Relaties
alle pijlers
Apatische partner
woensdag 3 mei 2017 om 20:43
Hallo iedereen,
Ik zit de laatste maanden met een heleboel vragen en ik hoop dat dit topic mij min of meer kan helpen om bepaalde knopen door te hakken.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb al 4 jaar een heel tumulteuze relatie door vooral veel terugkomende frustraties en ergernissen. Ik woon nog thuis omdat ik laat ben beginnen studeren (ben momenteel 25). Mijn vriend is 30 en woont ook nog steeds bij zijn ouders. In de 4 jaar dat we elkaar kennen heb ik van hem nooit het idee gehad dat hij bepaalde toekomstperspectieven heeft. Hij is bijna continu werkloos (af en toe seizoenswerk) en heeft totaal geen idee wat hij met zijn leven wilt doen. Hij heeft een diploma, maar ziet het niet zitten om in die branche te werken. Ik probleem hem telkens opnieuw aan te sporen en 'warm te maken' voor bepaalde jobs, maar hij heeft geen motivatie noch enthousiasme om hier effectief iets mee te doen. Momenteel heeft hij besloten om wederom een grote reis te maken.
Daarbuiten heb ik ook het gevoel dat hij extreem apatisch is. Wanneer ik mij minder goed voel, kan hij hier precies niet op reageren. Ik kan mij het bijvoorbeeld niet voorstellen om getroost te worden door mijn partner. Tijdens ruzies loopt hij consequent weg. Hij kan ook heel grof uit de hoek komen, opmerkingen maken die echt misplaatst zijn.
Intussen stapelen de frustraties zich op. Ik weet niet hoe ik hem nog kan motiveren om zijn toekomstdoelen te bepalen. Of toch op z'n minst een tijdelijke job zoeken en niet altijd thuis te zitten.
Dus hebben jullie tips want ik word er ontzettend moedeloos van. Ik weet echt niet wat ik hiermee moet doen.
Alvast bedankt!
Ik zit de laatste maanden met een heleboel vragen en ik hoop dat dit topic mij min of meer kan helpen om bepaalde knopen door te hakken.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb al 4 jaar een heel tumulteuze relatie door vooral veel terugkomende frustraties en ergernissen. Ik woon nog thuis omdat ik laat ben beginnen studeren (ben momenteel 25). Mijn vriend is 30 en woont ook nog steeds bij zijn ouders. In de 4 jaar dat we elkaar kennen heb ik van hem nooit het idee gehad dat hij bepaalde toekomstperspectieven heeft. Hij is bijna continu werkloos (af en toe seizoenswerk) en heeft totaal geen idee wat hij met zijn leven wilt doen. Hij heeft een diploma, maar ziet het niet zitten om in die branche te werken. Ik probleem hem telkens opnieuw aan te sporen en 'warm te maken' voor bepaalde jobs, maar hij heeft geen motivatie noch enthousiasme om hier effectief iets mee te doen. Momenteel heeft hij besloten om wederom een grote reis te maken.
Daarbuiten heb ik ook het gevoel dat hij extreem apatisch is. Wanneer ik mij minder goed voel, kan hij hier precies niet op reageren. Ik kan mij het bijvoorbeeld niet voorstellen om getroost te worden door mijn partner. Tijdens ruzies loopt hij consequent weg. Hij kan ook heel grof uit de hoek komen, opmerkingen maken die echt misplaatst zijn.
Intussen stapelen de frustraties zich op. Ik weet niet hoe ik hem nog kan motiveren om zijn toekomstdoelen te bepalen. Of toch op z'n minst een tijdelijke job zoeken en niet altijd thuis te zitten.
Dus hebben jullie tips want ik word er ontzettend moedeloos van. Ik weet echt niet wat ik hiermee moet doen.
Alvast bedankt!
woensdag 3 mei 2017 om 20:46
Ik zou een tijdje uit elkaar gaan en dit later omzetten in definitief uit elkaar gaan. Jij zoekt iets wat hij je kennelijk niet kan geven. Dan heb je twee keuzes, of het accepteren en niet zeuren, of voor jezelf kiezen en op zoek gaan naar een partner die beter bij je past.
