Thuis
alle pijlers
Geluidsoverlast buurman
donderdag 29 juni 2017 om 23:26
Hallo allemaal,
Ik ben hier al langere tijd lid, maar omdat ik vrij herkenbaar ben als je meerdere topics die ik gestart heb bij elkaar ziet, heb ik een nieuwe nick voor dit topic gemaakt.
Al een paar maanden ervaar ik geluidsoverlast van mijn buurman.
Dit gaat om gillen, schreeuwen, "oergeluiden" en gebonk.
Ik heb het even aangekeken in de hoop dat het over zou gaan. Maar helaas.
Hij doet dit 20minuten per dag enkele keren, en ook 's nachts.
Het levert mij vrij veel spanning op en kost me mijn (nacht)rust.
Ik lees op internet dat het dan wenselijk is om zelf het gesprek aan te gaan met de veroorzaker in kwestie. Maar mede omdat zijn uitstoten vrij agressief van aard zijn/klinken, durf ik dit niet. Ook omdat mijn redenatie is, dat wanneer hij zelf niet snapt dat dit ongepast gedrag is,
het weinig zal uithalen met hem in gesprek te gaan. Wel heb ik een (vriendelijk) briefje in de bus gedaan.
( Ja dat is wellicht slap van mij, maar ik heb zelf een angststoornis en ptss en de paniek schiet erg hoog.)
Nu heb ik vorige week de woningstichting gemaild, en deze mevrouw vertelde me dat ze met de begeleidster van de buurman in gesprek zou gaan.
Vandaag belde ze echter weer, en gaf nu aan dat ze niks gingen doen(vanuit de woningstichting), en dat ik zelf zijn begeleidster moest contacten.
"Ik leg het bij jou neer" waren haar (woningstichtingmevrouw) woorden.
De begeleidster is van het regionaal autisme centrum.
Ik vroeg mij af wat jullie hiervan vinden.
Persoonlijk vind ik het niet fijn.
Ik heb niks met die begeleidster van doen, en vind dat dit met de woningstichting opgelost moet worden.
De buurman houd zich niet aan de leefregels. Nu mag ik het gaan oplossen met iemand die waarschijnlijk partijdig is en een hand boven zijn hoofd gaat houden.
Dit vul ik zelf in, maar het zit me ondertussen zo ontzettend hoog dat ik mijn kalmering verhoogd vanwege de paniek en onrust en spanning die het me geeft.
Ik ben bang dat ze me gaat zeggen verdraagzamer of toleranter te moeten zijn en begrip voor de buurman moet hebben. Ik heb haar gegoogled en daar kwamen meerdere stukken naar voren waarin ze strijdt voor meer begrip voor mensen met autisme.
Ik zit hier nu echt vol spanning en paniek en kan er niet meer zo goed tegen.
Wat adviseren jullie?.
Ik ben hier al langere tijd lid, maar omdat ik vrij herkenbaar ben als je meerdere topics die ik gestart heb bij elkaar ziet, heb ik een nieuwe nick voor dit topic gemaakt.
Al een paar maanden ervaar ik geluidsoverlast van mijn buurman.
Dit gaat om gillen, schreeuwen, "oergeluiden" en gebonk.
Ik heb het even aangekeken in de hoop dat het over zou gaan. Maar helaas.
Hij doet dit 20minuten per dag enkele keren, en ook 's nachts.
Het levert mij vrij veel spanning op en kost me mijn (nacht)rust.
Ik lees op internet dat het dan wenselijk is om zelf het gesprek aan te gaan met de veroorzaker in kwestie. Maar mede omdat zijn uitstoten vrij agressief van aard zijn/klinken, durf ik dit niet. Ook omdat mijn redenatie is, dat wanneer hij zelf niet snapt dat dit ongepast gedrag is,
het weinig zal uithalen met hem in gesprek te gaan. Wel heb ik een (vriendelijk) briefje in de bus gedaan.
( Ja dat is wellicht slap van mij, maar ik heb zelf een angststoornis en ptss en de paniek schiet erg hoog.)
Nu heb ik vorige week de woningstichting gemaild, en deze mevrouw vertelde me dat ze met de begeleidster van de buurman in gesprek zou gaan.
Vandaag belde ze echter weer, en gaf nu aan dat ze niks gingen doen(vanuit de woningstichting), en dat ik zelf zijn begeleidster moest contacten.
"Ik leg het bij jou neer" waren haar (woningstichtingmevrouw) woorden.
De begeleidster is van het regionaal autisme centrum.
Ik vroeg mij af wat jullie hiervan vinden.
Persoonlijk vind ik het niet fijn.
Ik heb niks met die begeleidster van doen, en vind dat dit met de woningstichting opgelost moet worden.
De buurman houd zich niet aan de leefregels. Nu mag ik het gaan oplossen met iemand die waarschijnlijk partijdig is en een hand boven zijn hoofd gaat houden.
Dit vul ik zelf in, maar het zit me ondertussen zo ontzettend hoog dat ik mijn kalmering verhoogd vanwege de paniek en onrust en spanning die het me geeft.
Ik ben bang dat ze me gaat zeggen verdraagzamer of toleranter te moeten zijn en begrip voor de buurman moet hebben. Ik heb haar gegoogled en daar kwamen meerdere stukken naar voren waarin ze strijdt voor meer begrip voor mensen met autisme.
Ik zit hier nu echt vol spanning en paniek en kan er niet meer zo goed tegen.
Wat adviseren jullie?.
litalily wijzigde dit bericht op 29-06-2017 23:31
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
1.77% gewijzigd
vrijdag 30 juni 2017 om 00:15
vrijdag 30 juni 2017 om 00:17
Weer terug naar de corporatie en zeggen wat je hier zegt. Hij houdt zich niet aan de regels en daar moeten ze wat aan gaan doen. Verder hem opnemen met je telefoon en de politie bellen als hij weer bezig is. Zou mooi zijn als iedereen met een " etiketje" lekker mogen doen waar ze zelf zin in hebben.
vrijdag 30 juni 2017 om 00:30
Ja dat vind ik eigenlijk ook..
Je hebt je gewoon aan de regels te houden ongeacht je leeftijd, sekse, huidskleur, stoornis of niet.
Vandaar ook mijn ergernis. Dat de woningstichting mij doorschuift naar ZIJN begeleidster..
Hopelijk is ze niet partijdig, maar anders ga ik weer naar de woningstichting en/of politie..
Ik bedoel het niet respectloos maar het lijkt wel of ik boven een gesticht woon met demonisch bezeten patiënt..
Je hebt je gewoon aan de regels te houden ongeacht je leeftijd, sekse, huidskleur, stoornis of niet.
Vandaar ook mijn ergernis. Dat de woningstichting mij doorschuift naar ZIJN begeleidster..
Hopelijk is ze niet partijdig, maar anders ga ik weer naar de woningstichting en/of politie..
Ik bedoel het niet respectloos maar het lijkt wel of ik boven een gesticht woon met demonisch bezeten patiënt..
vrijdag 30 juni 2017 om 00:53
Ik krijg sterk de indruk dat je vooral wilt dat het op jouw manier gaat in plaats dat je wilt dat er oplossingen gevonden worden.
Je snapt zelf toch ook wel dat zijn eigen begeleidster meer voor elkaar gaat krijgen bij hem dan een wildvreemde van de woningbouw?
Je doet bijzondere uitspraken voor iemand die claimt 'verstand' te hebben van autisme trouwens. Wat was jouw functie op die school eigenlijk?
Je snapt zelf toch ook wel dat zijn eigen begeleidster meer voor elkaar gaat krijgen bij hem dan een wildvreemde van de woningbouw?
Je doet bijzondere uitspraken voor iemand die claimt 'verstand' te hebben van autisme trouwens. Wat was jouw functie op die school eigenlijk?
vrijdag 30 juni 2017 om 01:14
Omdat ik vind dat dit aapje op de schouders van de woningstichting/politie hoort, en hij dezelfde consequenties/gang van zaken hoort te krijgen/dragen als iemand zonder autisme.
Ik had liever een bemiddelaar van de woningstichting gehad, gelijke monniken gelijke kappen.
Iedereen heeft zich aan die regels te houden en dezelfde consequenties te krijgen. Als hij hier woont, dient hij zich ook aan de regels van hier te moeten houden. Kan hij dat niet, vind ik persoonlijk dat hij beter terug kan naar het wooncentrum, waar ook zijn begeleider vandaan komt/werkt.
Ik kan het nu opnemen tegen iemand die zelfstandig wonen voor mensen met autisme hoog in het vaandel heeft staan, en die voor meer begrip voor autisten pleit. En dat lijkt mij partijdig.
Als iemand iets uit een winkel jat, belt een winkelier de politie, en niet de moeder van de dief om even tegen pietje te zeggen dat je niet mag stelen.
Wat mijn functie was daar ga ik geen antwoord op geven met zo'n denigrerende vraagstelling.
Ik had liever een bemiddelaar van de woningstichting gehad, gelijke monniken gelijke kappen.
Iedereen heeft zich aan die regels te houden en dezelfde consequenties te krijgen. Als hij hier woont, dient hij zich ook aan de regels van hier te moeten houden. Kan hij dat niet, vind ik persoonlijk dat hij beter terug kan naar het wooncentrum, waar ook zijn begeleider vandaan komt/werkt.
Ik kan het nu opnemen tegen iemand die zelfstandig wonen voor mensen met autisme hoog in het vaandel heeft staan, en die voor meer begrip voor autisten pleit. En dat lijkt mij partijdig.
Als iemand iets uit een winkel jat, belt een winkelier de politie, en niet de moeder van de dief om even tegen pietje te zeggen dat je niet mag stelen.
Wat mijn functie was daar ga ik geen antwoord op geven met zo'n denigrerende vraagstelling.
vrijdag 30 juni 2017 om 01:17
Als hij er geen controle over heeft moet hij hier niet wonen en terug gaan naar het wooncentrum speciaal voor mensen met autisme vind ik. Als hij zich niet kan gedragen en zich niet aan de regels houden. Hij is nu WEER bezig.
Dan is het maar een gefaald project om hem zelfstandig te laten wonen.
Verhuizen denk ik inderdaad aan mocht het gesprek morgen niet goed gaan.
Waarschijnlijk doen ze toch geen fluit.
Dan is het maar een gefaald project om hem zelfstandig te laten wonen.
Verhuizen denk ik inderdaad aan mocht het gesprek morgen niet goed gaan.
Waarschijnlijk doen ze toch geen fluit.
vrijdag 30 juni 2017 om 01:19
LitaLily schreef: ↑30-06-2017 01:14Omdat ik vind dat dit aapje op de schouders van de woningstichting/politie hoort, en hij dezelfde consequenties/gang van zaken hoort te krijgen/dragen als iemand zonder autisme.
Ik had liever een bemiddelaar van de woningstichting gehad, gelijke monniken gelijke kappen.
Iedereen heeft zich aan die regels te houden en dezelfde consequenties te krijgen. Als hij hier woont, dient hij zich ook aan de regels van hier te moeten houden. Kan hij dat niet, vind ik persoonlijk dat hij beter terug kan naar het wooncentrum, waar ook zijn begeleider vandaan komt/werkt.
Ik kan het nu opnemen tegen iemand die zelfstandig wonen voor mensen met autisme hoog in het vaandel heeft staan, en die voor meer begrip voor autisten pleit. En dat lijkt mij partijdig.
Als iemand iets uit een winkel jat, belt een winkelier de politie, en niet de moeder van de dief om even tegen pietje te zeggen dat je niet mag stelen.
Wat mijn functie was daar ga ik geen antwoord op geven met zo'n denigrerende vraagstelling.
Maar dat weet je toch helemaal niet? Je hebt helemaal nog niet met die begeleider gesproken
Ik heb in een straat gewoond en daar woonde ook een stel die begeleid woonden.
Hun buurvrouw had regelmatig last van hun en als de begeleider kwam dan ging die buurvrouw met hem in gesprek en werd het opgelost. (voor zolang als het duurde
En ik heb nooit meegemaakt dat de begeleider hun het hand boven het hoofd hield
vrijdag 30 juni 2017 om 01:23
vrijdag 30 juni 2017 om 01:29
Bedankt voor de reacties vivaratje en chocolol, dat maakt mij weer wat rustiger. Ik zit gewoon helemaal aan mn taks. Dat zij voor zelfstandig wonen van haar cliënten pleit en voor meer begrip heb ik in artikelen op internet gelezen die ze heeft gepubliceerd, ik heb haar gegoogled. Hopelijk pakt het toch goed uit..
vrijdag 30 juni 2017 om 01:46
Ik zou eerst eens die begeleidster contacten en niet eerst allerlei aannames doen. Wat chocolol zegt dus. Ik dacht trouwens serieus dat jullie beiden in een speciale woonvoorziening zaten. Jullie hebben kennelijk allebei jullie beperkingen en die botsen kennelijk. Bel morgen die begeleidster en bedenk dat je met stroop meer vliegen vangt dan met azijn.
vrijdag 30 juni 2017 om 01:54
Ik had een reactie van je over het hoofd gezien hetvrijewoord, ja ik ben me ervan bewust dat wij beiden een beperking hebben, en dat vind ik niet erg om te horen hoor.
Ik weet ook van mezelf dat ik slecht ben in communiceren, snel dichtklap, overspoeld raak door oude emoties, geïntimideerd of angstig raak.
Daarom vind ik een gesprek met alleen hem en mij geen fijn idee.
Omdat hij vanuit zijn beperking ook wel last zal hebben met communicatie.
Er zijn inderdaad overlappingen in onze aandoeningen.
Maar ik vind het niet prettig dat ik uitleg zou moeten krijgen over autisme, ongeacht of ik daar wel of geen verstand van heb. Want het hebben van autisme maakt zijn gedrag niet tolereerbaar.
Het is evengoed niet de bedoeling dat je om 2uur s nachts de boel bij elkaar bonkt en krijst. Stoornis of niet.
Dus ook al zou ik meer begrip of verstand of uitleg hebben, het blijft niet tolereerbaar of aanvaardbaar.
Daarbij stak het me dat je uitleg van de begeleidster opperde, dan schiet ik meteen in de stress van "oh dus ik moet maar gewoon meer begrip hebben en verdraagzamer zijn?"
Ik weet dat je het zei als voorstel om mijn angst voor de buurman weg te nemen, maar het is niet autisme an sich waar ik bang voor ben. Vandaar ook dat ik mijn vroegere werk en ex vriend aanhaalde.
Het is het agressief klinkende geschreeuw en uitstoten van klanken en gebonk wat mij angstig maakt.
Dat triggered bij mij wat, en zorgt bij mij voor herbelevingen. Vandaar dat ik niet met hem durf te praten.
Ik voel mij dan behoorlijk rot dat ik dan uitleg over autisme zou moeten krijgen, of in ieder geval een gesprek met zijn begeleidster.
Ik denk dat die mevrouw hem ook geen uitleg over ptss en herbelevings triggers gaat geven..
Ik krijg ook geen voorkeursbehandeling.
Daar zit de angel bij mij grotendeels dat zij degene is waarmee ik in gesprek moet.
En tja een gesprek met zijn begeleidster vs een gesprek met een neutrale bemiddelaar vind ik een voorkeursbehandeling voor hem.
Ik weet ook van mezelf dat ik slecht ben in communiceren, snel dichtklap, overspoeld raak door oude emoties, geïntimideerd of angstig raak.
Daarom vind ik een gesprek met alleen hem en mij geen fijn idee.
Omdat hij vanuit zijn beperking ook wel last zal hebben met communicatie.
Er zijn inderdaad overlappingen in onze aandoeningen.
Maar ik vind het niet prettig dat ik uitleg zou moeten krijgen over autisme, ongeacht of ik daar wel of geen verstand van heb. Want het hebben van autisme maakt zijn gedrag niet tolereerbaar.
Het is evengoed niet de bedoeling dat je om 2uur s nachts de boel bij elkaar bonkt en krijst. Stoornis of niet.
Dus ook al zou ik meer begrip of verstand of uitleg hebben, het blijft niet tolereerbaar of aanvaardbaar.
Daarbij stak het me dat je uitleg van de begeleidster opperde, dan schiet ik meteen in de stress van "oh dus ik moet maar gewoon meer begrip hebben en verdraagzamer zijn?"
Ik weet dat je het zei als voorstel om mijn angst voor de buurman weg te nemen, maar het is niet autisme an sich waar ik bang voor ben. Vandaar ook dat ik mijn vroegere werk en ex vriend aanhaalde.
Het is het agressief klinkende geschreeuw en uitstoten van klanken en gebonk wat mij angstig maakt.
Dat triggered bij mij wat, en zorgt bij mij voor herbelevingen. Vandaar dat ik niet met hem durf te praten.
Ik voel mij dan behoorlijk rot dat ik dan uitleg over autisme zou moeten krijgen, of in ieder geval een gesprek met zijn begeleidster.
Ik denk dat die mevrouw hem ook geen uitleg over ptss en herbelevings triggers gaat geven..
Ik krijg ook geen voorkeursbehandeling.
Daar zit de angel bij mij grotendeels dat zij degene is waarmee ik in gesprek moet.
En tja een gesprek met zijn begeleidster vs een gesprek met een neutrale bemiddelaar vind ik een voorkeursbehandeling voor hem.
litalily wijzigde dit bericht op 30-06-2017 02:04
0.41% gewijzigd
vrijdag 30 juni 2017 om 01:59
Ja dank je wel kippetje, ik reageer hier nu soms wat overemotioneel omdat het me zo hoog zit.
En nee het is geen speciale woonvoorziening, gewoon huurhuisjes.
Onze beperkingen matchen idd niet zo goed. Bedankt voor de tip. Ik hoop morgen wat rustiger te zijn, gelukkig is hij nu gestopt met lawaai en kan ik gaan slapen.
En nee het is geen speciale woonvoorziening, gewoon huurhuisjes.
Onze beperkingen matchen idd niet zo goed. Bedankt voor de tip. Ik hoop morgen wat rustiger te zijn, gelukkig is hij nu gestopt met lawaai en kan ik gaan slapen.
vrijdag 30 juni 2017 om 02:21
Maarja ik wil het eigenlijk ook graag zonder de aandoeningen benaderen.
Ook al had ik geen ptss, en zorgde het bij mij niet voor herbelevingen, ik denk dat mensen zonder die dingen hier ook gillend gek van zouden worden.
En ook al heeft hij autisme, dat betekent niet dat hij zomaar zijn gang kan gaan met s nachts krijsen en bonken.
En ook al zou ik er begrip voor hebben, ik hoor het nog steeds. En heb er nog steeds last van. Ook mèt begrip.
Als hij of ik zelfstandig buiten de beschermde/begeleide wereld willen leven, moeten wij ons ook aan de regels houden die hier gelden. Met bijbehorende consequenties mochten we dat niet doen.
Dat geld voor mij met of zonder ptss, en dat geld voor hem met of zonder autisme.
Ook al had ik geen ptss, en zorgde het bij mij niet voor herbelevingen, ik denk dat mensen zonder die dingen hier ook gillend gek van zouden worden.
En ook al heeft hij autisme, dat betekent niet dat hij zomaar zijn gang kan gaan met s nachts krijsen en bonken.
En ook al zou ik er begrip voor hebben, ik hoor het nog steeds. En heb er nog steeds last van. Ook mèt begrip.
Als hij of ik zelfstandig buiten de beschermde/begeleide wereld willen leven, moeten wij ons ook aan de regels houden die hier gelden. Met bijbehorende consequenties mochten we dat niet doen.
Dat geld voor mij met of zonder ptss, en dat geld voor hem met of zonder autisme.
vrijdag 30 juni 2017 om 06:44
Toch vind ik het nog niet zo gek, hoor, met de begeleidster spreken. Zij kent hem, en het lijkt mij dat ze meer kan bereiken dan de woningbouw. Want dat laatste kan heel erg verkeerd vallen.
Hopelijk heeft zij een goede band met hem en kan zij hem bereiken.
Sterkte met alles, lijkt mij echt heel naar.
Dus neem contact op met de begeleidster, en als dat niet werkt ga je gewoon weer naar de woningbouw.
Hopelijk heeft zij een goede band met hem en kan zij hem bereiken.
Sterkte met alles, lijkt mij echt heel naar.
