Geld & Recht
alle pijlers
Alimentatie eis van ex terecht?
woensdag 5 juli 2017 om 22:31
Sinds enige tijd ben ik gescheiden en betaal ik alimentatie aan mijn ex partner a 600 euro netto pm.
Ik heb een alimentatie plicht voor 12 jaar .
Nu wil ik hier mijn baan opzeggen om naar het buitenland te verhuizen naar mijn nieuwe vriendin.
Zij heeft een goede baan en ik word huisman.
Aangezien ik dan geen inkomen meer heb kan ik geen alimentatie meer betalen.
Mijn ex dreigt nu naar de rechter te stappen om te voorkomen dat ik mijn baan opzeg en verhuis.
Bestaat er een kans dat ze in het gelijk wordt gesteld?
wie weet hoe dit wettelijk zit?
Ik heb een alimentatie plicht voor 12 jaar .
Nu wil ik hier mijn baan opzeggen om naar het buitenland te verhuizen naar mijn nieuwe vriendin.
Zij heeft een goede baan en ik word huisman.
Aangezien ik dan geen inkomen meer heb kan ik geen alimentatie meer betalen.
Mijn ex dreigt nu naar de rechter te stappen om te voorkomen dat ik mijn baan opzeg en verhuis.
Bestaat er een kans dat ze in het gelijk wordt gesteld?
wie weet hoe dit wettelijk zit?
donderdag 6 juli 2017 om 01:28
Wat uitmaakt, is of de alimentatie door een rechter is vastgesteld of niet. Alleen een alimentatiebedrag dat door een rechter is vastgesteld, is op te eisen (in Nederland doet het LBIO dat; internationaal gebeurt dat door alle landen die het Verdrag van New York hebben getekend. Op Curacao heeft het LBIO een eigen afdeling).
Als je in het buitenland zit voordat een rechter een bedrag heeft vastgesteld, heeft een partner (in Nederland) in het algemeen een moeilijk verhaal om dat dan alsnog een rechterlijke uitspraak te krijgen. Alimentatie gaat uit van 'behoefte' (van de ontvangende partij), en 'draagkracht' (van de betalende partij). Zodra je in het buitenland zit, is je 'draagkracht' niet meer te bepalen (want de Nederlandse rechter gaat zich niet bezighouden met wat redelijke leefkosten in een willekeurig buitenland zijn, wat een redelijk inkomen is, etc).
Curacao is misschien een iets ander verhaal (tenslotte is het een onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden). Of daarvoor ook geldt dat een NL rechter daar geen draagkrachtberekeningen voor maakt, weet ik niet.
Als er geen kinderen zijn: Je kunt best verhuizen, maar je verplichtingen blijven bestaan. Als je in een land gaat wonen dat het Verdrag van NY heeft ondertekend, kan alimentatie gewoon in je nieuwe woonland geind worden.
Als er wel kinderen zijn: als jij niet de voogdij hebt kun je verhuizen, maar je zult moeilijk nog rechten kunnen ontlenen aan een eventuele omgangsregeling (en je betalingsverplichting blijft bestaan, net als in de vorige alinea). Als je wel de voogdij hebt, en zonder toestemming van de andere ouder je kinderen meeneemt naar het buitenland, dan geldt dat als kinderontvoering.
Een gerechterlijk vastgesteld alimentatie-bedrag kun je alleen aanpassen door het opnieuw voor de rechter te brengen. En als jouw draagkracht door je eigen schuld is gezakt (vrijwillig baan opgezegd, vrijwillig minder gaan werken, vrijwillig naar het buitenland), dan is dat in het algemeen geen reden tot aanpassing.
Financiele afspraken die niet door een rechter zijn opgelegd (in onderling overleg, of via een mediator) zijn veel minder makkelijk afdwingbaar.
