weer heel goed. Maar mocht het haar vriendje zijn geweest dan had hij van haar ook nog op zijn kop gekregen hoor.
Dat en wat hij gelezen heeft, was niet aan hem om te lezen. En daar mag je wel degelijk heel erg boos om zijn. En ik persoonlijk zou een tijdlang de wifi uitschakelen als hij er is. Dan zijn dit soort ongelukjes niet meer mogelijk, tenzij hij een eigen internetabonnement heeft maar dan weet je dus wel 100% zeker dat hij fout bezig is. Of het wifi-wachtwoord veranderen en hem de code niet meer geven.
Rotsituatie. Juist omdat het je eigen kind niet is.
En mijn inzichten hoeven de jouwe niet te zijn. Ze zijn hooguit handig omdat ze blijkbaar wel raakvlakken hebben met de ´tegenpartij´. Ik hink er wat tussenin moet ik zeggen. Enerzijds snap ik hen heel goed, anderzijds vind ik het hele hack-gebeuren nogal apart.
Lonneke gaf trouwens aan dat ze ervan overtuigd is dat hij je mail wel degelijk gehackt heeft. Soms vraag ik wel eens naar haar inzichten en geef een eenvoudige versie, zonder details (niet dat je denkt dat hier alles besproken wordt ). Zij gelooft geen zak van perongelukjes, dat is namelijk alleen mogelijk als je de mail nog open hebt staan en zelfs dan hoor je het eigenlijk niet te lezen, maar soit, dat nieuwsgierigheid ook een rol speelt snapt ze dan wel weer heel goed. Maar mocht het haar vriendje zijn geweest dan had hij van haar ook nog op zijn kop gekregen hoor.
Dat en wat hij gelezen heeft, was niet aan hem om te lezen. En daar mag je wel degelijk heel erg boos om zijn. En ik persoonlijk zou een tijdlang de wifi uitschakelen als hij er is. Dan zijn dit soort ongelukjes niet meer mogelijk, tenzij hij een eigen internetabonnement heeft maar dan weet je dus wel 100% zeker dat hij fout bezig is. Of het wifi-wachtwoord veranderen en hem de code niet meer geven.
Rotsituatie. Juist omdat het je eigen kind niet is.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 10:56
Mag ik er ook iets over zeggen? Ik kan mijn mening geven, maar weet niet of je er veel aan hebt/iets mee kan. Naar mijn idee zullen stiefzoon en zijn moeder en stiefvader zich moeten gaan realiseren dat stiefzoon een radertje is in het grote geheel. Dat hij als mens niet belangrijker is dan jij. En dat hij niet meer rechten heeft om de sfeer in huis te bepalen of een grote muil op te zetten dan een ander. Dat een ander ook gevoelens en een leven heeft. Dus: een gesprek over hoe nu verder met stiefzoon prima. Maar dan ook een gesprek over hoe nu verder met jou. Want jij bent net zo belangrijk. Als mens.
woensdag 7 december 2016 om 10:58
woensdag 7 december 2016 om 11:02
Ik ben het helemaal met je eens Nella, maar ik snap van hun kant dat zij dat niet hun taak vinden. Eigen huis, eigen regels. Het boeit de stiefvader niet wat Kaas vindt, wil, denkt en voelt. Dát kan ik begrijpen, dat is iets dat ze tussen hun eigen vier muren moeten regelen. Met de stiefzoon, niet met de stiefvader.
Maar inderdaad, het prinsje zal moeten leren dat de wereld niet om hem draait. En dat mails lezen valt onder briefgeheim. En hacken mag ook al niet.
Je mag ook niks als puber .
Als het je eigen kind is, is het makkelijker, die van mij had, zo groot als ze is, het eerste pak slaag van haar leven gekregen.
Maar inderdaad, het prinsje zal moeten leren dat de wereld niet om hem draait. En dat mails lezen valt onder briefgeheim. En hacken mag ook al niet.
Je mag ook niks als puber .
Als het je eigen kind is, is het makkelijker, die van mij had, zo groot als ze is, het eerste pak slaag van haar leven gekregen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 11:10
Ik heb het hele verhaal wel meegelezen, maar nog niet gereageerd omdat ik er weinig zinnigs over kan/wil zeggen. Maar wat ik mij afvraag is waar zoon dan al dan niet per ongeluk in die mail is beland. Gebruiken jullie allemaal dezelfde computer? Zoja, waarom staan daar geen wachtwoorden op per gebruiker? Man en ik delen een pc en hebben daar ieder ons eigen stukje, hij kan niet in mijn stuk, en ik niet in het zijne. Dat was ooit nodig omdat hij op onze eigen pc ook thuiswerkte maar is altijd zo gebleven om privacy te hebben ten opzichte van elkaar, maar ook om dingen voor onszelf zo in te stellen als wij dat prettig vinden. Kinderen hebben nu allemaal een goede laptop maar toen ze dat nog niet hadden, hadden ze ook zo hun eigen wachtwoord op onze pc.
