Relaties
alle pijlers
ex vs vriend
vrijdag 10 maart 2017 om 12:18
Hallo iedereen!
Omdat ik enorm in de knoop ligt met mezelf, deel ik even mijn verhaal hier. Misschien dat er mensen zijn die hetzelfde meegemaakt hebben of misschien is het net goed om eens meningen te hebben van mensen die er buiten staan.
Ik ben een 28jarige meid. Ik heb een relatie van 7 jaar achter de rug met mijn ex-vriend. Op zich was onze relatie best ok. We hadden ons dagdagelijkse leven, hadden het druk met de verbouwingen, gingen op vakantie en ik was relatief gelukkig.
De laatste twee jaar van onze relatie kreeg ik het steeds moeilijker om intiem met hem te zijn. Ik had geen zin meer in knuffels, liefde en seks. Ik begon me ook te ergeren aan alle kleine dingen en we maakten elke dag ruzie (door mij).
Het was zelfs zo erg dat er maanden niets intiem meer gebeurde en als het dan toch eens gebeurde na al die tijd, voelde dat voor mij slecht.
In die moeilijke periode ben ik veranderd van job en werd verliefd op mijn collega.
In eerste instantie heb ik met die verliefdheid niets gedaan, ookal was het wederzijds. Ik had een vriend en ging mijn leven niet zomaar opgeven. Ik had zoveel met hem gedeeld en beleefd. Dat kon ik toch niet weggooien voor een verliefdheid?
Naarmate de maanden voorbij gingen werd ik steeds verliefder en werd de drang ook groter om elkaar te zien. Er zijn enkele maanden voorbij gegaan dat ik stiekem afsprak met mijn collega en dan terug naar huis ging. Ik heb nooit gekust of seks gehad met mijn collega in de periode dat ik nog met mijn ex-vriend was, ookal was dit ook een vorm van bedrog.
Na enkele maanden ben ik tijdelijk ingetrokken bij mijn ouders. Om alles even op een rijtje te zetten maar als snel besefte ik dat ik mijn ex-vriend niet miste en dat ik bij mijn nieuwe liefde wou zijn.
Ik heb dan ook gekozen voor mijn vriend maar ik heb mijn vorige relatie nooit kunnen afsluiten.
Ik heb hem nooit kunnen zeggen waarom ik effectief ben weg gegaan bij hem. Moest ik niet verliefd geworden zijn op mijn collega had ik misschien nog wel bij hem geweest.
Tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds contact met mijn ex. We smsen soms hoe het gaat en ik ga af en toe nog naar hem om de hond eens te zien. Er vallen dan ook altijd tranen, soms bij hem, soms bij mij.
Mijn vriend weet dat ik nog contact heb met mijn ex en hij hoopt ook alleen maar dat er een dag komt dat dat niet meer gebeurd. Ik besef ook dat het niet eerlijk is tegenover hem.
We zijn ondertussen bijna drie jaar verder en mijn ex-vriend weet nog steeds niet dat ik een nieuwe relatie heb. Of hij wilt dit misschien gewoon niet weten. Er wordt niet over gepraat.
Hij heeft me wel verteld dat er enkele meisjes geweest zijn maar dat hij het nog niet kan, dat hij nog van mij houdt. Hij hoopt nog steeds dat ik terug kom.
Ik mis mijn leven van toen enorm hard. Ik heb zoveel achtergelaten zoals mijn huis, mijn vrienden,...
Het is niet gemakkelijk als je alles gemeenschappelijk had met je ex-vriend.
Ik probeer nu wel een nieuw leven op te bouwen met mijn vriend maar ik blijf alles vergelijken.
Ik vergelijk hun ook als persoon.
Ik mis hoe mijn ex stond in het leven, altijd optimistisch, altijd lachen, nooit serieus.
Ik ergerde mij toen ik in de relatie zat hard aan bepaalde dingen die ik nu lijk te romantiseren.
Ik weet niet wat al mijn gedachten en gevoelens willen zeggen.
