Relaties
alle pijlers
Dilemma
woensdag 16 augustus 2017 om 22:51
Ivm herkenbaarheid een nieuwe nick aangemaakt.
We, mijn man en ik hebben een dilemma:
Vanaf de kleuterschool had hij een vriend, samen spelen, samen op vakantie. Toen vriend trouwde was mn man de hele dag uitgenodigd (wij hadden toen nog geen relatie). Toen wij trouwden ging vriend met zn vrouw ook de hele dag mee.
Ongeveer tegelijkertijd kregen we kinderen. Het contact verminderde toen wel. Op den duur zagen we elkaar alleen nog op verjaardagen.
We hadden het idee dat de vrouw van vriend nogal jaloers op ons was. Toen vriend jarig was ging mn man erheen, bleek dat ze het opeens al op een andere dag gevierd hadden. Ze zaten sjaggereinig op de bank en er kon nog net een pilsje af.
Twee maanden later was zij jarig, en we (ik) zijn het vergeten. We waren de wc aan t verbouwen, de verjaardagskalender hing niet op. Drie dagen later ontdekte ik het pas. Toen ik een maand later belde over de verjaardag van onze dochter begon ze erover. Ze was boos. Ik zei, sorry, ik ben t gewoon vergeten. Mooier kan ik het niet maken. Toen zei ze, dan wil ik de vriendschap maar beeindigen. Ik vroeg nog: wat vind je man ervan? Hij en mijn man waren tenslotte van kleins af aan vrienden. Ja die dacht er ook zo over. Toen ik het aan mn man vertelde, reageerde hij vrij laconiek; als zij dat zo willen prima.
Vorig jaar (inmiddels 15 jaar later) hoorden we van mn schoonzus dat hij ernstig ziek was, hij kon niet meer beter worden. Toen vroeg ik nog aan mn man: moeten we niet wat laten horen? Een kaart sturen of zo? Hij vond dat niet nodig, zij hadden de vriendschap beeindigd. Ik vond dat erg hard, maar heb het er wel bij gelaten.
Afgelopen week hoorden we dat hij was overleden, en gister stond de advertentie in de krant. Toen vroeg ik aan mn man: doet het wat met je? Ja, zei hij, toch wel meer dan ik dacht. Ik denk dat ik wel ga condoleren.
Ik vind dat erg hypocriet. Het dorp is niet groot, iedereen wist dat hij zou komen te overlijden, al die tijd laat je niks van je horen en nu wel opeens gaan condoleren dat je het zo erg vind. Als ik de vrouw van vriend zou zijn, zou ik dat niet meer op prijs stellen. Waarom had je niet eerder laten weten dat je het erg vond?
Dus, wat denken jullie, wel of niet gaan condoleren?
We, mijn man en ik hebben een dilemma:
Vanaf de kleuterschool had hij een vriend, samen spelen, samen op vakantie. Toen vriend trouwde was mn man de hele dag uitgenodigd (wij hadden toen nog geen relatie). Toen wij trouwden ging vriend met zn vrouw ook de hele dag mee.
Ongeveer tegelijkertijd kregen we kinderen. Het contact verminderde toen wel. Op den duur zagen we elkaar alleen nog op verjaardagen.
We hadden het idee dat de vrouw van vriend nogal jaloers op ons was. Toen vriend jarig was ging mn man erheen, bleek dat ze het opeens al op een andere dag gevierd hadden. Ze zaten sjaggereinig op de bank en er kon nog net een pilsje af.
Twee maanden later was zij jarig, en we (ik) zijn het vergeten. We waren de wc aan t verbouwen, de verjaardagskalender hing niet op. Drie dagen later ontdekte ik het pas. Toen ik een maand later belde over de verjaardag van onze dochter begon ze erover. Ze was boos. Ik zei, sorry, ik ben t gewoon vergeten. Mooier kan ik het niet maken. Toen zei ze, dan wil ik de vriendschap maar beeindigen. Ik vroeg nog: wat vind je man ervan? Hij en mijn man waren tenslotte van kleins af aan vrienden. Ja die dacht er ook zo over. Toen ik het aan mn man vertelde, reageerde hij vrij laconiek; als zij dat zo willen prima.
Vorig jaar (inmiddels 15 jaar later) hoorden we van mn schoonzus dat hij ernstig ziek was, hij kon niet meer beter worden. Toen vroeg ik nog aan mn man: moeten we niet wat laten horen? Een kaart sturen of zo? Hij vond dat niet nodig, zij hadden de vriendschap beeindigd. Ik vond dat erg hard, maar heb het er wel bij gelaten.