Als mijn kind nu in mijn mail komt, dan heeft hij dat zeker opzettelijk zitten opzoeken en of hacken. Ik vertrouw mijn kinderen volledig, maar ben ook overtuigd dat je de kat niet op het spek moet binden.
Als mijn kind nu in mijn mail komt, dan heeft hij dat zeker opzettelijk zitten opzoeken en of hacken. Ik vertrouw mijn kinderen volledig, maar ben ook overtuigd dat je de kat niet op het spek moet binden.
woensdag 7 december 2016 om 11:32
quote:Nelladella1 schreef op 07 december 2016 @ 10:56:
Mag ik er ook iets over zeggen? Ik kan mijn mening geven, maar weet niet of je er veel aan hebt/iets mee kan. Naar mijn idee zullen stiefzoon en zijn moeder en stiefvader zich moeten gaan realiseren dat stiefzoon een radertje is in het grote geheel. Dat hij als mens niet belangrijker is dan jij. En dat hij niet meer rechten heeft om de sfeer in huis te bepalen of een grote muil op te zetten dan een ander. Dat een ander ook gevoelens en een leven heeft. Dus: een gesprek over hoe nu verder met stiefzoon prima. Maar dan ook een gesprek over hoe nu verder met jou. Want jij bent net zo belangrijk. Als mens.
Je mag zeker iets zeggen, Nelladella. Ik vraag bewust om meerdere inzichten, want ik heb zeker niet de waarheid in pacht. Ik kan alleen afgaan op mijn eigen gevoel en omdat daar zo geen plaats voor is vanuit stiefvader begin ik wat te twijfelen aan mezelf: zie ik het dan verkeerd, mag ik dit niet voelen, is het inderdaad van ondergeschikt belang? Ik hoor juist graag hoe anderen (zeker jullie, van een afstandje) hier naar kijken.
M.b.t. jouw reactie: fijn hoe je reageert. Doet me echt goed! En wat Ceylon zegt lees ik ook en probeer ik te toetsen: is het terecht dat stiefvader geen enkele boodschap heeft aan hoe ik me voel? Wellicht wel. Maar als je dan bedenkt dat wij 4-en (stief- en bio ouders) echt goed bevriend met elkaar zijn (zeker bio-moeder en ik) dan vind ik het, hoe terecht misschien ook, op zijn zachtst gezegd allesbehalve leuk dat er geen enkele ruimte is voor mijn emotie. Er wordt glashard gezegd: 'het interesseert mij niet, dat los je zelf maar op, het gaat mij uitsluitend om stiefzoon'.
Tsja, en dat hele hacken verhaal: ik weet niet wat ik er mee moet. Wij maken thuis allemaal gebruik van dezelfde Ipad. Vanwege het feit dat ik een verleden heb met een hacker, ben ik sindsdien extreem zorgvuldig met mijn mail. Ik werk niet vanuit 1 (openbaar) account, ik heb mijn eigen account, afgeschermd met een wachtwoord.
Stiefzoon houdt ook ri. biovader vol dat hij er niets aan kon doen. Hij vertelde zijn vader het verhaal dat het gekomen is doordat partner en ik onze agenda's gedeeld hebben in Outlook en ineens was daar mijn mail... Zeg het maar...Ik kan het simpelweg niet bewijzen, maar alles in mij roept dat zijn verhaal niet klopt. Het enige wat ik kan doen is hem vertellen hoe erg ik het vind dat dit gebeurd is en wat het met mij gedaan heeft. Maar ook wat de aanleiding is dat ik tot dergelijke uitspraken kom (zijn gedrag). En dan maar eens zien hoe hij dit oppakt vanavond...
Ik wil proberen het verhaal met stiefvader en biomoeder wat los te laten. Het steekt enorm dat er zo gereageerd wordt vanuit hen, maar uiteindelijk is het enige waar het echt om draait: de relatie met stiefzoon. En dat is waar de focus naar toe moet. Hoe boos en verdrietig ik ook nog steeds ben over alles..
Mag ik er ook iets over zeggen? Ik kan mijn mening geven, maar weet niet of je er veel aan hebt/iets mee kan. Naar mijn idee zullen stiefzoon en zijn moeder en stiefvader zich moeten gaan realiseren dat stiefzoon een radertje is in het grote geheel. Dat hij als mens niet belangrijker is dan jij. En dat hij niet meer rechten heeft om de sfeer in huis te bepalen of een grote muil op te zetten dan een ander. Dat een ander ook gevoelens en een leven heeft. Dus: een gesprek over hoe nu verder met stiefzoon prima. Maar dan ook een gesprek over hoe nu verder met jou. Want jij bent net zo belangrijk. Als mens.
