Vriendschappen

13-04-2017 16:43 17 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste allemaal,



Ik zit even in een dip.

Ik vind dat ik weinig vriendinnen heb en eerlijk gezegd weet ik niet precies hoe dat komt. Ik zou graag meer vriendinnen willen, maar weet dat ik niet altijd de gemakkelijkste ben; ik ben ook maar een mens.

Ik probeer het zo goed mogelijk te doen; interesse te tonen, er voor mensen zijn, dingen voor mensen doen enz. Misschien verwacht ik teveel of zijn de meeste mensen sowieso meer op zichzelf?

Het is echt niet zo dat ik elk uur van de dag contact wil; helemaal niet zelfs. Ik ben ook graag op mezelf.



In de loop der jaren heb ik verschillende korte vriendschappen gehad en dat maakt me onzeker; wat doe ik verkeerd? Zoals ik al zei: ik ben ook maar een mens, dus perfect ben ik niet. Ik probeer mindere eigenschappen ook wel te veranderen. Ik heb zelfkennis en ben best kritisch naar mezelf toe.

Nu heb ik contact met iemand met wie ik best een intensiever contact wil, maar ik weet niet of de interesse wederzijds is. Na wat halfmislukte pogingen laat ik het dan maar zo, want ben bang voor een afwijzing.



Ik heb een partner en een paar vrienden. Ik merk dat het vaak van mij uit moet komen en soms vind ik dat niet erg maar er zijn ook momenten dat ik het wel vervelend vind. Ik wil dat mensen met me omgaan of contact zoeken omdat ze dat zelf willen. Iedereen lijkt veel contacten te hebben.



Wie herkent dit? Verwacht ik teveel, moet ik het meer bij mezelf zoeken?
Waar gaan de vriendschappen op stuk?
Is er sinds je vorige topic van 5 februari jl. nog e.e.a. veranderd? Heb je na je verhuizing nog e.e.a. van de grond gekregen in A'foort?
Alle reacties Link kopieren
Meestal verwatert het, omdat ik op een gegeven moment minder moeite doe.

De laatste keer heb ik wel zelf een vriendschap beëindigd. Het voelde niet meer goed; zij was echt een leuke meid, maar het kwam van 1 kant en ik zat me daar heel erg druk om te maken omdat ik oprecht niet begreep waarom het was zoals het was. Ik heb het toen een keer op tafel gegooid.

Achteraf heb ik me weleens afgevraagd of dit een goede beslissing was, maar zij reageerde heel gelaten en vond het wel best. Misschien toch de bevestiging dat het de juiste keuze was.
Alle reacties Link kopieren
Nodig een paar van je korte vriendschappen eens uit voor een kop koffie en vraag hen waarom t verwaterd is.

Benadruk dat je er van wil leren, en dat t geen verwijt is.

Je zegt dat je zelfkennis hebt, maar niemand ziet zichzelf zo scherp als ze denken te doen.
You're a diamond dear, they can't break you
Nu heb ik contact met iemand met wie ik best een intensiever contact wil, maar ik weet niet of de interesse wederzijds is. Na wat halfmislukte pogingen laat ik het dan maar zo, want ben bang voor een afwijzing.



Heb je die persoon heel duidelijk gevraagd 'zullen we die en die datum afspreken voor terras/eten/theater/etc.?' en werd daar niet echt op gereageerd?
quote:DientjeRozenknop schreef op 13 april 2017 @ 16:53:

Meestal verwatert het, omdat ik op een gegeven moment minder moeite doe.

De laatste keer heb ik wel zelf een vriendschap beëindigd. Het voelde niet meer goed; zij was echt een leuke meid, maar het kwam van 1 kant en ik zat me daar heel erg druk om te maken omdat ik oprecht niet begreep waarom het was zoals het was. Ik heb het toen een keer op tafel gegooid.

Achteraf heb ik me weleens afgevraagd of dit een goede beslissing was, maar zij reageerde heel gelaten en vond het wel best. Misschien toch de bevestiging dat het de juiste keuze was.Dit klinkt alsof jullie verschillend tegen deze vriendschap aan keken. Alsof jouw verwachtingen veel hoger gespannen waren dan die van haar.
Had je in je vorige woonplaats een fijn sociaal netwerk?
Alle reacties Link kopieren
Ik woon alleen. Nou ja met hondje. Ik heb een aantal kennissen die ik heel af en toe zie. Een enkeling is wat dierbaarder. Ik ben afgekeurd en door omstandigheden in een isolement terecht gekomen. Ik vind het moeilijk daar weer uit te krabbelen. Paar weken geleden had ik de week netjes gepland met sociale afspraken en ze hebben allemaal afgezegd met legitieme redenen. Dan heb ik geen zin meer, maar weet ook niet hoe ik de lange dag moet doorkomen. Ik kan daar behoorlijk depressief van worden. Vooral als ik lees of hoor hoe "druk" andere mensen het hebben, of hoor hoe de buren een gezellige gezinsfamilie hebben met oma, dochter, kinderen en kleinkinderen. Vol huis dus met veel herrie. Dat maakt me wel eens bitter en ik heb dan niet zo heel veel zin om in de tuin te zitten.