Als je in het buitenland zit voordat een rechter een bedrag heeft vastgesteld, heeft een partner (in Nederland) in het algemeen een moeilijk verhaal om dat dan alsnog een rechterlijke uitspraak te krijgen. Alimentatie gaat uit van 'behoefte' (van de ontvangende partij), en 'draagkracht' (van de betalende partij). Zodra je in het buitenland zit, is je 'draagkracht' niet meer te bepalen (want de Nederlandse rechter gaat zich niet bezighouden met wat redelijke leefkosten in een willekeurig buitenland zijn, wat een redelijk inkomen is, etc).
Curacao is misschien een iets ander verhaal (tenslotte is het een onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden). Of daarvoor ook geldt dat een NL rechter daar geen draagkrachtberekeningen voor maakt, weet ik niet.
Als er geen kinderen zijn: Je kunt best verhuizen, maar je verplichtingen blijven bestaan. Als je in een land gaat wonen dat het Verdrag van NY heeft ondertekend, kan alimentatie gewoon in je nieuwe woonland geind worden.
Als er wel kinderen zijn: als jij niet de voogdij hebt kun je verhuizen, maar je zult moeilijk nog rechten kunnen ontlenen aan een eventuele omgangsregeling (en je betalingsverplichting blijft bestaan, net als in de vorige alinea). Als je wel de voogdij hebt, en zonder toestemming van de andere ouder je kinderen meeneemt naar het buitenland, dan geldt dat als kinderontvoering.
Een gerechterlijk vastgesteld alimentatie-bedrag kun je alleen aanpassen door het opnieuw voor de rechter te brengen. En als jouw draagkracht door je eigen schuld is gezakt (vrijwillig baan opgezegd, vrijwillig minder gaan werken, vrijwillig naar het buitenland), dan is dat in het algemeen geen reden tot aanpassing.
Financiele afspraken die niet door een rechter zijn opgelegd (in onderling overleg, of via een mediator) zijn veel minder makkelijk afdwingbaar.
donderdag 6 juli 2017 om 01:49
Waarom?
Serieus, zou je je stukken beter voelen dan?
Ik ben zo benieuwd wat er in de hoofden van mensen omgaat die op de een of andere manier wraak willen nemen omdat de liefde over is.
Mijn stalker (ooit, gelukkig verleden tijd) maakte niet de indruk dat hij er gelukkig van werdt, het was een triest hoopje mens achteraf bezien.
Vraag me altijd af waarom je niet gewoon doorgaat met je leven ook al wordt je afgewezen.
Bang dat je heel eenzaam zult zijn als hij je verlaat en heel eenzaam gaat wegkwijnen de rest van je leven?
Kan niks anders bedenken en ook wel een logische verklaring: mensen die zo in elkaar steken zijn niet aantrekkelijk dus een (nieuw) liefje kunnen ze wel vergeten.. ik zou geen vriend willen die zijn ex uit wraak aan het kaalplukken is, of haar stalkt..
Zou ook geen vriendschap willen met iemand die zijn of haar ex categorisch loopt te treiteren. Er klinkt angst door in zulke uitspraken, heb je het idee dat er iets grondig mis is? Bespreek het met hem voor hij ervandoor gaat.
Dreigen met kaalplukken zorgt er echt niet voor dat hij opeens weer van je gaat houden als de liefde over is..
donderdag 6 juli 2017 om 07:14
Je zou ook gewoon de eer aan jezelf kunnen houden en (meer) kunnen gaan werken om in je levensonderhoud te voorzien. Ik snap dat niet, waarom zou je afhankelijk willen blijven van iemand, het geeft toch veel meer voldoening als je gewoon je eigen boontjes kunt doppen?
donderdag 6 juli 2017 om 07:26
Zeker wel. Dan wordt er alleen verhaald in een bijstandsstituatie. Bij GvG om de levensstandaard van tijdens het huwelijk te behouden. Dus ook als de vrouw fulltime werkt en een gewoon inkomen heeft. Verdiende meneer meer, dan heeft ze recht op alimentatie. Bij HV is dat niet zoSnoesje666 schreef: ↑05-07-2017 23:07Huwelijksvoorwaarden hebben geen enkele invloed op partneralimentatie.
Hier overigens tegenstander van partner alimentatie tenzij er voor de ontvanger geen mogelijkheid is om te werken door ziekte of de zorg voor een zorgintensief kind. Met gezonde kinderen ben ik voor een co-ouderschap en twee werkende en financieel onafhankelijke ouders. Zowel tijdens als na het huwelijk. Ik krijg jeuk van bewust financieel afhankelijke vrouwen die ook niet hun steentje financieel aan de maatschappij bijdragen. Gelukkig komen er daar steeds minder van.
donderdag 6 juli 2017 om 07:30
Ik vind het MET kinderen al debiel. Ik heb er vier en werk gewoon fulltime. Op mijn verlof na ook altijd gedaan.Foodsandbeats schreef: ↑05-07-2017 22:58Ik vond partneralimentatie in deze moderne tijd in relaties zonder kinderen altijd al debiel, maar dat je daarna jarenlang niet mag kiezen om wat minder te gaan verdienen in een andere functie een sabbatical te nemen of minder dagen.... Wat een hel zeg!!!
donderdag 6 juli 2017 om 07:34
Omdat het soms noodzakelijk is?Tr0tter schreef: ↑06-07-2017 07:14Je zou ook gewoon de eer aan jezelf kunnen houden en (meer) kunnen gaan werken om in je levensonderhoud te voorzien. Ik snap dat niet, waarom zou je afhankelijk willen blijven van iemand, het geeft toch veel meer voldoening als je gewoon je eigen boontjes kunt doppen?
De ex in deze kwestie kan wegens een beperking niet meer dan 25 uur werken.
Wat het verhaal niet vertelt is of ze die 25 uur werkt als (ik zeg maar wat) receptioniste of als advocaat.
Is het laatste het geval dan redt ze het misschien alleen, in het eerste waarschijnlijk niet.
Dan is het in dit geval geen kwestie van niet extra/meer uren willen werken.
Het huwelijk is een contract waarin wordt afgesproken dat je tijdens en na dat huwelijk oa financiële verplichtingen hebt.
Wil je dat niet, moet je niet trouwen.
donderdag 6 juli 2017 om 07:45
Dat snap ik allemaal wel hoor. Maar om bij voorbaat al te roepen dat je je toekomstige ex helemaal gaat kaalplukken als je ooit uit elkaar zou gaan getuigt m.i. niet van veel liefde of zelfrespect.
anoniem_299213 wijzigde dit bericht op 06-07-2017 08:02
2.61% gewijzigd
donderdag 6 juli 2017 om 08:02
Eleonora-2 schreef: ↑06-07-2017 07:59Eens.
Maar deze ex zou zomaar eens niet binnen die categorie kunnen vallen.
Klopt. In dit geval vind ik dus ook dat TO niet zomaar naar het buitenland kan verhuizen. Nou ja, dat kan wel, als hij maar aan zijn verplichtingen blijft voldoen. Die zijn tenslotte niet voor niets door de rechter zo bepaald.
donderdag 6 juli 2017 om 08:03
Ik heb partneralimentatie nooit begrepen. Volgens mij bestaat dat niet in België.Flower2017 schreef: ↑05-07-2017 22:56Weer zo een die der handje ophoud bij een ex.
Ik zou even juridisch advies gaan inwinnen.
Kinderalimentatie is terecht en moet je gewoon ten alle tijden betalen.
Partneralimentatie is voor geldwolven!
Maar ik ken ook geen enkele Belgische man die verwacht dat een vrouw na het krijgen van kinderen thuis blijft. Ik ben vaak versierd door Nederlandse mannen (in België, terwijl ik al een jarenlange relatie had en samenwoonde) waar ze meteen heel fier vertelden dat ik nooit meer zou moeten werken wanneer ik een relatie met ze aanging.
Geen date, geen romantische setting. Gewoon op de unief of in een café in Antwerpen.
