Zwanger
alle pijlers
Zwanger van ex vriend
dinsdag 5 september 2017 om 15:37
Lieve allemaal,
Het is sinds een paar weken uit met mijn vriend. We hadden (op het eind) geen stabiele relatie meer en hoeveel we ook van elkaar hielden, samen verder konden we niet en dat zit er in de toekomst ook niet meer in. Ik heb het hier op het begin best moeilijk mee gehad, maar nu gaat het weer goed met me. Tot vandaag.
Deze week moest ik ongesteld worden, maar het bleef maar uit. Het heeft weleens vaker op zich laten wachten en zeker door de stress van afgelopen tijd, dacht ik dat het gewoon daardoor kwam. Maar toch speelt het al een weekje en ging er zo nu en dan door mijn hoofd "wat als?"..
Ik heb deze gedachte vandaag mijn met ex vriend gedeeld en hij zei dat ik maar beter een test kon doen. Iets wat ik zelf had uitgesteld - soort van ontwijkend gedrag. Ik had nog een test van de Action liggen. En wat denk je: Twee strepen, duidelijke ook. Positief.
Ik barstte in huilen uit, want het was niet iets waar ik op zit te wachten. Ik ben 24, heb wel een kinderwens, maar niet op deze manier. Mijn ex vriend is een paar jaar jonger.
Maar nu komt het: Mijn ex vriend toont geen enkel medeleven. Hij wilt dat ik het weg haal en hij is zelfs boos op me dat ik mijn pil niet goed heb bijgehouden. Terwijl ik dat wél heb gedaan, ben er weleens een vergeten, maar dan wel binnen 36 uur nog ingenomen. Maar hij is er altijd van op de hoogte geweest wanneer ik er eentje wat later in had genomen.
Hij eist dat ik het weg laat halen, maar weigert er voor me te zijn.
Ik heb gezegd dat ik naar de huisarts ga, daar een test laat doen en daarna pas mijn beslissing neem. Als ik het houd, wil hij er niets mee te maken hebben. Hij is ook nog wel erg jong natuurlijk, maar van zijn boze reactie begrijp ik geen reet.
Ik heb een van mijn beste vriendinnen in vertrouwen genomen nu en ook daar is hij pissig om nu. Ik gooi niet heel graag mijn problemen op het internet, maar gezien dit anoniem is en ik niemand ermee durf te belasten vraag ik om jullie hulp.. Wat moet ik doen?
Het is sinds een paar weken uit met mijn vriend. We hadden (op het eind) geen stabiele relatie meer en hoeveel we ook van elkaar hielden, samen verder konden we niet en dat zit er in de toekomst ook niet meer in. Ik heb het hier op het begin best moeilijk mee gehad, maar nu gaat het weer goed met me. Tot vandaag.
Deze week moest ik ongesteld worden, maar het bleef maar uit. Het heeft weleens vaker op zich laten wachten en zeker door de stress van afgelopen tijd, dacht ik dat het gewoon daardoor kwam. Maar toch speelt het al een weekje en ging er zo nu en dan door mijn hoofd "wat als?"..
Ik heb deze gedachte vandaag mijn met ex vriend gedeeld en hij zei dat ik maar beter een test kon doen. Iets wat ik zelf had uitgesteld - soort van ontwijkend gedrag. Ik had nog een test van de Action liggen. En wat denk je: Twee strepen, duidelijke ook. Positief.
Ik barstte in huilen uit, want het was niet iets waar ik op zit te wachten. Ik ben 24, heb wel een kinderwens, maar niet op deze manier. Mijn ex vriend is een paar jaar jonger.
Maar nu komt het: Mijn ex vriend toont geen enkel medeleven. Hij wilt dat ik het weg haal en hij is zelfs boos op me dat ik mijn pil niet goed heb bijgehouden. Terwijl ik dat wél heb gedaan, ben er weleens een vergeten, maar dan wel binnen 36 uur nog ingenomen. Maar hij is er altijd van op de hoogte geweest wanneer ik er eentje wat later in had genomen.
Hij eist dat ik het weg laat halen, maar weigert er voor me te zijn.
Ik heb gezegd dat ik naar de huisarts ga, daar een test laat doen en daarna pas mijn beslissing neem. Als ik het houd, wil hij er niets mee te maken hebben. Hij is ook nog wel erg jong natuurlijk, maar van zijn boze reactie begrijp ik geen reet.