Je mag zeker iets zeggen, Nelladella. Ik vraag bewust om meerdere inzichten, want ik heb zeker niet de waarheid in pacht. Ik kan alleen afgaan op mijn eigen gevoel en omdat daar zo geen plaats voor is vanuit stiefvader begin ik wat te twijfelen aan mezelf: zie ik het dan verkeerd, mag ik dit niet voelen, is het inderdaad van ondergeschikt belang? Ik hoor juist graag hoe anderen (zeker jullie, van een afstandje) hier naar kijken.
M.b.t. jouw reactie: fijn hoe je reageert. Doet me echt goed! En wat Ceylon zegt lees ik ook en probeer ik te toetsen: is het terecht dat stiefvader geen enkele boodschap heeft aan hoe ik me voel? Wellicht wel. Maar als je dan bedenkt dat wij 4-en (stief- en bio ouders) echt goed bevriend met elkaar zijn (zeker bio-moeder en ik) dan vind ik het, hoe terecht misschien ook, op zijn zachtst gezegd allesbehalve leuk dat er geen enkele ruimte is voor mijn emotie. Er wordt glashard gezegd: 'het interesseert mij niet, dat los je zelf maar op, het gaat mij uitsluitend om stiefzoon'.
Tsja, en dat hele hacken verhaal: ik weet niet wat ik er mee moet. Wij maken thuis allemaal gebruik van dezelfde Ipad. Vanwege het feit dat ik een verleden heb met een hacker, ben ik sindsdien extreem zorgvuldig met mijn mail. Ik werk niet vanuit 1 (openbaar) account, ik heb mijn eigen account, afgeschermd met een wachtwoord.
Stiefzoon houdt ook ri. biovader vol dat hij er niets aan kon doen. Hij vertelde zijn vader het verhaal dat het gekomen is doordat partner en ik onze agenda's gedeeld hebben in Outlook en ineens was daar mijn mail... Zeg het maar...Ik kan het simpelweg niet bewijzen, maar alles in mij roept dat zijn verhaal niet klopt. Het enige wat ik kan doen is hem vertellen hoe erg ik het vind dat dit gebeurd is en wat het met mij gedaan heeft. Maar ook wat de aanleiding is dat ik tot dergelijke uitspraken kom (zijn gedrag). En dan maar eens zien hoe hij dit oppakt vanavond...
Ik wil proberen het verhaal met stiefvader en biomoeder wat los te laten. Het steekt enorm dat er zo gereageerd wordt vanuit hen, maar uiteindelijk is het enige waar het echt om draait: de relatie met stiefzoon. En dat is waar de focus naar toe moet. Hoe boos en verdrietig ik ook nog steeds ben over alles..
woensdag 7 december 2016 om 11:40
quote:kaasmadam schreef op 07 december 2016 @ 11:32:
[...]
Tsja, en dat hele hacken verhaal: ik weet niet wat ik er mee moet. Wij maken thuis allemaal gebruik van dezelfde Ipad. Vanwege het feit dat ik een verleden heb met een hacker, ben ik sindsdien extreem zorgvuldig met mijn mail. Ik werk niet vanuit 1 (openbaar) account, ik heb mijn eigen account, afgeschermd met een wachtwoord.
Stiefzoon houdt ook ri. biovader vol dat hij er niets aan kon doen. Hij vertelde zijn vader het verhaal dat het gekomen is doordat partner en ik onze agenda's gedeeld hebben in Outlook en ineens was daar mijn mail... Zeg het maar...Ik kan het simpelweg niet bewijzen, maar alles in mij roept dat zijn verhaal niet klopt. Het enige wat ik kan doen is hem vertellen hoe erg ik het vind dat dit gebeurd is en wat het met mij gedaan heeft. Maar ook wat de aanleiding is dat ik tot dergelijke uitspraken kom (zijn gedrag). En dan maar eens zien hoe hij dit oppakt vanavond...
Ik wil proberen het verhaal met stiefvader en biomoeder wat los te laten. Het steekt enorm dat er zo gereageerd wordt vanuit hen, maar uiteindelijk is het enige waar het echt om draait: de relatie met stiefzoon. En dat is waar de focus naar toe moet. Hoe boos en verdrietig ik ook nog steeds ben over alles..
Ik zou mijn (stief)zoon voorlopig niet meer kunnen vertrouwen op mijn divice, dus hij zou er niet meer op mogen. Dat als eerste, hij zou dan gebruik kunnen maken van een eigen divice mits hij dat heeft, want hem iets geven om dit soort dingen te voorkomen lijkt een beetje op belonen. Dat zou ik dus zeker niet doen.
Verder denk ik wel dat zoon moet weten hoe dit voor jou voelt, jij leest immers ook zijn mail/whatsapp niet. Al had die mail niet over hem gegaan, maar over de likdorens van je moeder, dan ook had hij er niets mee nodig gehad, en had jij recht op jouw emotie hierin.
[...]
Tsja, en dat hele hacken verhaal: ik weet niet wat ik er mee moet. Wij maken thuis allemaal gebruik van dezelfde Ipad. Vanwege het feit dat ik een verleden heb met een hacker, ben ik sindsdien extreem zorgvuldig met mijn mail. Ik werk niet vanuit 1 (openbaar) account, ik heb mijn eigen account, afgeschermd met een wachtwoord.
