Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
zondag 11 januari 2009 om 20:11
zondag 11 januari 2009 om 20:23
quote:Adiamond schreef op 11 januari 2009 @ 20:11:
Wel heb ik vast een vraag, misschien dat iemand van jullie mij het antwoord kan geven. Past depressie ook bij een narcist?
Adiamond, als je hier al steun en herkenning vindt is dat toch al fijn? Dus lees rustig rond en als je wilt mag je je verhaal vertellen.
Ja, helaas is depressie een kenmerk voor narcisten. Op een zeker moment realiseren ze zich dat hun wereld toch niet perfect is, dat ze er teveel voor moeten doen om de schone schijn op te houden. Hun wereld stort soms in, of ze realiseren zich dat ze een leeg bestaan hebben, of bijv. de partner gaat weg, raken hun werk kwijt en dan schieten ze in een behoorlijke depressie. Dat is dan echt meer dan down zijn, even somber, het even niet meer zien zitten, een dip. Nee, echt een neerwaartse spiraal waar ze niet meer uit kunnen komen.
Mijn ex (N1) dipte heel erg nadat hij zijn werk kwijtraakte en daarna ging het met onze relatie alras bergafwaarts...
Wel heb ik vast een vraag, misschien dat iemand van jullie mij het antwoord kan geven. Past depressie ook bij een narcist?
Adiamond, als je hier al steun en herkenning vindt is dat toch al fijn? Dus lees rustig rond en als je wilt mag je je verhaal vertellen.
Ja, helaas is depressie een kenmerk voor narcisten. Op een zeker moment realiseren ze zich dat hun wereld toch niet perfect is, dat ze er teveel voor moeten doen om de schone schijn op te houden. Hun wereld stort soms in, of ze realiseren zich dat ze een leeg bestaan hebben, of bijv. de partner gaat weg, raken hun werk kwijt en dan schieten ze in een behoorlijke depressie. Dat is dan echt meer dan down zijn, even somber, het even niet meer zien zitten, een dip. Nee, echt een neerwaartse spiraal waar ze niet meer uit kunnen komen.
Mijn ex (N1) dipte heel erg nadat hij zijn werk kwijtraakte en daarna ging het met onze relatie alras bergafwaarts...
zondag 11 januari 2009 om 20:35
Adiamond, geen probleem als je je verhaal kwijt wil, doen hoor. We zijn gewoon om en om aan de beurt. Als de behoefte er is.
Om op je vraag te komen: mijn man zei atijd wel dat hij nooit depressief zou worden (was wel moeilijk ook, want hij liet alle verantwoordelijkheden aan een ander over) maar uiteindelijk was hij het meestal wel. Vooral na een reorganisatei en toen hij doorkreeg dat ik de relatie wou beëindigen helemaal. Hij was trouwens meer agressief dan depressief. Als het niet ging zoals hij wou, anderen niet deden wat hij verwachtte.
Ik heb al vaker gezegd, ik denk hier ook:
Hij had moeite met de hele wereld en de ontwikkelingen ervan.
Om op je vraag te komen: mijn man zei atijd wel dat hij nooit depressief zou worden (was wel moeilijk ook, want hij liet alle verantwoordelijkheden aan een ander over) maar uiteindelijk was hij het meestal wel. Vooral na een reorganisatei en toen hij doorkreeg dat ik de relatie wou beëindigen helemaal. Hij was trouwens meer agressief dan depressief. Als het niet ging zoals hij wou, anderen niet deden wat hij verwachtte.
Ik heb al vaker gezegd, ik denk hier ook:
Hij had moeite met de hele wereld en de ontwikkelingen ervan.
zondag 11 januari 2009 om 20:54
Lief jullie reacties te lezen. En wist een beetje het antwoord wel rondom die depressie.
Ik ben getrouwd met een man die aan de volledige beschrijving narcist voldoet. Inmiddels ben ik tien jaar ouder en wijzer en ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. Heel erg moeilijk en complex allemaal.
Hij is al jaren met vlagen depressief, flinke burn out gehad tussendoor. En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. De slaappillen staan nog steeds in de kast.
En door die depressie heeft hij er financieel ook een puinhoop van gemaakt. Dat probeer ik de komende tijd weer wat op rails te krijgen alvorens de uiteindelijke stap te zetten.
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
Het moeilijkste van alles vind ik enerzijds zijn 'goede' kant en tegelijkertijd dat eeuwige liegen.
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
Nou weten jullie een beetje meer. Ik lees erg graag mee.
liefs
Adiamond
Ik ben getrouwd met een man die aan de volledige beschrijving narcist voldoet. Inmiddels ben ik tien jaar ouder en wijzer en ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. Heel erg moeilijk en complex allemaal.
Hij is al jaren met vlagen depressief, flinke burn out gehad tussendoor. En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. De slaappillen staan nog steeds in de kast.
En door die depressie heeft hij er financieel ook een puinhoop van gemaakt. Dat probeer ik de komende tijd weer wat op rails te krijgen alvorens de uiteindelijke stap te zetten.
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
Het moeilijkste van alles vind ik enerzijds zijn 'goede' kant en tegelijkertijd dat eeuwige liegen.
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
Nou weten jullie een beetje meer. Ik lees erg graag mee.
liefs
Adiamond
zondag 11 januari 2009 om 21:13
quote:Adiamond schreef op 11 januari 2009 @ 20:54:
ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. wij zijn net een maand alleen, de kinderen en ik, scheiding loopt nog.
