Gezondheid
alle pijlers
Klier van Bartholin
zondag 12 februari 2017 om 00:38
Een dik half jaar geleden ontdekte ik rechts naast mijn vagina opening een klein bultje wat langzaam aan groter werd.
Na het een paar weken aan te hebben gekeken ben ik er mee naar de huisarts gegaan die mij vertelde dat het een cyste was.
Hij adviseerde mij, aangezien ik er geen last van had, er niets mee te doen mocht ik er last van krijgen kon hij me alsnog naar de gynaecoloog door verwijzen.
Begin januari was ik het beu ik begon er met fietsen wat last van te krijgen maar eerlijk gezegd vond ik het vooral erg lelijk aangezien mijn rechter schaamlip veel dikker was....
Ik kon vrij vlot bij de gynaecoloog terecht en die erkende het probleem gelijk, de cyste was ongeveer een 3 centimeter in doorsnede.
Hij heeft een sneetje gezet en er vervolgens een ballon katheter in geplaatst.
Ik vond het allemaal reuze meevallen en dacht er makkelijk vanaf te zijn.....helaas diezelfde avond lag het katheter al na een toiletbezoek in de pot.
Na 1 week moest ik op controle en was de cyste al weer aan het terugkomen.
Afgelopen week is er opnieuw een ballon katheter geplaatst, ditmaal zijn er ook hechtingen gezet zodat de katheter zo'n 6 weken kon blijven zitten...maar helaas vanochtend kon ik de katheter weer uit de pot vissen.
Ik begin de moed een beetje te verliezen en denk dat ik nu toch voor de operatieve manier moet gaan de zogenaamde marsupialisatie.
Jammer genoeg kom ik eigenlijk alleen maar 'oudere' ervaringsverhalen tegen.
Zijn er hier vrouwen die niet te lang geleden hetzelfde probleem hebben gehad en wat hebben jullie eraan gedaan?
Na het een paar weken aan te hebben gekeken ben ik er mee naar de huisarts gegaan die mij vertelde dat het een cyste was.
Hij adviseerde mij, aangezien ik er geen last van had, er niets mee te doen mocht ik er last van krijgen kon hij me alsnog naar de gynaecoloog door verwijzen.
Begin januari was ik het beu ik begon er met fietsen wat last van te krijgen maar eerlijk gezegd vond ik het vooral erg lelijk aangezien mijn rechter schaamlip veel dikker was....
Ik kon vrij vlot bij de gynaecoloog terecht en die erkende het probleem gelijk, de cyste was ongeveer een 3 centimeter in doorsnede.
Hij heeft een sneetje gezet en er vervolgens een ballon katheter in geplaatst.
Ik vond het allemaal reuze meevallen en dacht er makkelijk vanaf te zijn.....helaas diezelfde avond lag het katheter al na een toiletbezoek in de pot.
Na 1 week moest ik op controle en was de cyste al weer aan het terugkomen.
Afgelopen week is er opnieuw een ballon katheter geplaatst, ditmaal zijn er ook hechtingen gezet zodat de katheter zo'n 6 weken kon blijven zitten...maar helaas vanochtend kon ik de katheter weer uit de pot vissen.
Ik begin de moed een beetje te verliezen en denk dat ik nu toch voor de operatieve manier moet gaan de zogenaamde marsupialisatie.
Jammer genoeg kom ik eigenlijk alleen maar 'oudere' ervaringsverhalen tegen.
Zijn er hier vrouwen die niet te lang geleden hetzelfde probleem hebben gehad en wat hebben jullie eraan gedaan?
zondag 12 februari 2017 om 00:42
zondag 12 februari 2017 om 00:48
Volgens mij heb ik vrij recent nog mijn ervaring gedeeld in een topic. Het viel me vies tegen. Ik wilde geen ruggenprik dus ze hebben plaatselijk verdoofd met gewone verdovingsinjecties en dat is eigenlijk niet voldoende. Daarna heb ik nog een paar weken last gehad van nabloeden en andere rommel die eruit kwam.
Ondanks alles ben ik overigens wel blij dat ik het heb laten doen. Het deed bij mij ook wel pijn, de bult.
Ondanks alles ben ik overigens wel blij dat ik het heb laten doen. Het deed bij mij ook wel pijn, de bult.
zondag 12 februari 2017 om 01:02
Yoshe, ik moet eerlijk zeggen dat ik hem zelf niet uit kon knijpen zonder grof geweld te gebruiken.
Ik vind het ook een nogal kwetsbaar gebied om zelf een beetje te gaan zitten frunniken
MinkeDeWit, sorry dan heb ik dat topic gemist...
Ik verbaas me er een beetje over dat je het over een ruggenprik hebt, dat is iets wat ik ook niet wil.
Tegen mij werd er over een narcose gesproken omdat het weefsel te gevoelig zou zijn voor een plaatselijke verdoving.
Jammer genoeg moest er afgelopen week toch per ongeluk gehecht worden in het 'gevoelig gebied' met enkel een plaatselijke verdoving, is ook niet echt een aanrader....maar daar weet jij dus alles al van.
Nu achteraf baal ik er wel van aangezien ze toch al aan het hechten waren had ik liever gehad dat ze dan maar gelijk de wondranden hadden omgenaaid (of denk ik nu wel heel erg simpel?).
Mijn katheter lig er alweer uit en nu moet er alsnog weer gehecht worden....
Ik had niet echt last van de bult, dat begon eigenlijk langzaam aan te komen en ik wilde de pijn ook voor zijn.
Nu heb ik inmiddels wel pijn van het wroeten en hechten....
Ik vind het ook een nogal kwetsbaar gebied om zelf een beetje te gaan zitten frunniken
MinkeDeWit, sorry dan heb ik dat topic gemist...
Ik verbaas me er een beetje over dat je het over een ruggenprik hebt, dat is iets wat ik ook niet wil.
Tegen mij werd er over een narcose gesproken omdat het weefsel te gevoelig zou zijn voor een plaatselijke verdoving.
Jammer genoeg moest er afgelopen week toch per ongeluk gehecht worden in het 'gevoelig gebied' met enkel een plaatselijke verdoving, is ook niet echt een aanrader....maar daar weet jij dus alles al van.
Nu achteraf baal ik er wel van aangezien ze toch al aan het hechten waren had ik liever gehad dat ze dan maar gelijk de wondranden hadden omgenaaid (of denk ik nu wel heel erg simpel?).
Mijn katheter lig er alweer uit en nu moet er alsnog weer gehecht worden....
Ik had niet echt last van de bult, dat begon eigenlijk langzaam aan te komen en ik wilde de pijn ook voor zijn.
Nu heb ik inmiddels wel pijn van het wroeten en hechten....
zondag 12 februari 2017 om 08:17
Ik ben er twee keer aan geopereerd. Ik moet zeggen dat de operatie zelf mij reuze mee viel. Was onder algehele narcose trouwens. Maar juist door die narcose krijg je wel een klap. Ik was na die tijd lang moe etc. Het herstel van de operatie verliep verder goed. Het kan dus helaas terugkomen, dat was bij mij dus ook zo. Ik zou het in ieder geval weer onder narcose laten doen. Plaatselijke verdoving? No way!! Succes!
zondag 12 februari 2017 om 10:41
Barbaa, Ik heb niet eens een goed argument waarom ik geen ruggenprik wil enkel dat het idee me zo ontzettend tegenstaat.
Nou staat narcose ook niet hoog op mijn *things to do* lijstje vandaar dat ik twee maal voor de katheter heb gekozen, maar ja dat schiet dus ook niet op.
Helpmij86, Jouw ervaring is dus eigenlijk waarom ik er tegenop zie.
Die katheter plaatsen is ook iets van niets, het hechten was dan wel pijnlijk maar ach ik heb ook ooit een bevalling overleefd.
Maar dan zou ik er dus wel graag klaar mee willen zijn......
Een operatie onder narcose vind ik toch wel net even iets anders als een plaatselijke verdoving, voor mijn gevoel zou dat dan wel de definitieve oplossing moeten brengen.
Helaas blijkt en heb jij ervaren dat dat dus ook niet zo hoeft te zijn.
Ik vind het lastig ik neig nu zelfs al naar de plaatselijke verdoving, dan maar even pijn.
Ik hoef in principe pas over 1,5 week op controle te komen dus die tijd heb ik nog om na te denken wat ik ga doen.
Misschien kan mijn gynaecoloog me nog wat moed inpraten.....
Alvast bedankt voor de reacties!
Nou staat narcose ook niet hoog op mijn *things to do* lijstje vandaar dat ik twee maal voor de katheter heb gekozen, maar ja dat schiet dus ook niet op.
Helpmij86, Jouw ervaring is dus eigenlijk waarom ik er tegenop zie.
Die katheter plaatsen is ook iets van niets, het hechten was dan wel pijnlijk maar ach ik heb ook ooit een bevalling overleefd.
Maar dan zou ik er dus wel graag klaar mee willen zijn......
Een operatie onder narcose vind ik toch wel net even iets anders als een plaatselijke verdoving, voor mijn gevoel zou dat dan wel de definitieve oplossing moeten brengen.
Helaas blijkt en heb jij ervaren dat dat dus ook niet zo hoeft te zijn.
Ik vind het lastig ik neig nu zelfs al naar de plaatselijke verdoving, dan maar even pijn.
Ik hoef in principe pas over 1,5 week op controle te komen dus die tijd heb ik nog om na te denken wat ik ga doen.
Misschien kan mijn gynaecoloog me nog wat moed inpraten.....
Alvast bedankt voor de reacties!
zondag 12 februari 2017 om 11:36
quote:Fay71 schreef op 12 februari 2017 @ 10:41:
Barbaa, Ik heb niet eens een goed argument waarom ik geen ruggenprik wil enkel dat het idee me zo ontzettend tegenstaat.
Nou staat narcose ook niet hoog op mijn *things to do* lijstje vandaar dat ik twee maal voor de katheter heb gekozen, maar ja dat schiet dus ook niet op.
...
Dat had ik dus ook altijd. Tot ik een operatie moest ondergaan en er medische redenen waarom een ruggenprik beter zou zijn. Ik heb me toen over die antipathie en angst heen gezet en het is me echt 100% meegevallen. Het herstel is echt veel makkelijker na een ruggenprik dan na een narcose. Mocht er een volgende keer komen, dan kies ik zeker weten weer voor een ruggenprik.
Je moet het natuurlijk doen zoals het voor jou het beste voelt, maar wou je dit toch even in overweging geven. Verder wens ik je sterkte, want het klinkt als een hinderlijk iets.
Barbaa, Ik heb niet eens een goed argument waarom ik geen ruggenprik wil enkel dat het idee me zo ontzettend tegenstaat.
Nou staat narcose ook niet hoog op mijn *things to do* lijstje vandaar dat ik twee maal voor de katheter heb gekozen, maar ja dat schiet dus ook niet op.
...
Dat had ik dus ook altijd. Tot ik een operatie moest ondergaan en er medische redenen waarom een ruggenprik beter zou zijn. Ik heb me toen over die antipathie en angst heen gezet en het is me echt 100% meegevallen. Het herstel is echt veel makkelijker na een ruggenprik dan na een narcose. Mocht er een volgende keer komen, dan kies ik zeker weten weer voor een ruggenprik.
Je moet het natuurlijk doen zoals het voor jou het beste voelt, maar wou je dit toch even in overweging geven. Verder wens ik je sterkte, want het klinkt als een hinderlijk iets.
zondag 12 februari 2017 om 11:55
quote:Barbaa schreef op 12 februari 2017 @ 11:36:
[...]
Dat had ik dus ook altijd. Tot ik een operatie moest ondergaan en er medische redenen waarom een ruggenprik beter zou zijn. Ik heb me toen over die antipathie en angst heen gezet en het is me echt 100% meegevallen. Het herstel is echt veel makkelijker na een ruggenprik dan na een narcose. Mocht er een volgende keer komen, dan kies ik zeker weten weer voor een ruggenprik.
Je moet het natuurlijk doen zoals het voor jou het beste voelt, maar wou je dit toch even in overweging geven. Verder wens ik je sterkte, want het klinkt als een hinderlijk iets.Hoe ging het daarna? Kreeg je snel weer het gevoel terug in je benen en deed alles het weer? Ik heb al zo vaak gehoord dat er mis werd geprikt, of te hoog zodat iemand beademd moest worden. Nee, ik durf dat echt niet aan.
[...]
Dat had ik dus ook altijd. Tot ik een operatie moest ondergaan en er medische redenen waarom een ruggenprik beter zou zijn. Ik heb me toen over die antipathie en angst heen gezet en het is me echt 100% meegevallen. Het herstel is echt veel makkelijker na een ruggenprik dan na een narcose. Mocht er een volgende keer komen, dan kies ik zeker weten weer voor een ruggenprik.
Je moet het natuurlijk doen zoals het voor jou het beste voelt, maar wou je dit toch even in overweging geven. Verder wens ik je sterkte, want het klinkt als een hinderlijk iets.Hoe ging het daarna? Kreeg je snel weer het gevoel terug in je benen en deed alles het weer? Ik heb al zo vaak gehoord dat er mis werd geprikt, of te hoog zodat iemand beademd moest worden. Nee, ik durf dat echt niet aan.
zondag 12 februari 2017 om 12:03
Al vrij snel kon ik m'n tenen weer een beetje bewegen, maar het heeft wel even geduurd voordat alles weer normaal functioneerde. Zodra je weer goed kan plassen mag je naar huis, want dan zijn ook die spieren weer 'ontwaakt'. Ik vond het wel een hele aparte sensatie, dat je je benen wel ziet, maar dat het niet voelt alsof ze bij jou horen.
Natuurlijk zullen er ook over een ruggenprik slechte ervaringen te vinden zijn, maar die zijn er ook over een volledige narcose, daar komt ook niet iedereen goed uit.
Natuurlijk zullen er ook over een ruggenprik slechte ervaringen te vinden zijn, maar die zijn er ook over een volledige narcose, daar komt ook niet iedereen goed uit.
zondag 12 februari 2017 om 12:23
Ik heb die operatie ook gehad, een paar jaar geleden. Ik had een flinke cyste, die vooral met fietsen pijnlijk in de weg zat maar ook gewoon een vervelend gevoel gaf op andere momenten.
Ik heb het laten doen met een ruggeprik, je krijgt er dan wel een licht middel bij waardoor je zelf ook rustig bent. Ik vond het prikken zelf heel eng maar eerlijk gezegd heb ik er weinig van gemerkt.
Een beetje bizar gevoel vond ik het, ze verdoofden heel gericht (zgn zadelblok) waardoor ik mijn benen nog wel wat kon bewegen, ben zelfs zelf op de operatietafel gaan liggen. Het operatiegebied was volkomen verdoofd en ik heb niets gemerkt van wat ze daar aan het doen waren. Het is me enorm meegevallen.
Na de operatie voelde ik langzaam het gevoel terugkomen in het verdoofde gedeelte, de operatie was in de loop van de ochtend, rond een uur of 4 's middags mocht ik naar huis. Het wachten was vooral op het weer kunnen plassen, blaas moest goed geleegd zijn. Ik was toen al een paar keer zelf lopend (beetje wiebelig) naar het toilet geweest.
Ik ben daarna een week thuis gebleven, dat was ook wel nodig. Verder geen complicaties gehad. De eerste dagen kon ik alleen maar ruime joggingbroeken aan, mijn schaamlip was erg dik, leek wel een zwarte tennisbal . Is helemaal goed gekomen.
Ik heb het laten doen met een ruggeprik, je krijgt er dan wel een licht middel bij waardoor je zelf ook rustig bent. Ik vond het prikken zelf heel eng maar eerlijk gezegd heb ik er weinig van gemerkt.
Een beetje bizar gevoel vond ik het, ze verdoofden heel gericht (zgn zadelblok) waardoor ik mijn benen nog wel wat kon bewegen, ben zelfs zelf op de operatietafel gaan liggen. Het operatiegebied was volkomen verdoofd en ik heb niets gemerkt van wat ze daar aan het doen waren. Het is me enorm meegevallen.
Na de operatie voelde ik langzaam het gevoel terugkomen in het verdoofde gedeelte, de operatie was in de loop van de ochtend, rond een uur of 4 's middags mocht ik naar huis. Het wachten was vooral op het weer kunnen plassen, blaas moest goed geleegd zijn. Ik was toen al een paar keer zelf lopend (beetje wiebelig) naar het toilet geweest.
Ik ben daarna een week thuis gebleven, dat was ook wel nodig. Verder geen complicaties gehad. De eerste dagen kon ik alleen maar ruime joggingbroeken aan, mijn schaamlip was erg dik, leek wel een zwarte tennisbal . Is helemaal goed gekomen.
zondag 12 februari 2017 om 12:28
Oh ja, dat is wel een dingetje. De gyn had gezegd dat ik een paar dagen rustig aan moest doen, dus ik dacht even niet sporten of lange fietstochten. Het was echter wel wat heftiger want ik heb drie dagen helemaal niets kunnen doen behalve op de bank liggen. Na een week kon ik weer een stuk lopen, maar wel in aangepast tempo omdat het anders teveel schuurde.
zondag 12 februari 2017 om 12:42
Bij mij ging het andersom, ik dacht zelf een dag of 2 niet aan het werk maar de gyn was heel duidelijk: gewoon een week thuis blijven. En dat ging goed.
Moest vanaf dag 2 wel weer mijn dochter naar school brengen/ halen met de auto, dat ging ook goed. Wel wat voorzichtig gaan zitten
De hond moest het de eerste dagen wel met een heel kort loopje doen, elke dag werd dat een stukje meer.
Moest vanaf dag 2 wel weer mijn dochter naar school brengen/ halen met de auto, dat ging ook goed. Wel wat voorzichtig gaan zitten
De hond moest het de eerste dagen wel met een heel kort loopje doen, elke dag werd dat een stukje meer.
zondag 12 februari 2017 om 12:42
Ik heb ook zo'n operatie gehad. Gekozen voor de ruggeprik met een roesje (ik wilde er niet 'bij' zijn , zeg maar). Operatie viel 100% mee, ruggeprik vond ik 100 keer fijner dan een narcose, alleen het herstel vond ik lang duren. Ik kon de eerste dagen niet goed zitten, alleen liggen of staan. Was vooral met eten lastig. Achteraf heel blij dat ik het zo gedaan heb.
zondag 12 februari 2017 om 12:54
Jullie hebben wel beter opgelet bij de begeleiding vooraf Ik dacht op de dag van de ingreep thuis te blijven, ik had al diepvriespizza in huis, beetje hangen op de bank en zo. En dan de volgende dag weer aan het werk. Toen ik thuis kwam na de ingreep was ik echt geradbraakt, dus de kinderen waren helemaal van slag want die dachten dat we gezellig zouden hangen met een pizza. In plaats daarvan ging ik mijn bed in en mochten zij zichzelf redden (wat niet onverantwoord was overigens, oudste was al 15 of zo).
zondag 12 februari 2017 om 13:06
Er begin nu toch wel enigszins chaos in mijn hoofd te komen
De gynaecoloog vertelde me dat de operatieve ingreep niets voorstelde, dat het met 5 minuutjes klaar zou zijn....
Ik heb daar zelf van gemaakt dat het dus een kwestie was van 'even doen' en dat ik na de ingreep gelijk weer als nieuw zou zijn.
Serieus...hoe naïef kan je zijn
Dit roept bij mij zo'n paniekreactie op...'maar ik heb hier helemaal geen tijd voor' (net of dat jullie er de tijd wel voor hebben)
Het stelt me wel enigszins gerust dat de ruggenprik als 'positief' is ervaren.
Misschien dan toch maar overwegen....
Hoelang duurt het ongeveer voordat alles weer naar behoren functioneert en het er weer enigszins acceptabel uitziet?
De gynaecoloog vertelde me dat de operatieve ingreep niets voorstelde, dat het met 5 minuutjes klaar zou zijn....
Ik heb daar zelf van gemaakt dat het dus een kwestie was van 'even doen' en dat ik na de ingreep gelijk weer als nieuw zou zijn.
Serieus...hoe naïef kan je zijn
Dit roept bij mij zo'n paniekreactie op...'maar ik heb hier helemaal geen tijd voor' (net of dat jullie er de tijd wel voor hebben)
Het stelt me wel enigszins gerust dat de ruggenprik als 'positief' is ervaren.
Misschien dan toch maar overwegen....
Hoelang duurt het ongeveer voordat alles weer naar behoren functioneert en het er weer enigszins acceptabel uitziet?
zondag 12 februari 2017 om 13:09
quote:MinkeDeWit schreef op 12 februari 2017 @ 12:54:
Jullie hebben wel beter opgelet bij de begeleiding vooraf Ik dacht op de dag van de ingreep thuis te blijven, ik had al diepvriespizza in huis, beetje hangen op de bank en zo. En dan de volgende dag weer aan het werk. Toen ik thuis kwam na de ingreep was ik echt geradbraakt, dus de kinderen waren helemaal van slag want die dachten dat we gezellig zouden hangen met een pizza. In plaats daarvan ging ik mijn bed in en mochten zij zichzelf redden (wat niet onverantwoord was overigens, oudste was al 15 of zo).Ja dit dus....
Jullie hebben wel beter opgelet bij de begeleiding vooraf Ik dacht op de dag van de ingreep thuis te blijven, ik had al diepvriespizza in huis, beetje hangen op de bank en zo. En dan de volgende dag weer aan het werk. Toen ik thuis kwam na de ingreep was ik echt geradbraakt, dus de kinderen waren helemaal van slag want die dachten dat we gezellig zouden hangen met een pizza. In plaats daarvan ging ik mijn bed in en mochten zij zichzelf redden (wat niet onverantwoord was overigens, oudste was al 15 of zo).Ja dit dus....
zondag 12 februari 2017 om 13:19
quote:Fay71 schreef op 12 februari 2017 @ 13:06:
Er begin nu toch wel enigszins chaos in mijn hoofd te komen
De gynaecoloog vertelde me dat de operatieve ingreep niets voorstelde, dat het met 5 minuutjes klaar zou zijn....
Ik heb daar zelf van gemaakt dat het dus een kwestie was van 'even doen' en dat ik na de ingreep gelijk weer als nieuw zou zijn.
Serieus...hoe naïef kan je zijn
Dit roept bij mij zo'n paniekreactie op...'maar ik heb hier helemaal geen tijd voor' (net of dat jullie er de tijd wel voor hebben)
Het stelt me wel enigszins gerust dat de ruggenprik als 'positief' is ervaren.
Misschien dan toch maar overwegen....
Hoelang duurt het ongeveer voordat alles weer naar behoren functioneert en het er weer enigszins acceptabel uitziet?
Voor de gynaecoloog stelt het ook niks voor
Volgens mij was na een week de zwelling echt wel weg, ik kon toen ook weer gewoon mijn strakke spijkerbroeken dragen. Het functioneerde verder aldoor wel naar behoren, maar seks heb ik geloof ik na een week of 2 weer geprobeerd. Vond het meer eng dan dat het echt pijnlijk was, zo'n vers litteken is gewoon gevoelig. Het heeft me er niet van weerhouden in elk geval
O, en als ik jouw verhaal lees ben ik blij dat ik direct voor de operatie gegaan ben, geen gepruts met katheters en zo... dit was efficiënt en effectief. Nooit meer last van gehad.
Er begin nu toch wel enigszins chaos in mijn hoofd te komen
De gynaecoloog vertelde me dat de operatieve ingreep niets voorstelde, dat het met 5 minuutjes klaar zou zijn....
Ik heb daar zelf van gemaakt dat het dus een kwestie was van 'even doen' en dat ik na de ingreep gelijk weer als nieuw zou zijn.
Serieus...hoe naïef kan je zijn
Dit roept bij mij zo'n paniekreactie op...'maar ik heb hier helemaal geen tijd voor' (net of dat jullie er de tijd wel voor hebben)
Het stelt me wel enigszins gerust dat de ruggenprik als 'positief' is ervaren.
Misschien dan toch maar overwegen....
Hoelang duurt het ongeveer voordat alles weer naar behoren functioneert en het er weer enigszins acceptabel uitziet?
Voor de gynaecoloog stelt het ook niks voor
Volgens mij was na een week de zwelling echt wel weg, ik kon toen ook weer gewoon mijn strakke spijkerbroeken dragen. Het functioneerde verder aldoor wel naar behoren, maar seks heb ik geloof ik na een week of 2 weer geprobeerd. Vond het meer eng dan dat het echt pijnlijk was, zo'n vers litteken is gewoon gevoelig. Het heeft me er niet van weerhouden in elk geval
O, en als ik jouw verhaal lees ben ik blij dat ik direct voor de operatie gegaan ben, geen gepruts met katheters en zo... dit was efficiënt en effectief. Nooit meer last van gehad.
zondag 12 februari 2017 om 13:25
Volgens mij is het ook niet een hele ingewikkelde ingreep. Vijf minuten lijkt me heel snel, maar het duurt zeker geen uren. Daarom zou ik ook nooit kiezen voor een algehele narcose. Dat is een aanslag op je hele lichaam (waar ik zelf nog dagen daarna last van heb), terwijl het effect van een ruggeprik diezelfde avond al is verdwenen. Zoals ik al schreef heb ik er wel een roesje bij gevraagd, want met alleen een ruggeprik ben je gewoon bij.
Ik dacht net als veel anderen hier vrij luchtig over het vervolg en dat viel mij dus nogal tegen. Ik denk dat het alles bij elkaar wel drie weken heeft geduurd voor alles weer volkomen normaal was, dus dat ik echt nergens meer last van had. Maar na een week kon ik al weer vrij normaal functioneren, alleen moest ik toen nog wel opletten wat kon en niet kon.
Verder durfde ik er de eerste dagen niet eens naar te kijken. Toen ik dat wel durfde viel het mij honderd procent mee. Het heeft er bij mij nooit heel erg akelig uitgezien, toen de hechtingen er uit vielen zag je er niets meer van. Dat was dacht ik na een dikke week, anderhalve week zoiets.
Ik dacht net als veel anderen hier vrij luchtig over het vervolg en dat viel mij dus nogal tegen. Ik denk dat het alles bij elkaar wel drie weken heeft geduurd voor alles weer volkomen normaal was, dus dat ik echt nergens meer last van had. Maar na een week kon ik al weer vrij normaal functioneren, alleen moest ik toen nog wel opletten wat kon en niet kon.
Verder durfde ik er de eerste dagen niet eens naar te kijken. Toen ik dat wel durfde viel het mij honderd procent mee. Het heeft er bij mij nooit heel erg akelig uitgezien, toen de hechtingen er uit vielen zag je er niets meer van. Dat was dacht ik na een dikke week, anderhalve week zoiets.
zondag 12 februari 2017 om 13:28
Bij mij werd het plaatselijk verdoofd door iets er tegen aan te spuiten wat heel koud was. In eerste instantie hielp de ingreep niet en toen ik dus daar voor de tweede keer kwam plaatste de arts een gaasje in de wond. Dat moest ik er zelf na een tijdje uithalen zei hij. Na een week of een paar dagen, dat weet ik niet meer. Dat gaasje verwijderen deed trouwens erg veel pijn.
zondag 12 februari 2017 om 17:19
quote:safrat schreef op 12 februari 2017 @ 13:28:
Bij mij werd het plaatselijk verdoofd door iets er tegen aan te spuiten wat heel koud was. In eerste instantie hielp de ingreep niet en toen ik dus daar voor de tweede keer kwam plaatste de arts een gaasje in de wond. Dat moest ik er zelf na een tijdje uithalen zei hij. Na een week of een paar dagen, dat weet ik niet meer. Dat gaasje verwijderen deed trouwens erg veel pijn.Heb je dan dezelfde ingreep gehad? Bij mij werd er een 'dobbelsteen' van minstens 2x2x2 cm uitgehaald. Het duurde alles bij elkaar wel een half uur omdat ik niet volledig verdoofd was en ze dus steeds weer even moesten wachten tot ik het weer aankon om verder te hechten. Ze moesten ook best wel diep dus uiteindelijk had ik vier handen in mijn vagina (voor mijn gevoel, weet niet of dat ook echt zo was), om een bloeding te stelpen die ze niet dicht gehecht kregen. Met een vollledige narcose of ruggenprik kunnen ze in ieder geval lekker doorwerken.
Bij mij werd het plaatselijk verdoofd door iets er tegen aan te spuiten wat heel koud was. In eerste instantie hielp de ingreep niet en toen ik dus daar voor de tweede keer kwam plaatste de arts een gaasje in de wond. Dat moest ik er zelf na een tijdje uithalen zei hij. Na een week of een paar dagen, dat weet ik niet meer. Dat gaasje verwijderen deed trouwens erg veel pijn.Heb je dan dezelfde ingreep gehad? Bij mij werd er een 'dobbelsteen' van minstens 2x2x2 cm uitgehaald. Het duurde alles bij elkaar wel een half uur omdat ik niet volledig verdoofd was en ze dus steeds weer even moesten wachten tot ik het weer aankon om verder te hechten. Ze moesten ook best wel diep dus uiteindelijk had ik vier handen in mijn vagina (voor mijn gevoel, weet niet of dat ook echt zo was), om een bloeding te stelpen die ze niet dicht gehecht kregen. Met een vollledige narcose of ruggenprik kunnen ze in ieder geval lekker doorwerken.
zondag 12 februari 2017 om 17:22
Lientjes, Jouw herstelperiode klinkt dan (gelukkig) weer bemoedigend.
Als ik na een week mijn strakke broeken weer aan kan (ik heb niet eens wijde) en na 2 weken een poging tot sex kan doen ben ik al een gelukkig mens
Nu achteraf baal ik ook dat ik met katheters ben gaan prutsen...
Titta, Ik ben in ieder geval al blij dat ik nu weet dat het echt wel even een dingetje is.
Een herstelperiode van een week met eventueel wat klein ongemak in de nasleep is redelijk te handelen, al zullen mijn honden daar minder blij mee zijn
Safrat, Dit klinkt, om de woorden van MinkeDeWit te gebruiken, wel heel erg middeleeuws
Om dan zelf het gaasje uit de opening te moeten verwijderen.....Buiten dat dat natuurlijk heel pijnlijk is zou ik ook bang zijn dat er iets blijft zitten.
Neuh ik had de gynaecoloog vriendelijk bedankt daar wil ik niet eens over nadenken.....
Hopelijk is het bij jou wel bij die ene keer gebleven!
Als ik na een week mijn strakke broeken weer aan kan (ik heb niet eens wijde) en na 2 weken een poging tot sex kan doen ben ik al een gelukkig mens
Nu achteraf baal ik ook dat ik met katheters ben gaan prutsen...
Titta, Ik ben in ieder geval al blij dat ik nu weet dat het echt wel even een dingetje is.
Een herstelperiode van een week met eventueel wat klein ongemak in de nasleep is redelijk te handelen, al zullen mijn honden daar minder blij mee zijn
Safrat, Dit klinkt, om de woorden van MinkeDeWit te gebruiken, wel heel erg middeleeuws
Om dan zelf het gaasje uit de opening te moeten verwijderen.....Buiten dat dat natuurlijk heel pijnlijk is zou ik ook bang zijn dat er iets blijft zitten.
Neuh ik had de gynaecoloog vriendelijk bedankt daar wil ik niet eens over nadenken.....
Hopelijk is het bij jou wel bij die ene keer gebleven!
zondag 12 februari 2017 om 17:35
quote:MinkeDeWit schreef op 12 februari 2017 @ 17:19:
[...]
Heb je dan dezelfde ingreep gehad? Bij mij werd er een 'dobbelsteen' van minstens 2x2x2 cm uitgehaald. Het duurde alles bij elkaar wel een half uur omdat ik niet volledig verdoofd was en ze dus steeds weer even moesten wachten tot ik het weer aankon om verder te hechten. Ze moesten ook best wel diep dus uiteindelijk had ik vier handen in mijn vagina (voor mijn gevoel, weet niet of dat ook echt zo was), om een bloeding te stelpen die ze niet dicht gehecht kregen. Met een vollledige narcose of ruggenprik kunnen ze in ieder geval lekker doorwerken.
Je beschrijft het in ieder geval wel erg beeldend....
Dat verhaal van die 'dobbelsteen' herken ik niet, ik had echt een harde bult op mijn schaamlip ongeveer de grote van een flinke knikker.
Daar werd een snee in gemaakt en eigenlijk liep de bult dan ook gelijk leeg.
Volgens de gynaecoloog 'gewoon' een cyste zonder ontsteking omdat er heldere smurrie uitkwam (al vond ik het er heel wat minder helder uitzien )
De tweede keer, toen er gehecht moest worden, kwam ze een 'handje' tekort.....of ik even bij wilde springen?
Nou euh...liever niet, toen is er nog een assistente bij geroepen.
Dat maakt ook 4 handen ik wil niet weten waar ze allemaal gezeten hebben
[...]
Heb je dan dezelfde ingreep gehad? Bij mij werd er een 'dobbelsteen' van minstens 2x2x2 cm uitgehaald. Het duurde alles bij elkaar wel een half uur omdat ik niet volledig verdoofd was en ze dus steeds weer even moesten wachten tot ik het weer aankon om verder te hechten. Ze moesten ook best wel diep dus uiteindelijk had ik vier handen in mijn vagina (voor mijn gevoel, weet niet of dat ook echt zo was), om een bloeding te stelpen die ze niet dicht gehecht kregen. Met een vollledige narcose of ruggenprik kunnen ze in ieder geval lekker doorwerken.
Je beschrijft het in ieder geval wel erg beeldend....
Dat verhaal van die 'dobbelsteen' herken ik niet, ik had echt een harde bult op mijn schaamlip ongeveer de grote van een flinke knikker.
Daar werd een snee in gemaakt en eigenlijk liep de bult dan ook gelijk leeg.
Volgens de gynaecoloog 'gewoon' een cyste zonder ontsteking omdat er heldere smurrie uitkwam (al vond ik het er heel wat minder helder uitzien )
De tweede keer, toen er gehecht moest worden, kwam ze een 'handje' tekort.....of ik even bij wilde springen?
Nou euh...liever niet, toen is er nog een assistente bij geroepen.
Dat maakt ook 4 handen ik wil niet weten waar ze allemaal gezeten hebben
zondag 12 februari 2017 om 17:44
Bij mij ook die knikker idd....
Fay, ik weet niet precies wat je met je honden doet, maar als het gaat om wandelen, dat kon ik vanaf dag 1. Niet met een strakke spijkerbroek aan idd, maar gelukkig voor mij was het mooi weer en kon ik een rokje aan. Ik moest wel kleine stapjes nemen. Voor mijn gevoel zag dat er idioot uit, maar toen ik in een etalageruit keek zag ik dat dat niet waar was, het voelde alleen zo.
In mijn herstelperiode wandelde ik echt veel, dan had ik minder last dan met zitten of zelfs met liggen (hoewel dat laatste in de juist houding ook wel ging, maar overdag wil je toch graag iets doen en niet de hele dag op bed liggen.
Fay, ik weet niet precies wat je met je honden doet, maar als het gaat om wandelen, dat kon ik vanaf dag 1. Niet met een strakke spijkerbroek aan idd, maar gelukkig voor mij was het mooi weer en kon ik een rokje aan. Ik moest wel kleine stapjes nemen. Voor mijn gevoel zag dat er idioot uit, maar toen ik in een etalageruit keek zag ik dat dat niet waar was, het voelde alleen zo.
In mijn herstelperiode wandelde ik echt veel, dan had ik minder last dan met zitten of zelfs met liggen (hoewel dat laatste in de juist houding ook wel ging, maar overdag wil je toch graag iets doen en niet de hele dag op bed liggen.
