Uitgerekend juli 2017!

Hier ook op een grote roze wolk

Was goed gegroeid, druk aan het bewegen en we hebben het hartje gehoord! Zo mooi! Het maakt het zoveel echter vk was helema tevreden en vond dat we lekker moesten gaan genieten

Pigstails wat fijn en gehoord... en nu genieten.

Wat fijn pigtails lekker gaan genieten nu dan!

Fijn pigtails! Ben blij voor jullie. Geniet er maar van:)

Dankjewel meiden! We gaan zeker genieten..

Korbakimmy, hoe was jou echo?

Super van de goede echo's dames! Hoop dat ik maandagochtend ook een mooi hartje aan de tabel mag toevoegen



Schuifspeldje, na die foto's van de babykamer snap ik waarom jij droomde dat je zwanger was van een vogel Maar vind het dieren/bos thema een heel leuk idee, ga ik even onthouden!

HAHAHA jaaaa dat is het vast



Meiden, ik zou graag even iets willen voorleggen, waarvan ik hoop dat niemand mij veroordeelt. Maar ik loop een beetje vast in wat ik nu wil qua prenatale screening. Ik was tot nu toe heel erg stellig dat ik direct de NIPT wilde, omdat je dan veel zekerheid hebt over chromosomale afwijkingen en in een zo vroeg mogelijk stadium kunt afbreken als het mis blijkt. Dan zou het rond de 13/14 weken kunnen en als je de combinatietest met de vervolgonderzoeken bij slecht nieuws, dan zou het pas rond 17/18 weken kunnen. En je weet hoe snel een foetus groeit deze periode..



Wij hebben in ieder geval de keuze gemaakt om de zwangerschap af te breken als er één (of meerdere van de drie) chromosomale afwijkingen zijn gevonden. Daar zit de twijfel niet in en we staan er gelukkig hetzelfde in. Nu we echter al twee keer een goede echo hebben gehad, het hartje het prima doet, armpjes, beentjes, voetjes, alles erop en eraan zit en de beeb ook qua groei het helemaal goed doet, twijfel ik of de NIPT wel nodig is.. Ik zou eigenlijk gisteren bloed moeten prikken, maar de verloskundige vertelde me last minute dat het toch alleen maar op maandag, dinsdag of woensdag kon. Dus ik heb ineens tijd om na te denken. En het zweverige in mij zegt dan: misschien is het wel een teken haha.



Als ik de combinatietest doe (echo nekplooimeting + bloed prikken) is het misschien ook wel goed. Dit is alleen een kansberekening en ben zelf best wel een controlefreak.. Dus stel je zou nét boven de grens zitten dat ze geen vervolgonderzoek doen, dan ken ik mezelf en zou ik wel zitten malen. Ook is het zo dat je dan de combinatietest hebt, de NIPT wordt vergoed bij een slechte uitslag, en daarna nog een vlokkentest moet waardoor je weken verder bent.. en je kindje dus ook weer enorm is gegroeid in die weken.



Maar anderzijds begin ik wel steeds meer vertrouwen te krijgen in de zwangerschap. Hoe dan ook wil ik wel íets van prenatale screening, maar merk dat ik ineens twijfel over welke vorm. Moeilijk moeilijk! Als je het financiële plaatje meeneemt dan zou het 180 (combitest) t.o.v. 600 euro (NIPT) zijn.. maar dat is niet een belangrijke reden verder. Toch is het natuurlijk wel leuk als dat geld weer in het kamertje of andere leuke dingetjes gestopt kan worden haha.



Nu weet ik dat jullie mij niet kunnen vertellen wat ik moet doen, maar ik dacht, wie weet hebben jullie nog wel wat ideeën, argumenten of input.

Tja lastig! Wij hebben uiteindeljk dus helemaal er vanaf gezien maar ik snap ook dat je het wel wilt en bij een slechte uitslag het af wilt breken.

Ik zou de combi doen, als de uitslag goed is is de kans écht klein dat er een chromosoomafwijking is. Nipt is idd een hoop geld. En ja dan moet je er dus maar op vertrouwen dat alles goed is maar dat is sowieso zo. Je kindje kan ook een hoop afwijkingen hebben die ze niet vinden bij prenatale screening, zwanger worden is nou eenmaal een risico. En onthoud dat de meeste kindjes gelukkig gezond zijn (iig zonder ernstige afwijkingen).

Ja is ook zo hoor, denk dat ik dit weekend vooral ga proberen te vertrouwen op mijn gevoel, mijn lichaam, het kindje en die onzekerheid los probeer te laten. Heb net mijn verloskundige even gemaild of ik er tot zondag nog over na mag denken wat het wordt (maandag bloed prikken). Zo irritant als je en controlefreak bent en er iets gebeurt in je lichaam waar je geen controle over hebt haha.