En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. eender hier
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
heb ik ook gemerkt
dat eeuwige liegen.precies zo
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
idem dito
liefs
AdiamondAdiamond, heel herkenbaar voor mij. Helaas heb ik nu even niet veel tijd, maar binnenkort ben ik er weer. Ik wens je veel sterkte.
ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. wij zijn net een maand alleen, de kinderen en ik, scheiding loopt nog.
En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. eender hier
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
heb ik ook gemerkt
dat eeuwige liegen.precies zo
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
idem dito
liefs
AdiamondAdiamond, heel herkenbaar voor mij. Helaas heb ik nu even niet veel tijd, maar binnenkort ben ik er weer. Ik wens je veel sterkte.
dinsdag 13 januari 2009 om 22:18
Adiamond, meid het is heel dapper van je dat je voor jezelf gaat kiezen. Ik snap heel goed wat het is te verlangen naar 'het goede' in hem. Want dat is er ook. Je wordt er zo vaak door op het verkeerde been gezet. Heen en weer geslingerd. Dat is emotioneel slopende en je gaat steeds meer aan jezelf twijfelen als je niet uitkijkt.
Heel goed van je dat je onze verhalen volgt en nu zelf ook post. We ondervinden er allemaal stuk voor stuk steun aan. Net wat eindelijk zegt: zo'n beetje om de beurt.
Voor mij persoonlijk is het een uitlaatklep en herkenning en een enorme oppepper soms dat ik niet de enige ben die dit meemaakt. Het komt zoveel voor, het lijkt wel of ik in mijn omgeving ook niet anders hoor op dit moment. En op mijn beurt kan ik anderen weer op weg helpen.
Heel veel sterkte met alles waar je nog doorheen gaat. Wij zijn hier voor elkaar en je kunt altijd terecht. Heel goed van je dat je voor je je beslissing meedeelt al veel uitzoekt en voorbereid. Deze mannen zijn niet te vertrouwen in hun reactie en praatjes moet je niet geloven. Helaas. Maar daar was je zelf ook al achter. Eventueel steun van de huisarts of maatschappelijk werk?
Je gaat het redden meid, net als wij hier allemaal. Het kost kracht en energie en heel veel tranen, misschien angst en onzekerheid, maar uiteindelijk is de beloning groot: je eigenwaarde!
Dikke knuffel van mij voor jou.
Heel goed van je dat je onze verhalen volgt en nu zelf ook post. We ondervinden er allemaal stuk voor stuk steun aan. Net wat eindelijk zegt: zo'n beetje om de beurt.
Voor mij persoonlijk is het een uitlaatklep en herkenning en een enorme oppepper soms dat ik niet de enige ben die dit meemaakt. Het komt zoveel voor, het lijkt wel of ik in mijn omgeving ook niet anders hoor op dit moment. En op mijn beurt kan ik anderen weer op weg helpen.
Heel veel sterkte met alles waar je nog doorheen gaat. Wij zijn hier voor elkaar en je kunt altijd terecht. Heel goed van je dat je voor je je beslissing meedeelt al veel uitzoekt en voorbereid. Deze mannen zijn niet te vertrouwen in hun reactie en praatjes moet je niet geloven. Helaas. Maar daar was je zelf ook al achter. Eventueel steun van de huisarts of maatschappelijk werk?
Je gaat het redden meid, net als wij hier allemaal. Het kost kracht en energie en heel veel tranen, misschien angst en onzekerheid, maar uiteindelijk is de beloning groot: je eigenwaarde!
Dikke knuffel van mij voor jou.
dinsdag 13 januari 2009 om 22:22
quote:Adiamond schreef op 11 januari 2009 @ 20:54:
Lief jullie reacties te lezen. En wist een beetje het antwoord wel rondom die depressie.
Ik ben getrouwd met een man die aan de volledige beschrijving narcist voldoet. Inmiddels ben ik tien jaar ouder en wijzer en ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. Heel erg moeilijk en complex allemaal.
Hij is al jaren met vlagen depressief, flinke burn out gehad tussendoor. En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. De slaappillen staan nog steeds in de kast.
En door die depressie heeft hij er financieel ook een puinhoop van gemaakt. Dat probeer ik de komende tijd weer wat op rails te krijgen alvorens de uiteindelijke stap te zetten.
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
Het moeilijkste van alles vind ik enerzijds zijn 'goede' kant en tegelijkertijd dat eeuwige liegen.
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
Nou weten jullie een beetje meer. Ik lees erg graag mee.
liefs
Adiamond
Geloof het of niet, wij werden zelfs een 'mooi' stel genoemd. Terwijl we uiterlijk gezien geen van tweeen echt fotomodel zijn. Maar kennelijk pasten we goed bij elkaar.
Vaak is een depressie en bijv financiele problemen (door tegenvaller, kredietcrisis, baan kwijt of op de tocht) in elkaars verlengde. Je trekt van het een in het ander in een negatieve spiraal.
Wees wel attent: hij mag dan nu doen alsof hij armer wordt,de rechter kijkt wel naar wat zijn inkomen was en wat zijn reele kansen op de arbeidsmarkt zijn. Spit ook alles goed door. Mijn ex deed ook zielig, totdat ik fijntjes die riante bonus op zijn loonstrookejs aantipte. Zo slecht ging het met zijn werk niet, en zo slecht lag hij nou ook weer niet bij de baas......