Tja, als je zo begint, moet je daarna ook niet versteld staan dat je PA moet betalen...
Keuzes, keuzes, keuzes....
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
donderdag 6 juli 2017 om 08:10
Ik zou er zelf ook niet voor kiezen. Maar het bestaat in Nederland.Tr0tter schreef: ↑06-07-2017 07:14Je zou ook gewoon de eer aan jezelf kunnen houden en (meer) kunnen gaan werken om in je levensonderhoud te voorzien. Ik snap dat niet, waarom zou je afhankelijk willen blijven van iemand, het geeft toch veel meer voldoening als je gewoon je eigen boontjes kunt doppen?
Het is een keuze dat een getrouwd koppel maakt. Net zoals je een huis koopt. Je weet dat je de andere na een scheiding moet uitkopen. Wil je dat niet doen, koop je een huis alleen. (of trouw je niet, in Nederland).
Maar als ik MeneerParker morgen moet uitkopen, zie ik dat niet als "je hand ophouden". Ik heb samen met hem dit huis gekocht, we wisten wat we ondertekenden en we weten dat er iemand veel geld zal moeten neerleggen wanneer we uit elkaar gaan. Dat was onze keuze.
Nogal zwak om wel eerst die verbintenis aan te gaan, en daarna te gaan zaniken over de consequenties...
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
donderdag 6 juli 2017 om 08:10
Je mag lekker gaan verhuizen, maar je komt niet onder het betalen uit.
Leuk voor je nieuwe vriendin, de kans is namelijk erg groot dat zij voor je ex mag gaan betalen.
Zo makkelijk kom je niet van de alimentatie af.
Ik zou trouwens ook niet zomaar je baan opzeggen. Je wilt lekker afhankelijk gaan zitten zijn?
Leuk voor je nieuwe vriendin, de kans is namelijk erg groot dat zij voor je ex mag gaan betalen.
Zo makkelijk kom je niet van de alimentatie af.
Ik zou trouwens ook niet zomaar je baan opzeggen. Je wilt lekker afhankelijk gaan zitten zijn?
donderdag 6 juli 2017 om 08:29
To wil verhuizen en vind dat ex maar voor zichzelf moet gaan zorgen.sinnombre schreef: ↑06-07-2017 08:10Je mag lekker gaan verhuizen, maar je komt niet onder het betalen uit.
Leuk voor je nieuwe vriendin, de kans is namelijk erg groot dat zij voor je ex mag gaan betalen.
Zo makkelijk kom je niet van de alimentatie af.
Ik zou trouwens ook niet zomaar je baan opzeggen. Je wilt lekker afhankelijk gaan zitten zijn?
Met dezelfde snelheid zorgt hij ervoor dat hij zelf niet meer voor zichzelf hoeft/kan te zorgen
donderdag 6 juli 2017 om 08:45
Nee dat gaat niet. Maar je bent zelf zo dom geweest om te trouwen dus nu moet je helaas op de blaren zitten.
En onderschat het niet, die 12 jaar kan verlengd worden en als je met pensioen gaat mag je ook weer betalen. Dus als je halverwege de 40 ben kan het er op neerkomen dat je de rest van je leven partneralimentatie moet betalen. En dat staat nog los van de kinderalimentatie die ze naar 23 jaar gaan verhogen.
En onderschat het niet, die 12 jaar kan verlengd worden en als je met pensioen gaat mag je ook weer betalen. Dus als je halverwege de 40 ben kan het er op neerkomen dat je de rest van je leven partneralimentatie moet betalen. En dat staat nog los van de kinderalimentatie die ze naar 23 jaar gaan verhogen.
donderdag 6 juli 2017 om 08:56
Bewust je baan opzeggen maakt je verwijtbaar werkloos en ontslaat je niet van je betalingsverplichting aan je ex-vrouw.
Je ex-vrouw dwarsboomt je emigratieplannen dus niet, dat doe je zelf als je jouw keuze ook daadwerkelijk op die manier wil uitvoeren.
