Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
vrijdag 30 januari 2009 om 18:47
Dat zou zomaar kunnen, dat de vriend tegen TO iets anders zegt dan tegen de ex.
En idd het lijkt er op dat de TO de ex ziet als een bedreiging vor haar relatie. Of dat ehcter terecht of onterecht is, daar durf ik geen uitspraak over te doen.
Want als ex blijft doorgaan met "stoken"en vriend van TO blijft daarop reageren als ie nu doet, dan zou het zomaar kunnen dat TO vroeg of laat de handdoek in de ring gooit. Zou ik in ieder geval wel doen als ik haar was, omdat ik geen relatie zou willen met een man die wel toegeeft dat zijn ex vervelend is, maar weigert ex daar op aan te spreken.
En idd het lijkt er op dat de TO de ex ziet als een bedreiging vor haar relatie. Of dat ehcter terecht of onterecht is, daar durf ik geen uitspraak over te doen.
Want als ex blijft doorgaan met "stoken"en vriend van TO blijft daarop reageren als ie nu doet, dan zou het zomaar kunnen dat TO vroeg of laat de handdoek in de ring gooit. Zou ik in ieder geval wel doen als ik haar was, omdat ik geen relatie zou willen met een man die wel toegeeft dat zijn ex vervelend is, maar weigert ex daar op aan te spreken.
vrijdag 30 januari 2009 om 19:04
Het kan ook zijn dat hij haar er niet op aanspreekt, maar het er wel met zijn vriendin over hebben, juist omdat hij het helemaal niet zo verschrikkelijk vindt. Daarmee bedoel ik niet dat hij zijn ex terug wil, maar misschien vindt hij het best oke om contact met haar te hebben. En als hij voor zijn vriendin nu ineens onaardig gaat doen, wat voor de kinderen niet bepaald leuk is trouwens, dan kan hij weleens dezelfde reactie krijgen als mijn ex kreeg van mij : Oh, omdat zij meeluistert gaan we ineens kortaf doen? Zwak kereltje. Weet je wat, sms voortaan maar als je wat wil weten. Dahag.
vrijdag 30 januari 2009 om 19:12
Minny, die situatie die jij beschrijft komt inderdaad voor.
Mijn vriendin ervaarde dit. Als de nieuwe vriendin van haar ex in de buurt/kamer etc was, deed hij totaal anders. Ineens heel afstandelijk.
Zonder haar in de buurt waren de telefoongesprekken uitvoerig en amicaal. Bijna gewoon ouderwets gezellig.
Mijn vriendin ervaarde dit. Als de nieuwe vriendin van haar ex in de buurt/kamer etc was, deed hij totaal anders. Ineens heel afstandelijk.
Zonder haar in de buurt waren de telefoongesprekken uitvoerig en amicaal. Bijna gewoon ouderwets gezellig.
vrijdag 30 januari 2009 om 19:24
Ja dat bedoel ik Zamirah... En als ik lees hoe overspannen TO reageert op zijn ex, lijkt het me niet ondenkbaar in dit geval.
Ik was dat dus spuugzat op een gegeven moment. Niet dat ik vriendjes wilde worden met mijn ex, hij wel met mij maar dan alleen als zij niet in de buurt is, maar omdat ik het niet pik als iemand ineens wegens de aanwezigheid van vriendin, zo'n getergde "wat moet je van me" toon aanslaat.
Ik was dat dus spuugzat op een gegeven moment. Niet dat ik vriendjes wilde worden met mijn ex, hij wel met mij maar dan alleen als zij niet in de buurt is, maar omdat ik het niet pik als iemand ineens wegens de aanwezigheid van vriendin, zo'n getergde "wat moet je van me" toon aanslaat.
vrijdag 30 januari 2009 om 19:29
Zamirah, ik wilde iets soortgelijks posten over jaloezie.
Ik heb ook niet de indruk dat TO nu jaloers is, maar wel dat ze zich bedreigd voelt. En dat is een rotgevoel. Kan me best voorstellen dat je dan krampachtig probeert controle over de situatie te krijgen door de oorzaak ervan buiten jezelf en je eigen relatie te leggen, want dat is 'veiliger'. 'Binnen' is alles goed, de bedreiging komt van buitenaf. Maar daarmee hou je je zelf wel voor de gek, want zo werkt het natuurlijk niet. En het lost ook niks op om het van die kant af te blijven benaderen.