Ik zie mijn vriend graag, maar waarom mis ik mijn ex? Is het mijn ex dat ik mis of is het mijn leven van vroeger? Wat als ik terug ga? Ik zit met zoveel vragen
Ik weet echt wel dat dit niet gezond meer is, zowel niet voor de twee mannen, als voor mezelf.
Onze levens staan momenteel op een soort pauze knop en ik wil heel graag mijn leven terug in handen hebben.
Misschien niet onbelangrijk om te weten dat ik vroeger een heel slechte jeugd heb gekend, vol drama.
Mijn ex heeft me laten zien dat het leven ook mooi kan zijn en heeft me geleerd hoe ik moet genieten van alle kleine dingetjes in het leven. Ik denk dat de relatie met hem daarom ook zoveel voor mij betekent en ik het moeilijker kan loslaten.
Heeft er iemand raad?
Groetjes, Norii!
Omdat ik enorm in de knoop ligt met mezelf, deel ik even mijn verhaal hier. Misschien dat er mensen zijn die hetzelfde meegemaakt hebben of misschien is het net goed om eens meningen te hebben van mensen die er buiten staan.
Ik ben een 28jarige meid. Ik heb een relatie van 7 jaar achter de rug met mijn ex-vriend. Op zich was onze relatie best ok. We hadden ons dagdagelijkse leven, hadden het druk met de verbouwingen, gingen op vakantie en ik was relatief gelukkig.
De laatste twee jaar van onze relatie kreeg ik het steeds moeilijker om intiem met hem te zijn. Ik had geen zin meer in knuffels, liefde en seks. Ik begon me ook te ergeren aan alle kleine dingen en we maakten elke dag ruzie (door mij).
Het was zelfs zo erg dat er maanden niets intiem meer gebeurde en als het dan toch eens gebeurde na al die tijd, voelde dat voor mij slecht.
In die moeilijke periode ben ik veranderd van job en werd verliefd op mijn collega.
In eerste instantie heb ik met die verliefdheid niets gedaan, ookal was het wederzijds. Ik had een vriend en ging mijn leven niet zomaar opgeven. Ik had zoveel met hem gedeeld en beleefd. Dat kon ik toch niet weggooien voor een verliefdheid?
Naarmate de maanden voorbij gingen werd ik steeds verliefder en werd de drang ook groter om elkaar te zien. Er zijn enkele maanden voorbij gegaan dat ik stiekem afsprak met mijn collega en dan terug naar huis ging. Ik heb nooit gekust of seks gehad met mijn collega in de periode dat ik nog met mijn ex-vriend was, ookal was dit ook een vorm van bedrog.
Na enkele maanden ben ik tijdelijk ingetrokken bij mijn ouders. Om alles even op een rijtje te zetten maar als snel besefte ik dat ik mijn ex-vriend niet miste en dat ik bij mijn nieuwe liefde wou zijn.
Ik heb dan ook gekozen voor mijn vriend maar ik heb mijn vorige relatie nooit kunnen afsluiten.
Ik heb hem nooit kunnen zeggen waarom ik effectief ben weg gegaan bij hem. Moest ik niet verliefd geworden zijn op mijn collega had ik misschien nog wel bij hem geweest.
Tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds contact met mijn ex. We smsen soms hoe het gaat en ik ga af en toe nog naar hem om de hond eens te zien. Er vallen dan ook altijd tranen, soms bij hem, soms bij mij.
Mijn vriend weet dat ik nog contact heb met mijn ex en hij hoopt ook alleen maar dat er een dag komt dat dat niet meer gebeurd. Ik besef ook dat het niet eerlijk is tegenover hem.
We zijn ondertussen bijna drie jaar verder en mijn ex-vriend weet nog steeds niet dat ik een nieuwe relatie heb. Of hij wilt dit misschien gewoon niet weten. Er wordt niet over gepraat.
Hij heeft me wel verteld dat er enkele meisjes geweest zijn maar dat hij het nog niet kan, dat hij nog van mij houdt. Hij hoopt nog steeds dat ik terug kom.
Ik mis mijn leven van toen enorm hard. Ik heb zoveel achtergelaten zoals mijn huis, mijn vrienden,...
Het is niet gemakkelijk als je alles gemeenschappelijk had met je ex-vriend.
