Psyche
alle pijlers
hoe hierop reageren?
donderdag 24 augustus 2017 om 16:50
Het contact met mijn schoonfamilie is vanaf dag 1 al slecht. Ik ben daar nooit geaccepteerd al wordt dat altijd ontkent. Er zijn heel veel dingen gebeurd waarbij in mijn ogen wij erg vaak zijn gepasseerd en er zeer weinig rekening is gehouden met ons. We hebben erg veel gedaan om het contact te verbeteren waaronder prof bemiddeling maar schoonfam maakt overal iets negatiefs van. Met de bemiddeling zijn ze bv na 1 keer gestopt maar verwachten dan nog wel dat mijn man veel belangstelling in ze toont en worden erg kwaad als hij dat niet doet bv. Zo nog vele voorbeelden.
Nu komt er een speciale gelegenheid aan waarbij schoonfam dit met het gezin wil vieren met een vakantie. Er is gevraagd of man (en wij) mee wilde gaan op de vakantie. Mijn man heeft aangegeven dit alleen te willen als ik samen met ons kind ook mee ga en dat willen wij alleen als ik wordt geaccepteerd en er eens aardig gedaan kan worden ipv dat wij als gezin steeds genegeerd worden of afgesnauwd. Man zou het nog laten weten.
Nu heeft man heel lang gewacht op de reactie of wij niet meer genegeerd zullen worden en heeft daardoor niet meer laten weten of we nog mee gaan. Hij heeft gewacht op de mededeling dat ze gingen boeken en de vraag of we nu mee gingen ja of nee.
Ik had al heel lang het idee dat er allang geboekt is zonder ons maar man is erg goedgelovig. Nu blijkt dus dat er inderdaad met het hele gezin van schoonfamilie is geboekt behalve met ons. Als reden werd gegeven dat ze snel moesten boeken. Ook zit de rest van schoonfamilie niet op mij te wachten werd er gezegd.
Nu zijn wij blij dat we niet mee hoeven op deze vakantie. Maar nu wil 1 van de ouders ipv deze vakantie een dagje weg gaan met ons is er nu gezegd. Er is verder geen datum geprikt dus ik vermoed dat dit ook helemaal nooit gaat gebeuren.
Mijn man komt uit een gezin waar hij in mijn ogen wordt achtergesteld aan zijn broer en vaak wordt genegeerd. In mijn ogen is nu weer hetzelfde gebeurd met dit vakantie verhaal. Het dagje uit is in mijn ogen maar een goedmakertje en zal waarschijnlijk nooit plaats vinden.
Hoe zouden jullie hier nu op reageren? Man is zelf dus veel te goedgelovig en gelooft dit alles en ziet het dagje weg als een gebaar om het contact te verbeteren. Ik zie het echt anders.
Nu komt er een speciale gelegenheid aan waarbij schoonfam dit met het gezin wil vieren met een vakantie. Er is gevraagd of man (en wij) mee wilde gaan op de vakantie. Mijn man heeft aangegeven dit alleen te willen als ik samen met ons kind ook mee ga en dat willen wij alleen als ik wordt geaccepteerd en er eens aardig gedaan kan worden ipv dat wij als gezin steeds genegeerd worden of afgesnauwd. Man zou het nog laten weten.
Nu heeft man heel lang gewacht op de reactie of wij niet meer genegeerd zullen worden en heeft daardoor niet meer laten weten of we nog mee gaan. Hij heeft gewacht op de mededeling dat ze gingen boeken en de vraag of we nu mee gingen ja of nee.
Ik had al heel lang het idee dat er allang geboekt is zonder ons maar man is erg goedgelovig. Nu blijkt dus dat er inderdaad met het hele gezin van schoonfamilie is geboekt behalve met ons. Als reden werd gegeven dat ze snel moesten boeken. Ook zit de rest van schoonfamilie niet op mij te wachten werd er gezegd.
Nu zijn wij blij dat we niet mee hoeven op deze vakantie. Maar nu wil 1 van de ouders ipv deze vakantie een dagje weg gaan met ons is er nu gezegd. Er is verder geen datum geprikt dus ik vermoed dat dit ook helemaal nooit gaat gebeuren.