Schuifspeldje, het is net alsof ik iets van mezelf lees, als ik lees wat jij hebt geschreven. Het is 100% hetzelfde zoals ik erover denk. Ik was vooraf ook redelijk stellig overtuigd van de NIPT-test te laten doen. Ik heb me zelfs geïnformeerd om over te stappen van ziekteverzekeraar omdat zij NIPT terugbetalen. Nu we iets verder zijn en er al twee goede echo's waren, begin ik ook steeds meer te twijfelen aan het nut van die NIPT-test, omdat ik net zoals jij toch ook wel meer vertrouwen begin te krijgen in de zwangerschap en ons minitje op zich. Ik ben wel voorstander van de combinatietest, maar denk niet dat ik preventief ook al de NIPT-test wil laten doen.

Initieel wilde ik de NIPT-test omdat je ook nog geen bevestiging hebt gehad dat alles op het eerste zicht in orde lijkt. Nu we ons babytje hebben zien bewegen, geeft me dat wat meer rust en kan ik de controle een beetje loslaten en verdwijnt de NIPT-test een beetje op de achtergrond. We sluiten het niet definitief uit maar we gaan het eventueel alleen maar laten doen als er echt een hoge kans zou blijken uit de combinatietest. Het is al zo vaak benoemd, maar met die test kan je ook alleen maar een aantal van de zovele afwijkingen opsporen uiteindelijk.. En heel cru gesteld, ik denk dat het niet zo'n groot verschil om afscheid te moeten nemen van je kindje op 12 of 18 weken. Het is in beide gevallen hartverscheurend denk ik. Dus het lijkt me niet dat je daar echt veel gewicht aan moet hangen, hoe ver je in de zwangerschap bent. Natuurlijk wordt het steeds meer en meer een mensje (qua uiterlijk) maar is het voor allemaal al niet gewoon ons kleine volmaakte kindje? (Ik spreek zogezegd voor iedereen, maar dat is gewoon hoe ik het zie)

En ik denk dat het iets heel mooi is om te merken dat je van nature gewoon meer vertrouwen begint de krijgen in een goede ontwikkeling van je kindje en je je lichaam begint te vertrouwen. Je lichaam weet vaak onbewust goed genoeg wat je in deze situatie moet doen. Het lijkt me dan ook wel even mooi om je lichaam en de natuur te laten aangeven wat je nu al dan niet moet doen. Ik probeer ook zo te redeneren.



Gisteren hebben we een lang gesprek gehad over wanneer we het aan de vrienden (en vrouwen daarvan) van mijn man gaan vertellen. We zien ze morgen nog en daarna pas half januari. Ik heb altijd gezegd dat ik het pas half januari wilde zeggen omdat we dan ver genoeg zijn (16 weken) en dat morgen (11 weken) juist te vroeg is. Maar dat is nog zo ver weg dat dat ook niet goed voelt. Ze zullen zich morgen afvragen waarom ik geen alcohol drink en ik moet al echt mijn best doen om mijn buikje te verstoppen. Daarbovenop willen we het ook gewoon graag delen. Dus we zaten heel de tijd in dubio of we het morgen gaan zeggen of dat we toch nog gaan wachten, "moest er nog iets mislopen". Maar uiteindelijk beseffen we ook dat die 12-weken grens ook maar een aanrader is, en het evengoed in elke week die daarna komt ook nog kan mislopen.. Wie zegt dat we ons op 16 weken wel zeker genoeg voelen? Ook dan is het allemaal nog niet 100% zeker. Mijn broer gaf de doorslag door me te smsen: Vanaf het moment dat je zwanger bent, zal je je toch altijd zorgen maken en kan er altijd vanalles mislopen, dus als je het morgen wil vertellen, vertel het ze dan gewoon en laat je niet begrenzen door je angst.

Dus in lijn met jouw gevoel Schuifspeldje, gaan we het morgen ook gewoon al aan zijn vrienden vertellen, mede doordat ik wel een goed vertrouwen heb in de zwangerschap, ookal is het dan nog 1 weekje te vroeg volgens de statistieken. Het klinkt misschien ook zweverig maar ik geloof er ergens ook wel in dat als je handelt vanuit vertrouwen naar je lichaam toe, je lichaam dat ook oppikt en er zich ook zo naar gaat gedragen.

Fiep, wat heb je dat goed verwoord! Het is inderdaad zo dat ik stellig de NIPT riep omdat je nog geen enkel bewijs of teken van leven had in het begin. En nu dat steeds meer komt, met steeds meer zekerheid, is het dan nog wel zo nodig? Mentaal zou een zwangerschap afbreken op dit moment even zwaar zijn met 13 weken als 17 weken, alleen lichamelijk is het "makkelijker" met 13 weken. En vooral het mentale aspect is wat mij zo onzeker maakt.