Ik heb een van mijn beste vriendinnen in vertrouwen genomen nu en ook daar is hij pissig om nu. Ik gooi niet heel graag mijn problemen op het internet, maar gezien dit anoniem is en ik niemand ermee durf te belasten vraag ik om jullie hulp.. Wat moet ik doen?
dinsdag 5 september 2017 om 16:09
Ik beweer niets stellig, dat maak jij ervan. Ik probeer alleen aan te geven dat de keuze waar ze voor staat een moeilijke is. Voor jou hoeft ze in ieder geval niet te zijn voor een subtiel advies. En nu ben ik er wel klaar mee.
dinsdag 5 september 2017 om 16:10
Hij wil het niet, jij wil het niet, volgens mij maak je je vooral druk om zijn harde reactie dat hij je niet opvangt als je de abortus hebt laten doen. Dat is ook teleurstellend, maar jullie zijn exen en de liefde is dus duidelijk over.
Het is jouw beslissing, maar laat je niet leiden door angst. Je kunt niks met bang zijn dat je spijt krijgt van je abortus of bang zijn voor de gevoelend die je (later) zóu kunnen hebben als je abortus laat doen. Wees praktisch: kun je het kind onderhouden als je het houdt? Zie je het zitten de rest van je leven met deze vader (al is het dan op afstand) en zijn genen opgescheept te zitten?
Sterkte.
Het is jouw beslissing, maar laat je niet leiden door angst. Je kunt niks met bang zijn dat je spijt krijgt van je abortus of bang zijn voor de gevoelend die je (later) zóu kunnen hebben als je abortus laat doen. Wees praktisch: kun je het kind onderhouden als je het houdt? Zie je het zitten de rest van je leven met deze vader (al is het dan op afstand) en zijn genen opgescheept te zitten?
Sterkte.
dinsdag 5 september 2017 om 16:16
Maar je gaat het kind toch niet houden alleen om hem een hak te zetten?smartphone schreef: ↑05-09-2017 16:08Wat voor mij heel erg meespeelt is dat ik het hém gewoon niet aan wil doen. Maar aan de andere kant behandelt hij me nu zo respectloos, geen medeleven, niets, dat ik me afvraag of ik nog wel naar zijn mening moet luisteren.. Daarnaast, hij zegt dat als ik het wil houden hij het niet erkent. Dus dat is ook geen punt eigenlijk.
Jij wilt niet, hij wil niet. Jullie relatie is uit.
Waarom twijfel je nog?
dinsdag 5 september 2017 om 16:17
sugarmiss schreef: ↑05-09-2017 16:03Als je af en toe een pil vergeet en die binnen 36 uur alsnog inneemt dan ga je niet zorgvuldig met de pil om.
Dan ga je erg slordig met de pil om. Als je zorgvuldig met de pil omgaat dan vergeet je er niet één. Dan neem je ze elke dag dat je ze in moet nemen in op ongeveer het zelfde tijdstip.
Heel logisch dus dat je vriend kwaad op je is. En verbazingwekkend dat jou dat verrast.
Dan kan je wel zeggen ja maar hij wist dat ik af en toe een pil niet had geslikt.
Tja je vriend vertrouwde jou. Als jij aangeeft dat het veilig is om alsnog later die pil in te nemen gaat hij dus niet uitgebreid de bijsluiter zitten lezen om te kijken of jij de waarheid vertelt of liegt. Hij vertrouwde jou en dat vertrouwen heb jij geschaad.
Iemand die zorgvuldig met de pil omgaat en er dus vanuit gaat dat ze niet zwanger wordt heeft ook geen zwangerschapstesten in huis liggen.
De afgelopen tijd heb ik iedere dag netjes mijn pil in genomen. Er is een tijd geweest (lang terug) dat ik er inderdaad meerdere was vergeten, maar dan was mijn vriend op de hoogte en hadden we geen seks (of: met condoom). De laatste maand is het gewoon netjes gegaan. Inderdaad een keertje vergeten, maar nog wel binnen de tijd ingenomen. De pil is niet 100% betrouwbaar en zoals ik al eerder zei hebben sommige factoren invloed kunnen hebben op de werking ervan. Ik weet het gewoon niet zo goed.
Okay, misschien begrijp ik ergens wel dat hij boos is, maar ik heb dit niet met opzet gedaan. Dit is niet iets wat ik wilde of waar ik op zat te wachten. En zoals ik al eerder zei: De testen lagen in huis omdat, ondanks ik de rest van de tijd wél netjes aan de pil houd, ik gewoon een stresskip ben en mijzelf gerust wil stellen als het ietsje langer op zich liet wachten.
dinsdag 5 september 2017 om 16:21
We zijn uit elkaar omdat we niet mét elkaar kunnen, maar ook niet zonder elkaar. Op langer termijn maken we elkaar gewoon kapot. We houden wel nog steeds veel van elkaar. Althans, dat dacht ik. Ik schrik inderdaad van zijn reactie, omdat hij minder dan een week geleden nog zei dat hij altijd voor me klaar zou staan en nu dit.nessemeisje schreef: ↑05-09-2017 16:10Hij wil het niet, jij wil het niet, volgens mij maak je je vooral druk om zijn harde reactie dat hij je niet opvangt als je de abortus hebt laten doen. Dat is ook teleurstellend, maar jullie zijn exen en de liefde is dus duidelijk over.
Oh, nee, absoluut niet! Ik zeg dat ik wel graag een kind wil, maar het liever had onder andere omstandigheden. En er daarom over na wil denken. Ik zeg in mijn reactie puur dat ik zijn mening belangrijker vind/vond dan die van mijzelf, maar als hij achterlijk loopt te doen dan moet ik voor mijzelf kiezen - en nee, ik weet zelf nog niet eens wat die keuze wordt. Het is allemaal opeens op mij af gekomen.
dinsdag 5 september 2017 om 16:24
Maar toen was alles nog lollig, Gewoon fijn seks zonder condoom. Beetje pret met je makensmartphone schreef: ↑05-09-2017 16:21We zijn uit elkaar omdat we niet mét elkaar kunnen, maar ook niet zonder elkaar. Op langer termijn maken we elkaar gewoon kapot. We houden wel nog steeds veel van elkaar. Althans, dat dacht ik. Ik schrik inderdaad van zijn reactie, omdat hij minder dan een week geleden nog zei dat hij altijd voor me klaar zou staan en nu dit.
Nu is het ineens voor het echie, dat was niet zijn bedoeling
dinsdag 5 september 2017 om 16:24
Dan weet je dat het een goede beslissing was de relatie te verbreken.smartphone schreef: ↑05-09-2017 16:21We zijn uit elkaar omdat we niet mét elkaar kunnen, maar ook niet zonder elkaar. Op langer termijn maken we elkaar gewoon kapot. We houden wel nog steeds veel van elkaar. Althans, dat dacht ik. Ik schrik inderdaad van zijn reactie, omdat hij minder dan een week geleden nog zei dat hij altijd voor me klaar zou staan en nu dit.
anoniem_198599 wijzigde dit bericht op 05-09-2017 16:25
1.38% gewijzigd
dinsdag 5 september 2017 om 16:24
Castor1975 schreef: ↑05-09-2017 16:09Ik beweer niets stellig, dat maak jij ervan. Ik probeer alleen aan te geven dat de keuze waar ze voor staat een moeilijke is. Voor jou hoeft ze in ieder geval niet te zijn voor een subtiel advies. En nu ben ik er wel klaar mee.
Nee hoor, helemaal niet stelllig:
voor de rest van je leven blijf je dit met je meedragen
Komt uit jouw toetsenbord. Onnodige bangmakerij. TO kan zich beter door een neutrale instantie laten voorlichten.
dinsdag 5 september 2017 om 16:28
Zo'n relatie heb ik ook gehad. Moeilijk, moeilijk. Wat een verdriet toen het uit was. Maanden diep verdriet. Wat bleek? We konden príma zonder elkaar. Beiden binnen een jaar nieuwe partner ontmoet en al járen gelukkig met een ander. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik zo wanhopig was en ik ben zó ontzettend blij dat ik hem niet meer in mijn leven heb. Dat was wel anders geweest als ik een kind met hem had gehad.smartphone schreef: ↑05-09-2017 16:21We zijn uit elkaar omdat we niet mét elkaar kunnen, maar ook niet zonder elkaar. Op langer termijn maken we elkaar gewoon kapot. We houden wel nog steeds veel van elkaar. Althans, dat dacht ik. Ik schrik inderdaad van zijn reactie, omdat hij minder dan een week geleden nog zei dat hij altijd voor me klaar zou staan en nu dit.
Echt TO, overdenk de consequenties goed.
dinsdag 5 september 2017 om 16:31
Natuurlijk, zijn we het toch nog ergens over eens.......maar ja, op een forum krijg je nu eenmaal verschillende meningen te horen.
dinsdag 5 september 2017 om 16:37
Dat je het hem niet wil aandoen? Hij heeft hem er natuurlijk wel zelf ingehangen, ervan uitgaande dat jij je pil trouw nam, hetgeen je niet, althans niet zorgvuldig deed.smartphone schreef: ↑05-09-2017 16:08
Wat voor mij heel erg meespeelt is dat ik het hém gewoon niet aan wil doen. Maar aan de andere kant behandelt hij me nu zo respectloos, geen medeleven, niets, dat ik me afvraag of ik nog wel naar zijn mening moet luisteren.. Daarnaast, hij zegt dat als ik het wil houden hij het niet erkent. Dus dat is ook geen punt eigenlijk.
Ik denk dat je je beslissing niet moet baseren op wat hij vindt, maar puur voor jezelf te rade moet gaan of jij in staat bent een kind op te voeden en of jij dit wil. Over de positive van je ex vriend geef ik je wel het volgende in overweging: In het BW staat heel duidelijk het volgende: ''De verwekker (biologische vader) van een kind, dat alleen een moeder heeft, is als ware hij ouder en verplicht tot het voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van het kind.''
Ik zou zeggen (ervan uitgaande dat je het niet laat weghalen): doe er je voordeel mee. Als je vindt dat je ex vriend/vader van jullie kind, los van alle andere verantwoordelijkheden die hij wel of niet neemt, financieel moet bijdragen in de kosten van de opvoeding en verzorging van jullie kind dan sta je in je recht. Hij zal op dit moment gelet op zijn leeftijd niet zo veel geld hebben, maar hoort desondanks naar draagkracht bij te dragen. Of je dit recht in de praktijk ook zal moeten nastreven is een persoonlijke keuze. Laat je in ieder geval niet leiden door de gedachte dat jij nergens recht op hebt of hem iets niet aan zou willen doen.
Kortom, ga eerst eens uit van jezelf en niet van je ex. Ja - je had liever zwanger willen worden in andere omstandigheden, maar dat is de situatie nu niet. Je bent zwanger en dus heb je een keuze: doorzetten of afbreken. En als je afbreekt/abortus laat plegen doe dat dan omdat jij vindt dat dit de juiste keuze is en niet vanwege hem.
En verder als je een stresskip bent, zorg dan dat je beter omgaat met je pil. De stress en waarschijnlijk ook het zwanger worden was helemaal niet nodig geweest en nu zit je in deze situatie.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
dinsdag 5 september 2017 om 17:36
Heel herkenbaar. Ook zo'n relatie gehad. Dacht oprecht niet zonder hem te kunnen.....nessemeisje schreef: ↑05-09-2017 16:28Zo'n relatie heb ik ook gehad. Moeilijk, moeilijk. Wat een verdriet toen het uit was. Maanden diep verdriet. Wat bleek? We konden príma zonder elkaar. Beiden binnen een jaar nieuwe partner ontmoet en al járen gelukkig met een ander. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik zo wanhopig was en ik ben zó ontzettend blij dat ik hem niet meer in mijn leven heb. Dat was wel anders geweest als ik een kind met hem had gehad.
Echt TO, overdenk de consequenties goed.
Jaren later ben ik gelukkig getrouwd en heb ik een prachtig kindje en hij is nog net zo'n droeftoeter als toen.
Heel af en toe kom ik hem nog tegen en wat ben ik dan blij met de keuze die ik gemaakt heb om bij hem weg te gaan.
Een kind is echt een enorme verantwoordelijkheid! En een kindje krijgen is prachtig, maar ook super heftig!
Ik ben zelf net moeder geworden, en ondanks dat ik het perfect voor elkaar heb (goede relatie, huis, baan etc) is het echt pittig.
Ik wens je heel veel sterkte en succes met de keuze die je maakt.
dinsdag 5 september 2017 om 17:39
De enige die kan beslissen over een abortus ben jij. Hou er wel rekening mee dat als je het kind laat komen dat je dan een hele lange tijd aan hem vast kunt zitten. Al roept ie nu dat hij er niets mee te maken wil hebben. En dat als je over een maand de man van je leven tegenkomt die wel eens zijn wenkbrauwen op kan gaan trekken bij het nieuws dat je zwanger bent van een ander.
dinsdag 5 september 2017 om 18:10
TS; je kan evt ook een gesprek hebben bij het FIOM om er door middel van dat gesprek achter te komen wat voor jou de belangrijkste voors en tegens zijn en tot een zo goed mogelijke afweging te komen bij deze moeilijke beslissing. Zij zijn neutraal en zullen je niet sturen richting houden van het kindje of afbreken zwangerschap. Die keuze ligt volledig bij jou.
dinsdag 5 september 2017 om 18:12
Ondanks dat je op deze manier geen kind wil, snap ik dat je er nu toch over na wilt denken. Alleen maar goed. Een test van de huisarts heeft geen meerwaarde, maar je zou wel eea met hem kunnen bespreken. En alleen maar goed dat je een vriendin in vertrouwen genomen hebt. Als je twijfelt of je wel of niet de zwangerschap wilt doorzetten, kan het wellicht helpen op de website van Fiom te kijken. Daar staan vragen/ oefeningen om het keuzeproces te vergemakkelijken.
