Relaties
alle pijlers
Terecht kwaad?
zondag 16 juli 2017 om 21:31
Acht maanden geleden ben ik bevallen van mijn eerste dochtertje. Sinds haar geboorte (en eigenlijk al tijdens mijn zwangerschap) is er steeds meer conflict tussen mijn vriend en mij. We maken ruzie om de kleinste dingen. Mijn dochtertje is een slechte slaper en hij is kwaad dat ik ’s avonds op haar kamertje zit of dat we geen programma kunnen volgen op TV omdat we met haar moeten bezig zijn. We zijn het ook oneens over de taakverdeling.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
Zijn noden lijken altijd voor ons gezin te komen. Hij had bijvoorbeeld een verjaardag van vrienden. Omdat we elkaar de hele week niet hadden gezien, had hij uit zichzelf beloofd om om 19u thuis te zijn. Hij was uiteindelijk maar om kwart voor negen thuis (zonder verwittigen). Voor moederdag had ik een uitstap geregeld met hem en kindje, maar hij besloot op het laatste moment dat hij geen zin had om mee te gaan. Hij geeft ook zonder overleg geld uit aan dure spullen voor zichzelf.
In augustus is er een huwelijk aan mijn kant van de familie. Het is op enkele uren rijden, dus zouden we een volledige dag en nacht weg zijn (kunnen daar blijven slapen). Het zou de eerste maal zijn dat we zo lang zonder dochter weggaan. We hebben nog nooit een babysit gevraagd buiten de familie en ik sta hier persoonlijk nog niet voor open. Dochter is een slechte slaper en ik vind haar hiervoor nog te klein. Ik heb geen kinderen gekregen om ze zomaar ergens te parkeren als het mij uitkomt. Ik had daarom voorgesteld om alleen naar het huwelijk te gaan, zodat hij thuis kon blijven. Hij leek hiermee akkoord.
Vandaag kwam zijn stiefvader op de koffie. Zijn stiefvader is in mijn vriends leven sinds hij 15 jaar is. Hij heeft hem op latere leeftijd geadopteerd en heeft zelf geen biologische kinderen. Stiefvader is de enige ouder waarmee vriend contact heeft en is dus wel belangrijk voor hem, waarvoor ik begrip heb. Stiefvader heeft echter helemaal geen ervaring met kleine kinderen. Vandaag vermelde mijn vriend zomaar ineens dat stiefvader voorgesteld had om op dochter te passen tijdens het huwelijk. Hij had zelfs al een bedje gekocht. Ik ben hiervoor ontzetten kwaad geworden. Ik snap helemaal niet dat mijn vriend dit zonder overleg geregeld heeft en zomaar onze afspraken heeft teniet gedaan. Ik voel mij niet comfortabel met stiefvader als oppas en ik vind dat mijn vriend dat aan hem moet zeggen, dat weigert hij. Hij vindt dat ik het zelf maar moet regelen, zijn mening wordt toch nooit gevraagd. Hij is weggereden met zijn auto en twee uur later is hij nog steeds niet terug. Kind ligt op mijn arm te huilen en ik weet het eigenlijk allemaal niet meer.
Ik weet niet wat ik verder aan moet met de situatie.
maandag 17 juli 2017 om 15:34
Een baby kan ook wel erg moeilijk te troosten zijn, slecht slapen, en eenkennig zijn zonder een huilbaby te zijn. Maar TO's gevoel en moederinstincten zijn niet te ontkennen. Ik vind er ook niet per definitie iets slechts of fouts aan, en ik kan er ook niet vanuit gaan dat zij zich aanstelt. Dat wou ik graag duidelijk maken. Als je zelf makkelijke baby's hebt gehad kan je hier wel aanstellen van maken. Maar goed, al doet ze wat haar man wil gaat het vast niet zo'n gezellig uitje worden als zij zich toch alleen maar zorgen maakt. Communicatie is de enige manier dit soort problemen op te lossen, want er zijn altijd wel oplossingen. Die zijn hier ook wel al genoemd.
maandag 17 juli 2017 om 17:12
tiramisuusje schreef: ↑17-07-2017 11:11Ik quote m nog maar even, want dit lijkt me de ideale oplossing voor jullie.
Jij blij, want baby is vlakbij dus als het 'mis' gaat ben je er zo. Schoonvader krijgt het vertrouwen om op kind te passen, en jij en man hebben eindelijk een leuke avond samen.