Dus neem contact op met de begeleidster, en als dat niet werkt ga je gewoon weer naar de woningbouw.
vrijdag 30 juni 2017 om 06:57
Normaal gezien neem je eerst zelf contact op met degene waar je last van hebt. Door jouw stoornis vind je dat moeilijk, dus moet de woningbouw het maar doen? Zo werkt het niet hè. Eigenlijk helpen ze je al door je in contact te brengen met de begeleidster. Ik vermoed dat ze denken dat zij voor jou makkelijker benaderbaar zal zijn dan de buurman zelf.
Dus maak geluidopnames, mail haar, en wacht het eens af.
Werkt het niet, dan is dat het moment om het terug te leggen bij de woningbouw.
Weet je trouwens of buurman zelf huurt, of dat dat autismecentrum huurt? Dat gebeurt hier nogal eens. Dat heeft zijn voordelen, dan is de instelling wat sneller geneigd problemen op te lossen omdat zij zelf huurder zijn. (En is de begeleider idd ook het aanspreekpunt bij overlast)
Je vult zoveel in, dat je op voorhand al opziet tegen beren op de weg die je zelf hebt verzonnen. Zonde van je weinige energie!
Dus maak geluidopnames, mail haar, en wacht het eens af.
Werkt het niet, dan is dat het moment om het terug te leggen bij de woningbouw.
Weet je trouwens of buurman zelf huurt, of dat dat autismecentrum huurt? Dat gebeurt hier nogal eens. Dat heeft zijn voordelen, dan is de instelling wat sneller geneigd problemen op te lossen omdat zij zelf huurder zijn. (En is de begeleider idd ook het aanspreekpunt bij overlast)
Je vult zoveel in, dat je op voorhand al opziet tegen beren op de weg die je zelf hebt verzonnen. Zonde van je weinige energie!
What doesn't kill you gives you a set of unhealthy coping mechanisms and a dark sense of humor.
vrijdag 30 juni 2017 om 07:29
In de huidige participatie maatschappij komen deze mensen niet meer in speciale appartementen maar wonen ze begeleid in gewone (sociale) huur woningen.
Al zeven jaar woon ik op de begane grond van een appartementencomplex en ik heb het zien veranderen door de jaren heen. Eerst alleen ouderen en studenten en nu wonen er drie vrouwen boven mij begeleid. (Hun balkons hangen boven mijn tuin). Links een meid die snachts naakt op balkon staat en roept dat ze pikachu is en geneukt wil worden. Midden een heel jong meisje dat overdag als ik werk in mijn tuin komt en mijn konijnen knuffelt (heeft ze zelf gezegd) en rechts een vrouw die heel vaak op de paaz zit en dan weer een week thuis probeert. Er is geen geld meer voor permanent wonen.
Daarnaast werken ze niet en blowen de eerste twee erg veel en kan ik door de geur mijn ramen sluiten en niet in de tuin.
Ja dat frustreert. Met sociale huurwoningen kun je dit verwachten. Ik heb nu een goed betaalde baan dus ik ben aan het sparen om te verhuizen.
Tot die tijd moet ook ik de buren zelf aanspreken als het te gortig wordt in mijn ogen. Met knikkende knieën hoor, omdat het onvoorspelbare het spannend maakt. Maar de eerste (toen ze naakt was en gillend op balkon stond) schrok en zei sorry. Die van de konijnen is eigenlijk heel onschuldig en bedoelde het lief maar weet nu mijn grens.
Lang verhaal maar ik wil ermee zeggen: dit is inderdaad hoe het gaat in de huidige maatschappij. En je zal echt zelf eerst stappen moeten zetten. Lukt het niet dan zijn er echt nog heel ve wegen te bewandelen. Maar wellicht valt hij heel erg mee.
Succes.
Al zeven jaar woon ik op de begane grond van een appartementencomplex en ik heb het zien veranderen door de jaren heen. Eerst alleen ouderen en studenten en nu wonen er drie vrouwen boven mij begeleid. (Hun balkons hangen boven mijn tuin). Links een meid die snachts naakt op balkon staat en roept dat ze pikachu is en geneukt wil worden. Midden een heel jong meisje dat overdag als ik werk in mijn tuin komt en mijn konijnen knuffelt (heeft ze zelf gezegd) en rechts een vrouw die heel vaak op de paaz zit en dan weer een week thuis probeert. Er is geen geld meer voor permanent wonen.
