Relaties
alle pijlers
collega uit mijn hoofd zetten of toch een gokje wagen?
donderdag 29 januari 2009 om 22:07
Wie weet raad?
Bij mij gebeurt eigenlijk altijd het volgende als ik iemand leuk vind: Ik word onzeker, heb ineens niets zinnigs meer te melden, krijg een rood hoofd tijdens gesprekken. En dus ga ik meestal mannen die ik leuk vind maar uit de weg. Mannen stappen dan ook niet zo snel op mij af, niet echt vreemd want ik denk dat me niet erg open op stel. Meestal vind ik dus iemand in stilte leuk en wacht ik net zolang tot dat bij mij de gevoelens weer overwaaien (en dat kan soms erg lang duren). Nu is het weer eens zover. Ik vind een collega leuk. En dat vind ik wel een beetje lastig. We hebben allebei een leidinggevende functie en werken op verschillende afdelingen. We komen elkaar dus niet zo erg vaak tegen en we werken niet actief samen. Wat ik moeilijk vind is dat hij in zijn functie als leidinggevende bij personeelszaken soms direct of indirect ook beslissingen moet nemen die mij persoonlijk aangaan. Het is dus niet echt iets voor mij om direct op hem af te stappen en hem te vragen om eens ergens wat te gaan drinken. Van het idee alleen al krijg ik het benauwd. In een poging om ook buiten het werk contact met hem te leggen, heb ik hem een aantal weken geleden uitgenodigd om vrienden te worden via facebook. Daarop heeft hij niet gereageerd. Nu moet ik er wel bij zeggen dat hij verder geen vrienden via facebook heeft, en hij daar dus duidelijk niet erg actief is. Achteraf baal ik er een beetje van dat ik via internet hem geprobeerd contact met m te leggen, helemaal omdat ik nu niet weet of hij me niet wil toevoegen of t gewoon niet gezien heeft. Ik had misschien toch beter gewoon op m af kunnen stappen, maar mijn onzekerheid zit me echt in de weg. Pfff... jee als ik dit terug lees voel ik me net een kleuter, dat ik hier nou zo'n probleem van maak??
Dus zeggen jullie het maar, heb ik een schop onder mijn kont nodig, moet ik m gewoon maar uit mijn hoofd zetten?
Bij mij gebeurt eigenlijk altijd het volgende als ik iemand leuk vind: Ik word onzeker, heb ineens niets zinnigs meer te melden, krijg een rood hoofd tijdens gesprekken. En dus ga ik meestal mannen die ik leuk vind maar uit de weg. Mannen stappen dan ook niet zo snel op mij af, niet echt vreemd want ik denk dat me niet erg open op stel. Meestal vind ik dus iemand in stilte leuk en wacht ik net zolang tot dat bij mij de gevoelens weer overwaaien (en dat kan soms erg lang duren). Nu is het weer eens zover. Ik vind een collega leuk. En dat vind ik wel een beetje lastig. We hebben allebei een leidinggevende functie en werken op verschillende afdelingen. We komen elkaar dus niet zo erg vaak tegen en we werken niet actief samen. Wat ik moeilijk vind is dat hij in zijn functie als leidinggevende bij personeelszaken soms direct of indirect ook beslissingen moet nemen die mij persoonlijk aangaan. Het is dus niet echt iets voor mij om direct op hem af te stappen en hem te vragen om eens ergens wat te gaan drinken. Van het idee alleen al krijg ik het benauwd. In een poging om ook buiten het werk contact met hem te leggen, heb ik hem een aantal weken geleden uitgenodigd om vrienden te worden via facebook. Daarop heeft hij niet gereageerd. Nu moet ik er wel bij zeggen dat hij verder geen vrienden via facebook heeft, en hij daar dus duidelijk niet erg actief is. Achteraf baal ik er een beetje van dat ik via internet hem geprobeerd contact met m te leggen, helemaal omdat ik nu niet weet of hij me niet wil toevoegen of t gewoon niet gezien heeft. Ik had misschien toch beter gewoon op m af kunnen stappen, maar mijn onzekerheid zit me echt in de weg. Pfff... jee als ik dit terug lees voel ik me net een kleuter, dat ik hier nou zo'n probleem van maak??
Dus zeggen jullie het maar, heb ik een schop onder mijn kont nodig, moet ik m gewoon maar uit mijn hoofd zetten?
donderdag 29 januari 2009 om 23:03
Hoe combineer je deze instelling met je leidinggevende functie als ik zo brutaal mag zijn? Als leidinggevende zul je toch ook op je mensen af moeten stappen en gesprekken moeten voeren. Val je alleen stil, omdat hier gevoelens bijkomen?
Ik zou het nog niet opgeven. Je vindt hem leuk zonder dat je daadwerkelijk gesprekken met hem gevoerd hebt, dus je zult eerst moeten kijken of het echt wel klikt. Dat kan vrij onschuldig, bereid iets voor op werkgebied, vraag wanneer hij tijd heeft het e.e.a. te bespreken samen. En kijk of er binnen dit gesprek een opening is om iets persoonlijkers te bespreken of om hem uit te nodigen samen een drankje te gaan drinken.
Dit kan allemaal zonder dat je iets hoeft te laten merken van je gevoelens voor hem. Zie hem voorlopig als 'collega'.
Ik zou het nog niet opgeven. Je vindt hem leuk zonder dat je daadwerkelijk gesprekken met hem gevoerd hebt, dus je zult eerst moeten kijken of het echt wel klikt. Dat kan vrij onschuldig, bereid iets voor op werkgebied, vraag wanneer hij tijd heeft het e.e.a. te bespreken samen. En kijk of er binnen dit gesprek een opening is om iets persoonlijkers te bespreken of om hem uit te nodigen samen een drankje te gaan drinken.
Dit kan allemaal zonder dat je iets hoeft te laten merken van je gevoelens voor hem. Zie hem voorlopig als 'collega'.
vrijdag 30 januari 2009 om 00:25
quote:suus0105 schreef op 29 januari 2009 @ 22:32:
Je kan ook even iets 'onder het mom van werk'afspreken. veilig en je kan kijken of het een beetje klikt...
Ja en dan? Ik heb volgende week zo'n afspraak... Maar stiekem vind ik de desbetreffende jongen wel héél erg leuk... al meerdere jaren met vlagen
We hebben de laatste tijd wel wat vaker contact maar hoe weet ik nou of hij me leuker-dan-leuk vindt?
Hij is zoooo niet makkelijk te peilen omdat het gewoon een erg goeie jongen is en heel beleefd opgevoed. Zijn hele familie is zo. Dus ja... wat is de volgende stap?
En sorry Jippie, ik weet dus echt niet hoe je het aan moet pakken.
Je kan ook even iets 'onder het mom van werk'afspreken. veilig en je kan kijken of het een beetje klikt...
Ja en dan? Ik heb volgende week zo'n afspraak... Maar stiekem vind ik de desbetreffende jongen wel héél erg leuk... al meerdere jaren met vlagen
We hebben de laatste tijd wel wat vaker contact maar hoe weet ik nou of hij me leuker-dan-leuk vindt?
Hij is zoooo niet makkelijk te peilen omdat het gewoon een erg goeie jongen is en heel beleefd opgevoed. Zijn hele familie is zo. Dus ja... wat is de volgende stap?
En sorry Jippie, ik weet dus echt niet hoe je het aan moet pakken.
vrijdag 30 januari 2009 om 11:13
[quote]CL2 schreef op 29 januari 2009 @ 23:03:
Hoe combineer je deze instelling met je leidinggevende functie als ik zo brutaal mag zijn? Als leidinggevende zul je toch ook op je mensen af moeten stappen en gesprekken moeten voeren /quote]
Ja, dat snap ik dus ook niet haha. Tuurlijk, het is echt eng om iemand uit te vragen die je leuk vindt maar kop op, je hebt een leidinggevende functie dan sta je toch wat sterker in je schoenen neem ik aan......
Hoe combineer je deze instelling met je leidinggevende functie als ik zo brutaal mag zijn? Als leidinggevende zul je toch ook op je mensen af moeten stappen en gesprekken moeten voeren /quote]
Ja, dat snap ik dus ook niet haha. Tuurlijk, het is echt eng om iemand uit te vragen die je leuk vindt maar kop op, je hebt een leidinggevende functie dan sta je toch wat sterker in je schoenen neem ik aan......
vrijdag 30 januari 2009 om 12:07
Van vroeger herkenbaar hoor. Gelukkig kan ik er nu om lachen. Het is een vorm van gebrek aan zelfvertrouwen. Dat kan, zoals in jouw geval (en bij mij ook) betrekking hebben op één bepaald ding: je geeft wel leiding (dus die kwaliteiten bezit je en wss ben je daarbij wel vrij zeker van jezelf), maar als het over de liefde gaat ben je een bakvis. Ik denk dat het je kan helpen dat patroon te doorbreken. Een leuke oefening kan zijn: uitgaan op een plek waar je normaal nooit komt en met verschillende mensen (mannen) een gesprekje beginnen. Je zal verbaasd zijn hoe gemakkelijk (en leuk) dat is. En mss heb je hier wat aan: www.schoolvoorzelfvertrouwen.nl Hier kun je een gratis (!) Werkboek Zelfvertrouwen downloaden.