Lief jullie reacties te lezen. En wist een beetje het antwoord wel rondom die depressie.
Ik ben getrouwd met een man die aan de volledige beschrijving narcist voldoet. Inmiddels ben ik tien jaar ouder en wijzer en ben ik voorbereidingen aan het treffen om de knoop tot scheiden door te zetten. Heel erg moeilijk en complex allemaal.
Hij is al jaren met vlagen depressief, flinke burn out gehad tussendoor. En de laatste maanden is hij depressiever dan ooit. Na tig beloftes tot verbetering is er nog altijd niets veranderd. De slaappillen staan nog steeds in de kast.
En door die depressie heeft hij er financieel ook een puinhoop van gemaakt. Dat probeer ik de komende tijd weer wat op rails te krijgen alvorens de uiteindelijke stap te zetten.
Want ik weet dat hij er alles aan zal doen om het mij zo moeilijk mogelijk te maken in alle opzichten als ik de scheiding doorzet.
Het moeilijkste van alles vind ik enerzijds zijn 'goede' kant en tegelijkertijd dat eeuwige liegen.
Schaamte...ook. Omdat we voor de buitenwereld het perfecte stel zijn. Top banen. Veel vrienden (door mij onderhouden) etc.
Nou weten jullie een beetje meer. Ik lees erg graag mee.
liefs
Adiamond
Geloof het of niet, wij werden zelfs een 'mooi' stel genoemd. Terwijl we uiterlijk gezien geen van tweeen echt fotomodel zijn. Maar kennelijk pasten we goed bij elkaar.
Vaak is een depressie en bijv financiele problemen (door tegenvaller, kredietcrisis, baan kwijt of op de tocht) in elkaars verlengde. Je trekt van het een in het ander in een negatieve spiraal.
Wees wel attent: hij mag dan nu doen alsof hij armer wordt,de rechter kijkt wel naar wat zijn inkomen was en wat zijn reele kansen op de arbeidsmarkt zijn. Spit ook alles goed door. Mijn ex deed ook zielig, totdat ik fijntjes die riante bonus op zijn loonstrookejs aantipte. Zo slecht ging het met zijn werk niet, en zo slecht lag hij nou ook weer niet bij de baas......
dinsdag 13 januari 2009 om 22:25
Die goeie moment, dat is hem nou net de kneep. Als ik kijk naar N2 (de GM) dan zijn die goeie momenten zo fantastisch, dat je bijna de slechte over het hoofd ziet. Bijna. En ja, N1 (exman) natuurlijk heb ik daar ook heel veel plezier mee beleefd, fijne momenten gehad. Maar op een gegeven moment was ik het zat om een pispaal te zijn. Een soort 'afzeikplek'. En soort van hond om maar voortdurend te slaan. En soort van object om je eigen frustraties, onkunde en kwaadheid op te projecten omdat je het intelligente vermogen mist om eens een beetje aan zelfreflectie te doen en aan je zelf te werken.
dinsdag 13 januari 2009 om 22:58
quote:Muis66 schreef op 13 januari 2009 @ 22:25:
Die goeie moment, dat is hem nou net de kneep. Als ik kijk naar N2 (de GM) dan zijn die goeie momenten zo fantastisch, dat je bijna de slechte over het hoofd ziet. Bijna. En ja, N1 (exman) natuurlijk heb ik daar ook heel veel plezier mee beleefd, fijne momenten gehad. Maar op een gegeven moment was ik het zat om een pispaal te zijn. Een soort 'afzeikplek'. En soort van hond om maar voortdurend te slaan. En soort van object om je eigen frustraties, onkunde en kwaadheid op te projecten omdat je het intelligente vermogen mist om eens een beetje aan zelfreflectie te doen en aan je zelf te werken.Als ik mijn visie of mening ventileerde of iets wilde doen voor de verandering wat ik leuk vond..... dan verweet hijmij dat ik hem als hond behandelde en dat hij dat niet verdiende... HIj deed toch AAAAAAAAAAALES voor me? Ja, op het verstikkende af.
Die goeie moment, dat is hem nou net de kneep. Als ik kijk naar N2 (de GM) dan zijn die goeie momenten zo fantastisch, dat je bijna de slechte over het hoofd ziet. Bijna. En ja, N1 (exman) natuurlijk heb ik daar ook heel veel plezier mee beleefd, fijne momenten gehad. Maar op een gegeven moment was ik het zat om een pispaal te zijn. Een soort 'afzeikplek'. En soort van hond om maar voortdurend te slaan. En soort van object om je eigen frustraties, onkunde en kwaadheid op te projecten omdat je het intelligente vermogen mist om eens een beetje aan zelfreflectie te doen en aan je zelf te werken.Als ik mijn visie of mening ventileerde of iets wilde doen voor de verandering wat ik leuk vond..... dan verweet hijmij dat ik hem als hond behandelde en dat hij dat niet verdiende... HIj deed toch AAAAAAAAAAALES voor me? Ja, op het verstikkende af.
dinsdag 13 januari 2009 om 23:01
Haha, had eigenlijk eens moeten zeggen in datzelfde kader: AF bello, in je mand! Houd op met me voor de voeten te lopen en me te verhinderen mijn weg te gaan! Misschien had het geholpen als ik hem echt eens als hond had behandeld.... hmmm had een leuk halsbandje en riempje voor hem kunnen kopen? Niet ik, maar hij eens aan de ketting.... grinnnn
dinsdag 13 januari 2009 om 23:06
quote:LilacTree schreef op 13 januari 2009 @ 22:58:
[...]
