Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 18:53
quote:Rhae schreef op 19 december 2016 @ 18:45:
Wat een fijn wazig verhaal Knuffel. Heel misschien heb je daar best gelijk.
Ik beloof plechtig dat ik mezelf de komende 3 maanden zal gedragen zodat ik niet weer geband word en ik dus gewoon kan blijven schrijven Hahaha pas maar op met wat je beloofd, hier op het forum lopen ook behoorlijke triggers rond
Wat een fijn wazig verhaal Knuffel. Heel misschien heb je daar best gelijk.
Ik beloof plechtig dat ik mezelf de komende 3 maanden zal gedragen zodat ik niet weer geband word en ik dus gewoon kan blijven schrijven Hahaha pas maar op met wat je beloofd, hier op het forum lopen ook behoorlijke triggers rond
maandag 19 december 2016 om 19:01
maandag 19 december 2016 om 19:15
Ik ben ook in het wild te bewonderen, soms. Geen idee of ik 'eng' overkom in het echt; hangt van mijn bui af, denk ik.
Dat was trouwens een heel mooi inzicht, dat je op de vorige pagina beschreef. Heel goed dat je dat beseft. En al zo snel! Heb je jezelf er een schouderklopje voor gegeven? Want dat is 't absoluut waard!
Dat was trouwens een heel mooi inzicht, dat je op de vorige pagina beschreef. Heel goed dat je dat beseft. En al zo snel! Heb je jezelf er een schouderklopje voor gegeven? Want dat is 't absoluut waard!
maandag 19 december 2016 om 19:32
quote:Knuffelbeertjes schreef op 19 december 2016 @ 16:39:
Als dit nieuwe gedrag, het goed zijn voor mezelf, écht beter zou zijn...
waarom voelt het dan zo moeilijk, en moet het met zoveel weerstand gaan..?
Word er een beetje moedeloos van.
Morgen kan ik eerder naar huis van mijn werk.
Zou dan een halve dag werken.
Weet dat het beter voor me is.
Maar het voelt heel slecht om te doen.
Terwijl ik woensdag langer werk.
Maar ja, dat moet ook gebeuren....
En ik ben zo, zo enorm moe..
Ik wil straks wel even er aan toe geven.
Terwijl het niet mag.
Want ik zou nog zoveel anders kunnen doen vanavond.
Dan toegeven aan de vermoeidheid..
Maar denk wel dat het fijn zou zijn.
Even te liggen of zo...
Maar dan zeggen de gedachten:
je kunt dan ook wel naar je grootouders gaan,
die mensen vereenzamen.
Of naar die ene vriendin.
Of met vriend naar de bouwmarkt waar hij al eerder om vroeg
of die collega helpen met haar scriptie na te kijken
of je boodschappenlijstje voor kerst afmaken..
Ja, pff, hoe kan ik dan voor mezelf kiezen, lekker egoïstisch zou dat zijn
Lekker eerder naar huis morgen en iets doen waar jij zin in hebt. De rest van de wereld draait wel door.
Mijn coach vorig jaar vroeg naar mijn dagplanning, ging daar naartoe met stressklachten, en die somde ik netjes op. Straks boodschappen, werken, dan kinderen ophalen, eten koken, vanavond vrijwilligerswerk....
Toen vroeg ze waar de tijd voor mezelf was.... eh. Geen idee? Hoezo?
Dus ik kreeg van haar de opdracht élke dag iets in te plannen voor mij p. Een middagdutje, een koffie drinken in de stad, naar de film, een wandeling, een boek lezen, allemaal goed, als het maar voor mij was.
En dat helpt, het haalt de stress wat weg, al vind ik het ook héél moeilijk.
Als dit nieuwe gedrag, het goed zijn voor mezelf, écht beter zou zijn...
waarom voelt het dan zo moeilijk, en moet het met zoveel weerstand gaan..?
Word er een beetje moedeloos van.
Morgen kan ik eerder naar huis van mijn werk.
Zou dan een halve dag werken.
Weet dat het beter voor me is.
Maar het voelt heel slecht om te doen.
Terwijl ik woensdag langer werk.
Maar ja, dat moet ook gebeuren....
En ik ben zo, zo enorm moe..
Ik wil straks wel even er aan toe geven.
Terwijl het niet mag.
Want ik zou nog zoveel anders kunnen doen vanavond.
Dan toegeven aan de vermoeidheid..
Maar denk wel dat het fijn zou zijn.
Even te liggen of zo...
Maar dan zeggen de gedachten:
je kunt dan ook wel naar je grootouders gaan,
die mensen vereenzamen.
Of naar die ene vriendin.