Dit vind ik geen oplossing, want dan blijft schoonvader de oppas en ik weet niet genoeg hoe hij het met een baby zou doen. Ik voel mij er niet prettig bij. Hij moet maar twee seconden zijn geduld verliezen. Bovendien vind ik het niet gepast om urenlang met een jong kindje in een (warme) auto te zitten.
Ik zal denk ik dan maar zal thuisblijven.
anoniem_350804 wijzigde dit bericht op 17-07-2017 17:26
0.59% gewijzigd
maandag 17 juli 2017 om 17:20
Wat is urenlang? Met een kind van 9 maanden kan je prima reizen. En waarom schoonvader niet laten oppassen? Het enige argument dat ik heb gezien is dat hij zelf geen kinderen heeft. Als hij ze wel had, had je vast een ander argument bedacht, je wilt gewoon niet je kind uit handen geven. Je vriend voelt dat als afwijzing en ik begrijp dat.
Thuisblijven is je eigen keuze, ga dat niet je vriend verwijten.
Doe je nog iets met de overige tips. Als je de situatie niet veranderd zit je over een jaar met co-ouderschap en heb je helemaal geen controle meer.
Thuisblijven is je eigen keuze, ga dat niet je vriend verwijten.
Doe je nog iets met de overige tips. Als je de situatie niet veranderd zit je over een jaar met co-ouderschap en heb je helemaal geen controle meer.
maandag 17 juli 2017 om 17:21
Waar ben je bang voor? Denk je dat hij het kind uit het raam smijt als hij het gehuil zat is? Wat voor monster denk je dat hij is?Penny17 schreef: ↑17-07-2017 17:12Dit vind ik geen oplossing, want dan blijft schoonvader de oppas en ik weet niet genoeg hoe hij het met baby zou doen. Ik voel mij er niet prettig bij. Hij moet maar twee seconden zijn geduld verliezen. Bovendien vind ik het niet gepast om urenlang met een jong kindje in een (warme) auto te zitten.
Ik zal denk ik dan maar zal thuisblijven.
Het gaat er dus om dat je denkt dat opa zijn kleinkind iets aandoet?
maandag 17 juli 2017 om 17:24
Dat is helemaal niet mijn eigen keuze. Het is mijn familie, dus als iemand aanwezig zou moeten zijn, is het ik wel, maar mijn vriend is te koppig. We hadden afgesproken dat hij thuis zou blijven, maar dit wil hij niet meer.Dahlia74 schreef: ↑17-07-2017 17:20Wat is urenlang? Met een kind van 9 maanden kan je prima reizen. En waarom schoonvader niet laten oppassen? Het enige argument dat ik heb gezien is dat hij zelf geen kinderen heeft. Als hij ze wel had, had je vast een ander argument bedacht, je wilt gewoon niet je kind uit handen geven. Je vriend voelt dat als afwijzing en ik begrijp dat.
Thuisblijven is je eigen keuze, ga dat niet je vriend verwijten.
Doe je nog iets met de overige tips. Als je de situatie niet veranderd zit je over een jaar met co-ouderschap en heb je helemaal geen controle meer.
Ik weet niet hoe je het wil noemen, maar kindje weent vaak en veel, en is hierbij heel moeilijk troostbaar, waarbij zelfs mijn vriend haar amper stil krijgt. Schoonvader heeft geen ervaring met kinderen, dus weet ik niet hoe hij zal reageren als het moeilijk is.
Ik ga naar een feest om mij te ontspannen, en niet om de hele avond te moeten denken wat er allemaal verkeerd kan lopen.
maandag 17 juli 2017 om 17:27
Natuurlijk is het wel je eigen keuze, jij kiest hier voor want je denkt dat opa waardeloos is. Ik kan me goed voorstellen dat je man boos is omdat je zijn vader zo afkeurt. En dat terwijl een maand echt lang is en opa in die maand heel goed met het kind om kan leren gaan. Maar opa is bij voorbaat al afgekeurd door jou.
maandag 17 juli 2017 om 17:28
Dus je zou je vriend ook niet alleen laten met zijn kind?Penny17 schreef: ↑17-07-2017 17:24Dat is helemaal niet mijn eigen keuze. Het is mijn familie, dus als iemand aanwezig zou moeten zijn, is het ik wel, maar mijn vriend is te koppig. We hadden afgesproken dat hij thuis zou blijven, maar dit wil hij niet meer.