Als ik mijn visie of mening ventileerde of iets wilde doen voor de verandering wat ik leuk vond..... dan verweet hijmij dat ik hem als hond behandelde en dat hij dat niet verdiende... HIj deed toch AAAAAAAAAAALES voor me? Ja, op het verstikkende af.
je moest eens weten wat ik allemaal naar mijn hoofd kreeg. Ik was een ondankbaar kreng, want ik kreeg alles van hem (ja, hij verdiende toch het geld, ik amper, gek he, een jas moet toch worden betaald, ook als je zelf amper inkomen hebt, daar koos je toch samen voor). Of: ik mocht wel eens een lekker flesje wijn ofzo (ja en, omdat ik mijn schamele centjes investeerde in ONZE toekomst, moest hij dat toch betalen? Meneer vergat zichzelf ook niet hoor). Of: dat je mocht studeren? Onvoorstelbaar, we leven in een land waar een vrouw het godzijdank kan! Maar dan nog, waarom zou dat niet mogen?
ja, ik was errug ondankbaar geweest, hoor, ik mocht zoveel. Maar kreeg dan wel regelmatig te horen dat ik allean maar leefde en bestaansrecht had dankzij hem.
En wat bleek: ik bleek ook zomaar te kunnen leven en bestaansrecht te hebben ZONDER hem.
Dat was een verrassing. Vooral voor hem en zijn familie.
[...]
Als ik mijn visie of mening ventileerde of iets wilde doen voor de verandering wat ik leuk vond..... dan verweet hijmij dat ik hem als hond behandelde en dat hij dat niet verdiende... HIj deed toch AAAAAAAAAAALES voor me? Ja, op het verstikkende af.
je moest eens weten wat ik allemaal naar mijn hoofd kreeg. Ik was een ondankbaar kreng, want ik kreeg alles van hem (ja, hij verdiende toch het geld, ik amper, gek he, een jas moet toch worden betaald, ook als je zelf amper inkomen hebt, daar koos je toch samen voor). Of: ik mocht wel eens een lekker flesje wijn ofzo (ja en, omdat ik mijn schamele centjes investeerde in ONZE toekomst, moest hij dat toch betalen? Meneer vergat zichzelf ook niet hoor). Of: dat je mocht studeren? Onvoorstelbaar, we leven in een land waar een vrouw het godzijdank kan! Maar dan nog, waarom zou dat niet mogen?
ja, ik was errug ondankbaar geweest, hoor, ik mocht zoveel. Maar kreeg dan wel regelmatig te horen dat ik allean maar leefde en bestaansrecht had dankzij hem.
En wat bleek: ik bleek ook zomaar te kunnen leven en bestaansrecht te hebben ZONDER hem.
Dat was een verrassing. Vooral voor hem en zijn familie.
dinsdag 13 januari 2009 om 23:16
ik lees jullie berichten en probeer ook mijn eigen leven goed op de rit te krijgen, maar het lukt niet echt. Het probleem is angst. Ik ben gewoon ontzettend bang bij elk onverwacht geluid, denk dat hij zomaar ergens in huis zou kunnen zijn, versteen bj het geluid van een kind dat in de nacht naar de wc gaat, schrik om het minste wakker.
Mensen hoe kom ik hier af, herkent iemand dat?
Mensen hoe kom ik hier af, herkent iemand dat?
dinsdag 13 januari 2009 om 23:36
quote:eindelijk schreef op 13 januari 2009 @ 23:16:
ik lees jullie berichten en probeer ook mijn eigen leven goed op de rit te krijgen, maar het lukt niet echt. Het probleem is angst. Ik ben gewoon ontzettend bang bij elk onverwacht geluid, denk dat hij zomaar ergens in huis zou kunnen zijn, versteen bj het geluid van een kind dat in de nacht naar de wc gaat, schrik om het minste wakker.
Mensen hoe kom ik hier af, herkent iemand dat?
Heb ik niet gehad, maar toegegeven, hij deed het niet en moest er een behoorlijk getrainde geveltoerist voor zijn.
Oplossing, kost een paar centen, maar huur zo'n Sleutelkoning in en beveilig je huis van onder tot boven. Overal van die raamsloten op, haken op de deur, pinsloten aan de buitenkant en OVERAL nieuwe sleutelcilinders. Dus dat hij ook echt niet meer naar binnen kan. Laat desnoods zo'n verzekeringsvent komen. Die liet ik ook komen met een chekclist of mijn huis goed beveiligd was. Ik had overal van die sloten op ramen enzo, zag er goed uit. Alleen de halvegare imbeciel die ooit bedacht heeft om een rookmelder BOVEN het gasfornuis te zetten moet ik nog even een rotschop geven....
ik lees jullie berichten en probeer ook mijn eigen leven goed op de rit te krijgen, maar het lukt niet echt. Het probleem is angst. Ik ben gewoon ontzettend bang bij elk onverwacht geluid, denk dat hij zomaar ergens in huis zou kunnen zijn, versteen bj het geluid van een kind dat in de nacht naar de wc gaat, schrik om het minste wakker.
