Gezondheid
alle pijlers
Baarmoederhalskanker
woensdag 15 maart 2017 om 21:11
Een paar weken geleden schreef ik hier op het forum over mijn pap2 hpv en cin3 Pap 2 hpv cin3 (hier de link)
Na de lisexsisie verwachtte de gynaecoloog geen bijzondere dingen, en ik zou na 2 weken de uitslag krijgen.
Vanmorgen belde ik toch even de afdeling gynaecologie van mijn ziekenhuis, omdat ik toch nog een paar vragen had.
Toen ik een assistent aan de telefoon kreeg merkte ik al wat ontwijkend gedrag, en ze vertelde me zo terug te bellen.
Na 10 minuten de telefoon, geen assistent maar een gynaecoloog (een andere dan die ik heb gehad).
Door de manier van praten wist ik het al, dit is niet goed.
En jawel hoor, ze hebben in de lis kankercellen gevonden.
Echt het gevoel dat de wereld onder je voeten vandaan valt, is zeker geen overdreven gevoel.
ik snapte het niet, want eerst pap2 dan cin3 en dan nu kanker??!!!
Ze vertelde dat ze me meteen doorverwezen heeft naar het lumc, waar ik morgen al terecht kan, wat heel fijn is.
Ze had het liever persoonlijk verteld aangezien de weefsel pas net terug was gekomen van de patholoog. En ik zelf belde, kon ze moeilijk haar mond houden.
Ze vertelde dat het om een plaveiselcarcinoom gaat, en microscopisch klein. Ik snapte er niks meer van.
Ze vertelde dat ze verwachtte dat het om een stadium 1 ging, maar ja heb al 3 keer een andere uitslag gehad dan dat ze dachten.
Ik ben helemaal van de kaart, ik ben 34 heb een kinderwens, en het ging net een beetje goed met me na een hele emotionele periode.
En dan nu bam, kanker. Ik voel me zo angstig. Ben zo bang dat het al uitgezaaid is ofzo. Ik heb wel wat pijntjes hier en daar, maar nu zie ik dat ineens als "kankerhaarden ". Alsof ik ineens alles voel.
Natuurlijk weet ik dat ik moet afwachten wat de onderzoeken zeggen. Maar voor nu wil ik dat ergens niet eens weten. Bang om nog meer slecht nieuws te krijgen.
Ik vroeg me af of hier wat lotgenoten zijn, die ervaring hebben met het hele traject. Voor nu weet ik natuurlijk helemaal niet hoe of wat.
5 jaar geleden had ik nog pap 1, dus het zit op een plek wat lastig is te meten met een uitstrijkje. Want nu ineens kanker na eerst pap1 is niet logisch. Ik heb hoog hpv, dus is het wel echt daardoor. Alleen een beetje jammer dat ik dus bij de 10 procent hoor die dus geen juiste uitslag kreeg na een pap, tenminste ga ik vanuit.
Ergens ben ik enorm bij dat dit jaar het bevolkingsonderzoek is veranderd door te testen op hpv en pap. Want anders hadden ze me er nog veel langer mee laten rond lopen.
Pff heel verhaal, hoop niet dat het heel onsamenhangend is. Ik voel me nogal onwerkelijk zeg maar
Na de lisexsisie verwachtte de gynaecoloog geen bijzondere dingen, en ik zou na 2 weken de uitslag krijgen.
Vanmorgen belde ik toch even de afdeling gynaecologie van mijn ziekenhuis, omdat ik toch nog een paar vragen had.
Toen ik een assistent aan de telefoon kreeg merkte ik al wat ontwijkend gedrag, en ze vertelde me zo terug te bellen.
Na 10 minuten de telefoon, geen assistent maar een gynaecoloog (een andere dan die ik heb gehad).
Door de manier van praten wist ik het al, dit is niet goed.
En jawel hoor, ze hebben in de lis kankercellen gevonden.
Echt het gevoel dat de wereld onder je voeten vandaan valt, is zeker geen overdreven gevoel.
ik snapte het niet, want eerst pap2 dan cin3 en dan nu kanker??!!!
Ze vertelde dat ze me meteen doorverwezen heeft naar het lumc, waar ik morgen al terecht kan, wat heel fijn is.
Ze had het liever persoonlijk verteld aangezien de weefsel pas net terug was gekomen van de patholoog. En ik zelf belde, kon ze moeilijk haar mond houden.
