Relaties
alle pijlers
pester van middelbare school tegengekomen....
woensdag 6 september 2017 om 20:30
Beste Forummers,
Ik moet het onmiddelijk kwijt, rede waarom ik het post is omdat ik het bij niemand anders kwijt kan... En bang ben van de reacties.
Onlangs was ik boodschappen aan het doen en kwam er een klein kindje van geen 3 jaar oud een zak chips bij mij in de mand doen, met het idee dat het de boodschappenmand van haar moeder was... Moeder is iets ver weg en ik reageer heel lief naar dat kindje en zeg geef maar aan mamma, de moeder draaide om en herkende dat gezicht en kreeg meteen een steek en warm gevoel en natuurlijk flasbacks van wat ze bij mij aan heeft gedaan. Ik laat dit helemaal niet zien en reageer nog; 'hey! jij bent toch van .... (middelbare school). Zei ja! ik oh heb jij al kinderen? zeg ze ja al 2, al getrouwd sinds mijn 19'e, zei; en jij dan? Ik: ik studeer nog... kortom ik reageerde gewoon doodleuk alsof het een vriendinnetje was en alsof er helemaal niets gebeurd is tussen ons... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren en ik heb altijd gedacht als ik haar tegenkom ga ik zo en zo reageren en vertellen wat voor een 'piep' ze is. Maar ik voelde me oppeens dat stille domme meisje die alles weglacht en helemaal geen pijn en gevoelens ervaart. Ik kan dit aan niemand vertellen, omdat ik dan reacties ga krijgen als' zo dom van je, dat was je moment om haar terug te pakken etc. etc.
Hoe zouden jullie reageren? Ik heb eerlijk gezegd weer precies dezelfde gevoelens als toen ik als puber... :ik haat mezelf, ik kan niet voor mezelf opkomen ik ben niet hard genoeg etc...
ps. sorry dat er zoveel typfoutjes zijn maar ik heb heel snel geschreven, het is nog net gebeurd en ik wil er zo snel mogelijk meningen over horen.
Ik moet het onmiddelijk kwijt, rede waarom ik het post is omdat ik het bij niemand anders kwijt kan... En bang ben van de reacties.
Onlangs was ik boodschappen aan het doen en kwam er een klein kindje van geen 3 jaar oud een zak chips bij mij in de mand doen, met het idee dat het de boodschappenmand van haar moeder was... Moeder is iets ver weg en ik reageer heel lief naar dat kindje en zeg geef maar aan mamma, de moeder draaide om en herkende dat gezicht en kreeg meteen een steek en warm gevoel en natuurlijk flasbacks van wat ze bij mij aan heeft gedaan. Ik laat dit helemaal niet zien en reageer nog; 'hey! jij bent toch van .... (middelbare school). Zei ja! ik oh heb jij al kinderen? zeg ze ja al 2, al getrouwd sinds mijn 19'e, zei; en jij dan? Ik: ik studeer nog... kortom ik reageerde gewoon doodleuk alsof het een vriendinnetje was en alsof er helemaal niets gebeurd is tussen ons... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren en ik heb altijd gedacht als ik haar tegenkom ga ik zo en zo reageren en vertellen wat voor een 'piep' ze is. Maar ik voelde me oppeens dat stille domme meisje die alles weglacht en helemaal geen pijn en gevoelens ervaart. Ik kan dit aan niemand vertellen, omdat ik dan reacties ga krijgen als' zo dom van je, dat was je moment om haar terug te pakken etc. etc.
Hoe zouden jullie reageren? Ik heb eerlijk gezegd weer precies dezelfde gevoelens als toen ik als puber... :ik haat mezelf, ik kan niet voor mezelf opkomen ik ben niet hard genoeg etc...
ps. sorry dat er zoveel typfoutjes zijn maar ik heb heel snel geschreven, het is nog net gebeurd en ik wil er zo snel mogelijk meningen over horen.
anoniem_6374917a6c3be wijzigde dit bericht op 07-09-2017 00:46
0.24% gewijzigd
woensdag 6 september 2017 om 21:29
woensdag 6 september 2017 om 21:41
Het is geen film waar je precies het juiste zegt. Het is het echte leven.
Toen ik mijn pester tegen kwam, bleek ze mijn groep te gaan begeleiden op mijn nieuwe werk. Ik zag haar tijdens de rondleiding en zakte letterlijk door mijn benen. Het zweet brak me uit en ben echt letterlijk de andere kant op gesneld.
Daarna mijn leidinggevende vertelt en ben op een andere groep geplaatst.
Kwam haar wel tegen steeds maar ik kon haar steeds meer als mens zien en minder als mijn demon. Ze bleek hier al jaren te werken, jong getrouwd, jong moeder. En ik net klaar met studie en nog mijn leven aan het uitvinden.
Wat ik wil zeggen is: laat het gaan. Je bent haar niets verschuldigd, negatief of positief. Ze is niets van je en voor je. Ga weer verder met je eigen leven. Denk niet dat je niet goed hebt gehandeld, je kon er moeilijk een catfight van maken daar. De beste manier om haar terug te pakken is om de beste versie van jezelf te zijn.
Toen ik mijn pester tegen kwam, bleek ze mijn groep te gaan begeleiden op mijn nieuwe werk. Ik zag haar tijdens de rondleiding en zakte letterlijk door mijn benen. Het zweet brak me uit en ben echt letterlijk de andere kant op gesneld.
Daarna mijn leidinggevende vertelt en ben op een andere groep geplaatst.
Kwam haar wel tegen steeds maar ik kon haar steeds meer als mens zien en minder als mijn demon. Ze bleek hier al jaren te werken, jong getrouwd, jong moeder. En ik net klaar met studie en nog mijn leven aan het uitvinden.
Wat ik wil zeggen is: laat het gaan. Je bent haar niets verschuldigd, negatief of positief. Ze is niets van je en voor je. Ga weer verder met je eigen leven. Denk niet dat je niet goed hebt gehandeld, je kon er moeilijk een catfight van maken daar. De beste manier om haar terug te pakken is om de beste versie van jezelf te zijn.
woensdag 6 september 2017 om 21:51
woensdag 6 september 2017 om 22:06
Dit illustreert wel wat ik van pesten denk, heel subjectief. Jij reageerde toen op hem omdat jij vond dat hij jou treiterde en hij vond dat jij hem treiterde.... Het is dus maar hoe je het opvat.Het-groepje schreef: ↑06-09-2017 21:09Even een anekdote:
Toen ik een jaar of 15 was zat er een jongen bij mij op school.
In mijn beleving begon hij ieder 'gesprek' met een belediging
(' hey groepje. Je bent echt lelijk').
Ik beledigde hem vrolijk terug, vriendinnetje en ik giechelig verontwaardigd over onaardig gedrag, en de dag ging verder.
Een jaar of 20 later komt er een man naar me toe.
'hey groepje, ben je nog steeds zo'n bitch'
Ik: ' ja. En jij hebt nog steeds zo'n grote kop en die rare kleine voetjes' helemaal in de veronderstelling dat ik gezellig insprong op een lolletje.
Nou.
Ik had zijn hele schooltijd verpest met mijn getreiter.
Dus ik zeg: Volgens mij begon jij.
Zat ik als mid dertiger te welles nieten met een kerel in een bouwmarkt.
Hij werd erg emotioneel dus ik hem nog troosten.
Uiteindelijk heb ik mijn excuses maar aangeboden, maar ik had echt geen idee.
En zo raar dat je dan ineens weer terugvalt in oud gedrag.
Zo knap dat jij dat niet hebt gedaan!
TO de kans is dus zeer aanwezig dat zij helemaal niet vind dat zij je pestte , als je haar had "teruggepakt " (hoe kinderachtig) had ze misschien niet eens geweten waarom.
woensdag 6 september 2017 om 22:14
Ach. Ik kwam mijn allerergste basisschoolpestkop vorig jaar tegen. Ik ben inmiddels 45, hij was (is) ietsje ouder.
En weet je? Het is uiteindelijk een lelijk klein opdondertje gebleven. Ha, dan heb ik toch echt meer mazzel gehad. Hij sjokte overigens braaf achter zijn moeder aan. Op dat moment snapte ik waarom het zo´n kutkind was vroeger, die had natuurlijk thuis geen drol te vertellen dus die leefde zich uit op straat.
En voor jou, Moon, geldt hetzelfde. Zij rent met twee kleintjes door de supermarkt, de kans dat ze een opleiding heeft gedaan waarmee ze zichzelf kan onderhouden is niet zo heel groot. Jij studeert. Steek die maar mooi in je zak hoor. Meer ´terugpakken´ kan helemaal niet
En weet je? Het is uiteindelijk een lelijk klein opdondertje gebleven. Ha, dan heb ik toch echt meer mazzel gehad. Hij sjokte overigens braaf achter zijn moeder aan. Op dat moment snapte ik waarom het zo´n kutkind was vroeger, die had natuurlijk thuis geen drol te vertellen dus die leefde zich uit op straat.
En voor jou, Moon, geldt hetzelfde. Zij rent met twee kleintjes door de supermarkt, de kans dat ze een opleiding heeft gedaan waarmee ze zichzelf kan onderhouden is niet zo heel groot. Jij studeert. Steek die maar mooi in je zak hoor. Meer ´terugpakken´ kan helemaal niet
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 6 september 2017 om 22:21
Vermoedelijk hetzelfde bij een onverwachte ontmoeting, tenzij ik het aan had zien komen.