Mijn advies is sowieso voorafgaand aan elke emigratie ervoor zorgen:
- dat je je huidige gemeente laat weten dat je gaat verhuizen en wat je nieuwe adres wordt
- dat je al een baan daar hebt geregeld
- of dat je financieel vermogend genoeg bent om daar (tijdelijk) in je eigen levensonderhoud kan voorzien, en aan je betalingsverplichtingen kan voldoen
- of dat je iemand hebt daar die (tijdelijk) in jouw levensonderhoud kan voorzien plus je betalingsverplichtingen kan dekken
Dit zijn antwoorden die een advocaat of een rechter jou ook gaan vertellen.
Dat is nou eenmaal het nadeel van trouwen in gemeenschap van goederen, je tekent een contract waarin je plechtig belooft elkaar te steunen, ook na het huwelijk.
Je ex-vrouw dwarsboomt je emigratieplannen dus niet, dat doe je zelf als je jouw keuze ook daadwerkelijk op die manier wil uitvoeren.
Mijn advies is sowieso voorafgaand aan elke emigratie ervoor zorgen:
- dat je je huidige gemeente laat weten dat je gaat verhuizen en wat je nieuwe adres wordt
- dat je al een baan daar hebt geregeld
- of dat je financieel vermogend genoeg bent om daar (tijdelijk) in je eigen levensonderhoud kan voorzien, en aan je betalingsverplichtingen kan voldoen
- of dat je iemand hebt daar die (tijdelijk) in jouw levensonderhoud kan voorzien plus je betalingsverplichtingen kan dekken
Dit zijn antwoorden die een advocaat of een rechter jou ook gaan vertellen.
Dat is nou eenmaal het nadeel van trouwen in gemeenschap van goederen, je tekent een contract waarin je plechtig belooft elkaar te steunen, ook na het huwelijk.
donderdag 6 juli 2017 om 09:13
.Orangetree schreef: ↑06-07-2017 07:26Hier overigens tegenstander van partner alimentatie tenzij er voor de ontvanger geen mogelijkheid is om te werken door ziekte of de zorg voor een zorgintensief kind. Met gezonde kinderen ben ik voor een co-ouderschap en twee werkende en financieel onafhankelijke ouders. Zowel tijdens als na het huwelijk. Ik krijg jeuk van bewust financieel afhankelijke vrouwen die ook niet hun steentje financieel aan de maatschappij bijdragen.
Ik vind dat paren zelf mogen bepalen hoe ze hun financiële partnerschap inrichten, zolang daarin ook het scenario 'uit elkaar gaan' wordt meegenomen. Dat betekent dus dat als tijdens het partnerschap er een afhankelijkheid is, dat gevolgen heeft bij een evt acheidijg.
50-50 co-ouderschap is in theorie leuk, maar als er een forse ongelijkheid in inkomen en zorg is tijdens het partnerschap is het niet direct in het belang van de kinderen om dat na een scheiding te veranderen. Er moeten tenslotte ook al twee woningen betaald worden.
En aan to: je geeft aan dat je ex door haar gezondheid onvoldoende inkomen kan genereren en nu wil jij haar bewust daarmee laten zitten. Heeft ze niet meer waardering verdiend na een lang huwelijk? Ik vind het een minne actie om er dan zo vandoor te gaan. Natuurlijk kun je verhuizen, maar regel je zaken dan goed en zorg dat je daar werk hebt en de alimentatie waar zij op rekent (en die ze niet kan misse ) kunt blijven betaken.
anoniem_278747 wijzigde dit bericht op 06-07-2017 10:12
0.14% gewijzigd
donderdag 6 juli 2017 om 09:22
DorothyParker schreef: ↑06-07-2017 08:03Ik heb partneralimentatie nooit begrepen. Volgens mij bestaat dat niet in België.