Stiefzoon houdt ook ri. biovader vol dat hij er niets aan kon doen. Hij vertelde zijn vader het verhaal dat het gekomen is doordat partner en ik onze agenda's gedeeld hebben in Outlook en ineens was daar mijn mail... Zeg het maar...Ik kan het simpelweg niet bewijzen, maar alles in mij roept dat zijn verhaal niet klopt. Het enige wat ik kan doen is hem vertellen hoe erg ik het vind dat dit gebeurd is en wat het met mij gedaan heeft. Maar ook wat de aanleiding is dat ik tot dergelijke uitspraken kom (zijn gedrag). En dan maar eens zien hoe hij dit oppakt vanavond...
Ik wil proberen het verhaal met stiefvader en biomoeder wat los te laten. Het steekt enorm dat er zo gereageerd wordt vanuit hen, maar uiteindelijk is het enige waar het echt om draait: de relatie met stiefzoon. En dat is waar de focus naar toe moet. Hoe boos en verdrietig ik ook nog steeds ben over alles..
Ik zou mijn (stief)zoon voorlopig niet meer kunnen vertrouwen op mijn divice, dus hij zou er niet meer op mogen. Dat als eerste, hij zou dan gebruik kunnen maken van een eigen divice mits hij dat heeft, want hem iets geven om dit soort dingen te voorkomen lijkt een beetje op belonen. Dat zou ik dus zeker niet doen.
Verder denk ik wel dat zoon moet weten hoe dit voor jou voelt, jij leest immers ook zijn mail/whatsapp niet. Al had die mail niet over hem gegaan, maar over de likdorens van je moeder, dan ook had hij er niets mee nodig gehad, en had jij recht op jouw emotie hierin.
woensdag 7 december 2016 om 11:43
Maar Kaas, zelfs als het waar is wat hij zegt over de mail, dan had hij het nóg niet mogen lezen.
Ik weet het niet, ik maak geen gebruik van outlook, ik weet wel dat mijn dochter reclame krijgt van de sites die ik bezoek. Op de pc zit een prima addblocker, op haar telefoon niet. Dus zij weet bijna nog beter dan ikzelf wat ik allemaal google. En doordat hier op het forum nogal eens bizarre links voorbij komen....... Maar dat schijnt te komen doordat we op dezelfde wifi surfen.
Dus ineens was daar jouw mail?? Geen idee. Maar ik stel me zo voor dat je dan in de mailbox zélf terecht komt en niet in een apart mailtje (al weet ik dat dus ook niet precies). Bij de meeste mailboxen moet je toch een mailtje aanklikken om het te kunnen lezen.
Maar goed, stel nou dat het klopt. Dan nog had hij er met zijn snufferd uit moeten blijven.
Ik zou zelf overwegen om het hem te laten zien. Want als het echt waar is wat hij zegt, dan wil je dat wel weten neem ik aan. En misschien kun je daarnaast overwegen om voor je mails een aparte tablet aan te schaffen. Of een aparte voor algemeen gebruik. Je hebt ze al vanaf 100 euro en dan blijft de Ipad voor persoonlijk gebruik. Geen haar op mijn hoofd die erover na zou denken om hem nog met die Ipad te laten spelen.
Ik weet het niet, ik maak geen gebruik van outlook, ik weet wel dat mijn dochter reclame krijgt van de sites die ik bezoek. Op de pc zit een prima addblocker, op haar telefoon niet. Dus zij weet bijna nog beter dan ikzelf wat ik allemaal google. En doordat hier op het forum nogal eens bizarre links voorbij komen....... Maar dat schijnt te komen doordat we op dezelfde wifi surfen.
Dus ineens was daar jouw mail?? Geen idee. Maar ik stel me zo voor dat je dan in de mailbox zélf terecht komt en niet in een apart mailtje (al weet ik dat dus ook niet precies). Bij de meeste mailboxen moet je toch een mailtje aanklikken om het te kunnen lezen.
Maar goed, stel nou dat het klopt. Dan nog had hij er met zijn snufferd uit moeten blijven.
Ik zou zelf overwegen om het hem te laten zien. Want als het echt waar is wat hij zegt, dan wil je dat wel weten neem ik aan. En misschien kun je daarnaast overwegen om voor je mails een aparte tablet aan te schaffen. Of een aparte voor algemeen gebruik. Je hebt ze al vanaf 100 euro en dan blijft de Ipad voor persoonlijk gebruik. Geen haar op mijn hoofd die erover na zou denken om hem nog met die Ipad te laten spelen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 11:47
Ah, eigenlijk dus hetzelfde als Ssssssssst. Hij had het niet mogen lezen én hij mag niet meer op jouw ipad. Plus uiteraard een goed gesprek over briefgeheim, vertrouwen en doorvertellen, want lezen is één ding, alles ook nog eens aan derden vertellen, dáár mag je echt wel goed kwaad om zijn hoor, dit hele gebeuren.