Of met vriend naar de bouwmarkt waar hij al eerder om vroeg
of die collega helpen met haar scriptie na te kijken
of je boodschappenlijstje voor kerst afmaken..
Ja, pff, hoe kan ik dan voor mezelf kiezen, lekker egoïstisch zou dat zijn
Lekker eerder naar huis morgen en iets doen waar jij zin in hebt. De rest van de wereld draait wel door.
Mijn coach vorig jaar vroeg naar mijn dagplanning, ging daar naartoe met stressklachten, en die somde ik netjes op. Straks boodschappen, werken, dan kinderen ophalen, eten koken, vanavond vrijwilligerswerk....
Toen vroeg ze waar de tijd voor mezelf was.... eh. Geen idee? Hoezo?
Dus ik kreeg van haar de opdracht élke dag iets in te plannen voor mij p. Een middagdutje, een koffie drinken in de stad, naar de film, een wandeling, een boek lezen, allemaal goed, als het maar voor mij was.
En dat helpt, het haalt de stress wat weg, al vind ik het ook héél moeilijk.
maandag 19 december 2016 om 19:59
quote:MevrouwJack schreef op 19 december 2016 @ 18:50:
[...]
Mooi dat je je dit realiseert! Fijn om te lezen dat je steeds meer bagage krijgt om die gedachten tegen te spreken. Bagage om de gedachten tegen te spreken.. ja dat klopt wel denk ik. Door die bagage kan mijn hoofd opeens op sommige momenten dingen anders zien
Het zorgde ook wel voor vers verdriet eigenlijk... Maar wel iets wat fijn was. Verdriet om mezelf namelijk, dat was echt heel absurd om mee te maken.. Ik voelde zeg maar verdriet om wat ik mezelf aan heb moeten leren om met de traumatische ervaringen om te kunnen gaan. Eigenlijk verdriet om deze hele situatie en het voelt als een soort onrecht. En voor het eerst een soort van boos?? Ik zei tegen m'n vriend: 'mijn ouders hadden toch %&#@! mij dingen moeten leren, mij moeten opvoeden, mij leren tandenpoetsen/douchen/koken/... ??
(Toen ik ooit mijn vader vroeg waarom hij me dat niet geleerd had, zei hij doodleuk: omdat dat de taak van je moeder was.
Ja maar zij werd ziek zei ik toen.
Ja, daar kon ik ook niks aan doen, zei hij toen )
En áltijd heb ik het geloofd. AL die tijd heb ik het mezelf aangerekend, mezelf verweten, mezelf gehaat.
Om hun gebreken..?!
Sorry dat ik zo doe...'
Waarop m'n vriend zegt: 'nee, ga maar door hoor, ik heb jou nog nooit zo horen praten, maar ik vind het geweldig.'
Maar goed, ik moet het wel ontgelden, deze inzichten, wat de gedachten betreft. Nee ik geef niet toe heb ik besloten.
En nee is nee, zoals Snowfall uitlegde vanmiddag...
Maar wat zijn ze boos he, om deze inzichten.
[...]
Mooi dat je je dit realiseert! Fijn om te lezen dat je steeds meer bagage krijgt om die gedachten tegen te spreken. Bagage om de gedachten tegen te spreken.. ja dat klopt wel denk ik. Door die bagage kan mijn hoofd opeens op sommige momenten dingen anders zien
Het zorgde ook wel voor vers verdriet eigenlijk... Maar wel iets wat fijn was. Verdriet om mezelf namelijk, dat was echt heel absurd om mee te maken.. Ik voelde zeg maar verdriet om wat ik mezelf aan heb moeten leren om met de traumatische ervaringen om te kunnen gaan. Eigenlijk verdriet om deze hele situatie en het voelt als een soort onrecht. En voor het eerst een soort van boos?? Ik zei tegen m'n vriend: 'mijn ouders hadden toch %&#@! mij dingen moeten leren, mij moeten opvoeden, mij leren tandenpoetsen/douchen/koken/... ??
(Toen ik ooit mijn vader vroeg waarom hij me dat niet geleerd had, zei hij doodleuk: omdat dat de taak van je moeder was.
Ja maar zij werd ziek zei ik toen.
Ja, daar kon ik ook niks aan doen, zei hij toen )
En áltijd heb ik het geloofd. AL die tijd heb ik het mezelf aangerekend, mezelf verweten, mezelf gehaat.
Om hun gebreken..?!
Sorry dat ik zo doe...'
Waarop m'n vriend zegt: 'nee, ga maar door hoor, ik heb jou nog nooit zo horen praten, maar ik vind het geweldig.'
