Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
zaterdag 31 januari 2009 om 11:14
quote:IvyRosa schreef op 31 januari 2009 @ 11:10:
De moeder van de kinderen heeft jou dus echt nog nooit ontmoet? Ik zou daar als moeder echt niet blij van worden.
Dat soort dingen gebeurt,de vrouw van mijn ex haat mij al 7 jaar zonder dat ze ooit een woord met mij gewisseld heeft..
Ze wil niks met mij te maken hebben..
De moeder van de kinderen heeft jou dus echt nog nooit ontmoet? Ik zou daar als moeder echt niet blij van worden.
Dat soort dingen gebeurt,de vrouw van mijn ex haat mij al 7 jaar zonder dat ze ooit een woord met mij gewisseld heeft..
Ze wil niks met mij te maken hebben..
zaterdag 31 januari 2009 om 11:37
Ach zamirah dat heb ik al zo vaak geprobeerd maar ex wil het niet horen die schijnt het ook allemaal heel normaal te vinden.
Die heeft zelfs zijn eigen vrienden laten vallen voor haar..
Ik maak me er al jaren niet meer druk om ik vind het eigenlijk gewoon zielig en zolang mijn dochter het naar haar zin heeft daar maak ik me er niet meer druk om.
Ex heeft nog nooit ruggengraat gehad en dat zal hij op zijn 35e ook wel niet meer krijgen denk ik.
Soms is het ook gewoon lachwekkend want als ik ze toevallig ergens tegen het lijf loopt doet hij net of hij mij niet kent en kijkt angstig de andere kant op..
Die heeft zelfs zijn eigen vrienden laten vallen voor haar..
Ik maak me er al jaren niet meer druk om ik vind het eigenlijk gewoon zielig en zolang mijn dochter het naar haar zin heeft daar maak ik me er niet meer druk om.
Ex heeft nog nooit ruggengraat gehad en dat zal hij op zijn 35e ook wel niet meer krijgen denk ik.
Soms is het ook gewoon lachwekkend want als ik ze toevallig ergens tegen het lijf loopt doet hij net of hij mij niet kent en kijkt angstig de andere kant op..
zaterdag 31 januari 2009 om 12:05
quote:IvyRosa schreef op 31 januari 2009 @ 11:57:
Ik vind dat echt onbegrijpelijk en ontzettend respectloos naar de moeder van zijn kinderen.
Tsja ik kan mij er druk om maken maar dat is kansloos zolang ze beiden niet inzien hoe raar dit is.
Ik besteed mijn energie liever aan dingen die wel nut hebben.
Ik vraag mij wel eens af hoe dat later moet als onze dochter eenmaal getrouwd is en kinderen krijgt enz..
Ik vind dat echt onbegrijpelijk en ontzettend respectloos naar de moeder van zijn kinderen.
Tsja ik kan mij er druk om maken maar dat is kansloos zolang ze beiden niet inzien hoe raar dit is.
Ik besteed mijn energie liever aan dingen die wel nut hebben.
Ik vraag mij wel eens af hoe dat later moet als onze dochter eenmaal getrouwd is en kinderen krijgt enz..
zaterdag 31 januari 2009 om 12:52
quote:Deftigdametje schreef op 31 januari 2009 @ 10:07:
Wat een hoop reacties weer..
Nogmaals ik ben niet jaloers en ik voel me ook niet bedreigd. Ik heb moeite met het gedrag van mijn vriend die niet duidelijk aangeeft tot hoever zijn ex kan gaan. Hij geeft toe dat zij soms veel te ver gaat en doet daar dan weinig tegen omdat hij dit niet zo erg vind als ik en omdat hij vooral bang is dat de ex dan “iets“ zal doen waardoor er iets zal veranderen in de relatie tussen hem en zijn kinderen. Als het een buurvrouw of buurman was geweest of een vriend van mijn vriend dergelijk gedrag zou vertonen zou ik dat ook irritant hebben gevonden.
Als wij het over zijn ex hebben dan zegt hij altijd dat hij niets meer voor haar voelt en dat hij ook begrijpt dat haar gedrag voor mij moeilijk is maar vraagt mij ook begrip voor zijn slappe houding hierin, hij belooft tegelijkertijd beterschap. Ik probeer hier nu rekening mee te houden door het niet te noemen of op te merken, proberen er geen aandacht aan te besteden maar dat is niet altijd heel makkelijk. Vandaar dat ik val over het naar Schiphol brengen van haar kind als zij weet dat ik dat van plan was en zij niet eens een auto of rijbewijs heeft, ik was helemaal woedend toen ik achteraf hoorde, dat zijn ex op ons feestje met oud en nieuw wilde langskomen. Haar plannen met eigen partner gingen niet door en omdat zij wist dat de vrienden van mijn vriend er o.a. ook waren had ze aangekondigd ook te zullen langskomen. Mijn vriend heeft hier toen wel tegen op getreden maar het mij pas vorige week verteld omdat hij wist dat ik hier niet blij mee zou zijn. Dit verklaard wat mij betreft ook waarom zij ging sms’en en bellen, ze zat waarschijnlijk die avond alleen thuis met de kinderen terwijl ze eigenlijk met haar vriend uit zou gaan.
