Baby onder het gemiddelde

Ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt, maar aan de hand van één echo is er vaak weinig over te zeggen.

Je kindje kan gewoon aan de kleine kant zijn en als dan bij de volgende echo blijkt dat het wel gegroeid is volgens de eigen lijn, dan is er niet zo veel aan de hand.

Pas als het kindje achterblijft op die lijn is het zaak om verder te kijken en zul je wrsch ook doorgestuurd worden, evt voor verder onderzoek.



Meer dan afwachten kun je nu eigenlijk niet. Sterkte.

Bij mij dacht de verloskundige ook dat ik een klein kindje zou krijgen, uiteindelijk een gezonde baby van 7.5 pond!

Ach, wat doen jullie jezelf toch allemaal aan met al die lijntjes.

Een echo zou leuk moeten zijn. Je hebt dikke en dunne kindjes, lange en korte en dat in alle mogelijke varianten. Daar komt een gemiddelde uit, maar niemand is exact zo gebouwd.

De deskundologen zeggen ook nog eens een keer dat alles goed is. Een meetfoutje op zijn klein humpie en alles lijkt uit verhouding. Geniet toch eens een keer. Je moeder en jijzelf zijn ook groot geworden zonder al die lijntjes.

Ik zit mij net hardop af te vragen of ik überhaupt iemand ken, waarbij de metingen klopte.



Bij mij zaten ze er 'maar' een kilootje naast. Bij mijn vriendinnen waren ook duidelijke verschillen in centimeters en (kilo)grammen tussen prognose en eindresultaat.

Ik had geen echo's tijdens de zwangerschap en kreeg een te klein kindje. Die is nu een bullebak van 12 jaar.



Als ik opnieuw zwanger zou worden zou het advies zijn rust houden. Waarom hij te klein was is niet bekend.



To je maakt jezelf gek. Wat is de reden dat je zoveel echo's hebt? Of is dat standaard tegenwoordig? Het lijkt me dat als de artsen of verloskundigen het echt alarmerend vinden dat ze je rust laten houden. Verder zou ik het niet weten. Sterkte probeer te stoppen met malen het heeft niet zoveel zin.

En hoe lang ben jij? Hoe groot is papa? En ben jij heel erg slank? Van alles kan invloed hebben, beetje rustig aan doen kan zo ie zo geen kwaad. Ga zoveel mogelijk languit op bed of bank, dat is de rust die ik bedoel. Werk je nog? Eerder verlof nemen zou ik ook zeker doen.

Het schatten van grootte is niet iedere arts goed in. Volgens mijn verloskundige zou de oudste "net iets meer dan 6 pond" zijn. Ze voelde alleen even aan mijn buik, maakte een schatting tussen haar handen, geen echo. Volgens de gynaecoloog in het ziekenhuis, die wel een echo maakte, zou ik minstens een 8-ponder krijgen. Hij ging zelfs twijfelen of het wel zou passen, zo'n grote baby.

Toen ze werd geboren was ze inderdaad 3250 gram, net iets meer dan 6 pond.Ik weet nog het verbaasde gezicht van de gyn: "goh, nou dan had de verloskundige toch gelijk."

Mijn dochter (12 jaar) was dysmatuur. Geboren met exact 36 weken: 1785 gram en 45 cm.



Ze is nog steeds klein en fijn. Maar dat ben ik ook

Jij maakt je zorgen en dat snap ik. Maar echt niemand groeit volgens het boekje. Gelukkig maar.

Een ieder hier heeft een eigen ervaring.

Bij de geboorte van mijn oudste werd ik door de gynaecoloog erop voorbereidt dat de baby direct in de

couveuse moest vanwege het feit dat het een zeer klein kind was.

Groot was de verbazing toen hij een uurtje later een bonk van ruim 9 pond op mijn buik legde....