Maar niet haatdragend of zo. Een poos geleden kwam me iemand haar excuus aanbieden, omdat ze vroeger vervelend tegen me had gedaan. Terwijl het me totaal niet was opgevallen. Misschien heb ik toen gedacht: geen leuk meisje en heb verder niet meer op haar gelet. Maar in haar ogen was het iets heel groots geweest. Naar waarheid antwoordde ik dat ik het totaal vergeten was.
Maar niet haatdragend of zo. Een poos geleden kwam me iemand haar excuus aanbieden, omdat ze vroeger vervelend tegen me had gedaan. Terwijl het me totaal niet was opgevallen. Misschien heb ik toen gedacht: geen leuk meisje en heb verder niet meer op haar gelet. Maar in haar ogen was het iets heel groots geweest. Naar waarheid antwoordde ik dat ik het totaal vergeten was.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 6 september 2017 om 22:35
Ik ben het eens met de rest. Je hebt het goed gedaan en kunt trots zijn op jezelf!
Ik werd vroeger ook gepest (tot en met het eerste jaar van m'n beroeps opleiding, dus best lang) een van de pesters kom ik regelmatig tegen in de supermarkt. Zij werkt daar als cassiere en woont nog thuis. Dan denk ik altijd maar, dan heb ik het toch goed gedaan met mijn opleiding, man en huis en ben ik verder gekomen in het leven!
Ik werd vroeger ook gepest (tot en met het eerste jaar van m'n beroeps opleiding, dus best lang) een van de pesters kom ik regelmatig tegen in de supermarkt. Zij werkt daar als cassiere en woont nog thuis. Dan denk ik altijd maar, dan heb ik het toch goed gedaan met mijn opleiding, man en huis en ben ik verder gekomen in het leven!
woensdag 6 september 2017 om 23:32
Heel goed van je dat je zo hebt gereageerd! Veel beter dan een nare reactie. Vooral ook omdat haar kindje erbij was.
Aan je gebruikersnaam te zien ben je nog niet zo oud (1994?), dus het pesten is waarschijnlijk niet zo lang geleden gebeurd. Juist dán zit een nare middelbare schoolperiode nog goed in je geheugen gegrift.. en daarom vind ik het extra knap!
Aan je gebruikersnaam te zien ben je nog niet zo oud (1994?), dus het pesten is waarschijnlijk niet zo lang geleden gebeurd. Juist dán zit een nare middelbare schoolperiode nog goed in je geheugen gegrift.. en daarom vind ik het extra knap!
'Cause the sweetest kiss I ever got is the one I've never tasted.
woensdag 6 september 2017 om 23:58
Ik had vroeger erg slechte ogen en had een bril met nogal dikke glazen. Er was een jongen die mij altijd lelijkerd noemde, brillejood en wat al niet. Jaren later was er een reünie. Ik had inmiddels lenzen en was mooi opgemaakt. Ik kwam hem tegen en wat denk je? De man probeerde mij te versieren. Had geen idee meer wie ik was. Ik heb hem een tijdje zijn gang laten gaan en op een gegeven moment gevraagd of ik niet te lelijk voor hem was. Toen zag hij eindelijk wie ik was en vond mij erg veranderd. Ik heb gezegd dat ik helemaal niet veranderd was en ben weggelopen. Hij heeft de hele avond mijn aandacht proberen te trekken maar ik heb hem genegeerd.
Het is maar een anekdote maar het laat wel zien dat het leven verder gaat. Moon, jij doet het nu goed terwijl zij waarschijnlijk moest trouwen. Je hebt het goed gedaan in die supermarkt. Laat het los en neem jezelf vooral helemaal niets kwalijk.
Het is maar een anekdote maar het laat wel zien dat het leven verder gaat. Moon, jij doet het nu goed terwijl zij waarschijnlijk moest trouwen. Je hebt het goed gedaan in die supermarkt. Laat het los en neem jezelf vooral helemaal niets kwalijk.
donderdag 7 september 2017 om 00:37
donderdag 7 september 2017 om 00:39
Ik ben ooit een pester geweest, daar ben ik absoluut niet trots op. Een tijd terug kwam ik diegene die ik pestte tegen op een basisschoolreunie. Hij kwam heel zelfverzekerd naar me toe. Vroeg me wat ik nu deed. Tja, hotelschool gedaan en toen het hotelleven ingerold. Uiteraard vroeg ik wat hij deed; Hij had een mooie master gedaan, had een vrouw en twee kinderen, een koophuis en een leuke baan. Ik ben blij voor hem. Hij zei dat ik hem harder gemaakt had voor het leven, maar dat hij er mee om kon gaan dat hij me niks meer kwalijk nam. Toen ik thuis kwam in mijn huurhuis , zonder man of kinderen en eigenlijk met een redelijk betaalde baan, heb ik wel even gehuild. Niet omdat ik mijn eigen leven zo kut vind (absoluut niet), maar omdat ik hem het leven zo moeilijk heb gemaakt ooit en dat hij nu gewoon goed terecht gekomen is en ook dat hij mij niks meer kwalijk nam. Hoe sterk is dat!. Ik heb weleens gedacht dat ik het echt voor hem verpest had. Zo egoistisch kunnen pesters dus zijn. Dat ik dacht van zo'n invloed op zijn leven te zijn. ik dus ook. Daarom vind ik echt dat je goed gereageerd hebt. Laten zien dat je het goed voorelkaar hebt en niet te reageren in emotie. Well done!
