Relaties
alle pijlers
Hoe moet dit nu verder?
woensdag 19 juli 2017 om 15:19
Hoi allemaal,
Ik ben nieuw hier en eigenlijk een leek op het gebied van topics maar ik weet me geen raad meer...
Ik zal beginnen bij het begin... 6 jaar geleden leerde ik mijn man kennen (van buitenlandse afkomst) 3 jaar geleden zijn we getrouwd omdat we het allebei wel beu werden van het heen en weer gereis (elkaar om de 3 maanden moeten missen deed me pijn) Het heeft 3 jaar geduurd eer dat we de stap hebben gezet om te trouwen, na alle formaliteiten die we eerst moesten in orde brengen (wat wel wat geld heeft gekost) konden we dan eindelijk ons ja woord aan elkaar geven. Dit was onze kans om samen een mooi leven op te bouwen... althans dat dacht ik?!
Na 1 jaar nederlandse les te volgen en inburgering dacht ik dat hij wel op zoek zou gaan naar werk... Jammer na 3 jaar doet hij nog steeds geen moeite om een job te zoeken. Hij vindt dat dat mijn taak is om voor hem een job te vinden, ik heb hem destijds onmiddellijk ingeschreven in alle uitzendbureaus maar daar krijg je weinig reactie van, ik zeg zo vaak, ga er eens langs, bel hen... hoe meer ze van hem horen dat hij wil werken zullen ze misschien toch iets vinden voor hem? Nuja ze hebben al een aantal keer iets gevonden maar dan weigert hij dit omdat hij dat niet aankan... Wil hij dan wel? Als ik hem die vraag stel dan is het altijd van ja tuurlijk wil ik werken maar dan neem je toch aan wat je krijgen kan?
Ikzelf werk voltijds en werk nog bij voor financieel rond te komen... ik werk in totaal zo'n 60 uur per week + ik doe zelf nog heel men huishouden.
Wat doet hij heel der dagen? Fitness, eten, slapen, afwaschmachine leegmaken en af en toe eens stofzuigen.
En natuurlijk maken we daar ruzie over!
Alsof dat nog niet erg genoeg is, slaat hij me in ruzie, achteraf heeft hij daar natuurlijk spijt van en helaas trap ik elke keer weer in diezelfde val...
Ik hou van hem maar ik besef dat mijn leven al 6 jaar stilstaat, we hebben nog geen kinderen omdat ik dat financieel niet alleen kan dragen en omdat ik zelf graag voor mijn kind zou zorgen!
Ik twijfel al een hele tijd hoe het nu verder moet? Als ik met hem hier probeer over te praten wordt hij kwaad en loopt hij weg of hij denkt dat ik niet serieus ben?
Wat vinden jullie?
Alvast bedankt want ik ben een beetje aan het einde van mijn latijn...
Thanks!
Ik ben nieuw hier en eigenlijk een leek op het gebied van topics maar ik weet me geen raad meer...
Ik zal beginnen bij het begin... 6 jaar geleden leerde ik mijn man kennen (van buitenlandse afkomst) 3 jaar geleden zijn we getrouwd omdat we het allebei wel beu werden van het heen en weer gereis (elkaar om de 3 maanden moeten missen deed me pijn) Het heeft 3 jaar geduurd eer dat we de stap hebben gezet om te trouwen, na alle formaliteiten die we eerst moesten in orde brengen (wat wel wat geld heeft gekost) konden we dan eindelijk ons ja woord aan elkaar geven. Dit was onze kans om samen een mooi leven op te bouwen... althans dat dacht ik?!
Na 1 jaar nederlandse les te volgen en inburgering dacht ik dat hij wel op zoek zou gaan naar werk... Jammer na 3 jaar doet hij nog steeds geen moeite om een job te zoeken. Hij vindt dat dat mijn taak is om voor hem een job te vinden, ik heb hem destijds onmiddellijk ingeschreven in alle uitzendbureaus maar daar krijg je weinig reactie van, ik zeg zo vaak, ga er eens langs, bel hen... hoe meer ze van hem horen dat hij wil werken zullen ze misschien toch iets vinden voor hem? Nuja ze hebben al een aantal keer iets gevonden maar dan weigert hij dit omdat hij dat niet aankan... Wil hij dan wel? Als ik hem die vraag stel dan is het altijd van ja tuurlijk wil ik werken maar dan neem je toch aan wat je krijgen kan?
Ikzelf werk voltijds en werk nog bij voor financieel rond te komen... ik werk in totaal zo'n 60 uur per week + ik doe zelf nog heel men huishouden.
Wat doet hij heel der dagen? Fitness, eten, slapen, afwaschmachine leegmaken en af en toe eens stofzuigen.