Return, ik heb de eerste twee pagina's nog eens doorgelezen maar daarin wordt to toch echt niet alleen maar als jaloers afgeschilderd en aangevallen. Er staan veel kritische, maar wel zinnige postings bij.
Ik heb ook niet de indruk dat TO nu jaloers is, maar wel dat ze zich bedreigd voelt. En dat is een rotgevoel. Kan me best voorstellen dat je dan krampachtig probeert controle over de situatie te krijgen door de oorzaak ervan buiten jezelf en je eigen relatie te leggen, want dat is 'veiliger'. 'Binnen' is alles goed, de bedreiging komt van buitenaf. Maar daarmee hou je je zelf wel voor de gek, want zo werkt het natuurlijk niet. En het lost ook niks op om het van die kant af te blijven benaderen.
Return, ik heb de eerste twee pagina's nog eens doorgelezen maar daarin wordt to toch echt niet alleen maar als jaloers afgeschilderd en aangevallen. Er staan veel kritische, maar wel zinnige postings bij.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 30 januari 2009 om 20:19
Ik heb alles zo'n beetje meegelezen hier. Volgens mij is de ex van de vriend van TO eigenlijk niet het probleem. Het probleem gaat dus om wat die vriend wel of niet doet. Maar dat hebben wel meer hier gezegd, dus wat dat betreft ben ik mosterd.
Ik vraag me alleen af, TO, wat zou je doen als je vriend zich niet anders op zou stellen naar zijn ex toe?
Ik vraag me alleen af, TO, wat zou je doen als je vriend zich niet anders op zou stellen naar zijn ex toe?
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
vrijdag 30 januari 2009 om 20:49
Ik denk het probleem niet zozeer alleen bij vriend ligt, en ook niet bij de ex. Deftigdametje, van wat ik van haar zelf lees, schijnt er op aan te dringen dat haar vriend onaardig tegen ex doet....maar misschien wil vriend dat wel helemaal niet?! M.a.w. zij dwingt hem in een positie waar hij zich helemaal niet prettig bij voelt. Vriend kan dat weleens zo zat raken dat hij zelf de knoop doorhakt en de relatie met Deftigdametje verbreekt....
vrijdag 30 januari 2009 om 21:04
In ieder geval lijkt het mij gezonder, dat to haar vriend in deze niet manipuleert of dat probeert. Want inderdaad, misschien accepteert hij dat nu nog enigszins, over een paar jaar trekt hij dat niet meer vermoed ik.
Maar ik hoop voor haar echt dat het anders zal gaan. Ik gun haar absoluut niks rottigs, maar ze zal ( vind ik) wel naar haar eigen rol in deze moeten kijken. En misschien nog wel belangrijker: waarom.
Hè hè...de kleur is in ieder geval gelukt.
Maar ik hoop voor haar echt dat het anders zal gaan. Ik gun haar absoluut niks rottigs, maar ze zal ( vind ik) wel naar haar eigen rol in deze moeten kijken. En misschien nog wel belangrijker: waarom.
Hè hè...de kleur is in ieder geval gelukt.
vrijdag 30 januari 2009 om 21:05
zaterdag 31 januari 2009 om 10:07
Wat een hoop reacties weer..
Nogmaals ik ben niet jaloers en ik voel me ook niet bedreigd. Ik heb moeite met het gedrag van mijn vriend die niet duidelijk aangeeft tot hoever zijn ex kan gaan. Hij geeft toe dat zij soms veel te ver gaat en doet daar dan weinig tegen omdat hij dit niet zo erg vind als ik en omdat hij vooral bang is dat de ex dan “iets“ zal doen waardoor er iets zal veranderen in de relatie tussen hem en zijn kinderen. Als het een buurvrouw of buurman was geweest of een vriend van mijn vriend dergelijk gedrag zou vertonen zou ik dat ook irritant hebben gevonden.
