Relaties
alle pijlers
Terecht kwaad?!
zaterdag 20 mei 2017 om 02:12
Lieve viva'ers,
- Openingspost was niet echt meer up to date, heb mijn afgelopen reacties in het topic even hieronder geplakt -
''Vrijdagavond kreeg ik opeens een appje. Dat hij me niet kwijt wil, maar dat hij geen zin heeft even in een relatielabel. Hij wil even tijd voor zichzelf, ruimte. Nou zo labiel als ik ben natuurlijk gelijk hysterisch want ik kan dan gewoon niet meer rationeel denken.
Maar, hij wil me dus wel gewoon blijven zien en blijven appen. En bovendien de foto's en dergelijke gewoon laten staan. Hij zegt ook niet dat het 'definitief' is, maar dat hij ruimte en tijd nodig heeft. Hoeveel wil hij niet zeggen..maar hij heeft gewoon even geen zin meer in het gezeur.
En dan ga ik vervolgens mezelf de schuld weer geven. Want inderdaad er is veel gezeur, dus ik snap wel dat hij ruimte nodig heeft. Maar ik vind aan de andere kant ook zeker niet dat ik dit verdien. En vervolgens wil hij wel gewoon leuk afspreken en me zogenaamd niet kwijt en door blijven appen. Wat heeft het dan voor zin? Wat heeft dit hele gebeuren überhaupt voor zin? We hebben ook afgesproken geen anderen en hij zegt daar geen behoefte aan te hebben. Maar ja..
Ik ga werkelijk even kapot van binnen, gisteren moest ik werken en heb ik me de hele dag moeten inhouden om niet compleet in janken uit te barsten en 's avonds was ik bij hem, dan is het zo fijn en troost hij me en knuffelt me maar dan doet het zo'n pijn dat ik zo gek op hem ben en dat het blijkbaar niet wederzijds is. Ik zou willen dat ik rationeel was en dat ik me net zo kon gedragen als hij; alsof het me niet boeit. Dat ik het los kan laten en me niet zo afhankelijk en hysterisch zou opstellen. Maar ik verval altijd in dat patroon.
En dan probeer ik het voor mezelf te rationaliseren door me af te vragen wat er nou daadwerkelijk leuk hieraan is en aan hem. Het is niet dat we nu zoveel leuke dingen doen, we hangen vooral op de bank en dat dan twee avonden in de week. Hij heeft me nog nooit spontaan verrast of ergens mee naartoe genomen, is egoïstisch, heeft geen empathie, heeft tegen me gelogen.. , kan niets bespreken/van kritiek handelen zonder dat hij het als aanval ziet en boos op me wordt.
Ik ben van mezelf zo spontaan en gezellig, het is ook niet dat ik een gedrocht ben, aan mannelijke aandacht niet bepaald gebrek, doe een goede opleiding wat hij blijkbaar alleen als nadeel ziet en toch laat ik me zo behandelen.. ik snap er helemaal niets van.
En verdomme wat doet het pijn! Terwijl ik heel hard moet studeren vandaag. Morgen tentamen en volgende week en de concentratie is op deze manier ver te zoeken..''
''Ik heb relatieverslaving opgezocht en jeetje.. het is inderdaad heel erg herkenbaar voor me. Ik heb mezelf nu beloofd dat ik er echt mee moet stoppen. En ook besloten dat ik een gesprekje met mijn baas aanga waarbij ik aan zal geven de avond waarop ik normaal samen met hem werk niet meer te willen werken. Dat maakt het namelijk ook alleen maar erger. Ik moet zeggen dat ik nog wel met een knoop in mijn maag rondloop, maar het geeft me ook rust dat ik deze keuze nu voor mezelf gemaakt heb en ik het heb besproken met mensen in mijn omgeving.
Ik weet ook niet hoe hij zal reageren, maar daar moet ik me mentaal ook op voorbereiden. Het kan twee kanten op: 1. of hij wordt boos en ik word weer overal van beschuldigd en krijg dreigementen etc. 2. hij slaat volledig om uit 'angst' en ik krijg weer allemaal lieve dingen naar mijn hoofd en dat hij me niet kwijt wil.
In beide gevallen moet ik rationeel blijven. Is een pittige uitdaging voor me.
Overigens wat ik ook nog even aan het geheel wil toevoegen is dat hij veroordeelt is voor mishandeling van zijn ex-vriendin en dat ik voorheen, omdat hij altijd zo lief en begripvol was aan het begin, er vol in geloofde dat hij niets gedaan had. Hij heeft me nog nooit fysiek aangeraakt, maar de officier heeft hem een 'manipulatieve gewetenloze psychopaat' genoemd. Dus nog een stok achter de deur is dat ik uit eigen veiligheid hier ook uit moet blijven.
Dank jullie wel voor het lezen van al mijn drama terwijl ik allang de knoop had moeten doorhakken. Ik zal hier ook blijven updaten hoe het met me gaat, werkt toch echt als een fijne remedie en nog een stokje achter de deur!''
''Oké huidige stand van zaken:
Eerst kortaf terug gereageerd. Hij had het door, kreeg gelijk allemaal hartjes en dergelijke (voorspelbaar). Vervolgens ging het gesprek als volgt:
- Ik denk dat het goed is voor mezelf dat ik ook mijn tijd en ruimte neem
Hoe bedoel je?
- Ik wil mij niet schikken naar jou.
Oké, nou neem je tijd. Wat betekent dat voor het afspreken dan?
- Voorlopig niet
Okee.. met wie spreek je dan af?
Niet meer gereageerd. Klaar mee. Opeens voel ik me zo gesterkt, die steen op mijn maag is ook weg. Er komen ook allemaal dingen naar boven, besef ik me wat er nu eigenlijk leuk was aan de relatie (eigenlijk niets). Waarschijnlijk ga ik het nog wel momenten zwaar krijgen als ik 's nachts in m'n bed lig of iets dergelijks, maar ik ga dit nu volhouden.''
''Klopt, ik moet ook uitkijken.
Ik zit net een beetje te googlen over narcisme. En werkelijk alles komt overeen.
- Hij wordt door iedereen gezien als een knappe charmante man (werkt in de sport), hij kan met iedereen overweg en iedereen mag hem ook. Maar hij heeft geen vrienden, slechts losse vrouwelijke contacten waar hij een tijd innig contact mee heeft om bevestiging te krijgen en dan weer aan de kant zet. Ik ben ook voor die charmes gevallen. In het begin prees hij mij de hemel in, gaf me constant aandacht, belde me vaak.
- Tot dat na verloop van tijd opeens de woede-uitbarstingen de overhand nemen. Ik mocht nergens wat van zeggen want dan kwam er een woede-uitbarsting. Hij kon nooit ergens inhoudelijk normaal over praten. Dan kwamen er dreigementen en dan moest ik maar gewoon weggaan als het me niet beviel en een ander zoeken, m'n bek houden etc. hij zei in het begin nog wel eens sorry, maar dat is ook nooit meer voorgekomen, bovendien zei hij ook 'jij bent toch de eerste die overstag gaat'. Al zijn gedrag is daarnaast altijd te wijten aan mij en ik heb hem werkelijk nooit kunnen betrappen op enige vorm van zelfreflectie. Ik heb hem nog nooit horen spreken over iets wat hij vond dat hij zelf verkeerd deed.
Ook een voorbeeldje is dat ik hem had meegenomen naar een feestje van mijn vrienden met oud en nieuw. En dat hij, toen ik een appje kreeg van een vriend, hij mij een klap in mijn gezicht heeft gegeven. Ik snap ook gewoon echt niet dat ik daar niet boos om ben geworden. Hij heeft ook nooit zijn excuses ervoor aangeboden. 'Dan had ik dat appje maar niet moeten versturen'.
- En wat ik ook lees is dat, hoe meer je uiteindelijk wil investeren en dichterbij hem wil komen, hoe meer afstand hij gaat nemen. Dat is ook exact wat er gebeurd is.
- Als ik me helemaal open/kwetsbaar opstelde dan kon hij echt ontzettend koud en afstandelijk reageren. Alsof ik van de een op de andere dag hem niets meer boeide. Dit zei hij zelf overigens ook altijd heel trots, dat hij heel koud kan zijn en dat weinig dingen hem boeien. En dat hij nooit huilt.
- Daarnaast, als hij het over de toekomst had of iets dergelijks dan kwam ik daar nooit in voor. Het had altijd allemaal betrekking op zichzelf. Nooit heeft hij het gehad over op vakantie met mij gaan, of iets met mij ondernemen. Het draaide allemaal om zijn schema etc.
Jeetje als ik dit opschrijf is het zo bizar verhelderend. Ik kan nog wel honderd dingen opnoemen. En dat juist terwijl ik als iemand wordt gezien die altijd haar woordje klaar heeft. Hij heeft me gewoon volledig weten te manipuleren. Ik baal ook gewoon van mezelf.
Het is allemaal zo geleidelijk gegaan en daarom ga je ook eerder denken dat het aan jezelf ligt, het was ten slotte eerst anders. Dus dan zal 'ik' wel echt iets verkeerds hebben gedaan.. Ik hoop zo dat ik weer snel gewoon mezelf ben en ik overga naar hem alleen maar eigenlijk haten voor wat hij me heeft aangedaan.''
''Dames, ik heb nieuw advies nodig.
Hij is er achter gekomen dat ik die avond niet meer ga werken. Resultaat is eigenlijk hysterie. En ik kreeg dan ook een berichtje met 'ik ga me nu inschrijven op alle dagen dat je werkt'
Ik ben niet bang voor hem. Ik zit op een openbare plek, dus hij kan me ook niets flikken. Maar wat wil hij hier nu mee bereiken? Moet ik hier verder nog iets mee doen?
Ik weiger echt mijn bijbaan op te geven voor hem. Hij heeft eigenlijk alleen kans om me te zien bij binnenkomst en bij het weggaan en zoals ik al zei zit ik nooit alleen. Maar wtf?''
''Toevoeging:
Ik wil dat je mij met rust laat!
- Jammer dan, dan verhuis je maar
Het is ook echt zo'n ontzettende pannenkoek dat hij mij dit appt. Vooral na zijn veroordeling die gebaseerd was op Whatsapp gesprekken.. ik ga mijn baas dit in ieder geval melden.''
- Openingspost was niet echt meer up to date, heb mijn afgelopen reacties in het topic even hieronder geplakt -
''Vrijdagavond kreeg ik opeens een appje. Dat hij me niet kwijt wil, maar dat hij geen zin heeft even in een relatielabel. Hij wil even tijd voor zichzelf, ruimte. Nou zo labiel als ik ben natuurlijk gelijk hysterisch want ik kan dan gewoon niet meer rationeel denken.
Maar, hij wil me dus wel gewoon blijven zien en blijven appen. En bovendien de foto's en dergelijke gewoon laten staan. Hij zegt ook niet dat het 'definitief' is, maar dat hij ruimte en tijd nodig heeft. Hoeveel wil hij niet zeggen..maar hij heeft gewoon even geen zin meer in het gezeur.
En dan ga ik vervolgens mezelf de schuld weer geven. Want inderdaad er is veel gezeur, dus ik snap wel dat hij ruimte nodig heeft. Maar ik vind aan de andere kant ook zeker niet dat ik dit verdien. En vervolgens wil hij wel gewoon leuk afspreken en me zogenaamd niet kwijt en door blijven appen. Wat heeft het dan voor zin? Wat heeft dit hele gebeuren überhaupt voor zin? We hebben ook afgesproken geen anderen en hij zegt daar geen behoefte aan te hebben. Maar ja..
Ik ga werkelijk even kapot van binnen, gisteren moest ik werken en heb ik me de hele dag moeten inhouden om niet compleet in janken uit te barsten en 's avonds was ik bij hem, dan is het zo fijn en troost hij me en knuffelt me maar dan doet het zo'n pijn dat ik zo gek op hem ben en dat het blijkbaar niet wederzijds is. Ik zou willen dat ik rationeel was en dat ik me net zo kon gedragen als hij; alsof het me niet boeit. Dat ik het los kan laten en me niet zo afhankelijk en hysterisch zou opstellen. Maar ik verval altijd in dat patroon.
En dan probeer ik het voor mezelf te rationaliseren door me af te vragen wat er nou daadwerkelijk leuk hieraan is en aan hem. Het is niet dat we nu zoveel leuke dingen doen, we hangen vooral op de bank en dat dan twee avonden in de week. Hij heeft me nog nooit spontaan verrast of ergens mee naartoe genomen, is egoïstisch, heeft geen empathie, heeft tegen me gelogen.. , kan niets bespreken/van kritiek handelen zonder dat hij het als aanval ziet en boos op me wordt.
Ik ben van mezelf zo spontaan en gezellig, het is ook niet dat ik een gedrocht ben, aan mannelijke aandacht niet bepaald gebrek, doe een goede opleiding wat hij blijkbaar alleen als nadeel ziet en toch laat ik me zo behandelen.. ik snap er helemaal niets van.
En verdomme wat doet het pijn! Terwijl ik heel hard moet studeren vandaag. Morgen tentamen en volgende week en de concentratie is op deze manier ver te zoeken..''
''Ik heb relatieverslaving opgezocht en jeetje.. het is inderdaad heel erg herkenbaar voor me. Ik heb mezelf nu beloofd dat ik er echt mee moet stoppen. En ook besloten dat ik een gesprekje met mijn baas aanga waarbij ik aan zal geven de avond waarop ik normaal samen met hem werk niet meer te willen werken. Dat maakt het namelijk ook alleen maar erger. Ik moet zeggen dat ik nog wel met een knoop in mijn maag rondloop, maar het geeft me ook rust dat ik deze keuze nu voor mezelf gemaakt heb en ik het heb besproken met mensen in mijn omgeving.
Ik weet ook niet hoe hij zal reageren, maar daar moet ik me mentaal ook op voorbereiden. Het kan twee kanten op: 1. of hij wordt boos en ik word weer overal van beschuldigd en krijg dreigementen etc. 2. hij slaat volledig om uit 'angst' en ik krijg weer allemaal lieve dingen naar mijn hoofd en dat hij me niet kwijt wil.
In beide gevallen moet ik rationeel blijven. Is een pittige uitdaging voor me.
Overigens wat ik ook nog even aan het geheel wil toevoegen is dat hij veroordeelt is voor mishandeling van zijn ex-vriendin en dat ik voorheen, omdat hij altijd zo lief en begripvol was aan het begin, er vol in geloofde dat hij niets gedaan had. Hij heeft me nog nooit fysiek aangeraakt, maar de officier heeft hem een 'manipulatieve gewetenloze psychopaat' genoemd. Dus nog een stok achter de deur is dat ik uit eigen veiligheid hier ook uit moet blijven.
Dank jullie wel voor het lezen van al mijn drama terwijl ik allang de knoop had moeten doorhakken. Ik zal hier ook blijven updaten hoe het met me gaat, werkt toch echt als een fijne remedie en nog een stokje achter de deur!''
''Oké huidige stand van zaken:
Eerst kortaf terug gereageerd. Hij had het door, kreeg gelijk allemaal hartjes en dergelijke (voorspelbaar). Vervolgens ging het gesprek als volgt:
- Ik denk dat het goed is voor mezelf dat ik ook mijn tijd en ruimte neem
Hoe bedoel je?
- Ik wil mij niet schikken naar jou.
Oké, nou neem je tijd. Wat betekent dat voor het afspreken dan?
- Voorlopig niet
Okee.. met wie spreek je dan af?
Niet meer gereageerd. Klaar mee. Opeens voel ik me zo gesterkt, die steen op mijn maag is ook weg. Er komen ook allemaal dingen naar boven, besef ik me wat er nu eigenlijk leuk was aan de relatie (eigenlijk niets). Waarschijnlijk ga ik het nog wel momenten zwaar krijgen als ik 's nachts in m'n bed lig of iets dergelijks, maar ik ga dit nu volhouden.''
''Klopt, ik moet ook uitkijken.
Ik zit net een beetje te googlen over narcisme. En werkelijk alles komt overeen.
- Hij wordt door iedereen gezien als een knappe charmante man (werkt in de sport), hij kan met iedereen overweg en iedereen mag hem ook. Maar hij heeft geen vrienden, slechts losse vrouwelijke contacten waar hij een tijd innig contact mee heeft om bevestiging te krijgen en dan weer aan de kant zet. Ik ben ook voor die charmes gevallen. In het begin prees hij mij de hemel in, gaf me constant aandacht, belde me vaak.
- Tot dat na verloop van tijd opeens de woede-uitbarstingen de overhand nemen. Ik mocht nergens wat van zeggen want dan kwam er een woede-uitbarsting. Hij kon nooit ergens inhoudelijk normaal over praten. Dan kwamen er dreigementen en dan moest ik maar gewoon weggaan als het me niet beviel en een ander zoeken, m'n bek houden etc. hij zei in het begin nog wel eens sorry, maar dat is ook nooit meer voorgekomen, bovendien zei hij ook 'jij bent toch de eerste die overstag gaat'. Al zijn gedrag is daarnaast altijd te wijten aan mij en ik heb hem werkelijk nooit kunnen betrappen op enige vorm van zelfreflectie. Ik heb hem nog nooit horen spreken over iets wat hij vond dat hij zelf verkeerd deed.
Ook een voorbeeldje is dat ik hem had meegenomen naar een feestje van mijn vrienden met oud en nieuw. En dat hij, toen ik een appje kreeg van een vriend, hij mij een klap in mijn gezicht heeft gegeven. Ik snap ook gewoon echt niet dat ik daar niet boos om ben geworden. Hij heeft ook nooit zijn excuses ervoor aangeboden. 'Dan had ik dat appje maar niet moeten versturen'.
- En wat ik ook lees is dat, hoe meer je uiteindelijk wil investeren en dichterbij hem wil komen, hoe meer afstand hij gaat nemen. Dat is ook exact wat er gebeurd is.
- Als ik me helemaal open/kwetsbaar opstelde dan kon hij echt ontzettend koud en afstandelijk reageren. Alsof ik van de een op de andere dag hem niets meer boeide. Dit zei hij zelf overigens ook altijd heel trots, dat hij heel koud kan zijn en dat weinig dingen hem boeien. En dat hij nooit huilt.
- Daarnaast, als hij het over de toekomst had of iets dergelijks dan kwam ik daar nooit in voor. Het had altijd allemaal betrekking op zichzelf. Nooit heeft hij het gehad over op vakantie met mij gaan, of iets met mij ondernemen. Het draaide allemaal om zijn schema etc.
Jeetje als ik dit opschrijf is het zo bizar verhelderend. Ik kan nog wel honderd dingen opnoemen. En dat juist terwijl ik als iemand wordt gezien die altijd haar woordje klaar heeft. Hij heeft me gewoon volledig weten te manipuleren. Ik baal ook gewoon van mezelf.
Het is allemaal zo geleidelijk gegaan en daarom ga je ook eerder denken dat het aan jezelf ligt, het was ten slotte eerst anders. Dus dan zal 'ik' wel echt iets verkeerds hebben gedaan.. Ik hoop zo dat ik weer snel gewoon mezelf ben en ik overga naar hem alleen maar eigenlijk haten voor wat hij me heeft aangedaan.''
''Dames, ik heb nieuw advies nodig.
Hij is er achter gekomen dat ik die avond niet meer ga werken. Resultaat is eigenlijk hysterie. En ik kreeg dan ook een berichtje met 'ik ga me nu inschrijven op alle dagen dat je werkt'
Ik ben niet bang voor hem. Ik zit op een openbare plek, dus hij kan me ook niets flikken. Maar wat wil hij hier nu mee bereiken? Moet ik hier verder nog iets mee doen?
Ik weiger echt mijn bijbaan op te geven voor hem. Hij heeft eigenlijk alleen kans om me te zien bij binnenkomst en bij het weggaan en zoals ik al zei zit ik nooit alleen. Maar wtf?''
''Toevoeging:
Ik wil dat je mij met rust laat!
- Jammer dan, dan verhuis je maar
Het is ook echt zo'n ontzettende pannenkoek dat hij mij dit appt. Vooral na zijn veroordeling die gebaseerd was op Whatsapp gesprekken.. ik ga mijn baas dit in ieder geval melden.''
anoniem_160674 wijzigde dit bericht op 05-07-2017 01:17
82.65% gewijzigd
zaterdag 20 mei 2017 om 02:48
De vraag of je terecht kwaad bent is eigenlijk niet eens interessant, als jij het terecht vindt om kwaad te zijn mag je zo kwaad zijn als je wil.
Je probeert je vriend als een bonk klei in de door jou gewenste vorm te boetseren en dat vindt híj dan weer niet prettig.
Logisch. Er deugt vooral van alles niet aan hem en dat is niet fijn om te horen.
Je gaat hem niet veranderen.
Daar komt het op neer.
Dit is het.
Jij vindt hem onattent en misschien is hij dat ook wel maar zo ís hij.
Je gaat er echt geen prins van maken als je hem maar vaak genoeg met zijn 'fouten' confronteert.
Neem de man zoals hij is en neem anders afscheid.
Je zult teleurgesteld blijven worden want hij is niet zoals jij wenst voor jezelf.
Jij bent dat zo te lezen voor hem ook niet.
Je moet van hem je kutbek houden zelfs.
Nou, trek je conclusies.
Niet alle relaties duren een leven lang.
Een jaar is kort, je moet er niet aan denken dat je over vijf jaar nog met dit soort geneuzel zit in je relatie.
Kies iemand die beter bij je past is mijn advies, dat is deze jongen niet.
Je probeert je vriend als een bonk klei in de door jou gewenste vorm te boetseren en dat vindt híj dan weer niet prettig.
Logisch. Er deugt vooral van alles niet aan hem en dat is niet fijn om te horen.
Je gaat hem niet veranderen.
Daar komt het op neer.
Dit is het.
Jij vindt hem onattent en misschien is hij dat ook wel maar zo ís hij.
Je gaat er echt geen prins van maken als je hem maar vaak genoeg met zijn 'fouten' confronteert.
Neem de man zoals hij is en neem anders afscheid.
Je zult teleurgesteld blijven worden want hij is niet zoals jij wenst voor jezelf.
Jij bent dat zo te lezen voor hem ook niet.
Je moet van hem je kutbek houden zelfs.
Nou, trek je conclusies.
Niet alle relaties duren een leven lang.
Een jaar is kort, je moet er niet aan denken dat je over vijf jaar nog met dit soort geneuzel zit in je relatie.
Kies iemand die beter bij je past is mijn advies, dat is deze jongen niet.
zaterdag 20 mei 2017 om 05:07
Jeetje. Tsja, ik weet niet waar ik moet beginnen. In het begin dacht ik "je zeurt". Maar naarmate ik verder ging lezen komt daar toch wel uit dat jouw vriend in mijn ogen het een heel stuk minder serieus neemt allemaal dan jij dat doet. Ik krijg het idee dat jij voor hem meer een fijne bijkomstigheid bent, terwijl hij voor jou echt je vriend is. Ik zou hetbuitmaken meid. Sowieso alleen al het feit dat hij dergelijke dingen zegt via de app etc.. gedrag van een 16jarige. En ik neem aan dat jullie geen 16 meer zijn. Deze jongens geeft wat mij betreft niet echt om je. Jzonde om je tijd hieraan te verspillen.
Btw, sorry voor eventuele spelfouten. Ik kan mijn tekst nogsteeds niet zien tijdens het typen door het "vernieuwde" forum..
Btw, sorry voor eventuele spelfouten. Ik kan mijn tekst nogsteeds niet zien tijdens het typen door het "vernieuwde" forum..
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
zaterdag 20 mei 2017 om 06:52
Jij hebt allerlei verwachtingen van je vriend die je niet uitspreekt. Zo hoop je in stilte op bloemen, kaarsjes, chocola, planning van de viering van jullie 'jaar verkering'.
Daarnaast hoop je dat hij dolenthousiast is als jij hem op gaat zoeken na zijn werk. Op jóúw initiatief. Jij ziet tijdens het sporten voor je hoe hij je in zijn armen neemt, dolgelukkig om jou te zien. In werkelijkheid is hij met zijn wèrk bezig en totaal niet met jouw romances. Wederom teleurstelling bij jou.
Maar hij heeft niet gevraagd of je om half elf op een verlaten industrieterrein met hangjongeren voor een dicht kantoor wil gaan staan wachten, dat doe je echt zelf.
Dan bespreken jullie ook nog heftige thema's via whatsapp. Als mensen dáár eens mee zouden stoppen.
Overigens vind ik de escalatie en zijn schelden en manier van communiceren niet oké maar jij hebt hier een aandeel in
Daarnaast hoop je dat hij dolenthousiast is als jij hem op gaat zoeken na zijn werk. Op jóúw initiatief. Jij ziet tijdens het sporten voor je hoe hij je in zijn armen neemt, dolgelukkig om jou te zien. In werkelijkheid is hij met zijn wèrk bezig en totaal niet met jouw romances. Wederom teleurstelling bij jou.
Maar hij heeft niet gevraagd of je om half elf op een verlaten industrieterrein met hangjongeren voor een dicht kantoor wil gaan staan wachten, dat doe je echt zelf.
Dan bespreken jullie ook nog heftige thema's via whatsapp. Als mensen dáár eens mee zouden stoppen.
Overigens vind ik de escalatie en zijn schelden en manier van communiceren niet oké maar jij hebt hier een aandeel in
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zaterdag 20 mei 2017 om 06:59
zaterdag 20 mei 2017 om 07:06
Dit!!Eleonora-1 schreef: ↑20-05-2017 02:48De vraag of je terecht kwaad bent is eigenlijk niet eens interessant, als jij het terecht vindt om kwaad te zijn mag je zo kwaad zijn als je wil.
Je probeert je vriend als een bonk klei in de door jou gewenste vorm te boetseren en dat vindt híj dan weer niet prettig.
Logisch. Er deugt vooral van alles niet aan hem en dat is niet fijn om te horen.
Je gaat hem niet veranderen.
Daar komt het op neer.
Dit is het.
Jij vindt hem onattent en misschien is hij dat ook wel maar zo ís hij.
Je gaat er echt geen prins van maken als je hem maar vaak genoeg met zijn 'fouten' confronteert.
Neem de man zoals hij is en neem anders afscheid.
Je zult teleurgesteld blijven worden want hij is niet zoals jij wenst voor jezelf.
Jij bent dat zo te lezen voor hem ook niet.
Je moet van hem je kutbek houden zelfs.
Nou, trek je conclusies.
Niet alle relaties duren een leven lang.
Een jaar is kort, je moet er niet aan denken dat je over vijf jaar nog met dit soort geneuzel zit in je relatie.
Kies iemand die beter bij je past is mijn advies, dat is deze jongen niet.
zaterdag 20 mei 2017 om 07:21
Soms hebben mensen aan veel minder worden genoeg om iets te snappen. Dat kan.
Als je een vraag hebt, kun je dat ook kort en bondig omschrijven. Als je zo veel details wil beschrijven kun je beter een dagboek nemen. Het maakt het probleem niet duidelijker.
zaterdag 20 mei 2017 om 07:29
Het is allemaal niet aan deze jongen besteed.
Als hij verder wel leuk is (ik zou niet zo goed weten waarin en hoe want hij klinkt lomp en onaardig, maar wie weet kun je erg met hem lachen of is hij enorm goed in bed, of is megaknap ofzo) zou ik:
- alleen maar bij hem gaan hangen als ik zin zou hebben in wat hij wel te bieden heeft.
-leuke dingen met een ander gaan doen, bijv een vriendin. Kortom bekijken war ee wel leuk is en daarop verder borduren en verder niks meer verwachten. Als hij na een jaar al zo doet wordt het niet veel romantischer of beter.
Vertel eens wat meer over die jongen die wel de deur opendeed
?
Als hij verder wel leuk is (ik zou niet zo goed weten waarin en hoe want hij klinkt lomp en onaardig, maar wie weet kun je erg met hem lachen of is hij enorm goed in bed, of is megaknap ofzo) zou ik:
- alleen maar bij hem gaan hangen als ik zin zou hebben in wat hij wel te bieden heeft.
-leuke dingen met een ander gaan doen, bijv een vriendin. Kortom bekijken war ee wel leuk is en daarop verder borduren en verder niks meer verwachten. Als hij na een jaar al zo doet wordt het niet veel romantischer of beter.
Vertel eens wat meer over die jongen die wel de deur opendeed
?
zaterdag 20 mei 2017 om 07:46
Mijn vent (18 jaar samen) is ook niet romantisch. De mannen van mijn vriendinnen wel. Ik heb mij daar maar bij neergelegd. er zijn namelijk een heleboel andere dingen leuk aan hem. Zo kunnen wij samen veel lol hebben, is hij heel zorgzaam naar mij toe (en inmiddels ook de kinderen) en een hele leuke vader.
En dat gedram over de deur openen tijdens bijbaantje, hij is aan het werk! Moet hij serieus de hele tijd bezig zijn met wanneer jij komt, of hij je moet appen of de deur al open is? Vind jullie baas dat ook oké? Die vrije inloop en het komen en gaan van medewerkers die eigenlijk niet hoeven te werken en het personeel wel van het werk afhoudt?
En dat gedram over de deur openen tijdens bijbaantje, hij is aan het werk! Moet hij serieus de hele tijd bezig zijn met wanneer jij komt, of hij je moet appen of de deur al open is? Vind jullie baas dat ook oké? Die vrije inloop en het komen en gaan van medewerkers die eigenlijk niet hoeven te werken en het personeel wel van het werk afhoudt?
zaterdag 20 mei 2017 om 07:53
En dit is een forum. Mensen maken zelf uit hoe ze iets omschrijven, op een manier die past. Voor hen.
zaterdag 20 mei 2017 om 07:59
Jeetje wat een gezeur.
Ik lees voornamelijk allemaal dingen waarbij ik mij afvraag: hoe moet jou vriend weten wat jij wil?
Daarnaast is ''neem eens initiatief'' een opdracht die niet uitgevoerd kan worden. Net als iemand opdragen dat hij eens spontaan moet doen. Het is een opdracht vanuit de ander, dus niet je eigen initiatief of eigen spontaniteit.
Laat hem gewoon eens met rust, neem geen contact op en initieer niets en kijk wat er gebeurt.
Ik lees voornamelijk allemaal dingen waarbij ik mij afvraag: hoe moet jou vriend weten wat jij wil?
Daarnaast is ''neem eens initiatief'' een opdracht die niet uitgevoerd kan worden. Net als iemand opdragen dat hij eens spontaan moet doen. Het is een opdracht vanuit de ander, dus niet je eigen initiatief of eigen spontaniteit.
Laat hem gewoon eens met rust, neem geen contact op en initieer niets en kijk wat er gebeurt.
Wie wat wil die moet wat.
zaterdag 20 mei 2017 om 08:01
Prima, maar anderen mogen daar dan ook iets van vinden.
En verder; als je wilt dat mensen je verhaal lezen, zorg dat het aantrekkelijk op schrijft. Halverwege zo'n openingspost haak ik af omdat de details mij niet boeien en steeds herhaald worden in iets andere vorm.
anoniem_304245 wijzigde dit bericht op 20-05-2017 08:02
0.34% gewijzigd
zaterdag 20 mei 2017 om 08:14
Goede post dit.EvyBlissy schreef: ↑20-05-2017 06:52Jij hebt allerlei verwachtingen van je vriend die je niet uitspreekt. Zo hoop je in stilte op bloemen, kaarsjes, chocola, planning van de viering van jullie 'jaar verkering'.
Daarnaast hoop je dat hij dolenthousiast is als jij hem op gaat zoeken na zijn werk. Op jóúw initiatief. Jij ziet tijdens het sporten voor je hoe hij je in zijn armen neemt, dolgelukkig om jou te zien. In werkelijkheid is hij met zijn wèrk bezig en totaal niet met jouw romances. Wederom teleurstelling bij jou.
Maar hij heeft niet gevraagd of je om half elf op een verlaten industrieterrein met hangjongeren voor een dicht kantoor wil gaan staan wachten, dat doe je echt zelf.
Dan bespreken jullie ook nog heftige thema's via whatsapp. Als mensen dáár eens mee zouden stoppen.
Overigens vind ik de escalatie en zijn schelden en manier van communiceren niet oké maar jij hebt hier een aandeel in