Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:34
Tja, dan kan je alles wel wegredeneren. Mijn vader raakte een aantal jaar geleden net niet zijn baan kwijt in de bouw, waar hij al jaaaaaren werkt. Gelukkig is mijn moeder ook altijd gewoon blijven werken en hadden ze het dan ook nog gered, hadden ze de hypotheek kunnen blijven betalen, etc. Ja of mijn moeder had ook ontslag moeten krijgen, dat kan natuurlijk ook al is de kans een stuk kleiner dat het je allebei op hetzelfde moment overkomt. Alles is betrekkelijk, maar sommige rampzalige situaties kunnen met wat logisch nadenken over de toekomst mogelijk wel een stuk minder vervelend worden (en nee ik bedoel geen ziekte of sterven of dergelijke).
Het leven overkomt je, maar met het zekere voor het onzekere nemen waar het kan is soms niks mis.
Het leven overkomt je, maar met het zekere voor het onzekere nemen waar het kan is soms niks mis.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:38
herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:29Kennisje van me: is met de hier veel gebruikte argumenten in gedachten blijven werken bij thuiszorg (weet niet hoe de graad van verzorging heet, maar ze deed mensen onder de douche, trok steunkousen aan e.d.). Na zich jarenlang flexibel te hebben opgesteld wat betreft uren , invallen e.d. kreeg ze de mededeling: we gaan het zonder je proberen. Tja bezuinigingen maken deze maatregel nodig. Jammer.
Ze krijgt nog even WW en klaar is haar carrière.
Alles is betrekkelijk.
Ik probeer mijn leven en dat van mijn man en kinderen zo prettig mogelijk in te richten voor ons allemaal. Op wat de toekomst brengt hebben we ons voorbereid middels sparen en verzekeren. Verder weiger ik mijn leven te laten leiden door "wat als" en "je weet maar nooit". Zo wil ik niet leven en mijn man ook niet.
Paar jaar geleden ben ik aan kanker geopereerd. Ook niet iets wat je hoopt en verwacht maar het gebeurt, met alle gevolgen van dien.
Het leven is wat je overkomt, terwijl je het druk hebt met plannen maken.
Dat kennisje heeft wel pensioen opgebouwd.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:39
Timetraveler schreef: ↑09-08-2017 13:34Tja, dan kan je alles wel wegredeneren. Mijn vader raakte een aantal jaar geleden net niet zijn baan kwijt in de bouw, waar hij al jaaaaaren werkt. Gelukkig is mijn moeder ook altijd gewoon blijven werken en hadden ze het dan ook nog gered, hadden ze de hypotheek kunnen blijven betalen, etc. Ja of mijn moeder had ook ontslag moeten krijgen, dat kan natuurlijk ook al is de kans een stuk kleiner dat het je allebei op hetzelfde moment overkomt. Alles is betrekkelijk, maar sommige rampzalige situaties kunnen met wat logisch nadenken over de toekomst mogelijk wel een stuk minder vervelend worden (en nee ik bedoel geen ziekte of sterven of dergelijke).
Het leven overkomt je, maar met het zekere voor het onzekere nemen waar het kan is soms niks mis.
Dat hebben wij ook voor een groot deel afgedekt, maar het moet niet allesbepalend worden. Wij hebben ervoor gekozen om het leven te leiden wat we allebei willen. dat gaat voorlopig al 40 jaar goed. Hadden we beter kunnen kiezen voor een leven waar we allebei niet blij mee waren geweest, maar met de "zekerheid" dat we niet in problemen zouden komen? Ik denk het niet.
Maar nogmaals: iedereen moet die keuze lekker zelf maken, maar laten we nu gewoon eens stoppen met de keuzes van anderen af te branden.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:40
Ze werkte parttime. Is de moeite niet, zeker niet in aanmerking genomen dat thuiszorg erg slecht verdient. Wij hebben door onze levensstijl een behoorlijke spaarpot opgebouwd. Ook die levensstijl is een keuze.
Met deze spaarpot kunnen we straks jarenlang het pensioen maandelijks aanvullen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:41
Dat ga ik ook krijgen mocht mijn man komen te overlijden (moge god allah boeddha dit verhinderen) omdat mijn man 35 jaar in dienst is geweest van het Koninkrijk. Ook van het ABP. (andersom ook maar dan minder want minder lang in dienst)Blondie456 schreef: ↑09-08-2017 13:09Mijn man is in januari 2016 overleden en ik ben nu 52. Ik heb een weduwe pensioen via het ABP. Mijn man was ambtenaar.
En toch blijf ik werken mocht dit onverhoeds gebeuren. Ik ben van jouw leeftijd en mijn vriendinnen ook en die werken ook allemaal terwijl mannen met hoge inkomens. We gaan toch niet onze dure studies aan de wilgen hangen en niks doen?
Ik moet er niet aan dénken! Ik blijf me graag ontwikkelen. Ik doe ondanks mijn leeftijd (whahahaha, die idiote opmerkingen van de patatgeneratie
) nog steeds opleidingen (wel op kosten van de organisatie, die kansen zijn er dus die pak ik)Ik werk 4 dagen dus heb zeeeen van tijd om op terrassen gaan zitten en in de kroeg te hangen en weekendjes weg.
Zou denk ik instorten als ik alle dagen van de week thuis moest hangen. Geen kinderen meer thuis, al lang op eigen benen.
Iedereen om je heen werkt. Wat moet je dan toch doen? Netflixen en lezen en weet ik wat is ook wel een keer genoeg.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:44
Even een grapje tussendoor (dus gelieve niet serieus op in te gaan): wat je moet doen is oppasoma worden en kosteloos op al je nazaten en huisdieren passen.yasmijn schreef: ↑09-08-2017 13:41Dat ga ik ook krijgen mocht mijn man komen te overlijden (moge god allah boeddha dit verhinderen) omdat mijn man 35 jaar in dienst is geweest van het Koninkrijk. Ook van het ABP. (andersom ook maar dan minder want minder lang in dienst)
En toch blijf ik werken mocht dit onverhoeds gebeuren. Ik ben van jouw leeftijd en mijn vriendinnen ook en die werken ook allemaal terwijl mannen met hoge inkomens. We gaan toch niet onze dure studies aan de wilgen hangen en niks doen?
Ik moet er niet aan dénken! Ik blijf me graag ontwikkelen. Ik doe ondanks mijn leeftijd (whahahaha, die idiote opmerkingen van de patatgeneratie
Ik werk 4 dagen dus heb zeeeen van tijd om op terrassen gaan zitten en in de kroeg te hangen en weekendjes weg.
Zou denk ik instorten als ik alle dagen van de week thuis moest hangen. Geen kinderen meer thuis, al lang op eigen benen.
Iedereen om je heen werkt. Wat moet je dan toch doen? Netflixen en lezen en weet ik wat is ook wel een keer genoeg.
Want de kinderopvang is te duur en huisdieren moet ook kunnen bij 2 fulltime banen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:47
Ik word geen oma.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:44Even een grapje tussendoor (dus gelieve niet serieus op in te gaan): wat je moet doen is oppasoma worden en kosteloos op al je nazaten en huisdieren passen.
Want de kinderopvang is te duur en huisdieren moet ook kunnen bij 2 fulltime banen.
Je raakt een gevoelige snaar! Mijn nageslacht heeft geen kinderwens.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:48
herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:13En een gat in je CV kan inderdaad vervelend zijn ja. Maar er wordt dan wel vanuit gegaan dat we hier spreken over HBO en WO opgeleide mensen. Denk je dat vrouwen die als caissière, verkoopster , thuiszorgmedewerkster (zomaar wat voorbeelden) aan het werk zijn na 20 jaar last hebben van dat gat? Welnee. Je volgt een cursus van een week en je kunt zo verder.
Makkelijk gezegd. Te oud en te duur geldt net zo goed voor de banen zonder diploma. Net alsof de banen voor het oprapen liggen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:49
woensdag 9 augustus 2017 om 13:50
Dan kan je net zo goed ook maar niet gaan studeren want je kan toch ooit ontslagen worden.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:49Nee ze liggen niet voor het oprapen maar wel blijven werken geeft hier ook geen garantie voor (zie een van mijn eerdere posts)
woensdag 9 augustus 2017 om 13:51
herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:49Nee ze liggen niet voor het oprapen maar wel blijven werken geeft hier ook geen garantie voor (zie een van mijn eerdere posts)
Zo kan je aan de gang blijven natuurlijk.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:51
Timetraveler schreef: ↑09-08-2017 13:50Dan kan je net zo goed ook maar niet gaan studeren want je kan toch ooit ontslagen worden.
Dit dus.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:52
Je geeft één voorbeeld van een laag/ongeschoolde functie in een beroepsgroep waar snel bezuinigen en dus ontslagen zullen vallen.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:49Nee ze liggen niet voor het oprapen maar wel blijven werken geeft hier ook geen garantie voor (zie een van mijn eerdere posts)
woensdag 9 augustus 2017 om 13:54
Nee dat is natuurlijk flauwekul. Ik zeg steeds dat je keuzes op allerlei manieren en met allerlei argumenten gemaakt kunnen worden.
Dat werk niet het enige is. "zucht"
Ik zeg toch ook niet: "ja dan kan je maar beter niet trouwen (relatie aangaan), want die man/vrouw loopt op een goeie dag toch weer weg".
woensdag 9 augustus 2017 om 13:55
Ja omdat ik dat van nabij heb meegemaakt. Maar er zijn er ongetwijfeld meer.nessemeisje schreef: ↑09-08-2017 13:52Je geeft één voorbeeld van een laag/ongeschoolde functie in een beroepsgroep waar snel bezuinigen en dus ontslagen zullen vallen.
woensdag 9 augustus 2017 om 13:58
Werk is niet het enige, maar werk is (of je moet een enorme erfenis hebben of een uitkering krijgen) wel een noodzaak. Om te wonen, te eten, etc. Hoe je het ook wendt of keert; iemand zal moeten werken. Zeggen dat werk niet het enige is vind ik makkelijk zeggen wanneer je zelf leunt op de inkomsten van een ander (ik heb het nu overigens niet over jou, maar wanneer iemand dit zou zeggen die zelf afhankelijk is van de inkomsten van partner).herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:54Nee dat is natuurlijk flauwekul. Ik zeg steeds dat je keuzes op allerlei manieren en met allerlei argumenten gemaakt kunnen worden.
Dat werk niet het enige is. "zucht"
Ik zeg toch ook niet: "ja dan kan je maar beter niet trouwen (relatie aangaan), want die man/vrouw loopt op een goeie dag toch weer weg".
woensdag 9 augustus 2017 om 14:01
Timetraveler schreef: ↑09-08-2017 13:58Werk is niet het enige, maar werk is (of je moet een enorme erfenis hebben of een uitkering krijgen) wel een noodzaak. Om te wonen, te eten, etc. Hoe je het ook wendt of keert; iemand zal moeten werken. Zeggen dat werk niet het enige is vind ik makkelijk zeggen wanneer je zelf leunt op de inkomsten van een ander (ik heb het nu overigens niet over jou, maar wanneer iemand dit zou zeggen die zelf afhankelijk is van de inkomsten van partner).
Natuurlijk is dat zo. Maar ik heb hier nu inmiddels zo uitvoerig uitgelegd wat ik bedoel dat ik daar echt niet opnieuw mee ga beginnen. Sorry.
woensdag 9 augustus 2017 om 14:16
Ik zou me dan echt niet oke voelen, wetende dat mijn man zich de blubber werkt en ik leuk zit te borrelen op een terras.Blondie456 schreef: ↑08-08-2017 20:31Huisvrouw zijn wilt ook niet zeggen dat je hele dagen thuis bent. Gisteren de hele middag op het terras gezeten met een lekker wijntje in de zon. Zo ging en ga ik er vaak op uit met vriendinnen. 1 vriendin van mij werkt ook niet en de rest 2 dagen in de week. Dus er is altijd wel iemand om mee af te spreken.
Ik heb een half jaar noodgedwongen thuis moeten zitten ivm een blessure en ik kroop tegen de muren op. Ik miste echt mijn werk, mijn collega's, de interactie, het belangrijk voelen, gewaardeerd zijn. In alle eerlijkheid, haal ik dat niet uit hele dagen wijntjes met vriendinnen en een beetje hobbyen... Maar hé, ieder voor zich he?
Ik heb ook een hele leuke, uitdagende baan met wisselende werktijden. Zou ik voor gen goud willen missen.
Wie naar het verleden kijkt, staat met zijn rug naar de toekomst...
woensdag 9 augustus 2017 om 14:45
Dat niet ok voelen is natuurlijk vooral als je weet dat je man zich te blubber werkt als hij daar helemaal niet content mee is. Als je man net als jij zijn werk zou missen, zijn collega's en de interactie, zich belangrijk en gewaardeerd voelen als fijne levensinvulling ziet dan is er toch helemaal niks mis mee als jij leuk zit te borrelen op een terras?Chart schreef: ↑09-08-2017 14:16Ik zou me dan echt niet oke voelen, wetende dat mijn man zich de blubber werkt en ik leuk zit te borrelen op een terras.
Ik heb een half jaar noodgedwongen thuis moeten zitten ivm een blessure en ik kroop tegen de muren op. Ik miste echt mijn werk, mijn collega's, de interactie, het belangrijk voelen, gewaardeerd zijn. In alle eerlijkheid, haal ik dat niet uit hele dagen wijntjes met vriendinnen en een beetje hobbyen... Maar hé, ieder voor zich he?
Ik heb ook een hele leuke, uitdagende baan met wisselende werktijden. Zou ik voor gen goud willen missen.
Bovendien, hoe komen mensen toch steeds op alleen maar borrelen op een terras en een beetje hobbyen als enige invulling van het huisvrouwenbestaan? Ik vind dat zo beperkt.
Ik snap heus dat mensen hun baan een prima invulling van hun leven vinden, vind ik ook, maar dat je je dan niet kan voorstellen dat een ander op een andere manier hun leven zinvol kunnen invullen?
woensdag 9 augustus 2017 om 14:53
Dan ben ik heel benieuwd wat voor werk een ouder iemand kan vinden die 25 jaar of langer thuis op de bank is blijven zitten. Zelfs bij een supermarkt zitten ze niet op je te wachten. Het enige wat ik kan verzinnen is schoonmaakwerk en zelfs daar hebben ze vaak liever een jonger iemand.herfstappeltaart schreef: ↑09-08-2017 13:05Ik sprak niet alleen voor mezelf, maar ook vanuit de positie van bewuste thuisblijvers.
woensdag 9 augustus 2017 om 14:54
Dat hangt natuurlijk erg van de omstandigheden af. De baan van je man, het feit dat hij daar lang heeft gewerkt en de goede pensioensvoorziening is natuurlijk heel fijn maar dat zal niet iedereen hebben..Blondie456 schreef: ↑09-08-2017 12:00Ik ben er altijd wel vanuit gegaan dat mijn huwelijk levenslang was en daar heb ik ook gelijk in gekregen. Wij hebben altijd veel vertrouwen gehad in ons huwelijk. Dat je bij overlijden van je man ook weer aan de slag moet is ook grote onzin zoals ik al vaker heb geschreven. Mijn man is vorig jaar dus overleden en ik hoef nooit meer te gaan werken.
Toen mijn man overleed kreeg ik niks. Hij was al lang ziek en werkte dus al niet meer. Pensioen had hij helemaal niet.
Maar gelukkig had ik zelf een goede baan en waren er financieel geen problemen. Maar als ik geen werk had gehad was ik toen wel in een uitkering terechtgekomen. En dat hadden we ook wel weer overleefd maar leuk is natuurlijk anders.
woensdag 9 augustus 2017 om 14:58
Ik blijf niet steeds alles herhalen wat ik al eerder heb gezegd. En even serieus: vind je nu zelf je omschrijving "thuis op de bank is blijven zitten"ook niet ontzettend respectloos en denigrerend overkomen?Pientjexxxx schreef: ↑09-08-2017 14:53Dan ben ik heel benieuwd wat voor werk een ouder iemand kan vinden die 25 jaar of langer thuis op de bank is blijven zitten. Zelfs bij een supermarkt zitten ze niet op je te wachten. Het enige wat ik kan verzinnen is schoonmaakwerk en zelfs daar hebben ze vaak liever een jonger iemand.
Weet jij precies wat die mensen allemaal doen? Hebben ze misschien zieke ouders waar ze veel voor doen, of andere persoonlijke omstandigheden?
Echt, ik wou dat er eens iets beter nagedacht werd hoor voordat mensen zich op die manier uitdrukken.