Gezondheid
alle pijlers
Vader depressief ..?
dinsdag 5 september 2017 om 20:45
Hoi mede viva genoten,
Na heel veel gesprekken met mijn moeder ect ga ik nu toch mijn verhaal aan buitenstaanders uitleggen om een antwoord proberen te krijgen op het gedrag van mijn vader.
2 jaar geleden is mijn vader ziek geworden. Hij had al altijd suiker (waar hij zeer lakoniek mee omgaat) ging niet naar controles en wij zeiden regelmatig dat hij het sirieus moest nemen. 2 jaar geleden kwam hij in het ziekenhuis terecht en na een medische molen kwamen de artsen uit op een auto imuumziekte. Met als resultaat dat hij al 1,5 jaar aan de prednison zit , en sinds die 1,5 jaar heel negatief is veranderd. Zeer lui , altijd met mijn moeder , nooit zelf op pad gaan, na een paar zeer heftige ruzies de huisarts ingeschakeld. Hij beweert dat wij hem niet kunnen helpen en dat het niet onze schuld is. Maar onderhand leiden wij ook enorm onder zijn gedrag. Hij is alles zat zegt die , maar wij zien ook totaal geen wil , en of hij begrijpt ons of het is onze schuld niet. Maar mijn moeder kan natuurlijk niet nog jaren voor mijn vader "zorgen". Ik vind het een laffe manier van omgaan met je problemen. Als je hem er mee confronteerd wordt hij heel boos, loopt weg, of gaat heel kinderachtig doen.
Ik weet niet zo goed hoe ik hem kan helpen want dat doen we natuurlijk het liefst , maar het gaat niet hij wil niet , en wij leiden er onderhand onder.
Heeft iemand misschien tips wat wij kunnen doen/ondernemen ...:
Na heel veel gesprekken met mijn moeder ect ga ik nu toch mijn verhaal aan buitenstaanders uitleggen om een antwoord proberen te krijgen op het gedrag van mijn vader.
2 jaar geleden is mijn vader ziek geworden. Hij had al altijd suiker (waar hij zeer lakoniek mee omgaat) ging niet naar controles en wij zeiden regelmatig dat hij het sirieus moest nemen. 2 jaar geleden kwam hij in het ziekenhuis terecht en na een medische molen kwamen de artsen uit op een auto imuumziekte. Met als resultaat dat hij al 1,5 jaar aan de prednison zit , en sinds die 1,5 jaar heel negatief is veranderd. Zeer lui , altijd met mijn moeder , nooit zelf op pad gaan, na een paar zeer heftige ruzies de huisarts ingeschakeld. Hij beweert dat wij hem niet kunnen helpen en dat het niet onze schuld is. Maar onderhand leiden wij ook enorm onder zijn gedrag. Hij is alles zat zegt die , maar wij zien ook totaal geen wil , en of hij begrijpt ons of het is onze schuld niet. Maar mijn moeder kan natuurlijk niet nog jaren voor mijn vader "zorgen". Ik vind het een laffe manier van omgaan met je problemen. Als je hem er mee confronteerd wordt hij heel boos, loopt weg, of gaat heel kinderachtig doen.
Ik weet niet zo goed hoe ik hem kan helpen want dat doen we natuurlijk het liefst , maar het gaat niet hij wil niet , en wij leiden er onderhand onder.
Heeft iemand misschien tips wat wij kunnen doen/ondernemen ...:
