Relaties
alle pijlers
Man heeft mij bedrogen
zaterdag 1 april 2017 om 13:26
Mijn man heeft mij een tijdje terug bedrogen.
We kennen elkaar 9 jaar. We zijn de ouders van een kindje van 1,5 jaar.
Tussen Kerst en Oudjaar is hij gaan skiën met enkele vrienden. Dat vond ik als jonge moeder best moeilijk, maar heb ik hem wel ‘gegund’. Tijdens de laatste dag zijn ze uitgegaan, hebben ze wat gedronken en zijn ze een groep vrouwen tegengekomen, waarmee ze samen zijn uitgegaan. Hij heeft één van die vrouwen terug meegenomen naar zijn hotelkamer en heeft er seks mee gehad. Een verklaring kan hij niet geven. Het was een dronken fout, een slippertje, “het betekende niets”.
Hij is thuisgekomen van het tripje, heeft gedoucht en heeft alles direct opgebiecht. Mijn eerste reactie was dat ik niet wilde dat hij ons verliet. Hij weende, ik ben rond zijn hals gevlogen en ik heb hem getroost. Ik heb een maand lang mijn stinkende best gedaan voor hem. Nu ben ik vooral kwaad. Als ik denk aan wat hij met haar gedaan heeft, wordt ik lichamelijk onwel. Ik twijfel nu of ik wel verder wil met hem.
Het ergste vind ik dat we gelukkig waren toen hij mij bedrogen heeft. We zouden nog op een roze wolk moeten zitten. We hebben een koophuis, een vaste job en een fijn gezin. Hij heeft alles op het spel gezet, en waarvoor? Voor één “leuke” avond, die niets betekende.
Ik probeer mijn best te doen, vooral voor mijn kindje, maar ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.
Ik hoop hier vooral mijn gedachten te ordenen.
We kennen elkaar 9 jaar. We zijn de ouders van een kindje van 1,5 jaar.
Tussen Kerst en Oudjaar is hij gaan skiën met enkele vrienden. Dat vond ik als jonge moeder best moeilijk, maar heb ik hem wel ‘gegund’. Tijdens de laatste dag zijn ze uitgegaan, hebben ze wat gedronken en zijn ze een groep vrouwen tegengekomen, waarmee ze samen zijn uitgegaan. Hij heeft één van die vrouwen terug meegenomen naar zijn hotelkamer en heeft er seks mee gehad. Een verklaring kan hij niet geven. Het was een dronken fout, een slippertje, “het betekende niets”.
Hij is thuisgekomen van het tripje, heeft gedoucht en heeft alles direct opgebiecht. Mijn eerste reactie was dat ik niet wilde dat hij ons verliet. Hij weende, ik ben rond zijn hals gevlogen en ik heb hem getroost. Ik heb een maand lang mijn stinkende best gedaan voor hem. Nu ben ik vooral kwaad. Als ik denk aan wat hij met haar gedaan heeft, wordt ik lichamelijk onwel. Ik twijfel nu of ik wel verder wil met hem.
Het ergste vind ik dat we gelukkig waren toen hij mij bedrogen heeft. We zouden nog op een roze wolk moeten zitten. We hebben een koophuis, een vaste job en een fijn gezin. Hij heeft alles op het spel gezet, en waarvoor? Voor één “leuke” avond, die niets betekende.
Ik probeer mijn best te doen, vooral voor mijn kindje, maar ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.
Ik hoop hier vooral mijn gedachten te ordenen.
zondag 2 april 2017 om 14:08
quote:SuzanneSuus schreef op 02 april 2017 @ 13:44:
Schaam je je over het gedrag van je man, over de situatie waar jullie huwelijk in zit nu? Nerm je het jezelf kwalijk?
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar niet genoeg aan mij.
Schaam je je over het gedrag van je man, over de situatie waar jullie huwelijk in zit nu? Nerm je het jezelf kwalijk?
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar niet genoeg aan mij.
zondag 2 april 2017 om 14:11
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Met je beste vriendin bijvoorbeeld!?