Mensen hoe kom ik hier af, herkent iemand dat?
Heb ik niet gehad, maar toegegeven, hij deed het niet en moest er een behoorlijk getrainde geveltoerist voor zijn.
Oplossing, kost een paar centen, maar huur zo'n Sleutelkoning in en beveilig je huis van onder tot boven. Overal van die raamsloten op, haken op de deur, pinsloten aan de buitenkant en OVERAL nieuwe sleutelcilinders. Dus dat hij ook echt niet meer naar binnen kan. Laat desnoods zo'n verzekeringsvent komen. Die liet ik ook komen met een chekclist of mijn huis goed beveiligd was. Ik had overal van die sloten op ramen enzo, zag er goed uit. Alleen de halvegare imbeciel die ooit bedacht heeft om een rookmelder BOVEN het gasfornuis te zetten moet ik nog even een rotschop geven....
woensdag 14 januari 2009 om 00:40
muis, het zit niet in de sloten, het zit in mijn hoofd. De sloten zijn allemaal goed. Maar ik heb de neiging om te schrikken en achter me te kijken. 's nachts schrik ik wakker met mijn hart in mijn keel.
Ik hoorde van de maatschappelijk werkster dat dit waarschijnlijk een reactie is op de angst van de afgelopen jaren, het bedreigende. Toen had ik een muur om me heen gebouwd en leefde op allertheid. Maar nu ik die allertheid laat varen als ik me ontspan, begint die muur af te breken en die stenen donderen op mijn kop.
Ik hoorde van de maatschappelijk werkster dat dit waarschijnlijk een reactie is op de angst van de afgelopen jaren, het bedreigende. Toen had ik een muur om me heen gebouwd en leefde op allertheid. Maar nu ik die allertheid laat varen als ik me ontspan, begint die muur af te breken en die stenen donderen op mijn kop.
woensdag 14 januari 2009 om 08:51
Dank jullie wel voor jullie fijne woorden en begrip. Ik ben er ook nog lang niet, een hoop dingen worden nu allemaal uitgezocht.
Wel heb ik misschien het voordeel dat hij niet bezig is mijn zelfbeeld de grond in te boren of dat hij mij dingen verbied. Maar het eeuwige liegen en depressief zijn is voor mij het allermoeilijkste naast zijn voor de buitenwereld geweldige lieve karakter. Moet wel grinniken om de opmerking van het 'knappe stel'. Ook zo herkenbaar.
Dat maakt ook dat ik soms denk dat ik niet zo ondankbaar moet zijn...menigeen zou graag met mij willen ruilen. Alleen weten zij niet wat er soms tussen de vier muren zich afspeelt.
@hoppetee: wat ik je graag wil meegeven is dat ieder mens veel meer kan dan ze zelf denkt....want zo begin nooit eindig is, is einde altijd een begin!!
Wel heb ik misschien het voordeel dat hij niet bezig is mijn zelfbeeld de grond in te boren of dat hij mij dingen verbied. Maar het eeuwige liegen en depressief zijn is voor mij het allermoeilijkste naast zijn voor de buitenwereld geweldige lieve karakter. Moet wel grinniken om de opmerking van het 'knappe stel'. Ook zo herkenbaar.
Dat maakt ook dat ik soms denk dat ik niet zo ondankbaar moet zijn...menigeen zou graag met mij willen ruilen. Alleen weten zij niet wat er soms tussen de vier muren zich afspeelt.
@hoppetee: wat ik je graag wil meegeven is dat ieder mens veel meer kan dan ze zelf denkt....want zo begin nooit eindig is, is einde altijd een begin!!
woensdag 14 januari 2009 om 09:49
quote:Adiamond schreef op 14 januari 2009 @ 08:51:
Dat maakt ook dat ik soms denk dat ik niet zo ondankbaar moet zijn...menigeen zou graag met mij willen ruilen. Alleen weten zij niet wat er soms tussen de vier muren zich afspeelt.Ik ken iemand die in een huis van 1 miljoen euro woont. Daar kan ik me niets bij voorstellen. Haar BIJKEUKEN is even groot als mijn woonoppervlakte in totaal. Geldzorgen kende (en kent) ze niet. Als ik een reparatie aan mijn auto heb, wordt het een zuinige maand met veel 'wokken' en pasta. En soms afspraken afzeggen als ze veel geld kosten. Zij kent dat niet. En toch toen we met elkaar spraken was ze even diepongelukkig in haar relatie als ik. Kennelijk maakt het dus niet uit dat je een mooi huis hebt, mooie auto hebt, dikke bankrekening, als je relatie niet goed zit....
Dat maakt ook dat ik soms denk dat ik niet zo ondankbaar moet zijn...menigeen zou graag met mij willen ruilen. Alleen weten zij niet wat er soms tussen de vier muren zich afspeelt.Ik ken iemand die in een huis van 1 miljoen euro woont. Daar kan ik me niets bij voorstellen. Haar BIJKEUKEN is even groot als mijn woonoppervlakte in totaal. Geldzorgen kende (en kent) ze niet. Als ik een reparatie aan mijn auto heb, wordt het een zuinige maand met veel 'wokken' en pasta. En soms afspraken afzeggen als ze veel geld kosten. Zij kent dat niet. En toch toen we met elkaar spraken was ze even diepongelukkig in haar relatie als ik. Kennelijk maakt het dus niet uit dat je een mooi huis hebt, mooie auto hebt, dikke bankrekening, als je relatie niet goed zit....
woensdag 14 januari 2009 om 09:51
quote:eindelijk schreef op 14 januari 2009 @ 00:40:
muis, het zit niet in de sloten, het zit in mijn hoofd. De sloten zijn allemaal goed. Maar ik heb de neiging om te schrikken en achter me te kijken. 's nachts schrik ik wakker met mijn hart in mijn keel.