Maar goed, ik moet het wel ontgelden, deze inzichten, wat de gedachten betreft. Nee ik geef niet toe heb ik besloten.
En nee is nee, zoals Snowfall uitlegde vanmiddag...
Maar wat zijn ze boos he, om deze inzichten.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:02
quote:pruttel schreef op 19 december 2016 @ 18:51:
Ik hou van jouw wazige verhaal, want het is een positief verhaal
Vind je trots zijn niet stiekem een beetje prettig dan? ( gedachten moeten zich hier even buiten houden, die vinden niks prettig, dus kunnen net zo goed niks zeggen! ) Ik hou van trots zijn. Trots op een ander, trots op mezelf. Ik vind dat echt een enorm fijne emotie. Ik huil soms zelfs van trots, anders barst ik uit elkaar, zo goed kan dat voelen!Dank je Pruttel Je leert m'n gedachten al goed kennen he, ha ha. Trots zijn op mezelf, nee, dat is niet iets wat mag. Maar het voelde echt wel prettig, ja, zeker. Trots op een ander voel ik dan weer wel... Jij huilt sowieso snel toch? Lijkt me wel lekker juist, af en toe.
Ik hou van jouw wazige verhaal, want het is een positief verhaal
Vind je trots zijn niet stiekem een beetje prettig dan? ( gedachten moeten zich hier even buiten houden, die vinden niks prettig, dus kunnen net zo goed niks zeggen! ) Ik hou van trots zijn. Trots op een ander, trots op mezelf. Ik vind dat echt een enorm fijne emotie. Ik huil soms zelfs van trots, anders barst ik uit elkaar, zo goed kan dat voelen!Dank je Pruttel Je leert m'n gedachten al goed kennen he, ha ha. Trots zijn op mezelf, nee, dat is niet iets wat mag. Maar het voelde echt wel prettig, ja, zeker. Trots op een ander voel ik dan weer wel... Jij huilt sowieso snel toch? Lijkt me wel lekker juist, af en toe.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:02
quote:Knuffelbeertjes schreef op 19 december 2016 @ 19:59:
[...]
Maar wat zijn ze boos he, om deze inzichten.Lekker boos laten zijn, in hun sop gaarkoken. Dan kun jij ondertussen boos zijn om de goede redenen. Ik ben - net als je vriend - heel blij om te lezen dat je dit soort momenten hebt. Dubbel natuurlijk, want verdriet en boosheid zijn niet fijn, maar op deze manier wel heel gezond in jouw situatie.
[...]
Maar wat zijn ze boos he, om deze inzichten.Lekker boos laten zijn, in hun sop gaarkoken. Dan kun jij ondertussen boos zijn om de goede redenen. Ik ben - net als je vriend - heel blij om te lezen dat je dit soort momenten hebt. Dubbel natuurlijk, want verdriet en boosheid zijn niet fijn, maar op deze manier wel heel gezond in jouw situatie.
Tjezus, wat vals
maandag 19 december 2016 om 20:04
quote:jasse schreef op 19 december 2016 @ 18:58:
Knuffel wat super! Heel terecht dat je even die trots hebt weten te voelen. Ik ben hier voor de fijne en de nare dingen hoor
Dit is maar een korte reactie want ik moet nu weg, maar iedereen ook nog bedankt voor de lieve reacties aan mij Fijn Jasse, ik hoop dat je een goede avond hebt!
Knuffel wat super! Heel terecht dat je even die trots hebt weten te voelen. Ik ben hier voor de fijne en de nare dingen hoor
Dit is maar een korte reactie want ik moet nu weg, maar iedereen ook nog bedankt voor de lieve reacties aan mij Fijn Jasse, ik hoop dat je een goede avond hebt!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:07
quote:hanke321 schreef op 19 december 2016 @ 19:01:
Ik loop (strompel ook weleens) echt op deze aardkloot rond en ben in het echhie ook slim eigenwijs en lief....
Maar wat een ander universum opent zich voor je!
En wow wat ontwikkel je je snel. Heb er zoveel respect voor... Hoe je het 'om niet' door begint te krijgen... Idd trots Goed, Hanke, ben blij dat te horen van jou. Ja, je berichten zorgen voor inzichten, heel fijn!
Die van jou, en die van iedereen hier eigenlijk, jullie zijn echt zo helpend!....
Ik vind dit best wel een fijn topic.....
Ik loop (strompel ook weleens) echt op deze aardkloot rond en ben in het echhie ook slim eigenwijs en lief....
Maar wat een ander universum opent zich voor je!
En wow wat ontwikkel je je snel. Heb er zoveel respect voor... Hoe je het 'om niet' door begint te krijgen... Idd trots Goed, Hanke, ben blij dat te horen van jou. Ja, je berichten zorgen voor inzichten, heel fijn!
