Psyche
alle pijlers
Ik sta altijd aan.
dinsdag 17 januari 2017 om 21:46
Ken je die mensen? Die altijd aanwezig zijn, altijd een snedige opmerking tussendoor hebben, altijd in zijn voor iets?
Zelf ben ik zo'n persoon, ik sta altijd aan. Kan slecht rustig in een hoekje zitten, vertel van alles aan wie het ook horen wil en ben vaak degene die de lichten uit doet.
Maar, ik zou zo graag het stille lieve meisje willen zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik doe niemand pijn, ben niet gemeen, ben ondernemend en sta voor veel mensen klaar. Je zou me een power woman kunnen noemen. Ik krijg genoeg complimenten, maak makkelijk contact maar ik schrik denk ik ook veel mensen af. Ik moet wat vaker mijn mond houden, dat zou al zo veel schelen, maar ik weet niet hoe.
Zijn er mensen die dit/zich hierin herkennen?
Zelf ben ik zo'n persoon, ik sta altijd aan. Kan slecht rustig in een hoekje zitten, vertel van alles aan wie het ook horen wil en ben vaak degene die de lichten uit doet.
Maar, ik zou zo graag het stille lieve meisje willen zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik doe niemand pijn, ben niet gemeen, ben ondernemend en sta voor veel mensen klaar. Je zou me een power woman kunnen noemen. Ik krijg genoeg complimenten, maak makkelijk contact maar ik schrik denk ik ook veel mensen af. Ik moet wat vaker mijn mond houden, dat zou al zo veel schelen, maar ik weet niet hoe.
Zijn er mensen die dit/zich hierin herkennen?
Silence is golden. Duct tape is silver.
dinsdag 17 januari 2017 om 22:54
quote:missmisery schreef op 17 januari 2017 @ 22:30:
[...]
Haha het is een quote van een vriend en hij dekt de lading wel aardig, vond ik.
Wat betreft het oxazepam verhaal, ik ben niet zo van de medicatie en denk ook niet dat een huisarts dit voor bovengenoemde redenen zo maar voor gaat schrijven. Dusseh, kunnen we die discussie laten varen?Ff vragen of de mods het opschonen? Heb het idee dat het best wel afleidt.
[...]
Haha het is een quote van een vriend en hij dekt de lading wel aardig, vond ik.
Wat betreft het oxazepam verhaal, ik ben niet zo van de medicatie en denk ook niet dat een huisarts dit voor bovengenoemde redenen zo maar voor gaat schrijven. Dusseh, kunnen we die discussie laten varen?Ff vragen of de mods het opschonen? Heb het idee dat het best wel afleidt.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:04
quote:Annelleke schreef op 17 januari 2017 @ 23:00:
Kun je ook luisteren of is het alleen praten? Als je niet kunt luisteren snap ik dat alles heel oppervlakkig blijft, je bent dan totaal niet met de ander bezig.
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.
Kun je ook luisteren of is het alleen praten? Als je niet kunt luisteren snap ik dat alles heel oppervlakkig blijft, je bent dan totaal niet met de ander bezig.
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.
Silence is golden. Duct tape is silver.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:05
quote:missmisery schreef op 17 januari 2017 @ 23:04:
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.Ah, een ik-ooker?
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.Ah, een ik-ooker?
dinsdag 17 januari 2017 om 23:07
quote:missmisery schreef op 17 januari 2017 @ 23:04:
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.
Doet mijn vent ook, vind ik een uitermate irritante eigenschap. Onbeschoft ook. Net of hetgeen hij wil zeggen belangrijker is dan hetgeen ik wil vertellen.
Bijna net zo irritant als je iets vertelt tegen iemand en die zegt standaard "ja dat heb ik ook meegemaakt" om vervolgens je volledig de mond te snoeren om hen verhaal aan je op te dringen.
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.
Doet mijn vent ook, vind ik een uitermate irritante eigenschap. Onbeschoft ook. Net of hetgeen hij wil zeggen belangrijker is dan hetgeen ik wil vertellen.
Bijna net zo irritant als je iets vertelt tegen iemand en die zegt standaard "ja dat heb ik ook meegemaakt" om vervolgens je volledig de mond te snoeren om hen verhaal aan je op te dringen.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:23
dinsdag 17 januari 2017 om 23:26
quote:Phaedra_ schreef op 17 januari 2017 @ 23:16:
[...]