Veel sterkte.
Veel sterkte.
woensdag 6 september 2017 om 14:45
smartphone schreef: ↑05-09-2017 16:17De afgelopen tijd heb ik iedere dag netjes mijn pil in genomen. Er is een tijd geweest (lang terug) dat ik er inderdaad meerdere was vergeten, maar dan was mijn vriend op de hoogte en hadden we geen seks (of: met condoom). De laatste maand is het gewoon netjes gegaan. Inderdaad een keertje vergeten, maar nog wel binnen de tijd ingenomen. De pil is niet 100% betrouwbaar en zoals ik al eerder zei hebben sommige factoren invloed kunnen hebben op de werking ervan. Ik weet het gewoon niet zo goed.
Okay, misschien begrijp ik ergens wel dat hij boos is, maar ik heb dit niet met opzet gedaan. Dit is niet iets wat ik wilde of waar ik op zat te wachten. En zoals ik al eerder zei: De testen lagen in huis omdat, ondanks ik de rest van de tijd wél netjes aan de pil houd, ik gewoon een stresskip ben en mijzelf gerust wil stellen als het ietsje langer op zich liet wachten.
Ga alsjeblieft voortaan de pil wél secuur slikken (en nee, na 36u is NIET secuur) of zorg voor een anticonceptie die je niet kunt vergeten.
Verder: jullie gaan hier beide op jullie eigen manier mee om. Dat zijn manier niet de jouwe is en jij meer van hem wil/verwacht is heel vervelend voor je, maar ik vind dat hem dat in dit geval niet kunt aanrekenen. Jij bent slordig geweest met je pilgebruik zonder hem op de hoogte te stellen van de risico's (en je neemt die risico's terwijl je in een instabiele relatie zit, wat ik behoorlijk dom vind) en het is uit.
Lucht je hart bij je vriendin en ga met het FIOM praten. En dus die AC goed gaan regelen.
vrijdag 15 september 2017 om 14:36
Hey mensen, ik wil toch graag een update geven.
Ik ben nog naar de huisarts geweest en ook daar was de test positief. Alhoewel, op 'mijn' test kwam een dikke donkere streep, bij de huisarts echter maar een bijna zichtbaar licht streepje. Huisarts zei dat het kon komen doordat het twee verschillende testen waren en de gevoeligheid verschillend kan zijn. Andere optie was dat het hormoon was afgenomen wat dus betekende: miskraam.
Twee dagen nadat ik bij de huisarts was geweest, kreeg ik buikkrampen en niet veel later werd ik best hevig ongesteld. Klinkt hard, maar het was een opluchting..
En misschien dat jullie wel gelijk hebben, dat het vooral mijn schuld is omdat ik weleens een pilletje was vergeten. Maar om nou zo hard aan de kant gezet te worden.. Maar goed, het is klaar nu.
Ik ben nog naar de huisarts geweest en ook daar was de test positief. Alhoewel, op 'mijn' test kwam een dikke donkere streep, bij de huisarts echter maar een bijna zichtbaar licht streepje. Huisarts zei dat het kon komen doordat het twee verschillende testen waren en de gevoeligheid verschillend kan zijn. Andere optie was dat het hormoon was afgenomen wat dus betekende: miskraam.
Twee dagen nadat ik bij de huisarts was geweest, kreeg ik buikkrampen en niet veel later werd ik best hevig ongesteld. Klinkt hard, maar het was een opluchting..
En misschien dat jullie wel gelijk hebben, dat het vooral mijn schuld is omdat ik weleens een pilletje was vergeten. Maar om nou zo hard aan de kant gezet te worden.. Maar goed, het is klaar nu.
vrijdag 15 september 2017 om 14:44
Wel eens een abortus gehad?
Ik wel, ooit, en hoewel ik daar toen 100% achter stond heb ik er nu meer spijt van dan ooit (van de abortus an sich, niet van het feit dat ik geen kind heb met die betreffende man). Het bleek voor mij de enige kans op een kind te zijn geweest.
Dus ja, van een abortus kun je je hele leven last hebben, zélfs als je erachter staat.