Ik snap je zorgen en zit in een vergelijkbare situatie. Mijn kindje zit nu rond de P4 (op het onderste rode lijntje) maar het is P1 geweest (behoorlijk onder het onderste lijntje) Kindje was vanaf de 20 weken echo al klein, maar niet te klein (en ja, ik was zelf ook klein bij mijn geboorte). Ik ben een paar weken geleden na een afspraak bij de VK direct 's avonds doorgestuurd naar het ziekenhuis, omdat er echt zorgen waren over de groei. De groei boog duidelijk heel erg af, ik moest toen ook direct halve dagen gaan werken (sinds ruim 1,5 week ben ik volledig gestopt met werken op advies van het ziekenhuis) Ik ben nu 33 weken zwanger (en 3 dagen) en ze kunnen je geen zekerheid geven in het ziekenhuis, het zijn echt momentopnames en een wekelijkse groeiecho (die ik wel krijg) is eigenlijk minder betrouwbaar dan een 2-wekelijkse, omdat er altijd een meetfout in kan zitten en de verschillen per week vrij klein zijn (dat is hoe ze het mij hebben uitgelegd). Mijn ervaring is als er zorgen zijn dan merk je dat echt wel en ondernemen ze meteen actie. Ik ga nu om de dag voor een CTG naar het ziekenhuis en heb wekelijks groeiecho's met het doormeten van de doorstroming van de navelstreng en een bloedvat in het hoofdje. De gynacoloog heeft mij verteld dat ik rekening moet houden met een inleiding bij 37 weken, maar zodra ze denken dat het kindje buiten de baarmoeder beter af is halen ze het direct. We hebben zelfs al een rondleiding gehad bij de kinderafdeling (medium care en high care) om te zien hoe de couveuses eruit zien, omdat er een reële kans is dat ons kindje hier gebruik van moet maken. Verder nemen ze je op in het ziekenhuis als ze denken dat het nodig is, ik moest daar rekening mee houden, maar dat lijkt nu gelukkig niet meer nodig. Bij mij is de groei nu ik meer rust neem stabiel (meer rust is bij mij: niet meer werken, minimaal 4 uur per dag echt rusten, geen sociale verplichtingen meer, niet meer sporten (yoga mag wel) en alle stress vermijden). Kindje is dus veel te klein, maar groeit inmiddels weer op haar eigen lijntje. Daar zijn ze in het ziekenhuis tevreden mee en ik dus ook! Ik had nooit gedacht zo blij te zijn met een stabiele P4 meting! Ik heb zelf wel gevraagd om telkens de zelfde gynacoloog te zien, dan wordt er tenminste telkens door de zelfde persoon gemeten, dit ervaar ik als erg prettig.



Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Voor mij werkt het het beste om te bedenken dat ze hier in het ziekenhuis ruime ervaring mee hebben en hier lang voor gestudeerd hebben. Ik heb er alle vertrouwen in dat zij doen wat ze nodig vinden, ik hoop dat jij dat ook kan hebben!



@Tessa44, ze doen die onderzoeken juist om het kindje goed in de gaten te houden. De kans op overlijden van het kindje bij bijvoorbeeld een slecht werkende placenta (zoals bij mij) is groter als ze niet in de gaten hebben dat het niet goed gaat met de baby. Als ze de conditie van het kindje goed monitoren kunnen ze tijdig ingrijpen als dat nodig is. Mij geeft al die controle juist rust, maar dat verschilt natuurlijk per persoon.



@poeziewoezie, ik hoop dat ze er bij mij ook zo naast zitten als bij jou en de hele medische malle molen achteraf overbodig was.

