Geld & Recht alle pijlers

Wie heeft regie?

17-01-2017 11:30 27 berichten
Alle reacties Link kopieren
Voor deze vraag heb ik Google reeds geraadpleegd, maar ik krijg niet een goed antwoord. Misschien weet iemand van jullie dit.

Sinds 20 jaar woon ik samen met mijn partner, met wie ik niet ben getrouwd. Samen hebben wij kinderen.

Afgelopen jaar is een familielid van mij overleden. Ik heb gezien hoe zeer mijn ouders dat heeft geraakt en in het bijzonder mijn moeder. Ondanks dat deze persoon een behoorlijk mooie leeftijd heeft behaald (98) heeft mijn moeder in de laatste fase alle toeters en bellen laten rinkelen om de levensverwachting naar boven bij te stellen. Waar ik dacht: wees dankbaar voor het leven en zie hoe mooi uit ze is geworden, kon mijn moeder zich niet verzoenen met de dood.

En nu mijn vraag: ik zou die toeters en bellen nooit willen. Als blijkt dat mijn leven ten einde is, zou ik willen dat mijn naasten mij laten gaan. Maar wie heeft daarin de regie? Mijn vriend en ik zijn niet getrouwd, hij staat er hetzelfde in als ik. Hebben mijn ouders dan de regie? Of toch de partner?
Heb je een andere formele verbintenis met jouw partner (geregistreerd partnerschap)? Dan is het jouw partner. Zo niet, dan gaat jouw familie er over (dus idd jouw ouders bij leven en welzijn).
Alle reacties Link kopieren
Dan moet je een wilsverklaring opstellen, daarin kun je ook vastleggen wie er voor jou mag beslissen als je dat zelf niet meer kunt.



https://www.rijksoverheid ... /wilsverklaring-opstellen
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
De ouders of andere familie.

Ik heb het zelf meegemaakt met mijn man. Zijn moeder wilde hem in het ziekenhuis houden in de hoop dat hij bleef leven ondanks dat hij aangegeven had zelf thuis te willen sterven.

Hij was niet meer in staat om nog te praten.



Gelukkig waren we getrouwd en heb ik de beslissing genomen.



Nu heb ik een nieuwe partner in ons samenlevingscontract hebben we elkaar aangewezen als degene die zulke beslissingen neemt.

De notaris gaf echter aan dat het ziekenhuis niet verplicht is hier gehoor aan te geven.



Het is 1 van de redenen dat we nu gaan trouwen. We willen geen risico's nemen hiermee. (niet de belangrijkste reden maar het speelt mee)
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
PS of als zij oud genoeg zijn; jouw kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Google anders eens op de mogelijkheden voor een levenstestament.
Alle reacties Link kopieren
Het begint bij jou. Jij hebt de regie. Alleen als jij niet in staat bent om besluiten te nemen, of alles nog te overzien, iemand die jij daarvoor aanwijst. Als jij jouw partner wil aanwijzen, dan mag dat. Als je liever de buurvrouw aanwijst mag dat ook.



Als jij niet meer in staat bent om iemand aan te wijzen (beter zorg je dat zulke zaken vooraf bekend zijn bij je artsen), dan is een partner met wie je al 20 jaar samenwoont heel wat meer aangewezen als contactpersoon dan je ouders. Maar bij conflicten zullen artsen vaak wel proberen om consensus te bereiken, maar ik denk niet dat je bang hoeft te zijn dat je ouders meer gewicht in de schaal zullen leggen in zo'n geval. Artsen zijn niet afhankelijk van samenlevingscontracten of boterbriefjes in zo'n geval, maar zullen vooral proberen in te schatten wie de belangen het beste kan behartigen. Eerder zou ik problemen verwachten tussen ondertussen volwassen kinderen en je partner, dat kan een lastige afweging zijn.



Kortom: Spreek er vooraf over met je artsen. En als je bang bent dat je nu al als kasplantje uit een autoongeluk of iets dergelijks komt, kun je zulke verklaringen ook op papier zetten en/of bij je huisarts laten vastleggen.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
Alle reacties Link kopieren
wilsverklaring inderdaad, maar vooral: bespreken, bespreken, bespreken, met je dierbaren (ook met je ouders dus), maar ook met je huisarts, en hem/haar laten vastleggen in je dossier wat je wel en niet wilt. je kunt ook een niet-reanimeren penning aanvragen bijvoorbeeld.

Je hebt niet een garantie, maar het helpt wel als je het van tevoren hebt vastgelegd en als je naasten kunnen getuigen dat dit altijd al jouw wens was
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties.

