Relaties
alle pijlers
Relatie-'druk'
maandag 18 september 2017 om 10:43
Mijn vriendin houd totaal niet van WhatsApp.
Ik daarentegen wel, maar that's not the thing;
Het punt is dat ik mezelf mentaal kan slopen ('ze wil me niet meer' denken etc.) over dingetjes als;
Geen goeiemorgen (terug)krijgen / Lang geen antwoord krijgen / Lange tijd geen enkel berichtje ontvangen
Dat ligt aan mijn eige nzelfverzekerdheid, dat weet ik.
Maar ik heb er bij niemand anders last van: bij mijn vrienden niet, bij klasgenoten niet, bij mijn baas niet, bij mijn ouders niet.
Noem maar op.
Ik ben 20, en ik ken mijn vriendin nu een jaar (en een paar maand).
Wat kan ik ertegen doen, vind het nu wel vervelend worden van mezelf
Ik daarentegen wel, maar that's not the thing;
Het punt is dat ik mezelf mentaal kan slopen ('ze wil me niet meer' denken etc.) over dingetjes als;
Geen goeiemorgen (terug)krijgen / Lang geen antwoord krijgen / Lange tijd geen enkel berichtje ontvangen
Dat ligt aan mijn eige nzelfverzekerdheid, dat weet ik.
Maar ik heb er bij niemand anders last van: bij mijn vrienden niet, bij klasgenoten niet, bij mijn baas niet, bij mijn ouders niet.
Noem maar op.
Ik ben 20, en ik ken mijn vriendin nu een jaar (en een paar maand).
Wat kan ik ertegen doen, vind het nu wel vervelend worden van mezelf
anoniem_354866 wijzigde dit bericht op 26-09-2017 20:29
1.59% gewijzigd
maandag 18 september 2017 om 13:22
Waaarom geef je de geadresseerde zoooovéél liefde?
Daardoor komt de pijn. Altijd weer, door 1 richtingsverkeer. Je ziet dat de ander het niet zoveel wil, toch ga je door.
Laat de controle los en verdeel het wat meer die liefde over vanalles en nog wat. Ga léven. Er zijn nog meer leuke dingen in het leven. Het gaat altijd fout dit soort acties. Zij of hij moet dit, dat en moet mij ook antwoorden anders heb ik zoveel pijn. Zij/ hij moet mijn nare gevoel weghalen door te berichten. 
De wekelijkheid is....het gebeurt niet. Alleen jij doet jezelf dit aan. Alleen jij. Met je denken. Switch om die mind. Het is een leerproces in het leven. Later denk je, waar was ik nou mee bezig?
Bij anderen heb je dit niet omdat je daar niet verliefd op bent.
Zo hoort liefde niet te zijn.
Ik kwam daar ook achter.
Controle is uit mijn woordenboek.
Zou jij ook mee kunnen beginnen.
Daardoor komt de pijn. Altijd weer, door 1 richtingsverkeer. Je ziet dat de ander het niet zoveel wil, toch ga je door.
Laat de controle los en verdeel het wat meer die liefde over vanalles en nog wat. Ga léven. Er zijn nog meer leuke dingen in het leven. Het gaat altijd fout dit soort acties. Zij of hij moet dit, dat en moet mij ook antwoorden anders heb ik zoveel pijn. Zij/ hij moet mijn nare gevoel weghalen door te berichten. De wekelijkheid is....het gebeurt niet. Alleen jij doet jezelf dit aan. Alleen jij. Met je denken. Switch om die mind. Het is een leerproces in het leven. Later denk je, waar was ik nou mee bezig?Bij anderen heb je dit niet omdat je daar niet verliefd op bent.
Zo hoort liefde niet te zijn.
Ik kwam daar ook achter.
Controle is uit mijn woordenboek.
Zou jij ook mee kunnen beginnen.
eslarealidad wijzigde dit bericht op 18-09-2017 13:24
Reden: Typefoutjes
Reden: Typefoutjes
0.56% gewijzigd
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 18 september 2017 om 15:10
Naja, dat lijkt me dus niet aangezien de meeste van mijn vrienden nog minder reageren dan wat zij doet..Pantax schreef: ↑18-09-2017 13:22Dus je hebt met iedereen om je heen een gezonde, prettige en veilige relatie, behalve met je vriendin. Je kunt nu best besluiten dat er iets mis is met jou omdat je specifiek met haar geen veilige relatie kunt onderhouden, maar het is een stuk redelijker te veronderstellen dat er in jullie relatie iets niet goed zit wat jou een onveilig gevoel geeft.
als zou nou het minst van IEDEREEN zou reageren, dan zou ik denken: ja er is iets mis. Maar ik zoek het gauw bij mezelf nu aangezien iedereen om me heen 'hetzelfde' met me omgaat. Mijn vrienden doen bijna precies t zelfde als mijn vriendin.
maandag 18 september 2017 om 15:12
Hoe heb jij je gedachten zo omgegooid dan? Zo ineens? of had je daar voor jezelf 'stappen' voor gemaakt?Eslarealidad schreef: ↑18-09-2017 13:22Waaarom geef je de geadresseerde zoooovéél liefde?
Daardoor komt de pijn. Altijd weer, door 1 richtingsverkeer. Je ziet dat de ander het niet zoveel wil, toch ga je door.
Bij anderen heb je dit niet omdat je daar niet verliefd op bent.
Zo hoort liefde niet te zijn.
Ik kwam daar ook achter.
Controle is uit mijn woordenboek.
Zou jij ook mee kunnen beginnen.
Als dat zo is: zou je die mij kunnen uitleggen?
maandag 18 september 2017 om 15:13
Kan haar denk ik ook het best gewoon spontaan bellen of zo ipv elke keer appen..
ik kan het opzich nu ook wel snappen: ik stuur haar 'goeiemorgen', zij antwoord (soms), en bam: gesprek dood..
dan voelt het voor haar idd ook wel bijna gedwongen ja
maandag 18 september 2017 om 15:17
He bah, ik vind dat zelf altijd zó vervelend als mensen (van mij) verwachten dat ik snel antwoord moet geven. Ik heb heel vaak mijn telefoon niet bij me of dan istie weer leeg, etc. En eerlijk is eerlijk, heb er ook lang niet altijd zin in, want de helft vd appjes gaat toch om sociale dingen en daar moet mijn hoofd naar staan. Ik snap je vriendin dus best.
Als het verder gewoon leuk is als jullie samen zijn, zou ik jezelf aanleren om haar minder te appen en als het belangrijk is te bellen. Maar hoe belangrijk zijn 9 vd 10 appjes eigenlijk. Gewoon niet toch? Het zijn broodkruimels om maar contact te hebben. Dat doe ik dan liever IRL.
Als het verder gewoon leuk is als jullie samen zijn, zou ik jezelf aanleren om haar minder te appen en als het belangrijk is te bellen. Maar hoe belangrijk zijn 9 vd 10 appjes eigenlijk. Gewoon niet toch? Het zijn broodkruimels om maar contact te hebben. Dat doe ik dan liever IRL.
maandag 18 september 2017 om 15:20
Je zoekt de aanleiding in de verkeerde dingen. Het gaat er niet om hoe vaak ze reageert, het gaat erom wat jij erbij voelt. En dat je er allerlei onzekere gedachten van krijgt komt niet doordat je een intrinsiek onzekere jongen bent, maar doordat jullie relatie en jullie liefde niet in verhouding zijn. Gewoon mijn gedachtespinselsDriekeer schreef: ↑18-09-2017 15:10Naja, dat lijkt me dus niet aangezien de meeste van mijn vrienden nog minder reageren dan wat zij doet..
als zou nou het minst van IEDEREEN zou reageren, dan zou ik denken: ja er is iets mis. Maar ik zoek het gauw bij mezelf nu aangezien iedereen om me heen 'hetzelfde' met me omgaat. Mijn vrienden doen bijna precies t zelfde als mijn vriendin.
. Maar je mag uiteraard gerust aan jezelf werken als je dat liever hebt. Ik snap ook ergens wel dat het fijner is om te denken dat jij kan veranderen dan dat er iets verkeerd zit in jullie relatie, want aan dat eerste is nog iets te doen. Dat tweede zou betekenen dat jullie relatie onherroepelijk binnenkort zijn einde vindt, en dat is nou precies je angst, nietwaar? Maar mijn voorspelling: ze beeindigt binnenkort jullie relatie, je wijt dit aan je onzekerheid, wordt nog ongelukkiger en realiseert je pas over een paar jaar dat deze relatie toch niet goed voor je was en dat echte liefde een relatie zonder onzekerheid is. Maar misschien heb ik het wel helemaal mis hoor, dat gebeurt regelmatig gelukkig 
maandag 18 september 2017 om 16:32
Ik vind dit eigenlijk een beetje vergezocht, sorry. TO zegt zelf dat het lekker loopt tussen hen, dus om dan te zeggen dat deze relatie niet goed is gaat wat te ver. Ik denk juist dat TO dit met iedereen in een relatie zou hebben, puur door zijn eerdere ervaringen. Dat maakt iemand in het begin onzeker, hoe leuk je het samen ook hebt.Pantax schreef: ↑18-09-2017 15:20Je zoekt de aanleiding in de verkeerde dingen. Het gaat er niet om hoe vaak ze reageert, het gaat erom wat jij erbij voelt. En dat je er allerlei onzekere gedachten van krijgt komt niet doordat je een intrinsiek onzekere jongen bent, maar doordat jullie relatie en jullie liefde niet in verhouding zijn. Gewoon mijn gedachtespinsels
maandag 18 september 2017 om 16:35
Mooie post! Inderdaad de schijncontrole over de ander loslaten en het jezelf leuk maken, naast de ander.Eslarealidad schreef: ↑18-09-2017 13:22Waaarom geef je de geadresseerde zoooovéél liefde?
Daardoor komt de pijn. Altijd weer, door 1 richtingsverkeer. Je ziet dat de ander het niet zoveel wil, toch ga je door.
Bij anderen heb je dit niet omdat je daar niet verliefd op bent.
Zo hoort liefde niet te zijn.
Ik kwam daar ook achter.
Controle is uit mijn woordenboek.
Zou jij ook mee kunnen beginnen.
maandag 18 september 2017 om 16:38
Ze hebben al een jaar iets, dit is niet het begin. Een fijne relatie is geen relatie waarin je iedere dag bang bent dat de ander je vergeten is. Een fijne relatie is geen relatie die je kwetsbaarder maakt dan een familie- of vriendrelatie en waarin angst en onzekerheid je overweldigen. Een fijne relatie is een relatie waarin je vertrouwt op je partner, je zeker voelt van zijn of haar liefde en samen een bestaan opbouwt. Menen dat angst en onzekerheid erbij horen maakt je leven op de korte en de lange termijn nodeloos gecompliceerd.VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 16:32Ik vind dit eigenlijk een beetje vergezocht, sorry. TO zegt zelf dat het lekker loopt tussen hen, dus om dan te zeggen dat deze relatie niet goed is gaat wat te ver. Ik denk juist dat TO dit met iedereen in een relatie zou hebben, puur door zijn eerdere ervaringen. Dat maakt iemand in het begin onzeker, hoe leuk je het samen ook hebt.
dinsdag 19 september 2017 om 10:48
Door jezelf te beheersen.
Nu heb je pijn door jouw gedachten. Je maakt jezelf helemaal gek. Door die controledrang. Met een mindswitch ook in het begin maar is dan wel om tot het besef te komen dat het nu niet de goede manier is. Het is een leerproces.
Ik zit niet meer in die relatie.
Of het bij jou blijvend is weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat het een frustrerende relatie is.
Dat doe jij jezelf aan.
Liefde zou heel anders behoren te zijn.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
dinsdag 19 september 2017 om 10:58
Ja, dat is een goede relatie.VesperLynd schreef: ↑18-09-2017 16:35Mooie post! Inderdaad de schijncontrole over de ander loslaten en het jezelf leuk maken, naast de ander.
Het "echte samenzijn".
Al ben je niet bij elkaar en doe je ieder andere dingen.
Dat gevoel hoort er te zijn.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
dinsdag 19 september 2017 om 11:05
Ik ben het wel met jou eens.Pantax schreef: ↑18-09-2017 15:20Je zoekt de aanleiding in de verkeerde dingen. Het gaat er niet om hoe vaak ze reageert, het gaat erom wat jij erbij voelt. En dat je er allerlei onzekere gedachten van krijgt komt niet doordat je een intrinsiek onzekere jongen bent, maar doordat jullie relatie en jullie liefde niet in verhouding zijn. Gewoon mijn gedachtespinsels
Zijn ook mijn gedachtenspinsels dit wat jij schrijft, Pantax:
"En dat je er allerlei onzekere gedachten van krijgt komt niet doordat je een intrinsiek onzekere jongen bent, maar doordat jullie relatie en jullie liefde niet in verhouding zijn."
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 20 september 2017 om 06:14
Wel herkenbaar @Driekeer. In mijn geval is mijn vriend niet zo'n fanatieke WhatsApp-er.
Ik lees hier even mee, kijken wat iedereen zegt en wat de ervaringen zijn. In mijn geval word ik er onzeker van en ga ik ook van alles bedenken, maar dat komt denk ik grotendeels door mijn vorige relatie (diegene gebruikte 'negeren' als een soort straf/manipulatie). Weet niet of jij iets hebt meegemaakt waar het vandaan kan komen?
Praten jullie er wel eens over? Ik besprek het wel eens voorzichtig met mijn vriend en dan stelt hij mij weer gerust door te zeggen dat 'ie soms gewoon even geen zin in WhatsApp heeft/aan het gamen is, etc. Zelfs als ie heeft gezien dat ik het was. Maar ik weet dat het goed zit, dus probeer mezelf niet te (vaak) gek te maken.
Het erge is dat ik ook gerust andere mensen een dag kan negeren wat dat betreft, behalve hem dan. Bevestiging is fijn, maar niet iedereen gaat hetzelfde om met berichtjes.
Ik lees hier even mee, kijken wat iedereen zegt en wat de ervaringen zijn. In mijn geval word ik er onzeker van en ga ik ook van alles bedenken, maar dat komt denk ik grotendeels door mijn vorige relatie (diegene gebruikte 'negeren' als een soort straf/manipulatie). Weet niet of jij iets hebt meegemaakt waar het vandaan kan komen?
Praten jullie er wel eens over? Ik besprek het wel eens voorzichtig met mijn vriend en dan stelt hij mij weer gerust door te zeggen dat 'ie soms gewoon even geen zin in WhatsApp heeft/aan het gamen is, etc. Zelfs als ie heeft gezien dat ik het was. Maar ik weet dat het goed zit, dus probeer mezelf niet te (vaak) gek te maken.
Het erge is dat ik ook gerust andere mensen een dag kan negeren wat dat betreft, behalve hem dan. Bevestiging is fijn, maar niet iedereen gaat hetzelfde om met berichtjes.
woensdag 20 september 2017 om 11:04
Ik had er dus over gepraat met haar, en nu blijkt dat ze er best boos over is.Eslarealidad schreef: ↑19-09-2017 10:48Door jezelf te beheersen.
Nu heb je pijn door jouw gedachten. Je maakt jezelf helemaal gek. Door die controledrang. Met een mindswitch ook in het begin maar is dan wel om tot het besef te komen dat het nu niet de goede manier is. Het is een leerproces.
Ik zit niet meer in die relatie.
Of het bij jou blijvend is weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat het een frustrerende relatie is.
Dat doe jij jezelf aan.
Liefde zou heel anders behoren te zijn.
Ze kwam zelfs met de opmerking: als je niet bij me bent kun je je ook nergens druk over maken...
Dat vond ik best kwetsend. Ik doe er alles aan om mn eigen gedachten om te draaien, maar als zij zo blijft doen is dat wel moeilijk.
woensdag 20 september 2017 om 11:05
Heb dr wel eens over gepraat met haar, ja... Komt een beetje op hetzelfde neer als bij jou. Alleen dat is al best vaak voorgekomen dus haar geduld raakt op lijkt welkaribu schreef: ↑20-09-2017 06:14Wel herkenbaar @Driekeer. In mijn geval is mijn vriend niet zo'n fanatieke WhatsApp-er.
Ik lees hier even mee, kijken wat iedereen zegt en wat de ervaringen zijn. In mijn geval word ik er onzeker van en ga ik ook van alles bedenken, maar dat komt denk ik grotendeels door mijn vorige relatie (diegene gebruikte 'negeren' als een soort straf/manipulatie). Weet niet of jij iets hebt meegemaakt waar het vandaan kan komen?
Praten jullie er wel eens over? Ik besprek het wel eens voorzichtig met mijn vriend en dan stelt hij mij weer gerust door te zeggen dat 'ie soms gewoon even geen zin in WhatsApp heeft/aan het gamen is, etc. Zelfs als ie heeft gezien dat ik het was. Maar ik weet dat het goed zit, dus probeer mezelf niet te (vaak) gek te maken.
woensdag 20 september 2017 om 12:17
Hoe was het whatsappcontact tussen jullie in het begin?Driekeer schreef: ↑20-09-2017 11:04Ik had er dus over gepraat met haar, en nu blijkt dat ze er best boos over is.
Ze kwam zelfs met de opmerking: als je niet bij me bent kun je je ook nergens druk over maken...
Dat vond ik best kwetsend. Ik doe er alles aan om mn eigen gedachten om te draaien, maar als zij zo blijft doen is dat wel moeilijk.
Ik snap het niet zo want als jij je vriendin niet ziet maak jij je ook druk.
Als zij geen zin heeft om te praten is dat ook de realiteit. Misschien irritaties. Ik kan niet voor haar praten.
Jij gaat er met je gedachten tegenin. Zij/hij moet zo doen en zo doen en mij niet negeren.
Want dat doet mij pijn. Neeeeee jij doet jezelf pijn. Zij heeft geen toverstaf.
Dat heb jij niet in de hand hoe iemand reageert.
Wel jezelf.
Ik kan niks terugdraaien van mezelf maar word ik ooit weer lang genegeerd vraag of zeg ik niks (zoals ik in het verleden wel heb gedaan, goed lesje voor mezelf geweest) en ga mijn eigen gang. Dat is lucht voor mij negeren.
Dat gedrag zal ik echt niet meer pikken. Mijn idiote verliefde brein. Ik had dicht in mijn eigen leven moeten blijven en kijken, wil ik dit? Neeeee wil ik niet maar ik hou zo van hem. 
Bij anderen had ik dit totaal niet.
Stukje van mijn verhaal, ik ken geen negerende exen maar kwam dat wel een keer tegen in mijn leven.
Wat een klus.
Ik denk als ik erg zou gaan negeren dan is de interesse minder. Bij mij dan hè. Zover komt het bij mij niet.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 20 september 2017 om 12:27
In het begin/lange tijd was het super. In het verre begin was het erg vn beide kanten en langzaam aan is dat wel veranderd naar meer van mijn kant ja. Zij was altijd later wakker dus begon bijna nooit t gesprek enzo. Dat zorgde bij mij ook wel eens voor irritaties/zorgen..Eslarealidad schreef: ↑20-09-2017 12:17Hoe was het whatsappcontact tussen jullie in het begin?
Ik snap het niet zo want als jij je vriendin niet ziet maak jij je ook druk.
Als zij geen zin heeft om te praten is dat ook de realiteit. Misschien irritaties. Ik kan niet voor haar praten.
Jij gaat er met je gedachten tegenin. Zij/hij moet zo doen en zo doen en mij niet negeren.
Want dat doet mij pijn. Neeeeee jij doet jezelf pijn. Zij heeft geen toverstaf.
Dat heb jij niet in de hand hoe iemand reageert.
Wel jezelf.
Ik kan niks terugdraaien van mezelf maar word ik ooit weer lang genegeerd vraag of zeg ik niks (zoals ik in het verleden wel heb gedaan, goed lesje voor mezelf geweest) en ga mijn eigen gang. Dat is lucht voor mij negeren.
Bij anderen had ik dit totaal niet.
Stukje van mijn verhaal, ik ken geen negerende exen maar kwam dat wel een keer tegen in mijn leven.
Wat een klus.
Ik denk als ik erg zou gaan negeren dan is de interesse minder. Bij mij dan hè. Zover komt het bij mij niet.
Nu op t laatst was t echter zo dat ze liever niet tegen me praatte, dan wel - daarom maakte ik me wel druk dus
Nu is ze ineens boos en wil ze me niet spreken.. als in helemaal niet. ze wil rust zei ze
kwam voor mij wel ineens uit t niets om eerlijk te zijn
woensdag 20 september 2017 om 12:43
Dat bedoel ik, in het begin was het wel zo, dat whatsappcontact.Driekeer schreef: ↑20-09-2017 12:27In het begin/lange tijd was het super. In het verre begin was het erg vn beide kanten en langzaam aan is dat wel veranderd naar meer van mijn kant ja. Zij was altijd later wakker dus begon bijna nooit t gesprek enzo. Dat zorgde bij mij ook wel eens voor irritaties/zorgen..
Nu op t laatst was t echter zo dat ze liever niet tegen me praatte, dan wel - daarom maakte ik me wel druk dus
Nu is ze ineens boos en wil ze me niet spreken.. als in helemaal niet. ze wil rust zei ze
kwam voor mij wel ineens uit t niets om eerlijk te zijn
Gevoelens veranderen.
Ze wil rust.
Het ligt daaraan, niet aan jou.
Maak jezelf niet gek.
Echte liefde reageert op elkaar.
Dit is niet de manier.
Je kreeg zo vaak alarmbellen van jouw eigen lichaam.
Luister daar toch eens naar.
Je zat er niet zo naast
Vind ik dan.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 20 september 2017 om 12:43
Sorry hoor, maar goedemorgen en weltrusten whatsappen elke dag?
Waar blijft de spontaniteit van een leuk berichtje als het plichtmatig moet?
Ik vind dat je je heel afhankelijk opstelt. Een ex heeft bij mij ook een poging tot dat soort berichtjes gedaan. Ik reageerde daar amper op om het vooral niet te stimuleren. Ik wil niet constant die telefoon bij me hebben en denken ...oh jee Pietje kan whatsappen, ik moet wel meteen reageren... Brrrr
Maar ik herken het gevoel. Ik weet niet hoe oud je bent, maar toen ik een jaar of 17 was had ik dat ook een beetje met mijn eerste vriendje.
Jojannekke66 beschrijft het gewoon heel erg goed. Een relatie moet geen invulling van je leven zijn, maar een aanvulling. Doe lekker je ding. Sporten, met vrienden afspreken. Probeer gelukkig te zijn met jezelf en je leven, zonder dat dat zo zwaar leunt op je vriendin. Dan kun je ook oprecht een relatie aangaan om elkaar en niet omdat je bevestiging nodig hebt.
Waar blijft de spontaniteit van een leuk berichtje als het plichtmatig moet?