Peanutmommy, ik moest ook heel erg wennen aan het ziekenhuis in het begin. Het is wat afstandelijker als de eerste lijns verloskundige, er wordt puur medisch gekeken en er is bij de artsen soms wat minder ruimte voor wat het in je hoofd met je doet (ik doel dan op de gynacoloog, niet op de verpleegkundigen, die ervaar ik als super lief, meedenkend en betrokken, die hebben voor ons ook rondleidingen geregeld). Bespreek je twijfel en wees daar open over, zij kijken medisch, maar als de onzekerheid je stress geeft is dat ook niet goed voor de baby, dus kunnen ze mogelijk een extra afspraak voor je plannen om je wat meer duidelijkheid te geven over het behandelplan (het plan kan ook zijn 2-wekelijks blijven controleren). Als je zelf minder leven voelt of denkt dat het niet goed is mag je ook altijd bellen voor een CTG, dan kan je meteen terecht. Vaak zie je dan ook een arts-assistent of een verloskundige. En als je nu volledig onder de zorg van het ziekenhuis valt mag je ze ook bellen met vragen waarvoor je eerder je 1e lijn verloskundige zou bellen. Die kan je trouwens ook nog steeds bellen voor overleg hoor. (Die van mij belde me gister toevallig nog om te vragen hoe het ging). Heb je geen folders gekregen met telefoonnummers gekregen waar je naartoe kan bellen met vragen?



Ik ben niet bij een academisch ziekenhuis, gewoon een normaal ziekenhuis.



Ik voel de baby heel weinig, daarom ook de vele CTG's, maar als je de baby goed voelt bewegen is dat volgens mijn gynaecoloog een goed teken. Dus ik hoop voor je dat je een actieve kleine baby hebt!

De mijne ligt trouwens ook nog in stuit, met de voetjes bij haar hoofd. Dit kan wat meetafwijking geven bij het hoofd, maar ik begreep toevallig vanmorgen dat het buikje het belangrijkste meetpunt is waar ze bij mij op letten.

quote:TjunyS schreef op 15 december 2016 @ 13:34:

Ach, wat doen jullie jezelf toch allemaal aan met al die lijntjes.

Een echo zou leuk moeten zijn. Je hebt dikke en dunne kindjes, lange en korte en dat in alle mogelijke varianten. Daar komt een gemiddelde uit, maar niemand is exact zo gebouwd.

De deskundologen zeggen ook nog eens een keer dat alles goed is. Een meetfoutje op zijn klein humpie en alles lijkt uit verhouding. Geniet toch eens een keer. Je moeder en jijzelf zijn ook groot geworden zonder al die lijntjes.





Dat is natuurlijk veel te kort door de bocht. Mijn oma heeft een kindje verloren door een groeiachterstand en natuurlijk geen echo's in die tijd. Mijn nichtje was er niet meer geweest als de echo geen groeiachterstand had aangetoond. De navelstreng was niet goed aangelegd en de placenta te klein. Mijn zusje is met 34 weken ingeleid.



Mijn oudste zoon is dysmatuur, maar het ging en gaat wél goed met hem! Met mijn nichtje trouwens ook, beiden hadden een spannende start.

Fijn dat ze wel actief is, dat is een goed teken! Als dat veel minder is/wordt gewoon weer bellen. Ik heb in totaal 3 verschillende gynacologen gezien en laat nu al mijn afspraken inplannen bij degene die ik het fijnst vind. Dat kan je gewoon bij de planning regelen, voor mij was dezelfde het belangrijkst (ivm het meten), maar heb wel mijn voorkeur qua persoon doorgegeven stel me daardoor uiteraard heel flexibel op qua tijden als ik waar mogelijk maar dezelfde heb.



Fijn dat ze aangeven dat het er niet slecht uitziet. Als ze denken dat het wel slecht is zouden ze nooit zoiets zeggen. Maar ik snap je onzekerheid wel hoor! Ik kan je alleen maar adviseren om je onzekerheid en onrust bespreekbaar te maken in het ziekenhuis. En als je er echt een slecht gevoel bij hebt kan je altijd naar een ander ziekenhuis, iig als je dat qua verzekering ook kan, maar dat lijkt me pas een 2e stap.

Op basis van de metingen, het voelen aan de buik en de grootte van de buik werd hier ook verwacht dat hier (tot twee keer toe) een heel erg kleintje zou komen maar uiteindelijk was de oudste zelfs bovengemiddeld en de jongste gemiddeld. Ze vertelden in het ziekenhuis ook al wel dat die metingen vaak ernaast zitten en het in 2/3 van de gevallen een loos alarm is maar het is wel protocol en voor de zekerheid en de toestand van je kindje wordt het dus wel in de gaten gehouden omdat ze natuurlijk niet weten wie van de "patiënten" wel echt een risicovol klein kindje heeft.