Ze vertelde dat het om een plaveiselcarcinoom gaat, en microscopisch klein. Ik snapte er niks meer van.
Ze vertelde dat ze verwachtte dat het om een stadium 1 ging, maar ja heb al 3 keer een andere uitslag gehad dan dat ze dachten.
Ik ben helemaal van de kaart, ik ben 34 heb een kinderwens, en het ging net een beetje goed met me na een hele emotionele periode.
En dan nu bam, kanker. Ik voel me zo angstig. Ben zo bang dat het al uitgezaaid is ofzo. Ik heb wel wat pijntjes hier en daar, maar nu zie ik dat ineens als "kankerhaarden ". Alsof ik ineens alles voel.
Natuurlijk weet ik dat ik moet afwachten wat de onderzoeken zeggen. Maar voor nu wil ik dat ergens niet eens weten. Bang om nog meer slecht nieuws te krijgen.
Ik vroeg me af of hier wat lotgenoten zijn, die ervaring hebben met het hele traject. Voor nu weet ik natuurlijk helemaal niet hoe of wat.
5 jaar geleden had ik nog pap 1, dus het zit op een plek wat lastig is te meten met een uitstrijkje. Want nu ineens kanker na eerst pap1 is niet logisch. Ik heb hoog hpv, dus is het wel echt daardoor. Alleen een beetje jammer dat ik dus bij de 10 procent hoor die dus geen juiste uitslag kreeg na een pap, tenminste ga ik vanuit.
Ergens ben ik enorm bij dat dit jaar het bevolkingsonderzoek is veranderd door te testen op hpv en pap. Want anders hadden ze me er nog veel langer mee laten rond lopen.
Pff heel verhaal, hoop niet dat het heel onsamenhangend is. Ik voel me nogal onwerkelijk zeg maar
woensdag 15 maart 2017 om 21:28
Wel ervaring met hpv en afwijkende cellen,maar niet met het traject waar jij nu in gaat.
We een collega gehad die hetzelfde overkwam.
Alleen bij haar was het pap5 en meteen opereren. Het was bij haar op het randje of het meteen operabel was,het was een flinke tumor. Soms kan het toch snel ontwikkelen schijnbaar. Zij heeft overigens alleen een operatie nodig gehad. Daarna was ze weer schoon. Nu al jaren verder en ze staat nog wel onder controle.
Heel veel sterkte.
woensdag 15 maart 2017 om 21:28
Wat bizar allemaal. Dat is toch niet te bevatten.?! Wat een zorgen.
Hopelijk kunnen ze het goed weghalen, zonder dat je onvruchtbaar wordt. Voordeel van een carcinoom is dat dit meestal ingekapseld is en dus niet snel uitzaait. Fijn dat je snel geholpen kunt worden. Want wachten duurt eindeloos bij dit soort zaken.
Veel sterkte!
Hopelijk kunnen ze het goed weghalen, zonder dat je onvruchtbaar wordt. Voordeel van een carcinoom is dat dit meestal ingekapseld is en dus niet snel uitzaait. Fijn dat je snel geholpen kunt worden. Want wachten duurt eindeloos bij dit soort zaken.
Veel sterkte!
woensdag 15 maart 2017 om 21:38
Geen ervaring maar wel heel veel sterkte gewenst Neem bij gesprekken inderdaad iemand mee. Zelf zul je merken dat bepaalde informatie langs je heen gaat en dan is het prettig om er met iemand over te praten die er bij was. Schrijf ook vooraf al je vragen op, want je zult merken dat je ze daar helemaal vergeten bent.
Don't waste your time or time will waste you.
woensdag 15 maart 2017 om 21:53
Dank voor de lieve woorden, doet me goed.
Morgen ga ik samen met mijn moeder. Heel toevallig moet mijn oma ook naar leiden, vanwege ook baarmoeder gerelateerde klachten. Zij is 82, dus is het traject anders.
Dus we gaan met z'n vieren. Oma mijn vader en moeder. Mijn moeder gaat mee naar binnen, zij is er tot nu toe elke behandeling bij geweest.
Bizar dat het ineens zo slecht kan zijn, ik sta nu vooral op de overlevingsstand. Hoe het moet met baarmoeder en operaties voor het krijgen van kinderen maakt me eigenlijk voor nu niet veel uit. Ik wil "dat" eruit hebben, kosten wat het kost. Maar goed voor nu kan ik alleen maar gissen.
