Actueel
alle pijlers
Anouscha Nzume, Sylvana etc.
woensdag 26 april 2017 om 16:51
Waarom krijgen deze vrouwen een podium om hun racistische uitlatingen tentoon te spreiden? Wat als ik , een blanke vrouw, een boek zou schrijven met als titel "Hallo zwarte mensen". Wat als ik als blanke vrouw keer op keer op tv zou klagen dat alle zwarten racistisch zijn en dat het echt vreselijk leven hier is, ondanks dat er genoeg mensen zijn die naar deze twee dames luisteren, een sprookjesfiguur aanpassen in de hoop dat het nu minder kwetsend is, ieder jaar Keti Koti en andere festivals toestaan, op scholen de slavernij onderwijzen etc. etc.
Iemand als Rosa Parks, Nelson Mandela, dat waren pas helden, die streden voor gelijkheid in een zeer ongelijk land. Dat is Nederland gewoon niet.
Iemand als Rosa Parks, Nelson Mandela, dat waren pas helden, die streden voor gelijkheid in een zeer ongelijk land. Dat is Nederland gewoon niet.
vrijdag 5 mei 2017 om 13:01
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 11:45:
[...]
Ja Urk was beter geweest ik weet het. Ben benieuwd of ze dan ook door politie weggestuurd wordt net als bedelende Roemenen. Of zullen ze door hun privilege daar mogen doorgaan, wie weet. Leuk experiment.
In Singapore is het verboden. Wie weet door privilege zijn er nog maar weinig westerse toeristen daadwerkelijk beboet daar.
Deze man is wel bekend om zijn bedelen in Azie, en geeft het uit aan drank en prostitutie zegt hij. Hij gaat liggen op de grond en met zijn been krijgt hij veel sympathie en kan zo duizend euro ophalen voor verder uitgeven. Hij komt uit Duitsland.
[img]http://mothership.sg/wp-content/uploads ... en-leg.jpg[/img]Het zal wel sarcasme zijn maar heb geen idee waarom je Urk erbij haalt terwijl je het zelf over Amsterdam hebt. En het zal allemaal wel erg zijn wat die man doet maar ik zou toch echt niet willen ruilen. Wat is nou je punt, behalve tig keer de woorden privilege herhalen?
[...]
Ja Urk was beter geweest ik weet het. Ben benieuwd of ze dan ook door politie weggestuurd wordt net als bedelende Roemenen. Of zullen ze door hun privilege daar mogen doorgaan, wie weet. Leuk experiment.
In Singapore is het verboden. Wie weet door privilege zijn er nog maar weinig westerse toeristen daadwerkelijk beboet daar.
Deze man is wel bekend om zijn bedelen in Azie, en geeft het uit aan drank en prostitutie zegt hij. Hij gaat liggen op de grond en met zijn been krijgt hij veel sympathie en kan zo duizend euro ophalen voor verder uitgeven. Hij komt uit Duitsland.
[img]http://mothership.sg/wp-content/uploads ... en-leg.jpg[/img]Het zal wel sarcasme zijn maar heb geen idee waarom je Urk erbij haalt terwijl je het zelf over Amsterdam hebt. En het zal allemaal wel erg zijn wat die man doet maar ik zou toch echt niet willen ruilen. Wat is nou je punt, behalve tig keer de woorden privilege herhalen?
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
vrijdag 5 mei 2017 om 13:38
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 11:45:
[...]
Ja Urk was beter geweest ik weet het. Ben benieuwd of ze dan ook door politie weggestuurd wordt net als bedelende Roemenen. Of zullen ze door hun privilege daar mogen doorgaan, wie weet. Leuk experiment.
In Singapore is het verboden. Wie weet door privilege zijn er nog maar weinig westerse toeristen daadwerkelijk beboet daar.
Deze man is wel bekend om zijn bedelen in Azie, en geeft het uit aan drank en prostitutie zegt hij. Hij gaat liggen op de grond en met zijn been krijgt hij veel sympathie en kan zo duizend euro ophalen voor verder uitgeven. Hij komt uit Duitsland.
[img]http://mothership.sg/wp-content/uploads ... en-leg.jpg[/img]Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.
[...]
Ja Urk was beter geweest ik weet het. Ben benieuwd of ze dan ook door politie weggestuurd wordt net als bedelende Roemenen. Of zullen ze door hun privilege daar mogen doorgaan, wie weet. Leuk experiment.
In Singapore is het verboden. Wie weet door privilege zijn er nog maar weinig westerse toeristen daadwerkelijk beboet daar.
Deze man is wel bekend om zijn bedelen in Azie, en geeft het uit aan drank en prostitutie zegt hij. Hij gaat liggen op de grond en met zijn been krijgt hij veel sympathie en kan zo duizend euro ophalen voor verder uitgeven. Hij komt uit Duitsland.
[img]http://mothership.sg/wp-content/uploads ... en-leg.jpg[/img]Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.
LOEP ME MAAR aub.
vrijdag 5 mei 2017 om 13:56
quote:sakamanga schreef op 05 mei 2017 @ 00:32:
Ik woon in een van de armste landen ter wereld, en ik denk dat als er hier een begpacker in actie komt, de bevolking ze keihard uitlacht en selfies met ze maakt. Ik geloof niet dat het woede op zou roepen. De enige soort toerist die ze minachten, zijn de pedofielen in de kustplaatsen. Die worden op een pak slaag getrakteerd. Terecht.Bedelen in een van de armste landen om te begpacken is inderdaad beschamend, zelfs als wanneer men er een product (muziek maken bv) voor terug geeft.
Wel vraag ik me af 'bedelen ze echt bij de bevolking? Of zijn deze foto's genomen in een ontvangsthal op een vliegveld en bedelen ze bij rijke toeristen?" Want Azië word in ons land (en in andere landen, OOK op een site v Azië) geprezen als prachtig vakantieland met vijfsterren verblijf waar menige "rijkerd" graag naar toe zal gaan.
Maakt de arme bevolking selfies met een Iphone om bedelende toeristen uit te lachen??
Ik woon in een van de armste landen ter wereld, en ik denk dat als er hier een begpacker in actie komt, de bevolking ze keihard uitlacht en selfies met ze maakt. Ik geloof niet dat het woede op zou roepen. De enige soort toerist die ze minachten, zijn de pedofielen in de kustplaatsen. Die worden op een pak slaag getrakteerd. Terecht.Bedelen in een van de armste landen om te begpacken is inderdaad beschamend, zelfs als wanneer men er een product (muziek maken bv) voor terug geeft.