Ik weet niet hoe je het wil noemen, maar kindje weent vaak en veel, en is hierbij heel moeilijk troostbaar, waarbij zelfs mijn vriend haar amper stil krijgt. Schoonvader heeft geen ervaring met kinderen, dus weet ik niet hoe hij zal reageren als het moeilijk is.
Ik ga naar een feest om mij te ontspannen, en niet om de hele avond te moeten denken wat er allemaal verkeerd kan lopen.
maandag 17 juli 2017 om 17:28
Je vriend draagt een oplossing voor waar hij vertrouwen in heeft. Jij niet, waarom niet? Heb je wel vertrouwen in je vriend zelf?
Ga eens serieus met elkaar om de tafel. Laat schoonvader een paar uurtjes oppassen, ga uiteten en bespreek jullie problemen en verwachtingen. Communiceer met elkaar, heb aandacht voor elkaar.
Overigens kan het zomaar zijn dat schoonvader het heel goed doet, geen ervaring wil niet zeggen dat hij niet kan.
Ga eens serieus met elkaar om de tafel. Laat schoonvader een paar uurtjes oppassen, ga uiteten en bespreek jullie problemen en verwachtingen. Communiceer met elkaar, heb aandacht voor elkaar.
Overigens kan het zomaar zijn dat schoonvader het heel goed doet, geen ervaring wil niet zeggen dat hij niet kan.
anoniem_67ae39df89b68 wijzigde dit bericht op 17-07-2017 17:29
15.15% gewijzigd
maandag 17 juli 2017 om 17:29
Geef je ook nog even antwoord op de andere opmerkingen?Penny17 schreef: ↑17-07-2017 17:24Dat is helemaal niet mijn eigen keuze. Het is mijn familie, dus als iemand aanwezig zou moeten zijn, is het ik wel, maar mijn vriend is te koppig. We hadden afgesproken dat hij thuis zou blijven, maar dit wil hij niet meer.
Ik weet niet hoe je het wil noemen, maar kindje weent vaak en veel, en is hierbij heel moeilijk troostbaar, waarbij zelfs mijn vriend haar amper stil krijgt. Schoonvader heeft geen ervaring met kinderen, dus weet ik niet hoe hij zal reageren als het moeilijk is.
Ik ga naar een feest om mij te ontspannen, en niet om de hele avond te moeten denken wat er allemaal verkeerd kan lopen.
Of blijf je hangen in wie-heeft-er-nou-eigenlijk-gelijk-in-deze-discussie?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 17 juli 2017 om 17:33
Nou deze opmerking bijvoorbeeld.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 17 juli 2017 om 17:34
Of deze opmerking...EvyBlissy schreef: ↑17-07-2017 08:33Lieve Penny,
of je terecht kwaad bent en wie er gelijk heeft in deze discussie is eigenlijk niet zo relevant. Waar het om gaat is: jullie raken elkaar een beetje kwijt op deze manier. Wat hij op zijn onhandige manier lijkt te zeggen is: 'Ik wil ook tijd, liefde en aandacht van Penny.' Zie je dat niet? Dan wordt het tijd om dat te zien, want dit gaat gigantisch mis op deze manier.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 17 juli 2017 om 17:35
Hightower schreef: ↑17-07-2017 09:37Hij heeft groot gelijk.
Als jij de controle over alles wil hebben, zal je het ook zelf moeten regelen.
En los daarvan staat dan nog dat het voor hem helemaal niet leuk is dat zijn familie op een lager niveau staat. Dat doet wat met hem, geeft een ongelijkheid in jullie relatie.
En deze opmerking.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 17 juli 2017 om 17:36
Of deze opmerking...?Cathelyne-- schreef: ↑17-07-2017 10:55
Ga aan je relatie werken, dat is denk ik het enige juiste advies hier. Hoe jij je dochter opvoed en hoe je met haar om wilt gaan mag je gelukkig helemaal zelf weten. Maar als je op deze manier met je vriend om blijft gaan zit er over niet al te lange tijd waarschijnlijk co-ouderschap aan te komen en dan heb je helemaal bar weinig te zeggen over wie er voor je dochter zorgt als ze bij haar vader is.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 17 juli 2017 om 18:12
Je vraag is of je terecht kwaad bent. Diverse forummers proberen je te laten inzien dat dat eigenlijk helemaal geen relevante vraag is. Jullie hebben samen een probleem, zijn beiden gefrustreerd door de situatie. Als jullie hier niets mee doen kost dit jullie jullie relatie. Dat is wat velen jou proberen te laten inzien. Jullie voelen jullie beiden niet gezien, ga praten met elkaar als jullie relatie jullie lief is.