Alleen zo jammer dat de andere helft die inhoud zo belangrijk vindt en voorbij gaat aan de eigenlijke fout. Dat zou voor mij wel een reden zijn om het contact op een wat lager pitje te zetten.
Alleen zo jammer dat de andere helft die inhoud zo belangrijk vindt en voorbij gaat aan de eigenlijke fout. Dat zou voor mij wel een reden zijn om het contact op een wat lager pitje te zetten.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 12:00
Hier is het ook weer drama. Twee flinke ervaringen gehad de afgelopen paar dagen.
Vriend van zoon verhuist komende zomer voor 3 jaar naar Amerika (NY) met zijn ouders. Zoon wil er dolgraag met mij naar toe. Daar zal dan flink voor gespaard moeten worden. En niet alleen door mij. Van de week was er enorme strijd over zijn huiswerk. Ik heb aangegeven dat als het zo doorgaat hij toch naar het studiepunt hier in het dorp moet, maar dat dit enorm veel geld kost. Zoveel dat er geen geld meer is om te sparen voor NY. En wat zegt meneer dan doodleuk: 'Dan ga ik wel met opa naar NY'. Echt, ik ontplofte! Kom zeg, ik kromliggen omdat hij niet uit zichzelf zijn best doet en hij vervolgens leuk naar NY?? Dacht het niet. Het stomme is, het deed me echt pijn. Dat egoïstische......
En ja, ik weet het. Het is pubergedrag, het is een fase......Maar pffffff.....
En nu zit hij in de vuurwerkfase. Vreselijk. Ik heb er een bloedhekel aan. Waar hij vorig jaar lui die illegaal vuurwerk afknalden, voor gek verklaarde, wil hij nu niets liever dan ook illegaal vuurwerk. Hij bleef er maar over doorzagen, terwijl hij hard moest leren voor Engels. Op een gegeven moment riep ik dat als hij geen voldoende voor Engels zou halen, er helemaal geen vuurwerk zou komen. Echt waar, als blikken konden doden dan had ik nu tussen 6 planken gelegen. Boos dat hij was. Mijn conclusie was dat hij de stof dus nog niet kende, anders zou hij niet zo hysterisch worden. Maar goed, hij is wel 2 x vroeger opgestaan. Eén paragraaf kreeg hij er maar niet in. Ik zei dat als hij de andere 5 wel kende, dat het dan wel goed zou komen. Dat proefwerk zou vandaag zijn. Krijgt hij gisteravond een mailtje dat het proefwerk verzet gaat worden en dat ze in de plaats daarvan een SO krijgen over........de paragraaf die hij er niet in krijgt. Ik had toen wel een klein beetje met hem te doen. Anderzijds, hij is gewoon te laat begonnen met leren. Punt.
Hoe gaan jullie pubers om met vuurwerk? En jij als ouder?
Vriend van zoon verhuist komende zomer voor 3 jaar naar Amerika (NY) met zijn ouders. Zoon wil er dolgraag met mij naar toe. Daar zal dan flink voor gespaard moeten worden. En niet alleen door mij. Van de week was er enorme strijd over zijn huiswerk. Ik heb aangegeven dat als het zo doorgaat hij toch naar het studiepunt hier in het dorp moet, maar dat dit enorm veel geld kost. Zoveel dat er geen geld meer is om te sparen voor NY. En wat zegt meneer dan doodleuk: 'Dan ga ik wel met opa naar NY'. Echt, ik ontplofte! Kom zeg, ik kromliggen omdat hij niet uit zichzelf zijn best doet en hij vervolgens leuk naar NY?? Dacht het niet. Het stomme is, het deed me echt pijn. Dat egoïstische......
En ja, ik weet het. Het is pubergedrag, het is een fase......Maar pffffff.....
En nu zit hij in de vuurwerkfase. Vreselijk. Ik heb er een bloedhekel aan. Waar hij vorig jaar lui die illegaal vuurwerk afknalden, voor gek verklaarde, wil hij nu niets liever dan ook illegaal vuurwerk. Hij bleef er maar over doorzagen, terwijl hij hard moest leren voor Engels. Op een gegeven moment riep ik dat als hij geen voldoende voor Engels zou halen, er helemaal geen vuurwerk zou komen. Echt waar, als blikken konden doden dan had ik nu tussen 6 planken gelegen. Boos dat hij was. Mijn conclusie was dat hij de stof dus nog niet kende, anders zou hij niet zo hysterisch worden. Maar goed, hij is wel 2 x vroeger opgestaan. Eén paragraaf kreeg hij er maar niet in. Ik zei dat als hij de andere 5 wel kende, dat het dan wel goed zou komen. Dat proefwerk zou vandaag zijn. Krijgt hij gisteravond een mailtje dat het proefwerk verzet gaat worden en dat ze in de plaats daarvan een SO krijgen over........de paragraaf die hij er niet in krijgt. Ik had toen wel een klein beetje met hem te doen. Anderzijds, hij is gewoon te laat begonnen met leren. Punt.
