Werk & Studie
alle pijlers
Met tegenzin werken
zaterdag 23 september 2017 om 18:59
Hoi, ik ben al een tijdje m'n werk best wel beu. Gewoon alles maar ander werk zie ik ook niet zitten, het stomme is dat ik weet dat ik geen
slechte baan heb qua sfeer, collega's, salaris, vrijheid. Maar toch iedere keer die enorme tegenzin om te gaan werken...
Wel ga ik binnenkort aankaarten of ik 1 dag minder kan gaan werken, privé wordt het me soms ook allemaal een beetje te veel. (huishouden doe ik 100%, boodschappen, koken, sporten (ik HAAT sporten dus dit is voor mij echt een verplichting en geen vorm van ontspanning)
Ik hoef verder geen tips hoor maar ik ben zomaar 's benieuwd doe jullie tegenover je werk staan. Gaan jullie echt met plezier naar het werk of soms met gezonde tegenzin?
slechte baan heb qua sfeer, collega's, salaris, vrijheid. Maar toch iedere keer die enorme tegenzin om te gaan werken...
Wel ga ik binnenkort aankaarten of ik 1 dag minder kan gaan werken, privé wordt het me soms ook allemaal een beetje te veel. (huishouden doe ik 100%, boodschappen, koken, sporten (ik HAAT sporten dus dit is voor mij echt een verplichting en geen vorm van ontspanning)
Ik hoef verder geen tips hoor maar ik ben zomaar 's benieuwd doe jullie tegenover je werk staan. Gaan jullie echt met plezier naar het werk of soms met gezonde tegenzin?
zondag 24 september 2017 om 08:01
Er is toch zat te doen. Als je niet werkt hoef je niet elke dag de hele dag binnen te zitten?Zalmsnipper schreef: ↑23-09-2017 23:15Ik vind werken op dit moment niet leuk. Maar ik ken mezelf: ik vlieg na een halve dag tegen de muren op, dan moet ik iets doen.
Ook zou ik nooit mijn financiele zelfstandigheid willen opgeven.
Als ik genoeg geld zou hebben en gezond zou zijn.. zou ik nooit meer in loondienst gaan werken. Maar zou ik heel veel hobby's hebben. Of voor jezelf beginnen of een vrijwilligersbaantje nemen. Of alle drie.
Reizen, kookcursussen, workshops aflopen, studeren.
Zou me geen moment vervelen.
Alleen helaas. Dat hebben we niet.
anoniem_319861 wijzigde dit bericht op 24-09-2017 08:33
1.58% gewijzigd
zondag 24 september 2017 om 08:31
Ik vind mijn werk geen reet aan simpel en saai maar collega .s zijn super leuk. Ik studeer sinds kort dat is super leuk. Leuke opleiding en klasgenoten ik vermaak me prima op zaterdag school! En sport i love it maar iedereen is anders. Maar ik ben blij als ik afgestudeerd ben en een baan te zoeken wat ik wel tof vind.
zondag 24 september 2017 om 09:20
Lilith75 schreef: ↑24-09-2017 07:36Er zijn weken dat ik het echt heel lastig vind om werk en privé te combineren.
Ik ben alleenstaand 4 kinderen en geen alimentatie voor de kinderen.
Ik moet wel werken en een van mijn kinderen heeft een flinke diagnose wat ook de nodige zorg met zich meebrengt.
Het is vooral het de alle ballen hooghouden doorgaan niet opgeven want er hangt zoveel vanaf, mijn kinderen zijn afhankelijk van mij en ik van mijn baan.
Het moeten dus.
Ook zijn er weken dat mijn werk me juist heel veel afleiding geeft uitdaging fijne collega's en ja ook een echt fijne werkgever die op de hoogte is van mijn situatie en daarin ook mee wil denken.
De druk het moeten zowel thuis als op het werk maakt dat ik mezelf soms helemaal kwijt ben en snak naar dagen om gewoon lekker een beetje thuis te rommelen een wasje doen een nieuw recept even naar de markt en dan ben ik soms weleens een heel klein beetje jaloers op de thuisblijfmoeders die met hun partner besproken hebben dat zij niet hoeven te werken.
Dat staat in feite lijnrecht tegenover hoe ik ben, en mijn kinderen opvoed.
Je eigen broek ophouden.
Maar heel soms als het met name met mijn ene kind weer helemaal mis is dan zou ik willen dat ik die zorg kon delen dat zijn de momenten dat ik mijn werk als last zie en ik me realiseer dat ik niet alle ballen hoog kan houden.