Afgelopen week hoorden we dat hij was overleden, en gister stond de advertentie in de krant. Toen vroeg ik aan mn man: doet het wat met je? Ja, zei hij, toch wel meer dan ik dacht. Ik denk dat ik wel ga condoleren.
Ik vind dat erg hypocriet. Het dorp is niet groot, iedereen wist dat hij zou komen te overlijden, al die tijd laat je niks van je horen en nu wel opeens gaan condoleren dat je het zo erg vind. Als ik de vrouw van vriend zou zijn, zou ik dat niet meer op prijs stellen. Waarom had je niet eerder laten weten dat je het erg vond?
Dus, wat denken jullie, wel of niet gaan condoleren?
woensdag 16 augustus 2017 om 23:00
Jij kan er voor kiezen niet te gaan en je man eventueel wel. Als je echt vond dat je iets moest sturen toen hij ziek was had je sowieso een kaartje kunnen sturen vanuit jezelf gewoon omdat jij dat zo voelde. Je kan je man niet verplichten niet te gaan. Je had hem toen beter kunnen overtuigen wel te gaan toen hij ziek was zodat je nu niet in deze situatie zou zitten. Misschien een idee om de nabestaanden van vriend man te vragen of hun er echt op tegen zijn dat jullie komen. Want voor hun is het uiteindeljk het zwaarst en zou niet prettig voor hun zijn als ze op zo een dag daar ook rekening mee moeten houden. Dus zeg tegen je man dat je eventueel met hem mee wilt mits zijn nabstaanden dat okee vinden. Zo zou ik het doen denk ik. Vind het een hele nare lastige situatie voor je en hoop dat je eruit komt.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:04
Ik vind dat in hun vriendschap teveel door de eerst vriendinnen en (vervolgens)vrouwen'wordt bepaald. Houd je er lekker buiten zeg. Hij wil het zo, dan gaat het zo. Zijn vriend: zijn keuzes.
enn wijzigde dit bericht op 16-08-2017 23:06
33.98% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:04
woensdag 16 augustus 2017 om 23:06
TO was sowieso altijd alleen maar aanhang, net als de vrouw van vriend. Jammer dat een jarenlange vriendschap door toedoen van de partners is beëindigd.AlejandraLaura schreef: ↑16-08-2017 23:04Jullie waren al 15 jaar niet meer bevriend, ik zou het echt niet op prijs stellen als ik die vrouw was. Zou het hypocriet vinden en er geen behoefte aan hebben.
Am Yisrael Chai!
woensdag 16 augustus 2017 om 23:07
Mwoah.... alleen een hand schudden zal toch niet teveel gevraagd zijn zeg.AlejandraLaura schreef: ↑16-08-2017 23:04Jullie waren al 15 jaar niet meer bevriend, ik zou het echt niet op prijs stellen als ik die vrouw was. Zou het hypocriet vinden en er geen behoefte aan hebben.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:07
Precies.fashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:06TO was sowieso altijd alleen maar aanhang, net als de vrouw van vriend. Jammer dat een jarenlange vriendschap door toedoen van de partners is beëindigd.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:07
Ok wacht even
Waarom zouden ze jaloers op jullie moeten zijn geweest , ?? Misschien lieten zij het al eerder verwateren ? Hoe dan ook het is verbroken en 15 jaar later, een brief of condoleance sturen vind ik gewoon hypocriet (in deze situatie) dat doe je dan alleen voor jezelf ..
En lovemykids volgens mij lees jij het verkeerd
Waarom zouden ze jaloers op jullie moeten zijn geweest , ?? Misschien lieten zij het al eerder verwateren ? Hoe dan ook het is verbroken en 15 jaar later, een brief of condoleance sturen vind ik gewoon hypocriet (in deze situatie) dat doe je dan alleen voor jezelf ..
En lovemykids volgens mij lees jij het verkeerd
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:08
De vriend van jouw man heeft nooit het lef gehad om de vriendschap zelf te beëindigen,
jouw man vond het op zijn beurt nu niet zijn taak om zijn zieke vriend op te zoeken.
Ze hebben beiden nooit een lijmpoging gedaan, dus hoe belangrijk was die vriendschap dan?
Dat je man nu wel wil gaan condoleren kan ik ergens wel inkomen, als hij zich bescheiden opstelt kan dat denk ik best.
Dat jij je drukker maakt om wat het dorp daar wel/ niet van denkt? daar snap ik eerlijk gezegd niets van.
jouw man vond het op zijn beurt nu niet zijn taak om zijn zieke vriend op te zoeken.
Ze hebben beiden nooit een lijmpoging gedaan, dus hoe belangrijk was die vriendschap dan?
Dat je man nu wel wil gaan condoleren kan ik ergens wel inkomen, als hij zich bescheiden opstelt kan dat denk ik best.