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Met je beste vriendin bijvoorbeeld!?
zondag 2 april 2017 om 14:12
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Wat zegt hij als je dit aan hem voorlegt? Volgens mij gaat het dus niet om jou, maar om zijn lust en ego op dat moment. Daar hoef jij echt geen medeverantwoordelijkheid voor te nemen.
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Wat zegt hij als je dit aan hem voorlegt? Volgens mij gaat het dus niet om jou, maar om zijn lust en ego op dat moment. Daar hoef jij echt geen medeverantwoordelijkheid voor te nemen.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 2 april 2017 om 14:21
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.
Oprechte vraag:
Kijk jij ook zo naar anderen? Als een vrouw is vreemdgegaan dan zal zij wel te kort komen bij haar man? Anders was het niet gebeurd?
[...]
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.
Oprechte vraag:
Kijk jij ook zo naar anderen? Als een vrouw is vreemdgegaan dan zal zij wel te kort komen bij haar man? Anders was het niet gebeurd?
zondag 2 april 2017 om 14:23
zondag 2 april 2017 om 14:36
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Schaam je je omdat zijn gedrag mogelijk iets zegt over jou als vrouw? Dat jij ergens tekort geschoten bent?Want dat is complete flauwekul. Hij schiet tekort.hij komt integriteit tekort. Hij heeft een tekort aan moreel besef. Een tekort aan verantwoordelijkheidsgevoel. Waarom zou jij je daar voor schamen? Houd je jezelf misschien voor de gek en wil je je omgeving ook voor de gek houden? Zo van, hier in dit gezin is alles pais en vree? Veel narigheid kan ongestraft en ongezien zich voortzetten omdat mensen meer waarde hechten aan het beeld van schijngeluk wat ze naar buiten toe presenteren dan aan de realiteit. Voor de realiteit schamen ze zich maar voor de schijn wordt alles gedaan. De opluchting van niet meer hoeven te doen alsof is enorm.
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Schaam je je omdat zijn gedrag mogelijk iets zegt over jou als vrouw? Dat jij ergens tekort geschoten bent?Want dat is complete flauwekul. Hij schiet tekort.hij komt integriteit tekort. Hij heeft een tekort aan moreel besef. Een tekort aan verantwoordelijkheidsgevoel. Waarom zou jij je daar voor schamen? Houd je jezelf misschien voor de gek en wil je je omgeving ook voor de gek houden? Zo van, hier in dit gezin is alles pais en vree? Veel narigheid kan ongestraft en ongezien zich voortzetten omdat mensen meer waarde hechten aan het beeld van schijngeluk wat ze naar buiten toe presenteren dan aan de realiteit. Voor de realiteit schamen ze zich maar voor de schijn wordt alles gedaan. De opluchting van niet meer hoeven te doen alsof is enorm.
zondag 2 april 2017 om 14:51
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Dan wordt het een lastige weg en wens ik je veel succes.
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Dan wordt het een lastige weg en wens ik je veel succes.
zondag 2 april 2017 om 15:27
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 14:08:
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Haal jezelf niet zo omlaag zeg.
[...]
Ik zou niet weten met wie ik hierover moet praten.
Ik ga niet in therapie.
Natuurlijk schaam ik mij en heb ik schuld. Hij zal wel iets te kort komen, anders gebeurt zoiets niet. Hij heeft blijkbaar net genoeg aan mij.Haal jezelf niet zo omlaag zeg.
Je bent zelf een theepot
zondag 2 april 2017 om 19:47
Uit wat je schrijft krijg ik de indruk dat je je meer bezig houdt met hoe de wereld zou moeten zijn, en niet met hoe hij is.
Wist je bijvoorbeeld dat je in relatietherapie kunt leren je behoeftes in je relatie onder woorden te brengen en dat je kunt leren hoe je op een manier met je partner kunt communiceren waardoor jullie je beide beter begrepen voelen?
Dat lijken me wel twee dingen waar jullie mee gebaat zouden zijn.
Wist je bijvoorbeeld dat je in relatietherapie kunt leren je behoeftes in je relatie onder woorden te brengen en dat je kunt leren hoe je op een manier met je partner kunt communiceren waardoor jullie je beide beter begrepen voelen?