Je collega kun je tussen de regels door even losjes pijlen over facebook: Heb je mijn uitnodiging gezien? Het is zeker niet zo jouw ding... ? En gewoon eens afwachten wat hij antwoordt.
Je collega kun je tussen de regels door even losjes pijlen over facebook: Heb je mijn uitnodiging gezien? Het is zeker niet zo jouw ding... ? En gewoon eens afwachten wat hij antwoordt.
vrijdag 30 januari 2009 om 18:37
@ CL2 en liefie2003: ik begrijp jullie vraag/opmerking heel goed. Ik snap ook niet wanneer mijn gevoel erbij komt kijken ik zo stuntel. Tijdens werk weet ik prima waar ik mee bezig ben en ik heb er geen moeite mee om mensen te coachen en te begeleiden. Maar mezelf coachen?? Dat is toch een ander verhaal. Thakinka bedankt voor de tip!
maandag 2 februari 2009 om 16:29
Mijn vriend zat vorig jaar in hetzelfde schuitje als jou, durfde ook niet rechtstreeks op mij af te stappen met uitdnodigingen voor een drankje etc. want hij was ook bang dat het bij zijn (onze) collega's een bijsmaakje ging krijgen.
Een maand of 2 later hadden we een feest van ons werk, en hij is daar echt naartoe gegaan met in zijn gedachten: "en vanavond zeg ik het tegen d'r, dan zien we wel waar het schip strand". Halverwege de avond (toen hij genoeg moed had ingedronken, haha) heeft hij dan eerlijk tegen me opgebiecht dat hij verliefd op me was etc. etc. Na het feest hebben we het beide een maandje laten bezinken (ik was nog vers uit een andere relatie + het feit dat we collega's zijn) en sindsdien zijn we een stelletje!
Zo zie je maar... je moet gewoon eerlijk blijven tegen jezelf, wij waren eerst ook enigszins bang voor "veroordelingen" door collega's, maar achteraf hebben we alleen maar hele leuke positieve reacties gehad!
Een maand of 2 later hadden we een feest van ons werk, en hij is daar echt naartoe gegaan met in zijn gedachten: "en vanavond zeg ik het tegen d'r, dan zien we wel waar het schip strand". Halverwege de avond (toen hij genoeg moed had ingedronken, haha) heeft hij dan eerlijk tegen me opgebiecht dat hij verliefd op me was etc. etc. Na het feest hebben we het beide een maandje laten bezinken (ik was nog vers uit een andere relatie + het feit dat we collega's zijn) en sindsdien zijn we een stelletje!
Zo zie je maar... je moet gewoon eerlijk blijven tegen jezelf, wij waren eerst ook enigszins bang voor "veroordelingen" door collega's, maar achteraf hebben we alleen maar hele leuke positieve reacties gehad!
maandag 2 februari 2009 om 20:52
Heb ook zo'n leuke collega, pfff moeilijk hoor. Als het niet wederzijds is kan het de werksfeer goed verpesten lijkt me. Hou me nog in dat opzicht wel afzijdig, maak af en toe dubbelzinnige opmerkingen maar tot nu toe hapt hij niet echt ;-(
Soms denk ik laat maar en vervolgens is het weer reuze gezellig en dan denk, ik zal ik?
De onzekerheid overwint echter daar komt nog bij kijken dat hij flink wat jonger is............. Wel vrijgezel overigens!
Soms denk ik laat maar en vervolgens is het weer reuze gezellig en dan denk, ik zal ik?
De onzekerheid overwint echter daar komt nog bij kijken dat hij flink wat jonger is............. Wel vrijgezel overigens!
zaterdag 7 februari 2009 om 00:37
Hee, ik herken jouw gevoelens wel heel erg. Ik heb net een topic geplaatst onder de titel "verliefd op de baas". (Nog een graadje erger dus.) Ik ben normaal wel vlot gebekt, maar sla als hij in de buurt is volledig dicht. Ik ken mezelf niet meer terug! Heel irritant is dit. Ik heb ook nog eens een beetje het idee dat ik mijn kans heb gemist omdat ik in het begin wel iets van positieve spanning dacht te bespeuren maar te onzeker was om uit te testen of dat echt zo was door een beetje te flirten. Dus mocht dat inderdaad het geval geweest zijn, dan heeft hij vast geconcludeerd dat ik geen interesse had. Ik heb daar echt spijt van, maar weet eigenlijk ook niet hoe ik het dan aan had moeten pakken. Op de een of andere manier is het ijs gewoon nooit gebroken, en ik krijg het ook niet voor elkaar om een beetje normaal te doen in zijn buurt (voor mijn gevoel dan). Hoe is het nu met jou? Ben je er al uit of je nog actie gaat ondernemen?
zaterdag 7 februari 2009 om 00:59
Oja, en wat jij vraagt Jippie: "Moet ik hem uit mijn hoofd zetten." Dat is natuurlijk veel moeilijker als je helemaal niet weet wat hij van jou vindt, dan in het geval dat je dat wel weet... maarrrrr, een beetje vissen is in de kroeg natuurlijk veel makkelijker (en heeft minder consequenties) dan op de werkvloer... Dilemma, dilemma. Dat het voor sommige forummers moeilijk voor te stellen is dat je je als leidinggevende ook als een blozende bakvis kan gedragen ben ik het trouwens niet mee eens, werk is toch een heel andere "tak van sport" dan de liefde! Des te moeilijker als ze samenkomen.
(De mijne is overigens beschikbaar.)
(De mijne is overigens beschikbaar.)
zaterdag 7 februari 2009 om 01:04
Stap op hem af - wanneer je de moed bijelkaar hebt geraapt - en vraag hem of hij gezien heeft dat je hem op Facebook een uitnodiging hebt gestuurd. Dan kun je vanzelf praten over of hij daarop actief is. En wellicht durf je dan te vragen wat dán de beste manier is om hem te vragen eens iets met elkaar te gaan drinken?
zaterdag 7 februari 2009 om 01:38
Niet doen !! Al is hij nog zo leuk, nog zo beschikbaar !!
Een relatie op het werk sucks !! Of het nou een losse flodder is of serieus ! Als het afgelopen is, blijf je met een rode kop zitten! Ik heb het zelf ook meegemaakt ! Die relatie is gelukkig voorbij, maar in de branch waarin ik werkzaam ben, blijf je ermee geconfronteerd. Heb ook een keer de fout gemaakt met een relatie van mijn werk iets te beginnen...óók FOUT...als het teneinde is, dan voel je je alleen maar nóg ongemakkelijker. Al is het alleen maar omdat je huidige relatie het niet pruimt dat je nog steeds met je ex in aanraking kán komen.....
Ik zou zeggen uit ervaring...blijf em lekker leuk vinden op een ruime afstand...brengt alleen maar gezeik met zich mee...
chefs, collega`s iedereen wordt er ongemakkelijk van...in het begin vind iedereen het nog wel leuk...maar daarna wordt het al snel het lachertje van de zaak...geloof me maar !!
Succes ermee...of liever gezegd, sterkte !!!
Een relatie op het werk sucks !! Of het nou een losse flodder is of serieus ! Als het afgelopen is, blijf je met een rode kop zitten! Ik heb het zelf ook meegemaakt ! Die relatie is gelukkig voorbij, maar in de branch waarin ik werkzaam ben, blijf je ermee geconfronteerd. Heb ook een keer de fout gemaakt met een relatie van mijn werk iets te beginnen...óók FOUT...als het teneinde is, dan voel je je alleen maar nóg ongemakkelijker. Al is het alleen maar omdat je huidige relatie het niet pruimt dat je nog steeds met je ex in aanraking kán komen.....
Ik zou zeggen uit ervaring...blijf em lekker leuk vinden op een ruime afstand...brengt alleen maar gezeik met zich mee...
chefs, collega`s iedereen wordt er ongemakkelijk van...in het begin vind iedereen het nog wel leuk...maar daarna wordt het al snel het lachertje van de zaak...geloof me maar !!
Succes ermee...of liever gezegd, sterkte !!!