Morgen ga ik samen met mijn moeder. Heel toevallig moet mijn oma ook naar leiden, vanwege ook baarmoeder gerelateerde klachten. Zij is 82, dus is het traject anders.
Dus we gaan met z'n vieren. Oma mijn vader en moeder. Mijn moeder gaat mee naar binnen, zij is er tot nu toe elke behandeling bij geweest.
Bizar dat het ineens zo slecht kan zijn, ik sta nu vooral op de overlevingsstand. Hoe het moet met baarmoeder en operaties voor het krijgen van kinderen maakt me eigenlijk voor nu niet veel uit. Ik wil "dat" eruit hebben, kosten wat het kost. Maar goed voor nu kan ik alleen maar gissen.
woensdag 15 maart 2017 om 22:43
Och Bianca, wat een schrik! Ik herken je emoties. Ik heb een aantal weken geleden gehoord dat ik borstkanker heb en alle emoties die je beschrijft (meteen bang voor uitzaaiingen, jezelf vies vinden omdat er kanker in je lichaam zit, zorgen om de toekomst) ook doorgemaakt. Je stapt ineens in een rijdende trein en veel meer keuze dan je eraan overgeven heb je voor je gevoel niet.
Fijn dat je al zo snel terecht kunt in het LUMC, hopelijk kunnen ze je daar snel verder onderzoeken en meer informatie geven over hoe het vervolgtraject eruit gaat zien. Dat gaf mij allemaal al heel veel rust. Dat je in ieder geval weet waar die trein waar je in zit naartóe gaat.
Ik weet niet hoe verslingerd jij bent aan googlen, maar ik vond het heel fijn om in de spreekkamer in ieder geval een basis van kennis te hebben over de termen die ze gebruiken (indeling in stadia, onderzoeken die ze willen doen, mogelijke behandelingen). Ik vond de website www.kanker.nl heel fijn, omdat het goede, betrouwbare medische informatie geeft en je niet allemaal spookverhalen krijgt. Dus mocht je de behoefte hebben je in te lezen, dan kan ik je die site van harte aanraden.
Goed dat je je moeder meeneemt. Ik neem ook altijd een opschrijfboekje mee, zodat ik belangrijke termen en mededelingen kan noteren. In dat boekje staan ook mijn vragen. Soms wil een arts je de spreekkamer al uitleiden, maar dan kan ik altijd even naar mijn boekje grijpen om te kijken of ik alle vragen die ik wilde stellen ook gesteld had. Dat vraagt wat makkelijker om ruimte dan wanneer je je overvallen voelt en pas buiten de deur bedenk dat je eigenlijk nog niet uitgevraagd was.
De meeste dingen daar heb je nu simpelweg nog geen antwoorden op, maar die zullen de komende tijd vanzelf duidelijk worden nadat er aanvullende onderzoeken gedaan zijn. Probeer jezelf niet te bang te maken en probeer eerst rustig die onderzoeken af te wachten zonder in paniek te raken of te blijven hangen.
Veel sterkte.
Fijn dat je al zo snel terecht kunt in het LUMC, hopelijk kunnen ze je daar snel verder onderzoeken en meer informatie geven over hoe het vervolgtraject eruit gaat zien. Dat gaf mij allemaal al heel veel rust. Dat je in ieder geval weet waar die trein waar je in zit naartóe gaat.
Ik weet niet hoe verslingerd jij bent aan googlen, maar ik vond het heel fijn om in de spreekkamer in ieder geval een basis van kennis te hebben over de termen die ze gebruiken (indeling in stadia, onderzoeken die ze willen doen, mogelijke behandelingen). Ik vond de website www.kanker.nl heel fijn, omdat het goede, betrouwbare medische informatie geeft en je niet allemaal spookverhalen krijgt. Dus mocht je de behoefte hebben je in te lezen, dan kan ik je die site van harte aanraden.
Goed dat je je moeder meeneemt. Ik neem ook altijd een opschrijfboekje mee, zodat ik belangrijke termen en mededelingen kan noteren. In dat boekje staan ook mijn vragen. Soms wil een arts je de spreekkamer al uitleiden, maar dan kan ik altijd even naar mijn boekje grijpen om te kijken of ik alle vragen die ik wilde stellen ook gesteld had. Dat vraagt wat makkelijker om ruimte dan wanneer je je overvallen voelt en pas buiten de deur bedenk dat je eigenlijk nog niet uitgevraagd was.