In die optiek vind ik dat in mijn persoonlijke situatie de balans volledig weg is en dat maakt dat ik mijn werk echt zie als een noodzakelijk kwaad, brood op de plank, immers als ik thuis ben is alles aan de kant en kan ik er zijn als mijn kind na een dag school en therapie thuiskomt en het moeilijk heeft zonder dat ik zelf uitgeput ben en nog een waslijst aan dingen te doen heb.
Knap, ik weet hoe zwaar het is. Mijn kinderen zijn nu bijna volwassen, maar ik herinner me die tijd dat ze helemaal afhankelijk van me waren nog heel goed. Nou had ik er drie, een van hen kreeg een diagnose in de puberteit. Het was een heel zware tijd, puur overleven. Gelukkig gaat alles nu goed met hem.
Toen ze nog klein waren heb ik twee keer een burn-out gehad. Dat kwam vooral omdat ik me niet in tweeen kon splitsen, en ja....dat wordt wel van je verwacht. Als er een kind ziek was kon ik eigenlijk niet werken, want ik had geen flexibele back-up.
Dat was verschrikkelijk.
Pas goed op jezelf!
zondag 24 september 2017 om 09:24
Ik snap gewoon zelf niet waarom ik zo'n hekel aan m'n werk heb en dan denk ik bij mezelf wat wil je dan? Hele dagen thuis zitten, dan zou ik ook gek worden. Hoewel ik dan vrijwilligerswerk zou gaan doen, iets met dieren. Het is nu zondag en ik voel me zo ontzettend klote dat het morgen alweer zo ver is... Ik hoop echt heel erg dat ik 32 uur kan gaan werken ipv 40 uur. Ik heb altijd het gevoel dat ik geen vrije tijd heb.
Ik sport trouwens enkel omdat het gezond is en voor de lijn, ik snoep nogal graag (zwak uitgedrukt) maar daar moet dus wel iets tegenover staan.
Ik sport trouwens enkel omdat het gezond is en voor de lijn, ik snoep nogal graag (zwak uitgedrukt) maar daar moet dus wel iets tegenover staan.
zondag 24 september 2017 om 09:28
Miriam1981 schreef: ↑24-09-2017 09:24Ik snap gewoon zelf niet waarom ik zo'n hekel aan m'n werk heb en dan denk ik bij mezelf wat wil je dan? Hele dagen thuis zitten, dan zou ik ook gek worden. Hoewel ik dan vrijwilligerswerk zou gaan doen, iets met dieren. Het is nu zondag en ik voel me zo ontzettend klote dat het morgen alweer zo ver is... Ik hoop echt heel erg dat ik 32 uur kan gaan werken ipv 40 uur. Ik heb altijd het gevoel dat ik geen vrije tijd heb.
Ik sport trouwens enkel omdat het gezond is en voor de lijn, ik snoep nogal graag (zwak uitgedrukt) maar daar moet dus wel iets tegenover staan.
Ik snap je wel. Je voelt je gevangen.
zondag 24 september 2017 om 09:29
Ik ben niet getrouwd. En wil dat ook niet. De druk om man en kinderen te moeten onderhouden als puntje bij paaltje komt zou me opbreken.Moonshine1984 schreef: ↑23-09-2017 20:26Precies. In een goed huwelijk deel je alles. Of je nou werkt of niet. Wat van hem is, is van mij en vice versa.
zondag 24 september 2017 om 09:30
.Miriam1981 schreef: ↑24-09-2017 09:24Ik snap gewoon zelf niet waarom ik zo'n hekel aan m'n werk heb en dan denk ik bij mezelf wat wil je dan? Hele dagen thuis zitten, dan zou ik ook gek worden. Hoewel ik dan vrijwilligerswerk zou gaan doen, iets met dieren. Het is nu zondag en ik voel me zo ontzettend klote dat het morgen alweer zo ver is... Ik hoop echt heel erg dat ik 32 uur kan gaan werken ipv 40 uur. Ik heb altijd het gevoel dat ik geen vrije tijd heb.
Ik sport trouwens enkel omdat het gezond is en voor de lijn, ik snoep nogal graag (zwak uitgedrukt) maar daar moet dus wel iets tegenover staan.
Probeer dat niet te doen, probeer die zondag gewoon te genieten van het vrij zijn. Morgen hoef je pas te werken, dus vanavond als je je wekker zet hoef je pas voor het eerst weer te denken aan het werk van morgen.