Het geeft mij stof tot nadenken.

Het constant bespreken zoals werd aangegeven is bij mijn moeder niet mogelijk. Ter illustratie: onze kat van 20 hebben wij vorige week in moeten laten slapen. Het beestje was op. Poepte in huis en liep van voor naar achteren, zwalkte met z'n achterlichaam. Mijn moeder was laaiend: dat we niet de keuze hadden gemaakt om het beestje middels bloedonderzoek danwel medicatie (waarvoor geen idee) langer te laten leven. Het leven opgeven is voor mijn moeder gewoon geen optie, in geen enkel geval.

Het gaat mij inderdaad om de situatie waarin ik zelf niets meer kan inbrengen. Ik weet uit de situatie in mijn familie dat de arts aangaf dat een bepaalde operatie (!) niet aan te raden maar zelfs af te raden was, maar mijn moeder (en haar broers en zussen) wilden het perse en stonden erop. Ik zou dat echt nooit willen.

Met trouwen danwel geregistreerd partnerschap is diegene dus de beslissingnemer?
Alle reacties Link kopieren
Het levenstestament
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Alle reacties Link kopieren
'Bespreken' hoeft in dit geval niet te betekenen dat je je moeder wilt overtuigen. Je kunt haar ook méédelen dat je graag wilt dat je vriend dit soort beslissingen neemt (eventueel uitleggen waarom, discussie is daarbij niet nodig!) en dat je dat daarom hebt vastgelegd in een wilsverklaring. Dan weet ze in ieder geval vast hoe het zit en wordt ze er t.z.t. niet door overvallen.
Alle reacties Link kopieren
quote:petram schreef op 17 januari 2017 @ 11:50:

Bedankt voor jullie reacties.

Het geeft mij stof tot nadenken.

Het constant bespreken zoals werd aangegeven is bij mijn moeder niet mogelijk. Ter illustratie: onze kat van 20 hebben wij vorige week in moeten laten slapen. Het beestje was op. Poepte in huis en liep van voor naar achteren, zwalkte met z'n achterlichaam. Mijn moeder was laaiend: dat we niet de keuze hadden gemaakt om het beestje middels bloedonderzoek danwel medicatie (waarvoor geen idee) langer te laten leven. Het leven opgeven is voor mijn moeder gewoon geen optie, in geen enkel geval.

Het gaat mij inderdaad om de situatie waarin ik zelf niets meer kan inbrengen. Ik weet uit de situatie in mijn familie dat de arts aangaf dat een bepaalde operatie (!) niet aan te raden maar zelfs af te raden was, maar mijn moeder (en haar broers en zussen) wilden het perse en stonden erop. Ik zou dat echt nooit willen.

Met trouwen danwel geregistreerd partnerschap is diegene dus de beslissingnemer?



Je hoeft niks met je moeder te bespreken. Je moet dingen bespreken met je arts. Bijvoorbeeld over wie je wil dat er besluiten neemt over jou.



En trouwen of geregistreerd partnerschap heeft er helemaal niks mee te maken. Echt helemaal niks. Alleen kun je misschien bij een partnerschapsregistratie daarover dingen vastleggen, maar dat is een nogal onhandig moment en zou ik vooral afraden. Stel dat je later toch liever 1 van je kinderen aanwijst, dan heb je ineens een heel formeel document dat je moet overrulen, ipv een simpele verklaring bij een huisarts die je laat aanpassen.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
Alle reacties Link kopieren
@Lariba: dat heb ik al gedaan omdat ik al dacht dat het zo in elkaar zou steken. Maar ik weet dat wanneer dit zou gebeuren dat ze een alternatieve arts uit Timboektoe zou laten overvliegen om boomschors om mijn grote teen te binden, als ze maar enigszins het vermoeden zou hebben dat ik dan weer tot leven zou worden gewekt. Bijvoorbeeld.

Mijn moeder is in dat soort situaties niet voor rede vatbaar.