Als wij het over zijn ex hebben dan zegt hij altijd dat hij niets meer voor haar voelt en dat hij ook begrijpt dat haar gedrag voor mij moeilijk is maar vraagt mij ook begrip voor zijn slappe houding hierin, hij belooft tegelijkertijd beterschap. Ik probeer hier nu rekening mee te houden door het niet te noemen of op te merken, proberen er geen aandacht aan te besteden maar dat is niet altijd heel makkelijk. Vandaar dat ik val over het naar Schiphol brengen van haar kind als zij weet dat ik dat van plan was en zij niet eens een auto of rijbewijs heeft, ik was helemaal woedend toen ik achteraf hoorde, dat zijn ex op ons feestje met oud en nieuw wilde langskomen. Haar plannen met eigen partner gingen niet door en omdat zij wist dat de vrienden van mijn vriend er o.a. ook waren had ze aangekondigd ook te zullen langskomen. Mijn vriend heeft hier toen wel tegen op getreden maar het mij pas vorige week verteld omdat hij wist dat ik hier niet blij mee zou zijn. Dit verklaard wat mij betreft ook waarom zij ging sms’en en bellen, ze zat waarschijnlijk die avond alleen thuis met de kinderen terwijl ze eigenlijk met haar vriend uit zou gaan.
Ik weet dus dat mijn vriend hier nu rekening mee houdt en zoals ik al eerder schreef is mijn actie afhankelijk van wat er in de toekomst zal gebeuren en hoe mijn vriend daarop reageert. Mocht ik daar niet tevreden mee zijn, dan kap ik met deze relatie en dat zou zeer verdrietig zijn want het gaat verder op alle vlakken perfect tussen ons. Enerzijds heb ik goede hoop dat de input van de ex minder zal worden in de toekomst en anderzijds horen wij nu steeds vaker via de kinderen dat zijn ex ruzie heeft met haar partner (zoals bijvoorbeeld ook op oud en nieuw). Overigens had zij laatst gevraagd toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was en ik bij hem thuis zat, waarom hij mij niet had meegenomen. Ik denk dat ze nu wil weten wie ik ben, maar ik ben daar niet aan toe en wil voorlopig geen “vriendjes” worden. Ik ben nl. best koppig en kan niet zomaar vergeten wat zij het afgelopen jaar heeft gedaan dus wil ik voorlopig niks van haar weten.
@Minny, schreef dat ik misschien zie wat mijn vriend wil dat ik zie, maar dat is helemaal niet aan de orde, ik zit er dus vaak bij als zij hem belt en hij is dan altijd vriendelijk en poeslief tegen haar zoals tegen iedereen, zo is hij, het is een allemansvriend die tegen iedereen altijd heel sympathiek is. Ik hoor dus ook niet via hem wat zij zou hebben gezegd, ik hoor dat zelf. Of ik maak het zelf mee, als ik bij hem ben en zij onverwachts langs komt.
Zijn kinderen hebben ook foto’s van hun moeder in hun kamer, vind ik prima. Ten eerste is het niet mijn huis maar dat van hun vader, het is hun moeder en het is hun kamer. Verder ben ik op vakantie ook met de kinderen aan het shoppen gegaan om cadeautjes voor hun moeder, stiefvader en andere familieleden te kopen, dat deed ik voor de kinderen en dat vind ik verder niet raar. Ik dwing mijn vriend ook niet om onaardig tegen zijn ex te doen, zoals iemand hier ook schreef, ik vraag hem alleen om zijn grenzen aan te geven wanneer zij deze overschrijdt. Goh ik ben mij nu al weer aan het verdedigen en uitleg aan het geven over hetzelfde. En ik manipuleer hem ook niet, Zamirah schreef dat hij dit misschien nu nog wel zou accepteren maar over een aantal jaren niet. Ik merk dat veel mensen onze relatie niet serieus nemen omdat wij niet samenwonen of zelfs bij elkaar in de buurt. We zijn nu toch al een tijdje samen, heel gelukkig en in de toekomst van plan om samen te gaan wonen, ik denk dat een hoop mensen onze relatie dan pas serieus zullen gaan nemen en dat de ex weet dat ze dan echt alleen voor de kinderen bij hem moet zijn.