Dus ik heb net de knoop doorgehakt en gebeld met de verloskundige. Ik ga maandag bloedprikken voor de combinatietest en straks het echobureau bellen om een week daarna de nekplooimeting in te plannen. Dan krijg ik ook na de echo direct de uitslag.



Succes met vertellen Fiep! Stel het gaat toch mis, dan heb je toch een mooie achterban om je gevoelens mee te delen. En we gaan er vanuit dat alles allemaal goed gaat

Fijn dat jullie de knoop hebben doorgehakt, Schuifspeldje over de combinatietest en Fiep over het vertellen!



Bijzonder dat jullie ideeën veranderden nadat jullie de echo's hadden gehad. Ik heb zelf nog geen echo gehad dus ik heb geen idee of ik er dan anders over denk, maar voor nu ben ik ook van plan de combinatietest te doen.



En het vertellen aan vrienden, Fiep wij hadden vrijwel hetzelfde: afgelopen weekend zag ik goeie vrienden die ik daarna pas weer in februari ga zien. Vorig weekend was eigenlijk veel te vroeg (8 weken) maar februari veel te laat, dan zou ik het ze dus niet persoonlijk kunnen vertellen. Omdat ik dat toch wel heel graag wilde heb ik het zo toch vorig weekend verteld. En zoals Schuifspeldje zegt, als het toch mis is dan wil ik eigenlijk ook dat ze daar vanaf weten.

Fijn schuifspeldje dat je een beslissing hebt genomen. Spannend he die combinatietest. Wij moeten hem ook nog doen hoor maar dat is pas over 2 a 3 weken ongeveer. Hopelijk is het goed en blijven het gezellige feestdagen.



Ja wij gaan het dus vertellen zodra we de 10 weken echo hebben gehad. Mocht het dan toch nog misgaan dan hebben we ook steun van die mensen denk ik dan maar. Zowiezo is het al best lastig voor ons om verborgen te houden omdat bijna iedereen wel wist dat we al een tijdje met IUI bezig waren. Daarin hebben we ook steun gehad van veel mensen dus dat scheelt.

Nog precies een weekje en dan is het zover met de echo. Wat duren die weken toch lang.

Hallo dames!



Gefeliciteerd met alle goede echo's!



Sorry, ik kwam de laatste week niet aan het forum toe, druk druk druk!

Nog drie nachten verviaen en aardbei-banaan

Het gene waar ik nu een beetje nerveus om word, ik ben nog nooit bloot gemoeten bij een arts. Hoe vonden jullie dit, en de inwendige echo?



Wij hebben het nog steeds aan niemand verteld mijn vriend is hier wel aan toe. Nu wil het toeval dat een goede vriendin ook aanstaande maandag een afspraak heeft het ziekenhuis, rond hetzelfde tijdstip. Ik ben bang haar tegen te komen en zij gaat meteen doorhebben wat wij daar doen..

Vertellen of niet vertellen?



Gisteren hebben we het babykamertje opgehaald, zo lief! En een kast e.d. die nog bij vriend zijn huis stond. Dacht dat het tillen enzo wel ging, maar snachts toch wel last en kramp..



Jullie hadden het over dromen, zo herkenbaar de meest rare dromen waar van je meteen al weet dat het totaal niet klopt!

Ik vond de inwendige echo toen niet vervelend hoor. Voor die mensen is dit dagelijkse routine. Er wordt nog veel meer gegraaid en gegluurd down under deze zwangerschap

Na je bevalling ben je alle schaamte voorbij (en het interesseert je niks). Maargoed ik vond het niet pijnlijk verder ook (de echo dan. Bevallen voel je wel)

Ik heb twee keer een inwendige echo gehad en ik vond het helemaal niet vervelend ofzo. Je voelt er eigenlijk niks van.



Volgens de informatiebrief die ik mee heb gekregen krijg ik maandag een uitwendige echo maar willen ze graag dat je met volle blaas komt. Dus 2 uur van te voren niet plassen, dat gaat nog wat worden. Moet echt om de haverklap naar de wc tegenwoordig.



Spannend die eerste echo bumpersticker! Probeer er van te genieten en hopelijk zien jullie ook een hartje kloppen

Ik heb geen inwenduge echo's gehad. Niet omdat ik dat vervelend vind ofzo, maar ze kon het allemaal goed zien bij de uitwendige echo. Volle of lege blaas maakte ook weinig uit, maar dit zal per praktijk natuurlijk verschillen.