Ik vind dat je je heel afhankelijk opstelt. Een ex heeft bij mij ook een poging tot dat soort berichtjes gedaan. Ik reageerde daar amper op om het vooral niet te stimuleren. Ik wil niet constant die telefoon bij me hebben en denken ...oh jee Pietje kan whatsappen, ik moet wel meteen reageren... Brrrr
Maar ik herken het gevoel. Ik weet niet hoe oud je bent, maar toen ik een jaar of 17 was had ik dat ook een beetje met mijn eerste vriendje.
Jojannekke66 beschrijft het gewoon heel erg goed. Een relatie moet geen invulling van je leven zijn, maar een aanvulling. Doe lekker je ding. Sporten, met vrienden afspreken. Probeer gelukkig te zijn met jezelf en je leven, zonder dat dat zo zwaar leunt op je vriendin. Dan kun je ook oprecht een relatie aangaan om elkaar en niet omdat je bevestiging nodig hebt.
woensdag 20 september 2017 om 13:41
nja voor mij is de situatie nu gewoon heel klote.Watson schreef: ↑20-09-2017 12:43Sorry hoor, maar goedemorgen en weltrusten whatsappen elke dag?
Waar blijft de spontaniteit van een leuk berichtje als het plichtmatig moet?
Ik vind dat je je heel afhankelijk opstelt. Een ex heeft bij mij ook een poging tot dat soort berichtjes gedaan. Ik reageerde daar amper op om het vooral niet te stimuleren. Ik wil niet constant die telefoon bij me hebben en denken ...oh jee Pietje kan whatsappen, ik moet wel meteen reageren... Brrrr
Maar ik herken het gevoel. Ik weet niet hoe oud je bent, maar toen ik een jaar of 17 was had ik dat ook een beetje met mijn eerste vriendje.
Jojannekke66 beschrijft het gewoon heel erg goed. Een relatie moet geen invulling van je leven zijn, maar een aanvulling. Doe lekker je ding. Sporten, met vrienden afspreken. Probeer gelukkig te zijn met jezelf en je leven, zonder dat dat zo zwaar leunt op je vriendin. Dan kun je ook oprecht een relatie aangaan om elkaar en niet omdat je bevestiging nodig hebt.
Ik zie dr aan t eind vd week wel, maar het is wel kwetsend dat ze me gewoon nu niet wil spreken
helemaal niet. Voel me heel onzeker en ben bang dat ik dr kwijtraak
woensdag 20 september 2017 om 13:43
ben 20, zij is 18..Watson schreef: ↑20-09-2017 12:43Sorry hoor, maar goedemorgen en weltrusten whatsappen elke dag?
Waar blijft de spontaniteit van een leuk berichtje als het plichtmatig moet?
Ik vind dat je je heel afhankelijk opstelt. Een ex heeft bij mij ook een poging tot dat soort berichtjes gedaan. Ik reageerde daar amper op om het vooral niet te stimuleren. Ik wil niet constant die telefoon bij me hebben en denken ...oh jee Pietje kan whatsappen, ik moet wel meteen reageren... Brrrr
Maar ik herken het gevoel. Ik weet niet hoe oud je bent, maar toen ik een jaar of 17 was had ik dat ook een beetje met mijn eerste vriendje.
Jojannekke66 beschrijft het gewoon heel erg goed. Een relatie moet geen invulling van je leven zijn, maar een aanvulling. Doe lekker je ding. Sporten, met vrienden afspreken. Probeer gelukkig te zijn met jezelf en je leven, zonder dat dat zo zwaar leunt op je vriendin. Dan kun je ook oprecht een relatie aangaan om elkaar en niet omdat je bevestiging nodig hebt.
maar wss heb jij bij die ex van je wel aangegeven wat je van die 'aandacht' vond of niet?
want bij mijn vriendin moet ik er gewoon zelf maar achter komen 9 vd. 10 keer