Relaties
alle pijlers
En nu...?
zaterdag 1 juli 2017 om 09:00
Eerder schreef ik al een topic : Verbroken contact met ouders.
Aan komende week is het zover op een avond is daar de belangrijke gelegenheid, het is de diploma uitreiking van mijn dochter.
Mijn ouders zijn daar ook , ik heb ze nu bijna 10 jaar niet gezien , doordat ik het contact heb verbroken, door gebeurtenissen in het verleden.
De reden waarom ik geen contact meer met ze heb laat ik in het midden , dat is gewoonweg te persoonlijk en niet relevant voor dit topic.
Voor mij is het een gesloten boek.
De uitreiking is voor mij te belangrijk om over te slaan, het is tenslotte mijn dochter.
Zowel mijn man en ik en mijn ouders zijn daar voor mijn dochter.
Ik zal ze voor zover mogelijk ook echt uit de weg gaan , wil ze ook niet spreken....of de hand schudden.
Aan mijn maag voel ik dat ik er blijkbaar onbewust toch druk om maak.
Ik had er nl nooit echt bij stil gestaan dat ik ze ooit nog 's zou zien.
Eigelijk alleen als mijn dochter ooit 's zou gaan trouwen , Ja idd erg naïef..achteraf.
Maar goed , het is niet anders.
Het is een belangrijke gebeurtenis en niets kan mij er van weerhouden niet te gaan.
Mijn man en ik zijn daar voor onze dochter en...thats it.
Ik heb het met haar besproken, dat ik mijn ouders uit de weg ga , en daar heeft ze begrip voor.
Alles wat ik voor mijn dochter wens is een top avond , dat heeft ze verdient , ben ontzettend trots dat ze haar diploma heeft gehaald , ze heeft er hard voor gewerkt.
Dit wilde ik eigenlijk even van mij afschrijven en ook min of meer als toevoeging aan mijn vorige topic.
Aan komende week is het zover op een avond is daar de belangrijke gelegenheid, het is de diploma uitreiking van mijn dochter.
Mijn ouders zijn daar ook , ik heb ze nu bijna 10 jaar niet gezien , doordat ik het contact heb verbroken, door gebeurtenissen in het verleden.
De reden waarom ik geen contact meer met ze heb laat ik in het midden , dat is gewoonweg te persoonlijk en niet relevant voor dit topic.
Voor mij is het een gesloten boek.
De uitreiking is voor mij te belangrijk om over te slaan, het is tenslotte mijn dochter.
Zowel mijn man en ik en mijn ouders zijn daar voor mijn dochter.
Ik zal ze voor zover mogelijk ook echt uit de weg gaan , wil ze ook niet spreken....of de hand schudden.
Aan mijn maag voel ik dat ik er blijkbaar onbewust toch druk om maak.
Ik had er nl nooit echt bij stil gestaan dat ik ze ooit nog 's zou zien.
Eigelijk alleen als mijn dochter ooit 's zou gaan trouwen , Ja idd erg naïef..achteraf.
Maar goed , het is niet anders.
Het is een belangrijke gebeurtenis en niets kan mij er van weerhouden niet te gaan.
Mijn man en ik zijn daar voor onze dochter en...thats it.
Ik heb het met haar besproken, dat ik mijn ouders uit de weg ga , en daar heeft ze begrip voor.
Alles wat ik voor mijn dochter wens is een top avond , dat heeft ze verdient , ben ontzettend trots dat ze haar diploma heeft gehaald , ze heeft er hard voor gewerkt.
Dit wilde ik eigenlijk even van mij afschrijven en ook min of meer als toevoeging aan mijn vorige topic.
anoniem_344279 wijzigde dit bericht op 01-07-2017 15:57
0.85% gewijzigd
zaterdag 1 juli 2017 om 09:14
Misschien valt het mee.
Maar uit voorzorg: zorg dat je continu met je man vlak aan je zijde loopt.
Desnoods af en toe even naar buiten of naar het toilet...wederom niet alleen, zorg ook voor een goede vriendin aan je zijde.
En nogmaals: wie weet, misschien valt het mee.
O ja...drink geen alcohol.
Alcohol kan emoties versterken.
Maar uit voorzorg: zorg dat je continu met je man vlak aan je zijde loopt.
Desnoods af en toe even naar buiten of naar het toilet...wederom niet alleen, zorg ook voor een goede vriendin aan je zijde.
En nogmaals: wie weet, misschien valt het mee.
O ja...drink geen alcohol.
Alcohol kan emoties versterken.
zaterdag 1 juli 2017 om 09:32
shisha schreef: ↑01-07-2017 09:14Misschien valt het mee.
Maar uit voorzorg: zorg dat je continu met je man vlak aan je zijde loopt.
Desnoods af en toe even naar buiten of naar het toilet...wederom niet alleen, zorg ook voor een goede vriendin aan je zijde.
En nogmaals: wie weet, misschien valt het mee.
O ja...drink geen alcohol.
Alcohol kan emoties versterken.
Mee eens
zaterdag 1 juli 2017 om 09:34
Dag Blizzz, ik las ook mee in je vorige topic. Goed dat je gaat, dat zal je dochter zeker waarderen. Knap van je, ook al weet je dat je je ouders zal treffen. 
Spreek een signaal af met je man. Dan kan hij je helpen met eventuele lastige gesprekken met mensen of iets dergelijks.
Alcohol nuttigen kan wel, maar inderdaad: het kan ook een nadelig effect hebben. Schat zelf even in of dat wijs is. Bij twijfel niet doen, een avondje zonder drank is geen ramp en komt de sfeer voor je dochter ten goede, want je voorkomt dat het toch misgaat.
Ik wil je een leuke avond wensen. Gefeliciteerd, knap dat je dochter haar diploma heeft behaald. Laat je nog even weten hoe het is gegaan?
Spreek een signaal af met je man. Dan kan hij je helpen met eventuele lastige gesprekken met mensen of iets dergelijks.
Alcohol nuttigen kan wel, maar inderdaad: het kan ook een nadelig effect hebben. Schat zelf even in of dat wijs is. Bij twijfel niet doen, een avondje zonder drank is geen ramp en komt de sfeer voor je dochter ten goede, want je voorkomt dat het toch misgaat.
Ik wil je een leuke avond wensen. Gefeliciteerd, knap dat je dochter haar diploma heeft behaald. Laat je nog even weten hoe het is gegaan?
zaterdag 1 juli 2017 om 09:34
Dankjewel, dat is een goed idee.shisha schreef: ↑01-07-2017 09:14Misschien valt het mee.
Maar uit voorzorg: zorg dat je continu met je man vlak aan je zijde loopt.
Desnoods af en toe even naar buiten of naar het toilet...wederom niet alleen, zorg ook voor een goede vriendin aan je zijde.
En nogmaals: wie weet, misschien valt het mee.
O ja...drink geen alcohol.
Alcohol kan emoties versterken.
zaterdag 1 juli 2017 om 09:37
Dankjewel SilentStorm, Jazeker laat ik nog wat weten.SilentStorm schreef: ↑01-07-2017 09:34Dag Blizzz, ik las ook mee in je vorige topic. Goed dat je gaat, dat zal je dochter zeker waarderen. Knap van je, ook al weet je dat je je ouders zal treffen.
Spreek een signaal af met je man. Dan kan hij je helpen met eventuele lastige gesprekken met mensen of iets dergelijks.
Alcohol nuttigen kan wel, maar inderdaad: het kan ook een nadelig effect hebben. Schat zelf even in of dat wijs is. Bij twijfel niet doen, een avondje zonder drank is geen ramp en komt de sfeer voor je dochter ten goede, want je voorkomt dat het toch misgaat.
Ik wil je een leuke avond wensen. Gefeliciteerd, knap dat je dochter haar diploma heeft behaald. Laat je nog even weten hoe het is gegaan?
zaterdag 1 juli 2017 om 11:58
Hoi Blizz, ik heb in het verleden ook dergelijke situaties meegemaakt.