Wel vraag ik me af 'bedelen ze echt bij de bevolking? Of zijn deze foto's genomen in een ontvangsthal op een vliegveld en bedelen ze bij rijke toeristen?" Want Azië word in ons land (en in andere landen, OOK op een site v Azië) geprezen als prachtig vakantieland met vijfsterren verblijf waar menige "rijkerd" graag naar toe zal gaan.
Maakt de arme bevolking selfies met een Iphone om bedelende toeristen uit te lachen??
LOEP ME MAAR aub.
vrijdag 5 mei 2017 om 14:22
quote:sakamanga schreef op 05 mei 2017 @ 13:52:
Ben het eens met missie_m. Deze man ziet eruit of hij dringend hulp nodig heeft. Naar om te zien.
Niks zieligs aan, aan deze meneer. Alhoewel.....
Hedonistic begpacker
Another begpacker, who landed on our shores, is a man named Benjamin Holst. Known for being a “professional beggar”, the German traveller is infamous for running into trouble with the law in several countries.
While most begpackers go with the “spiritual-journey-through-the-world” appeal, Holst takes pride in spending the money he receives from locals on alcohol and prostitutes.
He arrived in Singapore on Feb. 24 and promptly made his way to Geylang in search of beer and girls, as he claims
How he begs
Born with an unusually large right leg due to macrodystrophia lipomatosa, Holst uses his unfortunate condition to gain sympathy from passers-by.
And judging from the photos he posts on Facebook, it seems like this move has certainly helped him financially, as he updates it frequently with photos of food and places of interest in different countries.
When he tried to set foot into our country again on April 4, he was denied entry at Changi Airport and deported to Denmark.
Right or wrong?
The whole begpacking issue has been the focus of media attention lately as many people view the behaviour to be self-entitled.
The case of Holst, however, is slightly different from the rest as he openly spends the money he gets from begging on things that people normally see as unnecessary expenditure.
As such, multiple videos of him have surfaced as a warning to the public about his conning ways.
http://mothership.sg/2017 ... rred-from-entering-spore/
https://www.youtube.com/watch?v=Sg1O4hTF51Y
https://www.youtube.com/watch?v=pWQodQmW-h0
Ben het eens met missie_m. Deze man ziet eruit of hij dringend hulp nodig heeft. Naar om te zien.
Niks zieligs aan, aan deze meneer. Alhoewel.....
Hedonistic begpacker
Another begpacker, who landed on our shores, is a man named Benjamin Holst. Known for being a “professional beggar”, the German traveller is infamous for running into trouble with the law in several countries.
While most begpackers go with the “spiritual-journey-through-the-world” appeal, Holst takes pride in spending the money he receives from locals on alcohol and prostitutes.
He arrived in Singapore on Feb. 24 and promptly made his way to Geylang in search of beer and girls, as he claims
How he begs
Born with an unusually large right leg due to macrodystrophia lipomatosa, Holst uses his unfortunate condition to gain sympathy from passers-by.
And judging from the photos he posts on Facebook, it seems like this move has certainly helped him financially, as he updates it frequently with photos of food and places of interest in different countries.
When he tried to set foot into our country again on April 4, he was denied entry at Changi Airport and deported to Denmark.
Right or wrong?
The whole begpacking issue has been the focus of media attention lately as many people view the behaviour to be self-entitled.
The case of Holst, however, is slightly different from the rest as he openly spends the money he gets from begging on things that people normally see as unnecessary expenditure.
As such, multiple videos of him have surfaced as a warning to the public about his conning ways.
http://mothership.sg/2017 ... rred-from-entering-spore/
https://www.youtube.com/watch?v=Sg1O4hTF51Y
https://www.youtube.com/watch?v=pWQodQmW-h0
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 5 mei 2017 om 14:47
vrijdag 5 mei 2017 om 14:51
Bgb..een rare snuiter dus. Maar dat been vind ik toch nog zielig, hoor.
Missie_m, ik heb het hier nog niet gezien. Het openbaar vervoer is te gebrekkig voor hordes backpackers. Maar inderdaad heeft iedereen een mobieltje hier. Niet de nieuwste Iphones, dat dan weer niet. Zelfs de krantenbezorger die misschien 18e per maand verdiend, gaf mij zijn telefoonnummer. Prioriteit nummer 1..een mobieltje
Missie_m, ik heb het hier nog niet gezien. Het openbaar vervoer is te gebrekkig voor hordes backpackers. Maar inderdaad heeft iedereen een mobieltje hier. Niet de nieuwste Iphones, dat dan weer niet. Zelfs de krantenbezorger die misschien 18e per maand verdiend, gaf mij zijn telefoonnummer. Prioriteit nummer 1..een mobieltje
vrijdag 5 mei 2017 om 18:00
White privilege is vaak onzichtbaar voor mensen zelf die wit zijn. Of wordt niet als probleem gezien. Logisch ook. Maar daarom is dialoog nodig en ook, aannemen dat het zo voor het 'andere kamp' zo is. Dus ja, onzichtbaarheid en niet het zo ervaren en zien, dat is onderdeel van het probleem. Maar ik denk dat dit wel gaat veranderen. Als het niet goedschiks gaat dan kwaadschiks. En dan komen we terug op de topic opening weer. Dat is ook een manier om het onder de aandacht te brengen alleen een niet zo'n leuke manier die ook weer over grenzen gaat en eigenlijk zelfde doet als waar het probleem over gaat. Een middenweg is mooi, maar dan moeten beide 'kampen' bereid zijn er aan mee te werken.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:01
quote:Bossanova schreef op 05 mei 2017 @ 14:56:
Ik ben 'benieuwd' welke voorbeelden van asociaal gedrag van mensen er nog meer bij worden gehaald voor de beeldvorming van 'white privilege'.
White privilege heeft toch niets / zeker niet alles te maken met asociaal gedrag?!
Quote :
Maar wat is white privilege nou eigenlijk precies? Er is verwarring over het begrip. Om maar eens iets te noemen: natuurlijk kun je white privilege hebben, en tegelijkertijd op andere manieren helemaal niet bevoorrecht zijn, stellen genderwetenschappers Josh Cerretti en Theresa Warburton van de University at Buffalo in een artikel op the Feminist Wire. White privilege betekent niet dat je leven één grote rozentuin is.