Dat lijken me wel twee dingen waar jullie mee gebaat zouden zijn.
zondag 2 april 2017 om 20:25
quote:Benedryl-Cabbagepatch schreef op 02 april 2017 @ 18:25:
[...]
Nou ja zeg.
Nee dat is niet zo. Doe niet zo gemeen.
Gemeen? Het was helemaal niet mijn bedoeling om gemeen te zijn, sorry als dit zo overgekomen is. Dit is mijn mening, zonder waarde-oordeel. Ik denk dat een dergelijke situatie een oorzaak moet hebben, dat dit moet voorkomen vanuit een onvrede in jezelf of een gemis in de relatie. Als zoiets random gebeurt, dan is dat - voor mij - nog erger. Dat wil niet zeggen dat degene die bedrogen wordt de schuld heeft van het overspel, integendeel. Degene die ontevreden is moet het op een andere manier aanpakken en niet zomaar bij een ander gaan zoeken wat je (denkt) tekort komt (te komen).
Als ik naar mijn eigen situatie kijk, dan zoek ik naar een verklaring. Mijn man is negen jaar monogaam en trouw geweest (of dat beweert hij tenminste), en dan zou hij plotseling de fout in gaan. Ik wil begrijpen waarom dit gebeurt is, maar mijn man kan hier geen antwoord op geven. Het was gewoon een fout. Maar als dit zo is, dan kan dit telkens opnieuw gebeuren, want dan is dit een karaktertrek, waarvan ik niet wist dat hij dit had.
Nogmaals sorry, ik wilde niemand beledigen.
[...]
Nou ja zeg.
Nee dat is niet zo. Doe niet zo gemeen.
Gemeen? Het was helemaal niet mijn bedoeling om gemeen te zijn, sorry als dit zo overgekomen is. Dit is mijn mening, zonder waarde-oordeel. Ik denk dat een dergelijke situatie een oorzaak moet hebben, dat dit moet voorkomen vanuit een onvrede in jezelf of een gemis in de relatie. Als zoiets random gebeurt, dan is dat - voor mij - nog erger. Dat wil niet zeggen dat degene die bedrogen wordt de schuld heeft van het overspel, integendeel. Degene die ontevreden is moet het op een andere manier aanpakken en niet zomaar bij een ander gaan zoeken wat je (denkt) tekort komt (te komen).
Als ik naar mijn eigen situatie kijk, dan zoek ik naar een verklaring. Mijn man is negen jaar monogaam en trouw geweest (of dat beweert hij tenminste), en dan zou hij plotseling de fout in gaan. Ik wil begrijpen waarom dit gebeurt is, maar mijn man kan hier geen antwoord op geven. Het was gewoon een fout. Maar als dit zo is, dan kan dit telkens opnieuw gebeuren, want dan is dit een karaktertrek, waarvan ik niet wist dat hij dit had.
Nogmaals sorry, ik wilde niemand beledigen.
zondag 2 april 2017 om 20:54
Je kunt zoeken naar een verklaring tot je een ons weegt, denk ik. Maar daar maak je jezelf niet gelukkiger mee. Een betere verklaring dan 'man was niet genoeg bij zinnen om een verleiding te weerstaan tijdens dit weekendje' ga je waarschijnlijk niet krijgen. Het is vervelend, maar het is niet anders.
Het doet pijn om vreemdgaan mee te maken, ik heb het ook ervaren. Het is klote en het deugt niet en hij moest zich schamen.
Maar hier is niet alles verloren: hij heeft het je bij de eerste gelegenheid eerlijk opgebiecht. Je kunt er dus in ieder geval op vertrouwen dat hij eerlijk is. Dat scheelt. Ik zou deze man op basis van die eerlijkheid nog een kans geven. Ga samen in therapie, echt. Alleen lopen malen helpt jou niet verder.
Het doet pijn om vreemdgaan mee te maken, ik heb het ook ervaren. Het is klote en het deugt niet en hij moest zich schamen.