Ik hoorde van de maatschappelijk werkster dat dit waarschijnlijk een reactie is op de angst van de afgelopen jaren, het bedreigende. Toen had ik een muur om me heen gebouwd en leefde op allertheid. Maar nu ik die allertheid laat varen als ik me ontspan, begint die muur af te breken en die stenen donderen op mijn kop.Denk het wel. Je moest natuurlijk je muur afbreken als je ging scheiden. En dan is het ineens 'eng'. Niet voor niets is het daarom dat mensen zolang blijven: het huidige is wellicht niet ideaal, maar wel bekend. Dat andere is Het Grote Onbekende, waarvan je niet weet wat er allemaal kan gebeuren en wat je te wachten staat. Daarom wachten we ook zo lang. Daarom 'tolereren' we ook nog zoveel zo lang.
muis, het zit niet in de sloten, het zit in mijn hoofd. De sloten zijn allemaal goed. Maar ik heb de neiging om te schrikken en achter me te kijken. 's nachts schrik ik wakker met mijn hart in mijn keel.
Ik hoorde van de maatschappelijk werkster dat dit waarschijnlijk een reactie is op de angst van de afgelopen jaren, het bedreigende. Toen had ik een muur om me heen gebouwd en leefde op allertheid. Maar nu ik die allertheid laat varen als ik me ontspan, begint die muur af te breken en die stenen donderen op mijn kop.Denk het wel. Je moest natuurlijk je muur afbreken als je ging scheiden. En dan is het ineens 'eng'. Niet voor niets is het daarom dat mensen zolang blijven: het huidige is wellicht niet ideaal, maar wel bekend. Dat andere is Het Grote Onbekende, waarvan je niet weet wat er allemaal kan gebeuren en wat je te wachten staat. Daarom wachten we ook zo lang. Daarom 'tolereren' we ook nog zoveel zo lang.
woensdag 14 januari 2009 om 10:25
Eindelijk,
ik herken dat wel: dat verstijven van angst bij ieder onverwacht geluid wat je hoort. Ik had dat ook toen ik met zoon weer terug in onze woning was en de scheiding eindelijk in gang gezet was (ging niet bepaald zonder slag of stoot en a.s. ex was nou niet bepaald mijn grootste fan op dat moment).
Ik heb niet echt de gouden tip voor je, hoe hier vanaf te komen. Bij mij is het gevoel geleidelijk aan afgezakt. Maar dat heeft tijd nodig. Je hebt zó lang op scherp gestaan dat het nu moeite kost om je reserves te laten varen, om je te ontspannen (in je EIGEN huis!).
En dan kunnen er nóg zulke goede sloten op de deuren zitten, kan de politie op de hoogte zijn (zoals bij mij allemaal het geval was), dergelijke dingen helpen niet echt. De angst zit ín je en het duurt een tijd voordat die weer uit je is...
Sterkte!
ik herken dat wel: dat verstijven van angst bij ieder onverwacht geluid wat je hoort. Ik had dat ook toen ik met zoon weer terug in onze woning was en de scheiding eindelijk in gang gezet was (ging niet bepaald zonder slag of stoot en a.s. ex was nou niet bepaald mijn grootste fan op dat moment).
Ik heb niet echt de gouden tip voor je, hoe hier vanaf te komen. Bij mij is het gevoel geleidelijk aan afgezakt. Maar dat heeft tijd nodig. Je hebt zó lang op scherp gestaan dat het nu moeite kost om je reserves te laten varen, om je te ontspannen (in je EIGEN huis!).
En dan kunnen er nóg zulke goede sloten op de deuren zitten, kan de politie op de hoogte zijn (zoals bij mij allemaal het geval was), dergelijke dingen helpen niet echt. De angst zit ín je en het duurt een tijd voordat die weer uit je is...
Sterkte!
woensdag 14 januari 2009 om 18:42
eindelijk... angst.... ik snap wat je bedoelt. Wat zul jij je soms hopeloos voelen. Dan denk je dat je eindelijk kunt ontspannen, krijg je dit. Het is inderdaad het gevolg van het zo lang op je tenen hebben moeten lopen. Je muur brokkelt af en dat is maar goed ook. En door al die gevoelens, dus ook angst zul je heen moeten.
Ook door mijn eigen ups en downs moet ik steeds vaker denken aan een verhaaltje wat ik vaak voorlas: wij gaan op berenjacht! Zoals zo vaak is met kinderverhaaltjes, bevat het een boodschap. In dit verhaal gaat een gezin op berenjacht. En ze zijn nergens bang voor, tot ze achtereenvolgens een rivier en een bos, sneeuwstorm en modderpoel etc tegenkomen. En daar kunnen ze niet overheen, ook niet onderdoor....nee, ze moeten er DWARS DOORHEEN!!!!! (riepen de kinderen dan in koor).