Mijn man komt uit een gezin waar hij in mijn ogen wordt achtergesteld aan zijn broer en vaak wordt genegeerd. In mijn ogen is nu weer hetzelfde gebeurd met dit vakantie verhaal. Het dagje uit is in mijn ogen maar een goedmakertje en zal waarschijnlijk nooit plaats vinden.
Hoe zouden jullie hier nu op reageren? Man is zelf dus veel te goedgelovig en gelooft dit alles en ziet het dagje weg als een gebaar om het contact te verbeteren. Ik zie het echt anders.
donderdag 24 augustus 2017 om 17:35
De vraag van guppekop komt ook bij mij op: vindt je man zelf ook dat hij wordt achtergesteld?
Zijn familie is in de eerste plaats zijn pakkie-an. Als hij contact wil houden en over zich heen laten lopen, is dat zijn zaak. Jouw rol wat dat betreft is denk ik vooral steunend. Als hij er geen probleem mee heeft, waarom zou jij dat dan wel hebben? En als hij er wel een probleem mee heeft, kun je hem stimuleren voor zichzelf op te komen.
Hoe er met jou wordt omgegaan is dan weer wel jouw zaak, en als jij geen behoefte hebt aan contact met mensen die je neerhalen, is dat logisch. Daar zou ik dan weer steun van je man verwachten.
Je kan wel uit principe beledigd zijn dat de vakantie zonder jullie is geregeld, maar eigenlijk vind ik dat niet zo vreemd. En bovendien wil je helemaal niet mee, dus ik zou blij zijn dat je niet hoeft (en de volgende keer bij zo'n plan gelijk zeggen dat je niet van plan bent te gaan).
Zijn familie is in de eerste plaats zijn pakkie-an. Als hij contact wil houden en over zich heen laten lopen, is dat zijn zaak. Jouw rol wat dat betreft is denk ik vooral steunend. Als hij er geen probleem mee heeft, waarom zou jij dat dan wel hebben? En als hij er wel een probleem mee heeft, kun je hem stimuleren voor zichzelf op te komen.
Hoe er met jou wordt omgegaan is dan weer wel jouw zaak, en als jij geen behoefte hebt aan contact met mensen die je neerhalen, is dat logisch. Daar zou ik dan weer steun van je man verwachten.
Je kan wel uit principe beledigd zijn dat de vakantie zonder jullie is geregeld, maar eigenlijk vind ik dat niet zo vreemd. En bovendien wil je helemaal niet mee, dus ik zou blij zijn dat je niet hoeft (en de volgende keer bij zo'n plan gelijk zeggen dat je niet van plan bent te gaan).
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
donderdag 24 augustus 2017 om 17:54
De vraagt lijkt mij eerder dat als de relatie echt zo is en zo moeizaam gaan, zou het dan niet eens tijd worden om je verwachtingen bij te stellen?AnneSophie123 schreef: ↑24-08-2017 16:54Maar de vraag is, waarom worden jij en je man dan zo achtergesteld?
donderdag 24 augustus 2017 om 17:56
Denk dat het probleem eerder ligt in dat TO het al lang beu is en zij graag wil dat vriend het ook opgeeft. Ik denk dat het tijd wordt voor een goed gesprek tussen jullie twee en bespreken wat jullie van elkaar verwachten en hoe jullie tegen de rest van de familie aankijken. Klinkt namelijk niet alsof jullie op 1 lijn zitten.yogonaise schreef: ↑24-08-2017 17:14Dat heb ik ook gezegd tegen man. Maar hij zegt dan dat hij ouder eraan gaat herinneren. Dat is toch vreselijk.
Hij zegt ook dat als ze niets doen met ons dat hij ze dan toch niet gaat laten vallen. Dat hij ze niet gaat laten vallen begrijp ik wel. Maar dat je gewoon alles accepteert. Hij wil op dezelfde voett doorgaan dan. Gewoon geen zelfrespect. Vreselijk is het.
donderdag 24 augustus 2017 om 17:57
Laat jouw man tegen zijn ouders zeggen dat zij maar een paar data moeten doorgeven zodat jullie kunnen kijken wanneer het kan.
Op die manier leg je de bal bij de schoonouders ( & man).
Voor de rest, steun jouw man, val hem niet af, zelfs al erger jij je kapot aan die schoonouders. De enige manier waarop jouw man tot bezinning komt is wanneer hij dat doet uit eigen ontdekking, niet omdat jij er continue op moet wijzen.
