Zwanger
alle pijlers
Dat onzekere eerste trimester !!!!
donderdag 3 augustus 2017 om 09:40
Ik ben na een missed abortion na 10 wkn nu opnieuw zwanger, maar wordt gek van de onzekerheid.
Ik snap dat vele dat hebben maar wilde even mijn hart luchten.
Ik ben nu 5+3 wkn zwanger. Ik heb nu met de verloskundige afgesproken om bij 8 wkn een echo te doen en bij 11 wkn.
Ik heb gevoelige borsten en af en toe wat menstruatie-achtige kramp. Geen ochtend misselijkheid, wel soms misselijk bij een lege maag. Erg moe aan het einde van de dag, maar dat heb ik meestal wel. Kortom allemaal vage klachten die kunnen passen bij zwangerschap, maar ook niet.
Ik weet dat er niks anders op zit dan wachten, ik kan er nu toch niks aandoen behalve gezond leven.
Ik probeer gewoon door te leven en niet steeds op internet te gaan zoeken naar klachten die ik "zou moeten hebben" bij deze termijn.
Maar je blijft op de één of andere manier naar houvast zoeken, eigenlijk ook wel een beetje met dit topic....
De dagen kruipen voorbij.....
Ik snap dat vele dat hebben maar wilde even mijn hart luchten.
Ik ben nu 5+3 wkn zwanger. Ik heb nu met de verloskundige afgesproken om bij 8 wkn een echo te doen en bij 11 wkn.
Ik heb gevoelige borsten en af en toe wat menstruatie-achtige kramp. Geen ochtend misselijkheid, wel soms misselijk bij een lege maag. Erg moe aan het einde van de dag, maar dat heb ik meestal wel. Kortom allemaal vage klachten die kunnen passen bij zwangerschap, maar ook niet.
Ik weet dat er niks anders op zit dan wachten, ik kan er nu toch niks aandoen behalve gezond leven.
Ik probeer gewoon door te leven en niet steeds op internet te gaan zoeken naar klachten die ik "zou moeten hebben" bij deze termijn.
Maar je blijft op de één of andere manier naar houvast zoeken, eigenlijk ook wel een beetje met dit topic....
De dagen kruipen voorbij.....
donderdag 3 augustus 2017 om 09:54
Hee canofcoke, gefeliciteerd met je zwangerschap! fijn dat je ook weer zo snel zwanger bent. Ik ben ook weer zwanger na een miskraam eind april/begin mei en ben inmiddels 8+1. Ik snap je onzekerheid. Bij mij was het gevoel deze zwangerschap wel heel anders dan de vorige keer, toen had ik al een voorgevoel dat het niet goed zou zijn, nu voel ik me veel zekerder. Toen ik vorige week voor een echo ging was ik wel super zenuwachtig en opeens zo bang voor weer een horrorscenario. Gelukkig een kloppend hartje gezien. Ik herken wel dat de dagen voorbij kruipen, maar je kunt idd niet meer doen dan wachten. Ik probeer me vooral bezig te houden met de dagelijkse dingen. Klachten kunnen sowieso erg wisselen en hoef je niet erg te voelen. Bovendien nemen vaak klachten vanaf een week of 6/7 echt toe. Probeer het wat los te laten en te genieten van de wetenschap dat je weer zwanger bent. Doe ik ook;)
donderdag 3 augustus 2017 om 09:55
Je schrijft het volgende: "Kortom allemaal vage klachten die kunnen passen bij zwangerschap, maar ook niet."
Je bent zwanger, dus waarom zou je in twijfel trekken of die klachten daarmee samenhangen? Of bedoel je dat je misschien inmiddels niet meer zwanger bent/het misgaat en de symptomen daar dan niet bijhoren?
Ik vond het eerste trimester ook vervelend, of eigenlijk vond ik de hele zwangerschap onzeker. Maar van anderen heb ik wel goede verhalen gehoord over Mindfullness. Er is ook een app van, van een zorgverzekeraar. Misschien helpt dat je het dag voor dag te zien.
Sterkte met de dagen doorkomen, ik gun je dat het allemaal gewoon goed blijft gaan nu!
Je bent zwanger, dus waarom zou je in twijfel trekken of die klachten daarmee samenhangen? Of bedoel je dat je misschien inmiddels niet meer zwanger bent/het misgaat en de symptomen daar dan niet bijhoren?