Ik weet dus dat mijn vriend hier nu rekening mee houdt en zoals ik al eerder schreef is mijn actie afhankelijk van wat er in de toekomst zal gebeuren en hoe mijn vriend daarop reageert. Mocht ik daar niet tevreden mee zijn, dan kap ik met deze relatie en dat zou zeer verdrietig zijn want het gaat verder op alle vlakken perfect tussen ons. Enerzijds heb ik goede hoop dat de input van de ex minder zal worden in de toekomst en anderzijds horen wij nu steeds vaker via de kinderen dat zijn ex ruzie heeft met haar partner (zoals bijvoorbeeld ook op oud en nieuw). Overigens had zij laatst gevraagd toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was en ik bij hem thuis zat, waarom hij mij niet had meegenomen. Ik denk dat ze nu wil weten wie ik ben, maar ik ben daar niet aan toe en wil voorlopig geen “vriendjes” worden. Ik ben nl. best koppig en kan niet zomaar vergeten wat zij het afgelopen jaar heeft gedaan dus wil ik voorlopig niks van haar weten.
@Minny, schreef dat ik misschien zie wat mijn vriend wil dat ik zie, maar dat is helemaal niet aan de orde, ik zit er dus vaak bij als zij hem belt en hij is dan altijd vriendelijk en poeslief tegen haar zoals tegen iedereen, zo is hij, het is een allemansvriend die tegen iedereen altijd heel sympathiek is. Ik hoor dus ook niet via hem wat zij zou hebben gezegd, ik hoor dat zelf. Of ik maak het zelf mee, als ik bij hem ben en zij onverwachts langs komt.
Zijn kinderen hebben ook foto’s van hun moeder in hun kamer, vind ik prima. Ten eerste is het niet mijn huis maar dat van hun vader, het is hun moeder en het is hun kamer. Verder ben ik op vakantie ook met de kinderen aan het shoppen gegaan om cadeautjes voor hun moeder, stiefvader en andere familieleden te kopen, dat deed ik voor de kinderen en dat vind ik verder niet raar. Ik dwing mijn vriend ook niet om onaardig tegen zijn ex te doen, zoals iemand hier ook schreef, ik vraag hem alleen om zijn grenzen aan te geven wanneer zij deze overschrijdt. Goh ik ben mij nu al weer aan het verdedigen en uitleg aan het geven over hetzelfde. En ik manipuleer hem ook niet, Zamirah schreef dat hij dit misschien nu nog wel zou accepteren maar over een aantal jaren niet. Ik merk dat veel mensen onze relatie niet serieus nemen omdat wij niet samenwonen of zelfs bij elkaar in de buurt. We zijn nu toch al een tijdje samen, heel gelukkig en in de toekomst van plan om samen te gaan wonen, ik denk dat een hoop mensen onze relatie dan pas serieus zullen gaan nemen en dat de ex weet dat ze dan echt alleen voor de kinderen bij hem moet zijn.
Verder schreef Minny dat als hij een goede vader zou zijn, hij voor zijn kinderen zou kiezen!? Hij is een perfecte vader en zijn kinderen dragen hem op handen, zijn kinderen zijn trouwens wel blij dat hij met mij is omdat hij nu veel vrolijker is, jouw opmerking is dus helemaal niet aan de orde. Hij hoeft helemaal niet te kiezen, hij wil mij en de kinderen en zijn kinderen vinden dat prima.
Mijn vraag of ik overdrijf als ik aangeef dat ik het vervelend vind als ex haar kinderen gebruikt als wapen wanneer haar dit uitkomt en mijn vriend hier niet tegen optreed is wat mij betreft niet bevestigd omdat ik mij helemaal niet kan vinden in de beschuldigingen van sommige forummers dat ik jaloers en kinderachtig ben enz.Je hebt niet alleen reacties gekregen van sommige forummers maar dat zijn blijkbaar wel de enige reacties die je wilt lezen. Wederom doe je helemaal niets met de zinnige reacties van anderen. Jammer.
Het enige wat je met je laatste postings laat zien is dat je je heel star opstelt en niet wilt horen dat ook jij aan het werk moet om dingen te veranderen. Jij doet alles goed en de ex en je vriend maken de fouten. Arme jij.
Wat een hoop reacties weer..
Nogmaals ik ben niet jaloers en ik voel me ook niet bedreigd. Ik heb moeite met het gedrag van mijn vriend die niet duidelijk aangeeft tot hoever zijn ex kan gaan. Hij geeft toe dat zij soms veel te ver gaat en doet daar dan weinig tegen omdat hij dit niet zo erg vind als ik en omdat hij vooral bang is dat de ex dan “iets“ zal doen waardoor er iets zal veranderen in de relatie tussen hem en zijn kinderen. Als het een buurvrouw of buurman was geweest of een vriend van mijn vriend dergelijk gedrag zou vertonen zou ik dat ook irritant hebben gevonden.
Als wij het over zijn ex hebben dan zegt hij altijd dat hij niets meer voor haar voelt en dat hij ook begrijpt dat haar gedrag voor mij moeilijk is maar vraagt mij ook begrip voor zijn slappe houding hierin, hij belooft tegelijkertijd beterschap. Ik probeer hier nu rekening mee te houden door het niet te noemen of op te merken, proberen er geen aandacht aan te besteden maar dat is niet altijd heel makkelijk. Vandaar dat ik val over het naar Schiphol brengen van haar kind als zij weet dat ik dat van plan was en zij niet eens een auto of rijbewijs heeft, ik was helemaal woedend toen ik achteraf hoorde, dat zijn ex op ons feestje met oud en nieuw wilde langskomen. Haar plannen met eigen partner gingen niet door en omdat zij wist dat de vrienden van mijn vriend er o.a. ook waren had ze aangekondigd ook te zullen langskomen. Mijn vriend heeft hier toen wel tegen op getreden maar het mij pas vorige week verteld omdat hij wist dat ik hier niet blij mee zou zijn. Dit verklaard wat mij betreft ook waarom zij ging sms’en en bellen, ze zat waarschijnlijk die avond alleen thuis met de kinderen terwijl ze eigenlijk met haar vriend uit zou gaan.