De meeste dingen daar heb je nu simpelweg nog geen antwoorden op, maar die zullen de komende tijd vanzelf duidelijk worden nadat er aanvullende onderzoeken gedaan zijn. Probeer jezelf niet te bang te maken en probeer eerst rustig die onderzoeken af te wachten zonder in paniek te raken of te blijven hangen.
Veel sterkte.
woensdag 15 maart 2017 om 23:00
Och, wat een schrik. Ik sluit me aan bij Beeldig. Schrijf je vragen op. Je kunt ook het gesprek met de artsen opnemen, dan kun je het eventueel achteraf nog terugluisteren. Ik snap dat je gelijk in de overlevingsstand schiet. Maar zeker als je nog een kinderwens heb, dan zou ik dit goed bespreken. Wie weet welke mogelijkheden er nog zijn. Kanker hebben is zwaar klote, helemaal als je daarbij ook nog van je kinderwens afscheid zou moeten nemen. Ik hoop dat er nog heel veel mogelijk is. Sterkte!
woensdag 15 maart 2017 om 23:50
quote:_Beeldig_ schreef op 15 maart 2017 @ 22:43:
Och Bianca, wat een schrik! Ik herken je emoties. Ik heb een aantal weken geleden gehoord dat ik borstkanker heb en alle emoties die je beschrijft (meteen bang voor uitzaaiingen, jezelf vies vinden omdat er kanker in je lichaam zit, zorgen om de toekomst) ook doorgemaakt. Je stapt ineens in een rijdende trein en veel meer keuze dan je eraan overgeven heb je voor je gevoel niet.
Fijn dat je al zo snel terecht kunt in het LUMC, hopelijk kunnen ze je daar snel verder onderzoeken en meer informatie geven over hoe het vervolgtraject eruit gaat zien. Dat gaf mij allemaal al heel veel rust. Dat je in ieder geval weet waar die trein waar je in zit naartóe gaat.
Ik weet niet hoe verslingerd jij bent aan googlen, maar ik vond het heel fijn om in de spreekkamer in ieder geval een basis van kennis te hebben over de termen die ze gebruiken (indeling in stadia, onderzoeken die ze willen doen, mogelijke behandelingen). Ik vond de website www.kanker.nl heel fijn, omdat het goede, betrouwbare medische informatie geeft en je niet allemaal spookverhalen krijgt. Dus mocht je de behoefte hebben je in te lezen, dan kan ik je die site van harte aanraden.
Goed dat je je moeder meeneemt. Ik neem ook altijd een opschrijfboekje mee, zodat ik belangrijke termen en mededelingen kan noteren. In dat boekje staan ook mijn vragen. Soms wil een arts je de spreekkamer al uitleiden, maar dan kan ik altijd even naar mijn boekje grijpen om te kijken of ik alle vragen die ik wilde stellen ook gesteld had. Dat vraagt wat makkelijker om ruimte dan wanneer je je overvallen voelt en pas buiten de deur bedenk dat je eigenlijk nog niet uitgevraagd was.
De meeste dingen daar heb je nu simpelweg nog geen antwoorden op, maar die zullen de komende tijd vanzelf duidelijk worden nadat er aanvullende onderzoeken gedaan zijn. Probeer jezelf niet te bang te maken en probeer eerst rustig die onderzoeken af te wachten zonder in paniek te raken of te blijven hangen.
Veel sterkte.
Super bedankt! En wat ongelofelijk rot dat jezelf ook in zo'n situatie zit
Onwijs dapper van je dat er zo mee omgaat!
Het is idd een trein waar je instapt zonder dat het het wilt. Heel mooi beschreven van je.
Ik heb er net als jij ook veel over opgezocht. Dat geeft mij idd wat meer voorkennis en dat is prettig.
Ik wens jou onwijs veel sterkte in deze moeilijke tijd, ik vind je onwijs sterk
Och Bianca, wat een schrik! Ik herken je emoties. Ik heb een aantal weken geleden gehoord dat ik borstkanker heb en alle emoties die je beschrijft (meteen bang voor uitzaaiingen, jezelf vies vinden omdat er kanker in je lichaam zit, zorgen om de toekomst) ook doorgemaakt. Je stapt ineens in een rijdende trein en veel meer keuze dan je eraan overgeven heb je voor je gevoel niet.