Evenmin wil iemand die je aanspreekt op dit privilege je eigenlijk vertellen dat je een nare racist bent, of een vreemdelingenhater van het type ‘ik schrijf ‘Eigen volk eerst’ op de huizen van vluchtelingen en bestorm op vrijdagavond graag azc’s met een bivakmuts op en een vuurwerkbom onder mijn arm.’ Zoals blogger Sandra S. schreef als reactie op de twitterberichtjes van Sylvia Witteman: dat er mensen zijn die white privilege hebben ‘is dus zeker geen beschuldiging maar een constatering van de werkelijkheid. Dat je witte privileges hebt, daar kun je niets aan doen.’ Crosley-Corcoran vat het zo samen: niemand denkt dat witte mensen allemaal een stel klootzakken zijn die niet hard werken voor wat ze hebben.
‘Privilege erkennen betekent simpelweg dat je je ervan bewust bent dat sommige mensen veel harder moeten werken om dingen mee te maken die jij voor lief neemt (als ze ze al ooit kunnen meemaken)’, schrijft Crosley-Corcoran. Ze vergelijkt het met het winnen van een loterij, terwijl je niet eens wist dat je meedeed.
In 1988 schreef Peggy McIntosh, onderzoeker aan Wellesley College, in een inmiddels klassiek essay: ‘Ik ben white privilege gaan zien als een onzichtbaar pakketje van onverdiende bezittingen die ik elke dag kan verzilveren, maar waarvan het de ‘bedoeling’ was dat ik er me er niet bewust van zou zijn. White privilege is een onzichtbare, gewichtsloze knapzak met speciale proviand, kaarten, paspoorten, visa’s, kleren, gereedschap en blanco cheques.’
Dat van die knapzak klinkt misschien een tikje cryptisch, maar gelukkig geeft McIntosh er een lijst met vijftig concrete voorbeelden van haar eigen white privilege bij. Een korte bloemlezing:
– Ik kan de televisie aanzetten of de krant openslaan en mensen van mijn ras ruimschoots vertegenwoordigd zien.
– Wanneer me verteld wordt over ons nationale erfgoed of ‘beschaving’, laat men me zien dat mensen van mijn kleur het hebben gemaakt tot wat het is.
– Ik kan gemakkelijk (…) poppen, speelgoed en kindertijdschriften kopen met mensen van mijn ras erin.
– Ik kan te laat komen op een vergadering zonder dat dit afstraalt op mijn ras.
– Ik kan er zeker van zijn dat als ik juridische of medische hulp nodig heb, mijn ras me niet zal tegenwerken.
– Mij wordt nooit gevraagd of ik spreek voor alle mensen van mijn raciale groep.
Tofik Dibi, voormalig Kamerlid voor GroenLinks, schreef een aantal artikelen over white privilege, en vulde McIntosh’ opsomming op zijn blog aan met een paar typisch Nederlandse voorbeelden, zoals:
– Wit privilege is als Thierry Baudet bij De Wereld Draait Door agressie tegen vrouwen promoot en alle kritiek richt zich alleen op hem in plaats van op de groep waartoe hij gerekend wordt.
– Wit privilege is ‘de allochtoon’ pas tot ‘Nederlander’ transformeren als hij een groot succes behaalt.
– Wit privilege is nooit horen: ‘de rotte appels verpesten het voor jullie allemaal.’
– Wit privilege is alles willen ‘benoemen’ behalve wit privilege.
Zelf kwam ik ook nog wat voorbeelden tegen:
– Als ik het met mijn kinderen over het Zwarte Piet-debat heb, dan is dat omdat ik ervoor kies om met ze over politiek en racisme te praten, niet omdat ik ze moet voorbereiden op een periode waarin ze misschien uitgescholden gaan worden.
– Als ik een column schrijf die bepaalde mensen minder aangenaam vinden, dan ben ik weliswaar een trut die nodig eens onvrijwillig genomen moet worden in diverse gaten, maar niemand denkt ooit dat mijn huidskleur me deze onwelgevallige opinie heeft ingefluisterd. NRC Rotterdam-columnist Zihni Özdil, echter, is zodra hij tegen een zeer been schopt altijd meteen een Turk.
– Ik kan in de Volkskrant een artikel over white privilege publiceren (zonder dat mensen denken dat ik schrijf vanuit verongelijktheid of woede over dit onderwerp).
=
Het niet-weten dat je dit voorrecht hebt, is een belangrijk aspect ervan. McIntosh: ‘Ik denk dat witten zorgvuldig geleerd wordt om white privilege niet te herkennen. Dat ‘leren’ klinkt in het Nederlands erg doelbewust; dat is niet wat McIntosh bedoelt. Eerder wil ze laten zien hoe witte mensen in onze cultuur van jongs af aan (en grotendeels onbewust) meekrijgen dat hun levens, hun kleur, hun ervaringen en hun kansen de norm zijn. Van kleine dingen als de pleisters bij de drogist en personages in prentenboeken tot grotere als de samenstelling van onze regering en geschiedenisboeken: wit geldt als standaardinstelling, zwarte en bruine mensen als uitzondering.
Dat veel witte mensen zich niet bewust zijn van white privilege wil niet zeggen dat ze niet weten dat er zoiets als racisme bestaat. De meeste witte mensen zijn daarvan voldoende doordrongen, en nette witte mensen zijn er bovendien tegen. Maar wat onze cultuur witte mensen niet bijbrengt, is hoezeer we zelf partij zijn in het racismevraagstuk. Voor veel mensen is racisme iets dat gaat over van die eigen-volk-eerst-gekkies en af en toe een loslopende neonazi. Wij schudden dan afkeurend ons hoofd, maar vergeten dat racisme in onze cultuur niet alleen een kwestie is van deze oelewappers. Zoals racisme-onderzoeker en inmiddels hoogleraar Philomena Essed al in 1984 in haar boek Alledaags racisme schreef: ‘Degene die denkt dat racisme inhoudt dat er expliciet gezegd of geschreven wordt: ‘Zwarte mensen zijn van een minder soort’, zal wellicht concluderen dat er weinig racisme voorkomt in Nederland.’
