Relaties
alle pijlers
Beter geen relatie?
zaterdag 5 augustus 2017 om 00:13
Hoe vaak lees ik t hier? De twijfels en de onrust bij een nieuw contact. Vindt hij me leuk? Waarom appt hij me niet? Die eeuwige twijfel
Zelf heb ik t ook. Nu ook weer, een best leuke lieve date. Geeft me genoeg bevestiging. Maar t dal waarin die bevestiging valt, is blijkbaar bodemloos. T is nooit genoeg, zit ik verdomme weer een avond onrustig te wezen omdat iemand ( die notabene gewoon werkt) geen app stuurt. Het maakt dus niet uit of de man wel of niet veel aandacht geeft.
Waar ik ook een ster in ben is alvast ruzie zoeken zodat hij mij zat wordt. Of t uit maken, dan dumpt hij mij niet.
Eerlijk gezegd is mijn leven het leukst wanneer ik niemand heb. Gewoon happy met werk, huis, kinderen, vrienden.. Af en toe een scharrel voor de seks...
Al dat appen en nadenken over appen en wachten op appen en vervolgens nadenken of ik dit wel wil. Ik had mijn tijd en energie beter kunnen gebruiken. Ik had kunnen promoveren in die tijd.
Wie herkent dit?
Zelf heb ik t ook. Nu ook weer, een best leuke lieve date. Geeft me genoeg bevestiging. Maar t dal waarin die bevestiging valt, is blijkbaar bodemloos. T is nooit genoeg, zit ik verdomme weer een avond onrustig te wezen omdat iemand ( die notabene gewoon werkt) geen app stuurt. Het maakt dus niet uit of de man wel of niet veel aandacht geeft.
Waar ik ook een ster in ben is alvast ruzie zoeken zodat hij mij zat wordt. Of t uit maken, dan dumpt hij mij niet.
Eerlijk gezegd is mijn leven het leukst wanneer ik niemand heb. Gewoon happy met werk, huis, kinderen, vrienden.. Af en toe een scharrel voor de seks...
Al dat appen en nadenken over appen en wachten op appen en vervolgens nadenken of ik dit wel wil. Ik had mijn tijd en energie beter kunnen gebruiken. Ik had kunnen promoveren in die tijd.
Wie herkent dit?
zaterdag 5 augustus 2017 om 08:51
zaterdag 5 augustus 2017 om 08:57
Er is wel eens een onderzoek gedaan en het schijnt dat mensen die heel conflict vermijdend zijn, wat ik eveneens interpreteer als weinig onzekerheden en stress in het leven willen hebben, veel gelukkiger zijn zonder relatie. Kan natuurlijk door een slechte jeugd en allerlei onzin verergerd worden, maar conflicten willen vermijden zit ook in het karakter.
Ik heb zelf eigenlijk ook het gevoel dat dit bij mij mee speelt. Ik heb geen probleem met een conflict aangaan perse, maar wel een hele lage tolerantie voor alles wat onzeker of negatief is en anderzijds veel wrijving in mijn leven brengt. Toevallig zat ik een paar dagen geleden nog in de rats omdat ik voor het eerst sinds lange tijd weer iemand leuk vond en ik herkende mezelf gelijk niet meer. Dacht ook zo van: "Jeetje, dat terwijl ik als single gewoon een leuk mens ben."
Maar weet je, ik denk dat je ook gewoon op een dag een keer iemand tegen komt bij wie je helemaal niet getergd wordt door dat soort gevoelens. Misschien val je later op een van je beste vrienden of een collega die je al jaren lang hebt. Relaties die uit een al bestaande vertrouwensbasis ontstaan zijn veel minder een rollercoaster.
Ik heb zelf eigenlijk ook het gevoel dat dit bij mij mee speelt. Ik heb geen probleem met een conflict aangaan perse, maar wel een hele lage tolerantie voor alles wat onzeker of negatief is en anderzijds veel wrijving in mijn leven brengt. Toevallig zat ik een paar dagen geleden nog in de rats omdat ik voor het eerst sinds lange tijd weer iemand leuk vond en ik herkende mezelf gelijk niet meer. Dacht ook zo van: "Jeetje, dat terwijl ik als single gewoon een leuk mens ben."