En natuurlijk maken we daar ruzie over!
Alsof dat nog niet erg genoeg is, slaat hij me in ruzie, achteraf heeft hij daar natuurlijk spijt van en helaas trap ik elke keer weer in diezelfde val...
Ik hou van hem maar ik besef dat mijn leven al 6 jaar stilstaat, we hebben nog geen kinderen omdat ik dat financieel niet alleen kan dragen en omdat ik zelf graag voor mijn kind zou zorgen!
Ik twijfel al een hele tijd hoe het nu verder moet? Als ik met hem hier probeer over te praten wordt hij kwaad en loopt hij weg of hij denkt dat ik niet serieus ben?
Wat vinden jullie?
Alvast bedankt want ik ben een beetje aan het einde van mijn latijn...
Thanks!
woensdag 19 juli 2017 om 16:12
Bedankt voor jullie reacties!
Eerlijk, ik ben bang om de scheiding in te zetten! Bang van hoe het met mij verder moet? Ik besef wel dat alles wel op zijn plooi zal terechtkomen... Ik ben bang voor het onbekende! Soms herken ik mezelf gewoon niet meer?!
Hoe begin je hier ook aan?
Ik huur een appartement op mijn naam weliswaar en wil dit alles ook niet achterlaten...
Groetjes
Eerlijk, ik ben bang om de scheiding in te zetten! Bang van hoe het met mij verder moet? Ik besef wel dat alles wel op zijn plooi zal terechtkomen... Ik ben bang voor het onbekende! Soms herken ik mezelf gewoon niet meer?!
Hoe begin je hier ook aan?
Ik huur een appartement op mijn naam weliswaar en wil dit alles ook niet achterlaten...
Groetjes
woensdag 19 juli 2017 om 16:14
Dit besef ik zeker ten volle, het is zo moeilijk om die stap te zetten... Hoe begin je hieraan?Butterscotch schreef: ↑19-07-2017 15:37Wel een van de twee heeft alleszinds de lotto gewonnen. Helaas ben jij dat niet.
Het is heel erg dat je er na zo lange tijd achterkomt dat het niet werkt. Maar hé, er zijn ergere dingen in het leven hoor. En voor hem beginnen die vanaf het moment dat jij wakker wordt en je leven terugneemt.
Je bent nu 6 jaar ver, en op dit punt kan je beter achteraf zeggen "ik heb 6 jaar van mijn leven verspild aan een stuk ongeluk, maar ik heb 15 jaar erna gedeeld met de man van mijn leven en de kinderen van mijn leven", dan dat je achteraf zegt "ik ben al 20 jaar bij een man die geen klop uitvoert, waar ik alles voor doe, die me nog eens zo nu en dan wat rake klappen geeft maar hé pfff, 20 jaar samen zo lang dat gooi je toch niet weg...en dan hé pfff 21 jaar samen...."
Even tanden bijten en onthoud goed bij jezelf: als jij écht zijn grote liefde bent, dan had hij écht wel meer moeite gedaan. Hoe pijnlijk ook, jouw portemonnee ziet hij blijkbaar toch net iets liever.
woensdag 19 juli 2017 om 16:16
woensdag 19 juli 2017 om 16:20
Wij zijn getrouwd volgens het wettelijk stelstel, ik ben wel van België. Ik ben inderdaad de kostwinner en alles staat ook op mijn naam. Hij heeft een eigen rekening en we hebben wel een gezamelijke spaarrekening waarop het geld is komen te staan dat we hebben gekregen van toen we getrouwd waren, helaas heeft hij er alles bijna doorgejaaid... Heb gelukkig mijn eigen rekening waar hij niet aan kan alsook mijn eigen spaarrekening.
woensdag 19 juli 2017 om 16:21
Hij is van Albaneese afkomst, heeft nu een verblijfskaart voor 5 jaar, een F card.Schuinetafel schreef: ↑19-07-2017 16:17Mag ik vragen waar je man oorspronkelijk vandaan komt? Niet dat het uitmaakt maar ben benieuwd of hij dat kan worden teruggestuurd als jullie gaan scheiden. En ja ik zo asap bij hem weg gaan
Na die 5 jaar zou hij de belgische nationaliteit kunnen aanvragen.
woensdag 19 juli 2017 om 16:23
Wel je hebt echt al een paar grote voordelen:
Jij bent degene die werkt en het inkomen heeft, en daarmee dus 2 personen moet onderhouden. Dat maakt jezelf onderhouden al makkelijker dan met 2. Als het appartement op jouw naam staat, kan je het dan niet houden? Is zijn probleem dan.
