Wat na dump door bindingsangst

Dag iedereen

Ik ben bijna een jaar samen geweest met een man met extreme bindingsangst.
In het begin van onze relatie is hij een paar keer blijven slapen en ik een paar keer bij hem, maar al snel begon hij over zijn bindingsangst en begon afstand te scheppen. Met andere woorden: Hij bleef niet meer slapen. Ik bleef geduld hebben doorheen de rest van de relatie en ik bleef hopen. Deze week heb ik het gedaan gemaakt, gezegd dat ik niet meer kon. Hij denkt dat we niet goed bij elkaar passen omdat we andere hobby's hebben, in mijn ogen is dat een excuus om maar niet te moeten toegeven dat het zijn schuld is. Hij zei ook dat ik op de duur altijd negatief was, maar in feite lokte hij altijd ruzies uit. Bijvoorbeeld als ik vroeg of hij de volgende dag bleef eten, dan wist hij het niet. Praktisch is dat voor mij niet haalbaar, want ik moet boodschappen kunnen doen. Als ik hem vroeg wat hij wou in de toekomst, wat hij wou in zijn leven, dan wist hij het niet. Hij leeft van dag tot dag. Ook is hij constant aan het werk, hij heeft nooit geen tijd. Toen ik vroeg om te praten zei hij dat hij nu geen tijd heeft, dat hij te veel werk heeft. Mijn antwoord: Dat kan niet dat je 24/24 uur werkt, moest je om mij geven zou je een tijdstip voorstellen. En aan zijn bindingsangst wil hij niet werken, het zit te diep zegt hij, het kan er niet meer uit. Hij is geadopteerd en heeft in dat adoptiegezin nooit liefde gekend. En het is inderdaad een raar gezin. Zijn adoptiemoeder is een gemeen kreng.
Nu, ik heb het gevoel dat het hem niks doet. Heb hem gisteren nog gezegd per sms: besef jij eigenlijk dat je mij kwijt bent? Besef jij hoe ik me voel? Ik voel me gebruikt als een vod, alsof ik geen mens ben.
Ik heb hem doorheen de relatie talrijke keren gevraagd om 1 keer te blijven slapen, dat kwam er nooit van en de laatste maanden hadden we zelfs geen seks meer. Van affectie is er bij hem weinig sprake.
Als hij praat, gaat het ook steeds over zichzelf en in een gesprek luistert hij niet echt. In mijn ogen zit hij nooit te luisteren maar denkt hij over het volgende wat hij gaat zeggen. Hij vraagt extreem veel aandacht, maar volgens hem is dat niet zo. Hij vlucht gewoon van alles. Hij vlucht in allerlei excuses om zelf maar geen verantwoordelijkheid te nemen. Ok, wat er gebeurd is in zijn kindertijd, dat was onrechtvaardig en als kind sta je machteloos, maar als volwassen man van 38 jaar...Ik vind dat hij ervoor kiest om in die slachtofferrol te blijven. Hij zou in mijn ogen zichzelf een goede schop onder zijn kont moeten geven en veranderen. Ik heb hem ook gezegd: zolang je niks doet aan je bindingsangst, ga je nooit gelukkig zijn. Dat knagende gevoel zal bij je blijven voor de rest van je dagen. De vrienden die hij heeft, de weinige vrienden, zijn gepensioneerde mensen! Ik zei hem: als je niks doet aan je bindingsangst, dan ga jij alleen sterven. Je gaat de rest van je leven werken werken werken, tot je plots in een rusthuis belandt, wachtend op bezoek dat nooit zal komen.
Dit alles laat mij achter met een vreemd gevoel. Ik ben 33 jaar, heb geen kinderen en ik droom van een mooi leven met alles erop en eraan. Een hond en een huis heb ik al. Maar liefde, dat wil ik ook in mijn leven. Ik wil dit verwerken en ik wil praten, en omdat hij niet kan/wil praten, hoop ik om via dit forum vooruit te geraken en om dit een plaats te kunnen geven.

Sinnombre ik vind je opmerking over bindingsangst zweverig gedoe bullshit, hij zit echt wel degelijk met een probleem. Hij praat niet over zijn gevoelens, wil geen contact met zijn familie, hij gaat daar gewoon eventjes om werkjes uit te voeren maar van praten komt er nooit iets. Affectie is hem vreemd. Ook niet ten opzichte van familieleden. Ik heb vanalles geprobeerd om hem te helpen, maar hij wil niet geholpen worden. Als al zijn relaties mislukken door hetzelfde fenomeen trek ik wel de conclusie dat hij een probleem heeft. Ik ben niet de enige, familieleden van hem ervaren net hetzelfde. En ja ik heb mij te lang laten daarin meeslepen, maar ik ben zeker geen slachtoffer omdat ik dit alles wil verwerken, want ik ben geen gevoelloos wezen, weet je. Deze man wil geen relatie, met niemand. Hij wil geen binding, met niemand. En ik ben van plan om nu verder te gaan met mijn leven. Ik was op zoek hier naar mensen die begrip hebben voor de situatie, die mij inzichten kunnen bieden. En ja natuurlijk voel ik mij nu niet goed omdat ik heel veel geïnvesteerd heb voor niks. Maar dat hoort bij het verwerken en dat is geen slachtofferrol.