Maar hier is niet alles verloren: hij heeft het je bij de eerste gelegenheid eerlijk opgebiecht. Je kunt er dus in ieder geval op vertrouwen dat hij eerlijk is. Dat scheelt. Ik zou deze man op basis van die eerlijkheid nog een kans geven. Ga samen in therapie, echt. Alleen lopen malen helpt jou niet verder.
pluk de nacht
zondag 2 april 2017 om 20:56
zondag 2 april 2017 om 21:07
quote:annemariem schreef op 02 april 2017 @ 20:56:
NB. om nog even te benadrukken dat deze man niet per se een klootzak is: als hij het niet opgebiecht had, was de kans dat jij erachter zou komen waarschijnlijk nihil (afhankelijk van zijn vrienden). Dat betekent dat hij over een zekere mate van integriteit beschikt.Hij wilde gewoon van z'n schuldgevoel af.
NB. om nog even te benadrukken dat deze man niet per se een klootzak is: als hij het niet opgebiecht had, was de kans dat jij erachter zou komen waarschijnlijk nihil (afhankelijk van zijn vrienden). Dat betekent dat hij over een zekere mate van integriteit beschikt.Hij wilde gewoon van z'n schuldgevoel af.
zondag 2 april 2017 om 21:10
zondag 2 april 2017 om 21:44
quote:Leontien_ schreef op 02 april 2017 @ 20:25:
[...]
Ik denk dat een dergelijke situatie een oorzaak moet hebben, dat dit moet voorkomen vanuit een onvrede in jezelf of een gemis in de relatie.
Als ik naar mijn eigen situatie kijk, dan zoek ik naar een verklaring. Mijn man is negen jaar monogaam en trouw geweest (of dat beweert hij tenminste), en dan zou hij plotseling de fout in gaan. Ik wil begrijpen waarom dit gebeurt is, maar mijn man kan hier geen antwoord op geven. Het was gewoon een fout.
Mensen doen stomme dingen als ze dronken zijn. Dat is de verklaring. Soms hilarische dingen (daar is ooit een topic over geweest op het VIVA-forum) en soms dingen waar ze enorme spijt van krijgen.
Toen ik tiener was, was een kennis (van mijn leeftijd) dronken. Zijn clubgenoten lieten hem in zijn eigen fietstassen plassen. Ik snapte het niet. Je gaat je eigendom toch niet onderpissen? Maar hij had teveel gedronken. Dat was de verklaring. (En rare vrienden die hem zoiets lieten doen.)
Mijn moeder was aan het collecteren (voor een goed doel) en kwam langs een café. Een dronken cafégast wilde haar een enorm bedrag geven. (Denk aan veel briefgeld.) Als hij nuchter was geweest, had hij misschien een 2Euro-muntje gegeven.
Er zijn vrouwen die in een dronken bui gaan strippen en vervolgens foto's daarvan terugzien op internet.
Bij een lieve oude dame in de buurt werden 's nachts de tuinkabouters (uit haar voortuin) door haar voorruit gegooid door dronken mannen, die lallend over straat liepen.
Als je man jou tegemoet wil komen, kan hij je beloven dat hij voortaan maximaal twee biertjes buiten de deur drinkt. Dronken worden is niet stoer. Ken je die reclame nog, "Drank maakt meer kapot dan je lief is."
[...]
Ik denk dat een dergelijke situatie een oorzaak moet hebben, dat dit moet voorkomen vanuit een onvrede in jezelf of een gemis in de relatie.
Als ik naar mijn eigen situatie kijk, dan zoek ik naar een verklaring. Mijn man is negen jaar monogaam en trouw geweest (of dat beweert hij tenminste), en dan zou hij plotseling de fout in gaan. Ik wil begrijpen waarom dit gebeurt is, maar mijn man kan hier geen antwoord op geven. Het was gewoon een fout.
Mensen doen stomme dingen als ze dronken zijn. Dat is de verklaring. Soms hilarische dingen (daar is ooit een topic over geweest op het VIVA-forum) en soms dingen waar ze enorme spijt van krijgen.
Toen ik tiener was, was een kennis (van mijn leeftijd) dronken. Zijn clubgenoten lieten hem in zijn eigen fietstassen plassen. Ik snapte het niet. Je gaat je eigendom toch niet onderpissen? Maar hij had teveel gedronken. Dat was de verklaring. (En rare vrienden die hem zoiets lieten doen.)