Is makkelijker gezegd dan gedaan, maar probeer het, het is het waard.
zondag 24 september 2017 om 09:38
Dat gevoel heb ik dus ook. En ik werk 'maar ' parttime
zondag 24 september 2017 om 09:41
Ik kan me hier werkelijk niets bij voorstellen en het lijkt me vreselijk om altijd het gevoel te hebben dat je dingen moet doen. Ik werk meer dan fulltime en ben alleenstaande moeder, maar ik heb een baan waar ik met plezier naartoe ga, ik werk vaak 's avonds thuis als kind slaapt zodat ik meestal om een uur of 5 thuis ben en doe één van de weinige sporten die ik echt leuk vind. Als ik een baan had waar ik met tegenzin naartoe ging, geen energie uit zou halen èn een sport doen waar ik ook al niets aan vond zou ik me ook ellendig voelen.
Kan je niet een ander soort werk bedenken waar je wel energie uit haalt? En een sport / beweging die wel leuk is? Zoals hierboven al gezegd is breng je zo'n significant deel van je leven op je werk door dat je maar beter iets kan doen waar je wel plezier in hebt.
Kan je niet een ander soort werk bedenken waar je wel energie uit haalt? En een sport / beweging die wel leuk is? Zoals hierboven al gezegd is breng je zo'n significant deel van je leven op je werk door dat je maar beter iets kan doen waar je wel plezier in hebt.
zondag 24 september 2017 om 09:43
mijn werk zou ik ook doen als ik miljonair was...wel wat minder uur denk ik omdat ik het wel een zware verantwoordelijke baan vind. Ik werk in de psychiatrie met gezinnen. Ik hou van mijn clienten, mijn collega's, de organisatie waar ik werk. Zou het voor geen goud willen inruilen, maar de grote verantwoordelijkheid die dit werk soms met zich meebrengt, maar ook soms hoe mensen denken dat ze zich mogen gedragen tegen je....dat maakt dat ik als ik veel geld zou hebben, minder zou willen werken. Dan zou de 2 uur reistijd per dag ook minder op mijn vrije tijd drukken. Ik kan mijn uren zelf indelen, we krijgen veel mogelijkheden om door te groeien en heb echt superfijne collega's met wie ik altijd kan sparren en terug kan vallen als ik me veel zorgen maak over een gezin.
Op sommige momenten ga ik met tegenzin naar mijn werk, maar das vooral als ik weet dat ik een naar gesprek ga hebben die dag, of als ik veel druk en me zorgen maak over iets waar ik niet perse iets mee kan. Ook als ik nog heel veel moet doen en bang ben dat ik het niet af ga krijgen, krijg ik wat meer tegenzin. Gelukkig kan ik altijd aan collega's vragen om mee te denken. En aan de andere kant, horen bijv. de nare gesprekken in mijn werk erbij en vraagt het ook dat je veel kan verdragen. Aan de andere kant van dit werk staat natuurlijk dat ik soms trajecten kan afsluiten waarvan je misschien wel nooit had verwacht dat het zo goed zou kunnen gaan. Ik kan zo ontzettend trots zijn op mijn gezinnen, hoe ze het met elkaar dan voor elkaar hebben weten te vechten, zo keihard hebben gewerkt, trots als een pauw ben ik dan op ze!
Op sommige momenten ga ik met tegenzin naar mijn werk, maar das vooral als ik weet dat ik een naar gesprek ga hebben die dag, of als ik veel druk en me zorgen maak over iets waar ik niet perse iets mee kan. Ook als ik nog heel veel moet doen en bang ben dat ik het niet af ga krijgen, krijg ik wat meer tegenzin. Gelukkig kan ik altijd aan collega's vragen om mee te denken. En aan de andere kant, horen bijv. de nare gesprekken in mijn werk erbij en vraagt het ook dat je veel kan verdragen. Aan de andere kant van dit werk staat natuurlijk dat ik soms trajecten kan afsluiten waarvan je misschien wel nooit had verwacht dat het zo goed zou kunnen gaan. Ik kan zo ontzettend trots zijn op mijn gezinnen, hoe ze het met elkaar dan voor elkaar hebben weten te vechten, zo keihard hebben gewerkt, trots als een pauw ben ik dan op ze!
zondag 24 september 2017 om 09:58
Miriam1981 -- tenzij jouw werkgever een zwaarwegend bedrijfsbelang heeft zal het geen probleem moeten zijn om naar 32 uur te gaan. Als jij zo doorgaat op deze manier is er de kans dat jij gaat uitvallen door ziekte. En als het dan ook nog mentaal is, hebben we het als snel over langdurige ziekte. Wat denk je dat jouw werkgever dat gaat kosten? Maak z.s.m. een afspraak met HR.