Ik probeer nu wel een nieuw leven op te bouwen met mijn vriend maar ik blijf alles vergelijken.
Ik vergelijk hun ook als persoon.
Ik mis hoe mijn ex stond in het leven, altijd optimistisch, altijd lachen, nooit serieus.
Ik ergerde mij toen ik in de relatie zat hard aan bepaalde dingen die ik nu lijk te romantiseren.
Ik weet niet wat al mijn gedachten en gevoelens willen zeggen.
Ik zie mijn vriend graag, maar waarom mis ik mijn ex? Is het mijn ex dat ik mis of is het mijn leven van vroeger? Wat als ik terug ga? Ik zit met zoveel vragen
Ik weet echt wel dat dit niet gezond meer is, zowel niet voor de twee mannen, als voor mezelf.
Onze levens staan momenteel op een soort pauze knop en ik wil heel graag mijn leven terug in handen hebben.
Misschien niet onbelangrijk om te weten dat ik vroeger een heel slechte jeugd heb gekend, vol drama.
Mijn ex heeft me laten zien dat het leven ook mooi kan zijn en heeft me geleerd hoe ik moet genieten van alle kleine dingetjes in het leven. Ik denk dat de relatie met hem daarom ook zoveel voor mij betekent en ik het moeilijker kan loslaten.
Heeft er iemand raad?
Groetjes, Norii!
zaterdag 11 maart 2017 om 10:32
quote:mamitaa schreef op 10 maart 2017 @ 22:43:
Hey
Eerst en vooral: sommige reacties hier vind ik echt wel hard en beschuldigend. Ik vind het dapper dat je je verhaal eerlijk voorlegt en dat je uitkomt voor bepaalde zaken die anderen misschien zouden verdoezelen. Als mens staan we allemaal soms voor moeilijke keuzes, het is maar al te makkelijk om te beschuldigen. Deze persoon weet zelf dat zij die keuzes heeft gemaakt. Ze vraagt een oplossing.
Een oplossing kan niemand geven. Toch lees ik enkele reacties waar ik me bij aansluit: eerlijk bespreken als je er behoefte aan hebt. Weglopen is inderdaad soms makkelijk maar op lange termijn niet effectief. Ik zou zeggen: keuzes vroeger zijn al gemaakt maar er liggen nog keuzes voor jou. Eerst en vooral houden van jezelf, is heel moeilijk soms maar wel belangrijk als je in een relatie stapt. Ik begrijp dat sommigen het hebben over 'single' zijn in die zin van jezelf eerst tijd te geven. Maar ik weet niet of je je relatie moet stopzetten of moet pauzeren om jezelf/ wat je wilt te leren kennen. Dat weet jij het best. Ik denk dat je voor de bestwil van jullie drie echt aan jezelf moet denken. En als je zo een moeilijke jeugd hebt gehad begrijp ik maar al te goed dat je hechten een ganse opdracht is, laat staan een relatie doen draaien . Beschuldig jezelf vooral niet, maar probeer wel fair te zijn tegenover beide mannen.
Groetjes en sterkte
Mamitaa
Hoi mamitaa,
Wat ben ik blij om ook eens zulke reactie te lezen. Het is natuurlijk waar wat de meeste hier zeggen, dat ik de mannen aan het lijntje hou enzo maar uiteindelijk schrijf ik mn verhaal hier wel neer omdat het ook effectief gaat over mezelf, en dat ik op dit moment echt niet meer weet wat te doen en wat al mijn verschillende gevoelens betekenen.
Ik heb gisteren met mijn vriend over alles eeelijk gepraat en hij is van mening dat ik definitief moet stoppen met contact te hebben met mijn ex. Hij weet ook dat de periode met mijn ex heel belangrijk geweest is in mijn leven en hij vind ook niet dat ik dat daarom moet vergeten, maar ik moet het wel een plaats kunnen geven zodat ik met hem een nieuw leven kan opbouwen.
Door het te vergelijken geef ik mijn leven met Mn vriend ook geen eerlijke kans.