Ik weet dus dat mijn vriend hier nu rekening mee houdt en zoals ik al eerder schreef is mijn actie afhankelijk van wat er in de toekomst zal gebeuren en hoe mijn vriend daarop reageert. Mocht ik daar niet tevreden mee zijn, dan kap ik met deze relatie en dat zou zeer verdrietig zijn want het gaat verder op alle vlakken perfect tussen ons. Enerzijds heb ik goede hoop dat de input van de ex minder zal worden in de toekomst en anderzijds horen wij nu steeds vaker via de kinderen dat zijn ex ruzie heeft met haar partner (zoals bijvoorbeeld ook op oud en nieuw). Overigens had zij laatst gevraagd toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was en ik bij hem thuis zat, waarom hij mij niet had meegenomen. Ik denk dat ze nu wil weten wie ik ben, maar ik ben daar niet aan toe en wil voorlopig geen “vriendjes” worden. Ik ben nl. best koppig en kan niet zomaar vergeten wat zij het afgelopen jaar heeft gedaan dus wil ik voorlopig niks van haar weten.
@Minny, schreef dat ik misschien zie wat mijn vriend wil dat ik zie, maar dat is helemaal niet aan de orde, ik zit er dus vaak bij als zij hem belt en hij is dan altijd vriendelijk en poeslief tegen haar zoals tegen iedereen, zo is hij, het is een allemansvriend die tegen iedereen altijd heel sympathiek is. Ik hoor dus ook niet via hem wat zij zou hebben gezegd, ik hoor dat zelf. Of ik maak het zelf mee, als ik bij hem ben en zij onverwachts langs komt.
Zijn kinderen hebben ook foto’s van hun moeder in hun kamer, vind ik prima. Ten eerste is het niet mijn huis maar dat van hun vader, het is hun moeder en het is hun kamer. Verder ben ik op vakantie ook met de kinderen aan het shoppen gegaan om cadeautjes voor hun moeder, stiefvader en andere familieleden te kopen, dat deed ik voor de kinderen en dat vind ik verder niet raar. Ik dwing mijn vriend ook niet om onaardig tegen zijn ex te doen, zoals iemand hier ook schreef, ik vraag hem alleen om zijn grenzen aan te geven wanneer zij deze overschrijdt. Goh ik ben mij nu al weer aan het verdedigen en uitleg aan het geven over hetzelfde. En ik manipuleer hem ook niet, Zamirah schreef dat hij dit misschien nu nog wel zou accepteren maar over een aantal jaren niet. Ik merk dat veel mensen onze relatie niet serieus nemen omdat wij niet samenwonen of zelfs bij elkaar in de buurt. We zijn nu toch al een tijdje samen, heel gelukkig en in de toekomst van plan om samen te gaan wonen, ik denk dat een hoop mensen onze relatie dan pas serieus zullen gaan nemen en dat de ex weet dat ze dan echt alleen voor de kinderen bij hem moet zijn.
Verder schreef Minny dat als hij een goede vader zou zijn, hij voor zijn kinderen zou kiezen!? Hij is een perfecte vader en zijn kinderen dragen hem op handen, zijn kinderen zijn trouwens wel blij dat hij met mij is omdat hij nu veel vrolijker is, jouw opmerking is dus helemaal niet aan de orde. Hij hoeft helemaal niet te kiezen, hij wil mij en de kinderen en zijn kinderen vinden dat prima.
Mijn vraag of ik overdrijf als ik aangeef dat ik het vervelend vind als ex haar kinderen gebruikt als wapen wanneer haar dit uitkomt en mijn vriend hier niet tegen optreed is wat mij betreft niet bevestigd omdat ik mij helemaal niet kan vinden in de beschuldigingen van sommige forummers dat ik jaloers en kinderachtig ben enz.Je hebt niet alleen reacties gekregen van sommige forummers maar dat zijn blijkbaar wel de enige reacties die je wilt lezen. Wederom doe je helemaal niets met de zinnige reacties van anderen. Jammer.
Het enige wat je met je laatste postings laat zien is dat je je heel star opstelt en niet wilt horen dat ook jij aan het werk moet om dingen te veranderen. Jij doet alles goed en de ex en je vriend maken de fouten. Arme jij.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zaterdag 31 januari 2009 om 12:59
Had dit verhaal ook al op een ander topic geplaatst, als afschrikwekkend voorbeeld. Betreffend voorval is alweer een aantal jaar geleden, maar zo pijnlijk dat ik het niet snel zal vergeten:
Een paar jaar geleden was ik op een bruiloft van een kennis.
De ouders van de bruid waren niet aanwezig tijdens de plechtigheid. Gescheiden toen zij 5 was, vader hertrouwd toen zij 12 was. Moeders weigerde te komen op elke gelegenheid waar "die sloerie"aanwezig was. ( Die had ze dus ook nog nooit ontmoet) Tweede vrouw van vader vond idd zichzelf minder belangrijk en besloot niet mee te gaan, waarop vader ook besloot om thuis te blijven, uit solidariteit met zijn 2e vrouw. Belang van de kinderen?
Een paar jaar geleden was ik op een bruiloft van een kennis.
De ouders van de bruid waren niet aanwezig tijdens de plechtigheid. Gescheiden toen zij 5 was, vader hertrouwd toen zij 12 was. Moeders weigerde te komen op elke gelegenheid waar "die sloerie"aanwezig was. ( Die had ze dus ook nog nooit ontmoet) Tweede vrouw van vader vond idd zichzelf minder belangrijk en besloot niet mee te gaan, waarop vader ook besloot om thuis te blijven, uit solidariteit met zijn 2e vrouw. Belang van de kinderen?
zaterdag 31 januari 2009 om 13:03
quote:Poezewoes schreef op 31 januari 2009 @ 12:52:
[...]
Je hebt niet alleen reacties gekregen van sommige forummers maar dat zijn blijkbaar wel de enige reacties die je wilt lezen. Wederom doe je helemaal niets met de zinnige reacties van anderen. Jammer.
Het enige wat je met je laatste postings laat zien is dat je je heel star opstelt en niet wilt horen dat ook jij aan het werk moet om dingen te veranderen. Jij doet alles goed en de ex en je vriend maken de fouten. Arme jij.Psies...
[...]
Je hebt niet alleen reacties gekregen van sommige forummers maar dat zijn blijkbaar wel de enige reacties die je wilt lezen. Wederom doe je helemaal niets met de zinnige reacties van anderen. Jammer.
Het enige wat je met je laatste postings laat zien is dat je je heel star opstelt en niet wilt horen dat ook jij aan het werk moet om dingen te veranderen. Jij doet alles goed en de ex en je vriend maken de fouten. Arme jij.Psies...
zaterdag 31 januari 2009 om 13:09
Return, er zijn afschrikwekkende voorbeelden genoeg hoor, van alle kanten. Zal ik er even overheen? Ik heb te maken met een zaak waar de kinderen nu uit huis geplaatst worden omdat ouders elkaar na 5 jaar scheiding nog zo de tent uit vechten, toegejuicht en opgeklopt door de partner van vader, dat niemand meer om de kinderen denkt en die er diep, diep ongelukkig door zijn. Het gaat hier om vijf kinderen onder de tien. Dus plaatsen in één pleeggezin gaat niet lukken.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zaterdag 31 januari 2009 om 13:14
Wat een vreselijk verhaal Poezewoes.
Onbegrijpelijk dat volwassen mensen zo handelen.
Ook ik ben gescheiden, kreeg te maken met nieuwe vriendin(nen) van ex. Niet leuk, maar ik heb me altijd terdege beseft dat die ook een rol speelde(n) in het leven van mijn kinderen en dat die er alleen maar gebaat bij zouden zijn als we normaal met elkaar om zouden gaan. Tuurlijk kost dat moeite, pijn, ergernis etc., maar het kan wel als je jezelf opzij zet.
Mijn kinderen waarderen het nog steeds.
Onbegrijpelijk dat volwassen mensen zo handelen.
Ook ik ben gescheiden, kreeg te maken met nieuwe vriendin(nen) van ex. Niet leuk, maar ik heb me altijd terdege beseft dat die ook een rol speelde(n) in het leven van mijn kinderen en dat die er alleen maar gebaat bij zouden zijn als we normaal met elkaar om zouden gaan. Tuurlijk kost dat moeite, pijn, ergernis etc., maar het kan wel als je jezelf opzij zet.
Mijn kinderen waarderen het nog steeds.
zaterdag 31 januari 2009 om 13:17
Ik wil er ook wel even overheen...
Ik ken een geval van een verjaardag van de dochter, zij werd 15, die geen felicitatie kreeg van haar vader...omdat zijn nieuwe vrouw de moeder haatte en niet mee wilde naar de verjaardag, bij moeder thuis.
De vader voegde zich naar haar grillen en vergat daardoor dochter te feliciteren, via telefoon of live.
Dochter is aangeslagen doordat vader niet langs geweest is en niks van zich had laten horen. Zij neemt nu steeds meer afstand van zowel pa als zijn nieuwe vrouw.
Vader doet wel moeite om dochter bij hun thuis uit te nodigen voor etentjes e.d. maar deze heeft er steeds minder zin in.
Ik ken een geval van een verjaardag van de dochter, zij werd 15, die geen felicitatie kreeg van haar vader...omdat zijn nieuwe vrouw de moeder haatte en niet mee wilde naar de verjaardag, bij moeder thuis.
De vader voegde zich naar haar grillen en vergat daardoor dochter te feliciteren, via telefoon of live.
Dochter is aangeslagen doordat vader niet langs geweest is en niks van zich had laten horen. Zij neemt nu steeds meer afstand van zowel pa als zijn nieuwe vrouw.
Vader doet wel moeite om dochter bij hun thuis uit te nodigen voor etentjes e.d. maar deze heeft er steeds minder zin in.
zaterdag 31 januari 2009 om 13:22
Hetgaat toch niet om het meest afschrikwekkende verhaal? het gaat er mij om dat kinderen vaak de dupe worden van dit soort ongein tussen volwassenen, die ondertussen met droge ogen blijven beweren dat wat ze doen de kinderen echt niet schaadt of zelfs in hun belang is.
Deftig Dametje, ik zou je aanraden om eens te proberen er echt boven te staan en wel gewoon kennis te gaan maken met die Ex. misschien als jij een hand uitsteekt en probeert vrede te sluiten, in het belang van jouw vriend en zijn kinderen, dat zij zich ook normaler gaat gedragen. Misschien ook niet, maar met jouw halsstarrige houding maak je het alleen maar erger. Ik vind het raar dat je har niet eens wilt ontmoeten, en ook wel een tikkie onbeleefd. Ik kan me ook voorstellen dat dat bij haar helemaal verkeerd valt en dat zij jouw houding aangrijpt om nog meer te gaan trekken. En uiteindelijk gaan de kinderen de dupe worden. Nu is het nog uitzwaaien op Schiphol, en is kind mss te klein om het gevoel te hebben te moeten kiezen, maar dat gaat komen als jullie zo doorgaan.