Op die manier leg je de bal bij de schoonouders ( & man).
Voor de rest, steun jouw man, val hem niet af, zelfs al erger jij je kapot aan die schoonouders. De enige manier waarop jouw man tot bezinning komt is wanneer hij dat doet uit eigen ontdekking, niet omdat jij er continue op moet wijzen.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 24 augustus 2017 om 18:06
Ja dat is ook zo. Ik heb dat ook al gezegd van die data.jaw schreef: ↑24-08-2017 17:57Laat jouw man tegen zijn ouders zeggen dat zij maar een paar data moeten doorgeven zodat jullie kunnen kijken wanneer het kan.
Op die manier leg je de bal bij de schoonouders ( & man).
Voor de rest, steun jouw man, val hem niet af, zelfs al erger jij je kapot aan die schoonouders. De enige manier waarop jouw man tot bezinning komt is wanneer hij dat doet uit eigen ontdekking, niet omdat jij er continue op moet wijzen.
Ik vraag me af of ie ooit tot de ontdekking komt. Het is echt vreselijk.
donderdag 24 augustus 2017 om 20:29
Ja zo zal het gegaan zijn. Man vond alles goed, accepteerde alles. Wat resulteerde dat schoonfam geen grenzen kenden en zich alles veroorloofde zodat wij bv werden afgesnauwd en toegeschreeuwd in ons eigen huis. Toen ben ik tegengas gaan geven. Dat was pas na 2 jaar. Maar op dag 1 werd al aangegeven dat ik niet goed genoeg was.guppekop schreef: ↑24-08-2017 17:22mmmm... kan het zijn dat JIj vind dat je man wordt achtergesteld maar dat hij dat (voor jou) nooit zo ervaren heeft? En kan het zijn dat jij hem daarop gewezen heb en dat daardoor de relatie met schoonfam niet meer lekker loopt? En zij jou dus zien als de kwade genius?
donderdag 24 augustus 2017 om 21:02
Dat zou ik dus echt niet doen.jaw schreef: ↑24-08-2017 17:57Laat jouw man tegen zijn ouders zeggen dat zij maar een paar data moeten doorgeven zodat jullie kunnen kijken wanneer het kan.
Op die manier leg je de bal bij de schoonouders ( & man).
Voor de rest, steun jouw man, val hem niet af, zelfs al erger jij je kapot aan die schoonouders. De enige manier waarop jouw man tot bezinning komt is wanneer hij dat doet uit eigen ontdekking, niet omdat jij er continue op moet wijzen.
Ik zou hier allang klaar mee zijn. Ik laat me niet jaren vernederen en belachelijk maken, kom nou. Ook niet voor de lieve vrede. Dat man van TO het allemaal maar accepteert vind ik gek. Ik snap heus wel dat familie belangrijk is (kan zijn) en dat je niet zomaar met je ouders breekt, maar wat ben je voor lulletje rozenwater als je dit allemaal maar pikt en je je vrouw jaren laat beledigen zonder dat je daar ooit eens iets van zegt?
Ik vind dit heel veel over de man van TO zeggen.
Sowieso zou ik al niet meer meegaan en daar had ik graag een ruzie met man voor over.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:14
donderdag 24 augustus 2017 om 21:19
Hij is er wel steeds meer van gaan zeggen maar het probleem is dat ze dit niet willen/accepteren. Hierdoor wordt mij de zwarte piet toegespeeld en man bestaat nu hierdoor niet meer voor zijn broer. Omdat man dus meer tegengas is gaan geven.minnimouse schreef: ↑24-08-2017 21:02Dat zou ik dus echt niet doen.
Ik zou hier allang klaar mee zijn. Ik laat me niet jaren vernederen en belachelijk maken, kom nou. Ook niet voor de lieve vrede. Dat man van TO het allemaal maar accepteert vind ik gek. Ik snap heus wel dat familie belangrijk is (kan zijn) en dat je niet zomaar met je ouders breekt, maar wat ben je voor lulletje rozenwater als je dit allemaal maar pikt en je je vrouw jaren laat beledigen zonder dat je daar ooit eens iets van zegt?
Ik vind dit heel veel over de man van TO zeggen.
