Relaties
alle pijlers
Twijfels wat nu
zondag 18 juni 2017 om 13:19
Hallo mede forummers, al geruime tijd een meelezer en nu maar zelf eens iets posten.
Ik heb al ruim 4.5 jaar een relatie met een lieve vrouw. We latten en zien elkaar elk weekend en de vakanties samen.
Tijdens ons hele relatie heb ik al diverse keren aangegeven dat ik het mis dat zij geen uitter is qua gevoelens.
Van het spontaan berichtje sturen tot het zeggen 'wat zie je er goed uit'.
Haar antwoord is altijd steevast, zo ben ik niet, dat voelt voor mij aan als nep etc.
Nu Tot 2.5 week geleden toen kon ik er niet meer mee om gaan en heb ik een time-out ingelast. Om helder te krijgen hoe het zit met het houden van tussen ons en of ik mijn behoeften in een relatie opzij kan zetten.
Zij is nu op zoek gegaan, onder andere ook vanwege burn-out klachten, naar een coach om te werken aan haar zelfvertrouwen. Ze heeft mij gevraagd of ik geduld kan opbrengen en haar de ruimte kan en wil geven om aan zichzelf te gaan werken.
Aan de ene kant zeg ik ja, andere kant vind ik het ook lastig want het kan ook zijn dat ik na een jaar de conclusie moet trekken dat er niks verandert is. En zijn we weer een jaar verder.
Hou ik van haar? Ja! We vullen elkaar op veel vlakken aan.
Zijn er irritaties....ja!
We hebben nu voor volgend weekend weer afgesproken en zien wat dit met ons gaat doen.
Wat zouden jullie doen? Tijd geven of voor jezelf gaan kiezen?
Ik heb al ruim 4.5 jaar een relatie met een lieve vrouw. We latten en zien elkaar elk weekend en de vakanties samen.
Tijdens ons hele relatie heb ik al diverse keren aangegeven dat ik het mis dat zij geen uitter is qua gevoelens.
Van het spontaan berichtje sturen tot het zeggen 'wat zie je er goed uit'.
Haar antwoord is altijd steevast, zo ben ik niet, dat voelt voor mij aan als nep etc.
Nu Tot 2.5 week geleden toen kon ik er niet meer mee om gaan en heb ik een time-out ingelast. Om helder te krijgen hoe het zit met het houden van tussen ons en of ik mijn behoeften in een relatie opzij kan zetten.
Zij is nu op zoek gegaan, onder andere ook vanwege burn-out klachten, naar een coach om te werken aan haar zelfvertrouwen. Ze heeft mij gevraagd of ik geduld kan opbrengen en haar de ruimte kan en wil geven om aan zichzelf te gaan werken.
Aan de ene kant zeg ik ja, andere kant vind ik het ook lastig want het kan ook zijn dat ik na een jaar de conclusie moet trekken dat er niks verandert is. En zijn we weer een jaar verder.
Hou ik van haar? Ja! We vullen elkaar op veel vlakken aan.
Zijn er irritaties....ja!
We hebben nu voor volgend weekend weer afgesproken en zien wat dit met ons gaat doen.
Wat zouden jullie doen? Tijd geven of voor jezelf gaan kiezen?
Be strong, have faith!
zondag 18 juni 2017 om 13:27
Het lichamelijke is ook minimaal tot nihil.
Het is en/en.
Be strong, have faith!
zondag 18 juni 2017 om 14:15
Dit dusMissButterflyyy schreef: ↑18-06-2017 13:30Ze heeft burn out klachten en gaat aan zichzelf werken.
Ze zal niet lekker in haar vel zitten, maar wil er dus wel wat aan doen. Zou haar die kans geven.
zondag 18 juni 2017 om 14:18
Het is aan jou of je de relatie de moeite waard vindt om het risico te lopen dat er na een jaar niks veranderd is. Er zal heus wel wat veranderd zijn tegen die tijd, al was het maar jouw kijk op de relatie.Aan de ene kant zeg ik ja, andere kant vind ik het ook lastig want het kan ook zijn dat ik na een jaar de conclusie moet trekken dat er niks verandert is. En zijn we weer een jaar verder.
zondag 18 juni 2017 om 14:59
+1, ik zou er niet mee kunnen leven. Amper merken dat je partner van je houdt, nah dan teken ik liever voor iemand die dat wel kan. En eigenlijk vind ik dat ook gewoon een stukje zelfontwikkeling, om je gevoelens te kunnen uiten. Ik vind dat "zo ben ik niet" altijd een dooddoener. Dat je niet de hele dag kleffie en beffie bent snap ik, maar dit is wel weer het andere uiterste.Treezebees schreef: ↑18-06-2017 14:28Maar is zij al 4,5 jaar zo? Dan is die burn out iets dat er gewoon bovenop komt. En is gesloten/niet lichamelijk gewoon hoe/wie ze is en zal ze niet veranderen.
Sterk dat je dat al zo lang volhoudt.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''