Deftig Dametje, ik zou je aanraden om eens te proberen er echt boven te staan en wel gewoon kennis te gaan maken met die Ex. misschien als jij een hand uitsteekt en probeert vrede te sluiten, in het belang van jouw vriend en zijn kinderen, dat zij zich ook normaler gaat gedragen. Misschien ook niet, maar met jouw halsstarrige houding maak je het alleen maar erger. Ik vind het raar dat je har niet eens wilt ontmoeten, en ook wel een tikkie onbeleefd. Ik kan me ook voorstellen dat dat bij haar helemaal verkeerd valt en dat zij jouw houding aangrijpt om nog meer te gaan trekken. En uiteindelijk gaan de kinderen de dupe worden. Nu is het nog uitzwaaien op Schiphol, en is kind mss te klein om het gevoel te hebben te moeten kiezen, maar dat gaat komen als jullie zo doorgaan.
zaterdag 31 januari 2009 om 13:32
Nee daar gaat het zeker niet om, het meest afschrikwekkende verhaal. Maar jij komt met voorbeelden. Die doen er niet echt toe, in mijn opinie want wat wil je er mee?
Overigens zien de meeste ouders en aanhang wel degelijk in dat wat er gebeurt niet in het belang van de kinderen is. Ze blijven alleen met droge ogen beweren dat het de schuld van de ander is.
Overigens zien de meeste ouders en aanhang wel degelijk in dat wat er gebeurt niet in het belang van de kinderen is. Ze blijven alleen met droge ogen beweren dat het de schuld van de ander is.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zaterdag 31 januari 2009 om 13:42
Deftigdametje, je schrijft dat je hem vraagt om zijn grenzen te bewaken, maar ik krijg steeds meer het gevoel dat je het over jouw grenzen hebt. Hij is een volwassen man en als hij er voor kiest om er op deze manier mee om te gaan dan is dat zijn zaak nog altijd. Vervelend voor jou natuurlijk, maar probeer jezelf er los van te zien. Oke, hij doet poeslief tegen dr aan de telefoon...ja en? Oke, hij gaat geen ruzie met haar maken dat ze niet mee zou mogen naar het vliegveld om haar kind uit te zwaaien...ja en? Oke, zij gaat naar het afzwemmen van haar kinderen...ja en?
Overigens vind ik het niet meer dan normaal dat zij voor gaat waar het haar kinderen betreft, en jij niet.
Overigens vind ik het niet meer dan normaal dat zij voor gaat waar het haar kinderen betreft, en jij niet.
zaterdag 31 januari 2009 om 13:54
zaterdag 31 januari 2009 om 14:27
Deftigdametje,
Fijn dat je zo uitgebreid reageert, ik vroeg me af of je nog terug zou komen.
De post van Eleonora verwoordt ook het gevoel van waaruit ik een paar dagen geleden postte dat je jaloers bent op de positie die de ex van je vriend inneemt. Dus niet op de gevoelens die hij nog voor haar heeft of weer zou kunnen ontwikkelen.
Wat ik me afvraag is hoe de bredere context van dat samenwonen is. Het is al een aantal keren naar voren gekomen in je postings. Waarom heeft wat de buitenwereld denkt zo'n grote impact? Wil je zelf erg graag samenwonen? Is het ter sprake gekomen maar houdt hij het nog af?
In dit stukje ben ik ook nog steeds erg benieuwd naar wat je leeftijd is (misschien heb ik daar inmiddels overheen gelezen, in dat geval excuus).
Wat de wereld allemaal vindt volgens jou, of 'men' jullie relatie serieus neemt of niet... het zou niet uit hoeven maken. Maar ik krijg meer en meer het idee dat je zo stellig en strijdbaar bent vanuit een héleboel opgekropt ongenoegen over hoe 'men' in jouw ogen over jullie oordeelt.
In dit soort situaties (nieuwe relaties waarbij kinderen betrokken zijn) zijn mensen, zéker mensen die zelf kinderen hebben, geneigd extra kritisch te kijken. Het belang van die kinderen (een harmonieus gezin) is namelijk al een keer geschonden en een nieuwe partner in hun leven introduceren is zéér complexe materie. Bovendien is het niet alleen complex, de kans dat het mis gaat is ook gewoon erg groot, met alle gevolgen van dien natuurlijk.
Je verhaal over Oud en Nieuw, nu omkleed met veel meer details, is natuurlijk tenenkrommend. Maarrrr... ze is niet gekomen. Ter nuancering zou je misschien kunnen bedenken dat aangezien jij de eerste vriendin bent van deze meneer na zijn huwelijk met haar de verhoudingen voor het eerst in relatief lange tijd weer echt aan het schuiven zijn. Zij zal daar haar plaats in moeten vinden, en dat gaat nou eenmaal door boem is ho. Dus gooide ze een balletje op en tastte hiermee de nieuwe grenzen af. Je vriend gaf die aan en zij kwam niet langs.
Je vriend kan zich, zoals geen enkele gescheiden ouder dat kan, geen staat van oorlog veroorloven met zijn exvrouw. Dat betekent dat veranderingen langzamer gaan dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn, nieuwe regels vaker overtreden mogen worden dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn, aanpassingen met een zachtere hand zullen worden doorgevoerd dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn. Is dat ideaal? Als dat is wat het kost om succesvol te zijn wel ja.