Mijn moeder was aan het collecteren (voor een goed doel) en kwam langs een café. Een dronken cafégast wilde haar een enorm bedrag geven. (Denk aan veel briefgeld.) Als hij nuchter was geweest, had hij misschien een 2Euro-muntje gegeven.
Er zijn vrouwen die in een dronken bui gaan strippen en vervolgens foto's daarvan terugzien op internet.
Bij een lieve oude dame in de buurt werden 's nachts de tuinkabouters (uit haar voortuin) door haar voorruit gegooid door dronken mannen, die lallend over straat liepen.
Als je man jou tegemoet wil komen, kan hij je beloven dat hij voortaan maximaal twee biertjes buiten de deur drinkt. Dronken worden is niet stoer. Ken je die reclame nog, "Drank maakt meer kapot dan je lief is."
maandag 3 april 2017 om 00:06
Bedenk voor jezelf wat je wilt? En wat je kan? En blijf praten.. ook al zijn het ruzies, pijnlijke dingen maar blijf erover praten.
Je kan niet zeggen wat als, of over een roze wolk. Dat kan jij niet voor een ander invullen. Misschien vind hij het wel zwaarder of iets anders. Probeer ook te achterhalen of het echt een slippertje was, kwam het echt door de drank? Of wat zijn de redenen?
Vertrouwen moet je opbouwen wat er ook is gebeurd, je moet voor jezelf beslissen wil je ervoor vechten of niet? Geldt natuurlijk voor beide. Maar als jij weet dat het al een no go is dan kan je vechten en je best doen maar dan weet je het al.
Je kan niet zeggen wat als, of over een roze wolk. Dat kan jij niet voor een ander invullen. Misschien vind hij het wel zwaarder of iets anders. Probeer ook te achterhalen of het echt een slippertje was, kwam het echt door de drank? Of wat zijn de redenen?
Vertrouwen moet je opbouwen wat er ook is gebeurd, je moet voor jezelf beslissen wil je ervoor vechten of niet? Geldt natuurlijk voor beide. Maar als jij weet dat het al een no go is dan kan je vechten en je best doen maar dan weet je het al.
maandag 3 april 2017 om 07:02
quote:Trevina schreef op 02 april 2017 @ 21:44:
[...]
Mensen doen stomme dingen als ze dronken zijn. Dat is de verklaring. Soms hilarische dingen (daar is ooit een topic over geweest op het VIVA-forum) en soms dingen waar ze enorme spijt van krijgen.
Toen ik tiener was, was een kennis (van mijn leeftijd) dronken. Zijn clubgenoten lieten hem in zijn eigen fietstassen plassen. Ik snapte het niet. Je gaat je eigendom toch niet onderpissen? Maar hij had teveel gedronken. Dat was de verklaring. (En rare vrienden die hem zoiets lieten doen.)
Mijn moeder was aan het collecteren (voor een goed doel) en kwam langs een café. Een dronken cafégast wilde haar een enorm bedrag geven. (Denk aan veel briefgeld.) Als hij nuchter was geweest, had hij misschien een 2Euro-muntje gegeven.
Er zijn vrouwen die in een dronken bui gaan strippen en vervolgens foto's daarvan terugzien op internet.
Bij een lieve oude dame in de buurt werden 's nachts de tuinkabouters (uit haar voortuin) door haar voorruit gegooid door dronken mannen, die lallend over straat liepen.
Als je man jou tegemoet wil komen, kan hij je beloven dat hij voortaan maximaal twee biertjes buiten de deur drinkt. Dronken worden is niet stoer. Ken je die reclame nog, "Drank maakt meer kapot dan je lief is."Dronken zijn is voor mij geen excuus. Hij was niet te dronken om haar mee naar zijn hotelkamer te nemen en ermee te vrijen. Van alle domme dingen die hij kon gedaan hebben met alcohol op, heeft hij mij bedrogen. Hij heeft in het verleden nog gedronken en zal in de toekomst nog drinken.
[...]
Mensen doen stomme dingen als ze dronken zijn. Dat is de verklaring. Soms hilarische dingen (daar is ooit een topic over geweest op het VIVA-forum) en soms dingen waar ze enorme spijt van krijgen.