Dat is trouwens echt irritant. Gewoon op letten tijdens een gesprek en je tanden op elkaar zetten en niets zeggen.Ik let er zeker op! Soms heeft mijn verhaal ook niks te maken met het origineel, maar ik moet er wel bij zeggen dat dit ook van de verteller afhangt.
[...]
Dat is trouwens echt irritant. Gewoon op letten tijdens een gesprek en je tanden op elkaar zetten en niets zeggen.Ik let er zeker op! Soms heeft mijn verhaal ook niks te maken met het origineel, maar ik moet er wel bij zeggen dat dit ook van de verteller afhangt.
Silence is golden. Duct tape is silver.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:35
quote:[missmisery schreef op 17 januari 2017 @ 23:26[/message]:
[...]
Ik let er zeker op! Soms heeft mijn verhaal ook niks te maken met het origineel, maar ik moet er wel bij zeggen dat dit ook van de verteller afhangt.
hahahahahaha, dan ga je associeren! bij saaie, langdradige verhalen heb ik dat, anders hou ik het luisteren niet vol...
btw, door dat ,,ik ook,, heb ik jaren mijn allerbeste en meest dierbare vriend ontmoet.
we zaten naast elkaar op een bloedsaaie verjaardag, t was een feest van herkenning.
de rest van de gasten kon het niet meer volgen, maar die zaten toch al stilzwijgend op de bank.
we hoeven maar een half woord tegen elkaar te zeggen en we begrijpen elkaar.
ook hebben we het grootste plezier samen en hele diepgaande gesprekken.
[...]
Ik let er zeker op! Soms heeft mijn verhaal ook niks te maken met het origineel, maar ik moet er wel bij zeggen dat dit ook van de verteller afhangt.
hahahahahaha, dan ga je associeren! bij saaie, langdradige verhalen heb ik dat, anders hou ik het luisteren niet vol...
btw, door dat ,,ik ook,, heb ik jaren mijn allerbeste en meest dierbare vriend ontmoet.
we zaten naast elkaar op een bloedsaaie verjaardag, t was een feest van herkenning.
de rest van de gasten kon het niet meer volgen, maar die zaten toch al stilzwijgend op de bank.
we hoeven maar een half woord tegen elkaar te zeggen en we begrijpen elkaar.
ook hebben we het grootste plezier samen en hele diepgaande gesprekken.
wij slapen nooit.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:36
missimisery, je schrijft dat je sommige mensen afschrikt. Maar als je dat stille meisje was zou je ook sommige mensen afschrikken. Dat dus om te relativeren. Sommige houden van babbelkonten en andere van stillere types. Niks mis mee.
Ik kan me wel voorstellen dat contacten dan wat oppervlakkiger zijn en blijkbaar vind je dat jammer. Persoonlijk vind ik gesprekken waarin iemand niet over zichzelf verteld diepgaander en interessanter. Maar dat is misschien een kwestie van smaak.
Ik kan me wel voorstellen dat contacten dan wat oppervlakkiger zijn en blijkbaar vind je dat jammer. Persoonlijk vind ik gesprekken waarin iemand niet over zichzelf verteld diepgaander en interessanter. Maar dat is misschien een kwestie van smaak.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
dinsdag 17 januari 2017 om 23:38
quote:valentinamaria schreef op 17 januari 2017 @ 23:35:
[...]
hahahahahaha, dan ga je associeren! bij saaie, langdradige verhalen heb ik dat, anders hou ik het luisteren niet vol...
btw, door dat ,,ik ook,, heb ik jaren mijn allerbeste en meest dierbare vriend ontmoet.
we zaten naast elkaar op een bloedsaaie verjaardag, t was een feest van herkenning.
de rest van de gasten kon het niet meer volgen, maar die zaten toch al stilzwijgend op de bank.
we hoeven maar een half woord tegen elkaar te zeggen en we begrijpen elkaar.
ook hebben we het grootste plezier samen en hele diepgaande gesprekken.
Dat is niet ik-ooken.
Ik-ooken is als iemand een verhaal begint e na 4 zinnen de ander het over neemt met "ik ook' en haar verhaal begint.
[...]
hahahahahaha, dan ga je associeren! bij saaie, langdradige verhalen heb ik dat, anders hou ik het luisteren niet vol...
btw, door dat ,,ik ook,, heb ik jaren mijn allerbeste en meest dierbare vriend ontmoet.
we zaten naast elkaar op een bloedsaaie verjaardag, t was een feest van herkenning.
de rest van de gasten kon het niet meer volgen, maar die zaten toch al stilzwijgend op de bank.
we hoeven maar een half woord tegen elkaar te zeggen en we begrijpen elkaar.
ook hebben we het grootste plezier samen en hele diepgaande gesprekken.