Die van jou, en die van iedereen hier eigenlijk, jullie zijn echt zo helpend!....
Ik vind dit best wel een fijn topic.....
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:08
quote:Tobbert schreef op 19 december 2016 @ 19:15:
Ik ben ook in het wild te bewonderen, soms. Geen idee of ik 'eng' overkom in het echt; hangt van mijn bui af , denk ik.
Dat was trouwens een heel mooi inzicht, dat je op de vorige pagina beschreef. Heel goed dat je dat beseft. En al zo snel! Heb je jezelf er een schouderklopje voor gegeven? Want dat is 't absoluut waard! Ha ha, dat maakt me wel nieuwsgierig
Ik besefte het maar even hoor, het is nu weer weg.. het is nu weer verboden terrein...
Ik ben ook in het wild te bewonderen, soms. Geen idee of ik 'eng' overkom in het echt; hangt van mijn bui af , denk ik.
Dat was trouwens een heel mooi inzicht, dat je op de vorige pagina beschreef. Heel goed dat je dat beseft. En al zo snel! Heb je jezelf er een schouderklopje voor gegeven? Want dat is 't absoluut waard! Ha ha, dat maakt me wel nieuwsgierig
Ik besefte het maar even hoor, het is nu weer weg.. het is nu weer verboden terrein...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:12
quote:Rhae schreef op 19 december 2016 @ 19:32:
[...]
Lekker eerder naar huis morgen en iets doen waar jij zin in hebt. De rest van de wereld draait wel door.
Mijn coach vorig jaar vroeg naar mijn dagplanning, ging daar naartoe met stressklachten, en die somde ik netjes op. Straks boodschappen, werken, dan kinderen ophalen, eten koken, vanavond vrijwilligerswerk....
Toen vroeg ze waar de tijd voor mezelf was.... eh. Geen idee? Hoezo?
Dus ik kreeg van haar de opdracht élke dag iets in te plannen voor mij p. Een middagdutje, een koffie drinken in de stad, naar de film, een wandeling, een boek lezen, allemaal goed, als het maar voor mij was.
En dat helpt, het haalt de stress wat weg, al vind ik het ook héél moeilijk. Élke dag? Ja, dat lijkt me ook wel héél moeilijk, maar ook héél knap dat je dat kunt! En heel fijn om te weten dat jij ook wel eens iets moeilijk vindt voor jezelf....
Ik ga het toch maar proberen, beginnen met een paar minuten of zo inderdaad....en het zo goedpraten als wat jij zegt. Overspannen heeft m'n baas/familie/vrienden/vriend al helemaal niks aan mij.
Hier typen is ook wel ontspannen.
Het forum sowieso wel, al zijn daar de meningen vast over verdeeld
[...]
Lekker eerder naar huis morgen en iets doen waar jij zin in hebt. De rest van de wereld draait wel door.
Mijn coach vorig jaar vroeg naar mijn dagplanning, ging daar naartoe met stressklachten, en die somde ik netjes op. Straks boodschappen, werken, dan kinderen ophalen, eten koken, vanavond vrijwilligerswerk....
Toen vroeg ze waar de tijd voor mezelf was.... eh. Geen idee? Hoezo?
Dus ik kreeg van haar de opdracht élke dag iets in te plannen voor mij p. Een middagdutje, een koffie drinken in de stad, naar de film, een wandeling, een boek lezen, allemaal goed, als het maar voor mij was.
En dat helpt, het haalt de stress wat weg, al vind ik het ook héél moeilijk. Élke dag? Ja, dat lijkt me ook wel héél moeilijk, maar ook héél knap dat je dat kunt! En heel fijn om te weten dat jij ook wel eens iets moeilijk vindt voor jezelf....
Ik ga het toch maar proberen, beginnen met een paar minuten of zo inderdaad....en het zo goedpraten als wat jij zegt. Overspannen heeft m'n baas/familie/vrienden/vriend al helemaal niks aan mij.
Hier typen is ook wel ontspannen.
Het forum sowieso wel, al zijn daar de meningen vast over verdeeld
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:15
quote:Snowfall schreef op 19 december 2016 @ 19:40:
Je hoeft ook niet uren (úúúúúren) te ontspannen. Misschien is het ietsjes minder moeilijk om met 5 minuten te beginnen? Gewoon 5 minuten met een kopje thee en een leuk tijdschrift op de bank.