Het is moeilijk, maar dit is zo ook niks.
Het is moeilijk, maar dit is zo ook niks.
woensdag 3 mei 2017 om 20:51
Zoals hierboven... lees je eigen stuk even heel objectief door... zou jij je vriendinnen zo'n partner toewensen?
Focus op je studie, ga lekker het studentenleven in, doe lekker gek en jong, wees lief voor je ouders dat je daar nog lekker kan wonen en zoek op een gegeven moment weer een partner die je wel waardeert, waar je op gelijke hoogte mee staat en waar jij ook respect voor kan hebben in plaats van ergernis. Maar veel makkelijker gezegd dan gedaan hoor... het blijft moeilijk allemaal.Sterkte!!
Focus op je studie, ga lekker het studentenleven in, doe lekker gek en jong, wees lief voor je ouders dat je daar nog lekker kan wonen en zoek op een gegeven moment weer een partner die je wel waardeert, waar je op gelijke hoogte mee staat en waar jij ook respect voor kan hebben in plaats van ergernis. Maar veel makkelijker gezegd dan gedaan hoor... het blijft moeilijk allemaal.Sterkte!!
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
woensdag 3 mei 2017 om 20:55
Dan kan je of accepteren dat hij nooit carrière gaat maken (of dat het ieg niet aan jou is om hem daartoe te motiveren - dat mag zn moeder doen) en dan waardeer je hem voor wat ie is, of je besluit dankbaar te zijn voor de mooie tijd en de boel af te sluiten.
Maar teleurgesteld in hem zijn omdat ie niet de man wordt doe jij voor ogen had, daar wordt niemand gelukkig van. Hij is waarschijnlijk niet veranderd. Jouw verwachtingen wel.
Maar teleurgesteld in hem zijn omdat ie niet de man wordt doe jij voor ogen had, daar wordt niemand gelukkig van. Hij is waarschijnlijk niet veranderd. Jouw verwachtingen wel.
woensdag 3 mei 2017 om 20:56
quote:dagdromer1986 schreef op 03 mei 2017 @ 20:54:
Misschien faalangst-achtig? Niks aangaan, uit angst dat het mislukt? Of verborgen gezondheidsklachten/extreme vermoeidheid? Dat kan ook nogal apathisch maken. Moeilijke situatie voor jullie allebei.En dat uit zich dan in grof zijn en weglopen tijdens een ruzie?
Misschien faalangst-achtig? Niks aangaan, uit angst dat het mislukt? Of verborgen gezondheidsklachten/extreme vermoeidheid? Dat kan ook nogal apathisch maken. Moeilijke situatie voor jullie allebei.En dat uit zich dan in grof zijn en weglopen tijdens een ruzie?
woensdag 3 mei 2017 om 20:57
quote:meisje36 schreef op 03 mei 2017 @ 20:51:
Zoals hierboven... lees je eigen stuk even heel objectief door... zou jij je vriendinnen zo'n partner toewensen?
Focus op je studie, ga lekker het studentenleven in, doe lekker gek en jong, wees lief voor je ouders dat je daar nog lekker kan wonen en zoek op een gegeven moment weer een partner die je wel waardeert, waar je op gelijke hoogte mee staat en waar jij ook respect voor kan hebben in plaats van ergernis.Prima advies... Even door de zure appel heenbijten en gaaaan met die banaan. Je bent nog veel te jong voor dit gedoe
Zoals hierboven... lees je eigen stuk even heel objectief door... zou jij je vriendinnen zo'n partner toewensen?
Focus op je studie, ga lekker het studentenleven in, doe lekker gek en jong, wees lief voor je ouders dat je daar nog lekker kan wonen en zoek op een gegeven moment weer een partner die je wel waardeert, waar je op gelijke hoogte mee staat en waar jij ook respect voor kan hebben in plaats van ergernis.Prima advies... Even door de zure appel heenbijten en gaaaan met die banaan. Je bent nog veel te jong voor dit gedoe
woensdag 3 mei 2017 om 21:01
woensdag 3 mei 2017 om 21:13