Werk & Studie
alle pijlers
Collega negeert mij ...
vrijdag 1 september 2017 om 17:22
Ik zit een beetje met het volgende:
Twee jaar kreeg ik een nieuwe collega. Een aardige jongen van rond mijn leeftijd waar ik een goede (collegiale) klik mee had. Ik was destijds ook nog vrij nieuw in de organisatie en trokken we op de werkvloer wel veel naar elkaar toe.
Echter van één op andere dag begon hij mij heel vaak te negeren en soms in bijzijn van collega's mij, in mijn beleving, voor paal te zetten met grapjes.
Een half jaar geleden kwam hij op mijn kantoor zitten. Dit kantoor deelde ik met een oudere vrouwelijke collega. Hij kwam daar dus bij. Nou ik heb me vanaf toen nooit zo eenzaam gevoeld op mijn kantoor. Collega praat alleen tegen haar en sluit mij buiten elk gesprek tussen hun. Door haar bij naam te noemen en vervolgens een (soms persoonlijk) verhaal af te steken.
Soms probeerde ik ook wat te vertellen tegen hen beide maar dan bleef hij strak naar zijn computer kijken. En als ik hem dan bij naam noemde om iets te vertellen, dan kapte hij mij af en zei hij dat hij zich probeerde te concentreren en geen tijd had.
Heel af en toe hadden we wel weer een leuk moment als we aan iets moesten samenwerken.
Nu ben ik langdurig thuis door een vrij ernstig ongeluk, waar ik weer van aan het opkrabbelen ben. Alle collega's waren heel lief voor me met berichtjes, een kaartje, een bloemetje en een bezoekje. Maar hij heeft NIETS laten horen. Terwijl hij bij andere zieke collega's juist ontzettend attent en betrokken was.
Ik wil even nadrukkelijk zeggen dat ik geen gevoelens heb voor deze collega. Maar ik heb hier wel een ontzettend rotgevoel over. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit lelijk tegen hem ben geweest.
Of zit ik in zijn allergie ofzo? Maar dan nog, kun je wel een klein berichtje sturen van 'beterschap' of iets dergelijks.
Naja, ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet. Hebben jullie hier ideeen over?
Twee jaar kreeg ik een nieuwe collega. Een aardige jongen van rond mijn leeftijd waar ik een goede (collegiale) klik mee had. Ik was destijds ook nog vrij nieuw in de organisatie en trokken we op de werkvloer wel veel naar elkaar toe.
Echter van één op andere dag begon hij mij heel vaak te negeren en soms in bijzijn van collega's mij, in mijn beleving, voor paal te zetten met grapjes.
Een half jaar geleden kwam hij op mijn kantoor zitten. Dit kantoor deelde ik met een oudere vrouwelijke collega. Hij kwam daar dus bij. Nou ik heb me vanaf toen nooit zo eenzaam gevoeld op mijn kantoor. Collega praat alleen tegen haar en sluit mij buiten elk gesprek tussen hun. Door haar bij naam te noemen en vervolgens een (soms persoonlijk) verhaal af te steken.
Soms probeerde ik ook wat te vertellen tegen hen beide maar dan bleef hij strak naar zijn computer kijken. En als ik hem dan bij naam noemde om iets te vertellen, dan kapte hij mij af en zei hij dat hij zich probeerde te concentreren en geen tijd had.
Heel af en toe hadden we wel weer een leuk moment als we aan iets moesten samenwerken.
Nu ben ik langdurig thuis door een vrij ernstig ongeluk, waar ik weer van aan het opkrabbelen ben. Alle collega's waren heel lief voor me met berichtjes, een kaartje, een bloemetje en een bezoekje. Maar hij heeft NIETS laten horen. Terwijl hij bij andere zieke collega's juist ontzettend attent en betrokken was.
Ik wil even nadrukkelijk zeggen dat ik geen gevoelens heb voor deze collega. Maar ik heb hier wel een ontzettend rotgevoel over. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit lelijk tegen hem ben geweest.
Of zit ik in zijn allergie ofzo? Maar dan nog, kun je wel een klein berichtje sturen van 'beterschap' of iets dergelijks.
Naja, ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet. Hebben jullie hier ideeen over?
vrijdag 1 september 2017 om 19:45
Bedankt voor de reacties en fijn om te lezen dat jullie dit ook vrij bizar gedrag vinden.
Op een eventuele directe vraag aan hem waarom hij dit doet moet ik nog even wachten. Ik ben de komende twee maanden nog niet aan het werk, er volgt nog een operatie en daarna mag ik pas na 6 weken weer naar het werk.
Ik had eerst voor de aanpak gekozen om net te doen of er niets aan de hand is. Ik ben vaak conflictvermijdend.
Ik denk dat andere collega's het niet zo in de gaten hebben omdat hij doorgaans juist heel aardig en betrokken is.
Net voor mijn ongeluk heb ik het met die oudere collega op mijn kamer er over gehad en die kwam daar een paar dagen later op terug en zei dat het haar nu inderdaad ook opviel.
Maar nu dat ik in de weken dat ik eerst in het ziekenhuis en nu thuis zit, helemaal niets gehoord heb van hem, nu denk ik erover om er inderdaad toch iets van te zeggen als zijn gedrag straks doorgaat als ik terug ben.
Ik begreep nu trouwens wel net van een collega dat hij via haar wel naar mij informeert. Maar misschien doet hij dat om de schijn op te houden hoe attent en betrokken hij is.
Ik denk niet dat hij verliefd op mij is hoor. Hij heeft een knappe vriendin met echt een sprankelende persoonlijkheid. Ik ben niet ontevreden over mezelf hoor, maar naast haar ben ik echt een 'nobody'. Haha
Op een eventuele directe vraag aan hem waarom hij dit doet moet ik nog even wachten. Ik ben de komende twee maanden nog niet aan het werk, er volgt nog een operatie en daarna mag ik pas na 6 weken weer naar het werk.
Ik had eerst voor de aanpak gekozen om net te doen of er niets aan de hand is. Ik ben vaak conflictvermijdend.
Ik denk dat andere collega's het niet zo in de gaten hebben omdat hij doorgaans juist heel aardig en betrokken is.
Net voor mijn ongeluk heb ik het met die oudere collega op mijn kamer er over gehad en die kwam daar een paar dagen later op terug en zei dat het haar nu inderdaad ook opviel.
Maar nu dat ik in de weken dat ik eerst in het ziekenhuis en nu thuis zit, helemaal niets gehoord heb van hem, nu denk ik erover om er inderdaad toch iets van te zeggen als zijn gedrag straks doorgaat als ik terug ben.
Ik begreep nu trouwens wel net van een collega dat hij via haar wel naar mij informeert. Maar misschien doet hij dat om de schijn op te houden hoe attent en betrokken hij is.
Ik denk niet dat hij verliefd op mij is hoor. Hij heeft een knappe vriendin met echt een sprankelende persoonlijkheid. Ik ben niet ontevreden over mezelf hoor, maar naast haar ben ik echt een 'nobody'. Haha
vrijdag 1 september 2017 om 21:11
Ik merk dat dit in de praktijk helaas vaker voorkomt.Apezuurtje schreef: ↑01-09-2017 20:48Als je geen klik hebt hoef je iemand toch niet straal te negeren?
vrijdag 1 september 2017 om 21:24
Heel kinderachtig en asociaal, dat even voorop. Ik zou sowieso als je terug aan het werk gaat het gesprek met hem aangaan, al is het alleen maar voor jezelf.
Wat ik me wel afvraag, wat maakt dat je, na een periode van genegeerd worden en ander vervelend gedrag, wél verwacht een leuk berichtje of iets dergelijks van hem te krijgen bij ziekte?
Wat ik me wel afvraag, wat maakt dat je, na een periode van genegeerd worden en ander vervelend gedrag, wél verwacht een leuk berichtje of iets dergelijks van hem te krijgen bij ziekte?
vrijdag 1 september 2017 om 21:45
Zijn gedrag is bizar en kinderachtig, maar dat van jou is niet veel beter.
Jullie werken al 2 jaar samen, waarvan het laatste half jaar zelfs in hetzelfde kantoor.
En het komt niet in je op om te vragen waarom zijn gedrag is omgeslagen van gezellig naar negeren?
In plaats daarvan besluit je om de kwestie ook maar te negeren?
Maar dan bespreek je het wel met die oudere collega in plaats van met hem?
Had meteen gevraagd toen zijn gedrag omsloeg wat er aan de hand was. Inmiddels heb(ben) je/jullie het laten uitgroeien tot een groot iets. Had niet gehoeven.
Spoedig herstel gewenst.
Jullie werken al 2 jaar samen, waarvan het laatste half jaar zelfs in hetzelfde kantoor.
En het komt niet in je op om te vragen waarom zijn gedrag is omgeslagen van gezellig naar negeren?
In plaats daarvan besluit je om de kwestie ook maar te negeren?
Maar dan bespreek je het wel met die oudere collega in plaats van met hem?
Had meteen gevraagd toen zijn gedrag omsloeg wat er aan de hand was. Inmiddels heb(ben) je/jullie het laten uitgroeien tot een groot iets. Had niet gehoeven.
Spoedig herstel gewenst.
zaterdag 2 september 2017 om 03:05
Nou, ik ben best wel iemand die er graag met een gestrekt been ingaat. Ik zou denk ik iets zeggen als: "Luister, jij bent ook niet mijn eerste keus maar je fatsoen zoeken en gebruiken kost geen cent".
Ik zou niet vragen waarom hij dat doet, dat antwoord zou mij al niets meer interesseren als hij dat zo moet 'uiten'.
Sterkte met het herstel
Ik zou niet vragen waarom hij dat doet, dat antwoord zou mij al niets meer interesseren als hij dat zo moet 'uiten'.
Sterkte met het herstel
zaterdag 2 september 2017 om 07:26
Ik vind het echt heel bizar dat meerdere mensen zijn die zeggen dat hij misschien wel verliefd op je zal zijn, in de trant van meisjes plagen, zoentjes vragen. Wat leren jullie jullie eventuele dochters? Mensen die treiteren zijn niet aardig! Geen wonder dat er zoveel verknipte relaties zijn als meisjes geleerd wordt dat nare mensen misschien wel verliefd op hun zijn... hoe naarder hoe verliefder? 
zaterdag 2 september 2017 om 07:33
Dit. Doen.lemoos2 schreef: ↑02-09-2017 03:05Nou, ik ben best wel iemand die er graag met een gestrekt been ingaat. Ik zou denk ik iets zeggen als: "Luister, jij bent ook niet mijn eerste keus maar je fatsoen zoeken en gebruiken kost geen cent".
Ik zou niet vragen waarom hij dat doet, dat antwoord zou mij al niets meer interesseren als hij dat zo moet 'uiten'.
Sterkte met het herstel
zaterdag 2 september 2017 om 09:02
Het eerste wat ik lees, is dat je wel heel veel aandacht besteedt aan een collega die jou negeert. Zeker nu je langdurig thuis bent. Hoe komt het dat je juist aan hém denkt? Het zou mij niet eens opvallen dat ik geen kaartje krijg van een vervelende collega. Wat maakt hem voor jou zo belangrijk?
Je noemt voorbeelden die niet met het werk zelf te maken hebben: niet luisteren naar jouw persoonlijke verhaal, geen beterschapswens sturen...
Lullig, maar in mijn beleving niet iets waar je iemand op kan aanspreken. Wat is je boodschap dan? Ik wil aandacht van jou?
Hoe reageert je andere collega eigenlijk tijdens die gesprekken? Betrekt zij jou er wel bij?
Die grapjes dan, waarmee hij jou, voor jouw gevoel, voor paal zet tegenover anderen. Wat zegt hij zoal?
Zijn die opmerkingen schadelijk voor jou? Trekt hij bijvoorbeeld ten onrechte jouw kwaliteiten in twijfel? In dat geval zou ik naar je manager stappen en het voorleggen.
Sowieso zou ik rechtstreeks tegen hem zeggen dat je zijn opmerkingen ongewenst vindt, en dat je wilt dat hij daarmee stopt. Als hij toch doorgaat, kun je hier aantekeningen van maken (datum, tijdstip, andere aanwezigen, inhoud opmerking, jouw reactie). Als je het een en ander hebt verzameld kun je hier alsnog mee naar je manager, HRM of een vertrouwenspersoon.
Ik kan me voorstellen dat je, juist nu je thuis zit, aan het malen bent over je werk. Heb je het er verder nog wel naar je zin? Dan zou ik proberen de gedachten aan deze collega los te laten, en je richten op de leuke mensen.
Sterkte, en beterschap!
Je noemt voorbeelden die niet met het werk zelf te maken hebben: niet luisteren naar jouw persoonlijke verhaal, geen beterschapswens sturen...
Lullig, maar in mijn beleving niet iets waar je iemand op kan aanspreken. Wat is je boodschap dan? Ik wil aandacht van jou?
Hoe reageert je andere collega eigenlijk tijdens die gesprekken? Betrekt zij jou er wel bij?
Die grapjes dan, waarmee hij jou, voor jouw gevoel, voor paal zet tegenover anderen. Wat zegt hij zoal?
Zijn die opmerkingen schadelijk voor jou? Trekt hij bijvoorbeeld ten onrechte jouw kwaliteiten in twijfel? In dat geval zou ik naar je manager stappen en het voorleggen.
Sowieso zou ik rechtstreeks tegen hem zeggen dat je zijn opmerkingen ongewenst vindt, en dat je wilt dat hij daarmee stopt. Als hij toch doorgaat, kun je hier aantekeningen van maken (datum, tijdstip, andere aanwezigen, inhoud opmerking, jouw reactie). Als je het een en ander hebt verzameld kun je hier alsnog mee naar je manager, HRM of een vertrouwenspersoon.
Ik kan me voorstellen dat je, juist nu je thuis zit, aan het malen bent over je werk. Heb je het er verder nog wel naar je zin? Dan zou ik proberen de gedachten aan deze collega los te laten, en je richten op de leuke mensen.
Sterkte, en beterschap!
Ik moet helemaal niks!