Vertrouw dus op je artsen of verloskundigen, ook al kunnen alle extra ziekenhuisbezoekjes best vermoeiend zijn.

Ik snap heel goed dat het je bezig houdt en dat je er onzeker van wordt. Zou ik ook zijn als het mij overkwam, hoe nuchter ik normaal ook ben. Maar toch he: probeer het een beetje los te laten.



Het is geweldig dat tegenwoordig de groei met al die echo's zo goed in de gaten gehouden kan worden. Jouw kindje is klein. Dat kan allerlei oorzaken hebben: van iets medisch, tot heel gewoon een 'klein kindje'. Ze hebben al vanalles uitgesloten: niks mis met de doorbloeding en de navelstreng enzo. Top! En ze houden je vanaf nu goed in de gaten. Als ze gewoon op het huidige lijntje doorgroeit en de gyn zich geen zorgen maakt, probeer daar dan in te berusten. Niet alle kindjes groeien op het gemiddelde lijntje. En heb er vertrouwen in dat ze jou en je kindje goed genoeg in de gaten houden om aan de bel te trekken als er wél iets afwijkends of alarmerends is.



En probeer je het volgende te blijven realiseren. Stel ze blijft op de P10-lijn, of de P5. Dat betekent dat van de 100 kindjes er 10 of 5 kleiner zijn dan zij is. Dus: van elke 3-4 schoolklassen zijn er 5 of 10 kinderen kleiner. Dan is ze klein, maar niet eens extreem klein hoor! Daar hoeft echt geen medische oorzaak of afwijking in te zitten. Een kindje mag klein zijn. Of juist groot. We zijn niet allemaal gemiddeld. En je wordt nu goed in de gaten gehouden zodat er ingegrepen kan worden als er wél iets aan de hand is. Bijvoorbeeld als de placenta minder goed zou werken en je kindje het niet meer fijn heeft in je buik. Maar op dit moment is dat niet aan de orde. Heb dat vertrouwen; stress is niet goed voor je kindje en niet goed voor jou.



En realiseer je dat er meetfoutjes in kunnen zitten. Ze moeten iets heel kleins opmeten dwars door je buik heen. Dat is geen grote nauwkeurigheid. Dus kan best dat er de ene keer P10, dan een keer P3 en dan weer P5 uitkomt. Zolang de gyn en de echoscopiste er van overtuigd zijn dat het goed gaat met je kindje hoef je je geen zorgen te maken (en ik weet ook wel dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan )

Hier ook herkenning en ik sluit me aan bij wat hd84 zegt. Bij mij was er met de 20 weken echo niks aan de hand, maar bleek de kleine bij de groeiecho aan de kleine kant waardoor er na 2 weken nog een echo volgde. Ik geloof bij 29/30 weken en dan bij 31/32 weken. De groei van Het buikje boog naar beneden af en dat is reden tot opletten, omdat bij een slechter werkende navelstreng of placenta, alle / de meeste voedingsstoffen naar de vitale delen (hersenen etc) gaan. Er kan dan brainspairing optreden. Ik kreeg vanaf toen elke week een echo om de navelstreng flow te meten en om de week een groeiecho en 2 keer per week ctg. Bij mij is de kleine bij 37 weken gehaald omdat de navelstreng flow niet meer goed was. De ctg gelukkig nog wel. Mijn kleine was uiteindelijk 2600 gram dus dat was heel netjes bij een dreigende groeiachterstand. Ik duim dat bij jullie ook alles mee blijkt te vallen en jullie over een aantal weken een gezonde baby in jullie armen mogen houden. Als je nog vragen hebt, roep maar. Ik zou verder zeggen probeer rust te houden en vraag om een ctg als je minder beweging voelt. Sterkte!