Ik vond het eerste trimester ook vervelend, of eigenlijk vond ik de hele zwangerschap onzeker. Maar van anderen heb ik wel goede verhalen gehoord over Mindfullness. Er is ook een app van, van een zorgverzekeraar. Misschien helpt dat je het dag voor dag te zien.
Sterkte met de dagen doorkomen, ik gun je dat het allemaal gewoon goed blijft gaan nu!
donderdag 3 augustus 2017 om 10:17
Ik herken het nog maar al te goed. Ik ben rond de 5e week vreselijk bezorgd geweest omdat ik ineens geen pijn in mijn borsten meer had en dat was nou juist de enige kwaal die ik had. Verder niets. Ik had dus 0-bevestiging van de zwangerschap, behalve dat ik niet ongesteld was. Het bewijs dat dat helemaal niets hoeft te zeggen, kruipt inmiddels vrolijk in de rondte. Het is echt een vervelende tijd vind ik, die eerste maanden. Er is he-le-maal niets aan te doen behalve wachten... Als ik nadenk over een tweede, zie ik al op tegen die eerste maanden. Zo erg vond ik het haha.
Destijds schreef iemand; "Je kunt je toch niet voorbereiden op een teleurstelling". Dat vond ik wel relativerend. Er zit niets anders op dan er zo relaxed mogelijk door te komen. Voor je het weet, heb je meer houvast
. Succes!
Destijds schreef iemand; "Je kunt je toch niet voorbereiden op een teleurstelling". Dat vond ik wel relativerend. Er zit niets anders op dan er zo relaxed mogelijk door te komen. Voor je het weet, heb je meer houvast
. Succes!
donderdag 3 augustus 2017 om 10:31
Heel herkenbaar. Mijn eerste zwangerschap eindigde ook in een miskraam en vrijwel direct daarna was ik gelukkig weer zwanger. Maar die angst dat het weer mis zal gaan. Je hebt gewoon geen vertrouwen meer in je lijf. Ik dacht ook bij ieder krampje dat het weer mis was. Het meest vervelende was dat ik regelmatig bloedverlies had, dus iedere keer paniek. Achteraf bleek dat dat waarschijnlijk veroorzaakt werd door een laagliggende placenta.
Wat mij heel erg hielp was te denken: "als het misgaat is er toch niks aan te doen, net als de eerste keer." Het is heel zuur als het weer mis zou gaan, want zo'n ervaring wil je niet nog eens. Ik ging met ieder drupje bloedverlies naar het ziekenhuis waar ze me iedere keer weer goed onderzochten en heel lief waren. Op een gegeven moment zei een verloskundige tegen mij: "je mag altijd langs komen, maar weet dat we pas vanaf 24 weken moeite kunnen gaan doen om de baby te redden. Mocht het daarvoor mis gaan, heeft het toch geen zin." Dat was echt een eye-opener voor mij.
Onzekerheden blijf je houden. Ik heb ze nog (30 weken nu). Soms nemen klachten af, soms nemen ze toe of komen ze ineens weer terug. Probeer vertrouwen te krijgen in je lichaam en win altijd advies in van je verloskundige als je je toch ergens zorgen over maakt.
Wat mij heel erg hielp was te denken: "als het misgaat is er toch niks aan te doen, net als de eerste keer." Het is heel zuur als het weer mis zou gaan, want zo'n ervaring wil je niet nog eens. Ik ging met ieder drupje bloedverlies naar het ziekenhuis waar ze me iedere keer weer goed onderzochten en heel lief waren. Op een gegeven moment zei een verloskundige tegen mij: "je mag altijd langs komen, maar weet dat we pas vanaf 24 weken moeite kunnen gaan doen om de baby te redden. Mocht het daarvoor mis gaan, heeft het toch geen zin." Dat was echt een eye-opener voor mij.
Onzekerheden blijf je houden. Ik heb ze nog (30 weken nu). Soms nemen klachten af, soms nemen ze toe of komen ze ineens weer terug. Probeer vertrouwen te krijgen in je lichaam en win altijd advies in van je verloskundige als je je toch ergens zorgen over maakt.
donderdag 3 augustus 2017 om 10:36
Grootste verraad - want zo voelde het - van een missed abortion vind ik dat mijn lichaam aangaf zwanger te zijn (zwangerschapsverschijnselen) maar het vruchtje inmiddels afgestorven was en ik dus niet kon vertrouwen op mijn lichaam. Ik moet er wel bijzeggen dat ik zelf voelde dat het niet goed zat, maar daarin niet serieus werd genomen. Toen in week 15 nog een keer ontdekt werd dat ik gelijk had, zei ik meteen: 'Zie je nou?, maar ik heb nog lang verdriet gehad van het aan de ene kant willen vertrouwen op je lichaam, terwijl dat aan de andere kant niet terecht was. Het mijzelf tegenspreken: 'Het zal wel goed gaan toch?' terwijl mijn voorgevoel gelijk had.Morgenstond schreef: ↑03-08-2017 09:55Je schrijft het volgende: "Kortom allemaal vage klachten die kunnen passen bij zwangerschap, maar ook niet."