Ik gun je een leuke relatie met begrip voor elkaar, jullie kind gun ik 2 gelukkige ouders.
Ik gun je een leuke relatie met begrip voor elkaar, jullie kind gun ik 2 gelukkige ouders.
maandag 17 juli 2017 om 18:48
Penny, ik snap dat je baalt als je na het rustig krijgen van jullie dochter bijvoorbeeld ook nog alle etensspullen moet opruimen of moet afwassen. Dat jij parttime werkt betekent niet dat je vriend helemaal niets meer hoeft te doen. Ik weet niet of dat zo is hoor, maar als het daarop lijkt snap ik dat je daar gefrustreerd over bent. Het is ook zijn huishouden, dus daar moet hij ook zijn steentje bijdragen. Als hij alleen zou wonen, zou hij ook zijn eigen bord moeten opruimen namelijk. Dus als de verdeling daar scheef is, praat daar dan over.
Als je echt deze bruiloft niet ziet zitten, luister je dan wel naar de achterliggende boodschap van het voorstel van je vriend? Dat hij meer tijd samen wil besteden? Als die bruiloft een stap te ver voor jou is, bekijk dan eens wat wel haalbaar is. Samen uit eten in de buurt met je moeder als oppas? Regel dat dan!
Als je echt deze bruiloft niet ziet zitten, luister je dan wel naar de achterliggende boodschap van het voorstel van je vriend? Dat hij meer tijd samen wil besteden? Als die bruiloft een stap te ver voor jou is, bekijk dan eens wat wel haalbaar is. Samen uit eten in de buurt met je moeder als oppas? Regel dat dan!
maandag 17 juli 2017 om 19:08
Je hebt ook geen zussen, zusjes, vriendinnen, buurvrouwen? Echt helemaal niemand die je vertrouwt? Ik krijg het gevoel dat je dan óf bijna geen sociaal netwerk hebt, óf doorslaat in je rol als moeder.
Ik heb zelf geen kinderen, maar heb vaak zat op mijn nichtje en neefje gepast en dat doe ik nog steeds met alle liefde. Bij hun thuis of bij mij. Ook toen ze kleine baby's waren, kwamen ze weleens bij mij logeren. Ik kan namelijk heel goed voor kinderen en baby's zorgen, al zeg ik het zelf. Mijn tweelingzus laat haar kinderen met een super gerust gevoel bij me achter. Anders zou ze het nooit doen. Ze weet dat ik goed voor haar kinderen zorg, enorm veel van ze hou en dat ik het allerbeste met ze voor heb. Ook kijk en luister ik naar hoe zij het zelf doet. Ik volg het ritme en de structuur die de kindjes gewend zijn, ook voor mijn eigen gemak. Wanneer er iets niet goed gaat, probeer ik het zelf op te lossen. Bij twijfel of noodgevallen bel ik uiteraard tweelingzus, Google ik of bel ik de HAP of 112. Maar dat is nog nooit nodig geweest.
Als jij niemand wil betrekken bij de zorg voor jouw dochter, is het je eigen probleem als je vriend besluit dat hij niet thuis wil blijven. Laat je dochter wennen aan anderen. Hoe moeilijk het ook is om haar te laten stoppen met huilen. Huur desnoods een betaalde oppas in, met ervaring. De oppas zal bereid moeten zijn eventueel een nachtje heel weinig te slapen. Zolang ze je dochter maar niet uren lang alleen in haar bedje laat huilen, maar haar troost en in haar nabijheid blijft als ze blijft huilen, is het toch goed?
De kans dat ze bij iemand anders opeens wél goed slaapt is trouwens ook goed mogelijk. Mijn tweelingzus heeft veel vriendinnen met kinderen en die logeren regelmatig bij haar. Ook baby's. Ook de moeilijke slapers/drinkers/etc deden en doen het bij haar ineens wonderbaarlijk goed. Soms zit een baby/kindje thuis in een bepaalde spiraal. Probeer het eens uit, met iemand die je vertrouwt. Bouw het langzaam op (begin met een uurtje oppassen overdag, steeds een beetje langer, daarna avonden en dan pas logeren), geef veel uitleg en schrijf het desnoods op. En geef mensen echt de kans om te oefenen en een band op te bouwen met je kind!