Ik heb me er nu bij neergelegd. Dan maar niet. Ik focus nu op een fijne dag en als dat met mensen is dan is dat ook goed. Ik heb een fijn dagritme gevonden en heb contacten on line. Heel af en toe spreek eens even af en héél af en toe heb ik een losse date wat ook erg leuk en spannend is. Ik probeer wel elke dag naar buiten te gaan. Een wandeling, boodschappen doen, shoppen, of gewoon op een bankje in het park.

Ik ben alleen, maar ook vrij. Ik kan doen wat ik wil, wanneer ik het wil, met wie ik wil.

De maatschappij is nog steeds een hollywoodfilm, het gezin, romantische liefde. De werkelijkheid is nooit zo.

Wees dankbaar voor wat je wel hebt. Je gezondheid, een fijn huisje, Vrijheid.

Wat heb je altijd graag gewild? Viool spelen? Hoeden maken? Buikdansen? (Dat ben ik gaan doen, en ik geef nu les).
Dance, Muses, dance!
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het wel. Vriendschappen verwateren snel als iedereen ergens anders gaat studeren heb ik gemerkt. Nu lijkt een vriendschap aangaan echt moeilijk, of het initiatief moet alleen maar van mij komen (en daar heb ik op gegeven moment ook geen zin meer in), of ik heb hier en daar losse vriendinnen die heel druk zijn, en er eigenlijk geen 'clubje' te vormen is.



Het lijkt inderdaad wel of iedereen om je heen het al zo druk heeft met zijn of haar 'eigen' vrienden. Nu heeft mijn vriend wel een vriendenclubje, ze zijn wel aardig, maar nog steeds zijn vrienden. Daar heeft hij mannenavondjes mee enzovoort, dat wil ik ook niet verstoren.



Binnenkort ga ik ook nog eens verhuizen naar een totaal onbekende stad en omgeving, weg van de stad waar ik ben opgeroeid en mijn netwerken liggen. Hoe ik dat moet aanpakken?
Alle reacties Link kopieren
De meeste mensen zijn egoïstisch en hebben het vooral 'druk' met zichzelf en wanneer ze beloven te bellen/langs te komen, je dus geen geen prioriteit bent, dan kunnen ze zich beroepen dat zij 'druk' zijn.



Of ze hebben een relatie en weten je alleen te bellen als er problemen in de relationele sfeer zijn en zodra de rust is weergekeerd hebben ze het 'druk'.



De meeste mensen doen zich interessanter voor dan ze zijn, druk is synoniem voor geen interesse.
Alle reacties Link kopieren
Wees eens spontaan. App gewoon eens van goh ben je thuis? Is het goed als ik koffie kom doen? Zo gebeurt dat hier veel over en weer met verschillende mensen, wat vrijer i.p.v een "officiele" afspraak maken of wachten tot iemand je uitnodigd... Let er bij mensen ook op dat je niet teveel negatiefs vertelt.. Jij kan her voelen als even je hart uitstorten maar veel mensen ervaren het als energieslurpend. En vooral zorg dat je op je gemak bent en wees gewoon jezelf. Geforceerd gedoe schrikt mensen ook af, en daardoor zullen ze ook niet snel weer afspreken ... Dus als je je weer verveelt, pak je de telefoon en vraag je gewoon of iemand thuis is voor koffie..
Alle reacties Link kopieren
@lillsitsme, dus alleen appen als je je verveelt? Mijn definitie van vriendschap is appen/ bellen wanneer je wil niet omdat je je verveelt.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat losse contacten meer van deze tijd zijn omdat veel mensen het zo druk hebben. IK kon zelf ook niet zoveel met een vriendin die slechts 2 vriendinnen had en die elke week wilde afspreken. Ik help iemand best verhuizen en ik ben er in moeilijke tijden maar het lukt mij niet om er verplicht elke week te zijn. Ik vind ook dat de frequentie niet gelijk staat aan de kwaliteit al mag een ander daar best anders over denken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Jou verhaal had t mijne kunnen zijn.

Wat een herkenning..vaak voelt t erg eenzaam.

Ik voel echt oprecht met je mee.
Alle reacties Link kopieren
Mensen zeggen vaak dat ze het druk hebben..maar ik vind dat ook al heb je t nog zo druk...je kunt vast ergens tijd voor iemand maken.

Het is net wat je prioriteiten zijn.

Maar fijn is anders...
Ik snap de teleurstelling maar ik vind het te makkelijk om te zeggen dat mensen helemaal niet zo druk zijn en dat er in iemands schema altijd tijd gemaakt moet worden want anders ben je geen goede vriendin.



De hele dag ben je al bezig met andere mensen, je werk, je gezin, huishouden en tussendoor wring je een uurtje sport. Ik heb familie, vrienden, kennissen, buren, sport,partner en werk en ik wel eens helemaal niet praten. Een sociaal uitje van een uurtje wordt zelden gewaardeerd maar moet langer. Ik ruim veel tijd in voor vrienden en familie maar je moet me niet pressen met vaker zien want dat gaat ten koste van de paar momenten van mezelf. Jij bent gewoon heel leuk maar je verwacht te veel van mensen en zo bouw je nooit een vriendenkring op.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven