Starten met daten?

Hallo dames, hoewel ik best veel topics open. Wil ik het vandaag graag over wat anders hebben. Ik zit dus in therapie momenteel en dat gaat allemaal goed, alleen dit heb ik ook besproken met de therapeut zelf en ik wil ook graag jullie meningen horen over hoe ik mijn voel en hoe ik dit zou kunnen aanpakken.

Ik wil weer beginnen met daten want ik begin mij best weer alleen te voelen (ik word over een maand 25), ik zou het leuk vinden om een leuke jongen te vinden met wie ik iets kan opbouwen. Tot hedendaags heb ik nog nooit een vaste relatie gehad en alleen maar mannen die ''seks'' wilden. Toch blijft er 1 situatie in mijn hoofd rondspoken en die situatie heeft mij echt geraakt toendertijd. toen ik 22 jaar was had ik een jongen ontmoet die mij ''leuk'' vond, hoewel het niet mijn type was (hij zag er niet fout uit) wilde ik het graag proberen met hem, dus hij had mijn nummer en hij had mij op een date gevraagd, wij gingen een avond poolen bij hem in de buurt en hadden alleen maar gezoend daarna. Tweede date was bij hem thuis en ik was ontzettend naief maar ik wist niet dat hij op seks uit was, wij gingen een filmpje kijken bij zijn thuis en aan de waterpijp met een drankje en wat eten. Opgegeven moment begon hij aan mij te zitten en ik vond hem ook erg knap en ging er maar op in, ik heb hem wel afgewezen op seks omdat ik nog maagd was (dit geloofde hij niet maar na een paar uurtjes weer wel), ik bleef bij hem slapen maar we hadden alleen maar geknuffeld, volgende dag heeft mij afgezet en begon hij mij steeds vaker te appen, maar hoe meer hij mij appte hoe meer hij steeds meer te ''weten'' kwam over mij, ik zat in een moeilijke thuissituatie en deed een opleiding dat ik niet leuk vind dus ik voelde mij ook erg depressief, ik ging naar school, werk en dan weer naar huis, in het weekend werkte ik of soms niet, maar ik deed geen leuke dingen, hij begon mij ''levenloos'' te noemen, maar hij bleef maar vragen of ik langs wilden komen en dat deed ik soms, maar wees hem vaak af omdat ik bang was dat hij misbruik van mij maakte, hij nam alleen maar contact op in de avond en we spraken af in de nacht. Hij wilde alleen maar seks en zijn berichtjes werden steeds gemener , hij noemde mij ''instabiel'' ''niet veel waard'' geen doel of richting in je leven'' levenloos'' ''jammer dat ik met zo een iemand in contact ben gekomen'' ''ik gebruikte jou als een rebound meer niet, ik zou nooit zo een persoon als jou als vriendin willen'' ''wij passen niet bij elkaar want je doet niks met je leven'', ''een kut persoonlijkheid'' een ''lui'' persoon,''een teleurstelling'' een schooier past wel bij jou'' hij liet mij voelen alsof ik helemaal niks waard was, als jonge meid die helemaal geen ervaring had met jongens op een intieme manier, had dat mij erg gekwetst. Ik had het contact met hem afgebroken door te liegen dat ik een andere jongen had die ik leuker vond en had daarna van hem gehoord ''dat nooit iets tot leven was gebracht en dat het hem niet interesseerde''. Heb daarna nooit meer gesproken.


Maar tot de dag van vandaag, heeft die ervaring mij zo beschadigd, elke keer na hem als ik met een jongen op date wil, heb ik het gevoel dat ik niet ''leuk'' genoeg ben of dat ik niet een leuk ''sociaal'' leven heb om de jongen interesse te houden, elke keer hoor ik die woorden in mijn hoofd hoewel ik gewoon schijt heb aan die jongen blijf ik die woorden in mijn hoofd horen en dat doet mij zo een pijn, als hij mij niks aan vond, waarom mij helemaal uitschelden en naar beneden halen? Ik heb na hem een aantal jongens gehad, maar deze kan ik niet vergeten omdat ik mij elke dag voel alsof hij gelijk heeft , alsof ik niet leuk genoeg ben om te daten....Waarom blijf dit ook zo hangen in mijn hoofd? ik heb dit besproken met mijn therapeut maar die luistert alleen maar.... ''ja vergeet het gewoon het is een klootzak'' ja klopt, maar die woorden kan ik niet vergeten, ik ben ook niet meer hetzelfde meisje als daarvoor, ik wil weer graag verder daten maar hoe ik mij hier overheen zetten?

Bedankt voor je advies!

meisje36 schreef: ↑

20-05-2017 00:11

Ik vind het lastig om een advies te geven, er is denk ik geen 'quick fix'. Wilde je in ieder geval laten weten dat ik je berichtje gelezen heb en met je meeleef. Ik weet heel zeker dat geen enkele vrouw het verdient om zulke vreselijk dingen te horen. Ik kan me alleen maar voorstellen dat deze 'man' (sukkel is echt nog een te zachte benaming) een heel groot probleem met zichzelf had en dat op jou heeft afgereageerd. Misschien eens een idee om het om te draaien, niet denken dat jij het misschien niet waard zou zijn, maar denken 'is deze wel leuk genoeg voor mij?' Je bent niet meer dezelfde, maar iedereen verandert altijd, door alle ervaringen. Dit heeft je in ieder geval geleerd dat je uit een negatieve relatie kan komen, dat je voor jezelf kan kiezen, dat je sterker bent dan je misschien zelf dacht, dat je niet bang bent om hulp te zoeken... , een man mag best zijn best doen om zo'n sterke, stoere vrouw als jij aan te kunnen! Succes!

Hij liet mij voelen alsof ik niet genoeg was. Hij wilde graag dat ik een ''interessant'' leven leiden, met hobbies en al, op dat moment was mijn enigste hobby, tekenen en met vriendinnen af en toe shoppen, maar voor de rest met familie. Ik was altijd thuis omdat ik gewoon mij niet lekker voelde over mijn opleiding en had een schuld bovenop een moeilijke thuissituatie. Hij wilde dat ik ''meer enthiousast'' werd over hem en het leven. Elke keer als een man dichtbij mij komt hoor ik die woorden.

roodmiertje schreef: ↑

20-05-2017 08:38

Begin met accepteren dat jij jouw leven inricht zoals jij het wilt. Een ander mag dat saai en stom vinden, maar het is JOUW leven.

Als je niet los kunt laten wat hij tegen je heeft gezegd, probeer dan het kwetsende uit zijn opmerkingen te halen en kijk wat er overblijft. Klaarblijkelijk vond hij jouw leven niet interessant en jouw persoonlijkheid niet actief genoeg. Vind jij je eigen leven niet leuk en wil je graag actiever worden? Het gaat er om waar jij gelukkig van wordt.

Besef je dat mensen anderen vaak kwetsen met dingen waar ze zelf onzeker over zijn of bang voor zijn. Als ik jouw verhaal lees, dan denk ik dat zijn grootste angst was om een 'oninteressant' leven te hebben en als passief gezien te worden. Dat is zijn angst, niet jouw angst! Als je iemand tegenkomt die bij je past, dan zal hij jou helemaal niet passief en oninteressant vinden, hij zal net zo blij met jou en jouw leven zijn als jij dat met jezelf en je eigen leven bent.

Belangrijk is dus dat je blij leert te zijn met wie je zelf bent. Als je blij bent met wie je bent, dan kan een ander je daar niet meer mee kwetsen.

bedankt, hij is zelf arts misschien wilde hij iemand van hogere status.

ooitverlegen schreef: ↑

20-05-2017 11:37

Dat zou kunnen maar dat is geen reden om zo neerbuigend te doen! Nogal snobistisch eigenlijk. Heel jammer dat je zijn gemene woorden nog zo lang bij je hebt gehouden. Helpt het dat je het hier eruit hebt gegooid?

Ja, het heeft geholpen. Ik denk dat hij gewoon zich ongewild voelden omdat ik geen seks met hem heb gehad. Ik ben zelf een halfbloed, heb een getint kleurtje en voor mij gevoel wilde hij zichzelf gewoon bewijzen in bed. Hij maakte ook vaak opmerkingen met van 'je gaat zeker naar een arme neger toe' als ik iets ging doen met meiden. Of ja je bent wel mooi voor een donkere dame maar niet de mooiste, of 'jij bent echt een luie neger' en dan denk ik... Ik ben half blank, half zwarr, wat heeft mijn kleur hier mee te maken? 'ja lager dan zwart kan niet'... Sinds toen was ik al afgeknapt en hij zag mij ook als een exotisch object, na mij had hij een donker vriendinnetje dus ik vind het erg tegenstrijdig.

roodmiertje schreef: ↑

20-05-2017 12:06

Arts of niet, iedereen heeft onzekerheden en angsten en op allerlei niveau's kwetsen mensen elkaar. Ik denk niet dat hij iemand van hogere status wilde, maar dat hij jou nodig had om zijn eigen onzekerheid over zijn status te overschreeuwen. Vind jij status belangrijk? Status gaat alleen over hoe een specifieke groep anderen naar jou kijken, niet over wie je bent of hoe gelukkig je bent. Mijn advies is om ver uit de buurt te blijven van mensen die status heel belangrijk vinden.

nee, ik vind het niet belangrijk. Het is leuk, maar niet mijn 'ding'. Misschien dacht nu ik dokter ben komen de vrouwen vanzelf.