Ik heb zelf geen kinderen, maar heb vaak zat op mijn nichtje en neefje gepast en dat doe ik nog steeds met alle liefde. Bij hun thuis of bij mij. Ook toen ze kleine baby's waren, kwamen ze weleens bij mij logeren. Ik kan namelijk heel goed voor kinderen en baby's zorgen, al zeg ik het zelf. Mijn tweelingzus laat haar kinderen met een super gerust gevoel bij me achter. Anders zou ze het nooit doen. Ze weet dat ik goed voor haar kinderen zorg, enorm veel van ze hou en dat ik het allerbeste met ze voor heb. Ook kijk en luister ik naar hoe zij het zelf doet. Ik volg het ritme en de structuur die de kindjes gewend zijn, ook voor mijn eigen gemak. Wanneer er iets niet goed gaat, probeer ik het zelf op te lossen. Bij twijfel of noodgevallen bel ik uiteraard tweelingzus, Google ik of bel ik de HAP of 112. Maar dat is nog nooit nodig geweest.
Als jij niemand wil betrekken bij de zorg voor jouw dochter, is het je eigen probleem als je vriend besluit dat hij niet thuis wil blijven. Laat je dochter wennen aan anderen. Hoe moeilijk het ook is om haar te laten stoppen met huilen. Huur desnoods een betaalde oppas in, met ervaring. De oppas zal bereid moeten zijn eventueel een nachtje heel weinig te slapen. Zolang ze je dochter maar niet uren lang alleen in haar bedje laat huilen, maar haar troost en in haar nabijheid blijft als ze blijft huilen, is het toch goed?
De kans dat ze bij iemand anders opeens wél goed slaapt is trouwens ook goed mogelijk. Mijn tweelingzus heeft veel vriendinnen met kinderen en die logeren regelmatig bij haar. Ook baby's. Ook de moeilijke slapers/drinkers/etc deden en doen het bij haar ineens wonderbaarlijk goed. Soms zit een baby/kindje thuis in een bepaalde spiraal. Probeer het eens uit, met iemand die je vertrouwt. Bouw het langzaam op (begin met een uurtje oppassen overdag, steeds een beetje langer, daarna avonden en dan pas logeren), geef veel uitleg en schrijf het desnoods op. En geef mensen echt de kans om te oefenen en een band op te bouwen met je kind!
maandag 17 juli 2017 om 21:17
maandag 17 juli 2017 om 21:19
EvyBlissy schreef: ↑17-07-2017 08:33Lieve Penny,
of je terecht kwaad bent en wie er gelijk heeft in deze discussie is eigenlijk niet zo relevant. Waar het om gaat is: jullie raken elkaar een beetje kwijt op deze manier. Wat hij op zijn onhandige manier lijkt te zeggen is: 'Ik wil ook tijd, liefde en aandacht van Penny.' Zie je dat niet? Dan wordt het tijd om dat te zien, want dit gaat gigantisch mis op deze manier.
Ik heb geen tijd meer om aan hem te geven. Dat komt ervan als je voor zoveel alleen komt te staan.
maandag 17 juli 2017 om 21:27
Hightower schreef: ↑17-07-2017 09:37Hij heeft groot gelijk.
Als jij de controle over alles wil hebben, zal je het ook zelf moeten regelen.
En los daarvan staat dan nog dat het voor hem helemaal niet leuk is dat zijn familie op een lager niveau staat. Dat doet wat met hem, geeft een ongelijkheid in jullie relatie.
Niemand staat op een lager niveau, als schoonvader ervaring had gehad of als de omstandigheden anders waren geweest, dan was er geen probleem.
maandag 17 juli 2017 om 21:40
Alsjeblieft, ga met elkaar praten. Jullie staan zo op jullie eigen eiland en weten van de ander niet wat hij/zij wil en verwacht. Je vriend doet zaken die niet handig zijn, maar jij ook niet. Je komt er alleen voor te staan, doordat jij de controle wilt houden.
Sla met je vuist op tafel en spreek af dat jullie deze week een avond praten. Laat je moeder oppassen.