Ik weet overigens dat ze dit soort dingen uit liefde doet, begrijp me niet verkeerd.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou in zo'n wilsverklaring al wel zo veel mogelijk vastleggen wat je zelf wil in zo'n geval, in plaats van alleen hem aanwijzen als vertegenwoordiger. Anders krijg je als het zo ver komt weer de situatie dat je ouders op hem in gaan praten, hem dingen kwalijk gaan nemen, et cetera. Terwijl het denk ik makkelijker is als zwart op wit staat dat dat is wat jij zelf wil.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Handigmetgeld: het gaat mij om een situatie waarin ik niet meer in staat ben om te communiceren. Wie heeft dan regie?
Alle reacties Link kopieren
quote:petram schreef op 17 januari 2017 @ 12:02:

Handigmetgeld: het gaat mij om een situatie waarin ik niet meer in staat ben om te communiceren. Wie heeft dan regie?Zij bedoelt volgens mij dat je dat scenario moet bespreken op het moment dat je nog wel in staat bent om te communiceren.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
quote:petram schreef op 17 januari 2017 @ 12:02:

Handigmetgeld: het gaat mij om een situatie waarin ik niet meer in staat ben om te communiceren. Wie heeft dan regie?Ook als zij (en de artsen) niet weten hoe je er uit gaat komen als de boomschors werkt? Indien zo, dan vind ik dat eng en dan zou ik inderdaad zorgen dat het vastgelegd wordt. Ik zou het vreselijk vinden jaren als kasplantje te leven omdat mijn moeder mij dan nog in haar leven houdt.
Alle reacties Link kopieren
Dat denk ik inderdaad ook. In die situatie kan ik mijn moeder wel aan, verbaal. Maar zodra het anders wordt vrees ik ervoor.
Alle reacties Link kopieren
@clubmedfan: Ja. Ook dan zou zij dit soort dingen inzetten.
quote:Susan schreef op 17 januari 2017 @ 12:11:

[...]





Zij bedoelt volgens mij dat je dat scenario moet bespreken op het moment dat je nog wel in staat bent om te communiceren.Kan dat zo strak worden vastgelegd? Is het niet zo dat bij bijv euthanasie er moeilijker gedaan wordt over het toepassen hiervan wanneer ze plotseling niet meer kunnen communiceren maar dat voorheen wel kenbaar hebben gemaakt dit te willen?
quote:petram schreef op 17 januari 2017 @ 12:13:

@clubmedfan: Ja. Ook dan zou zij dit soort dingen inzetten.Enge gedachte. Goed van je dat je dit gaat regelen.
Alle reacties Link kopieren
Hebben jullie een samenlevingscontract?
Alle reacties Link kopieren
quote:petram schreef op 17 januari 2017 @ 12:02:

Handigmetgeld: het gaat mij om een situatie waarin ik niet meer in staat ben om te communiceren. Wie heeft dan regie?



Degene die jij vooraf hebt aangewezen. Dat kun je dus maar beter doen, als je je druk maakt over familie die het mogelijk niet met elkaar eens is.



En anders is er dus geen harde regel voor. Het hangt niet af van contracten of regels of mate van verwantschap, maar puur van de inschatting van de arts wie het beste weet en kan verwoorden wat de patient zelf gewild zou hebben. Een partner waarmee je 20 jaar samenleeft heeft daarin een zwaardere stem dan een moeder, in vrijwel alle gevallen. Een pasgetrouwd stel zou wel eens kunnen ontdekken dat de stem van moeder toch zwaarder weegt, boterbriefje of niet. Maar artsen laten het daarop niet aankomen, die zoeken consensus en maken uiteindelijk hun eigen afweging.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
Alle reacties Link kopieren
quote:clubmedfan schreef op 17 januari 2017 @ 12:13:

[...]



Kan dat zo strak worden vastgelegd? Is het niet zo dat bij bijv euthanasie er moeilijker gedaan wordt over het toepassen hiervan wanneer ze plotseling niet meer kunnen communiceren maar dat voorheen wel kenbaar hebben gemaakt dit te willen?Als je op het moment dat je euthanasie wilt wilsonbekwaam bent dan heb je een probleem. Dan zijn artsen geneigd niet meer mee te werken. (Dementie/alzheimer, herseninfarcten/hersenbloedingen).
quote:handigmetgeld schreef op 17 januari 2017 @ 11:57:

[...]





Je hoeft niks met je moeder te bespreken. Je moet dingen bespreken met je arts. Bijvoorbeeld over wie je wil dat er besluiten neemt over jou.



En trouwen of geregistreerd partnerschap heeft er helemaal niks mee te maken. Echt helemaal niks. Alleen kun je misschien bij een partnerschapsregistratie daarover dingen vastleggen, maar dat is een nogal onhandig moment en zou ik vooral afraden. Stel dat je later toch liever 1 van je kinderen aanwijst, dan heb je ineens een heel formeel document dat je moet overrulen, ipv een simpele verklaring bij een huisarts die je laat aanpassen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven