Relaties
alle pijlers
How did we get here?
zaterdag 4 maart 2017 om 13:08
Pff, even van me afschrijven: mijn huwelijk ligt op zijn gat en ik weet niet zo goed hoe we nu verder moeten.
Lang verhaal kort:
Ruim 10 jaar samen, kleine kinderen.
Man en ik zijn twee heel verschillende personen qua karakter en interesses, dat maakt onze relatie interessant, maar soms ook ingewikkeld. Het laatste jaar zitten de verschillen ons heel erg in de weg. Ik ben heel sociaal, ga graag op reis, probeer nieuwe dingen uit, geef weinig om mooie spullen etc. Man is erg introvert, vindt gadgets, dure meubels etc erg belangrijk en zit het liefst achter zijn computer of met mij op de bank tv te kijken. Hij is overigens een hele leuke en lieve vader.
Gisteren in een moeilijk (en zeldzaam) gesprek geconstateerd dat we allebei heel veel van ons zelf inleveren in onze relatie. Man vind het vervelend dat ik niet met hem op de bank wil zitten, zegt dat hij zijn hobbies (computeren) voor mij laat versloffen en baalt er van als ik uit ga, vrienden zie etc. Geeft aan me niet te vertrouwen.
Het laatste jaar is het erger geworden omdat ik, doordat de kinderen wat groter zijn en ik minder drukte op werk heb, weer meer energie in mijn sociale leven steek (eens per 2 maanden stappen, wekelijks 1 avond vrienden zien en af en toe weekendje weg). Ik leef wat spontaner en minder op de automatische piloot. Daar geniet ik ontzettend van, maar man vat het op alsof ik niet bij hem wil zijn. Waar ook wel een kern van waarheid in zit, want ik heb het gevoel dat we naast de kinderen weinig delen.
Ik heb voorgesteld in relatietherapie te gaan, dat wil hij niet. Uit elkaar wil hij niet. Zelf zie ik op deze manier doorgaan ook niet zitten; ik word echt een beetje ongelukkig van samen op de bank in een vinex wijk. En ben ook een beetje moe van het steeds de kar moeten trekken om samen vakantie te plannen, avondje weg etc.
Een jaar geleden was onze relatie saai, maar stabiel. En nu vraag ik me serieus af hoe we hier terecht gekomen zijn en vooral hoe we verder moeten...
Lang verhaal kort:
Ruim 10 jaar samen, kleine kinderen.
Man en ik zijn twee heel verschillende personen qua karakter en interesses, dat maakt onze relatie interessant, maar soms ook ingewikkeld. Het laatste jaar zitten de verschillen ons heel erg in de weg. Ik ben heel sociaal, ga graag op reis, probeer nieuwe dingen uit, geef weinig om mooie spullen etc. Man is erg introvert, vindt gadgets, dure meubels etc erg belangrijk en zit het liefst achter zijn computer of met mij op de bank tv te kijken. Hij is overigens een hele leuke en lieve vader.
Gisteren in een moeilijk (en zeldzaam) gesprek geconstateerd dat we allebei heel veel van ons zelf inleveren in onze relatie. Man vind het vervelend dat ik niet met hem op de bank wil zitten, zegt dat hij zijn hobbies (computeren) voor mij laat versloffen en baalt er van als ik uit ga, vrienden zie etc. Geeft aan me niet te vertrouwen.
Het laatste jaar is het erger geworden omdat ik, doordat de kinderen wat groter zijn en ik minder drukte op werk heb, weer meer energie in mijn sociale leven steek (eens per 2 maanden stappen, wekelijks 1 avond vrienden zien en af en toe weekendje weg). Ik leef wat spontaner en minder op de automatische piloot. Daar geniet ik ontzettend van, maar man vat het op alsof ik niet bij hem wil zijn. Waar ook wel een kern van waarheid in zit, want ik heb het gevoel dat we naast de kinderen weinig delen.
Ik heb voorgesteld in relatietherapie te gaan, dat wil hij niet. Uit elkaar wil hij niet. Zelf zie ik op deze manier doorgaan ook niet zitten; ik word echt een beetje ongelukkig van samen op de bank in een vinex wijk. En ben ook een beetje moe van het steeds de kar moeten trekken om samen vakantie te plannen, avondje weg etc.
Een jaar geleden was onze relatie saai, maar stabiel. En nu vraag ik me serieus af hoe we hier terecht gekomen zijn en vooral hoe we verder moeten...
zaterdag 4 maart 2017 om 13:47
Jullie zijn toch ook ooit op elkaar gevallen ondanks die verschillen. Was hij vroeger wel actiever? Of vond je het toen eigenlijk niet prettig om na een actieve dag thuis te komen en lekker rustig bij hem op de bank te ploffen?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?
zaterdag 4 maart 2017 om 13:48
quote:AliceV schreef op 04 maart 2017 @ 13:47:
Jullie zijn toch ook ooit op elkaar gevallen ondanks die verschillen. Was hij vroeger wel actiever? Of vond je het toen eigenlijk niet prettig om na een actieve dag thuis te komen en lekker rustig bij hem op de bank te ploffen?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?Ook heel waar!
Jullie zijn toch ook ooit op elkaar gevallen ondanks die verschillen. Was hij vroeger wel actiever? Of vond je het toen eigenlijk niet prettig om na een actieve dag thuis te komen en lekker rustig bij hem op de bank te ploffen?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?Ook heel waar!
zaterdag 4 maart 2017 om 13:52
quote:AliceV schreef op 04 maart 2017 @ 13:47:
Jullie zijn toch ook ooit op elkaar gevallen ondanks die verschillen. Was hij vroeger wel actiever? Of vond je het toen eigenlijk niet prettig om na een actieve dag thuis te komen en lekker rustig bij hem op de bank te ploffen?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?In de beginfase erger je je meestal niet zo aan de verschillen. Vaak komt dat pas later. Als die roze bril helemaal af is. En mensen in interesses/behoeften kunnen ook in de loop derjaren een verandering doormaken.
Jullie zijn toch ook ooit op elkaar gevallen ondanks die verschillen. Was hij vroeger wel actiever? Of vond je het toen eigenlijk niet prettig om na een actieve dag thuis te komen en lekker rustig bij hem op de bank te ploffen?
Ik heb bijv. een vriendin die altijd klaagde over haar passieve man, maar zij was juist iemand die nogal dominant was en het eigenlijk ook wel prettig vond dat ze alles kon beslissen. En ik ben een carrierevrouw terwijl mijn man tevreden is met zijn rustige baan. Maar terwijl ik van hot naar her aan het rennen ben voor mijn werk, vangt hij de praktische dingen voor me op, en als ik thuis kom staat hij klaar met een kopje thee. Ik kan me ergeren aan zijn gebrek aan ambitie, maar als hij net zo'n carrieretijger als ik zou zijn, zou ik dat zorgzame weer missen. Zijn er ook niet dat soort dingen in jullie huwelijk?In de beginfase erger je je meestal niet zo aan de verschillen. Vaak komt dat pas later. Als die roze bril helemaal af is. En mensen in interesses/behoeften kunnen ook in de loop derjaren een verandering doormaken.
zaterdag 4 maart 2017 om 13:53
quote:soundofsunshine schreef op 04 maart 2017 @ 13:31:
[...]
Ik weet het niet zo goed. Voor mijn gevoel wil hij niet zoveel: hij is gelukkig met zijn werk en gezin. Zijn enige wensen in het leven zijn meer gadgets, een tweede auto, nieuwe pannenset etc. Dingen die op zich prima kunnen, maar mij weinig boeien. Als ik dan niet enthousiast reageer, geeft jij aan gekwetst te zijn en zich niet gezien te voelen.
Ik zie hier wel een puntje (dikgedrukt).
Jij gaat met je nieuwe energie leuke dingen doen met anderen, hebt interesse in anderen maar misschien heeft hij het gevoel dat je sindsdien geen interesse meer in hem hebt en zijn dingen.
Kan zijn dat ie je de wereld gunt maar het gevoel heeft dat je hem vergeet.
[...]
Ik weet het niet zo goed. Voor mijn gevoel wil hij niet zoveel: hij is gelukkig met zijn werk en gezin. Zijn enige wensen in het leven zijn meer gadgets, een tweede auto, nieuwe pannenset etc. Dingen die op zich prima kunnen, maar mij weinig boeien. Als ik dan niet enthousiast reageer, geeft jij aan gekwetst te zijn en zich niet gezien te voelen.
Ik zie hier wel een puntje (dikgedrukt).
Jij gaat met je nieuwe energie leuke dingen doen met anderen, hebt interesse in anderen maar misschien heeft hij het gevoel dat je sindsdien geen interesse meer in hem hebt en zijn dingen.
Kan zijn dat ie je de wereld gunt maar het gevoel heeft dat je hem vergeet.
zaterdag 4 maart 2017 om 13:56
quote:soundofsunshine schreef op 04 maart 2017 @ 13:40:
[...]
Ik weet het niet zo goed. Het voelt alsof hij meer inkakt (vergeleken met de eerste jaren dat we samen waren), terwijl ik juist weer meer energie en enthousiasme heb nu we uit de luiers en slapeloze nachten zijn.
Als we geen kinderen hadden, was ik vast al vertrokken, maar het gaat nu natuurlijk niet alleen om mijn geluk.
Ik snap je wel. Misschien voelt hij het ook wel een beetje, en voelt hij zich daarom wat bedreigd/wantrouwend tegenover jouw uitstapjes. Naast hem op de bank kom je tenslotte ook geen leuke andere mannen ed tegen. En misschien komt jouw energie daar ook wel vandaan.. Een beetje uitgekeken.
Kunnen jullie elkaar tegemoet komen door een activiteit te doen die jullie beiden leuk vinden? Het schijnt dat als je samen iets spannends doet, het vonkje wel kunt terug krijgen. Maarrrr, als je man er geen energie in wil steken, dan moet hij ook niet zeuren vind ik!
[...]
Ik weet het niet zo goed. Het voelt alsof hij meer inkakt (vergeleken met de eerste jaren dat we samen waren), terwijl ik juist weer meer energie en enthousiasme heb nu we uit de luiers en slapeloze nachten zijn.
Als we geen kinderen hadden, was ik vast al vertrokken, maar het gaat nu natuurlijk niet alleen om mijn geluk.
Ik snap je wel. Misschien voelt hij het ook wel een beetje, en voelt hij zich daarom wat bedreigd/wantrouwend tegenover jouw uitstapjes. Naast hem op de bank kom je tenslotte ook geen leuke andere mannen ed tegen. En misschien komt jouw energie daar ook wel vandaan.. Een beetje uitgekeken.
Kunnen jullie elkaar tegemoet komen door een activiteit te doen die jullie beiden leuk vinden? Het schijnt dat als je samen iets spannends doet, het vonkje wel kunt terug krijgen. Maarrrr, als je man er geen energie in wil steken, dan moet hij ook niet zeuren vind ik!
zaterdag 4 maart 2017 om 13:58
quote:elske77 schreef op 04 maart 2017 @ 13:46:
En belangrijk: praat erover. Al levert het ruzie op, verwijten en andere ellende... als je het niet doet verandert er niets.Dat wil ik wel en proberen we ook, maar man is echt een binnenvetter, waardoor ik heel erg aan hem moet trekken in gesprekken. Anders zegt hij na 2 minuten 'laat ook maar' of loopt hij weg.
En belangrijk: praat erover. Al levert het ruzie op, verwijten en andere ellende... als je het niet doet verandert er niets.Dat wil ik wel en proberen we ook, maar man is echt een binnenvetter, waardoor ik heel erg aan hem moet trekken in gesprekken. Anders zegt hij na 2 minuten 'laat ook maar' of loopt hij weg.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:06
"Ik ben zo leuk, zo spontaan en zo energiek en hij is zo saai, vindt alleen maar stomme dingen leuk en is ingekakt."
Tja, met die insteek wordt het niks he ? Je moet zeker doen wat je leuk vindt, maar ook de dingen die hij leuk vindt respecteren. Alleen maar omdat jij het niet interessant vindt betekent niet dat het niet waardevol is.
Je hoeft in een huwelijk niet alles te delen. Zelfs als je alleen maar het huis en de kinderen deelt kan het nog steeds een succesvol huwelijk zijn. Je moet elkaar alleen wel wat gunnen. Hij moet jou met je vriendinnen laten uitgaan, jij moet hem lekker met z'n computer laten rommelen. Gewoon doen wat je leuk vindt en hooggespannen verwachtingen laten varen, daar wordt je alleen maar ongelukkig van.
Tja, met die insteek wordt het niks he ? Je moet zeker doen wat je leuk vindt, maar ook de dingen die hij leuk vindt respecteren. Alleen maar omdat jij het niet interessant vindt betekent niet dat het niet waardevol is.
Je hoeft in een huwelijk niet alles te delen. Zelfs als je alleen maar het huis en de kinderen deelt kan het nog steeds een succesvol huwelijk zijn. Je moet elkaar alleen wel wat gunnen. Hij moet jou met je vriendinnen laten uitgaan, jij moet hem lekker met z'n computer laten rommelen. Gewoon doen wat je leuk vindt en hooggespannen verwachtingen laten varen, daar wordt je alleen maar ongelukkig van.
For whom the bell tolls
zaterdag 4 maart 2017 om 14:10
quote:Tutjebelletje schreef op 04 maart 2017 @ 14:06:
"Ik ben zo leuk, zo spontaan en zo energiek en hij is zo saai, vindt alleen maar stomme dingen leuk en is ingekakt."
Tja, met die insteek wordt het niks he ? Je moet zeker doen wat je leuk vindt, maar ook de dingen die hij leuk vindt respecteren. Alleen maar omdat jij het niet interessant vindt betekent niet dat het niet waardevol is.
Je hoeft in een huwelijk niet alles te delen. Zelfs als je alleen maar het huis en de kinderen deelt kan het nog steeds een succesvol huwelijk zijn. Je moet elkaar alleen wel wat gunnen. Hij moet jou met je vriendinnen laten uitgaan, jij moet hem lekker met z'n computer laten rommelen. Gewoon doen wat je leuk vindt en hooggespannen verwachtingen laten varen, daar wordt je alleen maar ongelukkig van.
Maar ik vraag mij dan af, wat doe je nog samen?
@ TO, sterkte! Ik heb niet echt tips behalve idd met elkaar praten en relatietherapie was ook gewoon een goed voorstel! Jammer dat hij daar niks mee doet
"Ik ben zo leuk, zo spontaan en zo energiek en hij is zo saai, vindt alleen maar stomme dingen leuk en is ingekakt."
Tja, met die insteek wordt het niks he ? Je moet zeker doen wat je leuk vindt, maar ook de dingen die hij leuk vindt respecteren. Alleen maar omdat jij het niet interessant vindt betekent niet dat het niet waardevol is.
Je hoeft in een huwelijk niet alles te delen. Zelfs als je alleen maar het huis en de kinderen deelt kan het nog steeds een succesvol huwelijk zijn. Je moet elkaar alleen wel wat gunnen. Hij moet jou met je vriendinnen laten uitgaan, jij moet hem lekker met z'n computer laten rommelen. Gewoon doen wat je leuk vindt en hooggespannen verwachtingen laten varen, daar wordt je alleen maar ongelukkig van.
Maar ik vraag mij dan af, wat doe je nog samen?
@ TO, sterkte! Ik heb niet echt tips behalve idd met elkaar praten en relatietherapie was ook gewoon een goed voorstel! Jammer dat hij daar niks mee doet
zaterdag 4 maart 2017 om 14:21
quote:Honingdropje79 schreef op 04 maart 2017 @ 13:20:
Dus jij bent leuk, sociaal,spontaan, bereisd, en tevreden, en hij is saai,passief, teruggetrokken, materialistisch en wantrouwend? Valt me op dat in veel van dit soort topics alle positieve eigenschappen aan de TO toebehoren en alle negatieve aan de partner. Misschien moet je eens wat meer kijken naar de dingen die je in hem waardeert, en misschien ook iets eerlijker naar jezelf kijken.
Dat is maar net wat je als positief en negatief waardeert.
Ik lees 'sociaal' en 'spontaan' niet per se als positieve eigenschappen, en 'introvert' en 'lieve vader' niet als negatieve. Dat hij van dure spullen houdt, hoeft niet te betekenen dat hij materialistisch is. Ik ben bijvoorbeeld zelf ook niet materialistisch, maar heb liever weinig goede, dure spullen dan veel goedkope rommel.
Dus jij bent leuk, sociaal,spontaan, bereisd, en tevreden, en hij is saai,passief, teruggetrokken, materialistisch en wantrouwend? Valt me op dat in veel van dit soort topics alle positieve eigenschappen aan de TO toebehoren en alle negatieve aan de partner. Misschien moet je eens wat meer kijken naar de dingen die je in hem waardeert, en misschien ook iets eerlijker naar jezelf kijken.
Dat is maar net wat je als positief en negatief waardeert.
Ik lees 'sociaal' en 'spontaan' niet per se als positieve eigenschappen, en 'introvert' en 'lieve vader' niet als negatieve. Dat hij van dure spullen houdt, hoeft niet te betekenen dat hij materialistisch is. Ik ben bijvoorbeeld zelf ook niet materialistisch, maar heb liever weinig goede, dure spullen dan veel goedkope rommel.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:31
Bij mij thuis is het andersom. Mijn man is veel uithuiziger en socialer dan ik.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:35
quote:orkenflow schreef op 04 maart 2017 @ 14:31:
Bij mij thuis is het andersom. Mijn man is veel uithuiziger en socialer dan ik.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.Mooi gezegd +1
Bij mij thuis is het andersom. Mijn man is veel uithuiziger en socialer dan ik.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.Mooi gezegd +1
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:40
quote:Honingdropje79 schreef op 04 maart 2017 @ 13:20:
Dus jij bent leuk, sociaal,spontaan, bereisd, en tevreden, en hij is saai,passief, teruggetrokken, materialistisch en wantrouwend? Valt me op dat in veel van dit soort topics alle positieve eigenschappen aan de TO toebehoren en alle negatieve aan de partner. Misschien moet je eens wat meer kijken naar de dingen die je in hem waardeert, en misschien ook iets eerlijker naar jezelf kijken.Dat viel mij ook gelijk op.
Dus jij bent leuk, sociaal,spontaan, bereisd, en tevreden, en hij is saai,passief, teruggetrokken, materialistisch en wantrouwend? Valt me op dat in veel van dit soort topics alle positieve eigenschappen aan de TO toebehoren en alle negatieve aan de partner. Misschien moet je eens wat meer kijken naar de dingen die je in hem waardeert, en misschien ook iets eerlijker naar jezelf kijken.Dat viel mij ook gelijk op.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:41
Dit klinkt alsof jullie uit elkaar gegroeid zijn.
Dan kun je compromissen gaan sluiten en manieren vinden waarop het toch voor jullie beiden acceptabel wordt, maar wil je een relatie waarin acceptabel het hoogst haalbare is? Er zijn mensen die jou graag zien zo als je bent en ook mensen die je man graag zien zoals hij is. Door niet met een van die mensen te zijn maar met elkaar, gaan jullie beiden eigenwaardes flink omlaag. Als je leven deelt met iemand die jou 'ok' vindt dan is dat ook hoe je jezelf onderbewust gaat zien.
Wat jullie ook doen, het sluimerende gevoel van ongelukkigheid gaat blijven, wat jullie ook afspreken met zijn tweeen. Het komt namelijk voort uit het missen van een warme relatie tussen twee mensen die echt blij zijn met elkaar en graag hun leven delen. Vaker uitgaan of meer samen doen kan slechts de symptomen wegnemen, niet de oorzaak.
Wat je doet is een lastige keuze, maar besef je in ieder geval dat je een bekoelde relatie niet zomaar nieuw leven in kan blazen. Het is mogelijk in sommige gevallen met veel moeite en werk, maar dan moet er wel iets zijn om voor te vechten. Soms passen mensen gewoon niet (meer) goed genoeg bij elkaar om het eindresultaat de moeite waard laten zijn.
Je keuze is dus tussen in een licht ongelukkige relatie blijven en je kinderen samen opvoeden (besef je dat ze op den duur wel op gaan vangen dat jullie niet meer verliefd op elkaar zijn, en dat uit elkaar groeien met de jaren meer wordt)
Of uit elkaar gaan, en je kinderen niet altijd kunnen zien.
Ik hoor vaak de mening op dit forum dat scheiden altijd de slechtste optie is voor kinderen, maar ik had zelf ouders die niet bij elkaar pasten en gekozen hebben bij elkaar te blijven voor de kinderen (wij dus), en dat heeft ook geresulteerd in een aantal issues (me schuldig voelen dat mijn ouders met elkaar opgescheept zaten omdat je dat echt wel oppikt als tiener, zo nu en dan veel ruzies in huis, het idee dat een relatie een soort zakelijk partnerschap is waarin je kinderen opvoedt, etc)
Ik zou uit elkaar gaan nu ze nog jong zijn en makkelijker wennen aan de situatie, en jij en je man nog vriendschappelijk met elkaar om kunnen gaan en niet 10 jaar aan verwijten over gemist levensgeluk tegen elkaar koesteren
Dan kun je compromissen gaan sluiten en manieren vinden waarop het toch voor jullie beiden acceptabel wordt, maar wil je een relatie waarin acceptabel het hoogst haalbare is? Er zijn mensen die jou graag zien zo als je bent en ook mensen die je man graag zien zoals hij is. Door niet met een van die mensen te zijn maar met elkaar, gaan jullie beiden eigenwaardes flink omlaag. Als je leven deelt met iemand die jou 'ok' vindt dan is dat ook hoe je jezelf onderbewust gaat zien.
Wat jullie ook doen, het sluimerende gevoel van ongelukkigheid gaat blijven, wat jullie ook afspreken met zijn tweeen. Het komt namelijk voort uit het missen van een warme relatie tussen twee mensen die echt blij zijn met elkaar en graag hun leven delen. Vaker uitgaan of meer samen doen kan slechts de symptomen wegnemen, niet de oorzaak.
Wat je doet is een lastige keuze, maar besef je in ieder geval dat je een bekoelde relatie niet zomaar nieuw leven in kan blazen. Het is mogelijk in sommige gevallen met veel moeite en werk, maar dan moet er wel iets zijn om voor te vechten. Soms passen mensen gewoon niet (meer) goed genoeg bij elkaar om het eindresultaat de moeite waard laten zijn.
Je keuze is dus tussen in een licht ongelukkige relatie blijven en je kinderen samen opvoeden (besef je dat ze op den duur wel op gaan vangen dat jullie niet meer verliefd op elkaar zijn, en dat uit elkaar groeien met de jaren meer wordt)
Of uit elkaar gaan, en je kinderen niet altijd kunnen zien.
Ik hoor vaak de mening op dit forum dat scheiden altijd de slechtste optie is voor kinderen, maar ik had zelf ouders die niet bij elkaar pasten en gekozen hebben bij elkaar te blijven voor de kinderen (wij dus), en dat heeft ook geresulteerd in een aantal issues (me schuldig voelen dat mijn ouders met elkaar opgescheept zaten omdat je dat echt wel oppikt als tiener, zo nu en dan veel ruzies in huis, het idee dat een relatie een soort zakelijk partnerschap is waarin je kinderen opvoedt, etc)
Ik zou uit elkaar gaan nu ze nog jong zijn en makkelijker wennen aan de situatie, en jij en je man nog vriendschappelijk met elkaar om kunnen gaan en niet 10 jaar aan verwijten over gemist levensgeluk tegen elkaar koesteren
zaterdag 4 maart 2017 om 15:08
Wat deden jullie toen jullie net verkering hadden? Wat trok je zo in hem aan? Waar praatten jullie over? Zijn er activiteiten die jullie beiden leuk vinden, maar die er de laatste jaren niet van zijn gekomen, die jullie weer op kunnen pakken?
Ik zou de relatie met de vader van je kinderen niet zomaar opgeven. Ga samen praten en uitvinden wat voor jullie werkt en hoe jullie weer dichterbij elkaar kunnen komen en hoe jullie elkaar daarnaast de ruimte kunnen geven voor eigen hobby's en bezigheden. Op dit moment heeft je man misschien wel een punt dat hij je niet vertrouwd. Als je nu een andere man zou tegenkomen, die wel alles in zich heeft dat je bij hem zo mist, dan zou je misschien wel overstag gaan. Of niet?
Ik zou de relatie met de vader van je kinderen niet zomaar opgeven. Ga samen praten en uitvinden wat voor jullie werkt en hoe jullie weer dichterbij elkaar kunnen komen en hoe jullie elkaar daarnaast de ruimte kunnen geven voor eigen hobby's en bezigheden. Op dit moment heeft je man misschien wel een punt dat hij je niet vertrouwd. Als je nu een andere man zou tegenkomen, die wel alles in zich heeft dat je bij hem zo mist, dan zou je misschien wel overstag gaan. Of niet?
zaterdag 4 maart 2017 om 15:15
quote:orkenflow schreef op 04 maart 2017 @ 14:31:
Bij mij thuis is het andersom. Mijn man is veel uithuiziger en socialer dan ik.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.
Ik lees juist bij TO dat zij met hem ook het eea wil ondernemen, maar het haar nu begint op te breken steeds de initiatieven en het voortouw hierin te nemen door vakanties en uitjes te plannen/ regelen.
Ik heb ook een ex gehad, doodgoede man, die ook liever thuis, voor de tv en achter de computer zat, waarbij ik ook graag samen dingen met hem ondernam, maar ik degene was die alles regelde. Wanneer ik een poos niets deed, afwachtte, gebeurde er ook niets. Dit deed ik om hem de kans en ruimte te geven ook iets te regelen, initiatief te nemen. Van zijn kant bleef het toen uit. Echter wel verweet hij mij dat ik dingen met vriendinnen ondernam.
Het is niet erg dat iemand minder outgoing en minder actief is. Wat wel kwalijk is is dat diegene, mijn ex dus ook, de ander verwijt wat hij juist tekort komt( initiatief nemen tot dingen samen doen). Het lijkt voor mij dan de omgekeerde wereld.
En misschien doen ze al wel het eea binnen zoals een mooie film kijken
Bij mij thuis is het andersom. Mijn man is veel uithuiziger en socialer dan ik.
Ik heb gemerkt dat er een groot verschil is tussen een man die veel weg is omdat hij zoveel leuke dingen wil doen, en een man die weg is ls omdat hij niks leuks met jou meer wil doen. Ik denk dat je daarin heel eerlijk moet zijn tegenover jezelf: ontloop je hem? Wil je hem nog wel?
Als je hem ergens niet kwijt wilt, zit er niks anders op: stel eens wat geïnteresseerde vragen over zijn computergedoetje. Ga af en toe eens met hem op de bank zitten, zoek een mooie film uit of luister samen naar muziek.
Ik snap dat het saai is als je liever de wereld in wilt. Maar waar het om draait is dat je de ander op de een of andere manier laat voelen dat hij//zij geliefd is en gewaardeerd wordt.
Ik lees juist bij TO dat zij met hem ook het eea wil ondernemen, maar het haar nu begint op te breken steeds de initiatieven en het voortouw hierin te nemen door vakanties en uitjes te plannen/ regelen.
Ik heb ook een ex gehad, doodgoede man, die ook liever thuis, voor de tv en achter de computer zat, waarbij ik ook graag samen dingen met hem ondernam, maar ik degene was die alles regelde. Wanneer ik een poos niets deed, afwachtte, gebeurde er ook niets. Dit deed ik om hem de kans en ruimte te geven ook iets te regelen, initiatief te nemen. Van zijn kant bleef het toen uit. Echter wel verweet hij mij dat ik dingen met vriendinnen ondernam.
Het is niet erg dat iemand minder outgoing en minder actief is. Wat wel kwalijk is is dat diegene, mijn ex dus ook, de ander verwijt wat hij juist tekort komt( initiatief nemen tot dingen samen doen). Het lijkt voor mij dan de omgekeerde wereld.
En misschien doen ze al wel het eea binnen zoals een mooie film kijken
zaterdag 4 maart 2017 om 15:46
quote:Mutsje1982 schreef op 04 maart 2017 @ 15:15:
[...]
Ik lees juist bij TO dat zij met hem ook het eea wil ondernemen, maar het haar nu begint op te breken steeds de initiatieven en het voortouw hierin te nemen door vakanties en uitjes te plannen/ regelen.Ja, maar man wil helemaal geen vakantie en uitjes. Man wil dure bank kopen en daarop zitten. Waarom zou hij dan een uitje moeten plannen? Je verwacht toch ook niet van TO dat zij voor hem gadgets komt aandragen?
[...]
Ik lees juist bij TO dat zij met hem ook het eea wil ondernemen, maar het haar nu begint op te breken steeds de initiatieven en het voortouw hierin te nemen door vakanties en uitjes te plannen/ regelen.Ja, maar man wil helemaal geen vakantie en uitjes. Man wil dure bank kopen en daarop zitten. Waarom zou hij dan een uitje moeten plannen? Je verwacht toch ook niet van TO dat zij voor hem gadgets komt aandragen?
zaterdag 4 maart 2017 om 15:51
quote:valerievaldera schreef op 04 maart 2017 @ 15:08:
Wat deden jullie toen jullie net verkering hadden? Wat trok je zo in hem aan? Waar praatten jullie over? Zijn er activiteiten die jullie beiden leuk vinden, maar die er de laatste jaren niet van zijn gekomen, die jullie weer op kunnen pakken?
Ik zou de relatie met de vader van je kinderen niet zomaar opgeven. Ga samen praten en uitvinden wat voor jullie werkt en hoe jullie weer dichterbij elkaar kunnen komen en hoe jullie elkaar daarnaast de ruimte kunnen geven voor eigen hobby's en bezigheden. Op dit moment heeft je man misschien wel een punt dat hij je niet vertrouwd. Als je nu een andere man zou tegenkomen, die wel alles in zich heeft dat je bij hem zo mist, dan zou je misschien wel overstag gaan. Of niet?
Ik wil de relatie zeker niet zo maar opgeven hoor! Alleen zie ik nu niet zo goed hoe we verder kunnen op een manier die ons beiden gelukkig maakt. We hebben gewoon heel andere ideeen over wat een leuk leven is.
In de beginjaren was dat minder duidelijk, hij was toen wat spontaner en ik bedacht/regelde ook veel meer dingen voor ons (festivals, reizen etc). Hij ging daar ook makkelijker in mee (naar het theater terwijl hij dat niet zo boeiend vindt, bijv). We zijn wel eens samen een hobby gestart, maar ik ben daar mee door gegaan en hij is er mee gestopt. Nu wilde ik heel graag een cursus salsa dansen met hem doen, maar dat lijkt hij vooral te zien als een excuus om met andere mannen te dansen.
Wat betreft overstag gaan, zo'n vaart loopt het denk ik niet. Ik ontmoet regelmatig mannen die interesse tonen (bij uitgaan, op werk etc), maar in 10 jaar ben ik nog nooit stijl achterover gevallen van iemand.
Wat deden jullie toen jullie net verkering hadden? Wat trok je zo in hem aan? Waar praatten jullie over? Zijn er activiteiten die jullie beiden leuk vinden, maar die er de laatste jaren niet van zijn gekomen, die jullie weer op kunnen pakken?
Ik zou de relatie met de vader van je kinderen niet zomaar opgeven. Ga samen praten en uitvinden wat voor jullie werkt en hoe jullie weer dichterbij elkaar kunnen komen en hoe jullie elkaar daarnaast de ruimte kunnen geven voor eigen hobby's en bezigheden. Op dit moment heeft je man misschien wel een punt dat hij je niet vertrouwd. Als je nu een andere man zou tegenkomen, die wel alles in zich heeft dat je bij hem zo mist, dan zou je misschien wel overstag gaan. Of niet?
Ik wil de relatie zeker niet zo maar opgeven hoor! Alleen zie ik nu niet zo goed hoe we verder kunnen op een manier die ons beiden gelukkig maakt. We hebben gewoon heel andere ideeen over wat een leuk leven is.
In de beginjaren was dat minder duidelijk, hij was toen wat spontaner en ik bedacht/regelde ook veel meer dingen voor ons (festivals, reizen etc). Hij ging daar ook makkelijker in mee (naar het theater terwijl hij dat niet zo boeiend vindt, bijv). We zijn wel eens samen een hobby gestart, maar ik ben daar mee door gegaan en hij is er mee gestopt. Nu wilde ik heel graag een cursus salsa dansen met hem doen, maar dat lijkt hij vooral te zien als een excuus om met andere mannen te dansen.
Wat betreft overstag gaan, zo'n vaart loopt het denk ik niet. Ik ontmoet regelmatig mannen die interesse tonen (bij uitgaan, op werk etc), maar in 10 jaar ben ik nog nooit stijl achterover gevallen van iemand.
zaterdag 4 maart 2017 om 15:58
Wat me heel erg in hem aantrok was ook wel zijn rust. Ik was toen nog onrustiger dan ik nu ben en hij is stabiel en kalm. We hebben denk ik ook wel een beetje een wisselwerking waarin hij graag voor mij zorgt en het fijn vind als ik die zorg nodig heb (bijv tijdens zwangerschap, na bevalling etc).
Dat ik opgeleefd ben, vindt hij lastig; hij zegt ook dingen als 'je bent geen twintig meer' Maar ik ben net dertig en ik vind dat het leven de komende jaren nog best mag bruisen
Dat ik opgeleefd ben, vindt hij lastig; hij zegt ook dingen als 'je bent geen twintig meer' Maar ik ben net dertig en ik vind dat het leven de komende jaren nog best mag bruisen