Werk & Studie
alle pijlers
Collega negeert mij ...
vrijdag 1 september 2017 om 17:22
Ik zit een beetje met het volgende:
Twee jaar kreeg ik een nieuwe collega. Een aardige jongen van rond mijn leeftijd waar ik een goede (collegiale) klik mee had. Ik was destijds ook nog vrij nieuw in de organisatie en trokken we op de werkvloer wel veel naar elkaar toe.
Echter van één op andere dag begon hij mij heel vaak te negeren en soms in bijzijn van collega's mij, in mijn beleving, voor paal te zetten met grapjes.
Een half jaar geleden kwam hij op mijn kantoor zitten. Dit kantoor deelde ik met een oudere vrouwelijke collega. Hij kwam daar dus bij. Nou ik heb me vanaf toen nooit zo eenzaam gevoeld op mijn kantoor. Collega praat alleen tegen haar en sluit mij buiten elk gesprek tussen hun. Door haar bij naam te noemen en vervolgens een (soms persoonlijk) verhaal af te steken.
Soms probeerde ik ook wat te vertellen tegen hen beide maar dan bleef hij strak naar zijn computer kijken. En als ik hem dan bij naam noemde om iets te vertellen, dan kapte hij mij af en zei hij dat hij zich probeerde te concentreren en geen tijd had.
Heel af en toe hadden we wel weer een leuk moment als we aan iets moesten samenwerken.
Nu ben ik langdurig thuis door een vrij ernstig ongeluk, waar ik weer van aan het opkrabbelen ben. Alle collega's waren heel lief voor me met berichtjes, een kaartje, een bloemetje en een bezoekje. Maar hij heeft NIETS laten horen. Terwijl hij bij andere zieke collega's juist ontzettend attent en betrokken was.
Ik wil even nadrukkelijk zeggen dat ik geen gevoelens heb voor deze collega. Maar ik heb hier wel een ontzettend rotgevoel over. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit lelijk tegen hem ben geweest.
Of zit ik in zijn allergie ofzo? Maar dan nog, kun je wel een klein berichtje sturen van 'beterschap' of iets dergelijks.
Naja, ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet. Hebben jullie hier ideeen over?
Twee jaar kreeg ik een nieuwe collega. Een aardige jongen van rond mijn leeftijd waar ik een goede (collegiale) klik mee had. Ik was destijds ook nog vrij nieuw in de organisatie en trokken we op de werkvloer wel veel naar elkaar toe.
Echter van één op andere dag begon hij mij heel vaak te negeren en soms in bijzijn van collega's mij, in mijn beleving, voor paal te zetten met grapjes.
Een half jaar geleden kwam hij op mijn kantoor zitten. Dit kantoor deelde ik met een oudere vrouwelijke collega. Hij kwam daar dus bij. Nou ik heb me vanaf toen nooit zo eenzaam gevoeld op mijn kantoor. Collega praat alleen tegen haar en sluit mij buiten elk gesprek tussen hun. Door haar bij naam te noemen en vervolgens een (soms persoonlijk) verhaal af te steken.
Soms probeerde ik ook wat te vertellen tegen hen beide maar dan bleef hij strak naar zijn computer kijken. En als ik hem dan bij naam noemde om iets te vertellen, dan kapte hij mij af en zei hij dat hij zich probeerde te concentreren en geen tijd had.
Heel af en toe hadden we wel weer een leuk moment als we aan iets moesten samenwerken.
Nu ben ik langdurig thuis door een vrij ernstig ongeluk, waar ik weer van aan het opkrabbelen ben. Alle collega's waren heel lief voor me met berichtjes, een kaartje, een bloemetje en een bezoekje. Maar hij heeft NIETS laten horen. Terwijl hij bij andere zieke collega's juist ontzettend attent en betrokken was.
Ik wil even nadrukkelijk zeggen dat ik geen gevoelens heb voor deze collega. Maar ik heb hier wel een ontzettend rotgevoel over. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit lelijk tegen hem ben geweest.
Of zit ik in zijn allergie ofzo? Maar dan nog, kun je wel een klein berichtje sturen van 'beterschap' of iets dergelijks.
Naja, ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet. Hebben jullie hier ideeen over?
vrijdag 1 september 2017 om 17:35
Kinderachtig van hem zeg.
Je hoeft niet elke collega leuk te vinden maar gewoon normaal doen kost niks.
Ik zou proberen me er overheen te zetten. Kun je straks geen ander kantoor krijgen?
Ik ben zo iemand die dan heel sarcastisch gaat reageren als ik iets vraag waar niet op geantwoord wordt
maar ja, of daar de sfeer beter van wordt?
Je hoeft niet elke collega leuk te vinden maar gewoon normaal doen kost niks.
Ik zou proberen me er overheen te zetten. Kun je straks geen ander kantoor krijgen?
Ik ben zo iemand die dan heel sarcastisch gaat reageren als ik iets vraag waar niet op geantwoord wordt
maar ja, of daar de sfeer beter van wordt?
vrijdag 1 september 2017 om 17:37
Ik zou blij zijn als zo iemand me zou negeren. Klinkt als een wispelturig en asociaal persoon. Wat wil je nu nog met hem, zijn verhalen mag hij lekker bij de collega kwijt en zelf zou ik niks meet ket zo iemand willen delen.