We komen erdoor heen, allemaal.... Het stormt en regent en we voelen ons soms bang en onzeker en boos en verdrietig. En ook die periodes worden minder en korter.
Eindelijk, je hebt zo sterk, je hebt je jaren staande gehouden naast deze man. Prachtige kinderen heb je ondanks hem liefde zorg en aandacht gegeven. Je laat hen zien dat het nooit te laat is om opnieuw te beginnen. Jullie slaan je er wel doorheen.
Heb je mensen die je kan bellen als je je zo bang voelt? Waar je tegenaan kunt praten tot het nare gevoel wegebt? Proberen weg te stoppen helpt niet, afleiding zoeken misschien wel... Ik heb begrepen dat je creatief bent? Misschien helpt mandalakleuren of tekenen? Verzin een ritueel om de angst te verdrijven... steek een kaars aan, visualiseer hoe de angst eruit ziet en hoe je ernaar kijkt en het met licht omringt tot het verdwijnt.
Sterkte... dikke knufff
Ook door mijn eigen ups en downs moet ik steeds vaker denken aan een verhaaltje wat ik vaak voorlas: wij gaan op berenjacht! Zoals zo vaak is met kinderverhaaltjes, bevat het een boodschap. In dit verhaal gaat een gezin op berenjacht. En ze zijn nergens bang voor, tot ze achtereenvolgens een rivier en een bos, sneeuwstorm en modderpoel etc tegenkomen. En daar kunnen ze niet overheen, ook niet onderdoor....nee, ze moeten er DWARS DOORHEEN!!!!! (riepen de kinderen dan in koor).
We komen erdoor heen, allemaal.... Het stormt en regent en we voelen ons soms bang en onzeker en boos en verdrietig. En ook die periodes worden minder en korter.
Eindelijk, je hebt zo sterk, je hebt je jaren staande gehouden naast deze man. Prachtige kinderen heb je ondanks hem liefde zorg en aandacht gegeven. Je laat hen zien dat het nooit te laat is om opnieuw te beginnen. Jullie slaan je er wel doorheen.
Heb je mensen die je kan bellen als je je zo bang voelt? Waar je tegenaan kunt praten tot het nare gevoel wegebt? Proberen weg te stoppen helpt niet, afleiding zoeken misschien wel... Ik heb begrepen dat je creatief bent? Misschien helpt mandalakleuren of tekenen? Verzin een ritueel om de angst te verdrijven... steek een kaars aan, visualiseer hoe de angst eruit ziet en hoe je ernaar kijkt en het met licht omringt tot het verdwijnt.
Sterkte... dikke knufff
zaterdag 17 januari 2009 om 07:26
Ben ik ook weer eens...
Ik lees wel regelmatig mee, maar reageer wat minder momenteel.
Jee, het houdt niet op he dames?
Ben heel blij dit forum gevonden te hebben, voelt als gedeelde smart is halve smart...
Helaas blijkt bijna niemand in de omgeving van mijn N ex het nog in de gaten te hebben.
Mijn ex heeft echt het woord Narcist uitgevonden.
Door zijn gemanipuleer, mooie ( loze ) woorden, zijn gekonkel en gedraai hebben mensen een heel verkeerd beeld van hem.
Zijn ouders zijn de enige die het wel doorhebben. Maar houden hem het hand boven het hoofd.
Lekker makkelijk.
Ik kan niet teveel details meer geven omdat hij nu al zover is me ook al te volgen via dit medium. Heel eng..
Lieve Lilac, ik mail je 1 dezer dagen weer.
Eindelijk, top wat je allemaal al heb bereikt meis. Klasse
Liefs,
Ik lees wel regelmatig mee, maar reageer wat minder momenteel.
Jee, het houdt niet op he dames?
Ben heel blij dit forum gevonden te hebben, voelt als gedeelde smart is halve smart...
Helaas blijkt bijna niemand in de omgeving van mijn N ex het nog in de gaten te hebben.
Mijn ex heeft echt het woord Narcist uitgevonden.
Door zijn gemanipuleer, mooie ( loze ) woorden, zijn gekonkel en gedraai hebben mensen een heel verkeerd beeld van hem.
Zijn ouders zijn de enige die het wel doorhebben. Maar houden hem het hand boven het hoofd.
Lekker makkelijk.
Ik kan niet teveel details meer geven omdat hij nu al zover is me ook al te volgen via dit medium. Heel eng..
Lieve Lilac, ik mail je 1 dezer dagen weer.
Eindelijk, top wat je allemaal al heb bereikt meis. Klasse
Liefs,
zaterdag 17 januari 2009 om 16:13
Officieel kan ik natuurlijk niet zeggen dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft, maar ik herken wel een behoorlijk wat punten. Ik heb een relatie gehad van ongeveer twee jaar en wat was dat afzien zeg.