Ben even kwijt of je kinderen hebt, maar als je die hebt en ze zijn onder de 8, kun je ook aanspraak maken op ouderschapsverlof. Zo houd je wel je huidige contractsuren maar kun je minder werken (of je ook nog compensatie krijgt voor ouderschapsverlof hangt af van je werkgever, bij de mijne is het op eigen kosten). Ouderschapsverlof mag niet geweigerd worden.
Ben even kwijt of je kinderen hebt, maar als je die hebt en ze zijn onder de 8, kun je ook aanspraak maken op ouderschapsverlof. Zo houd je wel je huidige contractsuren maar kun je minder werken (of je ook nog compensatie krijgt voor ouderschapsverlof hangt af van je werkgever, bij de mijne is het op eigen kosten). Ouderschapsverlof mag niet geweigerd worden.
zondag 24 september 2017 om 10:03
IK probeer ook wel te genieten van de kleine dingen, een wandeling een boek lezen in de tuin, oké wel altijd met een oor richting de kinderen.francieneke schreef: ↑24-09-2017 09:20Knap, ik weet hoe zwaar het is. Mijn kinderen zijn nu bijna volwassen, maar ik herinner me die tijd dat ze helemaal afhankelijk van me waren nog heel goed. Nou had ik er drie, een van hen kreeg een diagnose in de puberteit. Het was een heel zware tijd, puur overleven. Gelukkig gaat alles nu goed met hem.
Toen ze nog klein waren heb ik twee keer een burn-out gehad. Dat kwam vooral omdat ik me niet in tweeen kon splitsen, en ja....dat wordt wel van je verwacht. Als er een kind ziek was kon ik eigenlijk niet werken, want ik had geen flexibele back-up.
Dat was verschrikkelijk.
Pas goed op jezelf!
Ik heb wel een fijn netwerk aan buren en oma die soms in kan springen bij ziekte is er back up gelukkig.
De jongste is 8 die vergt de meeste zorg en aandacht, met heel goede maar evenzoveel slechtere periodes.
Mijn puber dochters helpen mee waar ze kunnen, doordat ik al lang alleen ben zijn ze heel zelfstandig en nu ze ouder worden wordt het makkelijker.
Maar op het moment voor het eerst in jaren voel ik me afgeleiden en helpt een uurtje yoga een aantal stevige wandelingen per week niet meer merk ik.
Deze week een gesprek op mijn werk om halftijds werken te bespreken wat ik al zei zij denken mee om te helpen om deze periode door te komen, ik ben er van bewust dat een burn-out heel dicht op de loer ligt, dat beangstigd me immers wat dan.
zondag 24 september 2017 om 10:10
Lilith75 schreef: ↑24-09-2017 10:03IK probeer ook wel te genieten van de kleine dingen, een wandeling een boek lezen in de tuin, oké wel altijd met een oor richting de kinderen.
Ik heb wel een fijn netwerk aan buren en oma die soms in kan springen bij ziekte is er back up gelukkig.
De jongste is 8 die vergt de meeste zorg en aandacht, met heel goede maar evenzoveel slechtere periodes.
Mijn puber dochters helpen mee waar ze kunnen, doordat ik al lang alleen ben zijn ze heel zelfstandig en nu ze ouder worden wordt het makkelijker.
Maar op het moment voor het eerst in jaren voel ik me afgeleiden en helpt een uurtje yoga een aantal stevige wandelingen per week niet meer merk ik.
Deze week een gesprek op mijn werk om halftijds werken te bespreken wat ik al zei zij denken mee om te helpen om deze periode door te komen, ik ben er van bewust dat een burn-out heel dicht op de loer ligt, dat beangstigd me immers wat dan.
Dat begrijp ik, het is haast onvermijdelijk als je zoveel jaren in je eentje al die ballen in de lucht moet houden. En zeker een "zorgenkind" hakt er behoorlijk in. Wel heel fijn dat je back-ups hebt en dat men op je werk met je meedenkt. Het is duidelijk dat ze je niet kwijt willen, dat moet toch ook een warm gevoel geven!
zondag 24 september 2017 om 11:46
Soms sleep ik me naar mijn werk, maar als ik er dan eenmaal ben, krijg ik er meestal wel weer plezier in. Werk biedt zingeving en structuur. Ik ken ook de andere kant. Ik heb een tijdlang niet mogen werken vanwege ziekte en wat was ik blij dat ik weer aan het werk kon. Alles beter dan machteloos aan de zijlijn staan. Bovendien: werken loont, ik vind het prettig om niet elke euro te hoeven omdraaien.