Sowieso zou ik al niet meer meegaan en daar had ik graag een ruzie met man voor over.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:19
Denk na of je het kan opbrengen om mee te gaan, in het geval dat het inderdaad doorgaat. Denk na of je het kan opbrengen over je ego heen te stappen. Dit is wat anders dan iemand over je grens te laten gaan, dat heb je al niet laten gebeuren, en dat weten ze.
Als al het gebeurde echt te erg is om dat op te kunnen brengen, laat je man en kind dan vrij in zijn omgang met hun.
Als al het gebeurde echt te erg is om dat op te kunnen brengen, laat je man en kind dan vrij in zijn omgang met hun.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:21
Oke en nu dan?
Nu wil hij gewoon zo door blijven leven? Sorry maar dan ben je echt een zakkenwasser.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:24
Een mooie post, ik zal er eens over nadenken.Athen1 schreef: ↑24-08-2017 21:19Denk na of je het kan opbrengen om mee te gaan, in het geval dat het inderdaad doorgaat. Denk na of je het kan opbrengen over je ego heen te stappen. Dit is wat anders dan iemand over je grens te laten gaan, dat heb je al niet laten gebeuren, en dat weten ze.
Als al het gebeurde echt te erg is om dat op te kunnen brengen, laat je man en kind dan vrij in zijn omgang met hun.
Het enige lastige vind ik als ons kindje straks een opa/oma heeft die tegen hun ouders schreeuwen, hen de les lezen, beledigen, nergens bij betrekken en zichzelf beter en belangrijker vinden dan ons (de ouders) enz. Wat voor voorbeeld is dat? Daar ben ik nog niet helemaal uit, want dat vind ik heel erg.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:29
Ja op dit punt zit ik nu ook zo'n beetje. Ik weet het eerlijk gezegd ook niet zo goed meer, heb echt heel veel heel lang geaccepteerd. Ik heb gezegd dat zij nu met initiatief kunnen komen en dat hij in gedachte een datum kan nemen waarvoor ze dit initiatief kunnen nemen. Als ze het voor deze datum niet gedaan hebben dat ze het dan ook niet van plan zijn en mij dus nog steeds niet accepteren. Maar ja als hij dan nog zegt dat hij zo blijft doorleven dan zal ik zelf nog eens goed nadenken of ik hier nog wel zin in heb.minnimouse schreef: ↑24-08-2017 21:21Oke en nu dan?
Nu wil hij gewoon zo door blijven leven? Sorry maar dan ben je echt een zakkenwasser.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:33
Maar je hebt er toch ook wat mee te maken? En dat ze verbolgen zijn over hetgeen waar je man nu tegenin gaat, hadden jullie dat niet al verwacht? Een ingesleten patroon in hun gezin, ik kan me voorstellen dat je man zijn opstandigheid voor opschudding zorgt. Helemaal als ze vermoeden/doorhebben dat dat door jou komt.
Ook al is het allemaal nog zo onrechtvaardig in dat gezin tov jouw man, ook al heb je gelijk... Hoe verwacht je dat er van hen uit ooit begrip voor je man kan komen? Jouw man wil dat namelijk heel graag.
Probeer het een kans te geven. Misschien, met de tijd, zullen ze gaan inzien dat jouw motivatie was om je man te helpen en zeker niet om hun uit elkaar te drijven (ga ik van uit, deze motivatie). En wie weet hebben jullie gelijk tijdens dat uitje al een goed gesprek, probeer het. Je laat daarmee echt niet over je heen lopen.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:39
Dit vind ik al knap.yogonaise schreef: ↑24-08-2017 21:24Een mooie post, ik zal er eens over nadenken.
Het enige lastige vind ik als ons kindje straks een opa/oma heeft die tegen hun ouders schreeuwen, hen de les lezen, beledigen, nergens bij betrekken en zichzelf beter en belangrijker vinden dan ons (de ouders) enz. Wat voor voorbeeld is dat? Daar ben ik nog niet helemaal uit, want dat vind ik heel erg.
En ik begrijp het. Een milieu waar jij je kind niet in wil laten opgroeien. Maar je kind groeit niet op in dat milieu door contact te hebben met hun.