Fijn dat je al zo snel terecht kunt in het LUMC, hopelijk kunnen ze je daar snel verder onderzoeken en meer informatie geven over hoe het vervolgtraject eruit gaat zien. Dat gaf mij allemaal al heel veel rust. Dat je in ieder geval weet waar die trein waar je in zit naartóe gaat.
Ik weet niet hoe verslingerd jij bent aan googlen, maar ik vond het heel fijn om in de spreekkamer in ieder geval een basis van kennis te hebben over de termen die ze gebruiken (indeling in stadia, onderzoeken die ze willen doen, mogelijke behandelingen). Ik vond de website www.kanker.nl heel fijn, omdat het goede, betrouwbare medische informatie geeft en je niet allemaal spookverhalen krijgt. Dus mocht je de behoefte hebben je in te lezen, dan kan ik je die site van harte aanraden.
Goed dat je je moeder meeneemt. Ik neem ook altijd een opschrijfboekje mee, zodat ik belangrijke termen en mededelingen kan noteren. In dat boekje staan ook mijn vragen. Soms wil een arts je de spreekkamer al uitleiden, maar dan kan ik altijd even naar mijn boekje grijpen om te kijken of ik alle vragen die ik wilde stellen ook gesteld had. Dat vraagt wat makkelijker om ruimte dan wanneer je je overvallen voelt en pas buiten de deur bedenk dat je eigenlijk nog niet uitgevraagd was.
De meeste dingen daar heb je nu simpelweg nog geen antwoorden op, maar die zullen de komende tijd vanzelf duidelijk worden nadat er aanvullende onderzoeken gedaan zijn. Probeer jezelf niet te bang te maken en probeer eerst rustig die onderzoeken af te wachten zonder in paniek te raken of te blijven hangen.
Veel sterkte.
Super bedankt! En wat ongelofelijk rot dat jezelf ook in zo'n situatie zit
Onwijs dapper van je dat er zo mee omgaat!
Het is idd een trein waar je instapt zonder dat het het wilt. Heel mooi beschreven van je.
Ik heb er net als jij ook veel over opgezocht. Dat geeft mij idd wat meer voorkennis en dat is prettig.
Ik wens jou onwijs veel sterkte in deze moeilijke tijd, ik vind je onwijs sterk
donderdag 16 maart 2017 om 01:22
Je zult er zelf ook je weg in vinden, Bianca. Nu is het nog zó vers, nu zit je gewoon nog midden in de paniek. Dat zat ik ook in die fase, het is heel normaal dat je nu níet sterk bent. Dat komt vanzelf en misschien wel sneller dan je denkt.
Ik ben het met Jougla eens dat het heel belangrijk is om je kinderwens te benoemen. Vraag naar de mogelijkheden, vraag naar de alternatieven, vraag naar de consequenties van de keuzes die je maakt in het behandelplan. De artsen adviseren, jij bent degene die bepaalt of je een aanbod voor een behandeling aanneemt of afwijst. Afhankelijk van het stadium waarin je kanker zich bevindt en de mate van agressiviteit, worden er behandelingen aangeboden die misschien in meerdere of mindere mate doorslaggevend kunnen zijn voor je herstel. Binnen die mogelijkheden mag je je eigen afwegingen maken. Zo heb ik inmiddels van verschillende mensen gehoord dat zij, of mensen in hun omgeving met borstkanker, bijvoorbeeld chemo geweigerd hebben. Bij een kleine tumor is die behandeling bij borstkanker in mindere mate doorslaggevend, dus ook die keuze valt te verantwoorden. Of ik hoor over mensen die bijvoorbeeld een volledige amputatie wilden, waar een borstsparende operatie ook mogelijk was geweest. Gewoon omdat ze bang werden van de kanker en dan liever geen borst(en) meer hebben, zodat ze in ieder geval zeker weten dat het dáár niet terug komt. Het is belangrijk om te weten dat er ruimte is, of kan zijn, om zelf keuzes te maken. En misschien zitten daar keuzes tussen die van invloed kunnen zijn op de vervulling van je kinderwens.
En gun jezelf echt even tijd om in paniek te zijn en om niet sterk te zijn. Er is enorm veel modder van de bodem van de vijver losgewoeld, het heeft even tijd nodig om weer te gaan liggen. Dat is bij jou zo, maar dat is bij mij en bij ieder ander net zo goed zo. Voor nu is het belangrijk dat je in de spreekkamer rustig genoeg blijft om de boodschap van de arts te begrijpen. En op alle andere momenten: lekker nog even instorten, in paniek zijn, bang zijn, boos zijn op je lichaam en al die andere emoties ervaren die horen bij de schrik en de rouw om de boodschap die je gekregen hebt. Van daaruit krabbel je wel weer op. Dat doen we allemaal namelijk, als we een beetje gewend zijn geraakt aan deze nieuwe werkelijkheid, dus jij ook.
Ik ben het met Jougla eens dat het heel belangrijk is om je kinderwens te benoemen. Vraag naar de mogelijkheden, vraag naar de alternatieven, vraag naar de consequenties van de keuzes die je maakt in het behandelplan. De artsen adviseren, jij bent degene die bepaalt of je een aanbod voor een behandeling aanneemt of afwijst. Afhankelijk van het stadium waarin je kanker zich bevindt en de mate van agressiviteit, worden er behandelingen aangeboden die misschien in meerdere of mindere mate doorslaggevend kunnen zijn voor je herstel. Binnen die mogelijkheden mag je je eigen afwegingen maken. Zo heb ik inmiddels van verschillende mensen gehoord dat zij, of mensen in hun omgeving met borstkanker, bijvoorbeeld chemo geweigerd hebben. Bij een kleine tumor is die behandeling bij borstkanker in mindere mate doorslaggevend, dus ook die keuze valt te verantwoorden. Of ik hoor over mensen die bijvoorbeeld een volledige amputatie wilden, waar een borstsparende operatie ook mogelijk was geweest. Gewoon omdat ze bang werden van de kanker en dan liever geen borst(en) meer hebben, zodat ze in ieder geval zeker weten dat het dáár niet terug komt. Het is belangrijk om te weten dat er ruimte is, of kan zijn, om zelf keuzes te maken. En misschien zitten daar keuzes tussen die van invloed kunnen zijn op de vervulling van je kinderwens.
En gun jezelf echt even tijd om in paniek te zijn en om niet sterk te zijn. Er is enorm veel modder van de bodem van de vijver losgewoeld, het heeft even tijd nodig om weer te gaan liggen. Dat is bij jou zo, maar dat is bij mij en bij ieder ander net zo goed zo. Voor nu is het belangrijk dat je in de spreekkamer rustig genoeg blijft om de boodschap van de arts te begrijpen. En op alle andere momenten: lekker nog even instorten, in paniek zijn, bang zijn, boos zijn op je lichaam en al die andere emoties ervaren die horen bij de schrik en de rouw om de boodschap die je gekregen hebt. Van daaruit krabbel je wel weer op. Dat doen we allemaal namelijk, als we een beetje gewend zijn geraakt aan deze nieuwe werkelijkheid, dus jij ook.
donderdag 16 maart 2017 om 17:05
Dank je voor lieve woorden Beeldig. Er zijn idd ook veel mogelijkheden, en dat is opzich wel fijn. Hoe zit het met jouw behandelingen? Is er al iets meer duidelijkheid over hoe en wat qua stadium?
Ik ben vandaag naar het lumc geweest, en heb daar een gynaecoloog, oncoloog/gynaecoloog gezien en gesproken.
Op basis wat zij nu zien en na het klinisch onderzoek denken ze dat het om stadium 1 gaat. De tumor is "uit elkaar gevallen" door de lisexsisie. En het gaat om 2 stukjes uit dezelfde tumor, 4,2mm en 3,6mm. Gezien het feit dat ze zo klein zijn is het prima te opereren.
De patholoog van het lumc gaat kijken of de tumor stukjes naast elkaar of op elkaar passen.
Na de hand daarvan wordt mijn behandeling gemaakt. In het gunstigste geval volstaat een conisatie. En anders een baarmoeder besparende operatie. Dat ligt een beetje aan mijn lymfeklieren, waarvan zij denkt dat het daar niet zit, maar zeker weten doen ze dat pas na biopsie.