Maar weet je, ik denk dat je ook gewoon op een dag een keer iemand tegen komt bij wie je helemaal niet getergd wordt door dat soort gevoelens. Misschien val je later op een van je beste vrienden of een collega die je al jaren lang hebt. Relaties die uit een al bestaande vertrouwensbasis ontstaan zijn veel minder een rollercoaster.
zaterdag 5 augustus 2017 om 09:01
Waterman26 schreef: ↑05-08-2017 06:48Maar nu ik mijn topic teruglees, lijkt t alsof appen het probleem is. Maar appen is uiteindelijk gewoon een communicatiemiddel dat die aandachtsgeilheid die sommigen van ons hebben, voedt en groter maakt.
Het echte probleem is dat ik afhankelijk word zodra ik iemand leuk vind. Dat ik dan verander in een zeikwijf en mezelf niet leuk vind. Dat is een rotgevoel.
En natuurlijk kan ik mezelf wel corrigeren. Afleiding zoeken, iets leuks gaan doen... maar zo langzamerhand vind ik alle energie die ik moet gaan steken in die onrust al vervelend.
Of zou t zo zijn dat je dat wel over hebt voor De Ware?
Wat doe je concreet dan, als je verandert in een zeikwijf? Ga je iemand af zitten zeiken, vervelende opmerkingen maken?
Krijg motto niet verwijderd :-)
zaterdag 5 augustus 2017 om 09:41
Mijn ervaring: ik ben een paar jaar geleden na een hele lange relatie (ruim 15 jr) ook weer alleen verder gegaan.
Een paar jaar genomen om bij te komen, m'n gevoel, energie en huisje weer op orde te krijgen etc.
Tevreden en blij worden met mijn nieuwe leven en weer met mijzelf.
Na klein 2 jr gaan daten: heel wat 'kikkers gekust' (w.o. bindingsangstigen, mannen die het maar om 1 ding ging etc.)
en vooral héél veel geleerd over mezelf.
Ik herken ook het 'gedoe' rondom appen, onzekerheid e.d. Was er vaak behoorlijk zat van.
Uiteindelijk bleek inderdaad dat de ander dan 'not that into me' was. Hard, maar waar. En duidelijk.
Toen geruime tijd een fwb gehad, waar ik echt wel op gesteld was, maar waar het (zeker ook vanuit mij, maar hij
wist het ook en dat bleek ook uit zijn gedrag / houding / persoonlijkheid) duidelijk was dat er niet méér in zat:
we maakten geen echt deel uit van elkaars leven. Maar ik vond 't prima.
Ik zat zelf ook in een heel andere 'modus' tegenover hem. Geen onzekerheid over appen, ik was niet afhankelijk van
zijn aandacht, gaf zelf ook mijn grenzen aan. Veel van geleerd ook: o.a. dat ik seks om de seks ook kan waarderen.
De laatste 1 1/2 jr kwam ik een aantal keer iemand tegen die ik al heel lang ken. Ik vond hem altijd al sympathiek,
maar nu hing er (in eerste instantie wist ik dat natuurlijk alleen w.b. mezelf) beduidend meer in de lucht.
Sinds begin dit jaar heeft zich dat ontwikkeld tot een relatie. De eerste 2 weken was het natuurlijk wel aftasten:
hoe leuk vinden we elkaar. Maar dat werd heel gauw duidelijk.
En: absoluut geen onzekerheid, geen onrustig gevoel. Het zit gewoon GOED. Het voelt op dat vlak gewoon zó rustig!
Het gaat vanzelf. Dat is voor mij een duidelijke graadmeter dat het goed zit.
Dus zo heb ik het ervaren: eerst blij en tevreden over jezelf zijn, dat straal je uit. Van daaruit komt het goed.
Heus niet altijd over geëffende paden, maar het kómt goed.
Een paar jaar genomen om bij te komen, m'n gevoel, energie en huisje weer op orde te krijgen etc.