Het zou mooi zijn als het zo kan bijtrekken, dat ze niet tegen jullie schreeuwen.. Anders (na het een kans geven) zou ik heel goed begrijpen dat je geen contact met hun wil. Maar dan heb jij ze tenminste de kans gegeven om ook milder naar jou te worden. En je man zal toch zijn keuze zelf onbelemmerd moeten kunnen maken. Toch zijn ouders.
donderdag 24 augustus 2017 om 22:05
Ik denk dat je het wat minder over jóu moet laten gaan. Ik bedoel het niet naar, en vertel mij niets over geaccepteerd worden in de schoonfamilie. Daar weet ik teveel van. Maar laat het wat meer aan je man. Natuurlijk bescherm je je kinderen tegen bijvoorbeeld schreeuwen en schelden, als dat aan de orde is. Maar jouw man mag zijn eigen interactie met zijn familie hebben, op een manier die bij hem past. Het is duidelijk niet jouw manier, en gezien je posts begrijp ik jouw manier ook zeker.yogonaise schreef: ↑24-08-2017 21:29Ja op dit punt zit ik nu ook zo'n beetje. Ik weet het eerlijk gezegd ook niet zo goed meer, heb echt heel veel heel lang geaccepteerd. Ik heb gezegd dat zij nu met initiatief kunnen komen en dat hij in gedachte een datum kan nemen waarvoor ze dit initiatief kunnen nemen. Als ze het voor deze datum niet gedaan hebben dat ze het dan ook niet van plan zijn en mij dus nog steeds niet accepteren. Maar ja als hij dan nog zegt dat hij zo blijft doorleven dan zal ik zelf nog eens goed nadenken of ik hier nog wel zin in heb.
Maar jouw taak ligt niet bij het veranderen van de familiedynamiek
donderdag 24 augustus 2017 om 22:54
Ze zijn inderdaad verbolgen zoals je zegt. Maar wat hadden ze dan verwacht? Dat ze mensen steeds kunnen beledigen en vernederen? Het is bizar als ze dat echt denken. Ook dat ze zich echt nooit in ons verplaatsen. Het gaat alleen maar om hen. Wij doen er niet toe. Vreselijk.Athen1 schreef: ↑24-08-2017 21:33Maar je hebt er toch ook wat mee te maken? En dat ze verbolgen zijn over hetgeen waar je man nu tegenin gaat, hadden jullie dat niet al verwacht? Een ingesleten patroon in hun gezin, ik kan me voorstellen dat je man zijn opstandigheid voor opschudding zorgt. Helemaal als ze vermoeden/doorhebben dat dat door jou komt.
Ook al is het allemaal nog zo onrechtvaardig in dat gezin tov jouw man, ook al heb je gelijk... Hoe verwacht je dat er van hen uit ooit begrip voor je man kan komen? Jouw man wil dat namelijk heel graag.
Probeer het een kans te geven. Misschien, met de tijd, zullen ze gaan inzien dat jouw motivatie was om je man te helpen en zeker niet om hun uit elkaar te drijven (ga ik van uit, deze motivatie). En wie weet hebben jullie gelijk tijdens dat uitje al een goed gesprek, probeer het. Je laat daarmee echt niet over je heen lopen.
Begrip hebben ze dus nooit (gehad) voor mijn man of ons.
Mijn motivatie was inderdaad mijn man helpen en niet iedereen uit elkaar drijven.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:16
Hoe ze overkomen in jouw verhaal kan het zomaar dat ze hadden verwacht wel zo door te kunnen gaan.yogonaise schreef: ↑24-08-2017 22:54Ze zijn inderdaad verbolgen zoals je zegt. Maar wat hadden ze dan verwacht? Dat ze mensen steeds kunnen beledigen en vernederen? Het is bizar als ze dat echt denken. Ook dat ze zich echt nooit in ons verplaatsen. Het gaat alleen maar om hen. Wij doen er niet toe. Vreselijk.
Begrip hebben ze dus nooit (gehad) voor mijn man of ons.
Mijn motivatie was inderdaad mijn man helpen en niet iedereen uit elkaar drijven.
Ze klinken heel autoritair. Deze autoritaire verhouding in het gezin zullen ze altijd gehad hebben.
Het is je goed recht om niet bij hun id buurt te willen zijn voor je eigen gemoedsrust!
Als je het naast je neer kan leggen en vooral hun tekortkomingen kan zien (zonder hierin bevestiging van anderen dan je man te hoeven hebben), kan je ervoor kiezen om ze een paar keer per jaar te zien en te hopen dat jullie voortaan beleefd met elkaar om kunnen gaan. Wat dat betreft is dat dagje uit voor jullie veel beter dan mee met die vakantie.
En wie weet gaan ze dan met de tijd inzien dat jouw bedoelingen niet slecht zijn. Maar hiervoor moet je genoeg zelfvertrouwen hebben. En ook zin in hebben.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:19
En ik bedenk me net dat dat dagje uit inderdaad wel een gebaar kan zijn van hen (dat dacht je man toch), omdat ze mij autoritair en grof genoeg lijken om jullie gewoon van die vakantie te schrappen zonder schuldgevoel. Als ze dat dagje uit niet wilden, hadden ze het echt niet aangeboden, zo klinken ze. Maar dat weet jij beter.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:30
Ik denk ook dat ze dat wel verwacht hadden.Athen1 schreef: ↑24-08-2017 23:16Hoe ze overkomen in jouw verhaal kan het zomaar dat ze hadden verwacht wel zo door te kunnen gaan.
Ze klinken heel autoritair. Deze autoritaire verhouding in het gezin zullen ze altijd gehad hebben.
Het is je goed recht om niet bij hun id buurt te willen zijn voor je eigen gemoedsrust!
Als je het naast je neer kan leggen en vooral hun tekortkomingen kan zien (zonder hierin bevestiging van anderen dan je man te hoeven hebben), kan je ervoor kiezen om ze een paar keer per jaar te zien en te hopen dat jullie voortaan beleefd met elkaar om kunnen gaan. Wat dat betreft is dat dagje uit voor jullie veel beter dan mee met die vakantie.
En wie weet gaan ze dan met de tijd inzien dat jouw bedoelingen niet slecht zijn. Maar hiervoor moet je genoeg zelfvertrouwen hebben. En ook zin in hebben.
Het naast me neer leggen daar moet ik aan werken. Het komt vooral ook omdat dit onze enige familie is. Ik heb zelf geen directe familie meer dus wat warmte en aandacht van mijn kant hebben we dus ook niet.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:31
Hoeft helemaal niet hoor, het is geen wet.blueeyes*3 schreef: ↑24-08-2017 17:02Kinderen zijn en blijven loyaal naar hun ouders toe, altijd. Er moet heel veel gebeuren voor ze het contact verbreken.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:31
Athen1 schreef: ↑24-08-2017 23:19En ik bedenk me net dat dat dagje uit inderdaad wel een gebaar kan zijn van hen (dat dacht je man toch), omdat ze mij autoritair en grof genoeg lijken om jullie gewoon van die vakantie te schrappen zonder schuldgevoel. Als ze dat dagje uit niet wilden, hadden ze het echt niet aangeboden, zo klinken ze. Maar dat weet jij beter.
Dat klopt ook zo dat ze ons schrappen van die vakantie zonder schuldgevoel. Het frustrerende is dat als wij dit andersom zouden doen, en zij geschrapt zouden worden dan flippen ze helemaal.
Ik verwacht dat dat dagje weg er nooit van komt.
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:21
Ik heb net via het loepje wat gelezen van je eerdere topics.
Ik las dat je een diepgewortelde onzekerheid hebt vanwege verschillende nare dingen wat je hebt meegemaakt in je leven.
Ik weet even nu niet meer wat te zeggen.
Dit is een van de vele relationele kwesties in je topics. Ik denk dat voor een deel jouw visie steeds wel klopt: iemand doet/zegt iets wat echt niet aardig is naar jou toe. Dit komt dan keihard bij je binnen omdat het als de zoveelste afwijzing voelt en afwijzingen krijg je je hele leven al te verwerken.
Ik kan me ook voorstellen dat mensen soms dingen niet zo bedoelen en dat het dan toch keihard bij je binnen komt, je bent altijd alert op een eventuele afwijzing zeg maar, waardoor je eigenlijk "met zijden handschoenen" zou moeten worden aangepakt.
En dan nog iets heel belangrijks: lees ik dat je door die alertheid en angst voor afwijzing moeite hebt met dingen van je af te laten glijden.
Mensen zijn tenslotte ook maar mensen he. Mensen kunnen iets gemeens/kattigs zeggen. En dat plaats je dan soms in de context en neemt het iemand niet kwalijk. Je kan dan begrijpen dat iemand vanuit zijn kant dingen gewoon anders ziet, of dat iemand moe is, of gewoon een slechte bui maar het niet zo bedoelt. En dat is denk ik voor jou heel moeilijk.