Als er wordt gezegd dat je vriend, als hij een goede vader is, zal kiezen voor zijn kinderen dan gaat dat helemaal niet om de situatie waarin je je nu bevindt. Dat gaat over de situatie waarin jij de zaken op scherp zet en zegt dat hij Nu Moet veranderen of dat jij anders vertrekt. In dat geval zal hij, als hij een goede vader is èn hij deze manier van omgaan met zijn exvrouw ziet als de beste manier in het belang van de kinderen, kiezen voor zijn kinderen en de omgang met zijn exvrouw niet aanpassen.
Fijn dat je zo uitgebreid reageert, ik vroeg me af of je nog terug zou komen.
De post van Eleonora verwoordt ook het gevoel van waaruit ik een paar dagen geleden postte dat je jaloers bent op de positie die de ex van je vriend inneemt. Dus niet op de gevoelens die hij nog voor haar heeft of weer zou kunnen ontwikkelen.
Wat ik me afvraag is hoe de bredere context van dat samenwonen is. Het is al een aantal keren naar voren gekomen in je postings. Waarom heeft wat de buitenwereld denkt zo'n grote impact? Wil je zelf erg graag samenwonen? Is het ter sprake gekomen maar houdt hij het nog af?
In dit stukje ben ik ook nog steeds erg benieuwd naar wat je leeftijd is (misschien heb ik daar inmiddels overheen gelezen, in dat geval excuus).
Wat de wereld allemaal vindt volgens jou, of 'men' jullie relatie serieus neemt of niet... het zou niet uit hoeven maken. Maar ik krijg meer en meer het idee dat je zo stellig en strijdbaar bent vanuit een héleboel opgekropt ongenoegen over hoe 'men' in jouw ogen over jullie oordeelt.
In dit soort situaties (nieuwe relaties waarbij kinderen betrokken zijn) zijn mensen, zéker mensen die zelf kinderen hebben, geneigd extra kritisch te kijken. Het belang van die kinderen (een harmonieus gezin) is namelijk al een keer geschonden en een nieuwe partner in hun leven introduceren is zéér complexe materie. Bovendien is het niet alleen complex, de kans dat het mis gaat is ook gewoon erg groot, met alle gevolgen van dien natuurlijk.
Je verhaal over Oud en Nieuw, nu omkleed met veel meer details, is natuurlijk tenenkrommend. Maarrrr... ze is niet gekomen. Ter nuancering zou je misschien kunnen bedenken dat aangezien jij de eerste vriendin bent van deze meneer na zijn huwelijk met haar de verhoudingen voor het eerst in relatief lange tijd weer echt aan het schuiven zijn. Zij zal daar haar plaats in moeten vinden, en dat gaat nou eenmaal door boem is ho. Dus gooide ze een balletje op en tastte hiermee de nieuwe grenzen af. Je vriend gaf die aan en zij kwam niet langs.
Je vriend kan zich, zoals geen enkele gescheiden ouder dat kan, geen staat van oorlog veroorloven met zijn exvrouw. Dat betekent dat veranderingen langzamer gaan dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn, nieuwe regels vaker overtreden mogen worden dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn, aanpassingen met een zachtere hand zullen worden doorgevoerd dan wanneer er geen kinderen in het spel zijn. Is dat ideaal? Als dat is wat het kost om succesvol te zijn wel ja.
Als er wordt gezegd dat je vriend, als hij een goede vader is, zal kiezen voor zijn kinderen dan gaat dat helemaal niet om de situatie waarin je je nu bevindt. Dat gaat over de situatie waarin jij de zaken op scherp zet en zegt dat hij Nu Moet veranderen of dat jij anders vertrekt. In dat geval zal hij, als hij een goede vader is èn hij deze manier van omgaan met zijn exvrouw ziet als de beste manier in het belang van de kinderen, kiezen voor zijn kinderen en de omgang met zijn exvrouw niet aanpassen.
maandag 2 februari 2009 om 00:27
Hier even weer een update. Nee de ex van mijn vriend heeft mij nog niet ontmoet, tenminste niet op een fatsoenlijke manier. Ik heb haar een paar keer aan de deur en aan de telefoon gehad waarbij ze wat onduidelijks blafte, en niet het fatsoen had zich voor te stellen of haar naam te noemen, die eerste keer schrok ik mij werkelijk rot toen ze voor het raam stond te bleren en begreep pas later dat dit de ex was. Hierdoor heb ik voorlopig geen behoefte aan een ontmoeting. Haar uitnodiging voor de verjaardag van hun kind, achteraf dus, toen ik al niet meer kon op die verjaardag kon komen, heb ik dan ook niet als hartelijk ervaren, meer als iets om te kijken wat voor vlees ze in de kuip heeft en misschien ergens ook iets verplichts omdat ze weet dat ik goed voor haar kinderen ben, maar ik bedank nu even, misschien is dat wel heel achterdochtig van mij, maar ik heb er geen behoefte aan. Een aantal van haar familieleden heb ik trouwens wel ontmoet, haar ouders die nog contact met mijn vriend hebben en een aantal van haar broers en zussen en die hebben zich ook netjes aan mij voorgesteld en daar kan ik gewoon mee communiceren, zij veroordelen haar gedrag overigens ook. Ik haat de ex niet, ik haat zo ie zo niemand, en het is tenslotte de moeder van mijn vriends kinderen, en ik weet dat ons contact ook op een andere manier zou kunnen gaan maar nu even niet want ik heb voorlopig even genoeg van haar gezien.