Je bent zwanger, dus waarom zou je in twijfel trekken of die klachten daarmee samenhangen?
donderdag 3 augustus 2017 om 10:53
Lieve Canofcoke, van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik ben inmiddels 24+3 weken zwanger en ik heb vanaf het begin geen enkel kwaaltje gehad (behalve de kwaaltjes die ik mezelf "aanpraatte" en dat ik na 13 weken ongeveer heel moe werd) ik werd daar soms ook heel onzeker van maar iedereen beleeft een zwangerschap en de wel of geen kwaaltjes hebben nou eenmaal anders.
Probeer vertrouwen te hebben in je lichaam en niet teveel er mee bezig te zijn (en ja dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb mezelf ook rot gegoogeld waardoor ik nachten niet heb kunnen slapen zonder dat er enige aanleiding was om mezelf druk te maken)
Heel veel geluk gewenst
Ik ben inmiddels 24+3 weken zwanger en ik heb vanaf het begin geen enkel kwaaltje gehad (behalve de kwaaltjes die ik mezelf "aanpraatte" en dat ik na 13 weken ongeveer heel moe werd) ik werd daar soms ook heel onzeker van maar iedereen beleeft een zwangerschap en de wel of geen kwaaltjes hebben nou eenmaal anders.
Probeer vertrouwen te hebben in je lichaam en niet teveel er mee bezig te zijn (en ja dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb mezelf ook rot gegoogeld waardoor ik nachten niet heb kunnen slapen zonder dat er enige aanleiding was om mezelf druk te maken)
Heel veel geluk gewenst
donderdag 3 augustus 2017 om 10:58
Heel naar inderdaad. Klachten zeggen niks, en 'je voelt of het wel of niet goed zit' zei bij mij ook niks. Ik heb een miskraam gehad waarbij ik al voor de nod klaptieten had en volledig vertrouwen dat het goed zat, en een kerngezond kind zonder enig verschijnsel behalve een dikker wordende buik, en weer zwanger (35 week al) waarbij ik ook klaptieten had in het begin maar wel het gevoel dat het niet goed zat. 
Het enige wat helpt is afleiding zoeken. Veel afleiding, en je tijd uitzitten van echo tot echo.
Het enige wat helpt is afleiding zoeken. Veel afleiding, en je tijd uitzitten van echo tot echo.
donderdag 3 augustus 2017 om 11:13
De uitspraak: 'je kunt je niet voorbereiden op een teleurstelling' vind ik heel mooi. Die ga ik onthouden. Wij zijn vrijdag of zaterdag pas vier weken, hele korte cyclus en late eisprong.
Ik heb nu soms de gedachte dat het te mooi is om waar te zijn dat we direct zwanger zijn en dat het daarom wel mis moet gaan
Canofcoke, ik hoop dat je een hele fijne verloskundige hebt die goed naar je kan luisteren
Ik heb nu soms de gedachte dat het te mooi is om waar te zijn dat we direct zwanger zijn en dat het daarom wel mis moet gaan
Canofcoke, ik hoop dat je een hele fijne verloskundige hebt die goed naar je kan luisteren
donderdag 3 augustus 2017 om 11:18
ik herken het maar al te goed. Voor ons eerste kindje een miskraam gehad bij bijna 6 weken. Totaal niet asn zien komen. Had een knaltest en dacht altijd dat ik moeilijk zwanger kon worden. Zo blij met de zwangerschap en je valt dan in een diep gat. Maand daarna was ik alweer zwanger maar ik geloofde toen niet dat ik zwanger was denk lichaam houd me voor de gek. Ondertussen kruipt er een bijna 10 maanden oud meisje rond. Sinds ruim een week weet ik dat ik weer zwanger ben maar ee onzekerheid blijft. Elke Kerr als ik naar de wc ga kijken of ik bloed zie. Ik probeer er soms maar niet over na te denken. Maar genieten is ook lastig. Statistisch gezien is de kans dat het goed gast groter dan dat het niet goed gaat.
donderdag 3 augustus 2017 om 11:23
Ik heb er heel veel houvast van dat ik veel vrouwen 'ken' die eerst een miskraam hadden en daarna gewoon een of meer kindjes op de wereld gezet hebben. Dat vind ik een heel fijn idee.