Dat is niet ik-ooken.
Ik-ooken is als iemand een verhaal begint e na 4 zinnen de ander het over neemt met "ik ook' en haar verhaal begint.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:45
quote:[Phaedra_ schreef op 17 januari 2017 @ 23:38[/message]:
[...]
Dat is niet ik-ooken.
Ik-ooken is als iemand een verhaal begint e na 4 zinnen de ander het over neemt met "ik ook' en haar verhaal begint.
ik-ook de hele tijd met mijn beste vriend hoor.
verder kan ik zelf heel kort en duidelijk dingen vertellen, dus als iemand dan een lang verhaal begint moet ik mijn ik-ook, echt inhouden.
ik zie dat ook meer als uitwisselen van informatie, maar anderen zien dat weer anders.
[...]
Dat is niet ik-ooken.
Ik-ooken is als iemand een verhaal begint e na 4 zinnen de ander het over neemt met "ik ook' en haar verhaal begint.
ik-ook de hele tijd met mijn beste vriend hoor.
verder kan ik zelf heel kort en duidelijk dingen vertellen, dus als iemand dan een lang verhaal begint moet ik mijn ik-ook, echt inhouden.
ik zie dat ook meer als uitwisselen van informatie, maar anderen zien dat weer anders.
wij slapen nooit.
dinsdag 17 januari 2017 om 23:46
dinsdag 17 januari 2017 om 23:54
Kan ook een manier zijn juist om je onzekerheid te verbergen he. Ik had het vroeger wel, haantje de voorste . Jonge honden enthousiasme, noem ik dat. Tegenwoordig heb ik daar helemaal geen zin meer in en pas ik me aan aan het gezelschap. Is het stil en saai, kan ik mijn extraverte kant tonen. En als er mensen zijn, die iets willen vertellen/de aandacht willen, kan ik luisteren. Lekker rustig hoor. Het kost wat energie, vind je niet?
dinsdag 17 januari 2017 om 23:55
Vroeger als klein meisje en dat is heel lang geleden, had ik een pleister verticaal langs een mondhoekje vanwege een infectie.Er werd aan de weg gewerkt en ik stond bij de mannen te kletsen die daar aan het werk waren. Toen een man zei: Meisje je moet tegen je moeder gaan zeggen dat die pleister verkeerd zit die moet anders om. Dus niet verticaal maar horizontaal. Ik huppelend naar huis en zei dat tegen mijn moeder. Ik mocht toen niet meer bij de wegwerkers gaan kletsen. Nu ben ik wel rustiger geworden maar heel soms wordt dat nog weleens aangehaald in de familie.
woensdag 18 januari 2017 om 00:11
Ik-ook'ers zijn zó vermoeiend, om je dood aan te ergeren (no offense, TO). Kost gewoon moeite om het hoofd dan nog in de luisterstand te krijgen. En altijd maar het gesprek naar zich toe trekken, voor iedere bijdrage van een ander hebben ze er drie keer zoveel van zichzelf. Gewoon aanmatigend om te jezelf zo belangrijk te maken. (Nogmaals, niets persoonlijks, TO, dit is echt algemeen ).
woensdag 18 januari 2017 om 00:14
woensdag 18 januari 2017 om 00:28
quote:missmisery schreef op 17 januari 2017 @ 23:04:
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.Dat klinkt meer alsof je op jouw beurt om te praten wacht in plaats van dat je luistert en meer wil weten. Je wil het naar jezelf brengen in plaats van op de ander gefocust te zijn. Hierdoor loop je automatisch flink wat verdieping mis, want je luistert niet echt. Ja, je luistert wel en je onthoudt ook, maar voor mijn gevoel is luisteren juist niet met jezelf en jouw verhaal bezig zijn.
[...]
Luisteren kan ik wel, ik onthoud ook verhalen van mensen en kom er later een keer op terug.
Vaak als mensen iets vertellen heb ik wel zoiets van "oh ja ik weet ook iets wat ik wil vertellen" en dat in factor 130. Dan sta ik af en toe wel een beetje op springen.Dat klinkt meer alsof je op jouw beurt om te praten wacht in plaats van dat je luistert en meer wil weten. Je wil het naar jezelf brengen in plaats van op de ander gefocust te zijn. Hierdoor loop je automatisch flink wat verdieping mis, want je luistert niet echt. Ja, je luistert wel en je onthoudt ook, maar voor mijn gevoel is luisteren juist niet met jezelf en jouw verhaal bezig zijn.
woensdag 18 januari 2017 om 00:34
quote:Ceylon schreef op 17 januari 2017 @ 22:06:
Heel erg herkenbaar .
Ik praat echt met iedereen. In de rij bij een kassa. Als ik kleren pas. Buiten loop. Met de vrouw van het postkantoor. Aan de andere kant; blijkbaar heb ik een open houding, want mensen beginnen vaak genoeg spontaan tegen mij te praten, of vragen bij het kleren passen wat ik ervan vind. Ik heb zelfs al eens een briefje van 100 in mijn handen gekregen met de vraag of ik dat bij de winkel ernaast wilde wisselen. Iets aan me zorgt ervoor dat mensen vertrouwen in me hebben.
Ik heb van mijn geklets mijn beroep gemaakt. Legaal kletsen en er nog wat mee verdienen ook .
Maar ik moet wel zeggen; ik moet wel weten wat mensen willen dus mond houden is af en toe wel een handige eigenschap. Gelukkig kan ik dat óók. Kwestie van interesse in de ander hebben. Stel eens een vraag en wacht daarna totdat de ander antwoord heeft gegeven. Wacht daarna nog heel even met praten, de kans is groot dat de ander er nog iets achteraan zegt of een tegenvraag stelt. Zo niet, mag jij weer. Denk aan oogcontact.
Ik kan heel aanwezig zijn en heb echt in de loop van de tijd moeten leren om de ander ruimte te geven (ik was me daar vroeger niet zo bewust van).Het is eigenlijk pas jaren terug veranderd sinds ik niet meer zo "vol" zat met eigen dingen en meer innerlijke rust vond.
Eigenlijk sinds ik mensen en hún verhalen steeds interessanter ging vinden (mijn eigen verhaal kende ik onderhand wel ).
Eerst ben ik bewuster gaan luisteren naar anderen, vanuit moeite willen doen om dat te leren, en nu is dat gedeelte veel oprechter omdat ik veel meer ruimte heb om écht begaan te zijn met de ander en zijn/haar verhaal.
Nog steeds lul ik met iedereen overal, maar nu mét veel meer verhouding tussen ruimte voor de ander en ruimte voor mezelf.
Ik hoéf niet meer zonodig overal een mening over te hebben (of te verkondigen), ik hoéf niet meer te "profileren": hoe meer ik achter mijzelf en eigen leven ben gaan staan, hoe minder ik dat hoefde te verkondigen of uit te leggen aan anderen.
Het maakt me veel minder uit (dan vroeger) hoe anderen over mij of over bepaalde zaken denken, dus tegenwoordig is het meer uit enthousiasme dan om bijval oid en het "delen" veel meer over en weer geworden (veel wederzijdser) al klets ik misschien relatief nog steeds veel gemakkelijker dan anderen..
(en het blijft ook niet oppervlakkig, mensen nemen mij oandersom ook gemakkelijk in vertrouwen. Het is denk ik een bepaalde openheid die anderen uitnodigt/ruimte geeft om ook open te zijn).
Heel erg herkenbaar .
Ik praat echt met iedereen. In de rij bij een kassa. Als ik kleren pas. Buiten loop. Met de vrouw van het postkantoor. Aan de andere kant; blijkbaar heb ik een open houding, want mensen beginnen vaak genoeg spontaan tegen mij te praten, of vragen bij het kleren passen wat ik ervan vind. Ik heb zelfs al eens een briefje van 100 in mijn handen gekregen met de vraag of ik dat bij de winkel ernaast wilde wisselen. Iets aan me zorgt ervoor dat mensen vertrouwen in me hebben.
Ik heb van mijn geklets mijn beroep gemaakt. Legaal kletsen en er nog wat mee verdienen ook .
Maar ik moet wel zeggen; ik moet wel weten wat mensen willen dus mond houden is af en toe wel een handige eigenschap. Gelukkig kan ik dat óók. Kwestie van interesse in de ander hebben. Stel eens een vraag en wacht daarna totdat de ander antwoord heeft gegeven. Wacht daarna nog heel even met praten, de kans is groot dat de ander er nog iets achteraan zegt of een tegenvraag stelt. Zo niet, mag jij weer. Denk aan oogcontact.
Ik kan heel aanwezig zijn en heb echt in de loop van de tijd moeten leren om de ander ruimte te geven (ik was me daar vroeger niet zo bewust van).Het is eigenlijk pas jaren terug veranderd sinds ik niet meer zo "vol" zat met eigen dingen en meer innerlijke rust vond.
Eigenlijk sinds ik mensen en hún verhalen steeds interessanter ging vinden (mijn eigen verhaal kende ik onderhand wel ).
Eerst ben ik bewuster gaan luisteren naar anderen, vanuit moeite willen doen om dat te leren, en nu is dat gedeelte veel oprechter omdat ik veel meer ruimte heb om écht begaan te zijn met de ander en zijn/haar verhaal.
Nog steeds lul ik met iedereen overal, maar nu mét veel meer verhouding tussen ruimte voor de ander en ruimte voor mezelf.
Ik hoéf niet meer zonodig overal een mening over te hebben (of te verkondigen), ik hoéf niet meer te "profileren": hoe meer ik achter mijzelf en eigen leven ben gaan staan, hoe minder ik dat hoefde te verkondigen of uit te leggen aan anderen.
Het maakt me veel minder uit (dan vroeger) hoe anderen over mij of over bepaalde zaken denken, dus tegenwoordig is het meer uit enthousiasme dan om bijval oid en het "delen" veel meer over en weer geworden (veel wederzijdser) al klets ik misschien relatief nog steeds veel gemakkelijker dan anderen..
(en het blijft ook niet oppervlakkig, mensen nemen mij oandersom ook gemakkelijk in vertrouwen. Het is denk ik een bepaalde openheid die anderen uitnodigt/ruimte geeft om ook open te zijn).
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 18 januari 2017 om 04:39
Misschien heb je juist te weinig aandacht gehad van je moeder en klets je daarom zoveel. Luistert zij echt naar je?
Ik ben ook nogal aan aanwezig, vooral op mijn werk. Koptelefoon op helpt. Hoe drukker de omgeving, hoe drukker ik ook word. Dat is algemeen bekend, wat de feedback makkelijker maakt. Krijg ik soms gewoon te horen dat het genoeg was . Heb ik ook voordeel bij.
Meer de diepte in en naar een ander luisteren, kun je jezelf prima in verbeteren. En dat betekent niet dat je jezelf niet meer bent.
Houd voor ogen wat je wil bereiken. Dat motiveert meer dan dat bv je moeder iets vindt.
En als het echt zo is, gewoon bespreek maken in je contacten. Heb je gelijk een verdieping te pakken omdat je echt wat van jezelf laat zien.
(En oxazepam kan heerlijk zijn als je altijd een heel druk hoofd hebt en dat hoofd je uit je slaap houdt of je een negatieve kant op stuurt. Eens per maand is niet verslavend)
Ik ben ook nogal aan aanwezig, vooral op mijn werk. Koptelefoon op helpt. Hoe drukker de omgeving, hoe drukker ik ook word. Dat is algemeen bekend, wat de feedback makkelijker maakt. Krijg ik soms gewoon te horen dat het genoeg was . Heb ik ook voordeel bij.
Meer de diepte in en naar een ander luisteren, kun je jezelf prima in verbeteren. En dat betekent niet dat je jezelf niet meer bent.
Houd voor ogen wat je wil bereiken. Dat motiveert meer dan dat bv je moeder iets vindt.
En als het echt zo is, gewoon bespreek maken in je contacten. Heb je gelijk een verdieping te pakken omdat je echt wat van jezelf laat zien.
(En oxazepam kan heerlijk zijn als je altijd een heel druk hoofd hebt en dat hoofd je uit je slaap houdt of je een negatieve kant op stuurt. Eens per maand is niet verslavend)
woensdag 18 januari 2017 om 10:01
Herkenbaar. Hier had het te maken met add, slecht kunnen filteren en dus overal op associeren en dan daarover praten.
Heel bewust ervan worden is eigenlijk het enige wat hier hielp, desnoods letterlijk je hoofd naar beneden houden of op je wang bijten oid als je de aandrang weer merkt. En heel geforceerd vragen stellen, na een tijdje gaat dat steeds natuurlijker is mijn ervaring.
Heel bewust ervan worden is eigenlijk het enige wat hier hielp, desnoods letterlijk je hoofd naar beneden houden of op je wang bijten oid als je de aandrang weer merkt. En heel geforceerd vragen stellen, na een tijdje gaat dat steeds natuurlijker is mijn ervaring.
Natte tosti..