Hij was niet eerlijk. En inderdaad, ik kom tot de conclusie dat deze man niet bij mij past. Maar dan moest hij me dat veel eerder gezegd hebben en me niet aan het lijntje gehouden hebben. Moest ik dit niet gestopt hebben, dan zou hij nog veel langer mijn tijd verspild hebben.

Ja, ik moet werken aan opkomen voor mezelf. Dat is waar. En ik heb me inderdaad laten gebruiken. En de schuld ligt inderdaad bij alletwee. Maar toch is het zo dat deze man zich nooit zal kunnen binden, aan niemand. En summerdance zei dat ze zich wel kon binden als haar ideale man verscheen. Deze man zal dit nooit kunnen, want hij heeft zelfs geen binding met familie en 'vrienden'. Het enige wat hem interesseert is werken, en dat is al altijd zo geweest. Maar hij moet werken aan zijn probleem als hij ooit wil gelukkig zijn, weliswaar niet met mij, dat begrijp ik. Hij zijn shit, ik het mijne. Ik wil wel iedereen hier bedanken die me sterkte toewensen. Dat getuigt van empathie. Een kus van de juf en een bank vooruit.

Allgoodnamesaretaken en canvas, ik heb het gevoel dat jullie een glasheldere kijk hebben op de zaak.

Pinda-kaas, ik zeg dat de schuld bij alletwee ligt.
Ik neem nu verantwoordelijkheid voor mijn fouten in de relatie, maar dat doet hij niet en dat vind ik niet correct.

allgoodnamesaretaken, ik denk dat er bij hem inderdaad sprake is van angstige hechting, ik herken wat je vermeldt.

Pinda-Kaas schreef: ↑

15-07-2017 18:13

en al heeft ie inderdaad echt een bindingsprobleem, wat dan?
mensen die problemen hebben kunnen alleen zichzelf helpen

echt wees blij dat je er vanaf bent, heel goed gedaan dat je er uit bent gestapt
volle kracht vooruit!

Ja inderdaad. Ik ben blij dat ik die stap heb genomen.

Summerdance schreef: ↑

15-07-2017 18:58

Waar heeft hij precies schuld aan dan?
Zoals ik het lees heb jij lang lopen trekken aan een dood paard.
Maar heeft hij ooit verbetering laten zien?
Hebben jullie er ooit gesprekken overgehaald waarin hij aangaf voor 100% voor jou te gaan?

Ik lees namelijk alleen maar iemand die gewoon geen relatie wil.
Dat wil niet zeggen dat hij ongelukkig is of raar
Niet iedereen wordt gelukkig van een relatie.
Dit was waarschijnlijk het meeste wat hij kan/wilde geven

Als dat niet genoeg is voor een ander dan staat het de ander vrij te vertrekken toch?

In mijn relatie praten we met elkaar, en stellen we elkaar af en toe de vraag, ben je gelukkig?
Zou je willen dat er iets anders zou zijn.

Gelukkig is het antwoord voor be9de partijen nog altijd nee

In het begin van onze relatie ging hij er 100% voor ja, maar dat bekoelde toen ik over de toekomst begon te praten.
Het probleem is dat hij niet kan praten. Hij ontwijkt elke vraag over gevoelens.
Zelfs gevoelens die niet over de relatie gaan.
Hij antwoordt er niet op, niet met mij, met niemand.

Ik kijk uit naar het verdere verloop van mijn leven nu en ik besef dat ik er te lang aan vast heb gehangen.
Ik hoop dat hij ooit boven zijn problemen komt te staan en ik wens hem het beste.

En na de nodige verwerkingsperiode hoop ik een lieve man te vinden waarmee ik over vanalles kan praten.
Ik kijk uit naar een relatie met affectie en verbondenheid.

Met mijn ex wil ik zo weinig mogelijk contact houden, zodanig dat we beide verder kunnen met ons leven.

Ja Ananas, ik zie dat nu. Het moet inderdaad ook pijnlijk zijn voor hem. Wie weet wat er daar allemaal gebeurd is in zijn kindertijd. Het moet erg geweest zijn. Ik wens hem toe dat hij daar werk van maakt om zo zijn eigen geluk nog te vinden.

Ikzelf haal daar niks uit, moest hij willen zijn bindingsangst aanpakken. Maar ik wil dat hij gelukkig is. Er zijn ook natuurlijk veel mooie momenten geweest in onze relatie en ik wens hem goeie dingen toe. Ik hoop dat hij zijn patroon zal kunnen doorbreken en echt gelukkig zijn.