Zwanger
alle pijlers
Slechte uitslag combinatietest
woensdag 11 mei 2016 om 21:12
Na lang proberen en uiteindelijk een ICSI behandeling ben ik nu eindelijk zwanger van onze eerste (13wk). Helaas heb ik gisteren 'slecht' nieuws gekregen: uit de combinatietest bleek dat er een verhoogde kans is dat ons kindje trisomie 13, 18 of 21 heeft. Ik weet dat de kans verreweg het grootst is dat er uiteindelijk helemaal niets aan de hand is, maar de uitslagen die wij kregen waren toch wel flink verhoogd (Down 1:32, Edwards 1:85, Patau 1:92). Schrikken dus... We kunnen nu alleen maar afwachten op de volgende test (NIPT) en hopen dat het loos alarm was, maar helaas duurt dat best lang (nog 3-4 weken). Ik zoek dames die hier ook mee te maken hebben gehad. Ik ben benieuwd hoe jullie er mee om zijn gegaan, wat jullie uitslagen waren, of er ook daadwerkelijk iets mis was en hoe jullie verder zijn gegaan.
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
flipje2 wijzigde dit bericht op 20-05-2017 12:06
8.30% gewijzigd
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 8 december 2016 om 14:35
quote:flipje2 schreef op 08 december 2016 @ 12:56:
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.Ik heb ook veel aan jullie gedacht Flipje. Het zou verschrikkelijk zijn geweest als jullie nu weer zo'n onmogelijke keuze hadden moeten maken. Nu eerst maar verwerken wat er allemaal weer is gebeurd.
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.Ik heb ook veel aan jullie gedacht Flipje. Het zou verschrikkelijk zijn geweest als jullie nu weer zo'n onmogelijke keuze hadden moeten maken. Nu eerst maar verwerken wat er allemaal weer is gebeurd.
donderdag 8 december 2016 om 15:17
quote:cookie84 schreef op 08 december 2016 @ 12:59:
Veel sterkte lieve Flip! Miss wil je geen antwoord geven, dat is prima, moet je nu aan de cytotec of word je gecurreteerd?
Veel sterkte voor jou en Flipman Dat mochten we kiezen, dus ik heb voor cytotec gekozen. Ging de vorige keer ook goed.
Veel sterkte lieve Flip! Miss wil je geen antwoord geven, dat is prima, moet je nu aan de cytotec of word je gecurreteerd?
Veel sterkte voor jou en Flipman Dat mochten we kiezen, dus ik heb voor cytotec gekozen. Ging de vorige keer ook goed.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 8 december 2016 om 17:49
Jeetje Flipje wat een nieuws weer. Ik vind het wel een mooie gedachte dat je dit keer niet voor zo een moeilijke keuze komt te staan. Dan nog is dit heel naar je bent al best ver in de zwangerschap en dat het dan nu nog misgaat is vreselijk. Goed dat jullie het laten onderzoeken. De vorige x was domme pech maar dit x dan ook?
Je voelt je waarschijnlijk heel verdrietig
Ik vind het zo naar voor jou en Flipman en ontzettend oneerlijk. Sterkte Meis, cyotec lijkt mij behoorlijk pijnlijk trouwens. Wilde je het niet afwachten zodat het zelf los komt. Sterkte, liefs een hele dikke knuffel en vooral heel veel kracht gewenst.
Je voelt je waarschijnlijk heel verdrietig
Ik vind het zo naar voor jou en Flipman en ontzettend oneerlijk. Sterkte Meis, cyotec lijkt mij behoorlijk pijnlijk trouwens. Wilde je het niet afwachten zodat het zelf los komt. Sterkte, liefs een hele dikke knuffel en vooral heel veel kracht gewenst.
donderdag 8 december 2016 om 18:51
Ach Flip, ik vind het zo verdrietig voor je. De keuze is jullie deze keer bespaard gebleven, een schrale troost wellicht. Ik hoop dat jullie ondanks alles een goed en waardevol afscheid van deze zwangerschap kunnen hebben zaterdag. Dat jullie steun hebben aan elkaar. Alle liefs, kracht en troost gewenst van hier.
Je moet niet alles geloven wat je denkt
donderdag 8 december 2016 om 23:48
Wie van jullie heeft dit ook gehad, dat het kindje niet meer bleek te leven?
Even een heel praktisch dingetje, maar ik ben een beetjebang voor grote bloedvlekken in onze mooie nieuwe boxspring..... Zou een vervelend souvenir zijn van deze hele gebeurtenis.
Kan zoiets ineens heel onverwacht losbarsten of voel je dat wel aankomen? Moet ik nu plastic onder het laken leggen of is dat erg overdreven?
Even een heel praktisch dingetje, maar ik ben een beetjebang voor grote bloedvlekken in onze mooie nieuwe boxspring..... Zou een vervelend souvenir zijn van deze hele gebeurtenis.
Kan zoiets ineens heel onverwacht losbarsten of voel je dat wel aankomen? Moet ik nu plastic onder het laken leggen of is dat erg overdreven?