En je hebt geen kinderen, dus over zulke drama's moet je ook al helemaal niet nadenken. Het blijft altijd een moeilijk iets, maar je zit gelukkig voor jezelf wel in een betere uitgangspositie dan een vrouw die hetzelfde meemaakt maar de onervaren werkloze huismoeder met 3 kinderen is.
Heb je een vangnet om je heen, wat lieve ouders die je een beetje je ruggesteun willen zijn om alles netjes te regelen?
Je komt er wel hoor!
Jij bent degene die werkt en het inkomen heeft, en daarmee dus 2 personen moet onderhouden. Dat maakt jezelf onderhouden al makkelijker dan met 2. Als het appartement op jouw naam staat, kan je het dan niet houden? Is zijn probleem dan.
En je hebt geen kinderen, dus over zulke drama's moet je ook al helemaal niet nadenken. Het blijft altijd een moeilijk iets, maar je zit gelukkig voor jezelf wel in een betere uitgangspositie dan een vrouw die hetzelfde meemaakt maar de onervaren werkloze huismoeder met 3 kinderen is.
Heb je een vangnet om je heen, wat lieve ouders die je een beetje je ruggesteun willen zijn om alles netjes te regelen?
Je komt er wel hoor!
woensdag 19 juli 2017 om 16:26
Oei, let daar wel mee op...als je getrouwd bent onder wettelijk stelsel, gemeenschap dus, wil zeggen dat àl het inkomen dat je na het huwelijk hebt gekregen, gemeenschappelijk is. Maakt niet uit of dat op een rekening staat waar alleen jouw naam op staat, als het na het huwelijk is ontvangen, is het voor de helft van hem...Snoezieke schreef: ↑19-07-2017 16:20Wij zijn getrouwd volgens het wettelijk stelstel, ik ben wel van België. Ik ben inderdaad de kostwinner en alles staat ook op mijn naam. Hij heeft een eigen rekening en we hebben wel een gezamelijke spaarrekening waarop het geld is komen te staan dat we hebben gekregen van toen we getrouwd waren, helaas heeft hij er alles bijna doorgejaaid... Heb gelukkig mijn eigen rekening waar hij niet aan kan alsook mijn eigen spaarrekening.
woensdag 19 juli 2017 om 16:30
Dat is jammer. Had hem liever verder uit jouw buurt gehad. Maar heel eerlijk, niet jouw probleem. Zo snel mogelijk weg bij deze gast. Hij is jou niet waard!
woensdag 19 juli 2017 om 16:33
https://www.notaris.be/nieuws-pers/deta ... menwonen-1
"Het wettelijk stelsel bestaat uit drie vermogens: de twee eigen vermogens van de respectievelijke echtgenoten en een gemeenschappelijk vermogen. Alles wat na het huwelijk ten bezwarende titel wordt verworven én alle inkomsten van het koppel behoren in principe tot dat gemeenschappelijk vermogen. Dit betekent dat het loon dat op een rekening op eigen naam wordt gestort, in principe toch behoort tot het gemeenschappelijk vermogen. Datzelfde geldt ook voor goederen die aangekocht worden door één van de echtgenoten. Het tijdens het huwelijk verworven goed zal gemeenschappelijk zijn, zelfs al werd de factuur opgesteld op naam van één van de echtgenoten."
Laat je dus even goed informeren bij een advocaat.
"Het wettelijk stelsel bestaat uit drie vermogens: de twee eigen vermogens van de respectievelijke echtgenoten en een gemeenschappelijk vermogen. Alles wat na het huwelijk ten bezwarende titel wordt verworven én alle inkomsten van het koppel behoren in principe tot dat gemeenschappelijk vermogen. Dit betekent dat het loon dat op een rekening op eigen naam wordt gestort, in principe toch behoort tot het gemeenschappelijk vermogen. Datzelfde geldt ook voor goederen die aangekocht worden door één van de echtgenoten. Het tijdens het huwelijk verworven goed zal gemeenschappelijk zijn, zelfs al werd de factuur opgesteld op naam van één van de echtgenoten."
Laat je dus even goed informeren bij een advocaat.
woensdag 19 juli 2017 om 16:34
Het kan alleen maar beter worden. Als hij weg is, blijf je gewoon doen wat je nu doet, maar dan is al het geld dat binnen komt van jou. Alles wat je in het huishouden doet, doe je dan enkel voor jezelf (dus waarschijnlijk minder werk). Je hoeft enkel jezelf nog maar te onderhouden, dus zal je waarschijnlijk genoeg verdienen met je hoofdbaan, dus kun je vanaf dan 40 uur werken ipv 60 uur. Dus je houdt geld, tijd en energie over en daarnaast kan hij je niet meer met zijn gore poten aanraken.Snoezieke schreef: ↑19-07-2017 16:12Bedankt voor jullie reacties!