Dus wat deze kwestie betreft zou ik goed naar je man zijn visie luisteren en moeite doen om zijn visie te begrijpen. En onthoud hierbij dat je moeite hebt met dingen in de juiste context te plaatsen.
Praat hierover. Je schoonouders kunnen hartstikke fout bezig zijn geweest tegenover jouw man of jou, maar hun achterliggende bedoeling kan anders zijn geweest. En misschien is jouw man meer in staat om die bedoeling te zijn dan jij. Ten eerste omdat hij hun zoon is en ten tweede omdat het voor jou erg moeilijk is om iemands zijn bedoeling achter iets te zien.
Want wat zou het fijn voor jullie zijn om toch een beetje goed, al is het oppervlakkig, contact met ze te hebben!
Ik las dat je een diepgewortelde onzekerheid hebt vanwege verschillende nare dingen wat je hebt meegemaakt in je leven.
Ik weet even nu niet meer wat te zeggen.
Dit is een van de vele relationele kwesties in je topics. Ik denk dat voor een deel jouw visie steeds wel klopt: iemand doet/zegt iets wat echt niet aardig is naar jou toe. Dit komt dan keihard bij je binnen omdat het als de zoveelste afwijzing voelt en afwijzingen krijg je je hele leven al te verwerken.
Ik kan me ook voorstellen dat mensen soms dingen niet zo bedoelen en dat het dan toch keihard bij je binnen komt, je bent altijd alert op een eventuele afwijzing zeg maar, waardoor je eigenlijk "met zijden handschoenen" zou moeten worden aangepakt.
En dan nog iets heel belangrijks: lees ik dat je door die alertheid en angst voor afwijzing moeite hebt met dingen van je af te laten glijden.
Mensen zijn tenslotte ook maar mensen he. Mensen kunnen iets gemeens/kattigs zeggen. En dat plaats je dan soms in de context en neemt het iemand niet kwalijk. Je kan dan begrijpen dat iemand vanuit zijn kant dingen gewoon anders ziet, of dat iemand moe is, of gewoon een slechte bui maar het niet zo bedoelt. En dat is denk ik voor jou heel moeilijk.
Dus wat deze kwestie betreft zou ik goed naar je man zijn visie luisteren en moeite doen om zijn visie te begrijpen. En onthoud hierbij dat je moeite hebt met dingen in de juiste context te plaatsen.
Praat hierover. Je schoonouders kunnen hartstikke fout bezig zijn geweest tegenover jouw man of jou, maar hun achterliggende bedoeling kan anders zijn geweest. En misschien is jouw man meer in staat om die bedoeling te zijn dan jij. Ten eerste omdat hij hun zoon is en ten tweede omdat het voor jou erg moeilijk is om iemands zijn bedoeling achter iets te zien.
Want wat zou het fijn voor jullie zijn om toch een beetje goed, al is het oppervlakkig, contact met ze te hebben!
vrijdag 25 augustus 2017 om 21:02
Athene wat een mooie post van je. Wat je zegt klopt grotendeels wel. Ik vind het ook lastig iemands bedoeling te zien en iets van me af te laten glijden.
Toch denk ik dat ik dingen vaak wel goed aanvoel. Mijn schoonouders zeggen niet 1 keer iets kattige Door bv vermoeidheid. Ze zeggen 100 kattige dingen enz. Dan kan ik mij niet voorstellen dat het oprecht goed is bedoeld. Of dat ik het verkeerd zie.
Als ze gewoon respectvol met ons om zouden gaan dan zou dat veel verschil uitmaken en zou (oppervlakkig) contact zeker mogelijk zijn.
Ik hoop nog eens beter te worden in het dingen loslaten. Wie weet.
Toch denk ik dat ik dingen vaak wel goed aanvoel. Mijn schoonouders zeggen niet 1 keer iets kattige Door bv vermoeidheid. Ze zeggen 100 kattige dingen enz. Dan kan ik mij niet voorstellen dat het oprecht goed is bedoeld. Of dat ik het verkeerd zie.
Als ze gewoon respectvol met ons om zouden gaan dan zou dat veel verschil uitmaken en zou (oppervlakkig) contact zeker mogelijk zijn.
Ik hoop nog eens beter te worden in het dingen loslaten. Wie weet.