Lekker rustig.
Raar ook dat je andere collega met dit gedrag mee gaat. Zou bij ons niet geaccepteerd worden.
Kun je niet naar een andere kamer?
Lekker rustig.
Raar ook dat je andere collega met dit gedrag mee gaat. Zou bij ons niet geaccepteerd worden.
Kun je niet naar een andere kamer?
vrijdag 1 september 2017 om 18:00
vrijdag 1 september 2017 om 18:01
Wat een rare zeg, die collega.
Ik vind het altijd zo triest dat dit soort kinderachtige dingen ook gewoon in de volwassen "werkwereld" voorkomt.
Je zou hem kunnen vragen waarom hij ineens zo lijkt omgeslagen. Ik zou in ieder geval de neiging krijgen om juist heel direct te worden.
Ben benieuwd hoe hij dan reageert.
Ik vind het altijd zo triest dat dit soort kinderachtige dingen ook gewoon in de volwassen "werkwereld" voorkomt.
Je zou hem kunnen vragen waarom hij ineens zo lijkt omgeslagen. Ik zou in ieder geval de neiging krijgen om juist heel direct te worden.
Ben benieuwd hoe hij dan reageert.
vrijdag 1 september 2017 om 18:09
Lastig, in het verleden heb ik ook weleens meegemaakt dat een collega eerst aardig was en later ineens niet meer.
Ik wist echt de reden niet, had haar niets misdaan.
Wat werkte was een directe confrontatie met die persoon.
Ik vroeg in het bijzijn van iedereen wat in Godsnaam haar probleem was en dat ze van mij de hoogste boom in mocht.
Al mijn frustraties schreeuwde ik eruit, dat ze moest kappen met mij te negeren omdat ik daar kriegel van werd.
Niemand nam het voor haar op (ook niet voor mij trouwens), maar ik zag dat ze zich doodschaamde.
Daarna konden we juist onwijs met elkaar lachen en bleken we dezelfde humor te hebben en opvattingen.
Mijn mening is: je kan beter duidelijk ruzie hebben dan sniekie genegeerd worden om een vage kutreden.
Ik wist echt de reden niet, had haar niets misdaan.
Wat werkte was een directe confrontatie met die persoon.
Ik vroeg in het bijzijn van iedereen wat in Godsnaam haar probleem was en dat ze van mij de hoogste boom in mocht.
Al mijn frustraties schreeuwde ik eruit, dat ze moest kappen met mij te negeren omdat ik daar kriegel van werd.
Niemand nam het voor haar op (ook niet voor mij trouwens), maar ik zag dat ze zich doodschaamde.
Daarna konden we juist onwijs met elkaar lachen en bleken we dezelfde humor te hebben en opvattingen.
Mijn mening is: je kan beter duidelijk ruzie hebben dan sniekie genegeerd worden om een vage kutreden.
vrijdag 1 september 2017 om 18:30
vrijdag 1 september 2017 om 19:09
Ondanks dat jullie achteraf met elkaar konden lachen en ondanks dat ik voor een directe aanpak ben, vind ik onderstreepte wel zo ongelofelijk onprofessioneel gedrag, dat je het bij zou hebben verbruikt als collega. Ik zou er niet eens op in gegaan zijn, en je daar laten staan met het getier. Als een collega een probleem heeft met mijn gedrag, kunnen we daar over praten, onder vier ogen.Delhi23 schreef: ↑01-09-2017 18:09Lastig, in het verleden heb ik ook weleens meegemaakt dat een collega eerst aardig was en later ineens niet meer.
Ik wist echt de reden niet, had haar niets misdaan.
Wat werkte was een directe confrontatie met die persoon.
Ik vroeg in het bijzijn van iedereen wat in Godsnaam haar probleem was en dat ze van mij de hoogste boom in mocht.
Al mijn frustraties schreeuwde ik eruit, dat ze moest kappen met mij te negeren omdat ik daar kriegel van werd.
Niemand nam het voor haar op (ook niet voor mij trouwens), maar ik zag dat ze zich doodschaamde.
Daarna konden we juist onwijs met elkaar lachen en bleken we dezelfde humor te hebben en opvattingen.
Mijn mening is: je kan beter duidelijk ruzie hebben dan sniekie genegeerd worden om een vage kutreden.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! 
vrijdag 1 september 2017 om 19:21
Ze liep mij, achter mijn rug om, onwijs af te kraken in mijn proeftijd bij mijn leidinggevende.IBAOHI schreef: ↑01-09-2017 19:09Ondanks dat jullie achteraf met elkaar konden lachen en ondanks dat ik voor een directe aanpak ben, vind ik onderstreepte wel zo ongelofelijk onprofessioneel gedrag, dat je het bij zou hebben verbruikt als collega. Ik zou er niet eens op in gegaan zijn, en je daar laten staan met het getier. Als een collega een probleem heeft met mijn gedrag, kunnen we daar over praten, onder vier ogen.
Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.
Sommige mensen mogen ook weleens op hun plek gezet worden.
En het boeide mij niet wat de gevolgen waren voor onze verstandhouding.
