Overig
alle pijlers
Abortus door misselijkheid
dinsdag 22 augustus 2017 om 21:22
Ik schaam me hier een beetje voor maar ik ben zo extreem misselijk vermoeid en niet lekker dat ik een abortus overweeg om van het gevoel af te zijn. Mijn omgeving zegt dat het ook door de hormonen kan komen en dat ik er spijt van kan krijgen. Dat de klachten tijdelijk zijn en ik moet doorzetten.
Ik heb wel altijd een 2e kindje gewild en was heel erg blij met de zwangerschap ( zelfs nadat vriend weg is nu maar dat is een ander topic)
Zijn er vrouwen die dit soort gevoelens herkennen en nog tips voor de misselijkheid en algeheel ellendig gevoel? Ben ook erg emotioneel .
Ik heb wel altijd een 2e kindje gewild en was heel erg blij met de zwangerschap ( zelfs nadat vriend weg is nu maar dat is een ander topic)
Zijn er vrouwen die dit soort gevoelens herkennen en nog tips voor de misselijkheid en algeheel ellendig gevoel? Ben ook erg emotioneel .
dinsdag 22 augustus 2017 om 21:37
Ik Herken het wel, ik was ook beide zwangerschappen veel en lang misselijk, vooral bij de tweede was dit moeilijk omdat ik nog voor Mn peuter moest zorgen... ik was tijdens de zwangerschappen zo moe, misselijk en ellendig, ik was mijzelf niet en durf het nu serieus een pre-natale depressie te noemen. Echter, zodra de babies geboren waren was alle ellende voorbij en heb ik 2 geweldige kinderen.
1) ga naar de dokter, wieweet heeft hij medicijnen die aanslaan
2) zoek steun en praat er over
3) probeer zoveel mogelijk tips uit, baad het niet schaad het niet
Ik at voor ik rechtop kwam uit bed al een hap banaan, de suikers en volume hielpen meestal bij de eerste ochtend misselijkheid, (zoniet dan was het best prettig overgeven ipv alleen gal..)
Gember in allerlei vormen : thee, koek, snoep helpt !!
Munt ook
Neem je rust, meld je desnoods ziek, ga optijd naar bed, doe een dutje of ga gewoon liggen met een luisterboek.
Laats wat ik je wil meegeven : HOE ZWAARDER DE ZWANGERSCHAP DE LEUKER HET KIND
1) ga naar de dokter, wieweet heeft hij medicijnen die aanslaan
2) zoek steun en praat er over
3) probeer zoveel mogelijk tips uit, baad het niet schaad het niet
Ik at voor ik rechtop kwam uit bed al een hap banaan, de suikers en volume hielpen meestal bij de eerste ochtend misselijkheid, (zoniet dan was het best prettig overgeven ipv alleen gal..)
Gember in allerlei vormen : thee, koek, snoep helpt !!
Munt ook
Neem je rust, meld je desnoods ziek, ga optijd naar bed, doe een dutje of ga gewoon liggen met een luisterboek.
Laats wat ik je wil meegeven : HOE ZWAARDER DE ZWANGERSCHAP DE LEUKER HET KIND
Just do it
dinsdag 22 augustus 2017 om 21:38
dinsdag 22 augustus 2017 om 21:47
En mocht je toch abortus overwegen door de hele situatie: daar hoef je je niet voor te schamen. Alleen zwanger zijn in jouw situatie is al zwaar, laat staan als je je ook nog eens zo slecht voelt.
Ik wens je kracht, moed en wijsheid. Om de keuzes te maken die voor jou én het kind wat je al hebt, goed zijn.
Ik wens je kracht, moed en wijsheid. Om de keuzes te maken die voor jou én het kind wat je al hebt, goed zijn.
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:01
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:02
Beide zwangerschappen 20 weken misselijk geweest. Wat bij mij hielp was acupunctuur.
Idee voor abortus herkenbaar, in begin blij met zwangerschap. Zodra de misselijkheid de kop opsteekt en vaak moest overgeven, wenste ik ook dat ik niet zwanger was. Nadat misselijkheid verdween, verdween ook de gedachte voor abortus!
Idee voor abortus herkenbaar, in begin blij met zwangerschap. Zodra de misselijkheid de kop opsteekt en vaak moest overgeven, wenste ik ook dat ik niet zwanger was. Nadat misselijkheid verdween, verdween ook de gedachte voor abortus!