Verder schreef Minny dat als hij een goede vader zou zijn, hij voor zijn kinderen zou kiezen!? Hij is een perfecte vader en zijn kinderen dragen hem op handen, zijn kinderen zijn trouwens wel blij dat hij met mij is omdat hij nu veel vrolijker is, jouw opmerking is dus helemaal niet aan de orde. Hij hoeft helemaal niet te kiezen, hij wil mij en de kinderen en zijn kinderen vinden dat prima.
Mijn vraag of ik overdrijf als ik aangeef dat ik het vervelend vind als ex haar kinderen gebruikt als wapen wanneer haar dit uitkomt en mijn vriend hier niet tegen optreed is wat mij betreft niet bevestigd omdat ik mij helemaal niet kan vinden in de beschuldigingen van sommige forummers dat ik jaloers en kinderachtig ben enz.
Nogmaals ik ben niet jaloers en ik voel me ook niet bedreigd. Ik heb moeite met het gedrag van mijn vriend die niet duidelijk aangeeft tot hoever zijn ex kan gaan. Hij geeft toe dat zij soms veel te ver gaat en doet daar dan weinig tegen omdat hij dit niet zo erg vind als ik en omdat hij vooral bang is dat de ex dan “iets“ zal doen waardoor er iets zal veranderen in de relatie tussen hem en zijn kinderen. Als het een buurvrouw of buurman was geweest of een vriend van mijn vriend dergelijk gedrag zou vertonen zou ik dat ook irritant hebben gevonden.
Als wij het over zijn ex hebben dan zegt hij altijd dat hij niets meer voor haar voelt en dat hij ook begrijpt dat haar gedrag voor mij moeilijk is maar vraagt mij ook begrip voor zijn slappe houding hierin, hij belooft tegelijkertijd beterschap. Ik probeer hier nu rekening mee te houden door het niet te noemen of op te merken, proberen er geen aandacht aan te besteden maar dat is niet altijd heel makkelijk. Vandaar dat ik val over het naar Schiphol brengen van haar kind als zij weet dat ik dat van plan was en zij niet eens een auto of rijbewijs heeft, ik was helemaal woedend toen ik achteraf hoorde, dat zijn ex op ons feestje met oud en nieuw wilde langskomen. Haar plannen met eigen partner gingen niet door en omdat zij wist dat de vrienden van mijn vriend er o.a. ook waren had ze aangekondigd ook te zullen langskomen. Mijn vriend heeft hier toen wel tegen op getreden maar het mij pas vorige week verteld omdat hij wist dat ik hier niet blij mee zou zijn. Dit verklaard wat mij betreft ook waarom zij ging sms’en en bellen, ze zat waarschijnlijk die avond alleen thuis met de kinderen terwijl ze eigenlijk met haar vriend uit zou gaan.
Ik weet dus dat mijn vriend hier nu rekening mee houdt en zoals ik al eerder schreef is mijn actie afhankelijk van wat er in de toekomst zal gebeuren en hoe mijn vriend daarop reageert. Mocht ik daar niet tevreden mee zijn, dan kap ik met deze relatie en dat zou zeer verdrietig zijn want het gaat verder op alle vlakken perfect tussen ons. Enerzijds heb ik goede hoop dat de input van de ex minder zal worden in de toekomst en anderzijds horen wij nu steeds vaker via de kinderen dat zijn ex ruzie heeft met haar partner (zoals bijvoorbeeld ook op oud en nieuw). Overigens had zij laatst gevraagd toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was en ik bij hem thuis zat, waarom hij mij niet had meegenomen. Ik denk dat ze nu wil weten wie ik ben, maar ik ben daar niet aan toe en wil voorlopig geen “vriendjes” worden. Ik ben nl. best koppig en kan niet zomaar vergeten wat zij het afgelopen jaar heeft gedaan dus wil ik voorlopig niks van haar weten.
@Minny, schreef dat ik misschien zie wat mijn vriend wil dat ik zie, maar dat is helemaal niet aan de orde, ik zit er dus vaak bij als zij hem belt en hij is dan altijd vriendelijk en poeslief tegen haar zoals tegen iedereen, zo is hij, het is een allemansvriend die tegen iedereen altijd heel sympathiek is. Ik hoor dus ook niet via hem wat zij zou hebben gezegd, ik hoor dat zelf. Of ik maak het zelf mee, als ik bij hem ben en zij onverwachts langs komt.