Misschien is het het goed jezelf te realiseren dat je ouders denkelijk ook met een knoop in hun maag daar naar toe gaan.
Tenslotte hebben zij hun dochter ook al 10 jaar niet gezien.
Het beste advies wat ik kan geven is elkaar zoveel mogelijk te ontlopen.
Hoi pap hoi mam, handje schudden, gefeliciteerd en .............wegwezen weer!
Niet proberen het gesprek aan te gaan.
Nou suc6 en hoor graag hoe het liep.
Misschien is het het goed jezelf te realiseren dat je ouders denkelijk ook met een knoop in hun maag daar naar toe gaan.
Tenslotte hebben zij hun dochter ook al 10 jaar niet gezien.
Het beste advies wat ik kan geven is elkaar zoveel mogelijk te ontlopen.
Hoi pap hoi mam, handje schudden, gefeliciteerd en .............wegwezen weer!
Niet proberen het gesprek aan te gaan.
Nou suc6 en hoor graag hoe het liep.
zaterdag 1 juli 2017 om 15:53
Daar heb je ook een punt , dat mijn ouders dat andersom ook hebben.BB-Heisenberg schreef: ↑01-07-2017 11:58Hoi Blizz, ik heb in het verleden ook dergelijke situaties meegemaakt.
Misschien is het het goed jezelf te realiseren dat je ouders denkelijk ook met een knoop in hun maag daar naar toe gaan.
Tenslotte hebben zij hun dochter ook al 10 jaar niet gezien.
Het beste advies wat ik kan geven is elkaar zoveel mogelijk te ontlopen.
Hoi pap hoi mam, handje schudden, gefeliciteerd en .............wegwezen weer!
Niet proberen het gesprek aan te gaan.
Nou suc6 en hoor graag hoe het liep.
Mss gek..maar daar had ik niet zo bij stil gestaan.
Maar de hand schudden...dat kan (wil) ik niet hoor.
Ik laat je nog wat weten , bij de reacties in het topic.
Bedankt voor je reactie
zaterdag 1 juli 2017 om 15:58
Ik voel me ondanks het akelig gevoel in mijn maag sterk genoeg , mij niet op de kast te laten jagen.RibbertFrog schreef: ↑01-07-2017 12:23Sterkte! Laat je niet gek maken als ze je uitdagen met een opmerking tot een discussie oid. Je bent er voor je dochter.
Ik zal aan je denken
Idd ik ben er voor mijn dochter , en met die instelling ga ik er ook heen.
Bedankt voor je reactie
zaterdag 1 juli 2017 om 21:35
Gefeliciteerd met je dochter...
Betreft het topic
Ik zou de eer aan mezelf houden. Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen. Hoe is het voor je dochter? Ik weet niet of zij er nerveus onder is? Een beetje mens gaat echt geen 'zware' gesprekken aan op zo'n belangrijke avond voor je kind. Ik wens je heel veel succes.
Betreft het topic
Ik zou de eer aan mezelf houden. Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen. Hoe is het voor je dochter? Ik weet niet of zij er nerveus onder is? Een beetje mens gaat echt geen 'zware' gesprekken aan op zo'n belangrijke avond voor je kind. Ik wens je heel veel succes.
zaterdag 1 juli 2017 om 21:45
Gefeliciteerd met je dochter!
Ik herken je gevoelens wel een beetje.
Ik heb geen contact meer met mijn vader, en daardoor ook nauwelijks met mijn dementerende moeder.
Vorige week was er een verjaardag waar ik heen wilde, terwijl ik wist dat hij daar ook zou zijn.
Had er ook een knoop van in mijn maag, maar uiteindelijk viel het mee.
Wij waren eerder gearriveerd en een aantal mensen wisten van de situatie , dus die schermden me een beetje af.
Mijn vader negeerde ons, mijn moeder was heel blij om ons te zien. In de drukte ging dat prima.
Ik zou zeggen: gewoon rustig blijven, desnoods met wat rescue remedie of valeriaan en genieten van je knappe dochter.
Sterkte!
Ik herken je gevoelens wel een beetje.
Ik heb geen contact meer met mijn vader, en daardoor ook nauwelijks met mijn dementerende moeder.
Vorige week was er een verjaardag waar ik heen wilde, terwijl ik wist dat hij daar ook zou zijn.
Had er ook een knoop van in mijn maag, maar uiteindelijk viel het mee.
Wij waren eerder gearriveerd en een aantal mensen wisten van de situatie , dus die schermden me een beetje af.
Mijn vader negeerde ons, mijn moeder was heel blij om ons te zien. In de drukte ging dat prima.
Ik zou zeggen: gewoon rustig blijven, desnoods met wat rescue remedie of valeriaan en genieten van je knappe dochter.
Sterkte!
zaterdag 1 juli 2017 om 21:52
Rocket1984 schreef: ↑01-07-2017 21:35Ik zou de eer aan mezelf houden. Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen. Hoe is het voor je dochter? Ik weet niet of zij er nerveus onder is? Een beetje mens gaat echt geen 'zware' gesprekken aan op zo'n belangrijke avond voor je kind. Ik wens je heel veel succes.
Waarom zou je elkaar moeten feliciteren? Het is die jonge meid die haar diploma heeft gehaald, haar prestatie. Haar feliciteren en alle lof geven lijkt mij meer dan afdoende.
zaterdag 1 juli 2017 om 21:58
Zou jij een vriendin met wie je ruzie hebt en al jaren geen contact meer hebt feliciteren?Rocket1984 schreef: ↑01-07-2017 21:35Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen.
Waarom zit er een verschil tussen vrienden en ouders voor sommige mensen?
Komt dat echt nog steeds door dat 1e of 2de gebod 'eert uw vader en uw moeder'?
Ben je ze iets verschuldigd omdat het je ouders zijn?
Ritnitnitnitnit
zondag 2 juli 2017 om 10:42
Mijn dochter is ook nerveus, gewoon de gelegenheid op zich al natuurlijk en de verstandhouding binnen de familie.Rocket1984 schreef: ↑01-07-2017 21:35Gefeliciteerd met je dochter...
Betreft het topic
Ik zou de eer aan mezelf houden. Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen. Hoe is het voor je dochter? Ik weet niet of zij er nerveus onder is? Een beetje mens gaat echt geen 'zware' gesprekken aan op zo'n belangrijke avond voor je kind. Ik wens je heel veel succes.
Begrijpelijk ook , heb t haar gezegd dat we voor haar daar zijn en verder niets.
Het schijnt dat mijn ouders precies hetzelfde hebben gezegd.
Gelukkig.
zondag 2 juli 2017 om 10:46
Precies dat , zo voelt het ook.RibbertFrog schreef: ↑01-07-2017 21:58Zou jij een vriendin met wie je ruzie hebt en al jaren geen contact meer hebt feliciteren?
Waarom zit er een verschil tussen vrienden en ouders voor sommige mensen?
Komt dat echt nog steeds door dat 1e of 2de gebod 'eert uw vader en uw moeder'?
Ben je ze iets verschuldigd omdat het je ouders zijn?
zondag 2 juli 2017 om 11:19
Om hier op terug te komen , dat kan en wil ik niet.Rocket1984 schreef: ↑01-07-2017 21:35
Misschien kun je jou ouders netjes een hand geven? Feliciteren en dan heel snel doorlopen.
zondag 2 juli 2017 om 12:14
Ik wil je niet op stang jagen, maar het kan best zo zijn dat jouw ouders jou wel willen feliciteren.
Draai jij je om en loopt weg?
Ik ben bang dat je daarmee de boel onnodig op scherp zet....
just my 2 cents.
anoniem_346106 wijzigde dit bericht op 02-07-2017 12:19
Reden: onnodig toegevoegd.
Reden: onnodig toegevoegd.
1.21% gewijzigd
zondag 2 juli 2017 om 13:34
Ik geloof niet dat het er in wil bij sommige mensen, Blizzzz....