Hoe gaan jullie pubers om met vuurwerk? En jij als ouder?
woensdag 7 december 2016 om 12:08
Ik ben terughoudend met het uiten van mijn boosheid naar stiefzoon. Het zou immers de 1e keer niet zijn dat hij wegloopt van zo'n gesprek en dan zijn we helemaal nergens meer. Stiefvader en bio-moeder besteden geen enkele aandacht aan dit verhaal, zij vragen zich geen moment af hoe hij in mijn mail is gekomen en nemen direct aan dat dat inderdaad door 'het systeem' kwam of doordat ik mijn mail open heb laten staan. Mijn partner heeft er - na zijn gesprek met stiefzoon - weliswaar ook nog steeds geen duidelijk antwoord op, maar voor hem is wel duidelijk dat stiefzoon niet mijn mail gehackt heeft (dat zou hij nooit doen). Het feit dat zijn zoon mijn mail gelezen heeft vindt hij beduidend minder erg dan ik.
Dus ik sta er behoorlijk alleen in, in de heftigheid van deze emotie. En als ik die nu heel erg benadruk in mijn gesprek met stiefzoon, dan kon de boel wel weer opnieuw eens klappen. Met wederom alle begrip voor stiefzoon en ik degene die moeilijk doet.
Ik vind het fijn om te lezen dat jullie wél dezelfde emotie (boosheid) voelen als ik. Ik voel me soms echt alleen staan hierin. En hoezeer mijn partner ook probeert het juiste hierin te doen, ik merk dat ook hij niet goed weet hoe om te gaan met mijn boosheid. Ik probeer het dus maar te laten zakken en zal vanavond een rustig gesprek voeren met stiefzoon.
Dus ik sta er behoorlijk alleen in, in de heftigheid van deze emotie. En als ik die nu heel erg benadruk in mijn gesprek met stiefzoon, dan kon de boel wel weer opnieuw eens klappen. Met wederom alle begrip voor stiefzoon en ik degene die moeilijk doet.
Ik vind het fijn om te lezen dat jullie wél dezelfde emotie (boosheid) voelen als ik. Ik voel me soms echt alleen staan hierin. En hoezeer mijn partner ook probeert het juiste hierin te doen, ik merk dat ook hij niet goed weet hoe om te gaan met mijn boosheid. Ik probeer het dus maar te laten zakken en zal vanavond een rustig gesprek voeren met stiefzoon.
woensdag 7 december 2016 om 12:15
Pffff KaatjeK, wat een toestanden Ik snap hoe pislink (en gelijktijdig ook gekwetst) je was op zijn reactie: 'dan ga ik wel met opa'. Grrrr Ze zijn soms zo egocentrisch he? Als hun doel maar bereikt wordt, linksom of rechtsom, dat boeit ze niet. Ik herken het... Mijn (about to be) puber van bijna 12 kan ook zulke spatjes hebben. Heb je je zoon wel uitgelegd waarom je zo boos werd? Hoe dit voor jou is, als hij zo reageert? Ik doe dat bij mijn zoon altijd (teruggeven wat zijn gedrag met mij doet). Ik merk dan dat hij zich gewoon geen seconde realiseert wat dit met mij moet. Die denkt op zo'n moment alleen aan zichzelf... Heerlijk, die pubertijd...
woensdag 7 december 2016 om 12:16
Oh, wij hebben mazzel. Hier is het sowieso niet alleen verboden tot op oudjaarsdag, de meesten houden zich daar ook nog eens aan. Straks, als het verkocht mag worden, staan er rijen van twee km bij `onze´ aldi, want mensen komen vanuit Nederland massaal hier vuurwerk kopen.
Illegaal vuurwerk ... Tja. In Nederland mag er zoveel niet dat het erg aantrekkelijk wordt om de grens over te gaan en juist daardoor zien ze wat er allemaal nog meer mogelijk is. Wat dat betreft vind ik Nederland té streng worden. Wij kopen het niet, want we vinden er niks aan. Lonneke is vorig jaar bij vriendinnen geweest en daar heeft ze wel meegedaan, ik heb haar alleen op het hart gedrukt om haar haar in een staart te doen en een jas aan te trekken zonder zo´n bontkraag.
En persoonlijk vind ik de rotjes veel rottiger dan elk ander vuurwerk. Ze beginnen al vroeg met die krengen, dus na een week is de lol er vanaf en gaan ze er échte rottigheid mee uithalen, omdat die zo leuk kunnen ontploffen in een kat, of in een kinderwagen. En vreemde mensen springen ook zo leuk met zo´n ding tussen hun benen. Als de vraag om vuurwerk hier zou komen, zou ik dus nog liever illegaal maar mooi siervuurwerk zien dan die smerige rotjes.