Zijn kinderen hebben ook foto’s van hun moeder in hun kamer, vind ik prima. Ten eerste is het niet mijn huis maar dat van hun vader, het is hun moeder en het is hun kamer. Verder ben ik op vakantie ook met de kinderen aan het shoppen gegaan om cadeautjes voor hun moeder, stiefvader en andere familieleden te kopen, dat deed ik voor de kinderen en dat vind ik verder niet raar. Ik dwing mijn vriend ook niet om onaardig tegen zijn ex te doen, zoals iemand hier ook schreef, ik vraag hem alleen om zijn grenzen aan te geven wanneer zij deze overschrijdt. Goh ik ben mij nu al weer aan het verdedigen en uitleg aan het geven over hetzelfde. En ik manipuleer hem ook niet, Zamirah schreef dat hij dit misschien nu nog wel zou accepteren maar over een aantal jaren niet. Ik merk dat veel mensen onze relatie niet serieus nemen omdat wij niet samenwonen of zelfs bij elkaar in de buurt. We zijn nu toch al een tijdje samen, heel gelukkig en in de toekomst van plan om samen te gaan wonen, ik denk dat een hoop mensen onze relatie dan pas serieus zullen gaan nemen en dat de ex weet dat ze dan echt alleen voor de kinderen bij hem moet zijn.
Verder schreef Minny dat als hij een goede vader zou zijn, hij voor zijn kinderen zou kiezen!? Hij is een perfecte vader en zijn kinderen dragen hem op handen, zijn kinderen zijn trouwens wel blij dat hij met mij is omdat hij nu veel vrolijker is, jouw opmerking is dus helemaal niet aan de orde. Hij hoeft helemaal niet te kiezen, hij wil mij en de kinderen en zijn kinderen vinden dat prima.
Mijn vraag of ik overdrijf als ik aangeef dat ik het vervelend vind als ex haar kinderen gebruikt als wapen wanneer haar dit uitkomt en mijn vriend hier niet tegen optreed is wat mij betreft niet bevestigd omdat ik mij helemaal niet kan vinden in de beschuldigingen van sommige forummers dat ik jaloers en kinderachtig ben enz.
zaterdag 31 januari 2009 om 10:31
Deftig Dametje, zou het zo kunnen zijn dat jij baalt van de houding van je vriend, die niet (voldoende) stelling neemt tegen zijn ex, waardoor jij vindt dat zij een grotere rol speelt in jullie leven dan nodig is?
Ik snap wel dat jij dat niet als jaloers ziet. Serieus hoor, ik begrijp dat jij je geen zorgen maakt over de genegenheid van je vriend jegens zijn ex. Daar zit 'm de knoop niet. Die zit eerder op het punt dat jouw vriend nogal makkelijk omgaat met de wensen, grillen van zijn ex om geen problemen te krijgen over bijvoorbeeld de kinderen en om gewoon überhaupt haar (volgens jou) overdadige aanwezigheid in jullie leven.
Dat is óók een vorm van jaloezie. Jij noemt het wel niet zo omdat je het pertinent niet wil maar het is wel een vorm van jaloezie. En dat geeft toch niet? Dat mág toch? Jij mag toch die emotie voelen en balen van de situatie waar je in zit? Je hebt te maken met een man die zich zwak opstelt en zijn ex die zich heel prominent opstelt. Is helemaal niet leuk voor jou en ik denk niet dat iemand dat zal tegenspreken.
Dus dat jij baalt lijkt me helemaal terecht.
Maar, en dat is het rotte, je kunt er weinig aan veranderen. Want om het te veranderen moet je vriend veranderen en die zal dat alleen doen als híj er het nut van in ziet en niet onder dwang van jou. In dat opzicht is het dus een kwestie van kiezen of delen en als jij daarbij voor jezelf kiest en zoveel mogelijk afstand neemt van de ex van je vriend, omdat jij geen zijn hebt in haar invloed dan is dat jouw goed recht. Het zal echter wel betekenen dat dat gevolgen heeft voor jouw relatie met je vriend en zijn kinderen.
En de nadruk wordt hier, in dit topic, gelegd op de kinderen, omdat kinderen vaak de dupe worden van problemen tussen gescheiden ouders en hun nieuwe partners.