Mensen verbreken niet zomaar het contact met hun ouders. Er is daar al iets aan vooraf gegaan. Je wordt niet s ochtends wakker en denkt: "ik heb vroeger nooit een tweede koekje bij de thee gehad, dus breek ik nu even. Dat zal ze leren!"
Dus als je uiteindelijk na alle nare gebeurtenissen het contact met je ouders verbreekt, is dat een wel overwogen keuze geweest. Als je ouders die keuze dan respecteren en er van hun kant ook geen kaartje, appje etc komt... waarom zouden ze je dan na bijna 10 jaar opeens wél feliciteren en dat ook echt willen?
Omdat het je ouders zijn?
Mensen verbreken niet zomaar het contact met hun ouders. Er is daar al iets aan vooraf gegaan. Je wordt niet s ochtends wakker en denkt: "ik heb vroeger nooit een tweede koekje bij de thee gehad, dus breek ik nu even. Dat zal ze leren!"
Dus als je uiteindelijk na alle nare gebeurtenissen het contact met je ouders verbreekt, is dat een wel overwogen keuze geweest. Als je ouders die keuze dan respecteren en er van hun kant ook geen kaartje, appje etc komt... waarom zouden ze je dan na bijna 10 jaar opeens wél feliciteren en dat ook echt willen?
Omdat het je ouders zijn?
Ritnitnitnitnit
zondag 2 juli 2017 om 16:03
Inderdaad , er is teveel gebeurd waardoor ik tot deze keuze kwam.RibbertFrog schreef: ↑02-07-2017 13:34Ik geloof niet dat het er in wil bij sommige mensen, Blizzzz....
Mensen verbreken niet zomaar het contact met hun ouders. Er is daar al iets aan vooraf gegaan. Je wordt niet s ochtends wakker en denkt: "ik heb vroeger nooit een tweede koekje bij de thee gehad, dus breek ik nu even. Dat zal ze leren!"
Dus als je uiteindelijk na alle nare gebeurtenissen het contact met je ouders verbreekt, is dat een wel overwogen keuze geweest. Als je ouders die keuze dan respecteren en er van hun kant ook geen kaartje, appje etc komt... waarom zouden ze je dan na bijna 10 jaar opeens wél feliciteren en dat ook echt willen?
Omdat het je ouders zijn?
Het heeft mij heel veel rust gebracht.
Je geeft mij echt het idee dat je het begrijpt.
Dat doet mij goed.
maandag 3 juli 2017 om 21:36
Daar ben ik weer , zijn zojuist terug van de uitreiking.
En wil jullie bij deze even laten weten hoe het gegaan is.
Ik ben blij dat het achter de rug is , het is goed gegaan.
Wel heeft mijn vader een poging gedaan , naar mij toe te komen (toen mijn man even snel wat te drinken ging halen)...maar toen ik dit in de gaten kreeg ben ik opgestaan en weggelopen...verder heb ik ze volledig genegeerd.
Het was verder hartstikke leuk en gezellig.
Onze dochter liep eigenlijk steeds heen en weer...om dan even bij ons te gaan staan en dan weer even bij mijn ouders.
Dat vond ze gelukkig niet erg.
Ik ben blij dat het allemaal goed verlopen is , heb nu mooie foto's van haar toen ze haar diploma kreeg , weer een mijlpaal.
En wil jullie bij deze even laten weten hoe het gegaan is.
Ik ben blij dat het achter de rug is , het is goed gegaan.
Wel heeft mijn vader een poging gedaan , naar mij toe te komen (toen mijn man even snel wat te drinken ging halen)...maar toen ik dit in de gaten kreeg ben ik opgestaan en weggelopen...verder heb ik ze volledig genegeerd.
Het was verder hartstikke leuk en gezellig.
Onze dochter liep eigenlijk steeds heen en weer...om dan even bij ons te gaan staan en dan weer even bij mijn ouders.
Dat vond ze gelukkig niet erg.
Ik ben blij dat het allemaal goed verlopen is , heb nu mooie foto's van haar toen ze haar diploma kreeg , weer een mijlpaal.