Daarnaast werken ze niet en blowen de eerste twee erg veel en kan ik door de geur mijn ramen sluiten en niet in de tuin.
Ja dat frustreert. Met sociale huurwoningen kun je dit verwachten. Ik heb nu een goed betaalde baan dus ik ben aan het sparen om te verhuizen.
Tot die tijd moet ook ik de buren zelf aanspreken als het te gortig wordt in mijn ogen. Met knikkende knieën hoor, omdat het onvoorspelbare het spannend maakt. Maar de eerste (toen ze naakt was en gillend op balkon stond) schrok en zei sorry. Die van de konijnen is eigenlijk heel onschuldig en bedoelde het lief maar weet nu mijn grens.
Lang verhaal maar ik wil ermee zeggen: dit is inderdaad hoe het gaat in de huidige maatschappij. En je zal echt zelf eerst stappen moeten zetten. Lukt het niet dan zijn er echt nog heel ve wegen te bewandelen. Maar wellicht valt hij heel erg mee.
Succes.
vrijdag 30 juni 2017 om 07:33
Luister zo kan je ook zeggen: jij moet je aan de gewone regels houden, ptss of geen ptss. En de normale gang van zaken is dat wanneer buren last van elkaar hebben de eerste stap is, dat je elkaar daar op aanspreekt en er samen uit probeert te komen.LitaLily schreef: ↑30-06-2017 01:14
Iedereen heeft zich aan die regels te houden en dezelfde consequenties te krijgen. Als hij hier woont, dient hij zich ook aan de regels van hier te moeten houden. Kan hij dat niet, vind ik persoonlijk dat hij beter terug kan naar het wooncentrum, waar ook zijn begeleider vandaan komt/werkt.
Lukt dat niet, dan zijn er andere wegen mogelijk. Maar dat is de eerste stap en die wil jij niet eens zetten!
Wie weet is hij helemaal niet eng en agressief. Wie weet zit hij gewoon heel fanatiek een computergame te spelen en heeft hij niet door dat het zo gehorig is dat jij dat meekrijgt? Je weet het niet omdat je je allerlei dingen in je hoofd haalt zonder gewoon eens met je buurman in gesprek te gaan.
De woningbouw is er om huizen te verhuren. Ze zijn niet jouw persoonlijke begeleider en bemiddellaar.
vrijdag 30 juni 2017 om 08:07
apestaartje30 schreef: ↑30-06-2017 07:29In de huidige participatie maatschappij komen deze mensen niet meer in speciale appartementen maar wonen ze begeleid in gewone (sociale) huur woningen.
Al zeven jaar woon ik op de begane grond van een appartementencomplex en ik heb het zien veranderen door de jaren heen. Eerst alleen ouderen en studenten en nu wonen er drie vrouwen boven mij begeleid. (Hun balkons hangen boven mijn tuin). Links een meid die snachts naakt op balkon staat en roept dat ze pikachu is en geneukt wil worden. Midden een heel jong meisje dat overdag als ik werk in mijn tuin komt en mijn konijnen knuffelt (heeft ze zelf gezegd) en rechts een vrouw die heel vaak op de paaz zit en dan weer een week thuis probeert. Er is geen geld meer voor permanent wonen.
Daarnaast werken ze niet en blowen de eerste twee erg veel en kan ik door de geur mijn ramen sluiten en niet in de tuin.
Ja dat frustreert. Met sociale huurwoningen kun je dit verwachten. Ik heb nu een goed betaalde baan dus ik ben aan het sparen om te verhuizen.
Tot die tijd moet ook ik de buren zelf aanspreken als het te gortig wordt in mijn ogen. Met knikkende knieën hoor, omdat het onvoorspelbare het spannend maakt. Maar de eerste (toen ze naakt was en gillend op balkon stond) schrok en zei sorry. Die van de konijnen is eigenlijk heel onschuldig en bedoelde het lief maar weet nu mijn grens.
Lang verhaal maar ik wil ermee zeggen: dit is inderdaad hoe het gaat in de huidige maatschappij. En je zal echt zelf eerst stappen moeten zetten. Lukt het niet dan zijn er echt nog heel ve wegen te bewandelen. Maar wellicht valt hij heel erg mee.