Maar ik ken ook geen enkele Belgische man die verwacht dat een vrouw na het krijgen van kinderen thuis blijft. Ik ben vaak versierd door Nederlandse mannen (in België, terwijl ik al een jarenlange relatie had en samenwoonde) waar ze meteen heel fier vertelden dat ik nooit meer zou moeten werken wanneer ik een relatie met ze aanging.
Geen date, geen romantische setting. Gewoon op de unief of in een café in Antwerpen.
Tja, als je zo begint, moet je daarna ook niet versteld staan dat je PA moet betalen...
Keuzes, keuzes, keuzes....
Partneralimentatie bestaat wel degelijk in België, ken persoonlijk iemand die al ruim 30 jaar betaalt voor zijn ex (die vrouw was perfect in staat om te werken, is daar nu te oud voor) en dat zal moeten blijven doen tot een van hen beiden sterft.
Ik denk wel dat het niet meer gebruikelijk wordt toegekend pakweg de laatste 15-20 jaar.
Wat thuisblijfmoeders betreft: kinderopvang is in Nederland veel duurder en moeilijker te vinden dan in België, plus hier kunnen kinderen vanaf 2.5 jaar naar school, ik dacht dat dat in NL 4 jaar was.
Dat scheelt dus 1.5 jaar opvang regelen en betalen.
Langs de andere kant is een man die deeltijds werkt of een 'papadag' heeft hier een zeldzaamheid.
Mijn eigen man wordt vb. door (oudere) collega's raar aangekeken als hij werkreizen liefst zoveel mogelijk regelt in de weken dat zijn kinderen bij zijn ex zijn (50/50 regeling), 'want allez, je vrouw kan toch voor je kinderen zorgen?'.
Dat mijn man graag zelf ook bij zijn kinderen is, is voor die collega's blijkbaar een raar idee
donderdag 6 juli 2017 om 09:36
Als hij niet getrouwd is of een geregistreerd partnerschap heeft zal zijn nieuwe vriendin nooit aansprakelijk worden gesteld voor de alimentatie.
Zou wat zijn zeg als "nieuwe" vriendinnen moeten betalen aan een ex.
donderdag 6 juli 2017 om 09:38
Jezus, wat vrouwen al niet proberen te doen om niet te hoeven werken en hun ex zo'n idioot lange tijd te laten betalen. Een beetje vrouw wil toch helemaal geen alimentatie en nog 12 jaar afhankelijk zijn van een ex?Lady_Voldemort schreef: ↑05-07-2017 22:41jezus, wat mensen er al niet voor over hebben om onder de alimentatie uit te komen
donderdag 6 juli 2017 om 09:40
Daar ben ik het in de meeste gevallen mee eens, maar waarschijnlijk heb je gemist dat de ex van TO door een chronische ziekte niet meer kan werken dan ze al doet?
donderdag 6 juli 2017 om 09:56
Even nuanceren : mijn ex vrouw werkt 25 uur,dat is het maximaal haalbare vanwege een chronische ziekte.
Ze zit met die 25 uur werk ruim onder het bijstands niveau.
Indien ik niet meer kan betalen krijgt ze gewoon aangevuld door de bijstand,en ze kan huurtoeslag aanvragen,dus ze kan dan gemakkelijk rondkomen.
Het convenant is bij de rechtbank vastgelegd.
Ik ben het er mee eens dat 12 jaar partner alimentatie belachelijk is .
Dat is mede de reden dat ik verhuis,zodat ik mijn eigen toekomst kan gaan opbouwen zonder die zware financiële verplichting.
Ze zit met die 25 uur werk ruim onder het bijstands niveau.
Indien ik niet meer kan betalen krijgt ze gewoon aangevuld door de bijstand,en ze kan huurtoeslag aanvragen,dus ze kan dan gemakkelijk rondkomen.
Het convenant is bij de rechtbank vastgelegd.
Ik ben het er mee eens dat 12 jaar partner alimentatie belachelijk is .
Dat is mede de reden dat ik verhuis,zodat ik mijn eigen toekomst kan gaan opbouwen zonder die zware financiële verplichting.