Maar, voegt Essed eraan toe, die boodschap verspreidt zich ook vaak op minder zichtbare manieren, in het dagelijks leven of in bedrijven, de politiek, de media, de kunsten. Het echode bijvoorbeeld in het nieuws eerder dit jaar, toen de OESO becijferd had dat de kansen op de arbeidsmarkt in ons land voor witte mensen veel beter zijn dan voor ‘allochtone’. Of in de internationale ophef over het feit dat in 2014 de hoofdpersoon in herverfilming van Annie een zwart meisje was, terwijl er nauwelijks een haan naar kraaide dat datzelfde jaar de hoofdpersonen in een film over Mozes allemaal wit waren.
Witte mensen hebben hier zelf geen last van en kunnen dit soort echo’s vrij probleemloos negeren, maar toch zijn we erbij betrokken. McIntosh legt uit waarom: ‘Als een wit persoon heb ik me gerealiseerd dat mij is geleerd dat racisme iets is dat andere mensen op een achterstand zet, maar dat me geleerd was niet te zien dat een aspect dat daaruit voortvloeit, white privilege, mij een voordeel geeft.’ Oftewel: in een cultureel systeem waar sommige mensen minder gewaardeerd en achtergesteld worden, profiteren anderen. Als we weten dat racisme bestaat en zwarte en bruine mensen benadeelt, dan moet het tegenovergestelde ook waar zijn: omdat racisme bestaat, hebben witte mensen een voordeel. En dat voordeel, dat is ons privilege.
=
De meeste voorbeelden van white privilege gaan over het persoonlijke, maar zoals zo vaak is ook hier het persoonlijke politiek. Neem één van de grotere bonusvoordelen die horen bij white privilege: de mogelijkheid om kleurenblind te zijn. Dit is een erezaak voor veel witte mensen, die dingen zeggen als ‘ik zie geen ras’ of ‘ik zie de wereld niet in zwart en wit’, om te benadrukken dat ze werkelijk geen racist zijn, en om zich te distantiëren van onsympathieke fuifnummers die dingen willen als ‘minder, minder, minder Marokkanen’. Op zich prima intenties, maar ook een voorrecht; Nederlanders van, zeg, Marokkaanse afkomst kunnen zich zo’n houding zelden of nooit permitteren, want die moet immers zien om te gaan met zulke xenofobe sentimenten.
Historica Dienke Hondius van de Vrije Universiteit vindt het veelzeggend hoe witte mensen het vaak over ‘mensen met een kleurtje’ hebben, alsof het hier om een klein, onbeduidend detail gaat. In een essay in het vorig jaar verschenen boek Dutch racism schrijft ze: ‘Het wordt beschouwd als vanzelfsprekend dat verscheidenheid in huidskleur onbelangrijk, irrelevant en betekenisloos is. Deze consensus blijft grotendeels onuitgesproken’. En dat heeft politieke consequenties, betoogt ze. ‘Omdat ‘ras’ niet genoemd wordt, wordt het lastig om racisme te herkennen en in de gaten te houden.’
Deze hang naar kleurenblindheid is zo groot, dat witte mensen soms zelfs wat verontwaardigd zijn als zwarte en bruine mensen wel racisme willen aankaarten. De Zwarte Piet-discussie van de afgelopen jaren is daarvan een weinig fraai voorbeeld. Sommige mensen ontkenden dat Piet iets met ras of racisme te maken had – weggevertjes als de donkerbruine schmink, de afro-pruik rode lippen en gouden oorringen ten spijt. Zo was daar journalist Arnold-Jan Scheer in de Volkskrant, die stelde: ‘Piet is geen Afro, geen creool, geen negerpage, geen etnisch equatoriale Afrikaan, geen Moor en geen slaaf of zelfs geen knecht van Sinterklaas.’ Vele anderen wilden het er zelfs helemaal niet over hebben. Duizenden traditie-minnende burgers lieten op sociale media weten dat 5 december gewoon een leuk kinderfeest is, en dat zwarte mensen verder niet zo moeten zeuren. En zij waren niet de enige die er liever het zwijgen toe hadden gedaan. Toen-nog-burgemeester-van-Almere Annemarie Jorritsma, bijvoorbeeld, vond de hele discussie maar ‘vervelend’, aldus Dichtbij.nl. Ze had het over ‘al die volwassenen die er in geslaagd zijn dit kinderfeest te verpesten.’ (Ze nam het wel vooral de PVV kwalijk.) Zelfs Sinterklaas deed vorig jaar een duit in het zakje. Hij zei in Amsterdam dat het tijd was om het ‘wild geraas’ te staken. ‘Er is al teveel gepraat door volwassen mensen.’ Witte mensen die besluiten dat een debat over racisme of racistische symboliek niet gevoerd hoeft te worden: ook dat is white privilege in actie.
Maar ook witte mensen die het Zwarte Piet-debat wel belangrijk vinden, en die zwarte en bruine activisten steunen in hun inspanningen, hebben daarbij profijt van hun privilege. Zo is anti-racisme voor witte mensen een veel vrijblijvender onderneming. Het is iets dat je doet omdat je dat nodig vindt en wel zo beschaafd; voor zwarte en bruine mensen is verzet tegen racisme een kwestie van noodzaak. Zelf ben ik hierop trouwens geen uitzondering. Af en toe schrijf ik een column over racisme, omdat ik het een zeer belangrijk onderwerp vind in onze huidige samenleving. Maar het is ook een moeilijk onderwerp, met sterke meningen en hoogoplopende emoties op sociale media. Na één zo’n column ben ik de discussie en de agressie van racisten vaak zo beu dat ik me er een paar weken uit terugtrek. Een keuze die ik dank aan mijn white privilege.
=
Rest de vraag: wat moeten we nou met die witte voorrechten? Ik zou er persoonlijk wel af willen, want ik heb niets gedaan om het te verdienen, maar dat is nou juist de crux: je kunt white privilege niet opgeven. Daarvoor zit het nog te diep verweven met de vezels van onze samenleving. Totdat we zijn opgestoomd naar een Martin Luther King-achtig wonderland, zitten witte mensen ermee.
Wat witte mensen wel kunnen doen, is hun privilege erkennen. Een aardige plek om te beginnen is aanvaarden dat ook wij een huidskleur hebben. Dat is voor sommigen wellicht een kleine cultuurshock, want dat maakt van racisme ineens iets dat niet alleen een rol speelt in het leven van bruine en zwarte mensen, van anderen, maar ook in het onze.