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
donderdag 7 september 2017 om 06:47
Je lacht al als laatste. Ik denk echt dat als je pesten nodig hebt om jezelf beter te voelen, en daarna jezelf beter moet voelen door je af te zetten tegen een ander, je nog niet bent waar je moet zijn.hondenmens schreef: ↑06-09-2017 23:47Het lijkt me heerlijk om te kunnen denken en zien dat jij zelf verder bent gekomen dan de pester(s). In mijn geval is dat niet zo. Ooit hoop ik als laatste te lachen.
Je bent wie je bent en dat is ok!
donderdag 7 september 2017 om 08:01
nina1966 schreef: ↑06-09-2017 22:06Dit illustreert wel wat ik van pesten denk, heel subjectief. Jij reageerde toen op hem omdat jij vond dat hij jou treiterde en hij vond dat jij hem treiterde.... Het is dus maar hoe je het opvat.
TO de kans is dus zeer aanwezig dat zij helemaal niet vind dat zij je pestte , als je haar had "teruggepakt " (hoe kinderachtig) had ze misschien niet eens geweten waarom.
Niet eens.
Een ander bepaalt nooit jouw standaard.
En dat liet ik wel gebeuren, ik was ook wel vals.
Het joch was altijd alleen, en hij bleek een soort woede naar mij te hebben 'die groepje is zogenaamd zo aardig maar ze is net als de rest'.
Kip ei verhaal wie begon, het was al tekenend dat ik het toch even nodig vond hem even op 'zijn plek' te zetten, zelfs tig jaar later.
Wie ben ik, en waarom moest dat tegen zo'n eenzaam iemand?
donderdag 7 september 2017 om 08:49
Net als de rest ben ik van mening dat je juist hebt gehandeld. Je hebt je vrolijk opgesteld en jullie hebben samen even gepraat. Misschien stak het haar dat jij de andere kant van het leven leeft en misschien is ze dolgelukkig met haar man en twee kinderen. Iedereen vult zijn/haar leven in op hun eigen manier. En dat is goed en dat mag ook. Nu was het zo dat haar kindje erbij was, maar ik denk dat je hetzelfde had gereageerd als dit niet het geval was geweest. Al met al een top reactie!
Toen ik in de twintig was kwam ik mijn pesters nog vaak tegen. 1 pester had het op zich genomen om mijn broertje tot beste vriend te bombarderen. Hij stond voor de deur of mijn broertje thuis was en ik zei 'Ja, hij is thuis' en sloeg de voordeur dicht. De ander kwam ik vaak tegen in de disco. Op een bepaald punt wilde hij met me zoenen en toen heb ik hem op zijn tong gebeten met de mededeling dat als ik niet goed genoeg was toen ik 70 kg woog, ik niet goed genoeg voor hem wil zijn nu ik 50 kg woog. Alhoewel de beste vriend van mijn broertje regelmatig aan onze keukentafel zat, heb ik van beiden geen last meer gehad. En de rest van de pesters? Waren veelal op jonge leeftijd moeder, inderdaad de andere kant van het leven, en we praten met elkaar als we elkaar herkennen. Maar ik geloof dat ik ze al tien jaar niet meer heb gezien. Wat ook prima is.
Toen ik in de twintig was kwam ik mijn pesters nog vaak tegen. 1 pester had het op zich genomen om mijn broertje tot beste vriend te bombarderen. Hij stond voor de deur of mijn broertje thuis was en ik zei 'Ja, hij is thuis' en sloeg de voordeur dicht. De ander kwam ik vaak tegen in de disco. Op een bepaald punt wilde hij met me zoenen en toen heb ik hem op zijn tong gebeten met de mededeling dat als ik niet goed genoeg was toen ik 70 kg woog, ik niet goed genoeg voor hem wil zijn nu ik 50 kg woog. Alhoewel de beste vriend van mijn broertje regelmatig aan onze keukentafel zat, heb ik van beiden geen last meer gehad. En de rest van de pesters? Waren veelal op jonge leeftijd moeder, inderdaad de andere kant van het leven, en we praten met elkaar als we elkaar herkennen. Maar ik geloof dat ik ze al tien jaar niet meer heb gezien. Wat ook prima is.