Als ik de jackpot won, zou ik minder gaan werken (vooral: kortere dagen) maar helemaal ermee ophouden? Nee. Al was het maar voor de voorbeeldfunctie die ik voor mijn kinderen heb.
Als ik de jackpot won, zou ik minder gaan werken (vooral: kortere dagen) maar helemaal ermee ophouden? Nee. Al was het maar voor de voorbeeldfunctie die ik voor mijn kinderen heb.
zondag 24 september 2017 om 11:56
Ik heb een leuke maar inspannende baan. Werk momenteel fulltime, en ga meestal met plezier naar mn werk. Soms ff niet, dan is er gedoe of gezeik en zou ik willen dat het anders was of dat ik lekker thuis mocht blijven. Lijkt me ook logisch. Maar ondertussen werk ik ook omdat ik gewoon moet werken om aan mijn geld te komen. Zoals veel andere mensen ook. En dat ik vaak met plezier naar mijn werk ga of daar lol heb en boeiende dingen meemaak is ook een bonus.
zondag 24 september 2017 om 14:23
Ik heb een ontzettend leuke baan, maar het simpelweg moeten staat me vaak tegen. Vooral als de wekker gaat denk ik vaak onee ik wil niet. Eenmaal in de auto is dit weer helemaal weg, maar ik wou dat ik die automatische gedachten kon uitschakelen.
Daarbij vind ik het ook lastig dat je dan je eigen vrijheid niet kunt bepalen. Er word in mijn branche dringend verzocht om in de zomervakantie 3 weken achter elkaar op te nemen. Ik heb geen kinderen en het gaat niet om onderwijs dus dat kost me nodig veel geld en dan is het overal drukker. Ik zou wel een keer 3 weken in de winter naar een zonbestemming willen.
Voel je je niet zo lekker? Ja dan heb je pech want alleen als je echt ziek bent is er de rede om thuis te mogen blijven. Dan ben ik ook nog zo iemand die eigenlijk altijd gewoon door werkt.
Maar ja ik snap het ook wel, want het werk gaat door. Ze moeten natuurlijk van je op aan kunnen gaan.
En ik heb het echt goed verder hoor en naar mijn zin op het werk, zou ook geen ander beroep willen. Maar als ik geld zat had zou ik bijvoorbeeld eens in de 5 jaar een sabbatical willen en wat vrije dagen extra per jaar willen. En dan werk ik pas 6 jaar fulltime
Daarbij vind ik het ook lastig dat je dan je eigen vrijheid niet kunt bepalen. Er word in mijn branche dringend verzocht om in de zomervakantie 3 weken achter elkaar op te nemen. Ik heb geen kinderen en het gaat niet om onderwijs dus dat kost me nodig veel geld en dan is het overal drukker. Ik zou wel een keer 3 weken in de winter naar een zonbestemming willen.
Voel je je niet zo lekker? Ja dan heb je pech want alleen als je echt ziek bent is er de rede om thuis te mogen blijven. Dan ben ik ook nog zo iemand die eigenlijk altijd gewoon door werkt.
Maar ja ik snap het ook wel, want het werk gaat door. Ze moeten natuurlijk van je op aan kunnen gaan.
En ik heb het echt goed verder hoor en naar mijn zin op het werk, zou ook geen ander beroep willen. Maar als ik geld zat had zou ik bijvoorbeeld eens in de 5 jaar een sabbatical willen en wat vrije dagen extra per jaar willen. En dan werk ik pas 6 jaar fulltime
Vergeef me dat ik schreeuw wat ik niet weet en dat ik zwijg over wat helder is, dat ik nooit zeg wat ik bedoel en dingen roep die ik niet voel.
zondag 24 september 2017 om 14:54
Het werk 'an sich' vind ik leuk, het past bij me. Waar ik wel moeite mee heb, is gezeur en gesnauw van collega's en dingen zoals de radio die op een zender staat die ik niet leuk vind. Maar ja, het is werk, het is niet alles goud wat er blinkt en ik realiseer me doordat ik werk, ik me luxe kan permitteren, dat is toch heerlijk.
Ik moet wel zeggen dat ik niet helemaal fulltime werk. Ik denk dat veertig uur te veel zou zijn voor mij.
Ik moet wel zeggen dat ik niet helemaal fulltime werk. Ik denk dat veertig uur te veel zou zijn voor mij.
zondag 24 september 2017 om 15:27
de arrogantie