Wanneer zwarte en bruine mensen mij wijzen op mijn white privilege, doen ze in feite een vrij bescheiden verzoek: dat ik niet net doe alsof zaken als racisme, voorrecht en kleur niet bestaan. Dat ik me ervan bewust word dat ik deel ben van een systeem dat onderscheid maakt, en dat ik daarvan profiteer. En dat ik vervolgens verantwoordelijkheid neem voor wat ik met mijn privilege doe. Vergeleken met dag in, dag uit met racisme en achterstelling omgaan, is dat eigenlijk best een kleine moeite.
Ik ben 'benieuwd' welke voorbeelden van asociaal gedrag van mensen er nog meer bij worden gehaald voor de beeldvorming van 'white privilege'.
White privilege heeft toch niets / zeker niet alles te maken met asociaal gedrag?!
Quote :
Maar wat is white privilege nou eigenlijk precies? Er is verwarring over het begrip. Om maar eens iets te noemen: natuurlijk kun je white privilege hebben, en tegelijkertijd op andere manieren helemaal niet bevoorrecht zijn, stellen genderwetenschappers Josh Cerretti en Theresa Warburton van de University at Buffalo in een artikel op the Feminist Wire. White privilege betekent niet dat je leven één grote rozentuin is.
Evenmin wil iemand die je aanspreekt op dit privilege je eigenlijk vertellen dat je een nare racist bent, of een vreemdelingenhater van het type ‘ik schrijf ‘Eigen volk eerst’ op de huizen van vluchtelingen en bestorm op vrijdagavond graag azc’s met een bivakmuts op en een vuurwerkbom onder mijn arm.’ Zoals blogger Sandra S. schreef als reactie op de twitterberichtjes van Sylvia Witteman: dat er mensen zijn die white privilege hebben ‘is dus zeker geen beschuldiging maar een constatering van de werkelijkheid. Dat je witte privileges hebt, daar kun je niets aan doen.’ Crosley-Corcoran vat het zo samen: niemand denkt dat witte mensen allemaal een stel klootzakken zijn die niet hard werken voor wat ze hebben.
‘Privilege erkennen betekent simpelweg dat je je ervan bewust bent dat sommige mensen veel harder moeten werken om dingen mee te maken die jij voor lief neemt (als ze ze al ooit kunnen meemaken)’, schrijft Crosley-Corcoran. Ze vergelijkt het met het winnen van een loterij, terwijl je niet eens wist dat je meedeed.
In 1988 schreef Peggy McIntosh, onderzoeker aan Wellesley College, in een inmiddels klassiek essay: ‘Ik ben white privilege gaan zien als een onzichtbaar pakketje van onverdiende bezittingen die ik elke dag kan verzilveren, maar waarvan het de ‘bedoeling’ was dat ik er me er niet bewust van zou zijn. White privilege is een onzichtbare, gewichtsloze knapzak met speciale proviand, kaarten, paspoorten, visa’s, kleren, gereedschap en blanco cheques.’
Dat van die knapzak klinkt misschien een tikje cryptisch, maar gelukkig geeft McIntosh er een lijst met vijftig concrete voorbeelden van haar eigen white privilege bij. Een korte bloemlezing:
– Ik kan de televisie aanzetten of de krant openslaan en mensen van mijn ras ruimschoots vertegenwoordigd zien.
– Wanneer me verteld wordt over ons nationale erfgoed of ‘beschaving’, laat men me zien dat mensen van mijn kleur het hebben gemaakt tot wat het is.
– Ik kan gemakkelijk (…) poppen, speelgoed en kindertijdschriften kopen met mensen van mijn ras erin.
– Ik kan te laat komen op een vergadering zonder dat dit afstraalt op mijn ras.
– Ik kan er zeker van zijn dat als ik juridische of medische hulp nodig heb, mijn ras me niet zal tegenwerken.
– Mij wordt nooit gevraagd of ik spreek voor alle mensen van mijn raciale groep.
Tofik Dibi, voormalig Kamerlid voor GroenLinks, schreef een aantal artikelen over white privilege, en vulde McIntosh’ opsomming op zijn blog aan met een paar typisch Nederlandse voorbeelden, zoals:
– Wit privilege is als Thierry Baudet bij De Wereld Draait Door agressie tegen vrouwen promoot en alle kritiek richt zich alleen op hem in plaats van op de groep waartoe hij gerekend wordt.
– Wit privilege is ‘de allochtoon’ pas tot ‘Nederlander’ transformeren als hij een groot succes behaalt.
– Wit privilege is nooit horen: ‘de rotte appels verpesten het voor jullie allemaal.’
– Wit privilege is alles willen ‘benoemen’ behalve wit privilege.
Zelf kwam ik ook nog wat voorbeelden tegen:
– Als ik het met mijn kinderen over het Zwarte Piet-debat heb, dan is dat omdat ik ervoor kies om met ze over politiek en racisme te praten, niet omdat ik ze moet voorbereiden op een periode waarin ze misschien uitgescholden gaan worden.
– Als ik een column schrijf die bepaalde mensen minder aangenaam vinden, dan ben ik weliswaar een trut die nodig eens onvrijwillig genomen moet worden in diverse gaten, maar niemand denkt ooit dat mijn huidskleur me deze onwelgevallige opinie heeft ingefluisterd. NRC Rotterdam-columnist Zihni Özdil, echter, is zodra hij tegen een zeer been schopt altijd meteen een Turk.
– Ik kan in de Volkskrant een artikel over white privilege publiceren (zonder dat mensen denken dat ik schrijf vanuit verongelijktheid of woede over dit onderwerp).
=
Het niet-weten dat je dit voorrecht hebt, is een belangrijk aspect ervan. McIntosh: ‘Ik denk dat witten zorgvuldig geleerd wordt om white privilege niet te herkennen. Dat ‘leren’ klinkt in het Nederlands erg doelbewust; dat is niet wat McIntosh bedoelt. Eerder wil ze laten zien hoe witte mensen in onze cultuur van jongs af aan (en grotendeels onbewust) meekrijgen dat hun levens, hun kleur, hun ervaringen en hun kansen de norm zijn. Van kleine dingen als de pleisters bij de drogist en personages in prentenboeken tot grotere als de samenstelling van onze regering en geschiedenisboeken: wit geldt als standaardinstelling, zwarte en bruine mensen als uitzondering.