Wat nu dus spannend is, is in hoeverre het ingroeit. Maar ze durfde met voorzichtige zekerheid te zeggen dat het waarschijnlijk baarmoeder besparend geopereerd kan worden.
Ik voel me ook wat meer opgelucht. Natuurlijk heb ik geen zekerheid nog. Maar het ziet er vooralsnog gunstig uit, voor zover dat kan als het om kanker gaat.
ik ga het proberen van dag tot dag te bekijken. Dinsdag de uitslag van het weefsel onderzoek, en dan daarna weer verder kijken.
Ben nu wel helemaal verrot haha, alsof ik de marathon heb gelopen. Dus lekker rustig aan doen dan maar.
Ik ben vandaag naar het lumc geweest, en heb daar een gynaecoloog, oncoloog/gynaecoloog gezien en gesproken.
Op basis wat zij nu zien en na het klinisch onderzoek denken ze dat het om stadium 1 gaat. De tumor is "uit elkaar gevallen" door de lisexsisie. En het gaat om 2 stukjes uit dezelfde tumor, 4,2mm en 3,6mm. Gezien het feit dat ze zo klein zijn is het prima te opereren.
De patholoog van het lumc gaat kijken of de tumor stukjes naast elkaar of op elkaar passen.
Na de hand daarvan wordt mijn behandeling gemaakt. In het gunstigste geval volstaat een conisatie. En anders een baarmoeder besparende operatie. Dat ligt een beetje aan mijn lymfeklieren, waarvan zij denkt dat het daar niet zit, maar zeker weten doen ze dat pas na biopsie.
Wat nu dus spannend is, is in hoeverre het ingroeit. Maar ze durfde met voorzichtige zekerheid te zeggen dat het waarschijnlijk baarmoeder besparend geopereerd kan worden.
Ik voel me ook wat meer opgelucht. Natuurlijk heb ik geen zekerheid nog. Maar het ziet er vooralsnog gunstig uit, voor zover dat kan als het om kanker gaat.
ik ga het proberen van dag tot dag te bekijken. Dinsdag de uitslag van het weefsel onderzoek, en dan daarna weer verder kijken.
Ben nu wel helemaal verrot haha, alsof ik de marathon heb gelopen. Dus lekker rustig aan doen dan maar.
donderdag 16 maart 2017 om 20:56
Dat klinkt heel hoopgevend, Bianca! Hopelijk laat de rest van de onderzoeken hetzelfde beeld zien!
Ik heb stadium 1 borstkanker. Naar aanleiding van het weefselonderzoek hebben ze me aangeraden om niet alleen te laten opereren, maar ook chemokuren en immuuntherapie te doen. En daarnaast dus een operatie (borstsparend in mijn geval) en bestralingen. Gelukkig kan borstkanker in dit stadium genezend behandeld worden. Het klinkt raar in de context van kanker, maar ik was ook opgelucht met die uitslagen. Inmiddels zijn de chemokuren begonnen en nu de behandelingen eenmaal begonnen zijn, geeft dat ook weer rust. We zijn begonnen en nu is het een kwestie van doorbijten en uitzitten, voor mijn gevoel.
Ik hoop ontzettend voor je dat het inderdaad zo klein en beperkt blijkt als ze nu denken. En dat je baarmoeder inderdaad gespaard kan worden. Ik had gister zelf ook nog even op kanker.nl gekeken, waar de behandeling bij baarmoederhalskanker uit kan bestaan. Had al gelezen dat het in ieder geval kán, als de tumor inderdaad niet te diep doorgegroeid is. Fijn hoor, dat zal toch zeker ook een lichtpuntje zijn!
Bekijk het inderdaad dag voor dag, niet verder vooruit willen kijken dan de volgende afspraak. En dit soort mentale processen vreten energie hè. Geen wonder dat je zo moe bent. Ik merkte ook aan van alles dat mijn lijf gewoon van slag was van de stress en de schrik. Terwijl ik vond dat ik in mijn hoofd nog best rustig was. Maar je lijf kan daar dus best anders over denken.