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 9 december 2016 om 03:03
Ik kreeg eerst heel licht bloedverlies. De dag daarna een soort van kleine weeën en daarna bloedverlies met stolsels en ook de placenta en het kindje. Mocht het nu uit zichzelf komen en je wil het kindje zien, dan kun je steeds even plassen boven een zeef (ooh, wat klinkt dat dom...) of in zo'n mvm-maatbeker. Bij ons was het kindje nog mooi in tact. Het was mooi om het te kunnen bekijken.
Oh, dat is sowieso wel verstandig om te doen natuurlijk. Om het daarna te kunnen laten onderzoeken.
Maar antwoord op je vraag: plastic op je bed lijkt me niet nodig. Maar niet elke miskraam loopt natuurlijk hetzelfde....
Oh, dat is sowieso wel verstandig om te doen natuurlijk. Om het daarna te kunnen laten onderzoeken.
Maar antwoord op je vraag: plastic op je bed lijkt me niet nodig. Maar niet elke miskraam loopt natuurlijk hetzelfde....
vrijdag 9 december 2016 om 08:33
Lieve Flip,
Je kent natuurlijk mijn verhaal met de VMK's. Hoewel ik in beide gevallen niet zo ver was als jij (6,5 week en 5+5) kwam het echt langzaam op gang, zoals Theepoes ook zegt met mini weeen zeg maar. Niet in een keer een grote plas bloed, al had ik voor de zekerheid ook een matje in bed gelegd (had ook geen zin in een souvenir). Toen het er eenmaal uit was heb ik nog een hele week nagebloed, vergelijkbaar met een hele heftige menstruatie.
Ik weet niet of het enigzins te vergelijken is met jouw situatie, want jij bent natuurlijk al wel even verder. Van een andere vriendin bij wie het ook met medicatie opgewekt moest worden weet ik ook dat het langzaam op gang kwam. Lieverd, Ik denk aan jullie
Veel sterkte dit weekend - zo verdrietig om weer afscheid te moeten nemen
Je kent natuurlijk mijn verhaal met de VMK's. Hoewel ik in beide gevallen niet zo ver was als jij (6,5 week en 5+5) kwam het echt langzaam op gang, zoals Theepoes ook zegt met mini weeen zeg maar. Niet in een keer een grote plas bloed, al had ik voor de zekerheid ook een matje in bed gelegd (had ook geen zin in een souvenir). Toen het er eenmaal uit was heb ik nog een hele week nagebloed, vergelijkbaar met een hele heftige menstruatie.
Ik weet niet of het enigzins te vergelijken is met jouw situatie, want jij bent natuurlijk al wel even verder. Van een andere vriendin bij wie het ook met medicatie opgewekt moest worden weet ik ook dat het langzaam op gang kwam. Lieverd, Ik denk aan jullie
Veel sterkte dit weekend - zo verdrietig om weer afscheid te moeten nemen
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
vrijdag 9 december 2016 om 08:56
Och Flipje toch
Bij mij kwam het (met cytotec) ook wat langzaam op gang. Eerst wee achtige buikpijn en licht bloedverlies, ik heb voor de zekerheid wel een week met extra bescherming op mijn bed geslapen. De nacht dat het kindje kwam heb ik kraamverband in gedaan, dat was genoeg maar het hield niet over. Ik ben wel blij dat ik de hele nacht in bed heb kunnen blijven liggen en me niet druk heb hoeven maken over doorlekken en dan de hele nacht in de weer zou zijn geweest.
Het nabloeden viel bij mij erg mee, gewoon als een menstruatie zeg maar.
Bij mij kwam het (met cytotec) ook wat langzaam op gang. Eerst wee achtige buikpijn en licht bloedverlies, ik heb voor de zekerheid wel een week met extra bescherming op mijn bed geslapen. De nacht dat het kindje kwam heb ik kraamverband in gedaan, dat was genoeg maar het hield niet over. Ik ben wel blij dat ik de hele nacht in bed heb kunnen blijven liggen en me niet druk heb hoeven maken over doorlekken en dan de hele nacht in de weer zou zijn geweest.
Het nabloeden viel bij mij erg mee, gewoon als een menstruatie zeg maar.
vrijdag 9 december 2016 om 09:50
Bij mij barstte het wel echt los.
Ik lag op de bank en verloor eerst een golf vruchtwater. Daarna kwam het echt met grote stolsels en heel veel bloed.
Het kindje kwam er bij één van de eerste weeen uit. In de nacht 2x verband moeten verwisselen en daarna was het bloedverlies vergelijkbaar met een menstruatie.
Heel erg veel sterkte
Ik lag op de bank en verloor eerst een golf vruchtwater. Daarna kwam het echt met grote stolsels en heel veel bloed.
Het kindje kwam er bij één van de eerste weeen uit. In de nacht 2x verband moeten verwisselen en daarna was het bloedverlies vergelijkbaar met een menstruatie.
Heel erg veel sterkte