Dat veel witte mensen zich niet bewust zijn van white privilege wil niet zeggen dat ze niet weten dat er zoiets als racisme bestaat. De meeste witte mensen zijn daarvan voldoende doordrongen, en nette witte mensen zijn er bovendien tegen. Maar wat onze cultuur witte mensen niet bijbrengt, is hoezeer we zelf partij zijn in het racismevraagstuk. Voor veel mensen is racisme iets dat gaat over van die eigen-volk-eerst-gekkies en af en toe een loslopende neonazi. Wij schudden dan afkeurend ons hoofd, maar vergeten dat racisme in onze cultuur niet alleen een kwestie is van deze oelewappers. Zoals racisme-onderzoeker en inmiddels hoogleraar Philomena Essed al in 1984 in haar boek Alledaags racisme schreef: ‘Degene die denkt dat racisme inhoudt dat er expliciet gezegd of geschreven wordt: ‘Zwarte mensen zijn van een minder soort’, zal wellicht concluderen dat er weinig racisme voorkomt in Nederland.’
Maar, voegt Essed eraan toe, die boodschap verspreidt zich ook vaak op minder zichtbare manieren, in het dagelijks leven of in bedrijven, de politiek, de media, de kunsten. Het echode bijvoorbeeld in het nieuws eerder dit jaar, toen de OESO becijferd had dat de kansen op de arbeidsmarkt in ons land voor witte mensen veel beter zijn dan voor ‘allochtone’. Of in de internationale ophef over het feit dat in 2014 de hoofdpersoon in herverfilming van Annie een zwart meisje was, terwijl er nauwelijks een haan naar kraaide dat datzelfde jaar de hoofdpersonen in een film over Mozes allemaal wit waren.
Witte mensen hebben hier zelf geen last van en kunnen dit soort echo’s vrij probleemloos negeren, maar toch zijn we erbij betrokken. McIntosh legt uit waarom: ‘Als een wit persoon heb ik me gerealiseerd dat mij is geleerd dat racisme iets is dat andere mensen op een achterstand zet, maar dat me geleerd was niet te zien dat een aspect dat daaruit voortvloeit, white privilege, mij een voordeel geeft.’ Oftewel: in een cultureel systeem waar sommige mensen minder gewaardeerd en achtergesteld worden, profiteren anderen. Als we weten dat racisme bestaat en zwarte en bruine mensen benadeelt, dan moet het tegenovergestelde ook waar zijn: omdat racisme bestaat, hebben witte mensen een voordeel. En dat voordeel, dat is ons privilege.
=
De meeste voorbeelden van white privilege gaan over het persoonlijke, maar zoals zo vaak is ook hier het persoonlijke politiek. Neem één van de grotere bonusvoordelen die horen bij white privilege: de mogelijkheid om kleurenblind te zijn. Dit is een erezaak voor veel witte mensen, die dingen zeggen als ‘ik zie geen ras’ of ‘ik zie de wereld niet in zwart en wit’, om te benadrukken dat ze werkelijk geen racist zijn, en om zich te distantiëren van onsympathieke fuifnummers die dingen willen als ‘minder, minder, minder Marokkanen’. Op zich prima intenties, maar ook een voorrecht; Nederlanders van, zeg, Marokkaanse afkomst kunnen zich zo’n houding zelden of nooit permitteren, want die moet immers zien om te gaan met zulke xenofobe sentimenten.
Historica Dienke Hondius van de Vrije Universiteit vindt het veelzeggend hoe witte mensen het vaak over ‘mensen met een kleurtje’ hebben, alsof het hier om een klein, onbeduidend detail gaat. In een essay in het vorig jaar verschenen boek Dutch racism schrijft ze: ‘Het wordt beschouwd als vanzelfsprekend dat verscheidenheid in huidskleur onbelangrijk, irrelevant en betekenisloos is. Deze consensus blijft grotendeels onuitgesproken’. En dat heeft politieke consequenties, betoogt ze. ‘Omdat ‘ras’ niet genoemd wordt, wordt het lastig om racisme te herkennen en in de gaten te houden.’
Deze hang naar kleurenblindheid is zo groot, dat witte mensen soms zelfs wat verontwaardigd zijn als zwarte en bruine mensen wel racisme willen aankaarten. De Zwarte Piet-discussie van de afgelopen jaren is daarvan een weinig fraai voorbeeld. Sommige mensen ontkenden dat Piet iets met ras of racisme te maken had – weggevertjes als de donkerbruine schmink, de afro-pruik rode lippen en gouden oorringen ten spijt. Zo was daar journalist Arnold-Jan Scheer in de Volkskrant, die stelde: ‘Piet is geen Afro, geen creool, geen negerpage, geen etnisch equatoriale Afrikaan, geen Moor en geen slaaf of zelfs geen knecht van Sinterklaas.’ Vele anderen wilden het er zelfs helemaal niet over hebben. Duizenden traditie-minnende burgers lieten op sociale media weten dat 5 december gewoon een leuk kinderfeest is, en dat zwarte mensen verder niet zo moeten zeuren. En zij waren niet de enige die er liever het zwijgen toe hadden gedaan. Toen-nog-burgemeester-van-Almere Annemarie Jorritsma, bijvoorbeeld, vond de hele discussie maar ‘vervelend’, aldus Dichtbij.nl. Ze had het over ‘al die volwassenen die er in geslaagd zijn dit kinderfeest te verpesten.’ (Ze nam het wel vooral de PVV kwalijk.) Zelfs Sinterklaas deed vorig jaar een duit in het zakje. Hij zei in Amsterdam dat het tijd was om het ‘wild geraas’ te staken. ‘Er is al teveel gepraat door volwassen mensen.’ Witte mensen die besluiten dat een debat over racisme of racistische symboliek niet gevoerd hoeft te worden: ook dat is white privilege in actie.
Maar ook witte mensen die het Zwarte Piet-debat wel belangrijk vinden, en die zwarte en bruine activisten steunen in hun inspanningen, hebben daarbij profijt van hun privilege. Zo is anti-racisme voor witte mensen een veel vrijblijvender onderneming. Het is iets dat je doet omdat je dat nodig vindt en wel zo beschaafd; voor zwarte en bruine mensen is verzet tegen racisme een kwestie van noodzaak. Zelf ben ik hierop trouwens geen uitzondering. Af en toe schrijf ik een column over racisme, omdat ik het een zeer belangrijk onderwerp vind in onze huidige samenleving. Maar het is ook een moeilijk onderwerp, met sterke meningen en hoogoplopende emoties op sociale media. Na één zo’n column ben ik de discussie en de agressie van racisten vaak zo beu dat ik me er een paar weken uit terugtrek. Een keuze die ik dank aan mijn white privilege.