Om een relatie te hebben met iemand die én kinderen heeft én een nogal aanwezig ex, zul jij dus ook zélf aanpassingen moeten doen, en een van die aanpassingen is het allemaal niet zo serieus nemen en het je niet zo aantrekken. Hoe meer jij met samengeknepen billen gaat zitten iedere keer dat er iets in de exensfeer gebeurt, hoe meer druk dat legt op je relatie.
Probeer dus te ontspannen en er aan te wennen dat als jij door wil gaan met je vriend, je ook met zijn rugzak (in persona van kinderen en en een ex) te maken krijgt.
Ik snap wel dat jij dat niet als jaloers ziet. Serieus hoor, ik begrijp dat jij je geen zorgen maakt over de genegenheid van je vriend jegens zijn ex. Daar zit 'm de knoop niet. Die zit eerder op het punt dat jouw vriend nogal makkelijk omgaat met de wensen, grillen van zijn ex om geen problemen te krijgen over bijvoorbeeld de kinderen en om gewoon überhaupt haar (volgens jou) overdadige aanwezigheid in jullie leven.
Dat is óók een vorm van jaloezie. Jij noemt het wel niet zo omdat je het pertinent niet wil maar het is wel een vorm van jaloezie. En dat geeft toch niet? Dat mág toch? Jij mag toch die emotie voelen en balen van de situatie waar je in zit? Je hebt te maken met een man die zich zwak opstelt en zijn ex die zich heel prominent opstelt. Is helemaal niet leuk voor jou en ik denk niet dat iemand dat zal tegenspreken.
Dus dat jij baalt lijkt me helemaal terecht.
Maar, en dat is het rotte, je kunt er weinig aan veranderen. Want om het te veranderen moet je vriend veranderen en die zal dat alleen doen als híj er het nut van in ziet en niet onder dwang van jou. In dat opzicht is het dus een kwestie van kiezen of delen en als jij daarbij voor jezelf kiest en zoveel mogelijk afstand neemt van de ex van je vriend, omdat jij geen zijn hebt in haar invloed dan is dat jouw goed recht. Het zal echter wel betekenen dat dat gevolgen heeft voor jouw relatie met je vriend en zijn kinderen.
En de nadruk wordt hier, in dit topic, gelegd op de kinderen, omdat kinderen vaak de dupe worden van problemen tussen gescheiden ouders en hun nieuwe partners.
Om een relatie te hebben met iemand die én kinderen heeft én een nogal aanwezig ex, zul jij dus ook zélf aanpassingen moeten doen, en een van die aanpassingen is het allemaal niet zo serieus nemen en het je niet zo aantrekken. Hoe meer jij met samengeknepen billen gaat zitten iedere keer dat er iets in de exensfeer gebeurt, hoe meer druk dat legt op je relatie.
Probeer dus te ontspannen en er aan te wennen dat als jij door wil gaan met je vriend, je ook met zijn rugzak (in persona van kinderen en en een ex) te maken krijgt.
zaterdag 31 januari 2009 om 11:05
Ik zou je aanraden om die uitnodiging van haar aan te nemen, om mee te gaan naar haar huis als hij op bezoek is bij zijn dochter.
Volgens mij begint het daar mee, je bent dan gast in haar huis en leert haar misschien wat beter/anders kennen.
Een normaal contact lijkt mij namelijk niet meer dan logisch. En accepteren wanneer zij onverwacht langs komt!
Het valt mij namelijk wel op, dat jij het meerdere malen hebt over het "niks met haar te maken willen hebben" , en ik vraag me af waarom jij er zo instaat. Ik vertaal zo'n houding als haar als een bedreiging zien, al op voorhand.
Volgens mij begint het daar mee, je bent dan gast in haar huis en leert haar misschien wat beter/anders kennen.
Een normaal contact lijkt mij namelijk niet meer dan logisch. En accepteren wanneer zij onverwacht langs komt!
Het valt mij namelijk wel op, dat jij het meerdere malen hebt over het "niks met haar te maken willen hebben" , en ik vraag me af waarom jij er zo instaat. Ik vertaal zo'n houding als haar als een bedreiging zien, al op voorhand.