Bedankt voor je reactie,
Groetjes
Hey
Eerst en vooral: sommige reacties hier vind ik echt wel hard en beschuldigend. Ik vind het dapper dat je je verhaal eerlijk voorlegt en dat je uitkomt voor bepaalde zaken die anderen misschien zouden verdoezelen. Als mens staan we allemaal soms voor moeilijke keuzes, het is maar al te makkelijk om te beschuldigen. Deze persoon weet zelf dat zij die keuzes heeft gemaakt. Ze vraagt een oplossing.
Een oplossing kan niemand geven. Toch lees ik enkele reacties waar ik me bij aansluit: eerlijk bespreken als je er behoefte aan hebt. Weglopen is inderdaad soms makkelijk maar op lange termijn niet effectief. Ik zou zeggen: keuzes vroeger zijn al gemaakt maar er liggen nog keuzes voor jou. Eerst en vooral houden van jezelf, is heel moeilijk soms maar wel belangrijk als je in een relatie stapt. Ik begrijp dat sommigen het hebben over 'single' zijn in die zin van jezelf eerst tijd te geven. Maar ik weet niet of je je relatie moet stopzetten of moet pauzeren om jezelf/ wat je wilt te leren kennen. Dat weet jij het best. Ik denk dat je voor de bestwil van jullie drie echt aan jezelf moet denken. En als je zo een moeilijke jeugd hebt gehad begrijp ik maar al te goed dat je hechten een ganse opdracht is, laat staan een relatie doen draaien . Beschuldig jezelf vooral niet, maar probeer wel fair te zijn tegenover beide mannen.
Groetjes en sterkte
Mamitaa
Hoi mamitaa,
Wat ben ik blij om ook eens zulke reactie te lezen. Het is natuurlijk waar wat de meeste hier zeggen, dat ik de mannen aan het lijntje hou enzo maar uiteindelijk schrijf ik mn verhaal hier wel neer omdat het ook effectief gaat over mezelf, en dat ik op dit moment echt niet meer weet wat te doen en wat al mijn verschillende gevoelens betekenen.
Ik heb gisteren met mijn vriend over alles eeelijk gepraat en hij is van mening dat ik definitief moet stoppen met contact te hebben met mijn ex. Hij weet ook dat de periode met mijn ex heel belangrijk geweest is in mijn leven en hij vind ook niet dat ik dat daarom moet vergeten, maar ik moet het wel een plaats kunnen geven zodat ik met hem een nieuw leven kan opbouwen.
Door het te vergelijken geef ik mijn leven met Mn vriend ook geen eerlijke kans.
Bedankt voor je reactie,
Groetjes
zaterdag 11 maart 2017 om 10:59
Ook zonder dat gesprek met je vriend wist je best dat hij liever heeft dat jij geen contact meer hebt met je ex.
De vraag is wat ga je nu doen.
Ga je vanaf nu echt voor je vriend en kap je het contact met ex nu af?
Of zeg je ik ben eerlijk geweest. Mijn vriend weet er van. Maar ik vind dat ik nog steeds contact met ex kan hebben.
Blijf je beide mannen aan het lijntje houden en veranderd er dus niets.
De vraag is wat ga je nu doen.
Ga je vanaf nu echt voor je vriend en kap je het contact met ex nu af?
Of zeg je ik ben eerlijk geweest. Mijn vriend weet er van. Maar ik vind dat ik nog steeds contact met ex kan hebben.
Blijf je beide mannen aan het lijntje houden en veranderd er dus niets.
zaterdag 11 maart 2017 om 11:13
quote:eva-luna schreef op 10 maart 2017 @ 12:31:
Oef, dat klinkt alsof jij jezelf als slachtoffer ziet .. je hebt het niet kúnnen afsluiten, kón ex niet vertellen waarom je verliefd werd op iemand anders, hebt alles achter moéten laten ..
Maak er even de actieve vorm van om te erkennen dat het jouw keuzes waren. Jij hébt het niet afgesloten, jij hébt niets uitgelegd en jij hébt zelf alles achtergelaten.
En, niet onbelangrijk, jij bént nog steeds bezig om je ex hoop te geven en niet 100% voor je huidige vriend te gaan.