Ik had nooit zoveel reacties op mijn posting verwacht en omdat ik deze periode best druk ben, heb ik waarschijnlijk niet op alle reacties gereageerd, mijn excuses daarvoor. Andere reacties heb ik bewust genegeerd. Ik werd een beetje moe van de felle veroordelingen, en het in twijfel trekken van sommigen van mijn beweringen. Ik weet hoe het zit en probeer altijd oprecht te zijn daarbij ben ik hier ook anoniem waardoor ik geen reden om te liegen heb en bovendienj denk ik dat ik ook goed kan relativeren. Ik ben eind dertig en dus ook geen bakvis meer en heb ook de nodige relaties achter de rug. Ik heb nog nooit een dergelijke ex of nieuwe partner van ex meegemaakt, dus ken ook heel goed het verschil.
Een van de redenen dat mijn vriend zo leuk is, is dat hij zo’n goede vader is, en zoals ik al eerder schreef dragen zijn kinderen hem op handen en kunnen zij niet vaak genoeg bij hun vader zijn. Dit is heel leuk om te zien (en ik heb het ook wel eens anders gezien helaas) en ook mijn neefjes en nichtjes lopen met hem weg en ik zou ook nooit toelaten dat er geen of geen goed contact meer zou zijn tussen mijn vriend en zijn kinderen, maar dat is hier helemaal niet aan de orde.
@ Minny, je slaat de plank helemaal mis. Ik hoop dat je hebt meegekregen dat mijn vriend ook vind dat zijn ex treitert, en dat hij er dan weinig tegen onderneemt, hier heb ik moeite mee, ik vind dat hij haar dan op haar nummer moet zetten. Dit doet hij niet of in ieder geval niet vaak genoeg waardoor zij hierin als het ware aangemoedigd wordt. Daarbij heb ik hier ook meer last van als mijn vriend omdat hij zoals hij zegt, geen gevoelens meer voor haar heeft (Zamirah) en zij hem daarom niet zo raakt (bij mij is dat anders want ik ben een opvliegender type, of assertiever, of temperamentvollere of hoe je het ook noemen wilt) en het hem alleen om de kinderen gaat en daarbij is mijn vriend heel bang om de relatie met ex te verstoren waardoor zij iets raars zou kunnen doen en hij de kinderen niet meer zou mogen zien want die macht heeft zij natuurlijk en zal ze volgens hem ook inzetten. Ik twijfel absoluut niet aan zijn gevoelens voor mij en wij zijn dan ook erg gelukkig samen.
Ik ben niet jaloers op de positie die de ex inneemt maar heb moeite met haar aanwezigheid als dit niet noodzakelijk is, ik denk dat de gemiddelde ex en moeder van kinderen zich niet zo gedraagt als deze ex. Ik ben trots dat mijn vriend zo’n goede vader is en daarbij hoort ook dat vader en moeder soms samen dingen ondernemen, zoals bijvoorbeeld kort geleden dat zij samen scholen voor hun kind bezoeken, dit lijkt me vrij normaal en hier ben ik niet afgunstig op. @lotus-lilly, Wat het samenwonen betreft, mijn vriend wil graag dat ik bij hem intrek maar daar is wat mij betreft nu nog geen sprake van, ik woon en werk in een andere stad en daarbij trekt het mij niet aan om huis en haard te verlaten om in mijn vriends huis te gaan wonen, vlakbij het huis van zijn ex. Het is dus nu nog niet aan de orde, en ik merk soms dat mensen ons niet helemaal als koppel zien omdat we dus nog niet samenwonen, dan wordt mijn vriend bijvoorbeeld op een bijzondere feestdag zoals kerst uitgenodigd en staan mensen raar te kijken als hij zegt dat hij dat samen met mij viert. Dat oud en nieuw verhaal is inderdaad tenenkrommend maar zo zijn er nog veel meer voorbeelden. De verhoudingen zijn inderdaad aan het schuiven voor de ex maar duidelijk is dat zij aan het pesten is sinds wij een relatie hebben, ze had laatst dus ook tegen de beste vriendin van mijn vriend gezegd dat ze spijt had van het verleden enz. dus lijkt me dat zij jaloers is en verder had je het over aanpassingen die met een zachtere hand zullen moeten worden doorgevoerd vanwege de kinderen, maar geldt dit dan alleen voor mijn vriend? Moet hij zijn ex met fluwelen handschoenen aanpakken? Want de reden dat mijn vriend en zijn ex uit elkaar zijn gegaan is dat zij tijdens hun relatie aan het rondneuken was en het lijkt me dat zij toen niet de belangen van de kinderen op de eerste plaats had. Ik zie alleen een bittere ex, die niet zo gelukkig meer is met haar neukertje en zich nu misschien realiseert hoe leuk haar ex toch wel was en hem geen nieuw geluk gunt en zeker niet iemand die ook deel uitmaakt van het leven van haar kinderen. En een moeder die haar kinderen inzet om te krijgen wat zij hebben wil.
Ik had nooit zoveel reacties op mijn posting verwacht en omdat ik deze periode best druk ben, heb ik waarschijnlijk niet op alle reacties gereageerd, mijn excuses daarvoor. Andere reacties heb ik bewust genegeerd. Ik werd een beetje moe van de felle veroordelingen, en het in twijfel trekken van sommigen van mijn beweringen. Ik weet hoe het zit en probeer altijd oprecht te zijn daarbij ben ik hier ook anoniem waardoor ik geen reden om te liegen heb en bovendienj denk ik dat ik ook goed kan relativeren. Ik ben eind dertig en dus ook geen bakvis meer en heb ook de nodige relaties achter de rug. Ik heb nog nooit een dergelijke ex of nieuwe partner van ex meegemaakt, dus ken ook heel goed het verschil.