Dat jij je drukker maakt om wat het dorp daar wel/ niet van denkt? daar snap ik eerlijk gezegd niets van.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:09
woensdag 16 augustus 2017 om 23:10
Dit ookfashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:06TO was sowieso altijd alleen maar aanhang, net als de vrouw van vriend. Jammer dat een jarenlange vriendschap door toedoen van de partners is beëindigd.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:10
Tijdens een condoleance kan men iedereen verwachten. Zij en jij dus ook.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:10
Afscheid nemen doe je inderdaad altijd alleen voor jezelf. En als die man nu zijn vroegere beste maat sinds de kleuterschool!!! dood is het nu toch zo voelt dat hij afscheid wil gaan nemen, laat hem lekker. Het is niet alsof hij het ooit over kan doen, die vriend is nu dood, immers.mamsvan schreef: ↑16-08-2017 23:07Ok wacht even
Waarom zouden ze jaloers op jullie moeten zijn geweest , ?? Misschien lieten zij het al eerder verwateren ? Hoe dan ook het is verbroken en 15 jaar later, een brief of condoleance sturen vind ik gewoon hypocriet (in deze situatie) dat doe je dan alleen voor jezelf ..
En lovemykids volgens mij lees jij het verkeerd
Am Yisrael Chai!
Eens!
woensdag 16 augustus 2017 om 23:13
woensdag 16 augustus 2017 om 23:14
Vreemd dat dit via de partners is gelopen i.p.v. via de twee vrienden.
Hoe het in het verleden ook gelopen is. Zijn uitvaart is maar één keer, er komt geen tweede kans. Dus als je man het gevoel heeft dat hij moet gaan, voor zijn vriend, voor haar of voor zichzelf dan moet hij dat zeker doen.
Jij kunt daarnaast je eigen afweging maken of je wil gaan. (eventueel naar een deel van de uotvaart) en/of aan je man vragen wat hij prettig vindt.
Hoe het in het verleden ook gelopen is. Zijn uitvaart is maar één keer, er komt geen tweede kans. Dus als je man het gevoel heeft dat hij moet gaan, voor zijn vriend, voor haar of voor zichzelf dan moet hij dat zeker doen.
Jij kunt daarnaast je eigen afweging maken of je wil gaan. (eventueel naar een deel van de uotvaart) en/of aan je man vragen wat hij prettig vindt.
woensdag 16 augustus 2017 om 23:14
Hij vond het niet eens nodig om medeleven te tonen toen die dus al ziek was, nee het is hypocriet om dan wel te doen als die dood is,fashionvictim schreef: ↑16-08-2017 23:10Afscheid nemen doe je inderdaad altijd alleen voor jezelf. En als die man nu zijn vroegere beste maat sinds de kleuterschool!!! dood is het nu toch zo voelt dat hij afscheid wil gaan nemen, laat hem lekker. Het is niet alsof hij het ooit over kan doen, die vriend is nu dood, immers.
Ik zou mij de ogen uit mijn kop schamen als ik iets zo bedenk bij een verbroken vriendschap, afscheid nemen kan je ook op een eigen manier doen zonder zijn nabestaanden "lastig" te vallen.. tenslotte kunnen mensen ook veranderen na 15 jaar
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:15
Ongevraagd bij een uitvaart komen ?theatime schreef: ↑16-08-2017 23:14Vreemd dat dit via de partners is gelopen i.p.v. via de twee vrienden.
Hoe het in het verleden ook gelopen is. Zijn uitvaart is maar één keer, er komt geen tweede kans. Dus als je man het gevoel heeft dat hij moet gaan, voor zijn vriend, voor haar of voor zichzelf dan moet hij dat zeker doen.
Jij kunt daarnaast je eigen afweging maken of je wil gaan. (eventueel naar een deel van de uotvaart) en/of aan je man vragen wat hij prettig vindt.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
woensdag 16 augustus 2017 om 23:15
Waarom wil hij gaan condoleren? Dat is mij niet duidelijk. Het doet hem meer dan hij had gedacht, gaat dat veranderen als hij daar een handje gaat geven? Wordt de situatie daar beter van? Ik zou me overigens niet zoveel aantrekken van wat het dorp ervan denkt, er is altijd wel iemand die ergens schande van spreekt.
That's just me though...
woensdag 16 augustus 2017 om 23:19
Er is toch een advertentie geplaatst? Die is precies voor dit doel: mensen die om wat voor reden ook geen close contact meer hebben en dus geen persoonlijk uitnodiging hebben gehad alsnog informeren zodat ze de gelegenheid hebben om te gaan condoleren / afscheid nemen.
Tenzij er expliciet in staat dat er geen condoleance en een uitvaart in besloten kring is.
Am Yisrael Chai!