En om terug te komen op het NY verhaal; groot gelijk hoor. Ik zou zelfs overwegen om hem dat studiepunt zélf te laten betalen.
Kaasmadam; ik denk dat het verschil in emotie voornamelijk komt door de reden van mailen. In mijn mailbox vind je werkelijk niks spectaculairs. Rekeningen, korte mededelingen, het maken van afspraken met vrienden, maar geen persoonlijke dingen. Dat mag echt iedereen lezen, sterker nog, je mag mijn inloggegevens hebben en het zelf controleren . Mail is voor mij een tamelijk zakelijk hulpmiddel.
Dat is misschien voor de stiefvader ook wel zo. Je weet pas hoe het voelt als je het zelf meemaakt, maar zelfs dan zou ik er anders instaan dan jij, omdat dergelijke dingen in mijn mail helemaal niet voorkomen.
Illegaal vuurwerk ... Tja. In Nederland mag er zoveel niet dat het erg aantrekkelijk wordt om de grens over te gaan en juist daardoor zien ze wat er allemaal nog meer mogelijk is. Wat dat betreft vind ik Nederland té streng worden. Wij kopen het niet, want we vinden er niks aan. Lonneke is vorig jaar bij vriendinnen geweest en daar heeft ze wel meegedaan, ik heb haar alleen op het hart gedrukt om haar haar in een staart te doen en een jas aan te trekken zonder zo´n bontkraag.
En persoonlijk vind ik de rotjes veel rottiger dan elk ander vuurwerk. Ze beginnen al vroeg met die krengen, dus na een week is de lol er vanaf en gaan ze er échte rottigheid mee uithalen, omdat die zo leuk kunnen ontploffen in een kat, of in een kinderwagen. En vreemde mensen springen ook zo leuk met zo´n ding tussen hun benen. Als de vraag om vuurwerk hier zou komen, zou ik dus nog liever illegaal maar mooi siervuurwerk zien dan die smerige rotjes.
En om terug te komen op het NY verhaal; groot gelijk hoor. Ik zou zelfs overwegen om hem dat studiepunt zélf te laten betalen.
Kaasmadam; ik denk dat het verschil in emotie voornamelijk komt door de reden van mailen. In mijn mailbox vind je werkelijk niks spectaculairs. Rekeningen, korte mededelingen, het maken van afspraken met vrienden, maar geen persoonlijke dingen. Dat mag echt iedereen lezen, sterker nog, je mag mijn inloggegevens hebben en het zelf controleren . Mail is voor mij een tamelijk zakelijk hulpmiddel.
Dat is misschien voor de stiefvader ook wel zo. Je weet pas hoe het voelt als je het zelf meemaakt, maar zelfs dan zou ik er anders instaan dan jij, omdat dergelijke dingen in mijn mail helemaal niet voorkomen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 7 december 2016 om 12:22
Ik zou ook woest zijn, Kaasmadam! En ik zou me ook niet serieus genomen voelen. Of stiefzoon nou wel of niet doelbewust jouw mail heeft gehackt, is niet eens het belangrijkste: dat hij de mail ook daadwerkelijk is gaan lezen wél. En tja, het is een puber etc. etc., maar dat neemt niet weg dat hij hier op aangesproken hoort te worden en minimaal zijn excuses naar jou zou moeten maken.
Pubers kunnen zo manipulatief zijn.....Ik kan me zo goed voorstellen hoe dit voor jou voelt.
Sterkte vanavond. Als je merkt dat je de boosheid niet meer onder controle hebt, neem dan even een time-out.
En ik weet niet of deze site al vaker voorbij is gekomen, maar wellicht lees je hier nog iets waar je wat aan hebt http://marinavanderwal.nl/
Pubers kunnen zo manipulatief zijn.....Ik kan me zo goed voorstellen hoe dit voor jou voelt.
Sterkte vanavond. Als je merkt dat je de boosheid niet meer onder controle hebt, neem dan even een time-out.
En ik weet niet of deze site al vaker voorbij is gekomen, maar wellicht lees je hier nog iets waar je wat aan hebt http://marinavanderwal.nl/
woensdag 7 december 2016 om 12:35
quote:kaatjekakel schreef op 07 december 2016 @ 12:00:
Hier is het ook weer drama. Twee flinke ervaringen gehad de afgelopen paar dagen.
Vriend van zoon verhuist komende zomer voor 3 jaar naar Amerika (NY) met zijn ouders. Zoon wil er dolgraag met mij naar toe. Daar zal dan flink voor gespaard moeten worden. En niet alleen door mij. Van de week was er enorme strijd over zijn huiswerk. Ik heb aangegeven dat als het zo doorgaat hij toch naar het studiepunt hier in het dorp moet, maar dat dit enorm veel geld kost. Zoveel dat er geen geld meer is om te sparen voor NY. En wat zegt meneer dan doodleuk: 'Dan ga ik wel met opa naar NY'. Echt, ik ontplofte! Kom zeg, ik kromliggen omdat hij niet uit zichzelf zijn best doet en hij vervolgens leuk naar NY?? Dacht het niet. Het stomme is, het deed me echt pijn. Dat egoïstische......