=
Rest de vraag: wat moeten we nou met die witte voorrechten? Ik zou er persoonlijk wel af willen, want ik heb niets gedaan om het te verdienen, maar dat is nou juist de crux: je kunt white privilege niet opgeven. Daarvoor zit het nog te diep verweven met de vezels van onze samenleving. Totdat we zijn opgestoomd naar een Martin Luther King-achtig wonderland, zitten witte mensen ermee.
Wat witte mensen wel kunnen doen, is hun privilege erkennen. Een aardige plek om te beginnen is aanvaarden dat ook wij een huidskleur hebben. Dat is voor sommigen wellicht een kleine cultuurshock, want dat maakt van racisme ineens iets dat niet alleen een rol speelt in het leven van bruine en zwarte mensen, van anderen, maar ook in het onze.
Wanneer zwarte en bruine mensen mij wijzen op mijn white privilege, doen ze in feite een vrij bescheiden verzoek: dat ik niet net doe alsof zaken als racisme, voorrecht en kleur niet bestaan. Dat ik me ervan bewust word dat ik deel ben van een systeem dat onderscheid maakt, en dat ik daarvan profiteer. En dat ik vervolgens verantwoordelijkheid neem voor wat ik met mijn privilege doe. Vergeleken met dag in, dag uit met racisme en achterstelling omgaan, is dat eigenlijk best een kleine moeite.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:05
quote:missie_m schreef op 05 mei 2017 @ 13:38:
[...]
Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.Wat een mooi voorbeeld van white privilege!
[...]
Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.Wat een mooi voorbeeld van white privilege!
vrijdag 5 mei 2017 om 18:20
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 18:17:
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]Verklaar je nader..
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]Verklaar je nader..
vrijdag 5 mei 2017 om 18:22
Een beeld zegt meer dan duizend woorden.
Als je zelf iets wil zeggen ms Thatcher, be my guest. Lul je maar in een hoekje.
Of ga de uitdaging aan, benoem maar eens tien voorbeelden van white privilege.
Ik heb al enkele gegeven, dus ben al klaar ermee. Eens kijken hoever je komt met je voorbeelden. Dan kijken we ten minste dezelfde kant op, namelijk de kant naar een gelijkwaardige en racisme vrijere wereld. Dat wil je hopelijk toch ook?
De uitnodiging geldt voor iedereen hier, geef maar voorbeelden van white privilege. Want daar gaat de woede van Anouscha en Sylvana over, alleen brengen ze het in mijn ogen op grenzeloze foute manier. Maar de essentie gaat hier wel over, dus probeer het, voorbeelden te geven.
Als je zelf iets wil zeggen ms Thatcher, be my guest. Lul je maar in een hoekje.
Of ga de uitdaging aan, benoem maar eens tien voorbeelden van white privilege.
Ik heb al enkele gegeven, dus ben al klaar ermee. Eens kijken hoever je komt met je voorbeelden. Dan kijken we ten minste dezelfde kant op, namelijk de kant naar een gelijkwaardige en racisme vrijere wereld. Dat wil je hopelijk toch ook?
De uitnodiging geldt voor iedereen hier, geef maar voorbeelden van white privilege. Want daar gaat de woede van Anouscha en Sylvana over, alleen brengen ze het in mijn ogen op grenzeloze foute manier. Maar de essentie gaat hier wel over, dus probeer het, voorbeelden te geven.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:27
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 18:22:
Een beeld zegt meer dan duizend woorden.
Als je zelf iets wil zeggen ms Thatcher, be my guest. Lul je maar in een hoekje.
Of ga de uitdaging aan, benoem maar eens tien voorbeelden van white privilege.
Ik heb al enkele gegeven, dus ben al klaar ermee. Eens kijken hoever je komt met je voorbeelden. Dan kijken we ten minste dezelfde kant op, namelijk de kant naar een gelijkwaardige en racisme vrijere wereld. Dat wil je hopelijk toch ook?
Dus volgens jou is een donkere mevrouw die voor een blanke mevrouw werkt racisme maar zou die donkere mevrouw niét aangenomen worden voor die baan dan is de blanke mevrouw óók racist.
Linksom of rechtsom de blanke mevrouw is hoe dan ook racist.
Een beeld zegt meer dan duizend woorden.
Als je zelf iets wil zeggen ms Thatcher, be my guest. Lul je maar in een hoekje.
Of ga de uitdaging aan, benoem maar eens tien voorbeelden van white privilege.
Ik heb al enkele gegeven, dus ben al klaar ermee. Eens kijken hoever je komt met je voorbeelden. Dan kijken we ten minste dezelfde kant op, namelijk de kant naar een gelijkwaardige en racisme vrijere wereld. Dat wil je hopelijk toch ook?
Dus volgens jou is een donkere mevrouw die voor een blanke mevrouw werkt racisme maar zou die donkere mevrouw niét aangenomen worden voor die baan dan is de blanke mevrouw óók racist.
Linksom of rechtsom de blanke mevrouw is hoe dan ook racist.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:37
Ik heb hem al eerder genoemd in het topic maar een bijzonder goed voorbeeld is wat mij betreft Obama.
Obama, die zijn hele presidentschap te maken kreeg met beschuldigingen dat hij stiekem in Kenya geboren zou zijn, of eigenlijk moslim zou zijn. En dus 'geen echte Amerikaan' zou zijn.
Noch, Clinton, noch Bush, noch Trump heeft dat verwijt ooit gehad.
En ik nodig iedereen uit om je te bedenken wat de reacties waren geweest als Obama meerdere malen getrouwd en gescheiden was en 5 kinderen had gehad met 3 vrouwen a la Trump. Hoe groot de kans was geweest dat hij dan president of uberhaupt presidentskandidaat was geworden.
Zelfs bij het machtigste ambt ter wereld is white privilege heel duidelijk.
Obama, die zijn hele presidentschap te maken kreeg met beschuldigingen dat hij stiekem in Kenya geboren zou zijn, of eigenlijk moslim zou zijn. En dus 'geen echte Amerikaan' zou zijn.
Noch, Clinton, noch Bush, noch Trump heeft dat verwijt ooit gehad.
En ik nodig iedereen uit om je te bedenken wat de reacties waren geweest als Obama meerdere malen getrouwd en gescheiden was en 5 kinderen had gehad met 3 vrouwen a la Trump. Hoe groot de kans was geweest dat hij dan president of uberhaupt presidentskandidaat was geworden.