Wat betreft de combinatietest, eerst waren we heel stellig van niet en daarna ging ik twijfelen.. tot dat we gisteren zagen en hoorden dat alles er goed uitziet en er geen afwijkingen te zien waren. Zoals iemand al zei, mocht de uitslag slecht zijn dan weet je dat pas zeker rond 18 weken. Wij krijgen natuurlijk een uitgebreide 20 weken echo bij de gyn. We gaan er nu dus gewoon van uit dat alles goed is en mochten er bij de 20 weken echo afwijkingen te zien zijn hebben we dan nog even tijd om te beslissen hoe en wat. Ik ben ook van mening dat het hoe dan ook verschrikkelijk is om je zwangerschap af te moeten breken.



Ik ben nogal zweverig en dus ook geen fan van alle medische ingrepen en tests. Ik heb vertrouwen in mijn lijf. Vroeger wisten ze ook niks en was het een complete verassing wat voor kindje je kreeg. Ik kan me wel heel goed voorstellen dat het extra gemoedsrust kan geven.



Hoe staan jullie trouwens tegenover borstvoeding/kunstvoeding?

Ik wil graag flesvoeding geven. Alleen omdat er in borstvoeding ook zoveel goede 'dingen' (even naam kwijt) zitten wil ik de eerste paar weken toch borstvoeding gaan geven. Maar als het niet lukt dan lukt het niet en ga ik niet aanmodderen etc maar snel over op de fles.

Kheb een inwendige echo gehad, vond het niet erg. Ze doen het vaker en bij plaatsen van mn spiraal en controle hiervan werd er ook inwendig een echo gemaakt.



Denk dat ik borstvoeding wil gaan proberen ook omdat het goed is voor de baby. Maar netzoals Aardbei-banaan als het niet lukt niet aanmodderen en over op de fles.

Ik wil borstvoeding geven. Bij zoon had ik zoiets 3 maanden bv en dan over op fles maar die heb ik uiteindelijk bijna 11 maanden gevoed. Nooooit gedacht maar ik vond het oo een gegeven moment zelfs leuk. En ik geloof wel echt dat het goed voor hem is geweest. De eerste weken zijn wel kut, doet gewoon pijn. Heb wel zoiets van als het echt niet gaat dan maar niet, flesvoeding worden ze ook groot op

Zo denk ik er inderdaad ook over. Het lijkt me fantastisch om borstvoeding te geven, maar ik weet ook dat het enorm zoeken is en het begin schijnt het zwaar kut te zijn. We zien wel waar het schip strand.



Ik ben ooit voor mijn opleiding naar de borstvoedingsvoorlichting van het ziekenhuis geweest. Ik vond als leerling kraamverzorgende vreselijk. Er werd zo gehamerd op het feit dat je borstvoeding MOET geven, dat het echt het allerbeste is en dat iedereen het kan. Als het moeilijk werd moest je gewoon de lactatiekundige bellen. De praktijk was in ons beroep heel anders. Als het niet lukt, jammer dan! Dan maar flesvoeding, worden ze ook groot van en stijf van de stress staan omdat je bv moet geven is ook niet gezond.

Mijn vriendin wilde per se geen borstvoeding geven en die had een kraamhulp die haar dagelijks een schuldcomplex aanpraatte. En dan ben je ook nog lekker onder invloed van hormonen enzo. Maar uiteindelijk kies je echt zelf hoor!

Ooooooh dat is echt heel erg sosa! Ons werd geleerd dat de keuze van de kraamvrouw hoe dan ook de juiste was. Borstvoeding of flesvoeding, beide zijn goed!

Hier gaat vriendin het proberen. Lukt het niet pech dan wordt het gewoon flessenvoeding.



Hebben van collega hele berg kleren gekregen. Hebben deze gesorteerd. Wat we niet moeten hebben mochten we wegdoen. Hebben toch bijna een hele wasmand aan kleertjes. Voor 0-18 maand. Komt al mooi van pas.



De stress is hier weer wat aan het toeslaan. Vriendin is nu 10w1 en ineens kwam de vrees dat het mss minder goed is. De symptomen zijn de laatste dagen echt een stukje minder geworden. Wel is ze nog heel moe en af en toe bandenpijn. Wc gaan blijft moeilijk. Borsten doen minder pijn en misselijkheid neemt ook wat af. Waarschijnlijk komt de angst op slecht nieuws dichter omdat we maandag een echo hebben. Maar er kan toch nog altijd iets fout gaan.

Ik wil ook borstvoeding proberen, maar niet ten koste van alles. We zien wel hoe het gaat.



Mlsc, bij mij zijn de symptomen ook echt een stuk minder en toen ik dat bij de intake aan de vk voorlegde zei ze meteen dat dat echt niks betekent en dat het geen reden is om je zorgen te maken. Wij hebben maandag ook echo, spannend!