Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
vrijdag 28 april 2017 om 20:28
Hee Mopto, ook voor jou een vervelende situatie dus.. dat goed voor jezelf zorgen is echt zó belangrijk! Ben ik ook flink mee bezig.. allerlastigst vind ik wel om m'n grenzen aan te geven en te voelen wanneer ik (simpelweg) teveel prikkels heb gehad.. vooral ook ín contact met anderen, dan heb ik misschien wel door dat het me teveel is, maar weet ik niet goed hoe het af te ronden bv. Goede slaap en voeding vind ik wel écht onmisbaar! Die eerste ondersteun ik soms maar gewoon met een slaaptablet, als m'n hoofd écht niet tot rust komt anders. Aanrader voor wie dat nodig is! Enne Mopto.. zorgsector is wel een tamelijk risicovolle omgeving hoor, voor burn-outs. De moeite waard wanneer je nu je lessen leert!
TO; hoe gaat het nu? Manieren gevonden om uit je hoofd te komen?
TO; hoe gaat het nu? Manieren gevonden om uit je hoofd te komen?
Het leven is te kort om er niet van te genieten.
vrijdag 28 april 2017 om 22:30
quote:Gele_Suikerspin schreef op 28 april 2017 @ 15:57:
Ik snap je helemaal. Ik ben ook vaak van slag over wat anderen wel kunnen of wat wordt geadviseerd. Ieder mens is anders. Sommigen zullen wel baat hebben bij hardlopen. Er zijn echt mensen met burnout die het wel lukt om hard te lopen, vind ik onbegrijpelijk. En sommigen lukt het nog geeneens te douchen.
Zoek iets wat bij jou past en wat lukt.
10 minuten wandelen 3 dagen in de week is ook prima. Of nog minder. Alles rustig op bouwen. Of eerst gewoon proberen te koken af en toe of was opvouwen, ook allemaal beweging. Of alleen maar leuke dingen. Bijvoorbeeld bloemen voor jezelf kopen bij een winkel.Merci lieve Gele Suikerspin. Deze bevestiging had ik even heel hard nodig.
Ik snap je helemaal. Ik ben ook vaak van slag over wat anderen wel kunnen of wat wordt geadviseerd. Ieder mens is anders. Sommigen zullen wel baat hebben bij hardlopen. Er zijn echt mensen met burnout die het wel lukt om hard te lopen, vind ik onbegrijpelijk. En sommigen lukt het nog geeneens te douchen.
Zoek iets wat bij jou past en wat lukt.
10 minuten wandelen 3 dagen in de week is ook prima. Of nog minder. Alles rustig op bouwen. Of eerst gewoon proberen te koken af en toe of was opvouwen, ook allemaal beweging. Of alleen maar leuke dingen. Bijvoorbeeld bloemen voor jezelf kopen bij een winkel.Merci lieve Gele Suikerspin. Deze bevestiging had ik even heel hard nodig.
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 28 april 2017 om 22:48
Welkom Mopto.
Eerst en vooral een hele dikke
Wat zit je in een moeilijke situatie. Eerst en vooral heel belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt en dat is in het begin van je BO vooral rust nemen. Zowel lichamelijk als in je hoofd. Neem de tijd en luister naar je lichaam. Het komt echt weer goed!
Wat betreft je ex-vriend. Misschien helpt het om op (een helder) moment een brief te schrijven? Waarin je de situatie aan hem probeert uit te leggen, zowel het gedeelte BO als verliefdheid. Je kan dan zelf nog beslissen of je de brief echt aan hem geeft. Het schrijven kan misschien verhelderend voor je zijn. Zoals je het nu beschrijft, lijkt het alsof je vriend niet (helemaal) op de hoogte was van wat er aan de hand is en jij niet de energie had om het hem te vertellen.
Ook hier op het forum kan je het allemaal van je afschrijven. Je hoeft niet het hele topic te lezen, als je vragen of bedenkingen hebt, schrijf ze gewoon op. We zijn er op dit topic om elkaar te steunen.
Nu eerst aan jezelf denken, dat is het belangrijkst!
Eerst en vooral een hele dikke
Wat zit je in een moeilijke situatie. Eerst en vooral heel belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt en dat is in het begin van je BO vooral rust nemen. Zowel lichamelijk als in je hoofd. Neem de tijd en luister naar je lichaam. Het komt echt weer goed!
Wat betreft je ex-vriend. Misschien helpt het om op (een helder) moment een brief te schrijven? Waarin je de situatie aan hem probeert uit te leggen, zowel het gedeelte BO als verliefdheid. Je kan dan zelf nog beslissen of je de brief echt aan hem geeft. Het schrijven kan misschien verhelderend voor je zijn. Zoals je het nu beschrijft, lijkt het alsof je vriend niet (helemaal) op de hoogte was van wat er aan de hand is en jij niet de energie had om het hem te vertellen.
Ook hier op het forum kan je het allemaal van je afschrijven. Je hoeft niet het hele topic te lezen, als je vragen of bedenkingen hebt, schrijf ze gewoon op. We zijn er op dit topic om elkaar te steunen.
Nu eerst aan jezelf denken, dat is het belangrijkst!
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 30 april 2017 om 11:48
Vienna, wat fijn dat je zo hebt kunnen genieten van jullie avondje uit in het theater! Heerlijk, zo'n positieve ervaring Wat lief ook van je man dat hij zo goed rekening gehouden had met de plaatsen!
Ja, dat knuffelen is hier af en toe ook een probleem inderdaad. Geen idee of knuffelkont vlaams is trouwens, maar wij gebruiken het hier ook . Dan wil hij knuffelen, ga ik denken: "wil ik dit eigenlijk wel? Hmmmm eigenlijk niet, maar als ik hem nu weer wegstuur is het ook zielig. eindeloze discussie in mijn hoofd, en dan ben ik helemaal overprikkeld" . Inmiddels reageert mijn lijf dan op mijn gedachten door ook in de stress te schieten dus dan merkt hij dat wel en neemt hij afstand. Maargoed, dan voel ik me weer zo'n faal!
Erg lastig. Ik baal er ook wel van dat dat nu met die EMDR weer terugkomt. Maargoed, dat is tijdelijk en duidelijk aanwijsbaar in ieder geval.
Lukt het wat, om rustige activiteiten te kunnen ondernemen?
Fijn dat je arbeidsgeneesheer begripvol was! Heb je nu nog voor een bepaalde periode hersteltijd gekregen? (ik weet niet zo goed hoe dat werkt in België). Goed dat hij je goed de tijd gunt om te herstellen in ieder geval, fijn!
Dat sporten vind ik ook een heel moeilijk verhaal... In het begin van mijn BO moest ik daar ook echt niet aan denken. Ik was blij als ik 's avonds de trap op naar bed haalde, daar moest ik soms nog halverwege uitrusten. Toen mocht ik van de praktijkondersteuner ook nog niet sporten. Ik had toen voorgesteld iets van yoga, of aquagym te gaan doen ofzo, maar dat mocht niet. Nu een maand geleden ongeveer heb ik van haar een wandelschema gehad om conditie op te gaan bouwen. Dit is eigenlijk een hardloop intervalschema, maar ik mag dan niet hardlopen, maar ik moet in plaats daarvan afwisselend 'hard doorlopen, alsof je de bus moet halen' en rustig wandelen.
Ook de psycholoog adviseerde me nu om te gaan bewegen (het liefst iedere dag even, al is het maar 10/15 min). Maar ook op de manier hoe Gele Suikerspin zegt, dus echt afhankelijk van hoe je je voelt en niet te intensief. Ik mag dan bijvoorbeeld ook niet buiten adem raken, dan ga ik te ver. Hij zei: "je moet nog wel kunnen praten, maar niet meer kunnen zingen".
En, wat vooral belangrijk was, om daarbij je lijf het verschil weer te leren tussen inspanning en rust. Dus, inspanning doen, maar daarna ook echt rust nemen, zodat je lijf dat ook leert herkennen.
Dit is wat ik meegekregen heb van de artsen, wat ik dan maar aanhoud. Ik heb mezelf nu voorgenomen om te proberen mijn loopschema te volbrengen (3x per week lopen), en op de overige dagen te gaan fietsen. Geen vaste afstand ofzo, maar gewoon gaan en kijken hoe het gaat. Gaat het goed, dan iets verder, gaat het niet ben ik in 5 min weer thuis.
Maar jij bent iedere dag al best actief bezig bij de paardjes en in het wandelen met de hond, als ik dat zo zag in jouw dagschema? Dat vond de arbeidsgeneesheer niet genoeg?
Hypnose heb ik geen ervaring mee.
Mopto, welkom hier! Vervelend voor je dat je hier nu goed kunt meeschrijven, maar je bent van harte welkom. Het klinkt alsof je een behoorlijk heftige periode achter de rug hebt, ook met je vriend. Wat enorm lastig om hem kwijt te raken in deze situatie!
Ik hoop dat het je voor nu lukt om even echt goed tot rust te kunnen komen, en weer wat energie op te kunnen bouwen en even goed voor jezelf te kunnen zorgen. Heb je wel steun van je ouders/ vrienden/ familie daarbij, die evt even voor jou kunnen zorgen? Wees vooral niet bang om om hulp te vragen bij allerlei klusjes of als je je hart wilt luchten, dat is echt helemaal niet erg, lokaal lijkt dat misschien vreemd.
En hier is dat natuurlijk ook altijd goed!
Heel veel sterkte voor nu
Hier gaat het wel goed eigenlijk. Ik ben daar wel een beetje verbaasd over, omdat ik vorige keer na de EMDR sessie echt een wrak was voor 5 dagen ofzo. Maar deze sessie was toch veel minder zwaar op de een of andere manier. Ik was er wel behoorlijk moe van, maar heb niet zoveel last gehad van dat het nog dagen doorwerkt, zoals de vorige keer. Gelukkig! Maar ik ben er stiekem nog wel een beetje verbaasd over dat dat zoveel verschil kan maken blijkbaar.
Afgelopen dagen waren wel behoorlijk druk, maar druk met leuk dingen dus dat is positief . Vrijdag heb ik sinds echt heeeeeel lange tijd (echt 8 maanden ofzo) weer eens een uitje gehad met mijn man waarbij we samen een stukje gingen fietsen, ergens lunchen en weer naar huis fietsen. . Overwinning op mijzelf!!
Normaal gesproken fietsen we dan wel altijd een kilometer of 80, nu hebben we 8 kilometer gefietst, maar toch. Het was zo enorm fijn om weer eens te doen! Heerlijk
Merkte ook echt aan mijn man dat het hem blij maakte en hoop gaf, dat maakt mij weer gelukkig .
Gisteren hadden we familiebezoek. Dat was toch nog wel behoorlijk intensief, brrrr. Ik had gedacht dat het wel ging, maar dat viel me toch wel erg tegen. Gister dus maar vroeg naar bed, maar vandaag heb ik niet erg veel energie meer over. Een rustig aan dag vandaag dus. Ik ga proberen 'het verloren symbool' van Dan Brown te lezen. Kijken of dat al gaat. Ik kan er altijd zo van genieten, lekker een middagje wegdromen in een goed boek. Hoop dat het nu weer lukt!
Hebben jullie ook een leuk weekend gehad?
Ja, dat knuffelen is hier af en toe ook een probleem inderdaad. Geen idee of knuffelkont vlaams is trouwens, maar wij gebruiken het hier ook . Dan wil hij knuffelen, ga ik denken: "wil ik dit eigenlijk wel? Hmmmm eigenlijk niet, maar als ik hem nu weer wegstuur is het ook zielig. eindeloze discussie in mijn hoofd, en dan ben ik helemaal overprikkeld" . Inmiddels reageert mijn lijf dan op mijn gedachten door ook in de stress te schieten dus dan merkt hij dat wel en neemt hij afstand. Maargoed, dan voel ik me weer zo'n faal!
Erg lastig. Ik baal er ook wel van dat dat nu met die EMDR weer terugkomt. Maargoed, dat is tijdelijk en duidelijk aanwijsbaar in ieder geval.
Lukt het wat, om rustige activiteiten te kunnen ondernemen?
Fijn dat je arbeidsgeneesheer begripvol was! Heb je nu nog voor een bepaalde periode hersteltijd gekregen? (ik weet niet zo goed hoe dat werkt in België). Goed dat hij je goed de tijd gunt om te herstellen in ieder geval, fijn!
Dat sporten vind ik ook een heel moeilijk verhaal... In het begin van mijn BO moest ik daar ook echt niet aan denken. Ik was blij als ik 's avonds de trap op naar bed haalde, daar moest ik soms nog halverwege uitrusten. Toen mocht ik van de praktijkondersteuner ook nog niet sporten. Ik had toen voorgesteld iets van yoga, of aquagym te gaan doen ofzo, maar dat mocht niet. Nu een maand geleden ongeveer heb ik van haar een wandelschema gehad om conditie op te gaan bouwen. Dit is eigenlijk een hardloop intervalschema, maar ik mag dan niet hardlopen, maar ik moet in plaats daarvan afwisselend 'hard doorlopen, alsof je de bus moet halen' en rustig wandelen.
Ook de psycholoog adviseerde me nu om te gaan bewegen (het liefst iedere dag even, al is het maar 10/15 min). Maar ook op de manier hoe Gele Suikerspin zegt, dus echt afhankelijk van hoe je je voelt en niet te intensief. Ik mag dan bijvoorbeeld ook niet buiten adem raken, dan ga ik te ver. Hij zei: "je moet nog wel kunnen praten, maar niet meer kunnen zingen".
En, wat vooral belangrijk was, om daarbij je lijf het verschil weer te leren tussen inspanning en rust. Dus, inspanning doen, maar daarna ook echt rust nemen, zodat je lijf dat ook leert herkennen.
Dit is wat ik meegekregen heb van de artsen, wat ik dan maar aanhoud. Ik heb mezelf nu voorgenomen om te proberen mijn loopschema te volbrengen (3x per week lopen), en op de overige dagen te gaan fietsen. Geen vaste afstand ofzo, maar gewoon gaan en kijken hoe het gaat. Gaat het goed, dan iets verder, gaat het niet ben ik in 5 min weer thuis.
Maar jij bent iedere dag al best actief bezig bij de paardjes en in het wandelen met de hond, als ik dat zo zag in jouw dagschema? Dat vond de arbeidsgeneesheer niet genoeg?
Hypnose heb ik geen ervaring mee.
Mopto, welkom hier! Vervelend voor je dat je hier nu goed kunt meeschrijven, maar je bent van harte welkom. Het klinkt alsof je een behoorlijk heftige periode achter de rug hebt, ook met je vriend. Wat enorm lastig om hem kwijt te raken in deze situatie!
Ik hoop dat het je voor nu lukt om even echt goed tot rust te kunnen komen, en weer wat energie op te kunnen bouwen en even goed voor jezelf te kunnen zorgen. Heb je wel steun van je ouders/ vrienden/ familie daarbij, die evt even voor jou kunnen zorgen? Wees vooral niet bang om om hulp te vragen bij allerlei klusjes of als je je hart wilt luchten, dat is echt helemaal niet erg, lokaal lijkt dat misschien vreemd.
En hier is dat natuurlijk ook altijd goed!
Heel veel sterkte voor nu
Hier gaat het wel goed eigenlijk. Ik ben daar wel een beetje verbaasd over, omdat ik vorige keer na de EMDR sessie echt een wrak was voor 5 dagen ofzo. Maar deze sessie was toch veel minder zwaar op de een of andere manier. Ik was er wel behoorlijk moe van, maar heb niet zoveel last gehad van dat het nog dagen doorwerkt, zoals de vorige keer. Gelukkig! Maar ik ben er stiekem nog wel een beetje verbaasd over dat dat zoveel verschil kan maken blijkbaar.
Afgelopen dagen waren wel behoorlijk druk, maar druk met leuk dingen dus dat is positief . Vrijdag heb ik sinds echt heeeeeel lange tijd (echt 8 maanden ofzo) weer eens een uitje gehad met mijn man waarbij we samen een stukje gingen fietsen, ergens lunchen en weer naar huis fietsen. . Overwinning op mijzelf!!
Normaal gesproken fietsen we dan wel altijd een kilometer of 80, nu hebben we 8 kilometer gefietst, maar toch. Het was zo enorm fijn om weer eens te doen! Heerlijk
Merkte ook echt aan mijn man dat het hem blij maakte en hoop gaf, dat maakt mij weer gelukkig .
Gisteren hadden we familiebezoek. Dat was toch nog wel behoorlijk intensief, brrrr. Ik had gedacht dat het wel ging, maar dat viel me toch wel erg tegen. Gister dus maar vroeg naar bed, maar vandaag heb ik niet erg veel energie meer over. Een rustig aan dag vandaag dus. Ik ga proberen 'het verloren symbool' van Dan Brown te lezen. Kijken of dat al gaat. Ik kan er altijd zo van genieten, lekker een middagje wegdromen in een goed boek. Hoop dat het nu weer lukt!
Hebben jullie ook een leuk weekend gehad?
zondag 30 april 2017 om 21:31
Dank jullie wel voor jullie lieve woorden. Dat doet me goed en geeft me steun.
Vienna29, een brief schrijven op een later moment naar m'n exvriend lijkt me een goed idee. Het zou heel goed kunnen dat hij niet zoveel of niet genoeg heeft stil gestaan bij wat er allemaal met mij gebeurde, ook als ik dat wel aangaf. Juist ook door zijn eigen achtergrond van altijd maar doorgaan, hoe dan ook. Wat ik me bij sommige dingen best kan voorstellen dat dat helpt, dat doet het soms ook, maar niet bij alles is dat de beste oplossing.
Rodelimo, ik heb wel wat mensen om me heen met wie ik het erover kan hebben hoe ik me voel en wat er allemaal gebeurt, maar dit heb ik lang niet meer gedaan (het erover hebben), omdat ik 'gewoon maar' doorging. Zo van, ...joh...wat maakt het uit hoe ik me nu voel, dit gaat vast wel vanzelf over...m'n gevoel dus negeren, ondanks een vrij somber en terugkerend gevoel. En dan tijdens m'n studie in de praktijk me extra richten op degene die er voor me zat, gevoel uit...en gaan...
Sporten, of bewegen...niet te intensief, wat goed!
8 km is toch al ver genoeg? Zolang je een leuk rondje kunt fietsen met een beetje afwisseling? Als je je beter voelt kun je snel genoeg weer conditie opbouwen denk ik. Dus super goed gedaan! En fijn dat het ook goed voelde, lekker is dat als dat er ook mag zijn.
80 kilometer is ook echt wel heel ver vind ik. Was dat destijds wel met pauzes tussendoor? Ik ben/was ook wel een fietser, maar dan niet zo ver. Ik fietste maximaal 40 kilometer. Maar ik denk dat als ik samen met iemand zou gaan fietsen, verder zou kunnen (toen..voor de BO). Voorlopig fiets ik niet meer dan 4 a 5 km, als dat er al van komt.
Vienna29, een brief schrijven op een later moment naar m'n exvriend lijkt me een goed idee. Het zou heel goed kunnen dat hij niet zoveel of niet genoeg heeft stil gestaan bij wat er allemaal met mij gebeurde, ook als ik dat wel aangaf. Juist ook door zijn eigen achtergrond van altijd maar doorgaan, hoe dan ook. Wat ik me bij sommige dingen best kan voorstellen dat dat helpt, dat doet het soms ook, maar niet bij alles is dat de beste oplossing.
Rodelimo, ik heb wel wat mensen om me heen met wie ik het erover kan hebben hoe ik me voel en wat er allemaal gebeurt, maar dit heb ik lang niet meer gedaan (het erover hebben), omdat ik 'gewoon maar' doorging. Zo van, ...joh...wat maakt het uit hoe ik me nu voel, dit gaat vast wel vanzelf over...m'n gevoel dus negeren, ondanks een vrij somber en terugkerend gevoel. En dan tijdens m'n studie in de praktijk me extra richten op degene die er voor me zat, gevoel uit...en gaan...
Sporten, of bewegen...niet te intensief, wat goed!
8 km is toch al ver genoeg? Zolang je een leuk rondje kunt fietsen met een beetje afwisseling? Als je je beter voelt kun je snel genoeg weer conditie opbouwen denk ik. Dus super goed gedaan! En fijn dat het ook goed voelde, lekker is dat als dat er ook mag zijn.
80 kilometer is ook echt wel heel ver vind ik. Was dat destijds wel met pauzes tussendoor? Ik ben/was ook wel een fietser, maar dan niet zo ver. Ik fietste maximaal 40 kilometer. Maar ik denk dat als ik samen met iemand zou gaan fietsen, verder zou kunnen (toen..voor de BO). Voorlopig fiets ik niet meer dan 4 a 5 km, als dat er al van komt.
maandag 1 mei 2017 om 15:46
Mopto, wat fijn dat je wel vrienden en familie om je heen hebt. Ik kan me voorstellen dat het lastig is om bij hen je verhaal te doen/ te praten, helemaal als je zelf altijd gezien word als een heel sterk persoon waar iedereen juist bij komt om te praten. Dat komt me wel bekend voor.
Het negatieve gevoel negeren herken ik ook erg. Dat is bij mij ook een van de redenen geweest waarop het misgegaan is. Bij ons was het thuis ook heel erg druk met een verbouwing, maar door juist mijn aandacht op de verbouwing en de vermoeidheid bij mijn man te richten ging ik volledig voorbij aan mijzelf.
Om dat vervolgens 3x zo hard terug te krijgen in de periode erna, wanneer je wel rust neemt. Lukt het je nu goed om rust te kunnen nemen en te kunnen slapen?
Lukt het nu wel goed om bij dat gevoel stil te kunnen staan? Of het er evt over te gaan hebben met vrienden/ familie/ de praktijkondersteuner?
Hihi, ja 8 km is voor nu al ver zat! Ik was al verbaasd van mezelf dat ik het gehaald had en niet heel de dag voor pampus lag. Maar ik ben er blij om, het is wel heel fijn om te doen, even naar buiten, lokaal is het dan maar heel even en duurt het even voor ik mezelf de deur uitgewerkt heb.
Ja, 80 km is wel met pauzes, anders word het me te vermoeiend . Ik vond het eerst ook erg ver, maar mijn man is fietsverslaafd, dus ik ben eigenlijk soort van meegesleurd in zijn hobby.... Nouja, ik vind het zelf ook best leuk, maar voor af en toe een dagje, of een avondje door de week ofzo. Heerlijk, vooral in deze tijd van het jaar als alles net in bloei komt!
Leuk dat jij ook fietstochten maakt Ga jij ook weleens op fietsvakantie? Tenminste, normaal gesproken, ik snap dat je er nu even niet aan moet denken. (ik ook niet hoor )
Ik had hier even een slik-momentje vandaag... Ik vond een brief van het UWV in de brievenbus waarin ze me waarschuwde dat ik al bijna een jaar ziek was en of ik echt wel alle opties overwogen had om beter te worden, en wat er evt zou kunnen gaan gebeuren als ik een jaar ziek ben.
Au, dat was wel confronterend. Ik weet natuurlijk wel dat ik bijna een jaar thuis ben, maar voor mijn gevoel is dat zo voorbij gevlogen dat ik het bijna niet gemerkt heb. Er is zoveel gebeurd, en tegelijkertijd zo weinig, echt een heel gek gevoel.
Gisteren was ik dus volledig in paniek over hoe dat nu moest, en hoe dat nu ooit nog goed moet gaan komen op mijn werk, en of het ooit nog goed komt met mijn concentratie enzo, pfff. Gelukkig kon mijn man me wel een beetje troosten. Hij zei, dit jaar heeft ons ook heel veel gebracht, ook samen, dus we gaan op die datum gewoon samen taart eten om het te vieren. Ahhhh Nouja, nog meer tranen, maargoed.
Vandaag gaat het wel weer redelijk, maar ik heb de brief maar even verstopt.
Het negatieve gevoel negeren herken ik ook erg. Dat is bij mij ook een van de redenen geweest waarop het misgegaan is. Bij ons was het thuis ook heel erg druk met een verbouwing, maar door juist mijn aandacht op de verbouwing en de vermoeidheid bij mijn man te richten ging ik volledig voorbij aan mijzelf.
Om dat vervolgens 3x zo hard terug te krijgen in de periode erna, wanneer je wel rust neemt. Lukt het je nu goed om rust te kunnen nemen en te kunnen slapen?
Lukt het nu wel goed om bij dat gevoel stil te kunnen staan? Of het er evt over te gaan hebben met vrienden/ familie/ de praktijkondersteuner?
Hihi, ja 8 km is voor nu al ver zat! Ik was al verbaasd van mezelf dat ik het gehaald had en niet heel de dag voor pampus lag. Maar ik ben er blij om, het is wel heel fijn om te doen, even naar buiten, lokaal is het dan maar heel even en duurt het even voor ik mezelf de deur uitgewerkt heb.
Ja, 80 km is wel met pauzes, anders word het me te vermoeiend . Ik vond het eerst ook erg ver, maar mijn man is fietsverslaafd, dus ik ben eigenlijk soort van meegesleurd in zijn hobby.... Nouja, ik vind het zelf ook best leuk, maar voor af en toe een dagje, of een avondje door de week ofzo. Heerlijk, vooral in deze tijd van het jaar als alles net in bloei komt!
Leuk dat jij ook fietstochten maakt Ga jij ook weleens op fietsvakantie? Tenminste, normaal gesproken, ik snap dat je er nu even niet aan moet denken. (ik ook niet hoor )
Ik had hier even een slik-momentje vandaag... Ik vond een brief van het UWV in de brievenbus waarin ze me waarschuwde dat ik al bijna een jaar ziek was en of ik echt wel alle opties overwogen had om beter te worden, en wat er evt zou kunnen gaan gebeuren als ik een jaar ziek ben.
Au, dat was wel confronterend. Ik weet natuurlijk wel dat ik bijna een jaar thuis ben, maar voor mijn gevoel is dat zo voorbij gevlogen dat ik het bijna niet gemerkt heb. Er is zoveel gebeurd, en tegelijkertijd zo weinig, echt een heel gek gevoel.
Gisteren was ik dus volledig in paniek over hoe dat nu moest, en hoe dat nu ooit nog goed moet gaan komen op mijn werk, en of het ooit nog goed komt met mijn concentratie enzo, pfff. Gelukkig kon mijn man me wel een beetje troosten. Hij zei, dit jaar heeft ons ook heel veel gebracht, ook samen, dus we gaan op die datum gewoon samen taart eten om het te vieren. Ahhhh Nouja, nog meer tranen, maargoed.
Vandaag gaat het wel weer redelijk, maar ik heb de brief maar even verstopt.
maandag 1 mei 2017 om 17:44
Ik begrijp niet hoe mensen er bij komen om iemand met een burn out aan te raden te gaan hardlopen of op een andere manier intensief te sporten. Als je burn out bent heb je al de grootste moeite om te bewegen in het begin, laat staan om te sporten. Ik moest er zelf in ieder geval niet aan denken, zeker de eerste 9 maanden niet, wanneer ik tot het einde van de dag amper in staat was me te bewegen en elk beetje energie echt niet kon verspillen aan sport, ondanks dat ik een erg sportief type ben. Maargoed, misschien is het voor andere mensen wel haalbaar vanaf het begin van de bo.
Rodelimo, de brief van het uwv is een standaard brief die naar iedereen gestuurd wordt die een bepaalde tijd ziek is. Niet teveel zorgen om maken, al helpt de toon van dat soort brieven daar niet bepaald aan mee.
Rodelimo, de brief van het uwv is een standaard brief die naar iedereen gestuurd wordt die een bepaalde tijd ziek is. Niet teveel zorgen om maken, al helpt de toon van dat soort brieven daar niet bepaald aan mee.
dinsdag 2 mei 2017 om 07:28
Oh wat lief van je vriend Rodelimo om zo'n stomme brief toch nog een mooie positieve draai aan te geven. Laat de brief maar mooi verstopt liggen. Je weet dat je op goede weg bent en niet laten verstoren door een standaard brief.
Pussywillow: ja ik snap er ook echt niets van dat ze mij maar blijven aanmoedigen om te sporten. Denk persoonlijk niet dat iemand dit kan in het begin van zijn BO. Misschien kan de een wel meer bewegen dan de ander, maar echt sporten (zweten) dat lijkt mij toch straf. Ben zelf helemaal niet sportief en toch mis ik de uitlaatklep die beweging normaal gezien geeft. Moet voor jou dan nog confronterender zijn PussyWillow als sportieveling?
Mopto; fijn dat je mensen hebt bij wie je terecht kan. Kan zo opluchten als je begrepen wordt en je verhaal kwijt kunt.
Hier een klein lichtpuntje. Uit mijn bloedonderzoek kwam een zeer ernstig vitamine D tekort naar voren (best opvallend, ben een buitenmens en nam al een multivitamine met vit D erin. Vandaag eerste afspraak bij de kinesist. Fingers crossed dat de lichamelijke klachten verminderen
Pussywillow: ja ik snap er ook echt niets van dat ze mij maar blijven aanmoedigen om te sporten. Denk persoonlijk niet dat iemand dit kan in het begin van zijn BO. Misschien kan de een wel meer bewegen dan de ander, maar echt sporten (zweten) dat lijkt mij toch straf. Ben zelf helemaal niet sportief en toch mis ik de uitlaatklep die beweging normaal gezien geeft. Moet voor jou dan nog confronterender zijn PussyWillow als sportieveling?
Mopto; fijn dat je mensen hebt bij wie je terecht kan. Kan zo opluchten als je begrepen wordt en je verhaal kwijt kunt.
Hier een klein lichtpuntje. Uit mijn bloedonderzoek kwam een zeer ernstig vitamine D tekort naar voren (best opvallend, ben een buitenmens en nam al een multivitamine met vit D erin. Vandaag eerste afspraak bij de kinesist. Fingers crossed dat de lichamelijke klachten verminderen
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 4 mei 2017 om 06:35
Hey allemaal! Hoe gaat het?
Summer: misschien heb ik het gemist, maar hoe ging je sollicitatie? Mag je starten?
Gele Suikerspin. moest gisteren aan jouw post over nagelslakken denken en goed zitten tutten. Eerst schuldgevoel (waarom heb ik hier wel energie voor?) maar nu heel blij dat ik gewoon goed voor mezelf aan het zorgen ben (met gelakte nagels)
Rodelimo; hoe ging het bij de psycholoog? Valt deze sessie weer iets minder zwaar? Heerlijk kunnen wegdromen bij een goed boek?
Hier heeft de kinesist al veel kunnen losmasseren (bij het begin werd de stagiair er nog even bijgehaald: ' zo voelt een vastzittende nek en schouders',) Merk nu al dat ik mij meer kan bewegen
Summer: misschien heb ik het gemist, maar hoe ging je sollicitatie? Mag je starten?
Gele Suikerspin. moest gisteren aan jouw post over nagelslakken denken en goed zitten tutten. Eerst schuldgevoel (waarom heb ik hier wel energie voor?) maar nu heel blij dat ik gewoon goed voor mezelf aan het zorgen ben (met gelakte nagels)
Rodelimo; hoe ging het bij de psycholoog? Valt deze sessie weer iets minder zwaar? Heerlijk kunnen wegdromen bij een goed boek?
Hier heeft de kinesist al veel kunnen losmasseren (bij het begin werd de stagiair er nog even bijgehaald: ' zo voelt een vastzittende nek en schouders',) Merk nu al dat ik mij meer kan bewegen
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 4 mei 2017 om 07:01
Kon even niet laten om deze te posten, zo schattig: http://www.boredpanda.com/cute-baby-hip ... _id=794245
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 4 mei 2017 om 14:37
Ahhhh, Vienna, die babynijlpaardjes! Wat lief . Dat is nog eens een vrolijk begin van de dag! (niet dat ik nu pas opsta, maar ik had toen geen tijd om te reageren )
Wat fijn dat de kinesist je goed heeft kunnen helpen! Dat voelt zo fijn tea, als je plots weer kunt bewegen! Krijg jij ook zo'n hoofdpijn/ last van prikkels van die spieren die zo vastzitten daarzo? Heerlijk dat je nu iets gevonden hebt wat daarvoor helpt in ieder geval
Hoe gaat het met de rustige dingetjes doen? Lukt dat een beetje?
Hier gaat het redelijk goed deze week! Deze week heb ik geen therapie, dat is ook wel even lekker moet ik zeggen! Die sessies van de afgelopen weken waren behoorlijk zwaar geweest, en hadden er qua energie best wel ingehakt, waardoor ik buiten dat voor niet zoveel dingen meer energie had. Erg fijn om deze week de rest van de dingen wat meer aandacht te kunnen geven
Zo ben ik deze week 2x gaan werken! Een mijlpaal, want dat is de eerste keer dat ik dat gedaan heb en me er goed bij gevoeld heb!
Dinsdag was ik wel wat te lang gebleven, maar het was zo gezellig. Vorige weken liep ik steeds iedereen mis, en toen was iedereen er weer. Een hoop bij te kletsen dus! Ook had ik een nieuw klusje gehad, waar ik echt goed mee uit de voeten kon. Echt goed op mijn niveau voor nu zeg maar . Zeer motiverend om te zien dat ik na bijna een jaar nog lang niet vergeten was hoe alle systemen werkten en het eigenlijk net was alsof ik nooit weggeweest was. Heerlijk. Maargoed, iets te enthousiast dus
Gisteren heb ik dus voornamelijk in de zitzak doorgebracht. Ik had een nieuwe serie ontdekt op Netflix, dus dat kwam opzich wel mooi uit. Die heb ik wel helemaal kunnen kijken:) Las chicas del cable, echt een leuke serie vond ik!
Vandaag heb ik wel gewerkt, al was het maar een uurtje. Ik had een gesprek met de hr en mijn leidinggevende. Gelukkig zijn ze nog steeds erg positief en zien ze me nog steeds terugkomen, dus dat is heel fijn. Dat zie ik ook gebeuren, maar het is fijn dat zij dat ook zien.
Wel komt er binnenkort een arbeidskundig onderzoek, omdat ik dan een jaar ziek ben (over een maand). Brrrr. Dat klinkt echt dramatisch
. Ze had het gelukkig uitgelegd, en dat het voor nu voornamelijk een administratieve handeling zou zijn, die wel uitgevoerd moet worden volgens het protocol. Nouja, goed.
Oh, en ik heb van de week op marktplaats bijna alle oude jan jans en de kinderen strips gevonden. Morgen kan ik ze ophalen:) Echt tof, want dat is iets wat ik nu echt goed kan lezen zonder hoofdpijn te krijgen! En die strip is zo grappig.
Dan Brown is mislukt, dat gaf na 10 pagina's al hoofdpijn. Ik ben dus weer overgestapt op Simone van der Vlugt en Suzanne Vermeer, dat leest toch wat simpeler. Maar wel echt heerlijk om te doen
Pussywillow, dankjewel voor de geruststelling. Het zag er idd wel uit als een standaardbrief, maar ik word er toch nerveus van als er dan staat van: "heb je echt alle opties geprobeerd?" e.d. Ga ik toch weer aan mijzelf twijfelen wantja, je kunt altijd meer doen natuurlijk. Ook vooral het feit dat het nu al bijna een jaar is was wel even slikken. Echt even zo'n confronterend momentje
Het is hier rustig inderdaad! Is iedereen al op meivakantie?
Wat fijn dat de kinesist je goed heeft kunnen helpen! Dat voelt zo fijn tea, als je plots weer kunt bewegen! Krijg jij ook zo'n hoofdpijn/ last van prikkels van die spieren die zo vastzitten daarzo? Heerlijk dat je nu iets gevonden hebt wat daarvoor helpt in ieder geval
Hoe gaat het met de rustige dingetjes doen? Lukt dat een beetje?
Hier gaat het redelijk goed deze week! Deze week heb ik geen therapie, dat is ook wel even lekker moet ik zeggen! Die sessies van de afgelopen weken waren behoorlijk zwaar geweest, en hadden er qua energie best wel ingehakt, waardoor ik buiten dat voor niet zoveel dingen meer energie had. Erg fijn om deze week de rest van de dingen wat meer aandacht te kunnen geven
Zo ben ik deze week 2x gaan werken! Een mijlpaal, want dat is de eerste keer dat ik dat gedaan heb en me er goed bij gevoeld heb!
Dinsdag was ik wel wat te lang gebleven, maar het was zo gezellig. Vorige weken liep ik steeds iedereen mis, en toen was iedereen er weer. Een hoop bij te kletsen dus! Ook had ik een nieuw klusje gehad, waar ik echt goed mee uit de voeten kon. Echt goed op mijn niveau voor nu zeg maar . Zeer motiverend om te zien dat ik na bijna een jaar nog lang niet vergeten was hoe alle systemen werkten en het eigenlijk net was alsof ik nooit weggeweest was. Heerlijk. Maargoed, iets te enthousiast dus
Gisteren heb ik dus voornamelijk in de zitzak doorgebracht. Ik had een nieuwe serie ontdekt op Netflix, dus dat kwam opzich wel mooi uit. Die heb ik wel helemaal kunnen kijken:) Las chicas del cable, echt een leuke serie vond ik!
Vandaag heb ik wel gewerkt, al was het maar een uurtje. Ik had een gesprek met de hr en mijn leidinggevende. Gelukkig zijn ze nog steeds erg positief en zien ze me nog steeds terugkomen, dus dat is heel fijn. Dat zie ik ook gebeuren, maar het is fijn dat zij dat ook zien.
Wel komt er binnenkort een arbeidskundig onderzoek, omdat ik dan een jaar ziek ben (over een maand). Brrrr. Dat klinkt echt dramatisch
Oh, en ik heb van de week op marktplaats bijna alle oude jan jans en de kinderen strips gevonden. Morgen kan ik ze ophalen:) Echt tof, want dat is iets wat ik nu echt goed kan lezen zonder hoofdpijn te krijgen! En die strip is zo grappig.
Dan Brown is mislukt, dat gaf na 10 pagina's al hoofdpijn. Ik ben dus weer overgestapt op Simone van der Vlugt en Suzanne Vermeer, dat leest toch wat simpeler. Maar wel echt heerlijk om te doen
Pussywillow, dankjewel voor de geruststelling. Het zag er idd wel uit als een standaardbrief, maar ik word er toch nerveus van als er dan staat van: "heb je echt alle opties geprobeerd?" e.d. Ga ik toch weer aan mijzelf twijfelen wantja, je kunt altijd meer doen natuurlijk. Ook vooral het feit dat het nu al bijna een jaar is was wel even slikken. Echt even zo'n confronterend momentje
Het is hier rustig inderdaad! Is iedereen al op meivakantie?
vrijdag 5 mei 2017 om 06:37
Het is hier inderdaad heel rustig. Denk dat de meivakantie er veel mee te maken heeft. Misschien een paar forummers op vakantie? Normaal gezien zou ik nu staan springen om straks naar een bevrijdingsfestival (traditie met manlief), nu moet ik niet aan denken om tussen zoveel drukte te moeten rondlopen;
Iemand wel zo stoer om zich eraan te wagen?
Wat fantastisch Rodelimo dat je deze week twee keer bent gaan werken! Tijd voor een dansje
Oh leuk Jan Jansen & de kinderen! Zo relaxt om stripboeken te lezen. Heel ontspannend; Lees zelf graag Kiekeboe (jeugdsentiment). Mooi dat de makkelijker te lezen boeken al goed gaan. Loop hier ook tegen die grens aan, heb eentje van Simone zonder problemen gelezen en een boek (weet de titel zelfs al niet meer, oeps ) lukte voor geen meter. Heel snel weer naar de bibliotheek teruggebracht. Zal vanzelf wel weer komen.
De kine is echt geweldig! Nu al veel minder last van hoofdpijn en kan mijn nek alweer veel makkelijker draaien; Ze had ook stretchoefeningen meegegeven en dat gaan heel goed (toch het idee dat ik beweeg)
Deze week al nagels gelakt, tijdschriften gelezen, gezongen (niet dat ik het kan, maar was wel een toffe uitlaatklep), en veganistische cake gebakken (manlief was jarig), het gaat steeds beter met de rustige bezigheden in de namiddag.
Fijn weekend allemaal!
Iemand wel zo stoer om zich eraan te wagen?
Wat fantastisch Rodelimo dat je deze week twee keer bent gaan werken! Tijd voor een dansje
Oh leuk Jan Jansen & de kinderen! Zo relaxt om stripboeken te lezen. Heel ontspannend; Lees zelf graag Kiekeboe (jeugdsentiment). Mooi dat de makkelijker te lezen boeken al goed gaan. Loop hier ook tegen die grens aan, heb eentje van Simone zonder problemen gelezen en een boek (weet de titel zelfs al niet meer, oeps ) lukte voor geen meter. Heel snel weer naar de bibliotheek teruggebracht. Zal vanzelf wel weer komen.
De kine is echt geweldig! Nu al veel minder last van hoofdpijn en kan mijn nek alweer veel makkelijker draaien; Ze had ook stretchoefeningen meegegeven en dat gaan heel goed (toch het idee dat ik beweeg)
Deze week al nagels gelakt, tijdschriften gelezen, gezongen (niet dat ik het kan, maar was wel een toffe uitlaatklep), en veganistische cake gebakken (manlief was jarig), het gaat steeds beter met de rustige bezigheden in de namiddag.
Fijn weekend allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 5 mei 2017 om 11:56
Hier geen vakantie. Oow wat zou ik graag weer op vakantie willen kunnen. Maar alleen bij de gedachte al, weet ik dat dat nog te hoog gegrepen is. Te veel prikkels enzo.
Gaan jullie van de zomer wel weg?
Hier een rustig aan weekje, ben vermoeiender door medicatie, hopelijk zakt dat snel af.
Best wel weer een schok dat dan autorijden niet kan/mag en wandelingetjes weer te veel zijn. Gelukkig weet ik dat het maar tijdelijk is, maar doet me denken aan het begin van mijn burn-out. Ook gewoon geen lekker gevoel, zo duf en moe en wazig.
Wat een leuke site!! Plaats gerust vaker diertjes, ik word daar helemaal ontspannen van. Zelf vergeet ik het vaak op te zoeken. Maar wordt er helemaal zennn van.
Haha, ja nagels lakken. We moeten goed voor onze lichaam en geest zorgen.
Ik laat mijn schouders ook regelmatig masseren. Iemand schreef hier of op het forum dat haar huisarts dat onzin vond, want dat was oppervlakte aanpakken en niet de oorzaak.
Dat klopt, maar wel verrekte fijn! En van vastzittende schouders wordt je humeur slechter en daar gaat de boel weer meer van vastzitten, dus weer een gezellig cirkeltje waar jezelf lastig uit komt.
Ik kan het iedereen aanraden!!
Gisteren de tv maar uitgelaten en het nieuws wat gemeden, wordt ik altijd zo treurig van, 4mei. Ben te gevoelig voor al die verhalen. Dus mezelf maar even in bescherming genomen.
Hoop vandaag even te wandelen naar de super en bloemetjes te kopen.
Gaan jullie van de zomer wel weg?
Hier een rustig aan weekje, ben vermoeiender door medicatie, hopelijk zakt dat snel af.
Best wel weer een schok dat dan autorijden niet kan/mag en wandelingetjes weer te veel zijn. Gelukkig weet ik dat het maar tijdelijk is, maar doet me denken aan het begin van mijn burn-out. Ook gewoon geen lekker gevoel, zo duf en moe en wazig.
Wat een leuke site!! Plaats gerust vaker diertjes, ik word daar helemaal ontspannen van. Zelf vergeet ik het vaak op te zoeken. Maar wordt er helemaal zennn van.
Haha, ja nagels lakken. We moeten goed voor onze lichaam en geest zorgen.
Ik laat mijn schouders ook regelmatig masseren. Iemand schreef hier of op het forum dat haar huisarts dat onzin vond, want dat was oppervlakte aanpakken en niet de oorzaak.
Dat klopt, maar wel verrekte fijn! En van vastzittende schouders wordt je humeur slechter en daar gaat de boel weer meer van vastzitten, dus weer een gezellig cirkeltje waar jezelf lastig uit komt.
Ik kan het iedereen aanraden!!
Gisteren de tv maar uitgelaten en het nieuws wat gemeden, wordt ik altijd zo treurig van, 4mei. Ben te gevoelig voor al die verhalen. Dus mezelf maar even in bescherming genomen.
Hoop vandaag even te wandelen naar de super en bloemetjes te kopen.
vrijdag 5 mei 2017 om 15:42
Ja, wellicht! Nouja, hoop dat het met iedereen goed gaat in ieder geval.
Bevrijdingsfestivals ben ik eigenlijk nooit zo heel erg van, ik ben normaal ook al niet zo heel erg van de mensenmassa's, al vind ik live muziek terwijl ik ergens in het gras lig heerlijk. Nu lijkt het me echter wel veel te veel input ineens... Jammer dat het bij jou ook nog niet lukt Vienna! Heb je wel nog iets anders leuks gedaan op bevrijdingsdag?
Kleine troost dit jaar is dat het wel heel koud geweest was op het festival
Oh, Kiekeboe, die heb ik vroeger ook veel gelezen! Heb ik al een tijd niet meer aan gedacht zeg, goh. Idee voor als ik door de jan jansen heen ben . Vanavond gaan we ze ophalen. Ik heb na de verbouwing nog niet echt veel kastruimte, en al helemaal geen boekenkasten, dus daarna ga ik nog even verzinnen waar ik ze eigenlijk ga laten. Ach details... (daar kwam mijn man mee nadat ik ze al besteld had in mijn enthousiasme) .
Ja, de boeken van Simone zijn echt fijn om nu te lezen vind ik. Niet teveel personages, of door elkaar lopende verhaallijnen, maar je kunt wel helemaal in die boeken opgaan. Echt heerlijk.
Welke boeken lees jij nu voornamelijk? (ik raak een beetje door de Erica James, Suzanne Vermeer, Linda van Rijn e.d. heen die er hier in de bibliotheek zijn, dus inspiratie is altijd welkom )
Wat fijn dat je zo'n verschil merkt met het bewegen al! Heerlijk! En wat lekker dat de rustige activiteiten 's middags goed lukken. Dat klinkt heerlijk rustig in ieder geval
Gele Suikerspin, wat jammer dat het deze week even wat minder gaat. Ben je begonnen met de hogere dosering?
Het is geen fijn gevoel inderdaad, als je je dan weer zo slap, en moe en wazig voelt, zeker niet als het naar aanleiding is van iets wat je zelf neemt, ookal is het goed voor je. Ik ken dat gevoel heel erg goed inderdaad. Wel supergoed van je dat je wel doorzet!
Hoe gaat het met je dagbesteding? Ging het deze week iets beter met de hoofdpijn?
In het kader van de schattige diertjes kwam ik net nog wel deze tegen: https://9gag.com/gag/avG413q?sc=cute . Ik vond hem zo lief
Hahaha, ja dat was mijn POH die dat zei over de massages inderdaad. Ik ben het er ook niet mee eens. Wel met dat het een tijdelijke oplossing is, en dat de spanning in de spieren met de stress weer terugkomt. Maar ik ga nu (sinds 3 weken) iedere week naar de massagetherapeut, waar dan in 60 min mijn rug en schouders losgemaakt worden en daar voel ik me zoveel beter van! Het moet dan idd een week daarna wel weer, maar dat heb ik er graag voor over om me de rest van de week beter te voelen. Dat helpt ook met je voor de rest beter voelen volgens mij.
Ik hoop dat het gelukt is met je wandeling en dat je leuke bloemetjes gevonden hebt!
Ik ben vandaag weer langs de massagetherapeut geweest. Tijdens de behandeling vind ik het altijd vreselijk, behoorlijk pijnlijk, tot ik er misselijk en duizelig van word, maar daarna is het zoveel beter! Nu ik iedere week ga merk ik ook echt vooruitgang, en de therapeut ook, erg fijn Ik heb ook oefeningen voor thuis. Die vind ik nog wel lastig, en pijnlijk . Moet mezelf dan ook wel goed verplichten ze te doen iedere dag.
Of ik ook op zomervakantie ga weet ik nog niet. Ik ga in ieder geval niets plannen, en als ik me dan goed voel en het is mooi weer nemen we een paar weken vrij en gaan we ergens heen. Of deels ergens heen en deels thuis ofzo, beetje afhankelijk van hoe het dan gaat. Helemaal naar Italie rijden ofzo zie ik nog even niet zitten, want dan ben ik na de autorit al zo dood dat ik eerst een week moet bijkomen, dat is eigenlijk zonde.
Maar, we gaan het zien
Volgende week ga ik wel een weekje weg samen met mijn man! We hebben een midweekje een huisje gehuurd op de Veluwe. Hoe we de week dan gaan invullen gaan we nog zien. We gaan er gewoon heen, en dan kijken we per dag hoe het komt. Mijn man neemt zijn fiets mee, dus als ik dan geen energie heb kan hij gewoon gaan fietsen
Ik ben echt heel benieuwd hoe het gaat! Ik ben nu dat ik me niet zo goed voel best wel gehecht aan mijn eigen huis en eigen bed en eigen ritme enzo, dus ik hoop dat het goed gaat. Tot nu toe zijn we alleen maar nachtjes weggeweest sinds ik ziek geworden ben, dus dit is een soort test. Voordat ik ziek werd had ik daar nooit problemen mee, dan sliep ik echt overal, dus het voelt nu best gek/ kinderachtig eigenlijk om er moeite mee te hebben
Bevrijdingsfestivals ben ik eigenlijk nooit zo heel erg van, ik ben normaal ook al niet zo heel erg van de mensenmassa's, al vind ik live muziek terwijl ik ergens in het gras lig heerlijk. Nu lijkt het me echter wel veel te veel input ineens... Jammer dat het bij jou ook nog niet lukt Vienna! Heb je wel nog iets anders leuks gedaan op bevrijdingsdag?
Kleine troost dit jaar is dat het wel heel koud geweest was op het festival
Oh, Kiekeboe, die heb ik vroeger ook veel gelezen! Heb ik al een tijd niet meer aan gedacht zeg, goh. Idee voor als ik door de jan jansen heen ben . Vanavond gaan we ze ophalen. Ik heb na de verbouwing nog niet echt veel kastruimte, en al helemaal geen boekenkasten, dus daarna ga ik nog even verzinnen waar ik ze eigenlijk ga laten. Ach details... (daar kwam mijn man mee nadat ik ze al besteld had in mijn enthousiasme) .
Ja, de boeken van Simone zijn echt fijn om nu te lezen vind ik. Niet teveel personages, of door elkaar lopende verhaallijnen, maar je kunt wel helemaal in die boeken opgaan. Echt heerlijk.
Welke boeken lees jij nu voornamelijk? (ik raak een beetje door de Erica James, Suzanne Vermeer, Linda van Rijn e.d. heen die er hier in de bibliotheek zijn, dus inspiratie is altijd welkom )
Wat fijn dat je zo'n verschil merkt met het bewegen al! Heerlijk! En wat lekker dat de rustige activiteiten 's middags goed lukken. Dat klinkt heerlijk rustig in ieder geval
Gele Suikerspin, wat jammer dat het deze week even wat minder gaat. Ben je begonnen met de hogere dosering?
Het is geen fijn gevoel inderdaad, als je je dan weer zo slap, en moe en wazig voelt, zeker niet als het naar aanleiding is van iets wat je zelf neemt, ookal is het goed voor je. Ik ken dat gevoel heel erg goed inderdaad. Wel supergoed van je dat je wel doorzet!
Hoe gaat het met je dagbesteding? Ging het deze week iets beter met de hoofdpijn?
In het kader van de schattige diertjes kwam ik net nog wel deze tegen: https://9gag.com/gag/avG413q?sc=cute . Ik vond hem zo lief
Hahaha, ja dat was mijn POH die dat zei over de massages inderdaad. Ik ben het er ook niet mee eens. Wel met dat het een tijdelijke oplossing is, en dat de spanning in de spieren met de stress weer terugkomt. Maar ik ga nu (sinds 3 weken) iedere week naar de massagetherapeut, waar dan in 60 min mijn rug en schouders losgemaakt worden en daar voel ik me zoveel beter van! Het moet dan idd een week daarna wel weer, maar dat heb ik er graag voor over om me de rest van de week beter te voelen. Dat helpt ook met je voor de rest beter voelen volgens mij.
Ik hoop dat het gelukt is met je wandeling en dat je leuke bloemetjes gevonden hebt!
Ik ben vandaag weer langs de massagetherapeut geweest. Tijdens de behandeling vind ik het altijd vreselijk, behoorlijk pijnlijk, tot ik er misselijk en duizelig van word, maar daarna is het zoveel beter! Nu ik iedere week ga merk ik ook echt vooruitgang, en de therapeut ook, erg fijn Ik heb ook oefeningen voor thuis. Die vind ik nog wel lastig, en pijnlijk . Moet mezelf dan ook wel goed verplichten ze te doen iedere dag.
Of ik ook op zomervakantie ga weet ik nog niet. Ik ga in ieder geval niets plannen, en als ik me dan goed voel en het is mooi weer nemen we een paar weken vrij en gaan we ergens heen. Of deels ergens heen en deels thuis ofzo, beetje afhankelijk van hoe het dan gaat. Helemaal naar Italie rijden ofzo zie ik nog even niet zitten, want dan ben ik na de autorit al zo dood dat ik eerst een week moet bijkomen, dat is eigenlijk zonde.
Maar, we gaan het zien
Volgende week ga ik wel een weekje weg samen met mijn man! We hebben een midweekje een huisje gehuurd op de Veluwe. Hoe we de week dan gaan invullen gaan we nog zien. We gaan er gewoon heen, en dan kijken we per dag hoe het komt. Mijn man neemt zijn fiets mee, dus als ik dan geen energie heb kan hij gewoon gaan fietsen
Ik ben echt heel benieuwd hoe het gaat! Ik ben nu dat ik me niet zo goed voel best wel gehecht aan mijn eigen huis en eigen bed en eigen ritme enzo, dus ik hoop dat het goed gaat. Tot nu toe zijn we alleen maar nachtjes weggeweest sinds ik ziek geworden ben, dus dit is een soort test. Voordat ik ziek werd had ik daar nooit problemen mee, dan sliep ik echt overal, dus het voelt nu best gek/ kinderachtig eigenlijk om er moeite mee te hebben
vrijdag 5 mei 2017 om 15:46
Oh, deze kwam ik ook nog tegen. Niet zo zeer schattig, maar ik moest er zo om lachen
https://9gag.com/gag/ao1qdZw?sc=cute
https://9gag.com/gag/ao1qdZw?sc=cute
maandag 8 mei 2017 om 08:02
Oh zo schattig die dierenfilmpjes Kan ook niet tegen de zielige plaatjes, diertjes die mishandeld worden of al veel te lang in een asiel zitten, zou ze allemaal adopteren. (mag daarom geen vrijwilligerswerk in een asiel doen van manlief)
Echt op vakantie gaan, ik moet er niet aan denken. Na diagnose vitamine D tekort naar vakantiewebsites gekeken (hoe vaak kan je op medisch advies op vakantie ), maar echt pffff eerst naar een luchthaven geraken, daar inchecken, veel volk en geluid op de luchthaven, maar nog erger in het vliegtuig en dan nog een transfer naar het hotel. Nope dat is echt teveel! Duim voor zon in België en NL.
Gele Suikerspin: merk je al effect van de medicatie? Kan je hem al meer verdragen? Zalig om je schouders te laten masseren. De kinesist hier zei ook dat ze bijna nooit doorverwijzingen krijgt van mensen met BO, omdat artsen er niet in geloven. Het resultaat is verbluffend, kan mijn nek al veel meer draaien en al veel minder last van hoofdpijn. Denk dat artsen hun mening weleens mogen herzien.
Genoten van je wandeling?
Rodelimo: al begonnen aan Jan Jansen en de kinderen? Voor BO nog een boek van Lars Kepler gelezen en die was heel goed. Verder veel te weinig gelezen om echt boekentips te geven. Wel grote fan van Esther Verhoef, dat leest ook snel weg. Komt wel goed jullie midweekje Veluwe. Natuurlijk is het spannend! Maar als jullie niets plannen en dag voor dag zien hoe het gaat, komt het vast goed; Het is er zo mooi, de natuur gaat je goed doen.
Hier zaterdag een heel goede dag gehad (met dank aan de zon en mijn losgemasseerde nek) en gisteren een rot dag. Ben zo stom geweest om op de weegschaal te staan en weer bijgekomen . Zo frustrerend want let echt op mijn voeding en de chocolade is tot 1 dag per week beperkt. Denk dat te weinig beweging er voor iets tussenzit. Manlief heeft de weegschaal verstopt en zegt dat het nu niet belangrijk is hoeveel ik weeg. Kan alleen mezelf nog niet goed overtuigen.....
Echt op vakantie gaan, ik moet er niet aan denken. Na diagnose vitamine D tekort naar vakantiewebsites gekeken (hoe vaak kan je op medisch advies op vakantie ), maar echt pffff eerst naar een luchthaven geraken, daar inchecken, veel volk en geluid op de luchthaven, maar nog erger in het vliegtuig en dan nog een transfer naar het hotel. Nope dat is echt teveel! Duim voor zon in België en NL.
Gele Suikerspin: merk je al effect van de medicatie? Kan je hem al meer verdragen? Zalig om je schouders te laten masseren. De kinesist hier zei ook dat ze bijna nooit doorverwijzingen krijgt van mensen met BO, omdat artsen er niet in geloven. Het resultaat is verbluffend, kan mijn nek al veel meer draaien en al veel minder last van hoofdpijn. Denk dat artsen hun mening weleens mogen herzien.
Genoten van je wandeling?
Rodelimo: al begonnen aan Jan Jansen en de kinderen? Voor BO nog een boek van Lars Kepler gelezen en die was heel goed. Verder veel te weinig gelezen om echt boekentips te geven. Wel grote fan van Esther Verhoef, dat leest ook snel weg. Komt wel goed jullie midweekje Veluwe. Natuurlijk is het spannend! Maar als jullie niets plannen en dag voor dag zien hoe het gaat, komt het vast goed; Het is er zo mooi, de natuur gaat je goed doen.
Hier zaterdag een heel goede dag gehad (met dank aan de zon en mijn losgemasseerde nek) en gisteren een rot dag. Ben zo stom geweest om op de weegschaal te staan en weer bijgekomen . Zo frustrerend want let echt op mijn voeding en de chocolade is tot 1 dag per week beperkt. Denk dat te weinig beweging er voor iets tussenzit. Manlief heeft de weegschaal verstopt en zegt dat het nu niet belangrijk is hoeveel ik weeg. Kan alleen mezelf nog niet goed overtuigen.....
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 8 mei 2017 om 15:00
Rodelimo, wat super knap van je dat je weer op je werk bent geweest, en vooral dat je je er goed bij hebt gevoeld. Voelde je je een dag erna ook nog oke? Qua energie ook enzo?
Ik hoop dat je een fijne midweek hebt op de veluwe. Vanmiddag is het hier (in het westen) best mooi, afgezien van de wind dan, de zon schijnt.
Ik merk dat ik heel erg zit te worstelen met energie doseren.
Dan lukt een dag even wat meer en dan wil ik zoveel dingen doen, omdat ik dan denk 'yes nu lukt het, dus nu ga ik dat allemaal doen'.
Discipline hierin heb ik (nog) niet kunnen vinden, en ik vind het moeilijk om me aan m'n dagschema te houden. Een dag wel oke, en de volgende dag kom ik m'n bed niet meer uit.
Gele suikerspin, dat met 4 mei en hoe heftig dat aankomt herken ik ook.
Ik ben vorige week met 4 mei naar de bioscoop geweest, naar the zookeepers wife, heftige film als je je even wat gevoeliger voelt. Maar ik vond het verder wel een hele mooie film.
Super schattig en lief die plaatjes allemaal.
Dat egeltje! (smelt)
Vienna29, wat vervelend dat je gisteren zo'n rot dag had. Voel je je vandaag wel wat beter?
Ik hoop dat je een fijne midweek hebt op de veluwe. Vanmiddag is het hier (in het westen) best mooi, afgezien van de wind dan, de zon schijnt.
Ik merk dat ik heel erg zit te worstelen met energie doseren.
Dan lukt een dag even wat meer en dan wil ik zoveel dingen doen, omdat ik dan denk 'yes nu lukt het, dus nu ga ik dat allemaal doen'.
Discipline hierin heb ik (nog) niet kunnen vinden, en ik vind het moeilijk om me aan m'n dagschema te houden. Een dag wel oke, en de volgende dag kom ik m'n bed niet meer uit.
Gele suikerspin, dat met 4 mei en hoe heftig dat aankomt herken ik ook.
Ik ben vorige week met 4 mei naar de bioscoop geweest, naar the zookeepers wife, heftige film als je je even wat gevoeliger voelt. Maar ik vond het verder wel een hele mooie film.
Super schattig en lief die plaatjes allemaal.
Dat egeltje! (smelt)
Vienna29, wat vervelend dat je gisteren zo'n rot dag had. Voel je je vandaag wel wat beter?
dinsdag 9 mei 2017 om 20:12
Schattige beestjes
Rodelimo, goede vakantie gewenst!! Ben je nu weg? Ik hoop dat jullie samen kunnen ontspannen en genieten.
Ik ben inderdaad begonnen met ophogen. Valt toch wat tegen eerlijk gezegd. Sommige dingen vallen mee, maar de vermoeidheid, bleughh. Ik neem deze week er dus nog bij om te wennen. Het zou over een maand toch echt wel weer over moeten zijn, anders kan ik beter weer terug naar de oude dossis. Even afwachten.
Verder voel ik me op dit moment erg vaag.
Heeft iemand de serie Riverdale op netflix gekeken?
Is die gruwelijk, horror of wel te handelen?
Ik vind hem lekker kijken ook mysterieus, maar ben bang dat het in mijn toestand geen goede serie is. En het straks omslaat naar moord en moord en ellende. Iemand gekeken?
Dagbesteding gaat goed. Ik ga korter en later, want s ochtends is het op staan weer drama. Nou ja, dus maak er maar het beste van en douche en ontbijt eerst rustig. En afspraken later in de ochtend plannen.
Voelen jullie je ook weleens raar, zonder dat je weet waarom? Mmm, meestal een voorbode van depressie bij mij. Straks ontvoerd kijken en dan maar lekker vroeg naar bed.
Succes iedereen met alles.
Rodelimo, goede vakantie gewenst!! Ben je nu weg? Ik hoop dat jullie samen kunnen ontspannen en genieten.
Ik ben inderdaad begonnen met ophogen. Valt toch wat tegen eerlijk gezegd. Sommige dingen vallen mee, maar de vermoeidheid, bleughh. Ik neem deze week er dus nog bij om te wennen. Het zou over een maand toch echt wel weer over moeten zijn, anders kan ik beter weer terug naar de oude dossis. Even afwachten.
Verder voel ik me op dit moment erg vaag.
Heeft iemand de serie Riverdale op netflix gekeken?
Is die gruwelijk, horror of wel te handelen?
Ik vind hem lekker kijken ook mysterieus, maar ben bang dat het in mijn toestand geen goede serie is. En het straks omslaat naar moord en moord en ellende. Iemand gekeken?
Dagbesteding gaat goed. Ik ga korter en later, want s ochtends is het op staan weer drama. Nou ja, dus maak er maar het beste van en douche en ontbijt eerst rustig. En afspraken later in de ochtend plannen.
Voelen jullie je ook weleens raar, zonder dat je weet waarom? Mmm, meestal een voorbode van depressie bij mij. Straks ontvoerd kijken en dan maar lekker vroeg naar bed.
Succes iedereen met alles.
dinsdag 9 mei 2017 om 21:59
Ja, ik ben inderdaad nu op vakantie! Ik typ dit bericht dus ook op mijn mobiel, dus ik weet niet of reageren op alles lukt .
Het is echt fijn hier. Hoewel ik er dagen vantevoren al nerveus over was, en toen ik mijn tas moest pakken het echt niet meer zag zitten ben ik nu toch erg blij fat we wel gegaan zijn
We zitten op een soort oude camping met heel schattige huisjes midden in de natuur. Heel rustig, weinig prikkels, heerlijk.
Iedere dag kijken we gewoon wat gaat, en gaan we dat doen. Ben zo blij dat mijn man zich zo aan mij aan wil passen!
Ik vind het wel heel moeilijk en spannend om nu in te schatten wat teveel is en waar ik nu goed aan doe, ook energie technisch, om niet weer volledig over mijn grens te gaan. Alles is leuk om te doen natuurlijk, wandelen, fietsen, naar de schaapskooi, uit eten... Maarja ik kan niet alles. Daar ben ik nog wat zoekende in. Thuis weet ik inmiddels redelijk wat ik kan, maar hier vind ik dat dan weer lastig in te schatten.
Vanmiddag tijdens de wandeling kon ik na de helft echt niet meer (half uur gelopen). Gelukkig wilde man wel de auto halen en mocht ik op het terrasje wachten, maar ik voel me dan toch zo lullig! En vreselijk lui en onsportief. Ik weet wel dat ik me daarbij neer moet leggen dat dat nu zo is, maar dat is zo moeilijk!
Met de wandeling kwamen we wel langs de schaapskooi, met lammetjes, en bordercollies om ze bijeen te houden. Zo tof om te zien!
Ik ga als we zondag terug zijn ook jullie berichten beantwoorden:) het typt toch lastig op die telefoon!
Veel succes allemaal deze week! Gele suikerspin met de medicijnen, vienna, ik hoop dat je weer een beetje uit je dip bent? Gewicht is bij mij ook echt een issue, maar ik mag er ook niet meer op letten van mijn man. Behalve dan dat ik niet extreem veel ga eten ofzo. Maar die lijn komt later wel zegt hij. Hoewel ik dat zelf ook erg lastig vind, omdat ik mezelf inmiddels net zo'n walvis voel. Maar dat komt goed als we straks weer meer kunen bewegen!
Mopto, veel succes met het dagschema. Dat blijft lastig, ik ben nu ook weer op zoek naar een goede regelmaat. Maar thuis heb ik die wel en ben ik er inmiddels al erg aan gehecht. Daar moet je echt even heel erg aan wennen, vooral om jezelf se ene dag te behoeden voor teveel doen en de andere dag om jezelf het bed uit te krijgen. Zo lastig! Ik heb er ook ontzettend veel moeite mee gehad.
Ik hoop dat het deze week beter gaat!
Het is echt fijn hier. Hoewel ik er dagen vantevoren al nerveus over was, en toen ik mijn tas moest pakken het echt niet meer zag zitten ben ik nu toch erg blij fat we wel gegaan zijn
We zitten op een soort oude camping met heel schattige huisjes midden in de natuur. Heel rustig, weinig prikkels, heerlijk.
Iedere dag kijken we gewoon wat gaat, en gaan we dat doen. Ben zo blij dat mijn man zich zo aan mij aan wil passen!
Ik vind het wel heel moeilijk en spannend om nu in te schatten wat teveel is en waar ik nu goed aan doe, ook energie technisch, om niet weer volledig over mijn grens te gaan. Alles is leuk om te doen natuurlijk, wandelen, fietsen, naar de schaapskooi, uit eten... Maarja ik kan niet alles. Daar ben ik nog wat zoekende in. Thuis weet ik inmiddels redelijk wat ik kan, maar hier vind ik dat dan weer lastig in te schatten.
Vanmiddag tijdens de wandeling kon ik na de helft echt niet meer (half uur gelopen). Gelukkig wilde man wel de auto halen en mocht ik op het terrasje wachten, maar ik voel me dan toch zo lullig! En vreselijk lui en onsportief. Ik weet wel dat ik me daarbij neer moet leggen dat dat nu zo is, maar dat is zo moeilijk!
Met de wandeling kwamen we wel langs de schaapskooi, met lammetjes, en bordercollies om ze bijeen te houden. Zo tof om te zien!
Ik ga als we zondag terug zijn ook jullie berichten beantwoorden:) het typt toch lastig op die telefoon!
Veel succes allemaal deze week! Gele suikerspin met de medicijnen, vienna, ik hoop dat je weer een beetje uit je dip bent? Gewicht is bij mij ook echt een issue, maar ik mag er ook niet meer op letten van mijn man. Behalve dan dat ik niet extreem veel ga eten ofzo. Maar die lijn komt later wel zegt hij. Hoewel ik dat zelf ook erg lastig vind, omdat ik mezelf inmiddels net zo'n walvis voel. Maar dat komt goed als we straks weer meer kunen bewegen!
Mopto, veel succes met het dagschema. Dat blijft lastig, ik ben nu ook weer op zoek naar een goede regelmaat. Maar thuis heb ik die wel en ben ik er inmiddels al erg aan gehecht. Daar moet je echt even heel erg aan wennen, vooral om jezelf se ene dag te behoeden voor teveel doen en de andere dag om jezelf het bed uit te krijgen. Zo lastig! Ik heb er ook ontzettend veel moeite mee gehad.
Ik hoop dat het deze week beter gaat!
woensdag 10 mei 2017 om 08:01
Leuk Rodelimo dat je op vakantie bent! Laat de natuur je maar lekker tot rust brengen en vooral genieten. Niet makkelijk om leuke activiteiten te doseren en dat het soms niet helemaal lukt. Lief van je vriend dat hij de auto is gaan halen; Zelfzorg is ook op zo'n moment aangeven dat je het nodig hebt dat er iemand voor je zorgt. Schouderklopje voor jezelf!
Niets van aantrekken dat je niet op iedereen zijn post reageert. We weten van elkaar dat het gewoon niet altijd kan en er moet vooral geen druk achter zitten
Hey Gele Suikerspin: niet makkelijk dat je nu zoveel last hebt van de verhoging van je medicatie. Je lichaam heeft echt weer even tijd nodig om te wennen. Goed idee om het nu even te nemen zoals het komt. Je gaat er vast baat bij hebben.
Kun je het 'raar' voelen meer omschrijven? Ik voel mij ook regelmatig raar, vaak hangt het samen met heel moe zijn of teveel prikkels of teveel willen en niet kunnen. En dan wil het allemaal niet en ben ik overdreven emotioneel en krijg allemaal lichamelijke klachten. BO en depressie hebben veel raakvlakken, maar de grootste verschillen zijn dat BO een energieziekte is en dat iemand met BO nog altijd heel veel wilt(met natuurlijk tussendoor een dipje). Als ik je post lees dan ben je altijd bezig met beter worden en hoe je dit het best kan aanpakken. Zou dus zelf zeggen dat het je BO is die opspeelt. (ik ben geen dokter, dus als je echt twijfels hebt, ga dan alsjeblief naar een arts).
Hier uit zelfbescherming geen Netflix
Mopto: energiedoseren is niet makkelijk. Wij BO willen ook graag meteen weer alles Heb zelf mijn dag in drie delen opgedeeld en op basis daarvan 3 activiteiten. En dan heb ik nog een hele lijst van activiteiten ingedeeld van heel rustig (zoals een ontspanningsoefening beluisteren) tot een meer intense activiteit (zoals wandelen. Uit voorzorg staan er enkel haalbare activiteiten op). Het is aanvoelen van grenzen en respecteren dat die grenzen soms echt heel kort zijn (wat is dit makkelijker geschreven dan dat het in praktijk gaat!). Voel je vooral niet schuldig als je een rustige dag hebt. De zon heeft er de komende dagen zin in, misschien is lekker van de zon genieten al een mooie activiteit?
Hier gaat weer wat beter. Voel mij net als jou Rodelime een beetje een walvis, maar besef ook dat ik niet de energie heb om te diëten en sporten. Gezond eten staat wel op mijn prioriteitenlijstje. Manlief is een grote Eurovisiefan en was gisteren al aan het rondspringen en dansen. Heel aanstekelijk!
Rondbontje, Wildhorse, PussyWillow, dropje, Evenaar, Summer, Theekransjes, (sorry als ik iemand vergeet): hoe is het met jullie? Aan het genieten van de zon? Ik ben heel benieuwd hoe de ruiters het doen? Is er nog gereden?
Niets van aantrekken dat je niet op iedereen zijn post reageert. We weten van elkaar dat het gewoon niet altijd kan en er moet vooral geen druk achter zitten
Hey Gele Suikerspin: niet makkelijk dat je nu zoveel last hebt van de verhoging van je medicatie. Je lichaam heeft echt weer even tijd nodig om te wennen. Goed idee om het nu even te nemen zoals het komt. Je gaat er vast baat bij hebben.
Kun je het 'raar' voelen meer omschrijven? Ik voel mij ook regelmatig raar, vaak hangt het samen met heel moe zijn of teveel prikkels of teveel willen en niet kunnen. En dan wil het allemaal niet en ben ik overdreven emotioneel en krijg allemaal lichamelijke klachten. BO en depressie hebben veel raakvlakken, maar de grootste verschillen zijn dat BO een energieziekte is en dat iemand met BO nog altijd heel veel wilt(met natuurlijk tussendoor een dipje). Als ik je post lees dan ben je altijd bezig met beter worden en hoe je dit het best kan aanpakken. Zou dus zelf zeggen dat het je BO is die opspeelt. (ik ben geen dokter, dus als je echt twijfels hebt, ga dan alsjeblief naar een arts).
Hier uit zelfbescherming geen Netflix
Mopto: energiedoseren is niet makkelijk. Wij BO willen ook graag meteen weer alles Heb zelf mijn dag in drie delen opgedeeld en op basis daarvan 3 activiteiten. En dan heb ik nog een hele lijst van activiteiten ingedeeld van heel rustig (zoals een ontspanningsoefening beluisteren) tot een meer intense activiteit (zoals wandelen. Uit voorzorg staan er enkel haalbare activiteiten op). Het is aanvoelen van grenzen en respecteren dat die grenzen soms echt heel kort zijn (wat is dit makkelijker geschreven dan dat het in praktijk gaat!). Voel je vooral niet schuldig als je een rustige dag hebt. De zon heeft er de komende dagen zin in, misschien is lekker van de zon genieten al een mooie activiteit?
Hier gaat weer wat beter. Voel mij net als jou Rodelime een beetje een walvis, maar besef ook dat ik niet de energie heb om te diëten en sporten. Gezond eten staat wel op mijn prioriteitenlijstje. Manlief is een grote Eurovisiefan en was gisteren al aan het rondspringen en dansen. Heel aanstekelijk!
Rondbontje, Wildhorse, PussyWillow, dropje, Evenaar, Summer, Theekransjes, (sorry als ik iemand vergeet): hoe is het met jullie? Aan het genieten van de zon? Ik ben heel benieuwd hoe de ruiters het doen? Is er nog gereden?
Always believe that something wonderful is about to happen.