Zelfs bij het machtigste ambt ter wereld is white privilege heel duidelijk.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:52
quote:missie_m schreef op 05 mei 2017 @ 13:38:
[...]
Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.
Dat maar bedelen lijkt me niet de oplossing.
Goed verzekerd op vakantie gaan wel!
Ik ben 2 keer buitengewoon ziek geworden op vakantie en dan wil je maar 1 ding, goede medische zorg en daarna naar huis.
Vaak mag je nl, niet eens vliegen.
Dat kun je niet bewerkstelligen met bedelen op een plek waar mensen zelf niet eens goede medische zorg kunnen krijgen wanneer ze te arm zijn.
[...]
Ik zie vooral een zwaar zieke jonge man liggen, een zieke die hulp nodig heeft egaal of hij Duitser is Chinees of Afrikaan.
Het klinkt zo van "Ooo het is een Duitser die vieren vast allemaal "bierfesten".
Ik zie een man die waarschijnlijk een akelige infectie heeft opgelopen, iemand die waarschijnlijk is 'vastgelopen' (paspoort en bagage verloren?) in een ver en vreemd land.
In een land waar ik het niet in mijn hoofd zou halen om op straat een glaasje alcohol te drinken of een visje eten waar ik allergisch op kan reageren. Hij heeft hulp nodig.
Dat maar bedelen lijkt me niet de oplossing.
Goed verzekerd op vakantie gaan wel!
Ik ben 2 keer buitengewoon ziek geworden op vakantie en dan wil je maar 1 ding, goede medische zorg en daarna naar huis.
Vaak mag je nl, niet eens vliegen.
Dat kun je niet bewerkstelligen met bedelen op een plek waar mensen zelf niet eens goede medische zorg kunnen krijgen wanneer ze te arm zijn.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:53
quote:MaryCrawley schreef op 05 mei 2017 @ 18:37:
Ik heb hem al eerder genoemd in het topic maar een bijzonder goed voorbeeld is wat mij betreft Obama.
Obama, die zijn hele presidentschap te maken kreeg met beschuldigingen dat hij stiekem in Kenya geboren zou zijn, of eigenlijk moslim zou zijn. En dus 'geen echte Amerikaan' zou zijn.
Noch, Clinton, noch Bush, noch Trump heeft dat verwijt ooit gehad.
En ik nodig iedereen uit om je te bedenken wat de reacties waren geweest als Obama meerdere malen getrouwd en gescheiden was en 5 kinderen had gehad met 3 vrouwen a la Trump. Hoe groot de kans was geweest dat hij dan president of uberhaupt presidentskandidaat was geworden.
Zelfs bij het machtigste ambt ter wereld is white privilege heel duidelijk.
Als dat zo was dan had Obama sowieso geen enkele kans gemaakt en was hij nooit 8 jaar president geworden.
Trump is racist vanwege zijn uitzetbeleid van illegalen maar niemand hoor ik over het feit dat onder Obama er méér illegalen dan onder welke andere president dan ook zijn uitgezet.
En terecht hoor Obama handhaafde gewoon beter dan zijn voorgangers.
Ik heb hem al eerder genoemd in het topic maar een bijzonder goed voorbeeld is wat mij betreft Obama.
Obama, die zijn hele presidentschap te maken kreeg met beschuldigingen dat hij stiekem in Kenya geboren zou zijn, of eigenlijk moslim zou zijn. En dus 'geen echte Amerikaan' zou zijn.
Noch, Clinton, noch Bush, noch Trump heeft dat verwijt ooit gehad.
En ik nodig iedereen uit om je te bedenken wat de reacties waren geweest als Obama meerdere malen getrouwd en gescheiden was en 5 kinderen had gehad met 3 vrouwen a la Trump. Hoe groot de kans was geweest dat hij dan president of uberhaupt presidentskandidaat was geworden.
Zelfs bij het machtigste ambt ter wereld is white privilege heel duidelijk.
Als dat zo was dan had Obama sowieso geen enkele kans gemaakt en was hij nooit 8 jaar president geworden.
Trump is racist vanwege zijn uitzetbeleid van illegalen maar niemand hoor ik over het feit dat onder Obama er méér illegalen dan onder welke andere president dan ook zijn uitgezet.
En terecht hoor Obama handhaafde gewoon beter dan zijn voorgangers.
vrijdag 5 mei 2017 om 18:54
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 18:17:
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Ik durf het niet te zeggen, maar ik heb een tint en ik zie het niet.
Door het gebrek aan context
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Ik durf het niet te zeggen, maar ik heb een tint en ik zie het niet.
Door het gebrek aan context
vrijdag 5 mei 2017 om 19:18
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 18:17:
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Wat moet ik hier aan zien, mensen op een bank.
De een is dik de andere dun.
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Wat moet ik hier aan zien, mensen op een bank.
De een is dik de andere dun.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 5 mei 2017 om 19:29
Mijn dochter kan hier volop bruine poppen kopen. Als ik hier de tv aanzet zie ik alleen maar bruine gezichten. Op de radio 95% eigen artiesten. De dokters helpen me maar laten mij wel het driedubbele betalen. Ik mag van mijn man dus niet meer mee met de kinderen naar de tandarts. Hij gaat alleen naar binnen. Zelfde verhaal op de markt. De dierentuin is zelfs 20x zo duur voor mij. Ik maak me er niet druk om, zonde van mijn humeur. Maar als we in Nederland zijn, komt het omgekeerd niet voor. Gelukkig maar, want dan zou een dagje Blijdorp wel heel duur worden. Ik wil niks ontkennen, maar mijn white privilege bestaat voornamelijk uit financieel gewin voor anderen.
vrijdag 5 mei 2017 om 19:33
quote:swifty schreef op 05 mei 2017 @ 18:17:
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Dus de ene is een rijkeluisdochter en de ander houdt haar broek op door daar schoon te maken.
Zo interpreteer ik deze foto.
Ja begrijpelijk, white privilege wordt vaak niet herkent door 'witte' mensen. Het is ook een ingewikkeld iets, maar tijden gaan veranderen.
Nog een voorbeeld misschien dat sommigen dit ook niet zien als privilege:
[afbeelding]
[afbeelding]
Dus de ene is een rijkeluisdochter en de ander houdt haar broek op door daar schoon te maken.
Zo interpreteer ik deze foto.