Ik heb stadium 1 borstkanker. Naar aanleiding van het weefselonderzoek hebben ze me aangeraden om niet alleen te laten opereren, maar ook chemokuren en immuuntherapie te doen. En daarnaast dus een operatie (borstsparend in mijn geval) en bestralingen. Gelukkig kan borstkanker in dit stadium genezend behandeld worden. Het klinkt raar in de context van kanker, maar ik was ook opgelucht met die uitslagen. Inmiddels zijn de chemokuren begonnen en nu de behandelingen eenmaal begonnen zijn, geeft dat ook weer rust. We zijn begonnen en nu is het een kwestie van doorbijten en uitzitten, voor mijn gevoel.
Ik hoop ontzettend voor je dat het inderdaad zo klein en beperkt blijkt als ze nu denken. En dat je baarmoeder inderdaad gespaard kan worden. Ik had gister zelf ook nog even op kanker.nl gekeken, waar de behandeling bij baarmoederhalskanker uit kan bestaan. Had al gelezen dat het in ieder geval kán, als de tumor inderdaad niet te diep doorgegroeid is. Fijn hoor, dat zal toch zeker ook een lichtpuntje zijn!
Bekijk het inderdaad dag voor dag, niet verder vooruit willen kijken dan de volgende afspraak. En dit soort mentale processen vreten energie hè. Geen wonder dat je zo moe bent. Ik merkte ook aan van alles dat mijn lijf gewoon van slag was van de stress en de schrik. Terwijl ik vond dat ik in mijn hoofd nog best rustig was. Maar je lijf kan daar dus best anders over denken.
donderdag 16 maart 2017 om 22:01
Jeetje Beeldig wat heftig allemaal! Chemotherapie klinkt ook zo beladen meteen, maar wel heel moedig van je dat je er zo sterk mee omgaat! Diep respect voor jou .
Ik hoop dat het allemaal heel goed uitpakt.
Tis zeker "goed nieuws" en idd je hebt je zeker goed ingelezen over de behandelingen bij bmhk. Maar eerlijk gezegd gaat het mij in de eerste instantie echt om de genezing. Ik merkte vanmorgen in het lumc dat ik een soort van buiten mezelf was getreden. Alsof t niet echt was. En dan, bij de oncoloog is alles ineens keiharde realiteit. En ik ben blij dat het voor nu er "gunstig" uitziet, ga nu iig een relaxter weekend in. Mezelf druk maken kan ik na dinsdag altijd weer.
Ik heb je advies opgevolgd en ook op kanker.nl gekeken. En idd een hele fijne informatieve site, met duidelijk uitleg en geen nonsens.
Zo kan ik mezelf ook de juiste informatie geven ipv horror verhalen op niet juiste gekwalificeerde sites en fora waar iedereen elkaar gek zit te maken.
Ik vind het ook erg apart aan mezelf te merken dat ik er rustiger in sta dan mijn directe omgeving. Alsof ik hun soms meer gerust moet stellen dan mezelf haha.
Maar goed hebben nog een lange weg te gaan. Ik vind het heel fijn dat je me al deze info hebt gegeven, doet me onwijs goed .
Verder wil ik iedereen bedanken voor de steun geeft me een heel fijn gevoel.
Ik hoop dat het allemaal heel goed uitpakt.
Tis zeker "goed nieuws" en idd je hebt je zeker goed ingelezen over de behandelingen bij bmhk. Maar eerlijk gezegd gaat het mij in de eerste instantie echt om de genezing. Ik merkte vanmorgen in het lumc dat ik een soort van buiten mezelf was getreden. Alsof t niet echt was. En dan, bij de oncoloog is alles ineens keiharde realiteit. En ik ben blij dat het voor nu er "gunstig" uitziet, ga nu iig een relaxter weekend in. Mezelf druk maken kan ik na dinsdag altijd weer.
Ik heb je advies opgevolgd en ook op kanker.nl gekeken. En idd een hele fijne informatieve site, met duidelijk uitleg en geen nonsens.
Zo kan ik mezelf ook de juiste informatie geven ipv horror verhalen op niet juiste gekwalificeerde sites en fora waar iedereen elkaar gek zit te maken.
Ik vind het ook erg apart aan mezelf te merken dat ik er rustiger in sta dan mijn directe omgeving. Alsof ik hun soms meer gerust moet stellen dan mezelf haha.
Maar goed hebben nog een lange weg te gaan. Ik vind het heel fijn dat je me al deze info hebt gegeven, doet me onwijs goed .
Verder wil ik iedereen bedanken voor de steun geeft me een heel fijn gevoel.