En verder is het inderdaad afwachten met heel veel geduld en kwaaltjes zeggen idd niks. Ik voel me nu zo anders als bij m'n MA en m'n schoonzus bijvoorbeeld is niet eens 1x misselijk geweest.
En verder is het inderdaad afwachten met heel veel geduld en kwaaltjes zeggen idd niks. Ik voel me nu zo anders als bij m'n MA en m'n schoonzus bijvoorbeeld is niet eens 1x misselijk geweest.
donderdag 3 augustus 2017 om 11:25
is ook gewoon heel spannend, ik heb afscheid moeten nemen met 21w.. nu opnieuw zwanger en blij als ik over die 21 weken ben. zo zal dat bij jou ook werken denk ik:) probeer vertrouwen te hebben en de uitslag is al bepaald. meer dan gezond leven kun je niet doen! heel veel suc6 en als je er veel stress van hebt gewoon de vk bellen voor een extra echo
donderdag 3 augustus 2017 om 11:36
Jeetje, waar heftig! Ik hoop dat de tijd snel gaat voor je!piene1987 schreef: ↑03-08-2017 11:25is ook gewoon heel spannend, ik heb afscheid moeten nemen met 21w.. nu opnieuw zwanger en blij als ik over die 21 weken ben. zo zal dat bij jou ook werken denk ik:) probeer vertrouwen te hebben en de uitslag is al bepaald. meer dan gezond leven kun je niet doen! heel veel suc6 en als je er veel stress van hebt gewoon de vk bellen voor een extra echo
donderdag 3 augustus 2017 om 12:54
Dat eerste trimester is gewoon stom!
Heel fijn voor alle vrouwen die zorgeloos hun zwangerschap doorfluiten, maar als je een miskraam hebt gehad dan is zeker dat eerste trimester mega spannend. Je gaat aan alles twijfelen en ieder niet-aanwezig kwaaltje maakt je onzeker. Uit zelfbescherming durf je nog niet te hopen en te verheugen. Heel herkenbaar dus! Mijn eerste zwangerschap werd een miskraam met 6wk. Daarna al snel weer zwanger en nu een gezonde zoon van 2 jaar. Momenteel bijna 36wk zwanger van nummer 2.
'Helaas' zal je toch deze eerste weken door moeten zien te komen. Probeer niet te veel stil te staan bij wat je allemaal 'hoort' te voelen. Ik heb zelf heel weinig kwaaltjes gehad die eerste weken. Het zegt dus niks over hoe het met je kindje gaat. Sterkte deze spannende maanden en hopelijk heb je een gezonde, fijne zwangerschap met een prachtig kindje na 9 maanden!
Heel fijn voor alle vrouwen die zorgeloos hun zwangerschap doorfluiten, maar als je een miskraam hebt gehad dan is zeker dat eerste trimester mega spannend. Je gaat aan alles twijfelen en ieder niet-aanwezig kwaaltje maakt je onzeker. Uit zelfbescherming durf je nog niet te hopen en te verheugen. Heel herkenbaar dus! Mijn eerste zwangerschap werd een miskraam met 6wk. Daarna al snel weer zwanger en nu een gezonde zoon van 2 jaar. Momenteel bijna 36wk zwanger van nummer 2.
'Helaas' zal je toch deze eerste weken door moeten zien te komen. Probeer niet te veel stil te staan bij wat je allemaal 'hoort' te voelen. Ik heb zelf heel weinig kwaaltjes gehad die eerste weken. Het zegt dus niks over hoe het met je kindje gaat. Sterkte deze spannende maanden en hopelijk heb je een gezonde, fijne zwangerschap met een prachtig kindje na 9 maanden!
donderdag 3 augustus 2017 om 15:03
Ik herken het ook. Bij de eerste een miskraam bij 8 weken. maand later alweer zwanger. Die bleef gelukkig (wordt volgende maand alweer 7). maar ik weet nog dat ik toen zowat ieder half uur naar het toilet ging om te kijken of ik al bloed zag ofzo... wat een onzekerheid, werd er gek van. ik had ook echt nergens last van de eerste 10 weken ofzo. alleen mijn borsten waren gespannen. dus als dat een dagje minder was, was ik bijna in paniek. maar geleidelijk aan kreeg ik meer kwaaltjes en voelde ik me meer zwanger en kreeg er ook vertrouwen in. Sterkte!