Tevreden en blij worden met mijn nieuwe leven en weer met mijzelf.
Na klein 2 jr gaan daten: heel wat 'kikkers gekust' (w.o. bindingsangstigen, mannen die het maar om 1 ding ging etc.)
en vooral héél veel geleerd over mezelf.
Ik herken ook het 'gedoe' rondom appen, onzekerheid e.d. Was er vaak behoorlijk zat van.
Uiteindelijk bleek inderdaad dat de ander dan 'not that into me' was. Hard, maar waar. En duidelijk.
Toen geruime tijd een fwb gehad, waar ik echt wel op gesteld was, maar waar het (zeker ook vanuit mij, maar hij
wist het ook en dat bleek ook uit zijn gedrag / houding / persoonlijkheid) duidelijk was dat er niet méér in zat:
we maakten geen echt deel uit van elkaars leven. Maar ik vond 't prima.
Ik zat zelf ook in een heel andere 'modus' tegenover hem. Geen onzekerheid over appen, ik was niet afhankelijk van
zijn aandacht, gaf zelf ook mijn grenzen aan. Veel van geleerd ook: o.a. dat ik seks om de seks ook kan waarderen.
De laatste 1 1/2 jr kwam ik een aantal keer iemand tegen die ik al heel lang ken. Ik vond hem altijd al sympathiek,
maar nu hing er (in eerste instantie wist ik dat natuurlijk alleen w.b. mezelf) beduidend meer in de lucht.
Sinds begin dit jaar heeft zich dat ontwikkeld tot een relatie. De eerste 2 weken was het natuurlijk wel aftasten:
hoe leuk vinden we elkaar. Maar dat werd heel gauw duidelijk.
En: absoluut geen onzekerheid, geen onrustig gevoel. Het zit gewoon GOED. Het voelt op dat vlak gewoon zó rustig!
Het gaat vanzelf. Dat is voor mij een duidelijke graadmeter dat het goed zit.
Dus zo heb ik het ervaren: eerst blij en tevreden over jezelf zijn, dat straal je uit. Van daaruit komt het goed.
Heus niet altijd over geëffende paden, maar het kómt goed.
't Komt allemaal goed!
zaterdag 5 augustus 2017 om 10:23
Ik zelf haat altijd de eerste maanden, zelfs het eerste half jaar, van een relatie. Je moet elkaar nog leren kennen, elkaars intenties zijn vaak nog niet 100% duidelijk, je weet nog niet echt wat je van de ander kan verwachten etc. Bij mij is dat altijd een periode waar ik heel onzeker ben en dat je dan tegenwoordig zaken als whatsapp etc hebt helpt daar eigenlijk niet echt in. Want je ziet wanneer iemand online is geweest maar niet met jou heeft zitten chatten, of iemand leest je bericht maar reageert niet meteen. Als ik het dan puur rationeel bekijk weet ik dat dat niets is om zorgen over te maken. Ik zit ook op whatsapp te chatten met vriendinnen zonder dat ik elke keer een gesprek aan knoop met iemand in wie ik interesse heb. Of ik kan ook wel eens een bericht alvast lezen maar nog niet meteen antwoorden omdat ik in de auto zit, net boodschappen aan het doen ben, mij moet haasten, een meeting op t werk heb etc.
Maar ik heb de eerste maanden altijd wel veel onzekerheid en vind dat echt verschrikkelijk.. ik herken me dus zeker in wat je schrijft
Maar ik heb de eerste maanden altijd wel veel onzekerheid en vind dat echt verschrikkelijk.. ik herken me dus zeker in wat je schrijft
zaterdag 5 augustus 2017 om 11:43
Dank je. Klopt helemaalNDD93 schreef: ↑05-08-2017 08:57Er is wel eens een onderzoek gedaan en het schijnt dat mensen die heel conflict vermijdend zijn, wat ik eveneens interpreteer als weinig onzekerheden en stress in het leven willen hebben, veel gelukkiger zijn zonder relatie. Kan natuurlijk door een slechte jeugd en allerlei onzin verergerd worden, maar conflicten willen vermijden zit ook in het karakter.
Ik heb zelf eigenlijk ook het gevoel dat dit bij mij mee speelt. Ik heb geen probleem met een conflict aangaan perse, maar wel een hele lage tolerantie voor alles wat onzeker of negatief is en anderzijds veel wrijving in mijn leven brengt. Toevallig zat ik een paar dagen geleden nog in de rats omdat ik voor het eerst sinds lange tijd weer iemand leuk vond en ik herkende mezelf gelijk niet meer. Dacht ook zo van: "Jeetje, dat terwijl ik als single gewoon een leuk mens ben."
Maar weet je, ik denk dat je ook gewoon op een dag een keer iemand tegen komt bij wie je helemaal niet getergd wordt door dat soort gevoelens. Misschien val je later op een van je beste vrienden of een collega die je al jaren lang hebt. Relaties die uit een al bestaande vertrouwensbasis ontstaan zijn veel minder een rollercoaster.
zaterdag 5 augustus 2017 om 12:25
Dit vult mijn reactie aan. Ik heb een relatie met een man die daarvoor al vijf jaar een goede vriend van me was. Dus die opmerking over het veilig voelen omdat je vertrouwen hebt in iemand klopt in mijn geval zeker! Ik ben niet zo goed met het vertrouwen van mensen, dat heeft tijd nodig.NDD93 schreef: ↑05-08-2017 08:57
Maar weet je, ik denk dat je ook gewoon op een dag een keer iemand tegen komt bij wie je helemaal niet getergd wordt door dat soort gevoelens. Misschien val je later op een van je beste vrienden of een collega die je al jaren lang hebt. Relaties die uit een al bestaande vertrouwensbasis ontstaan zijn veel minder een rollercoaster.
Hips, hopsakee en pierlala.
zaterdag 5 augustus 2017 om 13:33
zaterdag 5 augustus 2017 om 14:20
In het verleden zou ik volmondig 'Ja' hebben geantwoord, want God wat vond ik het vervelend om verliefd te zijn. Waarom appt hij niet? Waarom belt hij niet? Waarom komt hij niet langs? Is het nu zo druk op het werk dat hij nu even niet kan appen? Ik app toch ook, ook al is mijn werk stressvol. Etc. etc.
Ruim tweeënhalf jaar geleden ontmoette ik mijn vriend. Ik heb bij deze man nooit onzekerheid gekend. Het ging allemaal vanzelf. Had ik een belangrijke afspraak, dan appte hij om te vragen hoe het was geweest. Had ik een avondje vrij, dan kwam hij langs. Wilde hij even mijn stem horen, dan belde hij. En andersom ook. Belde ik hem, dan nam hij op. Appte ik hem, dan kreeg ik antwoord. Zo verschrikkelijk gemoedelijk! Zo niet stressvol!
Ik denk dan ook niet dat je altijd vrijgezel moet willen blijven, maar wel dat je de juiste man nog moet tegenkomen. Natuurlijk is verliefdheid een beetje stressvol, maar als het goed is dan voelt het ook goed en doet niemand meer moeilijk.
Ruim tweeënhalf jaar geleden ontmoette ik mijn vriend. Ik heb bij deze man nooit onzekerheid gekend. Het ging allemaal vanzelf. Had ik een belangrijke afspraak, dan appte hij om te vragen hoe het was geweest. Had ik een avondje vrij, dan kwam hij langs. Wilde hij even mijn stem horen, dan belde hij. En andersom ook. Belde ik hem, dan nam hij op. Appte ik hem, dan kreeg ik antwoord. Zo verschrikkelijk gemoedelijk! Zo niet stressvol!
Ik denk dan ook niet dat je altijd vrijgezel moet willen blijven, maar wel dat je de juiste man nog moet tegenkomen. Natuurlijk is verliefdheid een beetje stressvol, maar als het goed is dan voelt het ook goed en doet niemand meer moeilijk.
zondag 6 augustus 2017 om 21:45
Ik geloof natuurlijk wat je zegt: bij de ware valt alles op de plaats en is er geen twijfel.
Toch is het niet altijd zo simpel. Er zijn mensen ( zoals ik) waarbij die onrust er gewoon altijd is. Of t nu een klootzak is die nooit iets laat horen of een man die wel degelijk voor me gaat... onrustig ben ik toch wel. Ik geloof helemaal niet dat de onrust die ik voel, iets zegt over de man waarmee ik date. Was t maar zo!
Natuurlijk geef ik er niet toe. 90 procent van de claimerige, verongelijkte en aandacht zuigende apps zijn nooit verstuurd ( of wel maar dan aan mezelf). De 10 procent die ik wel stuurde, waren al erg genoeg. Haha. Maar wil ik nog wel zo vechten?
Toch is het niet altijd zo simpel. Er zijn mensen ( zoals ik) waarbij die onrust er gewoon altijd is. Of t nu een klootzak is die nooit iets laat horen of een man die wel degelijk voor me gaat... onrustig ben ik toch wel. Ik geloof helemaal niet dat de onrust die ik voel, iets zegt over de man waarmee ik date. Was t maar zo!
Natuurlijk geef ik er niet toe. 90 procent van de claimerige, verongelijkte en aandacht zuigende apps zijn nooit verstuurd ( of wel maar dan aan mezelf). De 10 procent die ik wel stuurde, waren al erg genoeg. Haha. Maar wil ik nog wel zo vechten?
zondag 6 augustus 2017 om 21:49
Ik date nu met een superlieverd. Echt, geen enkele reden om te denken dat hij mij niet ziet zitten of zo.LarissavV schreef: ↑05-08-2017 08:51Ik herken het ook zeker!! Dat onrustige en het zoeken naar bevestiging en eigen conclusies trekken...
ik net ook weer de stekker uit een "date" van ruim 4 maanden getrokken en voel me nu weer stuk rustiger en dan snap ik ook niet waar ik aan begonnen ben!
Stom he :p
En dan toch weer die onrust....
zondag 6 augustus 2017 om 22:05
Waterman26 schreef: ↑06-08-2017 21:49Ik date nu met een superlieverd. Echt, geen enkele reden om te denken dat hij mij niet ziet zitten of zo.
En dan toch weer die onrust....
Je bedoelt dat je alvast je eigen glazen gaat ingooien? Ik stelde de vraag al eerder, wat doe je concreet in je gedrag dat je de man in kwestie wegjaagt of het zelf op voorhand afkapt? Voelt dat veiliger, het zelf afkappen want dan ben je dus niet de gedumpte?
Ik vind er zelf een verschil inzitten in laten weten dat er geen vervolg in zit, of maar met een man het contact aanhouden die wel leuk is evt. maar die je verder niet voor meer ziet zitten en die gaat zitten 'vervelen' net zolang totdat de man in kwestie er genoeg van heeft.
Krijg motto niet verwijderd :-)
zondag 6 augustus 2017 om 22:17
Wat vind jij claimerig, verongelijkt en aandacht zuigend dan?Waterman26 schreef: ↑06-08-2017 21:45Ik geloof natuurlijk wat je zegt: bij de ware valt alles op de plaats en is er geen twijfel.
Toch is het niet altijd zo simpel. Er zijn mensen ( zoals ik) waarbij die onrust er gewoon altijd is. Of t nu een klootzak is die nooit iets laat horen of een man die wel degelijk voor me gaat... onrustig ben ik toch wel. Ik geloof helemaal niet dat de onrust die ik voel, iets zegt over de man waarmee ik date. Was t maar zo!
Natuurlijk geef ik er niet toe. 90 procent van de claimerige, verongelijkte en aandacht zuigende apps zijn nooit verstuurd ( of wel maar dan aan mezelf). De 10 procent die ik wel stuurde, waren al erg genoeg. Haha. Maar wil ik nog wel zo vechten?
Hoe kijk je naar je eigen gedrag? Kun je goed grenzen aangeven of vind je al snel dat je zelf zeurt?
Als je van jezelf al vindt dat je zeurt, kun je een hele andere toon aanslaan dan wanneer je het doodnormaal vindt dat je een grens aangeeft.
En dat laatste hoort er bij in een relatie, als je niet je grenzen aangeeft, kan de ander er geen rekening mee houden.
Voorbeeldje: Stel jij vindt dat je zeurt, je vindt het moeilijk een berichtje te sturen waarin dat niet doorklinkt. Je doet veel moeite om eromheen te draaien, zegt dus eigenlijk niet wat je echt vindt, de boodschap komt niet goed bij je vriend aan, hij antwoord anders dan je hoopt/denkt/verwacht. Je stuurt nog een appje, maar weer niet duidelijk met je eigen grens, boodschap komt weer niet aan, dus weer geen gewenste reactie.. enz. Jij vindt dan dat je zeurt en je vriend vindt dat je veel appt. En beiden heb je dan gelijk, maar dat is dan wel relatief eenvoudig op te lossen door het duidelijker weergeven van je boodschap/grens.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 6 augustus 2017 om 22:36
Merl0t schreef: ↑06-08-2017 22:17Wat vind jij claimerig, verongelijkt en aandacht zuigend dan?
Hoe kijk je naar je eigen gedrag? Kun je goed grenzen aangeven of vind je al snel dat je zelf zeurt?
Als je van jezelf al vindt dat je zeurt, kun je een hele andere toon aanslaan dan wanneer je het doodnormaal vindt dat je een grens aangeeft.
En dat laatste hoort er bij in een relatie, als je niet je grenzen aangeeft, kan de ander er geen rekening mee houden.
Voorbeeldje: Stel jij vindt dat je zeurt, je vindt het moeilijk een berichtje te sturen waarin dat niet doorklinkt. Je doet veel moeite om eromheen te draaien, zegt dus eigenlijk niet wat je echt vindt, de boodschap komt niet goed bij je vriend aan, hij antwoord anders dan je hoopt/denkt/verwacht. Je stuurt nog een appje, maar weer niet duidelijk met je eigen grens, boodschap komt weer niet aan, dus weer geen gewenste reactie.. enz. Jij vindt dan dat je zeurt en je vriend vindt dat je veel appt. En beiden heb je dan gelijk, maar dat is dan wel relatief eenvoudig op te lossen door het duidelijker weergeven van je boodschap/grens.
Is dit ergens niet een voorbode dat het gewoon niet klikt? Wel proberen om er nog iets van communicatie in te leggen maar je eigenlijk al weet dat het niet gaat werken? Anders gezegd: als je toch al met je verkeerde been uit bed bent gestapt met een kuthumeur er bovenop, valt vermoedelijk alles verkeerd, dus, zeuren/vervelend doen/afkappen want hij/zij reageert niet fijn is dan het makkelijkste om mee om te gaan.
Aan wie ligt het dan is de vraag.
En Waterman, als je er genoeg van hebt, zoals je in je OP aangeeft, waarom blijf je dit gedrag dan voortzetten? Of zoek je ergens toch ook wel het drama eromheen op?
Krijg motto niet verwijderd :-)
zondag 6 augustus 2017 om 22:48
Even voor de goede orde: het lijkt nu alsof de man waarmee ik nu date en ik een probleem hebben over appen. Dat is niet zo, ten eerste omdat ik me inhoud en ten tweede omdat ik hem al uitgelegd heb dat dit een dingetje bij mij is Dat is dus t probleem niet.
Het probleem ( nou ja groot woord) is dat ik me bij zo n onrustige bui en de strijd die ik met mezelf moet voeren, wel eens afvraag of ik niet beter af ben zonder.
En ja ( vorige reactie) moeite met grenzen aangeven is voor mij een bekend iets.
Dank jullie overigens voor de serieuze antwoorden. Als ik zo op t forum lees, denk ik dat ik niet de enige ben met dit soort gedoe.
Het probleem ( nou ja groot woord) is dat ik me bij zo n onrustige bui en de strijd die ik met mezelf moet voeren, wel eens afvraag of ik niet beter af ben zonder.
En ja ( vorige reactie) moeite met grenzen aangeven is voor mij een bekend iets.
Dank jullie overigens voor de serieuze antwoorden. Als ik zo op t forum lees, denk ik dat ik niet de enige ben met dit soort gedoe.
zondag 6 augustus 2017 om 22:48
Weet ik niet zo goed.iceteapeach schreef: ↑06-08-2017 22:36Is dit ergens niet een voorbode dat het gewoon niet klikt? Wel proberen om er nog iets van communicatie in te leggen maar je eigenlijk al weet dat het niet gaat werken? Anders gezegd: als je toch al met je verkeerde been uit bed bent gestapt met een kuthumeur er bovenop, valt vermoedelijk alles verkeerd, dus, zeuren/vervelend doen/afkappen want hij/zij reageert niet fijn is dan het makkelijkste om mee om te gaan.
Aan wie ligt het dan is de vraag.
Ik bedoel het eigenlijk zo: (voorbeeld)
Vriend stuurt 's ochtends een appje: zal ik bij jou eten vanavond?
Jij stuurt: ja hoor, dat kan wel. (Maar denkt: shit, ik had vanavond voor koffie met die vriendin afgesproken, hoe lossen we dat op?)
Vriend neemt je app aan als een akkoord en reageert niet meer.
Jij denkt: shit, komt-ie nu wel of niet? En hoe laat? En kan ik dan wel weg? Maar dat communiceer je niet, want je wilt niet zeiken. In de loop van de dag typ je een bericht of 9 die je allemaal wist, want 'gezeik'. Het 10e bericht verstuur je wel: eten we samen? En hoe laat ben je er?
Dat kan als gezeik over komen, omdat je in je hoofd die 9 ongestuurde berichtjes meerekent en van jezelf baalt dat je niet duidelijk bent geweest. Je baalt dat je een extra berichtje moet sturen waarin het lijkt alsof je meer bevestiging van hem wil. Een simpele oplossing is dan om meteen duidelijk aan vriend te appen: samen eten kan, maar ik ga wel weg, dus doe me even een tijd waartussen we samen aan tafel gaan. Dat scheelt dan 9 fictieve zeikberichtjes en het 10e berichtje.
Maar misschien is dat wel helemaal niet aan de orde bij TO. Was maar een gedachtesprong mbt het zeikerige wat ze noemt.
Edit: gepost na laatste update van TO, dus niet zo relevant, denk ik.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 6 augustus 2017 om 23:27
Ja dat was een soort date topic toch? Ik post weinig tot niets meer, maar lees nog wel mee hier en daar 
Ik kom net weer uit een onmogelijke affaire dus date voorlopig even niet.. Wel weer in therapie gegaan omdat ik toch mijn valkuilen eerder wil (h)erkennen.
Ik kom net weer uit een onmogelijke affaire dus date voorlopig even niet.. Wel weer in therapie gegaan omdat ik toch mijn valkuilen eerder wil (h)erkennen.
Waterman26 schreef: ↑06-08-2017 21:47Date jij nog? Volgens mij hadden we ooit contact op een ander date topic.
zondag 6 augustus 2017 om 23:35
ik heb dit 6 keer gelezen, maar snap er niks van.Merl0t schreef: ↑06-08-2017 22:48Weet ik niet zo goed.
Ik bedoel het eigenlijk zo: (voorbeeld)
Vriend stuurt 's ochtends een appje: zal ik bij jou eten vanavond?
Jij stuurt: ja hoor, dat kan wel. (Maar denkt: shit, ik had vanavond voor koffie met die vriendin afgesproken, hoe lossen we dat op?)
Vriend neemt je app aan als een akkoord en reageert niet meer.
Jij denkt: shit, komt-ie nu wel of niet? En hoe laat? En kan ik dan wel weg? Maar dat communiceer je niet, want je wilt niet zeiken. In de loop van de dag typ je een bericht of 9 die je allemaal wist, want 'gezeik'. Het 10e bericht verstuur je wel: eten we samen? En hoe laat ben je er?
Dat kan als gezeik over komen, omdat je in je hoofd die 9 ongestuurde berichtjes meerekent en van jezelf baalt dat je niet duidelijk bent geweest. Je baalt dat je een extra berichtje moet sturen waarin het lijkt alsof je meer bevestiging van hem wil. Een simpele oplossing is dan om meteen duidelijk aan vriend te appen: samen eten kan, maar ik ga wel weg, dus doe me even een tijd waartussen we samen aan tafel gaan. Dat scheelt dan 9 fictieve zeikberichtjes en het 10e berichtje.
Maar misschien is dat wel helemaal niet aan de orde bij TO. Was maar een gedachtesprong mbt het zeikerige wat ze noemt.
Edit: gepost na laatste update van TO, dus niet zo relevant, denk ik.
volgens mij kun je de volgende keer beter zeggen dat je wel bij hem komt eten.
wat een gedoe zeg!
wij slapen nooit.
zondag 6 augustus 2017 om 23:43
Haha, precies het punt ervan. Voorbeeld van zinloos gedoe.valentinamaria schreef: ↑06-08-2017 23:35ik heb dit 6 keer gelezen, maar snap er niks van.
volgens mij kun je de volgende keer beter zeggen dat je wel bij hem komt eten.
wat een gedoe zeg!
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 6 augustus 2017 om 23:49
Merl0t schreef: ↑06-08-2017 22:48Weet ik niet zo goed.
Ik bedoel het eigenlijk zo: (voorbeeld)
Vriend stuurt 's ochtends een appje: zal ik bij jou eten vanavond?
Jij stuurt: ja hoor, dat kan wel. (Maar denkt: shit, ik had vanavond voor koffie met die vriendin afgesproken, hoe lossen we dat op?)
Vriend neemt je app aan als een akkoord en reageert niet meer.
Jij denkt: shit, komt-ie nu wel of niet? En hoe laat? En kan ik dan wel weg? Maar dat communiceer je niet, want je wilt niet zeiken. In de loop van de dag typ je een bericht of 9 die je allemaal wist, want 'gezeik'. Het 10e bericht verstuur je wel: eten we samen? En hoe laat ben je er?
Dat kan als gezeik over komen, omdat je in je hoofd die 9 ongestuurde berichtjes meerekent en van jezelf baalt dat je niet duidelijk bent geweest. Je baalt dat je een extra berichtje moet sturen waarin het lijkt alsof je meer bevestiging van hem wil. Een simpele oplossing is dan om meteen duidelijk aan vriend te appen: samen eten kan, maar ik ga wel weg, dus doe me even een tijd waartussen we samen aan tafel gaan. Dat scheelt dan 9 fictieve zeikberichtjes en het 10e berichtje.
Maar misschien is dat wel helemaal niet aan de orde bij TO. Was maar een gedachtesprong mbt het zeikerige wat ze noemt.
Edit: gepost na laatste update van TO, dus niet zo relevant, denk ik.
Jouw voorbeeld vind ik geen zeuren, dat vind ik simpelweg niet zeggen dat eten wel kan maar het niet de bedoeling is om te blijven hangen tot laat en dat de ander niet laat weten.
Zeuren vind ik ja zeggen, discussie aangaan (via jawel, app), moeilijk/vervelend gaat doen in de hoop dat de ander mss toch wel afhaakt en je vervolgens zelf kunt zeggen 'ja maar ik wilde wel afspreken hoor' (m.a.w. het ligt niet aan mij).
Vandaar mijn opmerking 'aan wie ligt het dan'. Dat vind ik best neurotisch gedrag. Naar jezelf maar vooral naar de ander. Maak dan gewoon geen dubbele afspraken, hoe makkelijk kan het zijn. Uitgaand van jouw voorbeeld dan nog steeds.
Vandaar mijn vraag aan Waterman wat voor gedrag er dan naar boven komt wat zijzelf als vervelend naar de ander ervaart. Sabotage toch mss?
Krijg motto niet verwijderd :-)
zondag 6 augustus 2017 om 23:56
Hi Ruby-Ann, dat is idd even geleden. Je was daar destijds ook (al) mee bezig. Hoe komt het dat je toch nog (steeds) in diezelfde kuil valt/trapt?
Krijg motto niet verwijderd :-)