Eerlijk, ik ben bang om de scheiding in te zetten! Bang van hoe het met mij verder moet? Ik besef wel dat alles wel op zijn plooi zal terechtkomen... Ik ben bang voor het onbekende! Soms herken ik mezelf gewoon niet meer?!
Hoe begin je hier ook aan?
Ik huur een appartement op mijn naam weliswaar en wil dit alles ook niet achterlaten...
Groetjes
woensdag 19 juli 2017 om 16:47
woensdag 19 juli 2017 om 16:48
Dat is niet waar. Hij zal alimentatie krijgen van haar voor de periode zolang het huwelijk geduurd heeft. Want hij heeft geen inkomen en komt dus in de bijstand. Hij zal er alleen maar op vooruit gaan en de TO mag zich een slag in de rondte blijven werkenTiswa schreef: ↑19-07-2017 16:34Het kan alleen maar beter worden. Als hij weg is, blijf je gewoon doen wat je nu doet, maar dan is al het geld dat binnen komt van jou. Alles wat je in het huishouden doet, doe je dan enkel voor jezelf (dus waarschijnlijk minder werk). Je hoeft enkel jezelf nog maar te onderhouden, dus zal je waarschijnlijk genoeg verdienen met je hoofdbaan, dus kun je vanaf dan 40 uur werken ipv 60 uur. Dus je houdt geld, tijd en energie over en daarnaast kan hij je niet meer met zijn gore poten aanraken.
Tenzij dat in Belgie anders is
woensdag 19 juli 2017 om 16:51
Dat mag dan misschien wel zo zijn maar toch gewoon lekker bij hem weggaan! Slampamper! (dit vind ik echt een mooi woord en ik ben blij dat ik eindelijk een geschikte gelegenheid heb gevonden om het te gebruiken)Orangetree schreef: ↑19-07-2017 16:48Dat is niet waar. Hij zal alimentatie krijgen van haar voor de periode zolang het huwelijk geduurd heeft. Want hij heeft geen inkomen en komt dus in de bijstand. Hij zal er alleen maar op vooruit gaan en de TO mag zich een slag in de rondte blijven werken
Tenzij dat in Belgie anders is
woensdag 19 juli 2017 om 16:52
Joh. zelfs al ben jij de helft van het door jou opgebouwde vermogen kwijt aan hem, je bent hem dan ook tenminste kwijt. Dat is het geld meer dan waard.
En hoezo, bang voor hoe het verder moet. Jij hebt jouw basis verder onder controle. Jij hebt jouw eigen inkomen. Daarmee kan jij jouw eigen huurwoning betalen, dus onderdak heb je ook. De rest is maar aankleding, dat komt vanzelf.
Zorg dat jij van hem af bent voordat die 5 jaar verstreken zijn. Hij heeft zijn kans gehad. En heeft er niets mee gedaan.
Er zijn duizenden mannen die wel werken voor hun geld en jou wel goed zullen behandelen. Ze hebben misschien niet dat exotische uiterlijk, maar ze hebben wel een goed innerlijk in tegenstelling tot deze 'golddigger'
En hoezo, bang voor hoe het verder moet. Jij hebt jouw basis verder onder controle. Jij hebt jouw eigen inkomen. Daarmee kan jij jouw eigen huurwoning betalen, dus onderdak heb je ook. De rest is maar aankleding, dat komt vanzelf.
Zorg dat jij van hem af bent voordat die 5 jaar verstreken zijn. Hij heeft zijn kans gehad. En heeft er niets mee gedaan.
Er zijn duizenden mannen die wel werken voor hun geld en jou wel goed zullen behandelen. Ze hebben misschien niet dat exotische uiterlijk, maar ze hebben wel een goed innerlijk in tegenstelling tot deze 'golddigger'
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
woensdag 19 juli 2017 om 16:52
Dat mag dan misschien wel zo zijn maar toch gewoon lekker bij hem weggaan! Slampamper! (dit vind ik echt een mooi woord en ik ben blij dat ik eindelijk een geschikte gelegenheid heb gevonden om het te gebruiken)Orangetree schreef: ↑19-07-2017 16:48Dat is niet waar. Hij zal alimentatie krijgen van haar voor de periode zolang het huwelijk geduurd heeft. Want hij heeft geen inkomen en komt dus in de bijstand. Hij zal er alleen maar op vooruit gaan en de TO mag zich een slag in de rondte blijven werken
Tenzij dat in Belgie anders is