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:03
Je hoeft je echt niet te schamen hoor, ik heb het ook van andere vrouwen gehoord die zo extreem misselijk waren. Negen maanden duren heel, heel erg lang als je zo misselijk bent. Ik kan me daar niets bij voorstellen. Ik denk dat alleen vrouwen in dezelfde situatie snappen waar jij doorheen moet gaan. Sterkte en neem morgen meteen contact op met je verloskundige! En laat je niet afschepen met een 'dat hoort erbij'.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:51
Waarom?
Geen baan, geen diploma's, al een kind van bijna twee jaar en een ex die niet nog een kind wil.
Ik zie eigenlijk geen enkele reden om deze zwangerschap door te zetten.
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:53
Heel erg herkenbaar en laat je aub niet aanpraten dat het raar is wat je denkt.
Natuurlijk is het wel afwijkend in die zin, dat dit waarschijnlijk niet veel voorkomt.
Ik ben in totaal 8 keer zwanger geweest en iedere zwangerschap werd het erger.
Geloof me, ons kindje was echt super welkom en daar hebben we echt heel veel moeite voor moeten doen, maar 7 weken lang bij iedere beweging moeten braken, extreem moe en niets anders kunnen dan zeer stil op 1 zij kunnen liggen heb ik die gedachten ook wel gehad ja.
Ik heb uiteindelijk echt alles geprobeerd; van huis-tuin-en keuken tips als kleine beetjes eten, eten voor het opstaan, vanille vla, cola drinken tot medicatie via gyn, 3 opnames met vocht infuus, vitaminen via het infuus en medicatie via het infuus tot voet reflex therapie, acupunctuur, bandjes om je pols.
Echt helemaal niets heeft het gevoel iets verminderd, behalve de tijd uitzitten.
Ik heb een verschrikkelijk tweede en derde trimester gehad ivm andere redenen, maar niets is verschrikkelijker dan die eerste weken.
Veel mensen snappen dit niet en ik probeer ze uit te leggen dat ik me voelde als je een heftige buikgriep of voedselvergiftiging hebt en dat wekenlang, 24 uur per dag.
Stress zal het inderdaad niet verbeteren, maar als je weet dat dit kindje welkom is, dan wil ik je toch adviseren om de tijd uit te zitten en ondertussen bovenstaande adviezen te proberen. Wie weet helpt het bij jou wel.
Heel veel sterkte in deze tijd, heftig hoor!
Natuurlijk is het wel afwijkend in die zin, dat dit waarschijnlijk niet veel voorkomt.
Ik ben in totaal 8 keer zwanger geweest en iedere zwangerschap werd het erger.
Geloof me, ons kindje was echt super welkom en daar hebben we echt heel veel moeite voor moeten doen, maar 7 weken lang bij iedere beweging moeten braken, extreem moe en niets anders kunnen dan zeer stil op 1 zij kunnen liggen heb ik die gedachten ook wel gehad ja.
Ik heb uiteindelijk echt alles geprobeerd; van huis-tuin-en keuken tips als kleine beetjes eten, eten voor het opstaan, vanille vla, cola drinken tot medicatie via gyn, 3 opnames met vocht infuus, vitaminen via het infuus en medicatie via het infuus tot voet reflex therapie, acupunctuur, bandjes om je pols.
Echt helemaal niets heeft het gevoel iets verminderd, behalve de tijd uitzitten.
Ik heb een verschrikkelijk tweede en derde trimester gehad ivm andere redenen, maar niets is verschrikkelijker dan die eerste weken.
Veel mensen snappen dit niet en ik probeer ze uit te leggen dat ik me voelde als je een heftige buikgriep of voedselvergiftiging hebt en dat wekenlang, 24 uur per dag.
Stress zal het inderdaad niet verbeteren, maar als je weet dat dit kindje welkom is, dan wil ik je toch adviseren om de tijd uit te zitten en ondertussen bovenstaande adviezen te proberen. Wie weet helpt het bij jou wel.
Heel veel sterkte in deze tijd, heftig hoor!
dinsdag 22 augustus 2017 om 22:57
Jouw situatie is toch echt niet te vergelijken met die van TO.eenhoornn schreef: ↑22-08-2017 22:53Heel erg herkenbaar en laat je aub niet aanpraten dat het raar is wat je denkt.
Natuurlijk is het wel afwijkend in die zin, dat dit waarschijnlijk niet veel voorkomt.
Ik ben in totaal 8 keer zwanger geweest en iedere zwangerschap werd het erger.
Geloof me, ons kindje was echt super welkom en daar hebben we echt heel veel moeite voor moeten doen, maar 7 weken lang bij iedere beweging moeten braken, extreem moe en niets anders kunnen dan zeer stil op 1 zij kunnen liggen heb ik die gedachten ook wel gehad ja.
Daar is geen sprake van 2 ouders die graag samen een kind willen.