Neem eens verantwoordelijkheid en maak een keuze. En verschuil je niet achter je verleden.Dit!! ×100
Oef, dat klinkt alsof jij jezelf als slachtoffer ziet .. je hebt het niet kúnnen afsluiten, kón ex niet vertellen waarom je verliefd werd op iemand anders, hebt alles achter moéten laten ..
Maak er even de actieve vorm van om te erkennen dat het jouw keuzes waren. Jij hébt het niet afgesloten, jij hébt niets uitgelegd en jij hébt zelf alles achtergelaten.
En, niet onbelangrijk, jij bént nog steeds bezig om je ex hoop te geven en niet 100% voor je huidige vriend te gaan.
Neem eens verantwoordelijkheid en maak een keuze. En verschuil je niet achter je verleden.Dit!! ×100
zaterdag 11 maart 2017 om 12:42
quote:sugarmiss schreef op 11 maart 2017 @ 10:59:
Ook zonder dat gesprek met je vriend wist je best dat hij liever heeft dat jij geen contact meer hebt met je ex.
De vraag is wat ga je nu doen.
Ga je vanaf nu echt voor je vriend en kap je het contact met ex nu af?
Of zeg je ik ben eerlijk geweest. Mijn vriend weet er van. Maar ik vind dat ik nog steeds contact met ex kan hebben.
Blijf je beide mannen aan het lijntje houden en veranderd er dus niets.
Ik denk dat ik om te beginnen ook eerlijk moet zijn tegen mijn ex. Dat ik effectief een nieuwe vriend heb en dat het tussen mij en hem voorbij is. Want nu wreed het toch ook aan mij dat ik hier nooit eerlijk over geweest ben. Het gaat misschien veel verdriet teweeg brengen maar achteraf gaat het een opluchting zijn.
Je kan dit leven even leiden maar dit is niet om een leven lang vol te houden. het maakt me ook ongelukkig.
Uiteindelijk ben ik een gewoon mens, en iedere mens moet op een bepaald moment hele moeilijke keuzes maken, dus waarom zou ik dat niet kunnen? Ik heb trouwens wel altijd het gevoel gehad dat ik gwn een zwak iemand was dat geen keuze durfde te maken.
Door deze hele situatie is mijn relatie met mijn vriend ook niet altijd even goed, we zitten namelijk momenteel ook in een zwaar dipje en ik wil dit graag oplossen en het begin zal idd zijn om het contact met mijn ex te verbreken.
Is het normaal dat ik dit moeilijk vind?
Ook zonder dat gesprek met je vriend wist je best dat hij liever heeft dat jij geen contact meer hebt met je ex.
De vraag is wat ga je nu doen.
Ga je vanaf nu echt voor je vriend en kap je het contact met ex nu af?
Of zeg je ik ben eerlijk geweest. Mijn vriend weet er van. Maar ik vind dat ik nog steeds contact met ex kan hebben.
Blijf je beide mannen aan het lijntje houden en veranderd er dus niets.
Ik denk dat ik om te beginnen ook eerlijk moet zijn tegen mijn ex. Dat ik effectief een nieuwe vriend heb en dat het tussen mij en hem voorbij is. Want nu wreed het toch ook aan mij dat ik hier nooit eerlijk over geweest ben. Het gaat misschien veel verdriet teweeg brengen maar achteraf gaat het een opluchting zijn.
Je kan dit leven even leiden maar dit is niet om een leven lang vol te houden. het maakt me ook ongelukkig.
Uiteindelijk ben ik een gewoon mens, en iedere mens moet op een bepaald moment hele moeilijke keuzes maken, dus waarom zou ik dat niet kunnen? Ik heb trouwens wel altijd het gevoel gehad dat ik gwn een zwak iemand was dat geen keuze durfde te maken.
Door deze hele situatie is mijn relatie met mijn vriend ook niet altijd even goed, we zitten namelijk momenteel ook in een zwaar dipje en ik wil dit graag oplossen en het begin zal idd zijn om het contact met mijn ex te verbreken.
Is het normaal dat ik dit moeilijk vind?
zaterdag 11 maart 2017 om 14:47