Toen ik tiener was, was een kennis (van mijn leeftijd) dronken. Zijn clubgenoten lieten hem in zijn eigen fietstassen plassen. Ik snapte het niet. Je gaat je eigendom toch niet onderpissen? Maar hij had teveel gedronken. Dat was de verklaring. (En rare vrienden die hem zoiets lieten doen.)
Mijn moeder was aan het collecteren (voor een goed doel) en kwam langs een café. Een dronken cafégast wilde haar een enorm bedrag geven. (Denk aan veel briefgeld.) Als hij nuchter was geweest, had hij misschien een 2Euro-muntje gegeven.
Er zijn vrouwen die in een dronken bui gaan strippen en vervolgens foto's daarvan terugzien op internet.
Bij een lieve oude dame in de buurt werden 's nachts de tuinkabouters (uit haar voortuin) door haar voorruit gegooid door dronken mannen, die lallend over straat liepen.
Als je man jou tegemoet wil komen, kan hij je beloven dat hij voortaan maximaal twee biertjes buiten de deur drinkt. Dronken worden is niet stoer. Ken je die reclame nog, "Drank maakt meer kapot dan je lief is."Dronken zijn is voor mij geen excuus. Hij was niet te dronken om haar mee naar zijn hotelkamer te nemen en ermee te vrijen. Van alle domme dingen die hij kon gedaan hebben met alcohol op, heeft hij mij bedrogen. Hij heeft in het verleden nog gedronken en zal in de toekomst nog drinken.
maandag 3 april 2017 om 10:12
We maken allemaal wel eens een fout. Zonder aanleiding, en zonder dat het gelijk een karakter-ding is.
We komen ook allemaal wel eens in de verleiding om iets te doen wat we beter niet kunnen doen.
Je zoekt een verklaring, iets om grip te krijgen op deze situatie, en misschien ook op de toekomst. Dat begrijp ik wel.
Maar er is maar bitter weinig aan de hand anders dan dat hij zich door het moment heeft laten meeslepen. Wat hij nu leert van de consequenties zal hem mogelijk behoeden om het nog een keer te doen. En dat niet met 100% zekerheid. Maar die 100% had je nooit, en heeft hij ook niet.
We komen ook allemaal wel eens in de verleiding om iets te doen wat we beter niet kunnen doen.
Je zoekt een verklaring, iets om grip te krijgen op deze situatie, en misschien ook op de toekomst. Dat begrijp ik wel.
Maar er is maar bitter weinig aan de hand anders dan dat hij zich door het moment heeft laten meeslepen. Wat hij nu leert van de consequenties zal hem mogelijk behoeden om het nog een keer te doen. En dat niet met 100% zekerheid. Maar die 100% had je nooit, en heeft hij ook niet.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 3 april 2017 om 10:56
quote:lolapaloeza schreef op 03 april 2017 @ 10:12:
We maken allemaal wel eens een fout. Zonder aanleiding, en zonder dat het gelijk een karakter-ding is.
We komen ook allemaal wel eens in de verleiding om iets te doen wat we beter niet kunnen doen.
Je zoekt een verklaring, iets om grip te krijgen op deze situatie, en misschien ook op de toekomst. Dat begrijp ik wel.
Maar er is maar bitter weinig aan de hand anders dan dat hij zich door het moment heeft laten meeslepen. Wat hij nu leert van de consequenties zal hem mogelijk behoeden om het nog een keer te doen. En dat niet met 100% zekerheid. Maar die 100% had je nooit, en heeft hij ook niet.
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?
We maken allemaal wel eens een fout. Zonder aanleiding, en zonder dat het gelijk een karakter-ding is.
We komen ook allemaal wel eens in de verleiding om iets te doen wat we beter niet kunnen doen.
Je zoekt een verklaring, iets om grip te krijgen op deze situatie, en misschien ook op de toekomst. Dat begrijp ik wel.
Maar er is maar bitter weinig aan de hand anders dan dat hij zich door het moment heeft laten meeslepen. Wat hij nu leert van de consequenties zal hem mogelijk behoeden om het nog een keer te doen. En dat niet met 100% zekerheid. Maar die 100% had je nooit, en heeft hij ook niet.
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?