Don't cry, buy a bag and move on.
donderdag 3 augustus 2017 om 15:47
Ik herken het helemaal hoor, ik heb inmiddels 4 miskramen achter de rug en ben nu weer zwanger. Toevallig vandaag weer een echo gehad en ik zit nu op 10+6, nog niet eerder zo ver gekomen. En ik vind al die weken ook zenuwslopend en tergend langzaam voorbij kruipen. Gelukkig mocht ik deze keer al sinds 6 weken regelmatig naar het ziekenhuis voor controle echo's, maar dan nog.....pffff.
En je hebt gelijk....je kunt het niet veranderen, maar even je hart luchten is toch fijn! Volhouden, ik begin nu een klein beetje vertrouwen te krijgen dat het toch een keer goed mag gaan.
Succes!
En je hebt gelijk....je kunt het niet veranderen, maar even je hart luchten is toch fijn! Volhouden, ik begin nu een klein beetje vertrouwen te krijgen dat het toch een keer goed mag gaan.
Succes!
donderdag 10 augustus 2017 om 06:46
Hi canofcoke, ik herken je uit het topic uitgerekend 1-15 april, we zijn bijna even lang zwanger. Ik wil daar niet te veel uitwijden over mijn zorgen, maar wil je laten weten dat ik het ook enorm zwaar vind. Ik had een MA bij 10 weken in februari en in juni nog een vroege miskraam. Na die laatste ben ik naar een psycholoog gegaan en die zegt dat ik verschijnselen heb van een post traumatische stress stoornis (wat hierbij ook een rol speelt is dat ik 15 jaar geleden een vrij ver gevorderde zwangerschap heb laten afbreken). Ik ben echt op van de stress, vind het erg moeilijk om te ontspannen. Mijn werk lijdt er zelfs onder, ik kan mij niet concentreren en maak fouten. Vandaag wacht mij op het werk een gesprek daarover... Ik kan soms zo in paniek raken en voel me enorm labiel. Ik heb niet echt goed advies voor je, wil je alleen laten weten dat ik dus wel in een vergelijkbare situatie zit en je zo goed begrijp... Een tip is idd afleiding zoeken, maar dat lukt mij ook niet heel goed moet ik zeggen. Er zit voor ons beiden niks anders op dan de tijd uitzitten ben ik bang.
donderdag 10 augustus 2017 om 07:05
Hoi Yeti
Met zo'n voorgeschiedenis is het eerste trimester gewoon vreselijk
Ik had dus een MA in april
Wat heftig bij jou , ook die zwangerschapsafbreking
Ik heb met 1 MA abortion al een trauma gevoel Ik durf ook bijna niet naar dat echo centrum
Ik schrijf niet meer mee in April groep. Het voelde daar echt niet fijn en voor mij is het alles behalve de mooiste tijd van mijn leven zoals sommige schrijven
Ik schrijf nu in een ander topic. ( geen roze wolk ) misschien kan je je daar ook bij aansluiten ?
En sterkte vandaag op werk Zijn ze op de hoogte van jouw situatie ? Anders zou ik er misschien wel wat over vertellen dan snappen ze een beetje waarom je er niet bij bent met je hoofd en kan je meer begrip verwachten
Met zo'n voorgeschiedenis is het eerste trimester gewoon vreselijk
Ik had dus een MA in april
Wat heftig bij jou , ook die zwangerschapsafbreking
Ik heb met 1 MA abortion al een trauma gevoel Ik durf ook bijna niet naar dat echo centrum
Ik schrijf niet meer mee in April groep. Het voelde daar echt niet fijn en voor mij is het alles behalve de mooiste tijd van mijn leven zoals sommige schrijven
Ik schrijf nu in een ander topic. ( geen roze wolk ) misschien kan je je daar ook bij aansluiten ?
En sterkte vandaag op werk Zijn ze op de hoogte van jouw situatie ? Anders zou ik er misschien wel wat over vertellen dan snappen ze een beetje waarom je er niet bij bent met je hoofd en kan je meer begrip verwachten