Een van de redenen dat mijn vriend zo leuk is, is dat hij zo’n goede vader is, en zoals ik al eerder schreef dragen zijn kinderen hem op handen en kunnen zij niet vaak genoeg bij hun vader zijn. Dit is heel leuk om te zien (en ik heb het ook wel eens anders gezien helaas) en ook mijn neefjes en nichtjes lopen met hem weg en ik zou ook nooit toelaten dat er geen of geen goed contact meer zou zijn tussen mijn vriend en zijn kinderen, maar dat is hier helemaal niet aan de orde.
@ Minny, je slaat de plank helemaal mis. Ik hoop dat je hebt meegekregen dat mijn vriend ook vind dat zijn ex treitert, en dat hij er dan weinig tegen onderneemt, hier heb ik moeite mee, ik vind dat hij haar dan op haar nummer moet zetten. Dit doet hij niet of in ieder geval niet vaak genoeg waardoor zij hierin als het ware aangemoedigd wordt. Daarbij heb ik hier ook meer last van als mijn vriend omdat hij zoals hij zegt, geen gevoelens meer voor haar heeft (Zamirah) en zij hem daarom niet zo raakt (bij mij is dat anders want ik ben een opvliegender type, of assertiever, of temperamentvollere of hoe je het ook noemen wilt) en het hem alleen om de kinderen gaat en daarbij is mijn vriend heel bang om de relatie met ex te verstoren waardoor zij iets raars zou kunnen doen en hij de kinderen niet meer zou mogen zien want die macht heeft zij natuurlijk en zal ze volgens hem ook inzetten. Ik twijfel absoluut niet aan zijn gevoelens voor mij en wij zijn dan ook erg gelukkig samen.
Ik ben niet jaloers op de positie die de ex inneemt maar heb moeite met haar aanwezigheid als dit niet noodzakelijk is, ik denk dat de gemiddelde ex en moeder van kinderen zich niet zo gedraagt als deze ex. Ik ben trots dat mijn vriend zo’n goede vader is en daarbij hoort ook dat vader en moeder soms samen dingen ondernemen, zoals bijvoorbeeld kort geleden dat zij samen scholen voor hun kind bezoeken, dit lijkt me vrij normaal en hier ben ik niet afgunstig op. @lotus-lilly, Wat het samenwonen betreft, mijn vriend wil graag dat ik bij hem intrek maar daar is wat mij betreft nu nog geen sprake van, ik woon en werk in een andere stad en daarbij trekt het mij niet aan om huis en haard te verlaten om in mijn vriends huis te gaan wonen, vlakbij het huis van zijn ex. Het is dus nu nog niet aan de orde, en ik merk soms dat mensen ons niet helemaal als koppel zien omdat we dus nog niet samenwonen, dan wordt mijn vriend bijvoorbeeld op een bijzondere feestdag zoals kerst uitgenodigd en staan mensen raar te kijken als hij zegt dat hij dat samen met mij viert. Dat oud en nieuw verhaal is inderdaad tenenkrommend maar zo zijn er nog veel meer voorbeelden. De verhoudingen zijn inderdaad aan het schuiven voor de ex maar duidelijk is dat zij aan het pesten is sinds wij een relatie hebben, ze had laatst dus ook tegen de beste vriendin van mijn vriend gezegd dat ze spijt had van het verleden enz. dus lijkt me dat zij jaloers is en verder had je het over aanpassingen die met een zachtere hand zullen moeten worden doorgevoerd vanwege de kinderen, maar geldt dit dan alleen voor mijn vriend? Moet hij zijn ex met fluwelen handschoenen aanpakken? Want de reden dat mijn vriend en zijn ex uit elkaar zijn gegaan is dat zij tijdens hun relatie aan het rondneuken was en het lijkt me dat zij toen niet de belangen van de kinderen op de eerste plaats had. Ik zie alleen een bittere ex, die niet zo gelukkig meer is met haar neukertje en zich nu misschien realiseert hoe leuk haar ex toch wel was en hem geen nieuw geluk gunt en zeker niet iemand die ook deel uitmaakt van het leven van haar kinderen. En een moeder die haar kinderen inzet om te krijgen wat zij hebben wil.
maandag 2 februari 2009 om 00:45
Want de reden dat mijn vriend en zijn ex uit elkaar zijn gegaan is dat zij tijdens hun relatie aan het rondneuken was en het lijkt me dat zij toen niet de belangen van de kinderen op de eerste plaats had. Ik zie alleen een bittere ex, die niet zo gelukkig meer is met haar neukertje en zich nu misschien realiseert hoe leuk haar ex toch wel was en hem geen nieuw geluk gunt en zeker niet iemand die ook deel uitmaakt van het leven van haar kinderen. En een moeder die haar kinderen inzet om te krijgen wat zij hebben wil.
Nou, je omschrijft het precies zoals ik het ook al had geinterpreteerd. Maar blijkbaar is het niet door iedereen hier zo opgevat... en dat gaat ook niet gebeuren vrees ik deftig dametje... Sterkte ermee!
Nou, je omschrijft het precies zoals ik het ook al had geinterpreteerd. Maar blijkbaar is het niet door iedereen hier zo opgevat... en dat gaat ook niet gebeuren vrees ik deftig dametje... Sterkte ermee!