Waarom bleef je dan bij hem? Nou voor de andere kant in hem die zo lief, attent, begripvol, grappig en stabiel was. Ik kon mezelf bijna niet meer geloven. Als het dan echt krisis was was het net of ik een ander leven leefde. Dat ik het verzon dat het niet waar kon zijn, maar helaas het was wel echt. Althans voor mij en voor hem moest ik me niet zo aanstellen, ik ben en was toch een raar vreemd mens die nodig eens aanzichzelf moest gaan werken. Het komt echt allemaal door mij, als ik het zo had gedaan of zo dan had hij niet zo gereageert
Hij mocht alles en ik mocht niets, dat was niet zo in zijn ogen. Het kwam omdat ik er niet op een goede manier mee om kon gaan. Of, omdat anderen niet te vertrouwen waren en ik niet weerbaar genoeg zou zijn. Niemand vond hij aardig of leuk die mij dierbaar waren. Ik heb me verdedigd en dacht dat ik toch wel deed waar ik zin in had, maar dat was niet zo de impact van de ruzies zijn achterdocht maakte, dat ik ervoor paste om iets te doen waar hij weer boos over kon zijn. Als ik iets wilde doen met mijn vriendinnen voelde hij zich niet belangrijk genoeg.Hij heeft me bijna helemaal geisoleerd.
En nu? Ik moet erg mijn best doen om nog iets van mezelf overeind te houden. Hij weigert te accepteren dat het over is en blijft voor mijn deur staan op mijn telefoon met allerlei lieve dingen en mooie woorden waar ik voorheen intrapte.
Wat is hij goed om mensen te pakken op hun zwakke plekken om zo te krijgen wat hij wil, of om zijn eigen gevoel omhoog te halen. Ik snap echt niet waarom ik er zolang in ben blijven geloven en er aan vast heb gehouden.
Waarom bleef je dan bij hem? Nou voor de andere kant in hem die zo lief, attent, begripvol, grappig en stabiel was. Ik kon mezelf bijna niet meer geloven. Als het dan echt krisis was was het net of ik een ander leven leefde. Dat ik het verzon dat het niet waar kon zijn, maar helaas het was wel echt. Althans voor mij en voor hem moest ik me niet zo aanstellen, ik ben en was toch een raar vreemd mens die nodig eens aanzichzelf moest gaan werken. Het komt echt allemaal door mij, als ik het zo had gedaan of zo dan had hij niet zo gereageert
Hij mocht alles en ik mocht niets, dat was niet zo in zijn ogen. Het kwam omdat ik er niet op een goede manier mee om kon gaan. Of, omdat anderen niet te vertrouwen waren en ik niet weerbaar genoeg zou zijn. Niemand vond hij aardig of leuk die mij dierbaar waren. Ik heb me verdedigd en dacht dat ik toch wel deed waar ik zin in had, maar dat was niet zo de impact van de ruzies zijn achterdocht maakte, dat ik ervoor paste om iets te doen waar hij weer boos over kon zijn. Als ik iets wilde doen met mijn vriendinnen voelde hij zich niet belangrijk genoeg.Hij heeft me bijna helemaal geisoleerd.
En nu? Ik moet erg mijn best doen om nog iets van mezelf overeind te houden. Hij weigert te accepteren dat het over is en blijft voor mijn deur staan op mijn telefoon met allerlei lieve dingen en mooie woorden waar ik voorheen intrapte.
Wat is hij goed om mensen te pakken op hun zwakke plekken om zo te krijgen wat hij wil, of om zijn eigen gevoel omhoog te halen. Ik snap echt niet waarom ik er zolang in ben blijven geloven en er aan vast heb gehouden.
zaterdag 17 januari 2009 om 16:51
Lieve Links, valt niet mee he? Je hebt er goed aan gedaan om met hem te breken. Het getuigt van veel kracht en moed om uiteindelijk de stap te zetten. Na het eerste gevoel van opluchting komen onheroepelijk twijfels bij je boven of je je niet vergist hebt. NEEEEEE! Je hebt je niet vergist, dit soort mensen bestaan.
Jij gaat langzaam maar zeker beseffen, net als wij hier allemaal, dat je bestaansrecht hebt en de moeite waard. Niemand verdient het om in zo'n destructieve relatie te zitten. Je bent waarschijnlijk gevoelig, empatisch, sociaal bewogen met een groot hart. Je hebt je kwetsbaar opgesteld en hij heeft daar systematisch misbruik van gemaakt. Het zijn deze kwaliteiten die mannen als hij niet bezitten.
Het gaat een lange weg worden voor je, zwaar ook, maar met in eerste instantie kleine overwinninkjes en je zult zien dat je met vallen en opstaan jezelf terug vindt.
Je kunt altijd op ons terugvallen. We weten wat je meemaakt en hoe beangstigend het soms is. Zeker als hij je blijft lastigvallen. Maak er melding van bij de politie en huisarts. Zorg voor een vangnet aan mensen om je heen.
Heel veel sterkte!
Jij gaat langzaam maar zeker beseffen, net als wij hier allemaal, dat je bestaansrecht hebt en de moeite waard. Niemand verdient het om in zo'n destructieve relatie te zitten. Je bent waarschijnlijk gevoelig, empatisch, sociaal bewogen met een groot hart. Je hebt je kwetsbaar opgesteld en hij heeft daar systematisch misbruik van gemaakt. Het zijn deze kwaliteiten die mannen als hij niet bezitten.
Het gaat een lange weg worden voor je, zwaar ook, maar met in eerste instantie kleine overwinninkjes en je zult zien dat je met vallen en opstaan jezelf terug vindt.
Je kunt altijd op ons terugvallen. We weten wat je meemaakt en hoe beangstigend het soms is. Zeker als hij je blijft lastigvallen. Maak er melding van bij de politie en huisarts. Zorg voor een vangnet aan mensen om je heen.
Heel veel sterkte!