Succes.
TO, ik heb het vermoeden dat jouw buurman een vorm van Gilles de la Tourette heeft, waardoor hij het zelf niet onder controle kan houden.
Dwangmatig gedrag komt vaak voor in combinatie met autisme.
vrijdag 30 juni 2017 om 08:50
Mooi gezegd! je woningbouw kan je mogelijk wel verder helpen, maar alleen als jij de eerste, tweede en derde stap gemaakt hebt.ClumsyNinja schreef: ↑30-06-2017 07:33Luister zo kan je ook zeggen: jij moet je aan de gewone regels houden, ptss of geen ptss. En de normale gang van zaken is dat wanneer buren last van elkaar hebben de eerste stap is, dat je elkaar daar op aanspreekt en er samen uit probeert te komen.
Lukt dat niet, dan zijn er andere wegen mogelijk. Maar dat is de eerste stap en die wil jij niet eens zetten!
Wie weet is hij helemaal niet eng en agressief. Wie weet zit hij gewoon heel fanatiek een computergame te spelen en heeft hij niet door dat het zo gehorig is dat jij dat meekrijgt? Je weet het niet omdat je je allerlei dingen in je hoofd haalt zonder gewoon eens met je buurman in gesprek te gaan.
De woningbouw is er om huizen te verhuren. Ze zijn niet jouw persoonlijke begeleider en bemiddellaar.
Praat eens met je buur
Praat eens met de begeleider van je buur
Is het dan niet opgelost/minder, dan kun je mogelijk een instantie als buurtbemiddeling inschakelen.
vrijdag 30 juni 2017 om 08:57
Als ik jouw bericht lees dan heb ik het vermoeden dat je weinig kennis en / of ervaring hebt met PTSS en wat er met mensen gebeurt als ze herbelevingen hebben. Heb je enig idee wat het effect van PTSS is op de psychische belastbaarheid en de mentale veerkracht?ClumsyNinja schreef: ↑30-06-2017 07:33Luister zo kan je ook zeggen: jij moet je aan de gewone regels houden, ptss of geen ptss. En de normale gang van zaken is dat wanneer buren last van elkaar hebben de eerste stap is, dat je elkaar daar op aanspreekt en er samen uit probeert te komen.
Lukt dat niet, dan zijn er andere wegen mogelijk. Maar dat is de eerste stap en die wil jij niet eens zetten!
Wie weet is hij helemaal niet eng en agressief. Wie weet zit hij gewoon heel fanatiek een computergame te spelen en heeft hij niet door dat het zo gehorig is dat jij dat meekrijgt? Je weet het niet omdat je je allerlei dingen in je hoofd haalt zonder gewoon eens met je buurman in gesprek te gaan.
De woningbouw is er om huizen te verhuren. Ze zijn niet jouw persoonlijke begeleider en bemiddellaar.
Die neemt af. De effecten van PTSS en herbelevingen worden vaak ernstig onderschat door anderen. En veilig voelen, nachtrust en ontspanning zijn elementen in het genezingsproces die noodzakelijk zijn.
Jij geeft heel veel "wie weet..." aan, en dat is juist hetgene waar TO haar grens in aangeeft. Ze kan niet zomaar het gesprek aangaan, ze is er bang voor, ze kan de reactie niet inschatten en voelt zich alleen. Allemaal hele goede redenen om zo'n gesprek niet alleen aan te gaan en er hulp bij te zoeken.
To, is er in jouw wijk een wijkbemiddelaar? Je zou kunnen overwegen een brief te schrijven aan de woningbouw, mijnheer en begeleider en wijkbemiddelaar, waarin je de situatie uitlegt en vraagt om samen aan tafel te gaan om voor alle partijen een goede oplossing te vinden.
Je kunt ook naar algemeen maatschappelijk werk van je gemeente om je hierbij te helpen. Een woningbouw heeft overigens meer verantwoordelijkheden dan alleen verhuur. Zij zijn mede verantwoordelijk voor de veiligheid en handhaven van regels in het kader van woongenot.
Heb je zelf (nog) ondersteuning / begeleiding? Deze zou je ook kunnen helpen.