En ja, ik weet het. Het is pubergedrag, het is een fase......Maar pffffff.....
En nu zit hij in de vuurwerkfase. Vreselijk. Ik heb er een bloedhekel aan. Waar hij vorig jaar lui die illegaal vuurwerk afknalden, voor gek verklaarde, wil hij nu niets liever dan ook illegaal vuurwerk. Hij bleef er maar over doorzagen, terwijl hij hard moest leren voor Engels. Op een gegeven moment riep ik dat als hij geen voldoende voor Engels zou halen, er helemaal geen vuurwerk zou komen. Echt waar, als blikken konden doden dan had ik nu tussen 6 planken gelegen. Boos dat hij was. Mijn conclusie was dat hij de stof dus nog niet kende, anders zou hij niet zo hysterisch worden. Maar goed, hij is wel 2 x vroeger opgestaan. Eén paragraaf kreeg hij er maar niet in. Ik zei dat als hij de andere 5 wel kende, dat het dan wel goed zou komen. Dat proefwerk zou vandaag zijn. Krijgt hij gisteravond een mailtje dat het proefwerk verzet gaat worden en dat ze in de plaats daarvan een SO krijgen over........de paragraaf die hij er niet in krijgt. Ik had toen wel een klein beetje met hem te doen. Anderzijds, hij is gewoon te laat begonnen met leren. Punt.
Hoe gaan jullie pubers om met vuurwerk? En jij als ouder?
En dat weet je zeker, dat hij zijn best niet wil doen? Mijn kind wilde het wel maar kon het niet, en daardoor deed hij het niet meer. Ik ben maar wat blij dat wij in hem zijn blijven geloven. Het kostte heel wat tijd, studiebegeleiding, geld, geduld en een jaar zitten blijven maar nu gaat het weer goed met hem.
'Hij kan wel maar wil niet' is voor mij wat kort door de bocht tegenwoordig.
Hier is het ook weer drama. Twee flinke ervaringen gehad de afgelopen paar dagen.
Vriend van zoon verhuist komende zomer voor 3 jaar naar Amerika (NY) met zijn ouders. Zoon wil er dolgraag met mij naar toe. Daar zal dan flink voor gespaard moeten worden. En niet alleen door mij. Van de week was er enorme strijd over zijn huiswerk. Ik heb aangegeven dat als het zo doorgaat hij toch naar het studiepunt hier in het dorp moet, maar dat dit enorm veel geld kost. Zoveel dat er geen geld meer is om te sparen voor NY. En wat zegt meneer dan doodleuk: 'Dan ga ik wel met opa naar NY'. Echt, ik ontplofte! Kom zeg, ik kromliggen omdat hij niet uit zichzelf zijn best doet en hij vervolgens leuk naar NY?? Dacht het niet. Het stomme is, het deed me echt pijn. Dat egoïstische......
En ja, ik weet het. Het is pubergedrag, het is een fase......Maar pffffff.....
En nu zit hij in de vuurwerkfase. Vreselijk. Ik heb er een bloedhekel aan. Waar hij vorig jaar lui die illegaal vuurwerk afknalden, voor gek verklaarde, wil hij nu niets liever dan ook illegaal vuurwerk. Hij bleef er maar over doorzagen, terwijl hij hard moest leren voor Engels. Op een gegeven moment riep ik dat als hij geen voldoende voor Engels zou halen, er helemaal geen vuurwerk zou komen. Echt waar, als blikken konden doden dan had ik nu tussen 6 planken gelegen. Boos dat hij was. Mijn conclusie was dat hij de stof dus nog niet kende, anders zou hij niet zo hysterisch worden. Maar goed, hij is wel 2 x vroeger opgestaan. Eén paragraaf kreeg hij er maar niet in. Ik zei dat als hij de andere 5 wel kende, dat het dan wel goed zou komen. Dat proefwerk zou vandaag zijn. Krijgt hij gisteravond een mailtje dat het proefwerk verzet gaat worden en dat ze in de plaats daarvan een SO krijgen over........de paragraaf die hij er niet in krijgt. Ik had toen wel een klein beetje met hem te doen. Anderzijds, hij is gewoon te laat begonnen met leren. Punt.
Hoe gaan jullie pubers om met vuurwerk? En jij als ouder?
En dat weet je zeker, dat hij zijn best niet wil doen? Mijn kind wilde het wel maar kon het niet, en daardoor deed hij het niet meer. Ik ben maar wat blij dat wij in hem zijn blijven geloven. Het kostte heel wat tijd, studiebegeleiding, geld, geduld en een jaar zitten blijven maar nu gaat het weer goed met hem.
'Hij kan wel maar wil niet' is voor mij wat kort door de bocht tegenwoordig.