Dank je, @Rhae. Zoals je ziet, ben er nog. Geen idee nog steeds. Maar ja. Ja, dat is wel goed te overzien en met jullie tips goed te praten. Het geeft nu al rust dat dat gewoon mág....
voor je dilemma... als ik je kan helpen, moet je het zeggen hoor...
Je hoeft ook niet uren (úúúúúren) te ontspannen. Misschien is het ietsjes minder moeilijk om met 5 minuten te beginnen? Gewoon 5 minuten met een kopje thee en een leuk tijdschrift op de bank.
Dank je, @Rhae. Zoals je ziet, ben er nog. Geen idee nog steeds. Maar ja. Ja, dat is wel goed te overzien en met jullie tips goed te praten. Het geeft nu al rust dat dat gewoon mág....
voor je dilemma... als ik je kan helpen, moet je het zeggen hoor...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:16
quote:MevrouwJack schreef op 19 december 2016 @ 20:02:
[...]
Lekker boos laten zijn, in hun sop gaarkoken. Dan kun jij ondertussen boos zijn om de goede redenen. Ik ben - net als je vriend - heel blij om te lezen dat je dit soort momenten hebt. Dubbel natuurlijk, want verdriet en boosheid zijn niet fijn, maar op deze manier wel heel gezond in jouw situatie. Dank je MeverouwJack!
Heb jij nog wel iets aan het topic? Vind je het hier nog wel 'leuk'??
[...]
Lekker boos laten zijn, in hun sop gaarkoken. Dan kun jij ondertussen boos zijn om de goede redenen. Ik ben - net als je vriend - heel blij om te lezen dat je dit soort momenten hebt. Dubbel natuurlijk, want verdriet en boosheid zijn niet fijn, maar op deze manier wel heel gezond in jouw situatie. Dank je MeverouwJack!
Heb jij nog wel iets aan het topic? Vind je het hier nog wel 'leuk'??
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:21
Ik huil heel snel ja, kan ik niks aan doen en maakt ook niet uit. Ik huil als ik verdriet heb, als ik boos ben, als ik trots ben, als iets mij raakt. Huilen is voor mij een manier om om te kunnen gaan met heftige emoties.
Huilen helpt mij altijd, omdat het oplucht. In alle opzichten en bij elke emotie.
Huilen helpt mij altijd, omdat het oplucht. In alle opzichten en bij elke emotie.
maandag 19 december 2016 om 20:23
Ha ha, Hanke, ik ga mij niet mengen in dingen, ik blijf wel hier in dít topic op deze Pijler....
En kan echt super snel typen.
Hoezo Hanke??
Voordeel van overal de beste in moeten zijn, omdat dat een van de vele regels is/was.
Dus ook bij het typediploma halen op school.
Heb nu een surface gekregen van m'n werk.
Dat is echt fantastisch speelgoed!
En kan echt super snel typen.
Hoezo Hanke??
Voordeel van overal de beste in moeten zijn, omdat dat een van de vele regels is/was.
Dus ook bij het typediploma halen op school.
Heb nu een surface gekregen van m'n werk.
Dat is echt fantastisch speelgoed!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:25
quote:pruttel schreef op 19 december 2016 @ 20:21:
Ik huil heel snel ja, kan ik niks aan doen en maakt ook niet uit. Ik huil als ik verdriet heb, als ik boos ben, als ik trots ben, als iets mij raakt. Huilen is voor mij een manier om om te kunnen gaan met heftige emoties.
Huilen helpt mij altijd, omdat het oplucht. In alle opzichten en bij elke emotie.Hmm... ik vind huilen echt heel moeilijk. Hoe jij er over praat, dat vind ik best wel bijzonder (mooi bedoel ik dus he).
Ik huil heel snel ja, kan ik niks aan doen en maakt ook niet uit. Ik huil als ik verdriet heb, als ik boos ben, als ik trots ben, als iets mij raakt. Huilen is voor mij een manier om om te kunnen gaan met heftige emoties.
Huilen helpt mij altijd, omdat het oplucht. In alle opzichten en bij elke emotie.Hmm... ik vind huilen echt heel moeilijk. Hoe jij er over praat, dat vind ik best wel bijzonder (mooi bedoel ik dus he).
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 19 december 2016 om 20:27
quote:MevrouwJack schreef op 19 december 2016 @ 20:21:
[...]
Waarom vraag je dat? Omdat ik het fijn vind dat je hier schrijft, en bang ben dat je weggaat...
En me daar dan op kan voorbereiden.
Óf aan kan passen zodat je blijft.
[...]
Waarom vraag je dat? Omdat ik het fijn vind dat je hier schrijft, en bang ben dat je weggaat...
En me daar dan op kan voorbereiden.
Óf aan kan passen zodat je blijft.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
